مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

مقدمه
Chiatu (Bupleuri radix) ، ریشه های خشک Bupleurum DC چینی و B.Scorzonerifolium Willd یکی از گیاهان معروف طب سنتی چین با تاریخچه مصرف و کاربرد پزشکی بیش از دو هزار سال است . طب سنتی چین بر این باور است که Chiatu متابولیسم داخلی و بیرونی بدن را تضمین میکند و گرمای زیان آور و مضر را از سطوح خارجی و پهنه مساحت پراکنده می کند ، درد کبد را تسکین می دهد و از نظر افرادی چون یانگ و کی ( که “انرژی حیات ” و ” نیرو حیات و عمر” را در نظریه TCM بیان کردند ) حمایت میکند. نقض و نارسایی از نظر یانگ و کوی منجر به نقصان و کاهش کارکردهای بدن می شود و این کاهش و نقصان منجر به کاهش متابولیسم و بد کارکردی کل بدن یا اندام های خاص می شود. نشانه های چون اعتماد به نفس پایین ، خستگی و ضعف ، کاهش اشتها ، اسهال مزمن ، پایین افتادگی رو به پایین اندامها ( مثل پرولاپس رکتوم ، افتادگی معده ، پرولاپس رحم ) تمامی نشانه های از نقض و عیب کارکرد دستگاه های بدن و بی اعتباری نظریه یانگ و کیو است . Chiatu یکی از مولفه های مهم تجویز درمان مثل نشانه های است که نظریه یانگ و کیو را تایید و حمایت میکنند. Chiatu براساس راهنما دارویی کشور چین در درمان سرماخوردگی همراه با تب ، آنفلوانزا ، هیپاتیت ، مالاریا ، پرولاپس رحم ، پرولاپس رکتوم ، دوران قاعدگی های طولانی ) مفید است .
Bupleurum L(Apiaceae) تقریباٌ دارای 150 گونه در سرتاسر جهان است . حدود 44 گونه ، 17 نوع و 7 ریخت از Bupleurum L(Apiaceae) در کشور چین شناسایی شده است ، که بین 27 ایالت کشور چین توزیع شده اند ( شهرهای مناطق خود مختار ) . اگر چه کاربرد بالینی دو گونه فوق الذکر رسماٌ در کتاب راهنما دارویی چین تایید شده است ، اما کاربرد پزشکی 26 گونه ، 6نوع و 1 ریخت از Bupleurum مثل B.longiradiatum Turcz دارای عناصر سازنده سمی و B.hamiltoni Balak دارای محتویات غیر قابل تشخیص سایکو سوفانین است . حتی 5 یا 6 گونه مختلف از Bupleurum محلی در برخی از مناطق به نام Chiatu مصرف و استفاده می شوند . این سردرگمی ( عمدی یا غیر عمدی ) منجر به ایجاد کیفیت های نسبتاٌ متغیر مواد خام Chiatu در بازار چین می شود.
تشخیص دقیق داروهای خام برای کاربرد ها و مصارف امن بالینی Chiatu در روشهای پزشکی TCM و برای تحقیقات دارو شناسی و شیمیایی مهم است . معهذا، تحقیقات مرسوم آناتومی و شیمی آرایه ای ارزش محدود و اندکی را برای تعیین منشاء گیاهی و کنترل کیفیت Chiatu قائل شدند ، و از این رو، به روش معتبرتری برای شناسایی و تشخیص منشاء گیاهی و کنترل کیفیت Chiatu نیاز می شود. اقداماتی جهت بررسی احتمال عملی و کاربرد پذیری توالی های فاصله گذار رونوشت شده داخلی ( ITS) جهت تعیین هویت گیاهان طبی Bupleurum انجام شده است .متوجه شدیم که آرایش خطی و صف بندی همساخت و متناظر توالی های ITS بین اعضاء ژن Bupleurum و برون گروه یا گروه های بیگانه کمتر از 75% بوده است ، در حالی که آرایش خطی درون گروهی بیش از 87 درصد بود ، به طوری که نمونه های گیاهاهان مشابه حداقل 99درصد با ITS شباهت داشتند . بنباراین پیشنهاد و توصیه میکنیم که توالی های ITS به عنوان نشانگرهای معتبر مولکولی تشخیص Chiatu استفاده شوند ، البته نیز 6 گروه دیگر از گونه های مختلف را با تجانس و تشابه بیش از 99درصد توالی ITS کشف کردیم ، به طوری که این گونه ها به وسیله توالی ITS قابل تشخیص و بازشناسی نبودند.
کد گذاری میله ای یا بارکد DNA روش تشخیص و شناسایی گونه های است که شامل ترتیب گذاری و ردیف گذاری ناحیه خاص و استاندارد DNA می شود. این روش ابتدا به وسیله هربرت و همکاران ( 2003a) طراحی شود و این روش به عنوان یکی از ابزارهای قدرتمند تشخیص و بازشناسی گونه ها ثابت شده است . سیتوگروم یا رنگ یاخته ( واحد فرعی 2 منطقه میتوکندری را اکسیده می کند ( COI) ) به صورت ناحیه استاندارد بارکد تشخیص و شناسایی دامنه وسیعی از جانوران ظاهر و هویدا می شود ، اما نسبت تحول و تکامل آن در کاربرد های گیاهی بسیار کند است . کریس در سال 2005 استفاه مرکب و مختلط از psbA-trnHو ITS دی آن آ ریبوزومی هسته ای را برای شناسایی گیاهان توصیه کرد ، و چیس و همکاران ( 2005) و نیوماستر و همکاران ( 2006) rbcl را برای این منظور و هدف توصیه کردند . ترکیب rbcl و matK به عنوان بارکد اصلی تشخیص و شناسایی گیاهان زمینی به وسیله CBOL گروه کاری گیاهان ( 2009 ) توصیه شد . اما از آنجایی که اثر بخشی های بازشناسایی ، تقویت و فزون سازی مناطق پیشنهادی در گروه های مختلف گیاهان متفاوت است ، اقدامات مداوم و پیوسته ای جهت ارزیابی و بررسی نشانه های کلی بار کد گیاهان انجام شده است . چن و همکاران ( 2010 ) در یک تحقیق با استفاده از یک نمونه بزرگ ثابت کردند که مناطق جدا ساز 2 رونوشت شده داخلی هسته ( ITS2) نه تنها دارای اثر بخشی بالا تقویت و فزون سازی بودند بلکه نیز دارای اثر بخشی بالا بازشناسی 90% بودند ، و آنها استفاده از ITS2 را به عنوا ن یکی از بارکدهای بالقوه شناسایی گیاه توصیه کردند.
در این تحقیق 4 لوکوس یا جایگاه کاندید را یعنی مناطق ژن های کلروپلاست rbcl ، matK ، psbA-trnH و ITS2 از نظر اعتبار بارکدهای DNA و به منظور شناسایی گونه های گیاه طبی Bupleurum آزمایش کردیم . هدف ما از این کار تایید و تثبیت سیستم بارکد DNA Bupleurum چینی بود که اطلاعات کلی نمونه های دارو خام Chiatu را جهت تسهیل تشخیص Chiatu در اختیار ما قرار می داد و نظریه های بهتری را در مورد روابط ژنتیکی و فیلوژنی گونه های Bupleurum ارایه می داد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Introduction

Chaihu (Bupleuri radix), the dried roots of Bupleurum chinense DC. and B. scorzonerifolium Willd., is a famous Traditional Chinese medicinal herb with a history of medical use for more than 2000 years. In Traditional Chinese Medicine (TCM), Chaihu is thought to regulate the exterior and interior metabolisms, disperse evil heat from superficies, sooth the liver, and promote yang and qi (representing “life energy” or “life force” in TCM theory). Deficiency in yang and qi leads to insufficiency in the body’s functionality resulting in a lowered metabolism, and malfunctioning of the entire body or certain organs. Symptoms like low spirit, tired and weak, reduced appetite, chronic diarrhea, prolapses (such as proctoptosis, gastroptosis, hysteroptosis), are all manifestations of deficiency and sinking of yang and qi. Chaihu is an important component in prescriptions to treat such symptoms through promoting yang and qi. According to Chinese Pharmacopoeia, Chaihu is effective in treating common cold with fever, influenza, hepatitis, malaria, menoxenia, hysteroptosis and proctoptosis. (National Pharmacopoeia Committee, 2010). Bupleurum L. (Apiaceae) comprises approximately 150 species worldwide. In China, about 44 species, 17 varieties and 7 forma have been identified, distributed widely across the country in 27 provinces (municipalities or autonomous regions)(She andWatson 2005; Pan 2006). Although only the 2 species mentioned above are officially approved for clinical use in Chinese Pharmacopoeia, as many as 25 species, 6 varieties, and 1 form of Bupleurum are found in use for medicinal purpose, including B. longiradiatum Turcz. with toxic ingredients and B. hamiltonii Balak with almost undetectable saikosaponin contents. In some areas, even 5 or 6 different species of local Bupleurum are used under the same name of Chaihu. This confusion (intentional or not) results in rather variable qualities of the raw materials for Chaihu in Chinese market. Accurate identification of the crude drugs is crucial for safe clinical applications of Chaihu in TCM practices and for its chemical and pharmacological researches. However, the conventional anatomical and chemotaxonomical studies provide limited value in determining the botanical origins and controlling the quality of Chaihu (Pan 1996), and a more reliable method for that purpose is urgently needed. Efforts had been made to discuss the feasibility and applicability of internal transcribed spacer (ITS) sequences for determining the identity of Bupleurum medicinal plants (Yang et al. 2007; Xie et al. 2009). We found that the homologous alignment of ITS sequences was lower than 75% between members of the genus Bupleurum and associated out-groups, while the within-group alignment was greater than 87%; samples ofthe same herb showed an ITS similarity of at least 99%. We thus proposed that ITS sequences be used as reliable molecular markers for the identification of Chaihu; but we also found 6 major groups of different species with ITS sequence homology greater than 99%, i.e., these species could not be distinguished by ITS sequence (Xie et al. 2009). DNA barcoding is a method of species identification which involves sequencing a standard and specific DNA region. It was first proposed by Hebert et al. (2003a) and has been demonstrated as a powerful tool for species identification. The cytochrome c oxidase subunit 1 mitochondrial region (COI) is emerging as the standard barcode region for distinguish a wide range of animals (Hebert et al. 2003b, 2004; Ward et al. 2005; Smith et al. 2007), but its evolution rate is too slow for application in plants. In 2005, Kress proposed the combined use of psbA-trnH and ITS of nuclear ribosomal DNA for identifying plants; and Chase et al. (2005) and Newmaster et al. (2006) recommended rbcL for that purpose. The combination of rbcL and matK was proposed as a core barcode to identify land plants by CBOL Plant Working Group (2009). But as the amplifi- cation and identification efficiencies of the proposed regions vary with different plant groups, there has been an ongoing effort to screen for universal barcoding markers for plants. In a large sample volume study, Chen et al. (2010) found that nuclear internal transcribed spacer 2 (ITS2) regions had not only a high amplification efficiency, but also a high identification efficiency up to 90%, and they proposed that ITS2 be used as a potential barcode for plant identification. In this study, we tested 4 candidate loci, namely the chloroplast genes rbcL, matK, psbA-trnH, and ITS2 regions for their validity as DNA barcodes to identify species in Chinese medicinal Bupleurum. We aimed to establish a DNA barcode system of Chinese Bupleurum archiving the overall information of the samples of crude drug Chaihu to facilitate the identification of Chaihu, and to provide better insights into the genetic relationship and phylogeny of Bupleurum species.

مقاله انگلیسی رایگان

ترجمه فارسی رایگان 

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

چکیده
بررسی کنونی به این منظور طراحی شده است تا ترکیب شیمیایی روغن های ثابت و ضرورری ساقه و برگ های Perovskia abrotanoides و فعالیت های ضد اکسید شوندگی و ضد میکروبی این روغن ها ر بررسی کند.
آنالیز(تجزیه و تحلیل) GC-MS درباره ی روغن ضروری، 19 ترکیب که (9)- E – دو دستال ترکیب اصلی در ساقه و اسید هگزا دکانوئیک، ترکیب اصلی در برگ ها بود را شناسایی کرد. فعالیت آنتی اکسیدان (ضد اکسید شوندگی)، بیشترین مقدار 7/76 % را در روغن ضروری برگها در مقایسه با روغن ثابت ساقه (9/45 %) از طریق بازدارندگی پروکسیداسیون در سیستم اسید لینولئیک نشان داد.
کلید واژه ها: Perovskia abrotanoides Kar.، روغن تثبیت شده، ظرفیت آنتی اکسیدان (ضد اکسیدشوندگی)، فعالیت ضد میکروبی.
مقدمه
Perovskia abrotanoides یک گیاه مهم دارویی است که در استان سیستان و نواحی شمالی پاکستان یافت می شود. جامعه ی محلی از این گیاه برای درمان تیفوئید، سردرد، تهوع، حرکت، دندان دردو بیماری های قلبی و عروقی، فیبروز کبدی و سرفه استفاده می کنند. گیاه در درمان مشکلات عفونت و ادرار دردناک مورد استفاده قرار می گیرد. دارای تأثیرات دارویی مثل ضد مسمومیت، ضد التهاب و ضد پلاسمودی است. عملکرد ضد اکسیدشوندگی آن شامل تقویت قلبی و بهبود عملکرد در مسمومیت سلولی در پاتوژن ها و ویروس ها و سلول های سرطانی هم گزارش شده است. روغن های ضروری تثبیت شده Perovskia abrotanoides نقش مهمی در محافظت از بذرهای ذخیره شده ایفا می کند و نشان داده شده که در شستشوی زخم ها و کرم غیرحلقوی و انگل ها پوستی و ضدقارچ و ضد هیپوکسی مؤثر می باشد.
نتایج و بررسی
تنوع شرایط کشاورزی اقلیمی پاکستان، گسترده ترین سلسله ی فلورا (گل و گیاه) را تشکیل می دهد. این تنوع زیستی سرشار فلورای پاکستان، اندوخته ای مؤثر برای «درمان و غذای طبیعی» تشکیل می دهد که جوامع بومی مواد اولیه ی غذایی خود را از آن تهیه کرد. و نسخه های گیاهی برای درمان و مدیریت و کنترل بیماری های مختلف خود را از آن دریافت می کند. باور بر این است که مواد میکروبی و ضد اکسیدشوندگی با منشاء گیاهی تأثیرات جانبی ندارند که از این نظر با داروهای مصنوعی، قابل مقایسه می باشند و پتانسیل درمانی عظیمی برای درمان بسیاری از عفونت ها و بیماری ها دارند.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Abstract

Background: Current study has been designed to evaluate the chemical composition of essential and fixed oils from stem and leaves of Perovskia abrotanoides and antioxidant and antimicrobial activities of these oils. Results: GC-MS analysis of essential oil identified 19 compounds with (E)-9-dodecenal being the major component in stem and hexadecanoic acid in leaves. In contrast, GC-MS analysis of fixed oil showed 40 constituents with α-amyrin the major component in stem and α-copaene in leaves. The antioxidant activity showed the highest value of 76.7% in essential oil from leaves in comparison with fixed oil from stem (45.9%) through inhibition of peroxidation in linoleic acid system. The antimicrobial assay tested on different microorganisms (e.g. E. coli, S. aureus, B. cereus, Nitrospira, S. epidermis, A. niger, A. flavus and C. albicans) showed the higher inhibition zone at essential oil from leaves (15.2 mm on B. cereus) as compared to fixed oil from stem (8.34 mm on S. aureus) and leaves (11.2 mm on S. aureus). Conclusions: The present study revealed the fact that essential oil analyzed from Perovskia abrotanoides stem and leaves could be a promising source of natural products with potential antioxidant and antimicrobial activities, as compared to fixed oil.

Introduction

Perovskia abrotanoides (Lamiaceae) locally known as hoosh, visk, brazambal, domou, and gevereh [1-4] is a medicinally important plant found in Baluchistan province and northern areas of Pakistan. The plant is used by local communities for treatment of typhoid, headache, gonorrhea, vomiting, motion, toothache, atherosclerosis, cardiovascular diseases, liver fibrosis, and cough [5-7]. It has sedative, analgesic, antiseptic and cooling effect [5,8,9]. Herbal tea of this plant is used in curing infection problems and painful urination [10]. Some of the pharmacological effects of plant such as antiplasmodial, antiinflammatory and cytotoxic effects have also been reported [11-13]. Its antioxidant performance including heart enhancing and optimized performance as cell toxicity in pathogens, viruses and cancer cells were also reported [5,14]. Essential and fixed oils of Perovskia abrotanoides plays an important role in protection of stored grains and showed to be effective in washing wounds, antiring worm, dermal parasites, anti-fungus and anti-hypoxia [14-17]. Despite its multipurpose usage, little data exists on chemical composition as well as biological activities of this plant. Therefore this study was designed to investigate composition of essential and fixed oil and antioxidant and antimicrobial activities of stem and leaves of Perovskia abrotanoides.

Results and discussion

The diversity of agrogeoclimatic conditions of Pakistan offers the broadest array of flora. This rich floral biodiversity of Pakistan constitutes an impressive pool for ‘natural food and healing’ from which the indigenous communities select ingredients for food and prepare herbal recipes for the treatment, management and control of their various ailments. It is believed that antimicrobials and antioxidants of plant origin are without side effects as compared to synthetic drugs and have an enormous therapeutic potential to heal many infections and diseases. Much of the potential of these botanicals is however still unearthed. In current research, a less explored medicinal plant found in Pakistan has been investigated for compositional studies and biological activities.

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

چکیده
1- مقدمه
2- نتایج و بحث
2-1 داده های ترکیب هولوترین A MALDI-MS/MS در حالت یون مثبت
2-2 قطعات کلیدی و تشریح ساختاری ساپونین های جدید
2-3 آنالیز ساپونین ها با ESI-MS
2-3-1 جرم مولکولی ساپونین ها با ESI
2-3-2 تشریح ساختار ساپونین ها با ESI-MS/MS
3- بخش ازمایشی
3-1 نمونه خیار دریایی
3-2 پروتکل عصاره گیری
عصاره گیری ساپونین ها
3-3 تخلیص عصاره
3-4 کروماتوگرافی لایه نازک(TLC)
3-5 کروماتوگرافی جدایش گریز از مرکز با کارایی بالا HPCPC یا CPC 
3-6 طیف سنج جرمی
3-6-1 MALDI-MS
3-6-3 ESI-MS
4- نتیجه گیری

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

1- مقدمه
راب دریایی، بی مهره های دریایی غیر متحرک می باشند که عموما موسوم به خیار های دریایی، جنیسینگ دریایی، بک دی مر یا گامات(1-2) بوده و متعلق به رده هولوتوریده از راسته اکینودرماتا می باشد. خیار های دریایی تولید ترکیبات متعدد با کارکرد های متنوع کرده و منابع بالقوه محصولات کشاورزی یا کشاورزی- شیمیایی، افزودنی های غذایی، دارویی و آرایشی بهداشتی(3-5) می باشند. به همین دلیل است که در زبان چینی موسوم به جینسینگ دریایی است.
اگرچه خیار های دریایی حاوی انواع مختلفی از ترکیبات طبیعی می باشند، ساپونین ها مهم ترین و فراوان ترین متابولیت های ثانویه می باشند(6-12). ساپونین ها به عنوان یک ترکیب زیست فعال اصلی در دارو های گیاهی هند و چین گزارش شده است.
ساپونین های خیار دریایی دارای طیف وسیعی از خواص دارویی به دلیل خواص و فعالیت های قلبی و عروقی، سیستم ایمنی، سیتوتوکسیک، ضد آسم، ضد اگزما، ضد التهاب، ضد آرتریت، ضد اکسیدان، ضد دیابت، ضد باکتری، ضد ویروسی، ضد سرطان، ضد رگ زایی، ضد قارچ، همولیتیک، سیتو استاتیک، پایین آورنده کلسترول خون، کاهش قند خون و ضد دمانس و فراموشی می باشند( 4-7-13-24).
ساپونین ها، ترکیبات آمفی پاتیک هستند که عموما دارای یک ساختار تری ترپنی یا استروییدی یا اگلیکونی می باشند. ساپونین های تری ترپنویید دارای آگلیکون هایی هستند که متشکل از 30 کربن می باشند، و این در حالی است که ساپونین های استروییدی دارای آگلیکون های با 27 کربن بوده و در طبعیت به ندرت یافت می شوند(4).
ساپونین های تری ترپن متعلق به یکی از رایج ترین و متنوع ترین گروه های محصولات و فراورده های طبیعی می باشند که به فراوانی تولید می شوند. آن ها معمولا موسوم به متابولیت های طبیعی گیاهان خشکی می باشند(25). تعداد کمی از گونه های دریایی متعلق به راسته اکینودرم(26) موسوم به هولوتروید ها( خیار های دریایی)(7، 10، 13، 27-33)، استرویید ها و اسفنج ها از راسته پوریفرا(13، 34-35) تولید ساپونین می کنند.
اکثریت ساپونین های خیار دریایی، که عموما موسوم به هولو تورین ها هستند، گلیکوزید های تری ترپن بوده و متعلق به گروه نوع هولوستان می باشد تا گروه غیر هولوستان(36-37) که متشکل از یک آگلیکون نوع لانوستان-3B- اول حاوی لاکتون در حلقه D تری ترپن تتراسایکلیک ( 3B-20S- دی هیدروکسی-5 الفا- لانوستانو-18-20 لاکتون)(25) می باشد که حاوی زنجیره های جانبی کوتاه و یک قطب کربوهیدرات متشکل از شش واحد مونو ساکاریدی می باشد که با C-3 اگلیکون(7-8-13-37-42) پیوند برقرار می کند.
واحد قند ساپونین های خیار دریایی عمدتا متشکل از D- زایلوز ، D- کوینواز، 3-O-متیل-D- گلوکز، 3-O-متیل-D- زایلوز و D- گلوکز و گاهی اوقات 3-O-متیل- D- کوینواز ، 3-O-متیل-D -گلوکورنیک اسید و 6-O-استیل-D- گلوکز می باشند( 40-41، 43-48). در زنجیره الیگو ساکارید، اولین واحد مونوساکاریدی معمولا زایلوز می باشد، در حالی که 3-O- متیلو کلوگز یا 3-O- متیل زایلور معمولا قند انتهایی است.
اگرچه های تحقیقاتی مختلف به برخی از ساپونین های مشابه نام های متفاوتی(6) را داده اند زیرا آن ها می توانند شامل ترکیبات ایزومری باشند، مرور منابع جامع ما نشان داده است که بیش از 250 گلیکوزید تری ترپن از گونه های مختلف خیار دریایی گزارش شده اند([7،13،18،25،29،41،44،49،50]. آنها به چهار دسته ساختاری اصلی بر اساس قطب های آگلیکون خود طبقه بندی می شوند: ساپونین های گروه کلیکوزید نوع هولوستان حاوی 1- 3-بتا هیدروکسی هولست-9 (11)- اسکلت آگلیکون 2- ساپونین های با اسکلت 3-بتا- هیدروکسی هولوست-7- و 3-ساپونین های با قطب اگلیکون متفاوت با د دو آگلیکون دیگر هولوستان( سایر اگلیکون های نوع هولوستان) و 4- یک آگلیکون غیر هولوستان(25، 38، 46، 51،52).
یکی از ارزشمند ترین ویژگی های بسیاری از ساپونین ها از موجودات دریایی،سولفاسیون آگلیکون ها یا قطب های قند می باشد(4). در ساپونین های خیار دریایی، سولفاسیون زنجیره الیگو ساکارید در بقایای Xyl, Glc و MeGlc گزارش شده اند[38،40،46،53،54]. بیشتر آن ها، گلیکوزید های مونوسولفات می باشند که دارای تعداد کمی از گلیکوزید های دی و تری سولفات هستند. تنوع ساپونین با موقعیت پیوند های مضاعف و گروه های جانبی در آگلیکون بهبود می یابد.
گلیکوزید های تری ترپن یک مکانیسم دفاعی می باشند زیرا آن ها برای بسیاری از موجودات کشنده و مضر هستند(6-10، 12، 55-57). بر عکس، مطالعه اخیر نشان داده است که این مواد شیمیایی دافع ، کایرومون هایی هستند که همزیست ها را جذب کرده و به عنوان سیگنال های شیمیایی استفاده می شوند(58). با این حال، در خیار دریایی، گزارش شده است که ساپونین ها دارای دو نقش تنظیم کننده در طی تولید مثل می باشند 1- پیش گیری از بلوغ اوسیت 2- به عنوان یک واسطه گامتوژنز عمل می کند(18-59).
طیف وسیعی از ویژگی های زیستی و کارکرد های فیزیولوژیکی مختلف عصاره های خیار دریایی با تنوع ساختار شیمیایی بالا و فراوانی متابولیت های آن ها موجب شده اند تا محققان به مطالعه پتانسیل استفاده از خیار دریایی به عنوان یک منبع جایگزین موثر برای دارو های آینده بپردازند. با این حال، تعداد زیادی از ساختار های بسیار مشابه گلیکوزید های ساپونین موجب بروز مشکلاتی در تخلیص آن ها شده و تشریح ساختاری کامل این مولکول ها به خصوص ایزومر ها موجب گردیده است تا انجام آزمون هایی برای تعیین روابط ساختار- فعالیت سخت باشد که این مسئله منجر به توسعه ترکیبات جدید با کاربرد های تجاری شده است(16). به این ترتیب، برای غلبه بر این مسئله، ما از کروماتوگرافی جدایشی گریز از مرکز با کارایی بالا HPCPC برای تخلیص موفق ساپونین ها در این مطالعه استفاده می کنیم. کروماتوگرافی جدایشی گریز از مرکز با کارایی بالا HPCPC در تخلیص حجم زیادی از یک نمونه معین کارامد تر بوده و در عین حال موجب کاهش مصرف حلال با عملکرد بالا در مقایسه با سایر روش های کروماتوگرافی سنتی دیگر می شود.
هدف این پروژه، شناسایی ترکیبات زیست فعال جدید از احشاء( همه اندام های درونی به جز دیواره بدن) خیار دریایی استرالیایی Holothuria lesson ( ماسین و همکاران 2009)( ماسه ماهی طلایی) با تاکید بر ساپونین ها می باشد. خیار دریایی Holothuria lesson به این دلیل انتخاب شد که یک گونه جدید شناسایی شده هولوترین بوده و در آب های استرالیا فراوان است. اگرچه تنها تعداد کمی از مطالعات به مقایسه محتویات و مقادیر ساپونین دیواره بدن با لوله های اسفنجی در سایر گونه ها(50، 60-62) پرداخته اند، با این حال تا آن جا که می دانیم، هیچ مطالعه ای به بررسی میزان ساپونین های دیواره بدن یا احشاء Holothuria lesson نپرداخته است. خیار های دریایی اندام های درونی خود را به عنوان یک مکانیسم دفاعی موسوم به تخلیه شکم بیرون می ریزند، یک واکنشی که شامل آزاد سازی اندام های تنفسی، روده، و غدد جنسی از طریق مقعد می باشد(50، 59، 61، 63-68).فرضیه ما این است که دلیل این فرم از دفاع به این دلیل است که دارای سطوح بالایی از ترکیبات می باشد که شکارچیان را دفاع می کند(60، 61، 69، 70). به علاوه، نتایج این پروژه به شناسایی مزایای اقتصادی تبدیل احشاء خیار دریایی به محصولات و فراورده های مهم و با ارزش برای صنعت و سلامت انسان کمک می کند.
طیف سنج جرمی زمان پرواز یونشی/ واجذبی لیزر به کمک ماتریس (MALDI-ToF/MS) و روش های طیف سنجی جرمی یونشی الکتروسپری (ESI-MS) امکان یونیزاسیون نرم مولکول های زیستی بزرگ را می دهد که یک یک چالش اصلی بوده است(71). از این روی MALDI و ESI-MS و MS/MS برای تشخیص ساپونین ها و تشریح ساختار آن ها انجام شد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

Holothurians are sedentary marine invertebrates, commonly known as sea cucumbers, trepang, bêche-de-mer, or gamat [1,2], belonging to the class Holothuroidea of the Echinodermata phylum. Sea cucumbers produce numerous compounds with diverse functions and are potential sources of agricultural or agrochemical, nutraceutical, pharmaceutical and cosmeceutical products [3–5]. It is for this reason they are called ―marine ginseng‖ in Mandarin. Even though sea cucumbers contain different types of natural compounds, saponins are their most important and abundant secondary metabolites [6–12]. Saponins are reported as the major bioactive compound in many effective traditional Chinese and Indian herbal medicines. Sea cucumber saponins are known to have a wide range of medicinal properties due to their cardiovascular, immunomodulator, cytotoxic, anti-asthma, anti-eczema, anti-inflammatory, anti-arthritis, anti-oxidant, anti-diabetics, anti-bacterial, anti-viral, anti-cancer, anti-angiogenesis, anti-fungal, hemolytic, cytostatic, cholesterol-lowering, hypoglycemia and anti-dementia activities [4,7,13–24]. Saponins are amphipathic compounds that generally possess a triterpene or steroid backbone or aglycone. Triterpenoid saponins have aglycones that consist of 30 carbons, whereas steroidal saponins possess aglycones with 27 carbons, which are rare in nature [4]. Triterpene saponins belong to one of the most numerous and diverse groups of natural occurring products, which are produced in relatively high abundance. They are reported primarily as typical metabolites of terrestrial plants [25]. A few marine species belonging to the phylum Echinodermata [26] namely holothuroids (sea cucumbers) [7,10,13,27–33] and asteroids, and sponges from the phylum Porifera [13,34,35] produce saponins. The majority of sea cucumber saponins, generally known as Holothurins, are usually triterpene glycosides, belonging to the holostane type group rather than nonholostane [36,37], which is comprised of a lanostane-3β-ol type aglycone containing a γ-18 (20)-lactone in the D-ring of tetracyclic triterpene (3β,20S-dihydroxy-5α-lanostano-18,20-lactone) [25] sometimes containing shortened side chains, and a carbohydrate moiety consisting of up to six monosaccharide units covalently connected to C-3 of the aglycone [7,8,13,37–42]. The sugar moiety of the sea cucumber saponins consists mainly of D-xylose, D-quinovose, 3-O-methyl-D-glucose, 3-O-methyl-D-xylose and D-glucose and sometimes 3-O-methyl-D-quinovose, 3-O-methyl-D-glucuronic acid and 6-O-acetyl-D-glucose [40,41,43–48]. In the oligosaccharide chain, the first monosaccharide unit is always a xylose, whereas either 3-O-methylglucose or 3-O-methylxylose is always the terminal sugar. Although some identical saponins have been given different names by independent research groups [6] as they could be isomeric compounds, our comprehensive literature review showed that more than 250 triterpene glycosides have been reported from various species of sea cucumbers [7,13,18,25,29,41,44,49,50]. They are classified into four main structural categories based on their aglycone moieties; three holostane type glycoside group saponins containing a (1) 3β-hydroxyholost-9 (11)-ene aglycone skeleton; (2) saponins with a 3β-hydroxyholost-7-ene skeleton and (3) saponins with an aglycone moiety different to the other two holostane type aglycones (other holostane type aglycones); and (4) a nonholostane aglycone [25,38,46,51,52]. One of the most noteworthy characteristics of many of the saponins from marine organisms is the sulfation of aglycones or sugar moieties [4]. In sea cucumber saponins, sulfation of the oligosaccharide chain in the Xyl, Glc and MeGlc residues has been reported [38,40,46,53,54]. Most of them are mono-sulfated glycosides with few occurrences of di- and tri-sulfated glycosides. Saponin diversity can be further enhanced by the position of double bonds and lateral groups in the aglycone. Triterpene glycosides have been considered a defense mechanism, as they are deleterious for most organisms [6–10,12,55–57]. In contrast, a recent study has shown that these repellent chemicals are also kairomones that attract the symbionts and are used as chemical ―signals‖ [58]. However, in the sea cucumber, it has been suggested that saponins may also have two regulatory roles during reproduction: (1) to prevent oocyte maturation and (2) to act as a mediator of gametogenesis [18,59]. The wide range of biological properties and various physiological functions of sea cucumber extracts with high chemical structural diversity and the abundance of their metabolites have spurred researchers to study the ability of sea cucumbers to be used as an effective alternative source for potential future drugs. However, the large number of very similar saponin glycosides structures has led to difficulties in purification, and the complete structure elucidation of these molecules (especially isomers), has made it difficult to conduct tests to determine structure-activity relationships, which can lead to the development of new compounds with commercial applications [16]. Therefore, in order to overcome this problem, we employed High Performance Centrifugal Partition Chromatography (HPCPC) to successfully purify saponins in this study. HPCPC is more efficient in purifying large amounts of a given sample and also lower solvent consumption with high yields compared to other conventional chromatography methods. This project aims to identify and characterize the novel bioactive compounds from the viscera (all internal organs other than the body wall) of an Australian sea cucumber Holothuria lessoni Massin et al. 2009 (golden sandfish) with an emphasis on saponins. H. lessoni was selected because it is a newly-identified Holothurian species, which is abundant in Australian waters. While only a few studies have compared the saponin contents of the body wall with that of the cuvierian tubules in other species [50,60–62], to our knowledge, no study has investigated the contribution of saponins of the body wall or the viscera of Holothuria lessoni. Sea cucumbers expel their internal organs as a defense mechanism called evisceration, a reaction that includes release of the respiratory tree, intestine, cuvierian tubules and gonads through the anal opening [50,58,61,63–68]. We hypothesize that the reason for this ingenious form of defense is because these organs contain high levels of compounds that repel predators [60,61,69,70]. Furthermore, the results of this project may identify the potential economic benefits of transforming viscera of the sea cucumber into high value co-products important to human health and industry. Matrix-assisted laser desorption/ionization time-of-flight mass spectrometry (MALDI-ToF/MS) and electrospray ionization mass spectrometry (ESI-MS) techniques allow the ―soft‖ ionization of large biomolecules, which has been a big challenge until recently [71]. Therefore, MALDI and ESI-MS, and MS/MS were performed to detect saponins and to elucidate their structures.

فعالیت ضدالتهابی عصاره برگ Withania somnifera در التهاب ناشی از فولاد ضد زنگ در گورخرماهی بالغ

Anti-inflammatory activity of Withania somnifera leaf extract in stainless steel implant induced inflammation in adult zebrafish

Abstract

Implantation of biomaterials poses a huge risk of local inflammation therefore affecting the implant function leading to mortality in a significant number of cases. Thus, alternatively, naturally derived drugs if developed to treat implant induced inflammation, would therefore sharply decrease the largest risk of implant rejection. This study was aimed to investigate the anti inflammatory effect of Withania somnifera on stainless steel implant induced inflammation in adult zebrafish model. Fish were divided into four experimental groups of 6 fish each. Group 1 served as the control; Group 2 fish were stainless steel implant (SSI) inserted fish without treatment; Group 3 fish were SSI inserted + Thin layer chromatography (TLC) separated portion of supernatant of W. somnifera and Group 4 fish were SSI inserted + Ibuprofen treated. Fish were assessed for reduced inflammation by histopathology, local apoptosis using fluorescent quantification, reverse transcriptase polymerase chain reaction (RT-PCR) of inflammatory genes. The characterization of the TLC separated portion of the supernatant of W. somnifera was also performed. The histopathology result of Group 2 showed crypt architectural distortion in the muscle which was not found in the control fish, whereas simultaneously TLC separated portion of the supernatant of W. somnifera showed reduced fatty changes and fibrosis of the submucosa, muscular hyperplasia. RT-PCR result revealed that the TLC separated portion of supernatant of W. somnifera has a significant inhibition of TNFα in the adult zebrafish. In conclusion the observed anti-inflammatory activity of TLC separated portion of the supernatant of W. somnifera might be due to rich phenolic acids and flavonoids.

1 Introduction

Implants are increasingly used in many types of surgery, to improve impaired function, replace missing an anatomic structure, or optimize appearance [9,11,12]. Among the materials which are used for bone repair, stainless steel is a metal with very good surface, corrosion resistance and excellent mechanical strength. Implantation of biomaterials poses a huge risk of local inflammation therefore affecting implant function leading to mortality in a significant number of cases. The inflammatory process is of great medical importance since it occurs in 70% of human and domestic animal pathologies and being, with rare exceptions [27], an essential physiological mechanism for the maintenance of homoeostasis. To treat inflammatory processes non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) are widely used. NSAID when consumed under sub chronic and chronic conditions exerts adverse effects and has also been proven to alter the bio-availability of other prescribed drugs. Thus, alternatively, naturally derived drugs if developed to treat implant induced inflammation, would therefore sharply decrease the largest risk of implant rejection.

Since the beginning of human civilization, medicinal plants have been used by mankind for its therapeutic value. Nature has been a source of medicinal agents for thousands of years and an impressive number of modern drugs have been isolated from natural sources. Many of these isolations were based on the uses of the agents in traditional medicine. The plant-based, traditional medicine systems continue to play an essential role in health care, with about 80% of the world’s inhabitants relying mainly on traditional medicines for their primary health care [24]. Withania somnifera is one of the major herbal components of geriatric tonics mentioned in Indian systems of medicine [29]. In the traditional system of medicine Ayurveda, this plant is claimed to have potent aphrodisiac rejuvenative and life prolonging properties. It has general animating and regenerative qualities and is used among others for the treatment of nervous exhaustion, memory related conditions, insomnia, tiredness potency issues, skin problems and coughing. It improves learning ability and memory capacity.

Studies show ashwagandha to be effective in the treatment of osteoarthritis [15], inflammation [2,18], stroke [3] and tardive dyskinesia [7]. Studies also reveal ashwagandha to be a potential antimicrobial agent, with antifungal activity [1,5] and moderate antibacterial activity against Staphylococcus aureus and Pseudomonas aeruginosa [8]. Several studies have examined the antitumor and radio sensitizing effect of W. somnifera [13,14,21,22].

The present study aimed to identify and quantify the flavonoids and phenolic acid from W. somnifera leaf extracts using Thin layer chromatography (TLC), High performance liquid chromatography (HPLC) and also evaluate the anti-inflammatory activity of W. somnifera against stainless steel implant induced inflammation in adult zebrafish. The zebrafish is a small tropical freshwater fish living in India and South Asia. It is widely known to aquarium fans. Traditionally this fish was used in molecular genetics and developmental biology; now it attracts much attention in studies on the development of new drugs and modeling of various physiological and pathological processes [4,10,17,19,23,26].

مقاله انگلیسی رایگان

ترجمه فارسی رایگان 

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

چکیده
این مطالعه، دارای اهداف زیر می باشد از جمله به مطالعه زیست شناسی، شاخص های تغذیه و پاسخ آنزیم های اواسط روده با سه حشره کش مختلف گیاهی و تعیین ماهیت عمل حشره که توسط تیمارهای پوستی، خوراکی و تماسی مورد بررسی قرار گرفته است. گیاهان به عنوان منبعی از متابولیت های ثانویه آفت کشی فعال مانند فنل ها، ترپنوئیدها و آلکالوئیدهای و به عنوان جایگزینی برای منابع مصنوعی، مورد توجه زیادی قرار گرفتند. اثر عصاره های آب تهیه شده از برگ های Ipomea carnea (Linn.) Convolvulacea و Pedalium murex (Linn.) Pedaliacea و Adhatoda vasica (Linn.)
Acanthacea در زیست شناسی، شاخص های تغذیه و آنزیم های گوارشی از آفات Spodoptera  litura (Fab.) (Lepidoptera: Noctuidae) مورد بررسی قرار گرفت. افزایش مرگ و میر لارو شفیره و کاهش شدید رشد لارو در عصاره های کرم های تحت تیمار آزمایشی ثبت شد. بازده تغذیه و مدفوع نیز تا حد زیادی تحت تاثیر قرار گرفتند. پروفایل آنزیم های گوارشی توسط تیمار عصاره گیاه کاهش یافته است. به علاوه، آنها تکثیر فعال و آسان مواد شیمیایی برای پاتوژن های لارو را تسهیل کردند.
در میان سه روش کاربرد آزمایشی، تیمار خوراکی باعث بیشترین سمیت، که در ادامه ی مصرف موضعی و تیمار تماسی بود، می شود. در این تحقیق به وضوح نشان داده شد که متابولیت های ثانویه فعال در طول دوره پوست اندازی آفت آزمایشی را محدود کردند یا از آن جلوگیری نمودند. این نتایج نشان می دهد که سه گونه گیاهی مورد آزمایش ممکن است که پتانسیل کافی برای استفاده به عنوان آفت کش های زیستی طبیعی را داشته باشند.
کلید واژه ها: آفت lepidopteron، spodoptera litura، گیاهان دارویی، آنزیم های گوارشی
مقدمه:
استفاده از حشره کش های متعارف نگرانی هایی را در مورد تهدید آنها برای محیط زیست و افزایش مقاومت حشرات به حشره کش ها برانگیخته است (هوانگ و همکاران، 1998)، و نیاز ضروری برای توسعه امن تر، کودهای جایگزین مانند حشره کش های گیاهی و ضدتغذیه ای را بوجود آورده است. گیاهان منابع غنی از مواد طبیعی هستند که می توانند در توسعه روش سازگار با محیط زیست برای کنترل حشرات استفاده شود (Sedek,2003). اخیرا، Briska و Sahayaraj (2009) گزارش دادند که عصاره گیاهان شناخته شده اغلب از مخلوط پیچیده ای از ترکیبات فعال تشکیل شده اند، آنها ممکن است به طور کلی زیست فعالی بیشتری در مقایسه با ترکیبات منحصر به فرد نشان دهند. اثرات مخرب عصاره های گیاهی خام بر حشرات به طرق مختلفی، از جمله سمیت Hiremath) و همکاران، 1997) مهار تغذیه Wheeler )و Isman، 2001 ) آشکار شدند.
جستجو برای مواد شیمیایی مشتق شده از گیاهان که پتانسیل استفاده به عنوان محافظ محصول را دارند (حشره کش ها، ضدتغذیه ای ها و مهار کننده های رشد) اغلب با غربالگری عصاره های گیاهی (Kanat and Alma, 2003; Martin and Gobalakrishnan, 2005 آغاز می شود که طیف گسترده ای از میزبان تغذیه در 12 گونه جهانی که 40 گونه از هند (Paulraj,2005) شناخته شده است. کشاورزان سنتی از آفت کش های مصنوعی برای از بین بردن Slitura استفاده می کنند و بنابراین مقاومت دربرابر استفاده ی تقریبا اکثر آفت کش های رایج در این منطقه را توسعه داده اند. خانواده های گیاهی خاص، بویژه meliaceae، rutaceae، asteraceae، labiateae، convolvulaceae و pedaliaceae به عنوان منابعی از حشره کش های گیاهی قابل انتظار استفاده می شوند (Schutterer, 1990;Isman, 1995). در گذشته Sahayaraj و همکاران (2003) ویژگی زیستی آفت کشی Chrystella parasitica و Ipomoea carnea بر Achaea Janata را گزارش دادند. همچنین فعالیت این عصاره ها بهره برداری آینده از مواد در مواد شیمیایی بالقوه کنترل حشرات با حداقل زیست محیطی در آفات را نشان می دهد. در گذشته مطالعه Devanand and Rani (2008) و مطالعه حاضر از مواد ضد تغذیه ای و سمی در آفت بالپولکداران استفاده شده است.
از اینرو ترکیبات زیست فعال که اغلب در مقابل تعداد محدودی از گونه ها شامل حشرات هدف خاص فعال می باشند ترکیباتی زیست تخریب پذیر تا غیر سمی بوده و بطور بالقوه برای استفاده در برنامه های مدیریت یکپارچه آفت مناسب بوده و می توانند برای توسعه طبقات جدیدی از عوامل کنترل حشرات استفاده شوند (Ahmed et al., 2009). گونه S. litura (Lepidoptera: Noctuiidae) یک آفت بین المللی و پرخور بوده که در سراسر جهان سبب از بین رفتن میزان گسترده ای از محصولات کشاورزی می شوند. در نتیجه، تلاش های فراوانی برای یافتن جایگزین هایی بویژه حشره کش ها و با منشا گیاهی که سالم، موثر و از لحاظ زیست محیطی قابل پذیرش باشند صورت گرفته است. از اینرو، اهداف این مطالعه شامل 1- درک اینکه چگونه از لحاظ بیولوژی، شاخص های تغذیه ای و آنزیم های بخش میانی روده در پاسخ به حشره کش های گیاهی اختلاف می یابند و 2- تعیین طبیعت عمل حشره با بررسی تیمارهای پوستی، دهانی و تماسی .

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

مقدمه:
پوشش گیاهی رومانی شامل پوشش مناطق معتدل قاره ای که تحت تاثیر نفوذ آب و هوایی کمی معتدل اروپایی مرکزی و غربی و بویژه شرق اروپا بوده و حضور کوه های کارپاتین بر روی پوشش گیاهی تاثیر داشته و پوشش گیاهی جنوب رومانی نیز تحت تاثیر آب و هوای مدیترانه ای می باشد.
پوشش گیاهی رومانی بر اساس نواحی پوشش گیاهی و سطوح پوشش گیاهی طبقه بندی شده اند. نواحی با پوشش گیاهی شامل مناطق استپی (Steppe zone) با گیاهان علفی و درختچه های جدا، ناحیه silvosteppe (منطقه جنگل های بلوط و پوشش گیاهی علفی استپ مانند که در دشت ها و تپه ها) و منطقه ای معمول (Normal zone) که در دشت های ارتفاع بالا مناطق مونتنیا و اولتنیا و فلات های کم ارتفاع با جنگل بلوط در شمال مولداوی. این نواحی با پوشش گیاهی طبقاتی ادامه خواهند یافت.
طبقات پوشش گیاهی بر روی ارتفاع قرار گرفته و شامل طبقه نرمال (normal floor) (یا جنگل های برگ ریز) تقسیم می شوند به پوشش های همیشه سبز بلوط (300-600 (700) متری) و پوشش های راش و جنگل های مخلوط (600-1200 متری)، طبقه صنوبر (یا شمالی) در ارتفاع های 1200-1700 متری و طبقه آلپی (بالاتر از 200 متر) شامل مرتع های ابتدایی (TĂMAŞ and all, 2006).
پوشش گیاهی متاطق میانی شامل پوشش دلتای دانوب، مراتع نزدیک آب و آبهای شور، شنی و تورب می باشند.

فاکتورهای اکولوژیک و گیاهان دارویی:
استفاده درمانی گیاهان دارویی به مواد سنتزی اصلی و فعال آنها بستگی دارد. این مواد اصلی شامل مواد تولیدی از متابولیسم ثانویه بوده، اما سنتز آنها به متابولیسم اولیه بستگی دارد. این مواد نقشی متابولیک برای پیکره ای گیاهی دارند برای مثال ویتامین ها و آنزیم ها در نقشی دفاعی در برابر عوامل بیولوژیک (حشرات، قارچ ها، حتی مهره داران) دراند و در پاره ای از موارد نقشی حفاظتی در برابر استرس های شیمیایی و فیزیکی (اشعه UV) داشته و در برخی از موارد نیز عملکرد این مواد برای گیاهان مشخص نیست (ALEXAN and all, 1991).
سنتز مواد فعال همیشه تحت تاثیر فاکتورهای محیطی و همچنین سنتز متابولیت های اولیه (کربوهیدراتها، لیپیدها و پروتئین ها) نمی باشند. برای مثال، مواد غذایی غنی در گیاهان شاخصی برای سنتز و انباشتگی عناصر فعال نمی باشند و متفاوت تحت تاثیر فاکتورهای محیطی می باشند. این یافته نیازمند آنالیز مواد فعال از گیاهان داروی در حال رشد در شرایط آزمایشگاهی می باشد. بایستی به منشا جغرافیایی گونه های گیاهی توجه داشت. از اینرو، گونه های با منشا جنوبی نیازمند دماهای بالاتر نسبت به گونه های با منشا شمالی هستند.
بایستی بیان داشت که گونه هایی که روغن فرار تولید می کنند بخش اعظم این روغن در مناطق با دماهای بالاتر تجمع می یابند برای مثال در نواحی جنوبی با متوسط دمای روزانه بالاتر همانند گونه هایی از قبیل Lavandula vera (lavender)، Foeniculum vulgare (fennel) و Coriandrum sativum (coriander).گلیکوزیدها و آلکالوییدها در گیاهانی که تحت تاثیر شدت نور بالا در طی ظهر می باشند اکثراً تجمع می یابند. محتوای فلاونویید در برگ زغال اخته (Blueberry) و cranberry که در نور رشد می کنند سه برابر بیشتر از گیاهانی است که در سایه رشد می کنند.
عموماً شدت نور بر روی سنتز فلاونویید ها و آنتوسیانین ها تاثیر دارد. بارش بارات در مراحل گلدهی بسیار مهم می باشد و بعد از آن رطوبت خاک در سنتز و تجمع کمتر مواد فعال در گیاهان دارویی تاثیر دارد.
دماهای بسیار بالا تاثیر ناخوشایندی بر روی فتوسنتز و سنتز مواد فعال داشته این دماهای بالا و تعرق شدید سبب از دست رفتن آب در بافت های گیاهی می شود.
افزایش غلظت تانن ها و ترکیبات پلی فنولی معمولاً در بافت های مورد حجوم توسط پارازیت ها (لارو حشرات) یا قارچ ها صورت می گیرد؛ در این مواقع مواد ژنوبیوتیک (Xenobiotic) توسط پارازیت ها تولید شده سبب تحریک سنتز مواد با نقش دفاعی در مقابل آفات می شوند.
در مورد گونه های Origanum (پونه کوهی) مشاهده شده که گونه های با منشا جنوبی (مدیترانه ای) روغن های فعال در غلظت های بالایی از فنول ها (thymol, carvacrol) تولید می کنند و این در حالیست که در گونه های شمالی کاهش یافته یا مشاهده نمی شود.
دماهای پایین تر سبب افزایش غلظت ایزوفلاون ها (genistein, daidzein) به مقدار دو تا سه برابر بیشتر از گیاهانی که در دماهای بالاتر رشد می کنند، می شوند.
در مقابل عکس العمل به خاک (اسیدی، قلیایی و طبیعی) گونه های گیاهی مانند برخی از گیاهانی که در خاک های آهکی و سیلیسی رشد می کنند نسبت به بقیه که کمتر تحت تاثیر خصوصیات خاک می باشند به عنوان گیاهان شاخص در نظر گرفته می شوند.

بخشی از مقاله انگلیسی:

INTRODUCTION

Vegetation of Romania is typical temperate continental with moderate temperate influence characteristic of central and Western Europe, specific continental to the Eastern Europe, the presence of the Carpathian Mountains has an impact on natural vegetation, and vegetation in the south has small Mediterranean influence. Romania vegetation is classified in areas of vegetation and vegetation levels. The areas of vegetation include the Steppe zones with herbaceous vegetation and shrubs isolated, the silvosteppe zone (oak forest zone and the steppe-like herbaceous vegetation, found in plains and low hills) and the nemoral zone widespread in the high plains of Muntenia and Oltenia and low plateaus with forest of heaven and flasks or oak in northern Moldova. These areas continue with floors of vegetation. Floors of vegetation are located on altitude and include the nemoral floor (or deciduous forest) divided into evergreen oak undergrowth (300-600 (700) m) and undergrowth of beech and mixed forests (600-1200 m), spruce floor (or boreal) at altitudes of 1200-1700 m, alpine floor (with juniper trees) at altitudes of 1700-2000 m, and the alpine floor (over 2000 m), including primary grasslands (TĂMAŞ and all, 2006).The interzonal vegetation is the vegetation of the Danube Delta, the water meadows, salty waters, sand, and peat. Each plant species exhibit certain requirements to ecological factors. These requirements are expressed in scales for moisture, heat, light, soil acidity, trophicity and nitrogen.

ECOLOGICAL FACTORS AND MEDICINAL PLANTS

The therapeutic use of medicinal plants is due to active principles they contain. These principles are the substances of secondary metabolism, but their synthesis is dependent on the primary metabolism. For the plant body these substances meet have a metabolic role, such as vitamins, enzymes, or the role of defense against biological agents (insects, fungi, even vertebrates) to chemical and physical stress (UV radiation), and in some cases still not precisely known functions of these substances for plants ( ALEXAN and all, 1991). Synthesis of active principles is not always influenced by environmental factors as well as the synthesis of primary metabolites (carbohydrates, lipids, proteins). So for example, meal rich in vegetation is not an indication for the synthesis and accumulation of active ingredients, which is influenced differently by environmental factors. This finding requires analysis of active principles from medicinal plants growing in the environmental conditions. Must take into account the phytogeographic origin of the medicinal species. Thus, species of southern origin require higher temperatures than those of northern origin. It was noted that the species producing volatile oil accumulates a larger amount of these oils in areas with higher temperatures, i.e. in the southern areas, with higher average daily temperatures. Like the species Lavandula vera (lavender), Foeniculum vulgare (fennel), Coriandrum sativum (coriander), etc. Glycosides and alkaloids accumulate in plants up to a high intensity light, i.e. during the afternoon. If blueberry and cranberry leaf the content of flavonoid is about three times higher in plants, which vegetate, in bright light than those in shade. Generally, the light intensity influences the synthesis of flavonoids and anthocyans. Rainfall is more important to the flowering stage, after which soil moisture affects less synthesis and accumulation of active principles from medicinal plants. Of nutrients N, P and K positively influence the synthesis and accumulation of glycosides, alkaloids, and essential oils. Light can influence the synthesis of alkaloids in function the type of organic species. Thus, in the case of species Scopolia carniolica, a specie characteristic of deciduous forests, plants grown in direct light have a lower content than those grown in the shade. Excessive high temperatures adversely affect both photosynthesis and synthesis of active principles, such high temperatures, and intense sweating results in dehydration of tissues. Concentration of tannins and polyphenolic compounds generally increases in tissues attacked by animal parasites (insect larvae) or by fungi, in this case xenobiotic substances produced by parasites act as elicitive causing substances stimulating the synthesis of defense role against pests. In case of Origanum species it was found that those of southern origin (Mediterranean) produce volatile oils in high concentrations of phenols (thymol, carvacrol), while in the northern species are reduced or absent. Lower temperatures result in increases in concentration of Isoflavones (genistein, daidzein) about 2-3 times compared to plants grown under high temperatures.To soil reaction (acid, alkaline or neutral) plant species may have a role of indicator plants, some calcicole other silicicole, while others are less influenced by this factor. The roots of species leading to high concentrations selectively absorb some trace elements from soil. Given to the biological role of these elements and organo-mineral combinations involved, knowledge of species which accumulate different the mineral elements from the same ground on which grow several species, is an important factor in assessing their therapeutic value (e.g. I, Zn, Fe, Cu, Mn, Ni and others).

مقاله انگلیسی رایگان

ترجمه فارسی رایگان 

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

چکیده:
گیاهان دارویی و دانش استفاده از آنها ترکیبی حیاتی برای سلامت انسان و احشام در سراسر جهان می باشد. مطالعه حاضر ساختار دانه های گیاهان دارویی در یک منطقه برون شهری و ارتباط آن با زیر زمین (بانک دانه) و روی زمین (پوشش سرپا) را بررسی می کند.مطالعه گیاه شناسی پوشش گیاهی بوسیله روش کوادراتی در فصول مختلف و مطالعه بانک بذر نیز به روش ظهور نهال (seedling emergence) انجام شده است. تعداد گونه های گیاهی شمارش شده در پوشش گیاهی سرپا (76 گونه متعلق به 32 خانواده) در مقایسه با بانک بذر (38 گونه از 15 خانواده) بیشتر بود. گونه های غالب در زمین و بانک بذر متفاوت بودند. ویژگی های دارویی گیاهان نیز توصیف شد.
کلید واژگان: گیاهان دارویی، گونه های مهاجم، مطالعه گیاه شناسی، پوشش سطح زمین، بانک بذر خاک
مقدمه:
نواحی آشفته بعلت طبعیت وحشی و پر از گونه های علف هرز مخزنی غنی از گیاهان دارویی می باشند. این نواحی احتمالاٌ بواسطه جایگزینی گونه های طبیعی بوسیله گونه های خارجی اغلب درجه بالایی از تنوع را نشان می دهند (Zerbe et al. 2003). این گونه های مهاجم به علت ویژگی های متمایز از قبیل حفظ ذرات سطح خاک، بالا نگهداشتن سطح آب و مواد مغذی، تامین غذا، کمک به کنترل حشرات و همچنین ویژگی های دارویی برای مقابله با برخی از بیماری ها نبایستی همیشه به عنوان گونه های غیر ضروری در نظر گرفته شوند. اکثر این علف های هرز با ارزش های دارویی اغلب به خانواده های معمول نظیر Asteraceae، Febaceae، Convolvulaceae، Euphorbiaceae و Solanaceae تعلق دارند (Stepp and Daniel, 2001).
در سال های اخیر، گیاهان دارویی به عنوانی جزیی بسیار مهم از اکوسیستم فرض می شوند. اجزایی تولید مثلی (باروری) این گیاهان که از طبیعت جمع آوری شده اند را می توان در زمین کشت داد، اما زیستگاه یکی از جنبه های بسیار مهم در جایی است که یک گیاه رشد و توسعه و با دیگر گونه های نزدیک خود رقابت می کند (Ram et al. 2010). این نظریه به مطالعه بانک بذر گیاهان دارویی موجود در خاک کمک می کند. بانک بذر خاک شامل دانه های دفن شده اما زنده در نزدیک سطح خاک و یا در لایه های پایین تر (Cartner and Unger, 2000; Leck et al. 2003) به همراه قدرت بالقوه ای در پیش بینی ترکیب گیاهی آینده یک منطقه می باشد. بنابراین می توند به عنوانی شاخصی از پوشش گیاهی آینده در نظر گرفته شود. این چنین دلایلی سبب انگیزش محققین در مقایسه ترکیب پوشش گیاهی سطحی ترکیب با مخازن دانه ای پنهان شده در خاک در سراسر جهان شده است.
گیاهان دارویی سنتی همیشه با وجود اهمیت دارویی که دارند همیشه به عنوان علف های هرز در نظر گرفته می شوند (Choudhary et al. 2011). مطالعات اخیر بر روی گیاهان دارویی همچنین نشان می دهد که افراد قبیله ای و محلی داروهای قومی و سنتی را به علت قیمت پایین تر و گاهی اوقات به علت به عنوان بخشی از زندگی اجتماعی و فرهنگ خود ترجیح می دهند. اما دانش گیاهان دارویی محدود به شفا دهنده های سنتی، گیاه شناسان و افراد پیری می باشند که در مناطق روستایی زندگی می کنند (Muthu et al. 2006).
به علت علاقه ای کمتر در بین نسل جوان به نظر می رسد از بین رفتن این دانش ارزشمند در آینده نزدیک محتمل می باشد. بنایراین دست یابی به دانش و حفظ این سیستم سنتی از مواد دارویی بوسیله مستند سازی مناسب و تعیین گونه های هر ناحیه ضروری به نظر می رسد.
مطالعات در خصوص پراکنش گونه های دارویی در ارتباط با بانک های بذر خاک ناچیز بوده و خصوصاً در نواحی شهری و اطراف شهری به عنوان اکوسیستم های تحت استرس بالا موجود نیست. بنابراین، بررسی موفقیت جوانه زنی علف های دارویی و درک دامنه اکولوژیکی آنها بسیار مهم می باشد. این در حفظ این سرمایه طبیعی بسیار مهم می باشد.
هدف از تحقیق حاضر مطالعه ساختار علف های دارویی و بررسی ارتباط ساختاری آنها در زیر و سطح خاک در مناطق اطراف شهری و مستند سازی ویژگی های دارویی علف های می باشد.

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

معرفی

افزایش هزینه های مصرفی، صنعت لوازم آرایشی و بهداشتی را یکی از بخش های به سرعت در حال رشد در هند کرده است. تجزیه و تحلیل بخش لوازم آرایشی هند (2009-2012) انجام شده توسط محققان بازار RNCOS نشان می دهد که سال گذشته فروش لوازم آرایشی در هند حدود INR 356.6bn بود. گیاهان از قرن ها پیش در داروها و لوازم آرایشی استفاده شده است. پتانسیل آنها برای درمان بیماری های مختلف پوست، برای زیباسازی و بهبود ظاهر پوست بخوبی شناخته شده است. گیاه چای، Camellia sinensis، یک عضو از خانواده Theaceae است. چای یک درختچه بزرگ با گل های سفید است و در آسیا و چین بومی است، اما بصورت تجاری در آفریقا، سریلانکا، مالزی و اندونزی رشد می کند. جوانه ها برای تولید چای سیاه، الیانگ و چای سبز استفاده می شود. بر خلاف چای سیاه و سفید، تولید چای سبز نیازی به اکسیداسیون برگ های چای جوان ندارد. چای سبز از بخار شدن برگ های تازه در دماهای بالا تهیه می شود، بنابراین آنزیم های اکسید کننده را غیر فعال می کند و محتوای پلی فنول دست نخورده می ماند. روشهای استخراج مختلف در مقالات مانند استخراج مایکروویو، استخراج اولتراسونیک، استخراج سوکسله، استخراج رفلکس گرمایی و استخراج در فشار بسیار بالا برای استخراج پلی فنل از چای سبز گزارش شده است. کافئین ممکن است از عصاره چای سبز حذف شود تا از عوارض جانبی جلوگیری شود. مکمل های عصاره چای سبز رایگان کافئین در حال حاضر موجود است. عصاره آنتی اکسیدان کننده قلب در عصاره چای سبز، کچئین های چای سبز (GTC) است که مقدمه شامل چهار مایع اصلی اپی کچئین ها می باشد؛ یعنی اپی کچئین (EC)، اپی گلو کچئین (EGC)، اپی کچئین گلیت(ECG) و  اپی گلو کچئین گلیت  (EGCG). سایر اجزاء شامل سه نوع فلاونوئید هست که به نامهای کمپفرول، کورستین و میریسیتین شناخته می شوند.(2) مقدار قابل توجهی از میریستین در چای و عصاره های آن از بسیاری از گیاهان دیگر تشخیص داده شده است و این غلظت بالا میریستین ممکن است برخی از پیامدها را بر عملکرد زیست محیطی چای و عصاره های آن داشته  باشد.

خصوصیات شیمیایی
عصاره چای سبز 20 برابر آنتی اکسیدانی فعال تر از ویتامین C است. گفته می شود توجه بیشتر برروی EGCG است(4). در محلول های قلیایی (pH> 8) GTC (کچئین چای سبز) نسبتا ناپایدار است؛ با این حال، در محلول های اسیدی (PH <4)، GTC ثبات بسیار خوبی را نشان می دهد. پایداری در محلول قلیایی بین چهار عنصر GTC در عصاره چای سبز متفاوت است. مطالعه اخیر نشان می دهد که EGCG و EGC در یک محلول بازی ناپایدارتر از EC و ECG هستند، توضیح داده شده است که EGCG و EGC در مایع بافر فسفات سدیم بدن انسان گردش نمی کند(5). در یک محیط با درجه حرارت بالا، GTC پایدار نیست: احتمالا تغییرات اپیمیریزاسیونی ، بدلیل گرمای حاصل از تبدیل EGCG به GCG رخ می دهد (5). بنابراین این ترکیب برای چای سبز دم شده یا عصاره های آن نامناسب درنظر گرفته می شود.

بخشی از مقاله انگلیسی:

INTRODUCTION

Increasing spending power has made the cosmetic industry one of the rapidly growing sectors in India. Indian cosmetic sector analysis (2009-2012) done by market researchers RNCOS shows that the last year sale of cosmetics in India was around INR 356.6bn. Herbs have been used in medicines and cosmetics from centuries. Their potential to treat different skin diseases, to adorn and improve the skin appearance is well-known. The tea plant, Camellia sinensis, is a member of the Theaceae family. Tea is a large shrub with white flowers and is indigenous to Asia and China, but commercially grown in Africa, Sri Lanka, Malaysia and Indonesia. The young leaves and buds are used for production of black, oolong, and green tea. Unlike black and oolong tea, green tea production does not involve oxidation of young tea leaves. Green tea is produced from steaming fresh leaves at high temperatures, thereby inactivating the oxidizing enzymes and leaving the polyphenol content intact. Various extraction methods have been reported in the literature like microwave extraction, ultrasonic extraction, Soxhlet extraction, heat reflux extraction and ultrahigh pressure extraction for extraction of polyphenols from green tea. Caffeine may be excluded in green tea extracts in order to avoid side effects ; caffeine free green tea extract supplements are now available.1 The cardinal antioxidative ingredient in the green tea extract is green tea catechins (GTC), which comprise four major epicatechins derivative; namely, epicatechin(EC),epigallocatechin(EGC), epicatechin gallate (ECG), and epigallocatechin gallate (EGCG). Other components include three kinds of flavonoids, known as kaempferol, quercetin, and myricetin. 2 A remarkably higher content of myricetin is detected in tea and its extracts than in many other plants, and this high concentration of myricetin may have some implications with the bioactivity of tea and its extracts.3

CHEMICAL PROPERTIES

Green tea extract is 20 times more antioxidantactive than Vitamin C. The main attribution is supposed to be EGCG.4 In alkaline solutions (pH > 8) GTC (green tea catechins) is rather unstable; in acidic solutions (pH < 4), however, GTC shows excellent stability. The stability in alkaline solutions varies between four components of GTC in green tea extracts. Recent study demonstrates that EGCG and EGC is more unstable than EC and ECG in a basic solution, giving an explanation to the fact that EGCG and EGC do not circulate in the basic sodium phosphate buffer fluid of human body.5 In a high temperature environment, GTC is not stable: an epimerization change is likely to occur, because heating results in the conversion from EGCG to GCG.5 Thus it is considered inappropriate to infuse green tea or its extracts with overheated water.

مقاله انگلیسی رایگان

ترجمه فارسی رایگان 

فهرست مقاله:

چکیده
1. مقدمه
2. کاربرد رویبوس
3. کننده رویبوس بازار دمنوش
4. نشانه جغرافیایی (GI)
5. علاوه بر این ارزش
6. ترکیب
7. پردازش
1.7. چای
2.7. عصاره
8. جنبه کیفیت دمنوش
1.8. کیفیت حسی
2.8. دیگر پارامترهای کیفیت
3.8. ماده ی گیاهی
4.8. عصاره
5.8. چای یخی آماده
9. معضل غذا یا دارو
10. چالش ها و فرصت های آینده

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

چکیده :
رویبوس (Burm.f.) داهلیگ. (Fabaceae, Tribe Crotalarieae)، گونه فاینبوس بومی آفریقای جنوبی است، رویبوس برای تولید دمنوش گیاهی کشت شده است. در حال حاضر در بیش از 37 کشور به همراه آلمان، هلند، انگلستان، ژاپن و ایالات متحده آمریکا 86٪ از بازار صادرات در سال 2010 را به خود اختصاص داده اند. حالت بدون کافئین آن به فروش می رسد. خواص، به ویژه فعالیت آنتی اکسیدانی، منجر به محبوبیت آن شده است. برای اولین بار در سال 1904 در (اکسیده) فرم تخمیر آن به بازار عرضه شده است ، رویبوس سبز یک محصول جدید در بازار است. استفاده از رویبوس نیز فراتر از دمنوش گیاهی به طور متوسط در محصولات با ارزش افزوده از جمله عصاره آشامیدنی ها، مواد غذایی، لوازم آرایشی و بهداشتی و غذادارو نقل مکان کرد. در مطالعات علمی اخیر نشان داده شده است که به صورت بالقوه دارای خاصیت غذایی و دارویی گیاهی می باشد، اما هنوز استفاده نشده است. این بررسی بر روی تحقیقات گذشته و حاضر با هدف افزایش ارزش رویبوس دمنوش گیاهی به عنوان یک محصول تخصصی و گسترش بالقوه ارزش افزوده در برابر پس زمینه استفاده سنتی و بازار فعلی، تمرکز دارد. تاکید اصلی بر ابعادی نظیر ترکیب، پردازش، کیفیت و رویبوس به عنوان غذا و دارو است.
لغات کلیدی : رویبوس، دمنوش، صنعت، داروی گیاهی، فراوری،کیفیت، ارزش افزوده
1. مقدمه
نوع Aspalathus (Fabaceae, Tribe Crotalarieae)، شامل بیش از 270 گونه می باشد که بیشتر بومی منطقه کپ فلورستیک می باشد(داهلگرن، 1968). دمنوش رویبوس ، از A. linearis (Burm.f.) ، تولید شده است. هیچ ارزش تجاری در آغاز قرن 20 نداشته است، اما امروزه آن یک دمنوش گیاهی شناخته می شود ، و در بیش از 37 کشور از آن لذت می برد. گزارش اخیر سوئیس اظهار شده است که ، تجارت توپی آفریقای جنوبی (مدتی بعد، 2007) ” به نظر می رسد که رویبوس در حال تبدیل شدن به دومین نوشیدنی رایج در جهان پس از دمنوش معمولی است. در آفریقای جنوبی به خوبی جا افتاد، و در میان حدود 10.9 میلیون خانوارمحبوبیت پیدا کرد (اطلاعات توسط (SARC) ، 2011 عرضه شده است).
چندین بررسی برخورد با رویبوس از چنی در طول سال منتشر شده است . و دارای اهمیت اقتصادی بیش از حد ناچیز به عنوان یک نوشیدنی در یک بررسی از زیست شناسی و اقتصاد در صنعت نوشیدنی های جهان (چنی، 1947) تلقی می شود. یک نقطه نظر متفاوت از این دیدگاه، قدردانی ارزش به عنوان یک نوشیدنی با درخواست تجدید نظر گسترده، (چنی و شولتز، 1963) ارائه شده است. در بررسی او، به رسمیت شناختن گسترده تر و توزیع بهتر رویبوس در ایالات متحده آمریکا بیان شده است. محققان در بررسی های اخیر موضوعات مختلف از جمله مسیر توسعه رویبوس (رمپدی و اولیویه، 2008)، زیست فعالی و مزایای بالقوه سلامت (ژوبرت و همکاران، 2008؛ مارنویچ، 2010؛ مک کی و بلومبرگ، 2007) و تولید ، پردازش و جنبه های کیفیت دمنوش رویبوس و محصولات مرتبط (ژوبرت و شولتز، 2006؛ ژوبرت و همکاران، 2008) پوشش داده شده است. ارتباط رویبوس فلاونوئیدها عمده در رژیم غذایی از نظر زیستی، فراهمی زیستی و تداخلات دارویی گیاهان دارویی توسط ژوبرت و همکاران (2009) ارائه شده است.
2. کاربرد رویبوس
اولین کسی که پتانسیل تجاری رویبوس را به عنوان یک دمنوش گیاهی تحقق بخشید بنجامین گینزبرگ بود، که یک تاجر از کانویلیام است، بازاریابی آن در سال 1904 آغاز شده است . او دمنوشرا در طول ماه های گرم تابستان پردازش و به دست آورد. به هر حال، تنها در 1930 ارزش کشاورزی رویبوس توسط یک پزشک و عاشق طبیعت، به نام فراس نورتیر از کانویلیام به رسمیت شناخته شد. آزمایش کشت زود هنگام او، با کمک کشاورزان محلی، برگ و ریوردان (آنون ، 1985) انجام شد. مشارکت سایر کشاورزان در تولید رویبوس و افزایش تقاضا در طول سال سطح زیر کشت را به 000 36 هکتار گسترش داد (پرتوریوس، 2007) ، تولید عمده در منطقه کانویلیام (شکل 1) متمرکز شده است. یکی از اهداف ، انجام یک فرایند برنامه ریزی مشترک برای گسترش جهت به حداقل رساندن تهدید زیستگاه طبیعی (پرتوریوس، 2007) بود. پس از آن، یک ابتکار فعلی SARC برای ایجاد پایداری استاندارد رویبوس است.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Abstract

Aspalathus linearis (Burm.f.) Dahlg. (Fabaceae, Tribe Crotalarieae), an endemic South African fynbos species, is cultivated to produce the well-known herbal tea, rooibos. It is currently sold in more than 37 countries with Germany, the Netherlands, the United Kingdom, Japan and the United States of America representing 86% of the export market in 2010. Its caffeine-free and comparatively low tannin status, combined with its potential health-promoting properties, most notably antioxidant activity, contributes to its popularity. First marketed in 1904 in its fermented (oxidised) form, green rooibos is a new product recently on the market. The utilisation of rooibos has also moved beyond a herbal tea to intermediate value-added products such as extracts for the beverage, food, nutraceutical and cosmetic markets. Its potential as a phytopharmaceutical, shown in recent scientific studies, has not yet been exploited. This review focuses on past and current research aimed at enhancing the value of rooibos herbal tea as a specialised, niche product and expanding its value-adding potential against the background of its traditional use and the current market. The focus falls specifically on aspects such as composition, processing, quality and rooibos as food and potential medicine.

1. Introduction

The genus Aspalathus (Fabaceae, Tribe Crotalarieae) comprises more than 270 species of which most are endemic to the Cape Floristic Region (Dahlgren, 1968). Rooibos tea, produced from A. linearis (Burm.f.) Dahlg., had no commercial value at the beginning of the 20th century, but today it is a wellknown herbal tea, enjoyed in more than 37 countries. A recent report by the Swiss Business Hub South Africa (Anon, 2007) stated that ‘Rooibos appears to be headed towards becoming the second most commonly consumed beverage tea ingredient in the world after ordinary tea (Camellia sinensis)’. In South Africa it is well established, enjoying popularity amongst an estimated 10.9 million households (data supplied by SA Rooibos Council (SARC), 2011). Several reviews dealing with rooibos have been published over the years since Cheney deemed it of too insignificant economic importance as a beverage to include it in a review of the biology and economics of the global beverage industry (Cheney, 1947). A different point of view, appreciating its value as a beverage with wide appeal, was later offered (Cheney and Scholtz, 1963). In her review, Morton (1983) campaigned for wider recognition and better distribution of rooibos in the United States of America. It continued to fascinate researchers and recent reviews cover diverse topics such as the development path of rooibos (Rampedi and Olivier, 2008), bioactivity and potential health benefits (Joubert et al., 2008a; Marnewick, 2010; McKay and Blumberg, 2007), and production, processing and quality aspects of rooibos tea and related products (Joubert and Schulz, 2006; Joubert et al., 2008a). The relevance of the major rooibos flavonoids in the diet in terms of their bioactivity, bioavailability and potential herb–drug interactions were addressed by Joubert et al. (2009a). The major focus of the present review will be on past and current research aimed at enhancing the value of rooibos herbal tea as a specialised, niche product and expanding its value-adding potential against the background of its traditional use and the current market. Within the context of enhancing the value of rooibos, aspects such as composition, processing, quality, and rooibos as food and potential medicine (phytopharmaceutical) will be discussed.

2. Utilisation of Aspalathus linearis

The first person to realise the commercial potential of rooibos as a herbal tea was Benjamin Ginsberg, a merchant of Clanwilliam, who started marketing it in 1904. He obtained the tea from descendants of the Khoi who crudely processed it during the warm summer months. It was, however, only by 1930 that the agricultural value of rooibos was recognised by a medical practitioner and nature lover, P. Le Fras Nortier of Clanwilliam. His early cultivation experiments, carried out with the help of local farmers, O. Bergh and H. Riordan (Anon, 1985), laid the foundation for the industry. Growing participation of other farmers in rooibos production and increased demand over the years expanded the area under cultivation to 36 000 ha (Pretorius, 2007), with production mainly concentrated in the Clanwilliam area (Fig. 1). Since expansion has threatened biodiversity of the Greater Cederberg Biodiversity Corridor, SARC in partnership with CapeNature, formed the Rooibos Biodiversity Initiative. One of its aims was to undertake a joint planning process for expansion to minimise loss of threatened natural habitat (Pretorius, 2007). Following this, a current initiative of SARC is to establish the Right Rooibos Sustainability Standard (http://sarooibos.org.za). In the early years, different Aspalathus species and ecotypes, naturally occurring in the Cederberg mountain area, were used to produce rooibos tea (Dahlgren, 1968, 1988). Today only the so-called red type or Rocklands type, originally from the Pakhuis Pass area, is of commercial importance. The red type is divided into the selected, improved Nortier type (cultivated; Fig. 2), and the Cederberg type (wild-growing). The latter type has broader and coarser leaves than the Nortier type (Morton, 1983). Characteristics associated with the cultivated type are bright green, needle-like leaves on straight, slender branches with relatively short internodes. The leaves should turn redbrown when bruised (Dahlgren, 1968).

مقاله انگلیسی رایگان

ترجمه فارسی رایگان 

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

چکیده:
پیشینه: اثرات گیاهان دارویی در شرایط مختلف متغیر می باشند. در این مقاله، اثر ضد میکروبی 15 گونه از گیاهی دارویی و وابستگی آنها به شرایط آب و هوایی رشد در مناطق مختلف جغرافیایی و زیست محیطی استان فارس مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، اثر ضد میکروبی عصاره هیدروالکلی 15 گونه از گیاه دارویی در برابر نژادهای باکتریایی استاندارد در مقایسه با آنتی بیوتیک درمانی مرسوم با استفاده از روش disk diffusion assay و serial broth dilution مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: همه ی عصاره ها علیه رشد S.aureus ATCC 25923 موثر بودند. همچنین عصاره های
Peganum harmala ، Myrtus communis ، Mentha pulegium ، Mentha spp و Zataria multiflora برای داشتن فعالیت ضد میکروبی در برابر باکتری E.coli ATCC 25922. مورد مشاهده قرار گرفتند. این فعالیت ضد میکروبی در مقایسه با آنتی بیوتیک های متعارف تا حدودی نتایج مشابه داشت.
نتیجه گیری: گیاهان دارویی در شرایط آب و هوایی و زیست محیطی هر منطقه مقادیر متنوعی از مواد ضد میکروبی تولید می کنند، که باید در ساخت داروهای گیاهی در نظر گرفته شوند.
کلید واژگان: گیاهان دارویی، عامل ضد عفونت ، شرایط آب و هوایی روستایی
مقدمه:
استفاده از مواد شیمیایی در تولید دارو همواره مورد توجه محققان بوده است. با این حال، عوارض جانبی داروهای شیمیایی، منجر به تمایل در استفاده از ترکیبات ضروری در درمان بیماری ها از هزاران سال پیش شده است. گیاهان دارویی در درمان بیماری به عنوان مواد طبیعی کم خطر، در دسترس، و ارزان قیمت با مصرف بالاتر توسط مردم در مقایسه با داروهای مصنوعی مورد استفاده قرار می گیرند.
پس از به رسمیت شناختن نخستین آنتی بیوتیک و افزایش استفاده از آن در درمان، آنتی بیوتیک های جدید به طور فزاینده برای بازیابی عفونت ها توسعه داده شدند. استفاده بیش از حد از این داروهای ضد میکروبی منجر به افزایش مقاومت دارویی در برابر آنتی بیوتیک های مختلف در بسیاری از باکتری ها شد. و به همین دلیل است که موج جدیدی از مطالعات جهانی گسترده مطرح و اثرات ضد باکتریایی گیاهان مختلف معرفی شده اند. تنوع شرایط جغرافیایی و آب و هوایی در ایران باعث ایجاد منبع متنوع و غنی از گونه های گیاهی در کشور ما شده است که برخی از آنها دارای خواص دارویی از جمله فعالیت ضد باکتریایی هستند.
تفاوت آب و هوایی رشد از نظر شرایط مانند متوسط بارش و دمای سالانه، ارتفاع از سطح دریا، نوع خاک، و بسیاری دیگر از عوامل فیزیکی، شیمیایی و زیست محیطی موثربر رشد گیاهان می توانند منجر به تفاوت های کمی و کیفی در مورفولوژی و میزان مواد تولید شده توسط گیاهان شوند که به نوبه خود منجر به تغییراتی در اثرات یک گیاه می شوند. هدف این مطالعه بررسی وابستگی خواص ضد میکروبی 15 گونه گیاهی در اقلیم رشد در مناطق مختلف استان فارس می باشد. این گیاهان عبارتند از:
Peganum harmala ، Cinamomum zeylanicum، Achillea fragrantissimia، Urtica
dioica، Saturina hortensis، Myrtus communis، Mentha pulegium، Zingiber
Officinale، Cuminum cyminum، Saturina hortensis، Plantago psyllium ،
Glycyrrhiza glabra، Matricaria chamomilla، Mentha spp. و Zataria multiflora. اثرات ضد میکروبی این گیاهان توسط محققان در مطالعات قبلی نشان داده شده است. گیاهان نامبرده، توسط مردم استان فارس برای درمان برخی از عفونت های بالینی استفاده می شوند.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Abstract

Background: The effects of medicinal plants are variable in different conditions. Here, the antimicrobial effect of 15 medicinal plant species and their dependency on the climatic condition of growth in different geographical and ecological areas of Fars Province were studied. Materials and Methods: In This empirical study, the antimicrobial effect of hydroalcoholic extract of 15 medicinal plant species was examined against standard bacterial strains comparing to conventional therapeutic antibiotics using disk diffusion assay and serial broth dilution. Results: All Extracts were effective against S.aureus ATCC 25923 growth; also Peganum harmala, Myrtus communis, Mentha pulegium, Mentha spp, and Zataria multiflora extracts were observed to have antimicrobial activity against E.coli ATCC 25922. This antimicrobial activity had partially similar results, comparing to conventional antibiotics Conclusion: Medicinal plants produce various amounts of antimicrobial substances under the climatic and ecological conditions of each zone, which must be considered in manufacturing herbal medicines.

ntroduction sing chemicals in medicine production has always drawn researchers’ attention; however, chemical medicines’ side effects have led to an inclination toward applying essential compounds in the diseases treatment from thousands of years ago. Medicinal plants are used in treating diseases as low-risk, available, and inexpensive natural materials with higher consumption by people comparing to synthetic drugs [1, 2]. Upon recognizing the first antibiotic and developing its use in the treatment, new antibiotics were increasingly developed for infections recovery. Excessive use of these antimicrobial drugs led to medicinal resistance increase against different antibiotics in most bacteria [3, 4]. And, that is why a new wave of expansive global studies has raised and the antibacterial effects of different plants have introduced [1, 2]. Diversity of geographical and climate conditions in Iran has resulted in a diverse and rich source of plant species in our country some of which have medicinal properties including antibacterial activity. Climatic differences of growth in terms of conditions such as average precipitation and annual temperature, altitude from sea level, type of soil, and many other physical, chemical and ecological factors affecting the growth of plants can lead to qualitative and quantitative differences in morphology and amount of substances produced by plants – which in turn lead to changes in the effects of a plant [5, 6]. This study is aimed at examining the dependency of 15 plant species antimicrobial properties on the growth climate in different zones of Fars Province. These plants included Peganum harmala ،Cinamomum zeylanicum ، Achillea fragrantissimia ،Urtica dioica ،Saturina hortensis ،Myrtus communis ،Mentha pulegium ،Zingiber officinale ،Cuminum cyminum ،Saturina hortensis ، Plantago psyllium ،Glycyrrhiza glabra ،Matricaria chamomilla ،Mentha spp., and Zataria multiflora. The antimicrobial effects of these plants are demonstrated by the researchers in previous studies [1, 5-10]. The given plants are used by the people of Fars Province to treat some clinical infections.