مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

این مقاله به شرح زیر سازماندهی شده است. در ادامه، پیشینه نظری مربوط به رقابت و عملکرد شرح داده می‌شود و فرضیه‌ها ایجاد می‌شوند. سپس روش تحقیق ترسیم شده و گردآوری داده ها، نمونه و معیارها توضیح داده شده است. در ادامه شرح و تجزیه و تحلیل نتایج حاصل از مطالعه تجربی وجود دارد. نتایج در بخش پایانی مورد بحث قرار می‌گیرد و نتیجه‌گیری از دیدگاه نظری ارائه می‌شود. آن بخش پایانی همچنین مفاهیم مدیریتی را توضیح می دهد و موضوعاتی را برای تحقیقات آینده پیشنهاد می کند.

2. پیشینه نظری
مطالعات اخیر همکاری با تعاملات و نتایج مشارکت مرتبط است (گرنشایمر و همکاران، 2021). تا آنجا که به تعاملات مربوط می شود، یک زمینه فعلی و به ندرت مطالعه شده به سطح فردی مربوط می شود و به موضوعاتی مانند ادراکات مدیریتی (Czakon & Czernek-Marszałek, 2021)، احساسات (Raza-Ullah, 2020) و طرز فکر (Crick, 2021)؛ رضاالله، 2020) مربوط می شود. برای مثال، مطالعات نتایج حاصل از رقابت به عملکرد مربوط می شود (کریک و کریک، 2020). این مطالعه به ذهنیت مدیریتی فردی و تأثیر آن بر عملکرد برای جبران شکاف فعلی در دانش تحقیق می پردازد.
دیدگاه رفتاری مشارکت (به عنوان مثال، Czakon، Klimas و Mariani، 2020 را ببینید) بر نقش مدیران و ذهنیت مشارکتی در ایجاد همکاری با رقبا تأکید دارد. ذهنیت ها جنبه مهمی از فرهنگ سازمانی هستند زیرا مسائلی را که مدیران و کارکنان محرک های مهم عملکرد در نظر می گیرند، تعریف می کنند (کریک، 2021). برخی از مطالعات نشان می‌دهند که ذهنیت رقابتی در پذیرش تنش‌های رقابتی و پذیرش وجود تعارض و تنوع منعکس می‌شود (Czakon، Klimas و Mariani، 2020؛ لو، 2007). علاوه بر این، برخی تحقیقات معتقدند که ذهنیت رقابتی اهمیت رقابت و فرصت‌های ایجاد ارزش با رقبا را تشخیص می‌دهد (Czakon & Czernek-Marszałek، 2021؛ Gnyawali & Park، 2009). بر این اساس، ما یک ذهنیت رقابتی را از طریق نگرش مدیران نسبت به رقابت تعریف می کنیم – به معنای شناخت اهمیت و فرصت های ارائه شده توسط رقابت و قصد ایجاد روابط مشارکتی.
مطالعات قبلی نشان داده اند که ذهنیت رقابتی یک پیش نیاز مهم برای مدیریت مؤثر روابط همکار است (کریک، 2021؛ رضاالله، 2021). مدیرانی که ذهنیت مشارکتی دارند بیشتر احتمال دارد پتانسیل همکاری با رقبا را به عنوان فعالیتی که عملکرد را هدایت می‌کند ببینند، در حالی که مدیرانی که ذهنیت رقابتی کمتری دارند احتمال کمتری دارد ارزش بالقوه مشارکت را ببینند (کریک، 2021؛ مک‌گراث و همکاران، 2019). علاوه بر این، آبرنتی، اندرسون، نایر، جیانگ و آنسون). (2021) نشان داد که طرز فکر مدیران با شیوه های مدیریت منابع آنها مرتبط است. تحقیقات قبلی همچنین به رسمیت می‌شناسد که مدیران باید یک ذهنیت رقابتی برای تسهیل اجرای موفقیت‌آمیز یک استراتژی مشارکتی ایجاد کنند (سران، پلگرین-بوچر و گوراو، 2014).
تحقیقات همچنین گزارش می دهد که نقش و تأثیر مدیران عوامل مهمی در رشد شرکت های کوچک و متوسط است (آذری، مدسن و موئن، 2017؛ ویکلوند و شپرد، 2003). برای یک شرکت های کوچک و متوسط، رشد معمولاً به معنای تغییرات در ویژگی‌های تجاری و عملیات است که می‌تواند نیاز به کسب دانش جدید را تحریک کند، که ممکن است صاحبان و مدیران شرکت های کوچک و متوسط را نگران کند (Wiklund & Shepherd, 2003). مطالعات قبلی تصدیق کرده‌اند که توانایی و انگیزه شخصی نقش مهمی در رشد شرکت‌های کوچک بازی می‌کند (آذری و همکاران، 2017؛ ویکلوند و شپرد، 2003) و آرزوی رشد مدیریتی نیروی محرکه رشد شرکت های کوچک و متوسط است (ایده و همکاران. ، 2021). همچنین اشاره شده است که همه مدیران شرکت های کوچک و متوسط علاقه مند به گسترش تجارت خود و استفاده از فرصت ها نیستند (Cassar, 2006; Wiklund & Shepherd, 2003). یافته‌های گزارش‌شده در بالا نشان می‌دهد که صاحبان و مدیران شرکت های کوچک و متوسط نقش اساسی در شکل‌دهی به نتایج سازمانی دارند (به عنوان مثال، Eide و همکاران، 2021؛ Kolvereid و Isaksen، 2017 را ببینید). یک شرکت ممکن است با به کارگیری استراتژی‌های مختلف رشد کند (آذری و همکاران، 2017)، که یکی از آنها می‌تواند جستجوی فرصت‌هایی برای مشارکت باشد، که هم به ذهنیت مشارکتی مدیریتی و هم به آرزوهای رشد مدیریتی نیاز دارد.

2.1. فرضیه ها
مدیریت موفق و کارآمد رقابت می تواند با عملکرد شرکت مرتبط باشد. با این حال، یک بحث مداوم در مورد رابطه بین مشارکت و عملکرد وجود دارد (به عنوان مثال، کریک و کریک، 2021؛ رضاالله، 2021 را ببینید). تحقیقات قبلی نشان می‌دهد که رقابت می‌تواند هم عملکرد شرکت را بهبود بخشد (به عنوان مثال، Bouncken & Fredrich، 2012؛ Crick & Crick، 2021؛ Park، Srivastava، & Gnyawali، 2014) و بدتر کردن آن (به عنوان مثال، Kim & Parkhe، 2009; Nieto را ببینید). سانتاماریا، 2007).
مطالعات متمرکز بر شرکت‌های کوچک و متوسط، مشارکت را به طور مثبت بر عملکرد (بونکن و فردریش، 2012)، رشد فروش (کریک و کریک، 2021؛ لچنر و همکاران، 2016) و عملکرد مالی (لوی، لوبِک، و پاول، 2003) به طور خاص تأثیر می‌گذارد. با این حال، مطالعات کمی بر روی تأثیرات ذهنیت رقابتی مدیریتی بر عملکرد شرکت تمرکز می‌کنند.
ذهنیت رقابتی شامل درک و پذیرش پارادوکس ذاتی همکاری و رقابت همزمان در درون رقابت است. بسیاری از مطالعات موجود در مورد رقابت بر تنش ذاتی در پارادوکس مشارکتی تمرکز دارند. تنش‌های مشارکتی در یک ذهنیت مشارکتی طبیعی تلقی می‌شوند، و مدیریت تنش‌های ذاتی در رقابت به‌عنوان شامل مدیرانی که تفکر متناقض یا یک ذهنیت دوسویه را به کار می‌گیرند (مثلاً، Le Roy & Fernandez, 2015)، در نهایت هم‌افزایی همزمان را تقویت می‌کند. و رقابت بیان شده است که اگر افراد بتوانند یک ذهنیت مشارکتی ایجاد کنند، می توان رقابت را با موفقیت مدیریت کرد (لو روی، فرناندز و چیامبارتو، 2018). توانایی مدیران برای مدیریت تنش در رقابت بسیار مهم خواهد بود اگر بخواهند هم افزایی را از همکاری و رقابت همزمان تضمین کنند و عملکرد شرکت خود را افزایش دهند (رضا-الله، بنگتسون و وانیوشین، 2018). مطابق با RazaUllah (2021) ما به یک ذهنیت مشارکتی به عنوان یک ذهنیت پارادوکس نگاه می کنیم، و مطالعات قبلی نشان داده اند که ذهنیت مشارکتی به طور طبیعی اعتماد و بی اعتمادی را در بر می گیرد و بنابراین عملکرد را در روابط تجاری مشارکتی افزایش می دهد (به عنوان مثال رضاالله، 2021 را ببینید). بنابراین، می توان استدلال کرد که یک ذهنیت رقابتی مدیریتی – از جمله قابلیت پذیرش و مدیریت تنش ذاتی – باید به طور مثبت بر عملکرد شرکت تأثیر بگذارد.
ذهنیت مشارکتی مدیران، اقدامات آنها را منعکس می کند (به عنوان مثال، کریک، 2019a را ببینید)، و بنابراین، یک طرز فکر مشارکتی باعث رفتار مشارکت محور می شود (کریک، 2021). علاوه بر این، یک ذهنیت مشارکتی پیش نیاز مدیریت روابط مشارکتی است (کریک و کریک، 2021؛ گنیاولی و پارک، 2011؛ رضاالله، 2021). مدیرانی که ذهنیت مشارکتی دارند، هم احتمال بیشتری دارد که فرصت های مشارکت را درک کنند و هم به مدیران دیگر کمک کنند تا ذهنیت مشارکتی را توسعه دهند. بنابراین، شرکت‌هایی که توسط چنین مدیرانی رهبری می‌شوند، پویایی رقابت را به طور مؤثرتری نسبت به شرکت‌هایی که توسط مدیرانی هدایت می‌شوند، مدیریت می‌کنند که فاقد چنین طرز فکر رقابتی هستند (گنیاوالی و پارک، 2009). ذهنیت مشارکتی، فیلتر کردن دانش را تسهیل می‌کند و به اقدام مستقیم کمک می‌کند، که توانایی‌های حیاتی کسانی است که به طور مؤثر استراتژی‌های هم‌کاری را اجرا می‌کنند (لو، 2007).
ذهنیت مشارکتی نشان دهنده توانایی مدیران برای تشخیص فرصت ها در محیط از طریق قابلیت های مشارکتی آنهاست (به عنوان مثال، لوندگرن-هنریکسون و کوک، 2016 را ببینید) که ممکن است باعث بهبود عملکرد برای شرکت های کوچک و متوسط ها شود. مالک/مدیران کسانی هستند که جهت و استراتژی را در شرکت های کوچک و متوسط تعیین می کنند. تحقیقات قبلی شرکت های کوچک و متوسط نشان داده است که نگرش و شخصیت مالک/مدیر یک شرکت های کوچک و متوسط بر استراتژی هایی که شرکت های کوچک و متوسط ها در عملیات تجاری خود اتخاذ می کنند تأثیر دارد (به عنوان مثال، Wijewardena، Nanayakkara و De Zoysa، 2008 را ببینید). علاوه بر این، Wijewardena و همکاران. (2008) رابطه قوی بین ذهنیت کارآفرینی مالک/مدیران و عملکرد مالی شرکت پیدا کرد. تحقیقات قبلی همچنین نشان داده است که جهت گیری های مختلف بر عملکرد شرکت تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، اثرات مثبت جهت گیری کارآفرینی (EO) بر عملکرد شرکت به طور گسترده تایید شده است (به عنوان مثال، Rauch، Wiklund، Lumpkin، & Frese، 2009)، و همچنین اثرات یک طرز فکر شرکتی (پیشگیرانه، پرخاشگری، و ریسک پذیری). ) (Talke, 2007). علاوه بر این، استدلال می‌شود که جهت‌گیری‌های مختلف (به عنوان مثال، EO، جهت‌گیری استراتژیک، و غیره) به جای اهداف تجاری مشخص، یک طرز فکر را منعکس می‌کنند (Talke, 2007). به طور مشابه، می‌توان فرض کرد که طرز فکر تعاونی بر عملکرد شرکت تأثیر می‌گذارد، زیرا نشان‌دهنده تمایل مدیران برای ریسک‌کردن برای کسب مزایا است.
به طور خلاصه، تحقیقات قبلی نشان می‌دهد که یک ذهنیت رقابتی شبیه به یک ذهنیت پارادوکس است که به توانایی پذیرش تنش‌های نیروهای مخالف مانند همکاری و رقابت اشاره دارد. علاوه بر این، یک ذهنیت رقابتی با باز بودن و تمایل به جستجوی فرصت ها مرتبط است که در تحقیقات قبلی نشان داده شده است که ارتباط مثبتی با عملکرد دارد. در تحقیقات شرکت های کوچک و متوسط، جهت گیری کارآفرینی مالک/مدیر نیز با باز بودن، ریسک پذیری و جستجوی فرصت ها مرتبط است (به عنوان مثال، Talke، 2007 را ببینید). تحقیقات شرکت های کوچک و متوسط همچنین تشخیص داده است که جهت گیری، طرز فکر و ذهنیت مالک/مدیر با عملکرد سطح شرکت مرتبط است (به عنوان مثال، Sayal & Banerjee، 2022؛ Talke، 2007؛ Wijewardena و همکاران، 2008 را ببینید). بنابراین، یک ذهنیت مشارکتی را می توان به عنوان مثال، با جهت گیری کارآفرینی مقایسه کرد، که به عنوان ذهنیت یک مدیر در نظر گرفته می شود (به عنوان مثال، Talke، 2007 را ببینید) و مشخص شده است که کارآفرینان با شور و اشتیاق به احتمال زیاد موفق تر هستند (سایال و بانرجی، 2022). ؛ تیوری و مهتا، 2021). از آنجایی که جهت گیری کارآفرینی به عنوان یک ذهنیت در ارتباط با عملکرد شرکت در نظر گرفته می شود، می توانیم فرض کنیم که طرز فکر مشارکتی به طور مشابه بر عملکرد شرکت تأثیر می گذارد. بر این اساس فرض می کنیم:
H1. ذهنیت رقابتی به طور مثبت با عملکرد شرکت های کوچک و متوسط مرتبط است.
درک مفاهیم عملکردی رقابت مستلزم در نظر گرفتن اهداف شرکت، مانند آرزوهای رشد است (موریس، کوچاک و اوزر، ¨ 2007). مطالعات قبلی نشان می دهد که آرزوهای رشد مقدم بر رشد واقعی است (Autio & Acs، 2010؛ Eide et al., 2021). تحقیقات موجود استدلال می کند که اکثر مدیران شرکت های کوچک و متوسط رشد شرکت را به عنوان هدف تعیین نمی کنند (به عنوان مثال، Janssen، Janssen و Louvain، 2006 را ببینید). علاوه بر این، از آنجایی که رشد شرکت به‌عنوان پیامد یک تصمیم به‌جای یک پدیده خود به خود یا تصادفی تلقی می‌شود (استارباک، 1965)، آرزوهای رشد شرکت های کوچک و متوسط منعکس‌کننده تصمیم‌های مدیران شرکت های کوچک و متوسط است (به عنوان مثال، اندرسون و تل، 2009؛ ال شوباکی، لاگر، و دن بستن، 2020). بنابراین، شناسایی فرصت‌ها برای رشد، یک فعالیت پیشگیرانه است که توسط مدیران شرکت های کوچک و متوسط انجام می‌شود (هولبرت، گیلمور، و کارسون، 2013) که هدفی از رشد شرکت را دنبال می‌کنند، که آرزوهای رشد و طرز فکر مشارکتی را با هم پیوند می‌دهد.
تحقیقات در مورد شرکت های کوچک و متوسط ها و رشد نشان می دهد که انگیزه مدیریتی و نگرش به رشد کسب و کار مستقیماً بر رشد واقعی تأثیر می گذارد (ایده و همکاران، 2021؛ حنیف زاده، طالبی، و سجادی، 2018؛ ویکلوند، پاتزلت، و شپرد، 2009). به طور همزمان، عدم تعهد توسط یکی از شرکت های درگیر در رقابت، عملکرد هر دو طرف را تضعیف می کند (موریس و همکاران، 2007). علاوه بر این، تحقیقات قبلی نشان داده است که شرکت‌هایی که آرزوهای رشد دارند اغلب ذهن باز هستند و به دنبال فرصت‌هایی برای بهره‌برداری از فرصت‌های بازار برای رقابت موثر هستند (ایده و همکاران، 2021). مشارکت به عنوان یکی از راه های رشد یک کسب و کار در نظر گرفته می شود (به عنوان مثال، وو، 2014 را ببینید). بنابراین، می‌توان فرض کرد که شرکت‌های کوچک و متوسط با آرزوی رشد نیز به روی فرصت‌های همکاری باز بوده و علاقه‌مند به آن هستند. بنابراین به نظر می رسد که مدیران آن نوع شرکت های کوچک و متوسط ذهنیت رقابتی داشته باشند. همچنین می توان فرض کرد که مدیران شرکت های کوچک و متوسط با ذهنیت تعاونی با تنش ذاتی و ریسک رقابت راحت هستند و بنابراین ریسک مربوط به آرزوهای رشد را نیز تحمل می کنند. بر اساس این ملاحظات، فرض می کنیم:
H2. آرزوی رشد یک شرکت های کوچک و متوسط به طور مثبت رابطه بین ذهنیت رقابتی و عملکرد را تعدیل می کند.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

در اروپا این شیوه ها طی سال های گذشته بیشتر و بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.(اسچویزر،2011). در سطح برنامه ریزی شهری تجزیه و تحلیل وضعیت فعلی مناطق شهری در مقیاس ها و بخش های مختلف و همچنین ارائه یک طرح طراحی شده در سطح شهر و محله یا حتی در یکی از فضای خاص شهری یا استففاده از ابزارهای مشارکتی ساده تر است.
به منظور جمع آوری اطلاعات زیست محیطی که می تواند در تحلیل وضعیت فعلی مناطق شهری مورد استفاده قرار گیرد ، برنامه هایی مانند HackAir توسعه داده شده است(موتزیدو و همکاران ، 2016) . این برنامه خاص شامل یک پلتفرم آزاد است که داده های کیفیت هوا را از منابع مختلفی از جمله منابع آزاد رسمی و شهروندان (تصاویر به تصویر کشیده شده از آسمان و دستگاه های سنجش کم هزینه که مردم خودشان می سازند) جمع آوری می کند. (کسمیدیس و همکاران ، 2018) . جدا از سهم آن در مطالعه بهتر مشکلات مناطق شهری، پیش بینی می شود، استفاده از برنامه و همچنین ایجاد پایگاه داده مناسب به آگاهی محیط زیستی مردم کمک کند تا بتوانند به راحتی شبکه های پایش کیفیت هوا را تنظیم و به صورت فعال درگیر برنامه ریزی شوند. (ساتسیو و همکاران ، 2016) . همانطور که مومتزیدو و همکاران (2016)اشاره کردند، پروژه های متناسب در شهرهای مختلف جهان به اتمام رسیده است. ، مانند نمونه های بارز: آزمایشگاه شهروندان هوشمند آمستردام ، برنامه AirTrick و برنامهCITI_SENSE می باشند.
یکی دیگر از پارامترهای محیطی که در فرآیند برنامه ریزی شهری ضبط شده است ، میزان صدا(نویز) است. با توجه به اینکه تنها شهرهای بزرگ موظفند با ایجاد نقشه های صوتی، بر سر و صداهای خود نظارت کنند ، نقشه برداری از سر و صدای جمعیتی جایگزین دیگری است.( آلتا و همکاران ،2016 ، مارگتیزو همکاران. 2015) . استفاده از داده هاي حاصل از جمعيت براي نظارت بر ميزان سر و صدا بسيار اساسي است.
در جدول زیر نقش عوامل طبیعی در برنامه ریزی ارائه شده است.(لین،2003، نیوون هاسیزن؛2016) .
معمولاً برای جمع آوری داده ها درباره بارهای ترافیکی و مصارف زمین از ابزارهای معمول استفاده می شود. داده های حاصل از سیستم عامل های GoogleMaps” “و”Open-StreetMap” به همین ترتیب به محاسبه ترافیک و همچنین توسعه کاربری اراضی کمک می کنند. در برخی موارد،”Open-StreetMap” ، به جز نقشه برداری از کاربری اراضی ، در هر منطقه داده هایی ویژه مانند تجهیزات شهری (ستون های روشنایی ، نیمکت ها ، چراغ راهنمایی ، رمپ های ویلچر و غیره) و فراداده هایی را نیز در مورد ویژگی های ساختمان ارائه می دهد. (باسیوکا و همکاران ، 2015).
فراتر از این، ابزارهای جمع آوری اطلاعات، نوع دیگری از بستر وب به منظور ایجاد بحث و گفتگو در مورد شهروندان و برنامه ریزان شهری در مورد آینده شهر ایجاد شده است. یک نمونه از ین برنامه ها، Nexthamburg است که در سال 2009 آغاز شد. (آناستاسیو ، 2015) ، که یک اقدام فکری مستقل مبتنی بر شهروندان است. پلتفورم مشابه دیگر، CoUrbanize است که در بسیاری از شهرهای آمریکا برای ذینفعان ، انجمن ها ، مشاغل و سرمایه گذاران برای بیان ایده های خود در مورد پروژه ای که در این شهرها اجرا شده اند، مورد استفاده قرار گرفت.(سیانگلیولو،2016) .
تجربه به دست آمده از مثال هایی که در بالا ارائه شد، نشان می دهد که استفاده از ابزارهای مشارکتی نوآورانه می تواند ارتباط بین تصمیم گیرندگان و شهروندان را برای تولید فضاهای موفق شهری آسانتر کند. شهروندان به طور فعال در پرونده های ارائه شده در مقاله های تحقیقاتی ارائه شده در بالا شرکت کرده اند که منجر به کاهش زمان و کاهش هزینه روش برنامه ریزی شهری می شود.
براساس موارد فوق، بخش بعدی دو مطالعه موردی را در یونان بررسی می کندکه از ابزار مشارکتی در زمینه تکمیل برنامه های تحرک پایدار شهری SUMPs) ) استفاده شده است.

3. آزمایش
مطالعات موردی در شهرهای کالیته و کوزانی در یونان است. لازم به ذکر است که این تحقیق مورد تأیید کمیته اخلاقی نیست، زیرا در زمان انجام تحقیق چنین کمیته ای وجود نداشت. مطالعات موردی: شهرداری های کالیته و کوزانی در یونان در سال 2017 انجام شد ، در حالی که کمیته های اخلاقی در یونان طبق قانون در سال 2018 تشکیل شده اند. (قانون 4521/2018 منتشر شده در روزنامه رسمی دولت شماره A38 به تاریخ3/2/2018، مواد 21 ، 22 ، 26).
با این حال ، ما وظیفه داریم اعلام کنیم که تحقیقات مطالعات موردی، کاملاً به حقوق بشر، استقلال شرکت کنندگان، داده های شخصی آنها و همچنین نیاز به حفظ محیط طبیعی و فرهنگی احترام می گذارد. همچنین محققان به تمام اصول تحقیق احترام می گذارند و تمام معیارهای علمی را حفظ کردند.
شکل 1، نقشه مکان یونان اصلاح شده به گونه ای را نشان می دهد که (تقریباً) محل کوزانی و کالیته را نشان دهد. کالیته بخشی از منطقه کلان شهر آتن است. این شهر به طور موقت بین آتن و پیرئوس واقع شده است و طبق آخرین سرشماری ، جمعیت ساکن 100.641 نفر را تشکیل می دهد و پر جمعیت ترین شهر یونان است. کوزانی در منطقه مقدونیه غربی یونان واقع شده و جمعیت آن 41.066 نفر ( طبق سرشماری سال 2011) است.
با فعالیت های دولت محلی، با انباشت سرمایه گذاری ها و ایجاد اقتصادهای خارجی که بازار محلی را تغییر می دهد، با توسعه فعالیت های محلی ، توسعه اقتصادی محلی سریعتر پیش می رود.
بعلاوه ، شهرداری از طریق سیاست توسعه سالم و به درستی طراحی شده ممکن است به اوج شرایط اجتماعی، فرهنگی برسد، حتی اگر سطح تحصیلات شهروندان با ایده های جدید مرتبط باشد، استانداردهای جدیدی ایجاد می شوند، روند زندگی جدید می شود و خود شهروندان دست به ابتکارات شخصی می زنند

شکل 1. نقشه منطقه یونان. به منظور نشان دادن موقعیت كوزانی و كالیته ، به نقشه اصلی اضافه شده است. نگاه کنید به آدرس اینترنتی:
: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Greece_location_map.svg#filelinks
امروزه نقشی که از شهرداری ها خواسته شده است از اهمیت ویژه ای برخوردار است. تحولات اقتصادی، سیاسی و تکنولوژیکی باید جامعه و اقتصاد و جوامع محلی را تقویت کند.
با توجه به مطالب فوق ، محورهای اساسی سیاست های مدیریت محلی یونان باید به صورت زیر باشد:
 کیفیت زندگی – ارائه خدمات جدید که باعث ارتقاء سطح زندگی شهروندان می شود.
 حفاظت و بهسازی محیط زیست، طبیعی و شهری.
 تأکید بر آموزش، آموزش مداوم و فناوری به عنوان مطالبات جدید ظهور می یابد که اولویت ها و توانایی های شهرداری ها در ارائه خدمات را تغییر می دهد.
 ایجاد زیرساخت های لازم اجتماعی و ایجاد یک شبکه اجتماعی که در واقع نیازهای اساسی شهروندان را تأمین کند.
 روی آوردن به فعالیت کارآفرینی سالم و اجرای سرمایه گذاری ها با استفاده از منابع محلی و ارائه خدماتی که بخش خصوصی از ایجاد اینگونه شغل های جدید امتناع می ورزد(دلیتو، 2018)

ارزیابی مصرف مشارکتی خدمات تحویل مواد غذایی از طریق تکنیک های وب کاوی

Evaluation of collaborative consumption of food delivery services through
web mining techniques

چکیده
1- مقدمه
2- یک چارچوب نظری برای رابطه OFD-CC
3- مواد و روش ها
4- نتایج
5- بحث و بررسی

چکیده
خدمات تحویل آنلاین مواد غذایی متکی حمل و نقل شهری است تا زحمت مسافرت مشتریان در شهرهای بسیار متراکم را کاهش دهند. به عنوان مدل های جدید کسب و کار، این سرویس ها از محتویات تولید شده کاربر برای ارتقای مصرف مشارکتی در میان اعضای خود استفاده می کند. این مطالعه با هدف ارزیابی تأثیر شرایط ترافیکی (از طریق استفاده از Google Maps API) بر شاخص های عملکرد کلیدی خدمات تحویل آنلاین مواد غذایی (از طریق استفاده از تکنیک های وب کاوی برای گرفتن رتبه بندی های مشتری و مکان فیزیکی رستوران ها که توسط فیس بوک ارائه شده است) انجام شده است. از مجموعه ای از 19934 مسیر ممکن بین مکان فیزیکی 787 ارائه دهنده آنلاین و 4296 مشتری در شهر بوگوتا، دریافتیم که شرایط ترافیکی, هیچ تاثیر عملی بر حجم معاملات و برآورده سازی زمان تحویل ندارند، حتی با این که تحویل های سریع, با تعداد نظرات مشتریان پس از دریافت سفارشات در خانه کم و بیش ارتباط داشت.
1- مقدمه
مصرف مشارکتی (CC) یک شکل جدید از رفتار مصرف کننده است که پیامدهای مهمی برای تحقیقات تجاری دارد (Benoit et al.، 2017). CC هنگامی اتفاق می افتد که افراد, خرید و توزیع یک منبع را هماهنگ می کنند. این هماهنگی اغلب برای پرداخت یک هزینه یا سایر غرامت های غیرپولی از طریق تجارت، مبادله و تراکنش انجام می شود (Belk، 2014). این یک “فعالیت مبتنی همکار بر همکار برای اخذ، دادن یا به اشتراک گذاری دسترسی به کالاها و خدمات است که از طریق خدمات آنلاین مبتنی بر جامعه هماهنگ می شوند” (Hamari et al.، 2016). صفحه 2047. . بر اساس کار برخی از محققان، رشد آینده CC و تاثیر آن بر صنایع حاکم مشخص نیست (بارنز و ماتسون، 2017). با این حال، به عنوان یک پدیده در حال ظهور از اثر تعامل با کمک کامپیوتر بین مشتریان و ارائه دهندگان، CC , در طیف گسترده ای از کسب و کارها ، مانند حمل و نقل (Uber، zipcar)، اقامت (Airbnb)، گردشگری (Couchsurfing)، سرگرمی (Spotify) و خدمات تحویل مواد غذایی آنلاین (Just-Eat.com، Clickdelivery.com، UberEATS) (Pigatto و همکاران، 2017) حضور دارد.
خدمات تحویل آنلاین مواد غذایی (OFD), فرصت هایی برای پژوهش فراهم می کنند, زیرا آنها در نوشته های CC کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. مطابق باPigatto و همکاران (2017), این خدمات را می توان به عنوان پلت فرم های تجاری مشخص نمود که خدمات سفارش، پرداخت و نظارت بر فرایند را ارائه می دهند, اما مسئول عملیات های تهیه و تحویل سفارش نیستند. اگرچه زنجیره های بزرگ فست فود مانند مک دونالد یا پیتزای Domino, خدمات تحویل خود را ارائه می دهند، رستوران های زنجیره ای کوچک و متوسط, ظهور واسطه هایی را که این نوع خدمات را ارائه می دهند (یئو و همکاران، 2017) غصب کرده اند.
با وجود محبوبیت این پلت فرم ها در حال حاضر، ارتباط آنها با CC نادیده گرفته شده است. کلمات “تحویل آنلاین مواد غذایی” در آخرین مقالات CC دیده نمی شود (Pigatto و همکاران، 2017؛ Hamari و همکاران، 2016؛ بنویت و همکاران، 2017؛ رودخانه و همکاران، 2017)، و انتشاراتی که هدف آنها, مطالعه OFD است (هنگ و همکاران، 2016؛ Gupta و Paul، 2016؛ Yeo و همکاران، 2017) نیز CC را ذکر نکرده اند. این فقدان ارتباط مستلزم آن است که آنها پدیده های مصرف مستقل و نامرتبط هستند. این فقط به این معنی است که یک چارچوب نظری مربوطه که رابطه بین این دو را توضیح می دهد, پراکنده و به خوبی تعریف نشده است. هدف ما, پر کردن این شکاف است. رویکرد ما, ارتباط ارزیابی تأثیر شرایط ترافیك بر رابطه مشتری-فراهم کننده را ارائه می دهد زیرا OFD و CC به طور ذاتی به حمل و نقل شهری مرتبط هستند. این رویکرد از چیزی که ما آن را “رویکرد روش شناختی استاندارد” می نامیم و متکی بر نظرسنجی ها برای اهداف جمع آوری است، متفاوت است. با وجودی که داده ها اغلب برای سنجش خدمات کیفی از طریق درک مشتریان در نظر گرفته می شوند، این ادراک دقیقاً زمان تحویل را منعکس نمی کند.

Abstract

Online food delivery services rely on urban transportation to alleviate customers’ burden of traveling in highly dense cities. As new business models, these services exploit user-generated contents to promote collaborative consumption among its members. This study aims to evaluate the impact of traffic conditions (through the use of Google Maps API) on key performance indicators of online food delivery services (through the use of web scraping techniques to retrieve customer’s ratings and the physical location of restaurants as provided by Facebook). From a collection of 19,934 possible routes between the physical location of 787 online providers and 4296 customers in Bogotá city, we found that traffic conditions exerted no practical effects on transactions volume and delivery time fulfillment, even though early deliveries showed a mild association with the number of comments provided by customers after receiving their orders at home.

1- Introduction

Collaborative consumption (CC) is a new form of consumer behavior with important implications for business research (Benoit et al., 2017). CC takes place when people coordinate the acquisition and distribution of a resource. This coordination is frequently done for a fee or other non-monetary compensation through trading, bartering, and swapping (Belk, 2014). It is “the peer-to-peer-based activity of obtaining, giving, or sharing the access to goods and services, coordinated through community-based online services” (Hamari et al., 2016), p. 2047. According to some scholars, it is not clear the future growth of CC and its impact on incumbent industries (Barnes and Mattsson, 2017). However, as an emerging phenomenon from the computer-mediated interaction between customers and providers, CC is present in a vast range of business, such as transportation (Uber, Zipcar), lodging (Airbnb), tourism (Couchsurfing), entertainment (Spotify) and online food delivery services (Just-Eat.com, Clickdelivery.com, UberEATS) (Pigatto et al., 2017).

Online food delivery services (OFD) offer opportunities for research as they are underrepresented in the literature of CC. According to Pigatto et al. (2017) these services can be characterized as business platforms that provide order services, payment and monitoring of the process but are not responsible for the preparation and order delivery operations. Although large fast-food chains like McDonald’s or Domino’s Pizza offer their delivery services, small or medium restaurants chains have seized the emergence of intermediaries that provide these sort of services (Yeo et al., 2017).

Despite the popularity of these platforms nowadays, their connection with CC remains neglected. The words “Online Food Delivery” are missing in most recent papers of CC (Pigatto et al., 2017; Hamari et al., 2016; Benoit et al., 2017; de Rivera et al., 2017), and the publications that aim the study of OFD (Hong et al., 2016; Gupta and Paul, 2016; Yeo et al., 2017) do not mention CC either. This lack of connection does not imply that they are independent and unrelated consumption phenomena. It only means that a relevant theoretical framework that illustrates the relationship between the two remains fragmented and illdefined. Our aim here is to tackle this gap. Our approach posits the relevance of evaluating the impact of traffic conditions on the customer-provider relationship because OFD and CC are intrinsically related to urban transportation. This approach deviates from what we call the “standard methodological approach” that relies on surveys for data collection purposes. Although survey data is often intended to measure quality service through customers’ perception, this perception does not reflect delivery time accurately.

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

1.مقدمه
مفهوم بازی سازی و سازوکار آن در محیط های دور و ناآشنا با بازی اکنون به یک کار نوظهور و پرشتاب در دنیای تجارت بویژه در بازاریابی تبدیل شده است. اگر چه هنوز در نخستین گام های رشد است ولی فنون و پویایی بازی-سازی به اسانی از خاستگاه های نرم افزاری بازی به جهان بازرگانی جابجا شده است. بهره گیریر از ابزارها و روش های بازی سازی می تواند به سودمندی سازمان ها در انواع صنایع گوناگون تمام شود چون این ابزارها و روش ها می تواند رفتارها و رویکردها را شکل داده و بر آن ها اثر بگذارد. هم اکنون شمار هر چه بیشتری از سازمان ها فنون بازی و پاداش دهی با سبک بازی را بکار می گیرند تا مشارکت مشتریانشان را بیشتر کنند(پژوهش های گارتنر، 2011). برخلاف اهمیت کاری بازی سازی، پژوهش های بازی سازی کنونی به نقل قول ها بسنده کرده اند و دارای نیرومندی کار دانشگاهی نیستند(هاماری، کویویستو، سارسا، 2014). به زبان دیگر، مفهوم پردازی بازی سازی برای یک منظور ویژه بسیار کم در پژوهش های دانشگاهی در زمینه های گوناگون فراهم آمده است. دوم این که از آنجا که بازی-سازی یک مفهوم نسبتا نوین است، چگونگی تعیین کارآمدی یک طراحی درست جهت یک منظور ویژه بسیار ناروشن و مبهم باقی مانده است(دتردینگ، دیکسون، خالد و ناک، 2011). بورک در 2013 اشاره می کند که انتظارات غیرواقعگرایانه از موفقیت کم نیست و به دنبال آن بسیاری از حرفه ها بازی سازی را بکار می بندند بدون آنکه بررسی کرده باشند آیا بازی سازی ابزار درستی برای بهبود فرآیندهای حرفه ای آن ها هست یا خیر. به دلیل طراحی ضعیف بازی سازی، برخی از این اقدامات نتوانستند به اهداف حرفه ای خود دست یابند(پژوهش های گارتنر، 2012). به علاوه هیچ رویکرد همسانی در رشد و کاربست موفق ابعاد بازی سازی در یک فرآیند موجود نیست. این بدان معنی است که شناخت محدودی از چگونگی کاربست ساختاری بازی سازی در فرآیندهای گوناگون و بسیار وجود دارد. همچنین نمی دانیم که آیا بازی سازی برای تغییر دادن رفتار یا گرایش به انواع فرایندهای حرفه ای تجاری مناسب است(سالن، زیمرمن، 2004). سوم، شواهد دانشگاهی از اثرات یا سودمندی های بازی سازی در دست نیست.
بازی سازی یک سیستم مبتنی بر فناوری های نوین شمرده می شود که در زمینه های گوناگون پیاده سازی شده است. در زمینۀ سیستم های اطلاعاتی، نظریه های پذیرش فناوری به بررسی کاربست سیستم های مبتنی بر فناوری پرداخته اند. مدل پذیرش فناوری(TAM) یک مدل خوش ساخت، نیرومند و صرفه جو است که به پیش بینی پذیرش کاربر می پردازد. هر چند این مدل برای بی توجهی به ابعاد مهم دیگر (یعنی ابعاد اجتماعی) که ممکن است به پیش بینی پذیرش فناوری بپردازد مورد انتقاد قرار گرفته است. این مدل همچنین گویا انواع دیگر هدفهای رفتاری یا گرایش های ویژه به زمینه های خاص را از قلم انداخته است. از راه بسط دادن این مدل ما قصد داریم به بررسی مفهوم بازی سازی در بستر بازاریابی و اثرگذاری آن بر هدف مشارکت مشتری و گرایش به برند بپردازیم.

2. بازبینی آثار منتشر شده

2.1.بازی سازی

بازی سازی یک اصطلاح تقریبا نوین است، بویژه در رابطه با اینترنت، ولی از نظر مفهومی تازگی ندارد. ریشه های بازی سازی در صنعت رسانۀ دیجیتال است(دترینگ و همکاران 2011) و با اصطلاح اولیۀ بازی افزار آغاز شده است(تاهاشی 2008). گیب زیکرمن برای نخستین بار از این اصطلاح استفاده کرد. این مولف آن را این گونه تعریف کرد: فنون و علمی که تجربه های روزمرۀ مشتریان در تعامل با مقاصد حرفه ای را به شکل هایی از بازی تبدیل می کند(زیکرمن، لیندر، 2010، ص 20). بازی سازی در دهۀ 2010 فراگیر شد، هنگامی که چندین نقش-آفرین صنعتی به آن روی آوردند(دترینگ 2011). شرکت هایی همچون بانچبال و بدگویل سکوهایی برای یکپارچه سازی عناصر بازی و سایت ها ساختند.
بازی سازی سیستمی است که عناصر طراحی بازی را در یک بستر غیربازی پیاده سازی می کند تا رفتار افراد را تغییر دهد(بونچبال 2010). بازی سازی به عنوان یک سیستم سرگرمی دیده می شود که مبتنی بر فناوری هایی است که به ترکیب ابزارهای بی سیم با شکل های ارتباطی اقدام می کنند(لول، اوموانسا و وائما، 2010). در چند سال گذشته بازی سازی در برنامه ای کاربردی بی شماری در زمینه های گوناگون بکار رفته است، همچون سیستم های اطلاعاتی و علوم اجتماعی. بازی سازی شماری از سیستم ها، فرایندها و اصول طراحی را توصیف می کند که به اثرگذاری و انگیزه بخشی به افراد و گروه ها و اجتماعاتی بپردازد تا رفتارهای (هدفهای) خاصی را دنبال کند یا اثرات مطلوبی را تولید نماید(دترینگ و همکاران 2011، گلوور 2013، نیکلسون 2012).

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

The concept of gamification and its mechanics in non-gaming environments has become a fast-emerging practice in business, especially in marketing. Though in its infancy, the dynamics and techniques of gamification have been found to be easily transferrable from their gaming software origins into the world of commerce. The use of gamification tools and methods has the potential to benefit organizations from all industries because of their fundamental potential to shape and influence behaviors and attitudes. A growing number of organizations are adopting gaming techniques and game-style rewards in order to increase customer engagement (Gartner Research, 2011). Despite the practical importance of gamification, current gamification literature remains anecdotal and lacks academic rigour (Hamari, Koivisto, & Sarsa, 2014). In other words, a conceptualisation of gamification for a specific purpose has rarely been provided when people have undertaken academic research in gamification in various contexts. Second, since gamification is a relatively new concept, it is largely unclear how an effective design can be realised (Deterding, Dixon, Khaled, & Nacke, 2011) for a specific purpose. Burk (2013) noted that there are often unrealistic expectations of success, and consequently many businesses are implementing gamification without a proper examination of whether or not gamification is the right instrument to improve their business processes. Due to poor design of gamification, some practices have failed in reaching business objectives (Gartner Research, 2012). Furthermore, there is no uniform approach to developing and successfully implementing gamification aspects in an existing process. This means that there is limited knowledge on how gamification can be structurally applied in many processes. It is also unknown if gamification is appropriate for changing people’s behavior or attitude in all types of business processes (Salen & Zimmerman, 2004). Third, academic evidence of the effects or benefits of gamification is lacking. Gamification is regarded as a new technology-based system which has been applied to different areas. In the field of information systems, technology acceptance theories have examined the adoption of technology-based systems. In particular, the technology acceptance model (TAM) is a well-established, robust and parsimonious model for predicting user acceptance. However, the model has been criticised for disregarding other important aspects (e.g. social aspects) that may predict technology acceptance. The model is also said to overlook other types of behavioral intentions or attitudes specific to particular contexts. Through an extension of the TAM model, this study aims to examine the concept of gamification in the marketing context through and its effects on users’ engagement intention and attitude towards the brand.

2. Literature review

2.1. Gamification

Gamification is a relatively new term, especially when it is used in relation to the internet, but it is not a new concept. The roots of gamification originate in the digital media industry (Deterding et al., 2011) and started out with the term “funware” (Tahashi, 2008). Gabe Zichermann first employed this term. The author defined it as “the art and science of turning your customer’s everyday interactions into games that serve your business purposes” (Zichermann & Linder, 2010, p. 20). Gamification gained widespread recognition in the 2010s, when several industry players popularised it (Deterding, 2011). Companies like Bunchball and Badgeville created platforms for integrating game elements into sites. Gamification is perceived as a system applying game design elements to a non-game context to change people’s behavior (Bunchball, 2010). Gamification is viewed as an entertainment system based on technologies which combine wireless devices with communication forms (Lule, Omwansa, & Waema, 2012). In the past few years, gamification has been applied to numerous applications across diverse areas, such as information systems and social sciences. Gamification describes a number of design principles, processes and systems used to influence, engage and motivate individuals, groups and communities to drive behaviors (intentions) or generate the desired effect (Deterding et al., 2011; Glover, 2013; Nicholson, 2012).

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

در بسیاری از موارد، سرمایه گذاری و کارآفرینی نیز در ادبیات علمی به عنوان عوامل عملکرد کسب و کار تجاری مستقیم نیز مورد توجه است که بر نتایج تجاری اقتصادی موثر است.آنها محرک رشد اقتصادی در مناطق روستایی اروپا هستند، در نتیجه بهره وری اقتصادی روستایی، سرعت توسعه ارزش افزوده و رشد کیفیت زندگی را تعیین می کنند.
واضح است که موفقیت آتی اقتصاد روستایی به طور مجزا مرتبط با ظرفیت کارآفرینان روستایی برای نوآوری و شناسایی فرصت های کسب و کار جدید است که خالق شغل و درآمد در مناطق روستایی است. علاوه بر این، پتانسیل منابع انسانی، محیط طبیعی و تنوع زیستی آن، مواد خام و دیگر منابع اقتصادی در این مناطق بسیار عالی است.
بنابراين ايجاد کسب و کار در مناطق روستايي مهم است. این تنها ایجاد ارزش افزوده یا نتیجه جاه طلبی شخصی است، اما نتیجه دینامیک منطقه است. اهمیت فعالیت های اقتصادی را نمی توان تنها باتعداد مشاغل ایجاد شده سنجید. این بخشی از یک کل است که جنبه های مکمل آن می توانند به توسعه پایدار کمک کنند.
توجه زیادی به جوانان جویای مشارکت در فعالیت های کشاورزی وسایر کسب و کارها در مناطق روستایی معطوف شده است.
متاسفانه، کارآفرینان در مناطق روستایی با مجموعه ای منحصر به فرد از چالش ها مواجه هستند که در کل در یک زمینه شهری دیده نمی شوند.این چالش ها به طور عمده از میزان مختلف دسترسی به مناطق روستایی با زیرساخت فیزیکی کمتر توسعه یافته و همچنین تراکم جمعیت کوچک و کمجوامع روستایی وترکیب اجتماعی و اقتصادی آنها حاصل می شوند.کسب و کارهای کوچک در مناطق روستایی اغلب فاقد پشتیبانی دولتی اساسی، از جمله خدمات رفاهی و مالی، برنامه های آموزش و تحصیل و سایر انگیزه ها برای حمایت جامعه محلی از فعالیت های اقتصادی است.
مناطق محیطی تعیین شده که اغلب روستایی هستند، در داخل اتحادیه اروپا دارای اقتصاد و استانداردهای زندگی است که کمتر از حد متوسط است.یکی از دلایل اولیه شناخته شده از سوی دولت های محلی برای این وضعیت اقتصادی ضعیف سطوح پایین نوآوری میان شرکت های کوچک و متوسط SME بومیاست. SMEsدر رشد و صادرات یا بخشی از زنجیره های تامین موفق مشکل دارند. وضعیت اقتصادی ضعیف نیز نتیجه پشتیبانی ضعیف از زیرساخت است.

اهمیت پشتیبانی از زیرساخت
ارائه هر نوع اشتغال کشاورزی و غیر کشاورزی در مناطق روستایی بیشتر به دسترس بودن زیرساخت فیزیکی، سیستم آب و فاضلاب، تامین گاز، ارتباطات مخابراتی و غیره بستگی دارد. زیرساخت یکی از عوامل مرتبط با سطوح بالا بهره وری است.تأثیر مثبت زیرساخت عمومی بر اشتغال منطقی است و انتظار می رود، از آنجا که بخش عمومی یک کارفرما کلیدی در بسیاری از مناطق روستایی است.
اصطلاح زیرساخت مرتبط با امکانات فیزیکی مناطق و ملل است. زیرساخت نشانگر این نوع کالا سرمایه ای است که متناسب با بسیاری از فعالیت های اجتماعی و نیازهای کسب و کار است، از جمله جاده ها، شبکه های ارتباطی، حمایت مالی، انرژی و منابع آب، یعنی تمام کالاهای سرمایه ای پشتیبان تولید و بازاریابی صنایع در یک منطقه یا یک کشور است.بسیاری از انواع عناصر زیرساخت تعریف شده است.به طور کلی، این می تواند از زیرساخت فیزیکی (فنی)، اجتماعی و اقتصادی متمایز شود. زیرساخت فیزیکی به ساختارهای فیزیکی پایه مورد نیاز برای اقتصاد برای عملکرد و بقا اشاره دارد، مانند شبکه حمل و نقل، شبکه برق و سیستم دفع زباله و فاضلاب.از نظر برخی اقتصاددانان توسعه به عنوان بخشی از سیستم سه ستونی، همراه با سرمایه انسانی و حاکمیت خوب، زیرساخت فیزیکی یک پیش شرط برای تجارت و سایر فعالیت های مولد است.
کیفیت زیرساخت به طور مستقیم بر پتانسیل رشد اقتصادی منطقه و توانایی یک شرکت برای مشارکت مؤثر تاثیر می‌گذارد. توسعه اقتصادی اجتماعی می تواند با وجود زیرساخت کافی تسهیل و تسریع شود.
Aschauer (1990) به اهمیت اساسی زیرساخت عمومی وسرمایه عمومی افزوده به عملکرد تولید متعارف اشاره کرده است.تیلور 2001 اظهار داشت که پشتیبانی زیرساخت و تراکم نهادی، از جمله دسترسی به سرمایه دراشکال قابل استفاده، از اهمیت ویژه ای در ارتقای ظرفیت های اقتصادی محلی درانعطاف پذیری، یادگیری و رویکردهای مزیت رقابتی برخوردار است.زیر ساختاز طریق افزایش بهره وری و کاهش هزینه به رشد و توسعه کمک می کند، به ویژه برای بنگاه های کوچک. علاوه بر این، سرمایه گذاری زیرساخت ممکن است اثر مثبت بر رشد داشته باشد که فراتر از اثر سهام سرمایه به دلیل صرفه اقتصادی،وجود خارجی شبکه و اثرات افزایش رقابت است. سرمایه عمومی در زیرساخت ممکن است بهره وری حاشیه ای تمام ورودی های عامل را افزایش دهد (سرمایه و نیروی کار)، به این ترتیبهزینه تولید حاشیه ای کاهش و سطح تولید خصوصی افزایش می یابد. به نوبه خود، این تاثیر مقیاس بر خروجی ممکن است از طریق اثر شتاب دهنده استاندارد به سرمایه گذاری خصوصی بالاتر، در نتیجه افزایش ظرفیت تولید طی زمان و تأثیر رشد پایدارتر منتهی شود(Agénor and Moreno-Dodson, 2006).
اهمیت زیرساخت ها نیز با مقررات سیاست پشتیبانی می شود.سرمایه گذاری زیرساخت اهداف اصلی سیاست ها و اولویت های روستایی اروپایی را محقق می سازد، از جملهCAP، استراتژی اروپا 2010، استراتژی های توسعه محلی و برنامه های توسعه روستایی RDPs در میان تعدادی از اقدامات که می تواند به افزایش کارآفرینی روستایی کمک کند، مهمترین آنها شناسایی شده است: بررسی فرصت ها در بخش های جدید، جنبه های اجتماعی کارآفرینی و غلبه بر موانع کارآفرینی (کمبود زیرساخت).
زیرساخت فیزیکی نیز در ارائه خدمات محیطی مانند حفاظت از تنوع زیستی، حفاظت از کیفیت و در دسترس بودن آب، حفظ کیفیت هوا، تقویت مقاومت در برابر سیل و / یا آتش سوزی و حفظ ارزش های چشم انداز کمک می کندبه این معنا که چرا توسعه و حمایت از خدمات اساسی برای اقتصاد و جمعیت روستایی مهم است و با برنامه های مختلف اروپایی و ملی تامین می شود (کمیسیون اروپا، 2011).
می توان نتیجه گرفت که توافق گسترده ای وجود دارد که سطح اساسی زیرساخت برای توسعه ضروری است.با این حال، باید به یاد داشته باشید که اتصال بین زیرساخت و رشد بین کشورها و در طول زمان و همچنین در داخل کشور و درون بخش های آن متفاوت است (Cockburn et al., 2013). همچنین، محدوده برآورد اثرات زیرساخت در ادبیات به طور گسترده ای متفاوت است.
به همین دلیل است که توجه این مقاله متمرکز بر ترجیحات زیرساخت کسب و کار در مناطق روستایی است.فرض بر این است که بر اساس ادبیات فعالیت های مختلف نیازمند امکانات زیرساخت مختلف است.

تاثیر درگیری (مشارکت) شغلی و تعهد سازمانی بر رفتار شهروندی سازمانی

Impact of Job Involvement and Organizational Commitment on Organizational Citizenship Behavior

Abstract

Various studies have been conducted to study the relationship between job involvement and organizational citizenship behavior but a very little work have been done to study the impact of both job involvement and organizational commitment on “organizational citizenship behavior”. Thus the purpose of the study is to find out the relationship between job involvement, organizational commitment and organizational citizenship behavior and also to study if there is any impact of job involvement and organizational commitment on Organizational citizenship behavior among service and manufacturing sector employees. The study has been done on 150 employees of both service and manufacturing sector with the help of questionnaire, where job involvement and organizational commitment were taken as independent variables and Organizational citizenship behavior as dependent variable. Multiple regression was applied with the help of SPSS. The result indicated that there is a significant impact of independent variables on dependent variables, that is, there is a significant impact of Job involvement and Organizational commitment on OCB.

1 Introduction

Job Involvement The concept of job involvement was introduced for the first time by Lodahl and Kejiner (1965). They related the job involvement to psychology of an individual with the importance of work in the individual’s selfimage. Job involvement has been defined as an individual’s psychological identification or commitment to his / her job (Kanungo, 1982). It is the degree to ‘which one is cognitively preoccupied with, engaged in, and concerned with one’s present job (Paullay et al., 1994).

Job involvement involves internalization of values about the importance of work in the worth of the individual (Lodahl and Kejner, 1965). Organizational Commitment Organizational commitment has been defined as identification and involvement with the organization by believing in the organization’s value systems and goals, exerting efforts on behalf of the organization, and desire to remain with the organization (Mowday et al., 1979). Meyer and Allen (1991) and Allen and Meyer (1990) presented evidences suggesting that organizational commitment consists of affective commitment, continuance commitment, and normative commitment.

Models of Commitment According to Meyer and Allen’s (1991) three-component model of organizational commitment indicates that there are three “mind sets” which can characterizes an employee’s commitment to the organization:

روابط بین مسافرت روزانه و سرمایه اجتماعی در بین مردان و زنان در جنوب سوئد

Relationships Between Commuting and Social Capital Among Men and Women in Southern Sweden

Abstract

The societal need for a mobile workforce increases time spent commuting and thus also the total workday. How this affects individual well-being and social life is, however, surprisingly little known. We investigated the relation between commuting time and mode, and social participation and general trust in other people as measures of social capital, using data from public health surveys conducted in 2004 and 2008 in Scania, Sweden: in all, 21,088 persons ages 18 to 65 and working at least 30 hr per week. Commuting by car was significantly associated with a higher prevalence of low social participation and low general trust compared with active commuting, and the association increased with the duration of commuting time. In contrast, public commuting was not significantly associated with decreased social capital measures except among long-duration commuters, who reported lower social participation. The overall pattern was similar for men and for women.

It has been claimed that commuting, traveling from the home to the workplace, increases material wealth (Swedish Association of Local Authorities and Regions, 2009; Swedish Government Official Report, 2007). Enlarged job regions create more opportunities for work and strengthen the economy for both individuals and society. A more flexible and accessible labor market for companies is created by making the workforce available over larger geographical areas. Individuals are given increased opportunities to find jobs and select places to live. For these reasons, there is political will in many countries to expand labor market areas, resulting in an increase in overall commuting (European Policy Brief, 2008; Swedish Association of Local Authorities and Regions, 2009). In Sweden, the average commuting distance has increased from 10 km in 1970 to 15.6 km in 2005 (The Swedish Board of Housing, Building, and Planning, 2005).

There is a concern among researchers that increased mobility in society is increasing the geographical spread of individuals’ social networks, reducing their engagement in neighborhoods and thereby threatening social welfare by lowering the sense of security and belonging on a local level (Bergström, 2010). However, there are surprisingly few data from population-based epidemiological studies exploring the individual and community effects of everyday commuting.

Social capital is a resource emerging from social relations in a society that can be used to solve problems of an individual or a collective nature (Bourdieu, 1986; Ferlander, 2007; Kawachi, Kennedy, & Glass, 1999; Putnam, 2000). “Social capital is the glue that holds societies together and without which there can be no economic growth or human well-being” (World Bank Social Capital Initiative, 1998, p. iii); it is often defined as a social network that creates benefits from the interaction between the individuals in the network (Bourdieu, 1986; Cullen & Whiteford, 2001).

According to Bourdieu (1986) and Coleman (1988), social capital exists in the structure of the social network—in contrast to economic capital, which exists in the bank, and human capital, which exists in the mind. Thus, social capital exists not in the person who possesses the resource but in that individual’s relations to other persons (Portes, 1998). Through civic participation, norms of reciprocity and trust are established, and cooperation leads to mutual benefits (Kawachi, Kennedy, Lochner, & Prothrow-Stith, 1997). Lower levels of social capital can be associated with consequences for the individual and society, such as tax evasion, low levels of political engagement, bad health, and poor educational performance (Coleman, 1988; Feng & Boyle, 2013; Putnam, 2000)

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

1. مقدمه
سرعت رشد جهانی، رقابت پذیری، تغییر تقاضای مشتری و پیشرفت های سریع تکنولوژی محیطی را فراهم می کند که حفظ مزیت رقابت بسیار سخت است، اگر امکان پذیر نباشد، حاصل می شود، (بات و همکاران، 2010). علاوه بر این، تنوع و پیچیدگی حوادث و رویداد که خارج از سازمان ها اتفاق می افتد و معمولا با سایر پیش بینی های نامعلوم روند آینده حتی مشکل تر همراهی می شود. تحت این شرایط، بالا بودن حساسیت و توانایی به موقع و پاسخ سریع به تغییرات بازار ضروری، (هرلی و هالت 1998، وانگ 2009) و عوامل موفقیت کلیدی برای شرکت ها حیاتی هستند ) بات و همکاران، 2010؛ اخوان و همکاران، 2010؛ جعفری و همکاران، 2007؛ جعفری و همکاران، 2011)؛ در غیر این صورت، نادیده گرفتن تغییرات زیست محیطی و عدم آمادگی برای آینده ممکن است منجر به از دست دادن بسیاری از فرصت های در حال ظهور و از بین بردن مزیت رقابتی سازمانها شود (ماتسون و مک فارلین، 1999؛ میهان و داوسون، 2002؛ هولگل، 2005؛ استروی و همکاران، 2005؛ ریچارد و هلوگ 2007 ( . بنابراین، بسیاری از شرکت های پیشگام سعی می کنند تا به طور مداوم بر محیط زیست نظارت کنند تا مزیت رقابتی و روند پیشرفت خود را حفظ کنند (‘گرت و همکاران 2009، چائو و اسپیلان 2010). توانمندسازی عملکرد در نظارت بر محیط زیست با حساسیت بالا و تقویت واکنش مناسب و به موقع به تغییرات آن، سازمانها را قادر می سازد تا پیشرفت کنند و به نیازها و فرصت های ضروری بازار ناخودآگاه برای بهره برداری بیشتر اذعان کنند )اسلاتر و اولسون 2002؛ جعفری و همکاران، 2010).
بنابراین، برای سازمان ها کاملا ضروری است تا چنین توانایی را به عنوان ابزاری برای دستیابی و به روز رسانی مزایای رقابتی بهبود دهند. از این منظر، این مطالعه تلاش می کند تا اثرات عمیق مدیریت دانش (KM) به عنوان مفهومی فراتر از فن آوری اطلاعات و سیستم ها، بر توسعه قابلیت پاسخگویی محیط زیست (ERC) به منظور معرفی یک ابزار موثر برای شناسایی و تجزیه و تحلیل تغییرات محیطی و ارائه راه حل های مناسب بررسی کنند. حقیقت این است که KM در دسترس بودن ارزش دانش را در زمان و فرد مناسب به ترتیب افزایش می دهد ) اخوان و همکاران، 2009) و دانش را برای کسب و کار برای سرعت بخشیدن به شرایط جدید بازار فراهم می کند (تسنگ، 2010؛ جعفری و همکاران، 2009). علاوه بر KM، فرهنگ سازمانی که دارای اثرات متنی بر فرایندهای سازمانی است (جعفری و همکاران، 2008) مانند KM و ERC مدل تحقیق به عنوان یک متغیر مستقل درج شده است. علاوه بر این، اثرات چهار نوع از فرهنگ سازمانی بعدا مقایسه می شوند. در نهایت، بر اساس تجزیه و تحلیل داده ها جمع آوری شده از جمعیت نمونه، فرضیه های تحقیق مورد آزمایش قرار گرفته و یافته ها بر اساس آن ارائه می شود.

2. بررسی نظری پیشینه تحقیق
2.1 فرهنگ سازمانی
فرهنگ سازمانی نشان دهنده ویژگی های یک سازمان است که روابط کاری روزمره کارکنان را هدایت و آنها در مورد نحوه رفتار و ارتباط درون سازمان و همچنین نحوه ایجاد سلسله مراتب شرکت راهنمایی می کند
(ریبری و سیتار، 2003). از این دیدگاه، فرهنگ یکی از مهمترین ویژگی های یک سازمان با ویژگی های متنی است که می توانند هر دو حامی باشند و اثرات بازدارنده در تمام زمینه ها و فعالیت های سازمان، شامل پاسخگویی به تغییرات زیست محیطی می باشد. علاوه بر این، فرهنگ سازمانی یکی از عوامل موفقیت کلیدی KM است زیرا فرهنگ بر یادگیری، کسب، اشتراک گذاری و دیگر زمینه های مرتبط با دانش تاثیر می گذارد (علوی و لیدرن، 2001؛ گومر، 1998؛ مارتین، 2000).
در مقابل، فرهنگ سازمانی نیز به عنوان مانع اصلی موفقیت KM در سازمان ها شناسایی می شوند (راستوگی، 2000؛ ریبرت و سیتار، 2003). بنابراین، نفوذ فرهنگ سازمانی به عنوان متغیر مستقل در ERC و KM در این مقاله بحث می شود. بررسی پیشینه تحقیق نشان می دهد که فرهنگ سازمانی معمولا مجموعه ای از ارزش های کلیدی، مفروضات، ادراکات و هنجارهای مشترک بین اعضای سازمان و به نوبه خود به عنوان روش صحیح رفتار و عمل یاد می شود (شین 1990، دشپاند و وبستر 1989، کامرون و کوئین 1999، میرون و همکاران 2004، دافت 2005).
در پژوهش تطبیقی، فرهنگ سازمانی به طور کلی بر اساس ویژگی های مختلف طبقه بندی شده است. برای مثال، لیتوین و استرینگر (1968)، اوچی (1980)، والاچ (1983)، و وبر (1947)، هر چند تحت عناوین مختلف، همه فرهنگ های سازمان ها را به عنوان ترکیبی از ویژگی های بوروکراتیک، نوآورانه و حامی در نظر می گیرند. بررسی ارتباط بین انواع مختلف فرهنگ سازمانی، ERC و KM در سازمان های هدف، این مطالعه بر مفهوم سازی فرهنگ سازمانی چانگ و لین (2007) تاکید می کند که از سوی مدل ارزش رقابت کوین (1988) نشئت گرفته است.
بسیاری از مدل های ارائه شده توسط بسیاری از محققان با نوع شناسی ساختار ارزش رقیب سازگار هستند. بر اساس گزارش Google Scholar، ساختارکوین تا سال 25 ماه می 2013 به 1666 بار رسیده است که میتواند به عنوان مقاوم بودن مدل در نظر گرفته شود.
علاوه بر این، در زمان کنترل نام محققان که ساختار کوین را ذکر کرده اند شما می توانید دانشگاه های معتبر را در علم سازمانی پیدا کنند برای مثال، ریچارد ال دافت، کارت مورگان، گری یوکل و تیلور کوکس.
ساختار ارزش رقابتی بر تنش و تناقض اصلی در سیستم های انسانی تمرکز می کند. تاکید اصلی آن بر تضاد بین ثبات و تغییر و کنتراست بین محیط داخلی و خارجی است. زیرا این ساختار به این واقعیت اشاره می کند که سازمان ها به دنبال ارزش های رقیب و پارادوکس هستند، آن رویکرد ارزش رقابتی نامیده می شود.
شکل 1، چهار نوع فرهنگ را توضیح می دهد توسط تقاطع این دو بعد مذکور تشکیل می شود.
در این مدل، صفتی که بر انعطاف پذیری و جهت گیری های داخلی تأکید دارد، فرهنگ همکاری نامیده می شود. این نوع فرهنگ سازمانی محیط کار دوستانه و صمیمی فراهم می کند و بنابراین مشارکت کارکنان،
تبادل اطلاعات و دانش، اعتماد، توانمندسازی و کار تیمی را افزایش می دهد (چانگ و لین، 2007). فرهنگ نوآوری که توسط انعطاف پذیری و جهت گیری بیرونی مشخص می شود منبع: چانگ و لین (2007) محیطی خلاق و پویا فراهم و بر روی ریسک پذیرکارآفرینی، سازگاری و پویایی تأکید می کند (کامرون و کوین، 1999).سازگاری فرهنگ بر گرايشات داخلی و کنترل تاکید دارد. آن معمولا شرایط کار رسمی و منظمی را ایجاد می کند و بر این اساس تمایل به کنترل کارکنان دارد.  این نوع فرهنگ، که فرهنگ سلسله مراتبی نیز نامیده می شود، بر نظم، یکنواختی،کارآیی، قوانین و مقررات تمرکز دارد. در نهایت، فرهنگ اثربخشی که محصول محیط زیست و کنترل جهت گیری است، رقابت، دستیابی به هدف، تولید، اثربخشی، اقدامات سودمند را افزایش می دهد و سازمان های سودآور را تولید می کند. (کامرون و کوین، 1999).

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

The increasing pace of globalization, competitive rivalry, customer demand shift and rapid technological advancements creates an environment in which sustained competitive advantage is difficult, if not impossible, to achieve (Bhatt et al., 2010). Furthermore, the diversity and complexity of incidents and events which take place outside of the organizations and are usually accompanied by other uncertainties make prediction of the future trends even more difficult. Under these conditions, having high sensitivity and the ability to timely and quickly respond to market changes are vital necessities (Hurley and Hult, 1998; Wang, 2009) and key success factors (Bhatt et al., 2010; Akhavan et al., 2010; Jafari et al., 2007; Jafari et al., 2011) for companies; otherwise, the ignorance about environmental changes and lack of preparedness for future may lead to losing plenty of emerging opportunities and eroding the competitive advantage of organizations (Matson and McFarlane, 1999; Meehan and Dawson, 2002; Holweg, 2005; Storey et al., 2005; Reichhart and Holweg, 2007). Hence, many of the pioneering companies try to continuously monitor the environment to maintain their competitive advantage and stay in the pace (Garrett et al., 2009; Chao and Spillan, 2010). Empowering performance in monitoring the environment with high sensitivity and fostering appropriate and timely reaction to its changes will enable organizations to go ahead and acknowledge emergent market needs and opportunities (Slater and Olson, 2002; Jafari et al., 2010) for further exploitation. Therefore, it is quite necessary for organizations to improve such capabilities as tools for achieving and updating their competitive advantages. From this perspective, this study attempts to investigate the profound effects of knowledge management (KM) as a concept, beyond that of information technology and systems, upon the development of environmental responsiveness capability (ERC) towards introducing an effective tool for identification and analysis of environmental changes and provision of appropriate solutions. The fact is that KM increases the availability and accessibility of valuable knowledge at the right time and to the right person, respectively (Akhavan et al., 2009), and provides the knowledge for a business to quickly adapt to new market conditions (Tseng, 2010; Jafari et al., 2009). In addition to KM, organizational culture which has contextual effects on organizational processes (Jafari et al., 2008) such as KM and ERC has been included in the research model as an independent variable. Furthermore, the effects of four types of organizational culture are subsequently compared. Finally, based on the analysis of the data collected from the sample population, the research hypotheses are tested and findings are presented accordingly.

2. Theoretical literature review

2.1 Organizational culture

Organizational cultures represent the characteristics of an organization, which direct its employees’ day-to-day working relations and guide them on how to behave and communicate within the organization, as well as how the company hierarchy is built (Ribiere and Sitar, 2003). From this perspective, culture is one of the most important features of an organization with contextual properties which can have both supportive and deterrent effects on all areas and activities of the organization, including responsiveness to environmental changes. Furthermore, organizational culture is one of the key success factors of KM because culture affects learning, acquisition, sharing and other related areas of knowledge (Alavi and Leidner, 2001;Gummer, 1998; Martin, 2000). In contrast, organizational culture is also identified as the main barrier to the success of KM at organizations (Rastogi, 2000; Ribiere and Sitar, 2003). Therefore, the influence of organizational culture as the independent variable on ERC and KM is discussed in this paper. A review of the literature shows that organizational culture is usually a set of key values, assumptions, perceptions and norms shared between members of the organization and will be taught to newcomers as the correct way to behave and act (Schein, 1990; Deshpande and Webster, 1989; Cameron and Quinn, 1999; Miron et al., 2004; Daft, 2005). In comparative research, organizational culture is generally classified based on various characteristics. For example, Litwin and Stringer (1968), Ouchi (1980), Wallach (1983) and Weber (1947), although under different titles, all regard organizational culture as a combination of bureaucratic, innovative and supportive features. To investigate the correlations between various types of organizational culture and ERC and KM in target organizations, this study draws on Chang and Lin’s (2007) conceptualization of organizational culture which is derived from Quinn’s (1988) competing value model. Most of the models proposed by many researchers are compatible with the typology of competing value framework. Based on Google Scholar’s report, Quinn’s framework has been cited 1,661 times until 25 May 2013 which can be considered as the robustness of the model. Furthermore, when you check names of researchers who have cited Quinn’s framework you can find well-known academics in organizational science, for example, Richrad L. Daft, Careth Morgan, Gary Yukl and Taylor Cox. The competing value framework focuses on the main tensions and contradictions in human systems. Its primary emphasis is on the contrast between stability and change, and the contrast between internal and external environment. Because this framework touches on the fact that organizations seek rival and paradox values, it is called competing value approach. Figure 1 illustrates four types of cultures which are formed by the intersection of these two dimensions. In this model, the trait which emphasizes flexibility and internal orientations is named cooperativeness culture. This type of organizational culture provides a warm and friendly working environment and therefore enhances employee’s participation, information and knowledge exchange, trust, empowerment and team work (Chang and Lin, 2007). Innovativeness culture which is characterized by flexibility and external orientations provides a creative and dynamic environment and emphasizes on risk taking, entrepreneurship, adaptability and dynamism (Cameron and Quinn, 1999). Consistency culture emphasizes on internal and control orientations. It typically creates formalized and regular working conditions and tends to control employees accordingly. This type of culture, also referred to as hierarchical culture, focuses on order, uniformity, efficiency, rules and regulations. Finally, effectiveness culture which is the product of environmental and control orientations enhances competitiveness, goal achievement, production, effectiveness, benefit-oriented measures and produce a profit-oriented organization (Cameron and Quinn, 1999).

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

چکیده
1. مقدمه
2. روش ها
3. نتایج
4.بحث
5.نتيجه گيری

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

1. مقدمه:
مقالات در زمینه جنسیت و سیستم های اطلاعاتی (IS)، در مجلات سیستم های اطلاعاتی و به صورت منظم طی 20 سال گذشته چاپ شده است. این مقالات در دو گروه عمده قرار می گیرند. یک گروه از مقالات پژوهشی در رابطه با جنسیت و نیروی کار سیستم های اطلاعاتی (IS) و متمرکز شدن می باشد که به طور معمول تحت نمایندگی زنان در رشته های حرفه ای قرار دارد. دسته دیگر مقالات جنسیت و سیستم های اطلاعاتی بر پذیرش و استفاده از فناوری اطلاعات (IT) تمرکز دارد که به طور معمول برای جستجوی تفاوت های جنسیتی می باشد. در بالاترین سطح می توان گفت که سؤال مدنظر شامل موارد زیر می باشد: 1) چرا حضور زنان به عنوان نیروی کار کمتر می باشد؟ و 2) مواردی است که ما باید در مورد نقش جنسیت در پذیرش و استفاده از دانش فناوری بدانیم؟
مطالعات متعددی در مورد وضعیت جنسیتی و تحقیقات سیستم های اطلاعاتی منتشر شده است (به عنوان مثال آدام، هاوکرافت و ریچاردسون، 2004؛ آهوجا، 2002؛ گورباچه وا، 2013؛ واسنی، گرینهیل و تراث، 2005؛ تراث، 2011؛ کوزنبری و هوانگ، 2006). یک نتیجه گیری که از این مطالعات ناشی می شود این است که تحقیقات کافی در مورد جنسیت و سیستم های اطلاعاتی منتشر نشده است. ملاحظه دیگری که در نظر گرفته شده است این است که مقدار قابل توجهی از پژوهش های جنسیتی که تا به حال منتشر شده است به اندازه کافی مبتنی بر تئوری نبوده است (آدام و همکاران، 2004؛ واسنی و همکاران، 2005؛ تراث و همکاران، 2006). همانطور که این نقدها مورد اشاره واقع شده اند، به نظر نمی رسد برخی از تحقیقات در مورد جنسیت و سیستم های اطلاعاتی که در ادبیات منتشر شده اند، با استفاده از هر نظریه جنسیتی بوده باشد. به همین دلیل در مورد مقالات علمی که در مجلات سیستم اطلاعاتی منتشر شده اند، نمی گویند عاری از هر گونه نظریه می باشند. در عوض، می گویند که پدیده های جنسیتی در چنین مقاله هایی، فرضیه نمی باشد.
یکی ممکن است بپرسد چرا این موضوع، وقتی که درگیر جنس و پژوهش می باشد، برای فرض کردن جنسیت مهم است. برای پاسخ، مقاله گرگور (2006) در زمینه نظریه موجود در سیستم های اطلاعاتی را در نظر بگیرید. او، با بحث در مورد نقش تئوری در فهم هر پدیده، کار را آغاز می کند. نظریه، لنزی است که راهنمای جمع‌آوری داده ها و تجزیه و تحلیل آن ها می‌باشد. این، موردی است که آیا تحقیقات پوزیتیویستی، تفسیری و یا انتقادی می باشد. از این رو، نظریه ها عبارتند از:
… موجودیت های انتزاعی که هدف آنها توصیف، توضیح و بالا بردن درک از جهان و در برخی موارد، ارائه پیش بینی های لازم برای آنچه در آینده اتفاقی خواهد افتاد و مبنایی را برای مداخله و اقدام ارائه می دهد (ص 616).
او در ادامه به معرفی انواع نظریه های مورد استفاده در تحقیق سیستم های اطلاعاتی می پردازد: تجزیه و‌تحلیل، توضیح، پیش‌بینی، تبیین و پیش بینی و طراحی و عمل. از این رو، در نظریه جنسیت و جنسیت پژوهش سیستم اطلاعاتی، می‌توان از یک لنز برای راهنمایی جمع آوری، تجزیه و تحلیل و تفسیر داده ها استفاده کرد – که آیا با پوزیتیویستی، معرفت شناسی تفسیری و یا انتقادی انجام می شود. روش دیگر، نظریه جنسیت را می‌توان برای تفسیر یافته ها استفاده کرد، زمانی که جنسیت یک عاملی است که (در حد انتظار و یا به طور غیر منتظره) ناشی از تجزیه و تحلیل بزرگتر می باشد. در نهایت، نظریه جنسیت می تواند در نتیجه، استقرایی بوده و با استفاده از تئوری داده های پایه حاصل شود. از این رو، نظریه جنسیتی به سوی درک پدیده های جنسیتی در چارچوب سیستم اطلاعاتی (تجزیه و تحلیل، توضیح)، ایجاد علیت (پیش بینی) و یا عمل هدایت (طراحی و عمل) هدایت می شوند.
در مشاهده این نقش ها که تئوری می تواند در جنسیت و پژوهش سیستم اطلاعاتی نقش بازی کند، آیا در چنین نقش هایی، این پدیده به اندازه کافی مستدل می باشد؟ تراث (2006، 2011) سه شکل مختلف نارسا در مورد نظریه‌پردازی را در نظر می‌گیرد. یک شکل، وقتی رخ می دهد که هیچ نظریه جنسیتی در این تحقیق استفاده نشده باشد. این است که، در حالی که برخی از نظریه های دیگر (از جمله در مورد فن آوری و یا رفتار سازمانی) ممکن است به کار گرفته شود که هیچ جنسیتی برای هدایت مفهوم ابعاد جنسیتی پژوهش، برای اطلاع رسانی در زمینه جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها و یا تفسیر نتایج، وجود ندارد. تمرکز، بر جمع آوری و ارائه اطلاعات آماری در مورد موضوعاتی مانند تفاوت بین مردان و زنان با توجه به قبول فن آوری، استفاده و یا تاثیر سازمانی، محدود شده است. این مورد، با عنوان پژوهش قبل از نظری یا تحقیق نظری بیان می شود، به عنوان مثال، فرصت محدودی را برای کار آینده که می تواند آزمایش، رد و یا گسترش یابد، فراهم می کند. دسته دوم نظریه‌پردازی ناکافی تحقیقات جنسیت و سیستم اطلاعاتی، نظریه‌هایی را در مورد فن آوری و سازمان‌ها به کار می گیرد و در حالی که به صراحت نظریه جنسیتی خاص بیان نمی کند اما تفسیر یافته های جنسیتی توسط نظریه مورد استفاده جنسیتی هدایت می شود. این موضوع در پوزیتیویستی و مطالعات کمّی شایع تر، می باشد. این نظریه استفاده، اغلب در ذات جنسیت به کار گرفته می شود که وجود اساسی را در نظر گرفته و تفاوت ذاتی بین زنان و مردان که برای مفهوم مشاغل سیستم اطلاعات و استفاده از IT قابل استفاده می باشد را لحاظ می کند.
در حالی که به صراحت برای این موضوع مطلبی بیان نشده است، از این نظریه برای هدایت تفسیر یافته ها در جهت ذات جنسیت استفاده شده است. این شکل از نظریه‌پردازی ناکافی با عنوان تحقیقات نظری ضمنی نامگذاری شده است. این نظریه پردازی، به دلیل عدم صراحت لنز جنسیت در استفاده از تفسیر داده ها، ناکافی می باشد. از این رو، به بحث کشیدن، به چالش کشیدن و یا ایجاد ادعاهای پژوهشی مشکل ساز می باشد. در نهایت، حتی وجود جنسیت و تحقیقات سیستم اطلاعاتی که به صراحت نظریه جنسیت را به کار می‌گیرد، نشان می دهد شکاف‌ها در تئوری های ناکافی در مورد جنسیت و سیستم های اطلاعاتی، نشأت گرفته از متن سیستم اطلاعاتی می‌باشد که به طور کامل برای همه روابط مشاهده شده در زمینه فن آوری اطلاعات و سیستم اطلاعاتی به حساب می آید. از این رو، این موضوع، با عنوان تحقیقات ناکافی نظری نامیده می شود.
در این مقاله از این چارچوب، برای بررسی راه‌هایی که در آن از نظریه جنسیت در تحقیقات منتشرشده جنسیتی و سیستم اطلاعاتی، استفاده می کند. در این تجزیه و تحلیل، از «نظریه» در وسیعترین مفهوم خود استفاده می شود که نه تنها شامل تئوری های ایجاد شده می باشد بلکه شامل نظریه های ضروری، چارچوب‌های نظری و مدل های مفهومی می‌باشد. در حالی که کارهای مشابه، قبلا انجام شده است، این مقاله از دو جهت با کارهای قبلی متفاوت می باشد. اول، بررسی جامع تر آن دسته از مقالاتی است که برای مشارکت در سبد محققان ارشد سیستم اطلاعاتی 8 مجله منتشر شده اند. دوم، تمرکز منحصر به فرد بر روی مجلاتی است که استاندارد طلایی ادبیات بایگانی شده را بر اساس آن تحقیقات، ایجاد کرده اند. مقاله به شرح زیرسازماندهی شده است. حوزه مطالعه شامل مقالات مجلات جنسیتی و پژوهش های سیستم اطلاعاتی مربوط به موارد زیر می باشد: 1) جنسیت و استفاده از IT و 2) جنسیت و نیروی کار سیستم اطلاعاتی. تجزیه و تحلیل، رویکردی را برای تئوری در نظر می گیرد که در شواهد این مقالات مجلات نشان داده شده است: بدون نظریه جنسیتی، نظریه جنسیت ضمنی و نظریه جنسیت صریح و روشن. این موضوع با بحث در مورد برخی از مطالعات نمونه که نظریه جنسیت صریح را به کار می گیرد، دنبال می شود. در نهایت، مفاهیم تحقیق و فعالیت ناشی از نقشی می باشد که نظریه جنسیت در پژوهش جنسیت و سیستم اطلاعاتی بازی کرده و توصیه برای پیشرفت کردن را ارائه می دهد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

Papers on the topic of gender and information systems (IS) have been appearing in the information systems journals on a regular basis for the past 20 years. These papers fall into two broad categories. One category of research papers is concerned with gender and the information systems (IS) workforce, focusing, typically on the underrepresentation of women in the IS professions. The other broad category of gender and IS papers focuses on the adoption and use of information technology (IT),1 typically searching for gender differences. At the highest level we could say that the questions being asked are: 1) why are women underrepresented in the IS workforce? and 2) what do we know about the role of gender in technology adoption and use? Several reviews of the status of gender and IS research have been published (e.g. Adam, Howcroft, & Richardson, 2004; Ahuja, 2002; Gorbacheva, 2013; Kvasny, Greenhill, & Trauth, 2005; Trauth, 2011; Trauth, Quesenberry, & Huang, 2006). One conclusion emanating from these studies is that there isn’t enough gender and IS research being published. Another observation that has been drawn is that a considerable amount of the gender research that is being published isn’t sufficiently theorized (Adam et al., 2004; Kvasny et al., 2005; Trauth et al., 2006). As these critiques point out, some research about gender and IS that is being published in the literature does not appear to be using any theory of gender. This is not to say that scholarly papers published in IS journals are devoid of any theory. Rather, it is to say that the phenomenon of gender in such papers is not theorized. One might ask why it is important to theorize gender when engaging in gender and IS research. In response, consider Gregor (2006) paper on theory in information systems. She begins with a discussion of the role of theory in understanding any phenomenon. Theory is a lens that guides data collection and analysis. This is the case whether the research is positivist, interpretive or critical. Hence, theories are: …abstract entities that aim to describe, explain, and enhance understanding of the world and, in some cases, to provide predictions of what will happen in the future and to give a basis for intervention and action (p. 616). She goes on to identify the types of theory used in information systems research: analyzing, explaining, predicting, explaining and predicting, and design and action. Hence, in gender and IS research gender theory can be used as a lens to guide the collection, analysis and interpretation of data — whether conducted with a positivist, interpretive or critical epistemology. Alternatively, gender theory can be used to interpret findings when gender is a factor which (expectedly or unexpectedly) results from a larger analysis. Finally, gender theory can result, inductively, from the data by means of grounded theory methods. Hence, gender theory is to be directed toward understanding the phenomenon of gender in the context of IS (analyzing, explaining), establishing causality (predicting) or guiding action (design and action). In view of these roles that theory can play in gender and IS research, in what ways is this phenomenon insufficiently theorized? Trauth (2006, 2011) considers three different forms of insufficient theorization. One occurs when no gender theory is used in the research. That is, while some other theory (such as about technology or organizational behavior) might be employed there is no gender lens to guide the conceptualization of the gender dimension of the research, to inform the data collection and analysis, or to interpret the results. The focus is limited to compiling and representing statistical data regarding such topics as differences between men and women with respect to technology adoption, use or organizational impact. This is labeled pre-theoretical or atheoretical research; as such, it provides limited opportunity for future work that could test, refute or extend it. The second category of insufficient theorization of gender and IS research also employs theories about technology and organizations. And while it does not explicitly articulate a particular gender theory the interpretation of gender findings is guided by a gender theory-in-use. This is most prevalent in positivist, quantitative studies. The theory-in-use most often employed is gender essentialism, which assumes the existence of fundamental, inherent differences between men and women that are applicable to the context of information system careers and IT use. While not explicitly declared as such, this theory-in-use has been used to guide the interpretation of findings in a gender essentialist direction. This form of insufficient theorization is labeled implicittheoretical research. It is insufficient theorization because of the failure to explicitly articulate the gender lens being used to interpret the data. Hence, it is problematic for others to discuss, challenge or extend the research claims. Finally, even the body of gender and IS research that explicitly employs gender theory reveals gaps in that there are not enough theories about gender and IS emanating from within the IS field, that fully account for all of the observed relationships to information technology and the IS field. Hence, this is called insufficient-theoretical research. This paper employs this framework to review the ways in which gender theory has been used in published gender and IS research. In this analysis “theory” is used in the broadest sense to include not only established theory but also emergent theory, theoretical frameworks and conceptual models. While similar work has been undertaken before, this paper differs from them in two respects. First, this review is more comprehensive in that it considers papers published in venues beyond the Association for Information System’s Senior Scholars’ Basket of 8 journals. Second, it focuses exclusively on journals – the gold standard of archival literature upon which subsequent research is built. The paper is organized as follows. The scope of study includes gender and IS research journal articles related to: 1) gender and IT use; and 2) gender and the IS labor force. The analysis reveals the approach to theory that is in evidence in these journal articles: no gender theory, implicit gender theory, and explicit gender theory. This is followed by a discussion of some exemplar studies that employ explicit gender theory. Finally, the implications for research and practice resulting from the role that gender theory plays in gender and IS research, and recommendations going forward are presented.

مقاله انگلیسی رایگان

ترجمه فارسی رایگان 

فهرست مقاله:

چکیده
1-مقدمه
2-مسئولیت پذیری اجتماعی شرکتی
2-1 شهروندی شرکتی
2-2سرمایه گذاری مسئول اجتماعی
2-3 ظهور CSR با ظهور شرکت های بزرگ در امریکا تحت تاثیر اصول آیین پروتسنانت
2-4تکامل CSR در اروپا
2-5 مبانی نظری CSR
2-5-1 نظریه سازمانی نوین
2-5-2 نظریه

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

چکیده
جامعه لبنان اخیرا توجه زیادی را به فعالیت های مسئولیت اجتماعی شرکتی معطوف کرده است. ما این موضوع را با بررسی میزان مشارکت بانک های لبنان در فعالیت های CSR از یک طرف و تاثیر CSR بر رفتار مشتریان در بخش بانکداری لبنان تبیین می کنیم. با استفاده از یک رویکرد کمی، ما به نتایج بسیار جالب و بی سابقه دست پیدا کردیم.
لغات کلیدی: مسئولیت اجتماعی شرکتی، شهروندی شرکتی، سرمایه گذار مسئول اجتماعی، توسعه پایدار، حاکمیت شرکتی
1-مقدمه
امروزه، مسئولیت اجتماعی شرکتی در میان محیط های کسب و کار و آکادمیک غربی طرفداران زیادی پیدا کرده است. علی رغم طیف وسیعی از کتاب ها، مقاله ها و رساله های انجام شده در خصوص موضوع مسئولیت اجتماعی شرکتی، مفوم فوق مبهم و حتی بحث انگیز به نظر می رسد. در اواسط 1990 میلادی مفهوم مسئولیت اجتماعی شرکتی با آزادی اقتصاد جهان و کاهش نقش اقتصادی اجتماعی دولت ها توسعه یافت. مفهوم فوق به خصوص در اروپا موجب شد تا بسیاری از مطالعات درباره آن کم رنگ تر شوند. در واقع، ایده فوق کمی در ابتدا برای کسانی که به اهمیت سود در رشد شرکت های خصوصی و نقش دولت در حفظ این رشد و در محدودیت سو استفاده برای بیشینه سازی سود معتقد بودند عجیب به نظر می رسید.
در حقیقت، افراد بسیاری در فعالیت های اجتماعی شرکت های خصوصی، اقدامات نوع دوستی،بازاریابی و تبلیغات شرکت می کنند. اگرچه افرادی که نقش اجتماعی شرکت ها توصیه می کنند نمی توانند شرکت های خصوصی آزاد شده را از این نقش تصور کنند و تنها تحت تاثیر سود بدون هر گونه نگرانی در خصوص محیط زیست هستند. حتی قبل از این که این مفهوم پایه به طور کامل درک شود و اهمیت معنایی آن بررسی شود، چندین مفهوم دیگر که به طور مستقیم و غیر مستقیم مرتبط هستند نیز ظهور پیدا کرده و در کل دنیا پراکنده شده و حتی اثر معنی داری بر روی قوانین، مقررات و رفتار ها دارند. ما در این جا اشاره به مفاهیم مربوط به اخلاق کسب و کار، توسعه پایدار و حاکمیت شرکتی داریم.
هدف اصلی این مقاله، درک بهتر معنی مفهوم CSR با مرور تعاریف کلیدی و روابط آن ها می باشد. با این همه، این مقاله سعی می کند تا به سوالات زیر پاسخ دهد. شرکت های لبنانی به طور کلی و بخش بانکداری لبنان به طور اخص به چه میزان در فعالیت های CSR نقش دارند؟ دلایل تاثیر CSR بر رفتار مشتریان در بخش بانکداری لبنان چه بوده و این اثر چگونه است؟
2-مسئولیت پذیری اجتماعی شرکتی
عبارت مسئولیت پذیری اجتماعی شرکتی مسئولیت هایی را پوشش می دهد که کسب و کار ها در قبال جوامعی دارند که متکی به این جوامع بوده و در آن عمل می کنند. شکی وجود ندارد که مسئولیت پذیری اجتماعی شرکتی در همه شرایط و در هر صورت به صورت یکسان نیست. از نظر برخی ها CSR مربوط به مسئولیت پذیری حقوقی بوده و از تظر سایرین اشاره به رفتار مسئولانه اخلاقی و اجتماعی دارد. در هنکام بررسی مسائل مستقیم CSR، اصطلاح مسئولیت پذیری در این جا از حیث وظیفه یا التزام به کار برده نمی شود زیرا این عمل اختیاری است. به علاوه این مسئولیت پذیری پایه و اساس تعهد شرکت است که اشاره به اثرات بر روی خود و سایرین دارد.
مسئولیت اجتماعی سازمان (Corporate Social Responsibility) به عنوان مسئولیت شرکت در قبال جامعه، افراد انسانی، و محیطی است که سازمان در آن فعال است و این مسئولیت از ملاحظات اقتصادی فراتر می رود. مسئولیت اجتماعی شرکت در تعریفی ملموستر اینگونه تعریف شده است: مسئولیت اجتماعی سازمان فعالیت‌هایی است که پیش برنده منفعت اجتماعی بوده و فراتر از منافع سازمان و آن چیزی است که قانون لازم می‌دارد.
شرکت ها همانند اعضای جامعه و شهروندان جامعه به این درک رسیده  اند که آن ها توسط جامعه به وجود می -آیند و قوانین خود را از جامعه  ای می گیرند که در آن فعالیت می کنند. آن ها باید نقش، محدوده و هدفشان را در کنار درک کامل تأثیرات و مسئولیت های زیست محیطی و اجتماعی را به مرتبط سازند.

بنابراین شهروندی شرکت ها در پیشرفت شرکت ها به عنوان درک کامل تری از نقش کسب کار در جامعه به شمار می رود. هرچند که از لحاظ قانونی شرکت ها محصول واگذاری بعضی از ظرفیت ها به اشخاص حقیقی می باشند، اما منطقاً باید به همان قیاس دارای حقوق و مسئولیت مشابه به شهروندان باشند. آن چه که در این میان باید تمیز داد تفاوت شرکت های بزرگ و شهروندان عادی به لحاظ قدرت اجتماعی، سیاسی و اقتصادی است که اصلاً برابر نیستند.
یک شرکت، زمانی به تعهد اجتماعی خود عمل می‌کند که به مسئولیت‌های قانونی و اقتصادی خود عمل کند و نه بیشتر. به عبارت دیگر، شرکت به حداقل مسئولیتی که قانون از او خواسته است، عمل می‌کند. چنانچه شرکتی، هدف اجتماعی را ترغیب کند، تنها به‌منظور رسیدن به اهداف اقتصادی خود است و نه چیز دیگر. مسئولیت اجتماعی با ورود خود، یک چارچوب حاکمیت اخلاقی را اضافه می‌کند که براساس آن، شرکت‌ها به فعالیت‌هایی اقدام می‌کنند که وضع جامعه را بهتر کرده و از انجام کارهایی که باعث بدتر شدن وضعیت جامعه می‌شود نیز پرهیز ‌کنند. پاسخگویی اجتماعی اشاره به توان و ظرفیت شرکت در جهت عمل و اقدام نسبت به خواسته‌ها و انتظارات جامعه دارد.
موفقیت کسب‌وکار به پیشرفت جامعه متصل است و رابطه مستقیمی میان این دو وجود دارد. چرا شرکت مایکروسافت و بنیاد گیتس در بازار آفریقا سرمایه‌گذاری می‌کند، زیرا در صورت جهش از یک سطح توسعه به سطحی دیگر در این قاره، بازار آفریقا به بزرگترین بازار محصولات مایکروسافت تبدیل خواهد شد. چرا شرکت‌های نفتی بزرگ مانند «شل» نزدیک به پنج‌درصد درآمد خود را صرف سرمایه‌گذاری تحقیق و توسعه روی انرژی‌های تجدیدپذیر می‌کنند، زیرا هم‌اکنون در بازار سوخت‌های فسیلی رهبر بازار هستند و می‌خواهند هنگامی که سوخت‌های فسیلی به اتمام رسید، همچنان رهبر بازار انرژی باقی بمانند. آسیب‌های اجتماعی و توسعه‌نیافتگی جوامع در نهایت هزینه‌های بنگاه را افزایش می‌دهد. چرا بزرگترین بنگاه‌های دنیا در کشورهای توسعه یافته شکل می‌گیرند و چرا بزرگترین بازارهای آنها در جوامع توسعه یافته قرار دارد.
این مفهوم به نظر می رسد که پذیرش زیادی داشته باشد. در شرکت ها و دانشگاه ها به فراوانی استعمال می شود. با این وجود، برخی از محققان آن را مبهم می دانند و آن را نقد می کنند. تفاوت در درک مفهوم آن مربوط به تعریف شرکت و بنگاه و نقش آن است. ایا یک تئوری جهانی در مورد شرکت وجود دارد؟ این سوال ما را بر آن می دارد تا به بررسی هدف کسب و کار و سیستم اقتصادی بپردازیم. چرا یک بنگاه یا شرکت وجود دارد؟
از نظر لیبرال ها، شرکت یا بنگاه دارای مسائل اقتصادی خالص می باشد. تنها مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت ها، ارایه سود های زیاد برای سهام داران است. فریدمن میلتون می تواند یک منبع مهم در این خصوص باشد. برای خلاصه ایده های او از سال 1970، شرکت یا کسب و کار نمی توانند مسئولیت پذیر باشند، تنها اشخاصی نظیر مالکان یا مدیران می توانند مسئول باشند( فریدمن 1970). آن ها در قبال مدیرانی که از آن ها مسئولیت دارند از این جهت که باید برای تولید حداکثر پول کار کنند و در عین حال باید از قوانین پایخ اجتماعی بر اساس قوانین و اخلاقیات تبعیت کند. به عنوان یک شخص، رهبر یا مدیر می تواند این مسئولیت را داشته باشد که به طور اختیاری در قبال خانواده و شرکت خود تعهد داشته باشد. او می تواند بخشی از درامد خود را به صورت معتبر به کار گیرد و یا از کار های از طرف شرکت های خاص اجتناب کند. از این روی او بر اساس انرژی خود کار و برنامه ریزی می کند. اما نمی تواند از طرف کارفرمایان عمل کند و در مورد علایق اجتماعی آن ها تصمیم گیری کند. او در اداره کسب و کار مشارکت می کند و خود را یک متخصص در مدیریت می داند و مسائل اجتماعی را به خصوص زمانی که این اقدامات بر هزینه های کسب و کار اثر بگذارند حل نمی کنند. صرف کسب و کار به نفع فعالیت های اجتماعی توجیه نشده و بر خلاف روح رقابت خالص است. این فعالیت ها در صورتی مجاز هستند که آن ها از کسب و کار کسب مالیات سود ببرند. در نهایت، از نظر فریدمن که CSR را به مانند دکترین می داند؛ تحمیل اقدامات اجتماعی شرکتی که تشکیل مانعی در روند سود اوری می شوند، بر خلاف اصول سیستم های لیبرال می باشد. از نظر او، رفاه گروهی یا جمعی با رفتار اخلاقی تضمین نمی شود، بلکه با دست های نامرئی و عملکرد آزاد بازاری تضمین می شود.
فریدمن بر این باور است که شرکت باید با بهبود تولید و افزایش سود بر اساس شرایط بازار قرین باشد در حالی که مسائل اجتماعی باید به عهده دولت گذاشته شوند( لویت 1958). این دیدگاه متفاوت از دیدگاه آلبرت کار می باشد که بر این باور است که هدف نهایی کسب و کار سود آوری است ولی برلی رسیدن به این هدف، شرکت باید از برخی مسیر های منحرف تبعیت کند ولی کسب و کار نمی تواند بر اساس اخلاقیات در زندگی خصوصی باشد( کار 1968).
هیچ گونه اجماع و توافق نظر کلی در مورد تغریف شرکت و در نفس خود CSR.وجود ندارد. به نظر می رسد که این مفهوم مبهم باشد و طی چندین سال معانی زیادی را به خود دیده است. به همین سبب، فرانکنتال می گوید که CSR یک اصطلاح ناملموس و مبهمی است که هیچ معنی و مفهومی ندارد( جمالی 2008). از این روی برای او بی معنی است. ما ترجیح می دهیم تا به چنین نتیجه ای نرسیم بلکه مفهوم CSR بسیار پیچیده بوده و یک توافق عمومی در خصوص تعریف می تواند غیر ممکن باشد زیرا مسائل اجتماعی از یک کشور به کشور دیگر متفاوت است( ماسکا 2008).
CSR یک مفهوم بسیار متغیر است. اگر متشکل از یک مفهوم باشد بسیار شگفت انگیز است. این یک مفهوم مبهمی است که اندازه گیری آن سخت است، ایده بزرگی که بر اساس موقعیت اخلاقی می باشد و از این روی نسبی است. با این وجود، تنظیم اقدامات اجتماعی شرکتی هنوز لازم به نظر می رسد. CSR یک مفهوم دینامیکی است که عناصر مختلف و سطوح شرکتی بین آن ها را به هم مرتبط می کند. ارزش ها و انتظارات با زمان و شرایط تغییر می کنند( اکی 2009). از این روی طبیعی است که معنی این مفهوم بین کشور ها، فرهنک ها و ایدئولوژی ها متفاوت است. برخی از محققان CSR را به عنوان یک مفهوم سایبان می دانند ادعاها و ایده های ضد و نقیضی در مورد ماهیت آن .وجود دارد ( دلاکسیوس 2005). از نظر برخی از محققان، هر دوره نیاز های خود از مسئولیت پذیری اجتماعی پوشش می دهد ولی این ها بر اساس دستاورد های دوره های ما سبق می باشند(پساکرو 2005). امروزه ما شاهد نرمال سازی تبدیل CSR به نوعی جریان اخلاقی یا انسانی می باشیم.
توجه داشته باشید که پدیده CSR محدود به یک شرکت خصوصی نبوده و می توان آن را به سازمان های جهانی و دولت ها نسبت داد. از این روی این پدیده ای موسوم به مسئولیت اجتماعی شرکتی است. به طور مشابه، مفاهیمی که مربوط به آن هستند نظیر حاکمیت خوب، درسازمان های دولتی، جهانی و اتحادیه های شرکتی کاربرد دارند.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Abstract

The Lebanese society has lately started to give interest in CSR activities. We treated this topic by studying, from one hand, how deep the Lebanese banks are involved in CSR activities, and from another hand, how the CSR is influencing the client’s behavior in the Lebanese banking sector. By using the quantitative approach, we came up with very interesting and unpredicted results.

1. Introduction

Nowadays, “corporate social responsibility” (CSR)

seems to be very popular among the western academic and business environments. Despite the large number of books, articles and theses that dealt with the subject of CSR, the concept remains vague, or even controversial. It is in the mid-1990s that the concept of CSR was widely spread especially with the liberalization of world economies and declining social and economic roles of the state. This soaring concept, particularly in Europe, has caused much writings for several years to the point that some saw it as a temporary fad. Indeed, the idea may seem strange at first, especially to those who have long believed in the importance of profit in the growth of the private enterprise and the role of the state in the preservation of this growth and in the limitation of abuse that can be generated by the enterprise in its quest to maximize profit. In fact, there are many who see in the social actions of the private enterprise, actions of philanthropy, marketing or advertising. While those who preach a social role of the enterprise cannot imagine the private enterprise liberated from this role and guided solely by profit without any concern for the environment. Even before this basic concept was perfectly perceived and started gaining a relative unanimity as to its meaning, several other concepts that are directly or indirectly related to it have appeared, and have spread around the world and even had a significant impact on legislation, regulations and behaviors. We refer here to the concepts of business ethics, sustainable development and corporate governance. The main objective of this paper is to better understand the meaning of the CSR concept by reviewing its key definitions and the main theories underlying it as well as related concepts and their relationships with it. But above all, this paper has the ultimate target to answer the following research questions: How deep are the Lebanese firms in general and Lebanese banking sector involved in CSR activities? What are the reasons for which CSR is influencing clients’ behavior in the Lebanese banking sector and how?

2. Corporate social responsibility (CSR) The “corporate social responsibility” expression covers the responsibilities which businesses hold toward the societies in which they are based and operate. There is no doubt that CSR does not mean the same thing, all the time and for everyone. For some, CSR joins legal responsibility and for others, it refers to the ethical or socially responsible behavior. In looking at the direct sense of the term CSR, it turns out that the term responsibility is not used here in the sense of obligation or duty because the action is deemed voluntary. In addition, this responsibility underpins a commitment from the company, which implies consequences on itself and others. The definition of CSR by the European Commission is the following: a concept referring to the voluntary integration by companies of social and environmental concerns to their business operations with their stakeholders. In this sense, the socially responsible enterprise not only satisfies the applicable legal requirements, but also goes beyond that to invest more in human capital, its relations with stakeholders and the protection of the environment (Rose, 2006). The World Business Council for Sustainable Development (WBCSD) defines CSR as the commitment of companies to adopt ethical behavior and contribute to economic development while improving the quality of life of employees, their families as well as the local community and society (Field, 2008). Other authors consider that CSR is in line with expectations that the society has, at some point, from the enterprise atthe economic, legal, ethical and discretionary levels (Carroll, 1979a). Indeed, the enterprise is nowadays subject to a lot of pressure from the society: shareholders, employees, customers, suppliers, laws and regulations, civil society groups and so on. By integrating sustainable development (SD) to its objectives, the enterprise ends up having unlimited liability of the countless economic, social, and environmental responsibilities confronting it (Joras, Igalens, & Mancy, 2002). The time when only the economic output is expected from the enterprise is gone (Frederick, Davis, & Poet, 1988). We are probably assisting to a change in the nature of business and its responsibilities. The concept as such seems to be widely accepted. It is widely distributed and used by academics and enterprises. Nevertheless, some authors find it so far confusing, and do not hesitate to criticize it. The differences in apprehensions come from the definition of the enterprise and its role. Is there a universal theory of the firm? This question leads us to wonder about the purpose of business and of any economic system: Why does the enterprise exist? For liberals, the enterprise has pure economic concerns. The only social responsibility of the enterprise is to provide as many profits as possible to shareholders. Milton Friedman is the most famous reference to this current. To summarize his main ideas from 1970, the enterprise (business) cannot have responsibilities; only persons such as owners or managers do (Friedman, 1970). They have responsibilities toward the owners who employ them in the sense that they must carry outthe work as those wish itto be carried out, a work that only consists of producing as much money as possible, while conforming to the basic rules of society dictated by the laws and ethics. As a person, the leader or manager may have responsibilities that he voluntarily assumes toward his family and his country. He can deliberately pay a portion of his income to causes he deems valid and can quite refuse to work on behalf of certain enterprises. Thus, he acts and spends his own energy and his own money. But he cannot possibly act on behalf of his employers and make a judgment for a general social interest in their place. He is engaged in the business to run it as an expert in management and not to solve the problems of society, especially when such actions affect business costs. Business spending in favor of social actions is not justified and goes against the spirit of pure competition. These actions would be permitted only if they benefit the business of a tax deduction. Finally, for Friedman, who qualifies CSR as a doctrine, it is opposing to the principles of the liberal system of imposing to the enterprise social actions which form an obstruction in its pursuit of profit. For him, the collective well-being is guaranteed not by ethical behavior, but by the invisible hand and the free functioning of the market. Friedman had a predecessor, who believed that the enterprise should be concerned with improving production and increasing profits in accordance with the terms of the game (market) – to which he associated the honest action – while social issues should be left to the state (Levitt, 1958). This view differs from that of Albert Carr who believes that the ultimate goal of business is to make profits, but to achieve this goal the company follows corrupted ways, because business cannot be guided by ethics as in private life (Carr, 1968). There is thus no consensus or unanimity on the definition of the enterprise and ipso facto that of CSR. This concept seems elusive and has accumulated many meanings over the years. This led Frankenthal P. to say that CSR is a vague and intangible term that cannot mean anything (Jamali, 2008). It is therefore meaningless for him. We prefer to not arrive to such a conclusion, but rather to say that the concept of CSR is very complex, a general agreement on its definition would be virtually impossible because social problems differ from one country to another (Masaka, 2008). CSR is a very evolving concept. One might even wonder if it really consists of a concept. It is rather an elusive concept difficult to measure, a great idea based on a moral position, and thus relative. Nevertheless, some regulation of the enterprises’ social action is still necessary. CSR is also a dynamic concept which links the various elements and levels of the company between them. Values and expectations change with time and circumstances that are themselves changing (Okoye, 2009). It is therefore normal that the meaning of this concept differs between countries, cultures and ideologies. Some authors qualify CSR as a sunshade concept which houses within varied and sometimes completely contradictory claims (Delalieux, 2005). For other authors, each era conceals its own requirements of social responsibility, but these are based on the achievements of periods that preceded them (Pasquero, 2005). Nowadays, we are witnessing a normalization oftheCSR transforming it into a sort of moral or humanitarian crusade. Note also that the phenomenon of CSR is not limited to the private enterprise and extends to governments and global organizations. Thus this phenomenon called “corporate social responsibility”. Similarly, the concepts that are related to it, such as good governance, also apply in state institutions, global organizations and cooperative associations.