نقش حسابداری دولت و وضع مالیات در نهادینه سازی بردگی در برزیل

The role of government accounting and taxation in the institutionalization of slavery in Brazil

چکیده
1- مقدمه
2.مرور منابع
3-چارچوب نظری
4- روش تحقیق
5-منطق های رقابتی و اولین تماس بحرانی: انتخاب برای برده داری افریقا
5-1 انتخاب خط مشی: برده داری بومی یا افریقایی
5.2-توالی های خود تقویتی: قانون مدنی و نهادینه سازی نیروی کار برده داری
5-3 توالی های خود تقویت کننده: حسابداری و وضع مالیات به صورت مکانیسم های تصویب برده داری افریقا
6- منطق های رقابتی و دومین مولفه دوم: مهاجرت
6-1 قانون مدنی
7-بحث

چکیده
ما از یک چارچوب نظری بر اساس مفاهیم نهادینه سازی تاریخی، منطق نهادی و ایدئولوژی نهادی برای بهبود درک شیوه کمک حسابداری و وضع مالیات دولتی به نهادینه سازی برده داری در برزیل با تفسیر افراد برده به عنوان کالای اقتصادی استفاده کردیم. تحلیل انتقادی تفسیری با استفاده از منابع بایگانی از دوره 1531 تا 1888 انجام شد. عملکرد اجتماعی وضع مالیات و حسابداری دولتی با استفاده از اشکال سمبولیک که از گفت و گو های روزمره تا متون و تصاویر پیچیده بررسی شد این واقعیت های مالی تدوین شده به شکلی بر مسیر تاریخی برده داری اثر داشت.شیوه های وضع مالیات و حسابداری دولتی توالی های خود تقویت کننده بودند. آن ها موجب افزایش اینرسی های ساختاری شده و منجر به لغو قانون تجارت برده داری شده است. ما نشان می دهیم که چگونه وضع مالیات و حسابداری موجب نهادینه شدن مدیریت برده داری بر طبق فرایند های زمانی ،واقعیت اجتماعی می شود.
.
1- مقدمه
ما به تحلیل تاریخچه برده داری در برزیل از 1531 تا 1888 می پردازیم. این دوره تحلیل طولانی اطلاعات ارزشمندی را در اختیار میگذارد. ما دو هدف را دنبال کردیم: بررسی شیوه توسعه نهاد برده داری و تحول آن از طریق ایدئولوژی و منطق رقابتی در فرایند وابسته به مسیر و بهبود درک شیوه کمک وضع مالیات و حسابداری دولت برای نهادینه سازی و اصلاح برده داری در برزیل . اصلاح به معنی تحول و تبدیل فرد به یک کالا تحت کنترل نیروهای بازاری( دلمیر 1970، ص 127).
گفتمان در برزیل در ارتباط با حسابداری و مالیات دولتی، از طریق طبقه بندی ها و نمایندگی هایی که در سوابق حسابداری، اسکریپت ها و طرح های حسابداری ثبت شده بود، برآورده شد (استاپلتون 2002). چنین دستگاههایی افرادی را به عنوان اشکال اموال به کار گرفتند و آنها را در یک قلمرو مبتنی بر بازار قرار دادند که در آن می توانست با محدودیت محدود خریداری و فروخته شود (می، 2006). چنین کالایی با ایدئولوژی دولتی و با منافع صاحب برده و نخبگان حاکم مطابقت داشت (اکثر آنها بردگان را به عنوان ضرورت فیزیکی اعلام کردند).
در مقایسه با سایر جوامع مبتنی بر برده در آمریکا، بردگی در برزیل برای مدت طولانی (از حدود 1531 تا 1888) طول کشید. حدود 4،009،400 بردگان آفریقایی در بین سالهای 1531 و 1855 در برزیل ترک کردند (2002 ). در دهه های اولیه قرن نوزدهم، بریتانیا اعمال فشار قوی بر برزیل برای لغو تجارت برده و برده داری در تمام اعمال خود را اعمال کرد. این فشار اثر کمی داشته است. بین سال های 1815 و 1888، انحصاری شدن توسط یک نگرانی ساختاری در نهادهای دولتی کاهش یافت. این توسط قوانین حسابداری و مالیاتی که در چارچوب قانونی، قانونی و نظارتی برزیل تعبیه شده بود، تسهیل شد.
ما منطق و معنای حسابداری در عمل دولت را بررسی می کنیم (کامرون 1998) و چگونه شیوه های اجتماعی مانند حسابداری دولتی و مالیاتی در بازسازی تولید اجتماعی و سازمانی دخیل بودند (برنز 2911) تمرکز بر متون برده داری که با قوانین مدنی و حسابداری و مالیات دولتی همراه بود، ما را قادر به برجسته کردن منطق های مسئول بازتولید موسسه برده داری می دانیم. برای تسهیل تجزیه و تحلیل ما از چارچوب نظری نوآورانه استفاده می کنیم که ترکیبی از نهادگرایی تاریخی (تلن 2008)، منطق سازمانی ( اکاسیو 2008) و ایدئولوژی (تامسون 2008) برای شکل دادن حسابداری دولتی و مالیات در چارچوب یک جامعه مبتنی بر برده است.
نهادگرایی تاریخی در زیربنای معاصر و جغرافیایی زیرزمینی برزیل مفید است، زیرا راه را برای توضیح فرآیندهای تکامل نهادی تدریجی. . . [و] هم وابستگی ایده ها، منافع و نهادها و تأکید بر «تأثیر منطق نهادی بر عمل اجتماعی» فراهم می کند (کلون 2015؛ ص 71). با توجه به دوره تجزیه و تحلیل طولانی در اینجا، نهادگرایی تاریخی یک رویکرد مناسب برای اتخاذ است. با “نهادگرایی تاریخی” ما معنی نظری نظری را در نظر می گیریم که تغییرات نهادی را در طول زمان با توالی رفتارهای اجتماعی، سیاسی و اقتصادی شکل می دهد (اتیمو 2008). منطق نهادی تجزیه و تحلیل روابط در سیستم های اجتماعی بین افراد، موسسات و سازمان ها (تورتنتون 2008). “ایدئولوژی” به مثابه یک ماده نمادین است که افراد را به دنیای اجتماعی متصل می کند و روابط سلطه را از طریق فرایندهای مشروعیت، فروپاشیدن، متحد سازی، تقسیم بندی و اصلاحات ایجاد می کند.
ما از منابع بایگانی برای تجزیه و تحلیل نقش حسابداری دولتی و مالیات در نهادینه کردن برده داری استفاده می کنیم. [1] تئوری ما این است که حسابداری و مالیات دولتی معنی و معنایی را در بر می گیرد و آن را با متن و تصاویر برای رسیدن به روابط قدرت در یک جامعه برده برپا می کند. ما نشان می دهد که چگونه متون و تصاویر تکراری از حسابداری دولتی و مالیات، توالی های خودمحور (که بعدا تعریف شده) حمایت از برده داری هستند؛ و چگونه طرح های شناختی، برده داری و منطق نهادی آن را اصلاح کرد. ما در مورد توالی واکنشی (که بعدا تعریف شده) به بردگی (مانند فشارهای خارجی از انگلستان) بحث می کنیم که منطق سازمانی بردگی آفریقا را کاهش داده است. با توضیح اینکه چگونه اندازه گیری های حسابداری حامل معنی (مثلا از قواعد و قدرت) بود که به اصلاح و نهادینه کردن برده داری کمک کرد، نشان می دهیم که چگونه گفتمان حسابداری دولتی با منطق سازمانی برده داری ترکیب شده است.
این مقاله به ادبیات مربوط به حسابداری و سرکوب کمک می کند با جزئیات روش منحصر به فردی که حسابداری و مالیات برای تقویت بردگی انسان ها در برزیل طی چندین قرن استفاده شده است. علاوه بر این، چارچوب نظری نوآورانه مورد توجه قرار گرفته است “توجه به شرایط تاریخی اجتماعی دریافت پذیری”. . . [و] معنای پیام ها توسط گیرندگان تفسیر شده است؛ و توضیح مکاتبه ای از پیام ها “(فرگوسن، 2007؛ ص 928). بنابراین، این مقاله نه تنها به ادبیات حسابداری در مورد برده داری، بلکه به ادبیات حسابداری وسیع تر که بر ماهیت اجتماعی و سیاسی حسابداری تاکید دارد، کمک می کند. پس از ارائه یک مرور ادبیات و معرفی چارچوب نظری، ما در یک مقطع بحرانی از منطق رقابت بحث می کنیم: تصمیم در سال 1755 برای ترجیح دادن برده های آفریقایی به برده های بومی. پس از آن، ما منطق رقابت را که دومین نقطه بحرانی را تعیین می کرد، کشف می کنیم: تصمیم در سال 1850 به طور رسمی تجارت برده را به نفع پیگیری مهاجرت اروپایی ممنوع کرد. ما سپس گفتمان تقویت کننده حسابداری را تشریح می کنیم که باعث تحریک ساختاری می شود، نتیجه گیری می کند و پیشنهادات را برای تحقیقات بیشتر وارد می کند.

Abstract

We use a theoretical framework based on concepts of historical institutionalism, institutional logic and ideology to enhance understanding of how government accounting and taxation helped to institutionalize slavery in Brazil by interpreting enslaved people as an economic commodity. We conduct an interpretive critical analysis using archival sources from the period 1531–1888. The social practice of government accounting and taxation produced and conveyed meaning using symbolic forms that ranged from everyday statements to complex texts and images. These codified financial realities in a way that reified slavery and influenced the historical trajectory of slavery. Government accounting and taxation practices were self-reinforcing sequences. They encouraged a structural inertia that was not conducive to de-reification of the slave trade or of slavery. We reveal how government accounting and taxation institutionalized government administration of slavery by according it social authority, social reality and temporal endurance.

1- Introduction

We analyse the history of slavery in Brazil from 1531 to 1888. Such a long analysis period yields instructive insights. Our objective is twofold: to reveal how the institution of slavery developed and was transformed through competing logics and ideology in a path dependent process; and to enhance understanding of how government accounting and taxation helped to institutionalize and reify slavery in Brazil. ‘Reify’ is taken to mean the subjugation and transformation of a person ‘into a commodity governed by ‘‘forces of the market” (Dallmayr, 1970; p. 127)’.

The discourse in Brazil associated with government accounting and taxation established understandings through classifications and representations that were embodied in accounting records, scripts and schemas (Ezzamel, Robson, & Stapleton, 2012). Such devices commodified enslaved people as forms of property and situated them in a market-based realm where they could be bought and sold with little constraint (May, 2006). Such commodification corresponded with State ideology and with the interests of slave owners and the ruling elite (most of whom proclaimed slaves to be a physical necessity).

In comparison to other slave-based societies in the Americas, slavery endured in Brazil for a longer period (from about 1531 to 1888) and involved more slaves. An estimated 4,009,400 African slaves disembarked in Brazil between 1531 and 1855 (Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, 2000). In the early decades of the nineteenth century, Great Britain applied strong pressure on Brazil to abolish the trade in slaves and slavery in all of its manifestations. This pressure had little practical effect. Between 1815 and 1888, de-reification was slowed by a structural inertia in government entities. This was facilitated by accounting and taxation rules that were embedded in Brazil’s institutional, legal and regulatory framework.

We explore the logic and meaning of accounting in government action (Carmona, Ezzamel, & Gutiérrez, 1998) and how social practices, such as government accounting and taxation, were implicated in the re-production of organizational and social life (Englund, Gerdin, & Burns, 2011). Focusing on the texts of slavery that were associated with civil laws and government accounting and taxation enables us to highlight the logics responsible for reproducing the institution of slavery. To facilitate our analysis, we use an innovative theoretical framework which combines historical institutionalism (Steinmo, 2008; Thelen, 1999; Thelen & Steinmo, 1992), institutional logics (Thornton, 2002; Thornton & Ocasio, 1999; Thornton & Ocasio, 2008) and ideology (Thompson, 2013) to frame government accounting and taxation in the context of a slave-based society.

Historical institutionalism is useful in the under-explored temporal and geographic context of Brazil because it provides a way of explaining ‘the processes of gradual institutional evolution… [and] the co-dependence of ideas, interests and institutions’ and emphasises ‘the influence of institutional logics on social action’ (Schulze-Cleven & Weishaupt, 2015; p.71). Given the long analysis period here, historical institutionalism is an appropriate approach to adopt. By ‘historical institutionalism’ we mean a theoretical mind-set which considers institutional change as having been shaped over time by sequences of social, political and economic behaviours (Steinmo, 2008). Institutional logics analyse the relationships in social systems between individuals, institutions and organizations (Thornton & Ocasio, 2008). ‘Ideology’ is conceived as a symbolic substance that binds individuals to the social world and establishes relations of domination through the processes of legitimation, dissimulation, unification, fragmentation and reification (Thompson, 2013; Ferguson, Collison, Power, & Stevenson, 2009).

We draw on archival sources to analyse the role of government accounting and taxation in institutionalizing slavery.1 Our thesis is that government accounting and taxation constructed meaning and conveyed it by text and images to serve power relations in a slave-based society. We reveal how repetitive texts and images of government accounting and taxation were selfreinforcing sequences (defined later) supporting slavery; and how cognitive schemas reified slavery and its institutional logics. We discuss the reactive sequences (defined later) to slavery (such as external pressures from England) that reduced the institutional logic of African slavery. By explaining how accounting measurements were carriers of meaning (e.g., of rules and power) which helped to reify and institutionalize slavery, we reveal how the discourse of government accounting was mixed with the institutional logics of slavery. Through repetition this helped to shape cognition and render temporal endurance to slavery.

This paper contributes to the literature on accounting and oppression by detailing the unique manner in which accounting and taxation were used to perpetuate the enslavement of human beings in Brazil over several centuries. Additionally, the innovative theoretical framework adopted gives needed attention ‘to the social-historical context of reception… [and] the meaning of messages as interpreted by recipients; and the discursive elaboration of messages’ (Ferguson, 2007; p. 928). Thus, this paper contributes not only to the accounting literature on slavery, but also to the broader accounting literature that emphasises the social and political nature of accounting.

After presenting a literature review and outlining the theoretical framework, we discuss the competing logics at a first critical juncture: the decision in 1755 to prefer African slaves to indigenous slaves. Thereafter, we explore the competing logics that determined a second critical juncture: the decision in 1850 to formally prohibit the slave trade in favour of pursuing European immigration. We then explain the self-reinforcing discourses of accounting that encouraged structural inertia, draw conclusions, and enter suggestions for further research.

نقش حسابداری دولت و وضع مالیات در نهادینه سازی بردگی در برزیل

The role of government accounting and taxation in the institutionalization of slavery in Brazil

مقاله انگلیسی رایگان

ترجمه فارسی رایگان 

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

چکیده
در این ناحیه ها نیاز به ارزیابی خاک C در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری و جود دارد. هدف ما تعیین داده های جغرافیایی غلظت کربن آلی خاک(SOC) و ذخایر تحت استفاده زمین های مختلف و انواع خاک در محدوده ای 8118 هکتاری در جنوب برزیل است. خاک های رایج در این منطقه عبارتند از اینسپتیسول ها، آلتیسول و مولیسول و خاک مورد استفاده غالب که خاک جنگل و تاکستان است. داده های کربن آلی خاک با 5 معیار عمق استخراج از توابع عددی مدل شدند. برای مدل کردن غلظت کربن آلی خاک برای هر عمق تاcm 100 و برای تولید نقشه عمق خاک از کریجینگ رگرسیون استفاده شد. عدم قطعیت با استفاده از روش تجربی و با استفاده از شبیه سازی زمین آماری پی در پی گاوس از رسوبات برآورد شد. روش پیش بینی پوشش گیاهی طبیعی کربن خاک(PNVSC) برای ارزیابی تغییرات در کربن خاک برای تغییر کاربری خاک استفاده شد. تراکم زیاد به وسیله توابع انتقالی محاسبه شد. ذخایر کربنی آلی خاک با استفاده از پیش بینی کربن آلی خاک محاسبه شدند، و تراکم زیاد و نقشه عمق خاک، و ذخایر کربنی آلی خاک به وسیله مختصات جرم تجمعی اصلاح شدند. مدل ها پیش بینی غلظت کربن آلی خاک را در حدود 44% مغایرت در عمق 30 – 60 cm با مقادیر نسبتاً کمتری برای عمق های دیگر توضیح دادند. متغیرهای مهم برای پیش بینی، ترتیب لایه های خاک (انتیسول ها)، مختصات X ، بعد و مدل سه بعدی دیجیتال ارتفاع خاک ( DEM( بودند. این مدل برای پیش بینی عمق 43% مغایرت را نشان داد که متغیرهای مهم ترتیب لایه های خاک (انتیسول، مولیسول، آلتیسول)، عمق دره و TWI بودند. خاک های جنگلی، کربن را بیش از 30 cm انباشته می کنند درحالیکه خاک های مراتع سطح کربن آلی بیشتر و عمق بیشتری دارند. خاک های محصولات زراعی و تاکستان ها کمترین غلظت کربن آلی خاک را دارند. غلظت کربن آلی خاک به وسیله عمق ، و همچنین پیش بینی فواصل عدم قطعیت، تا عمق 60cm افزایش می یابد. ذخایر کربن آلی خاک (100-0) در مقایسه با هنگامی که پیش بینی می شد آنها در خاک های جنگل باشند بین 104 tc/هکتار نسبت به آلفیسول ها در تاکستان و 280 هکتار/tc در محدوده های مرتعی نسبت به آکسیسول متغیر است. تجزیه تحلیل های پیش بینی پوشش گیاهی طبیعی کربن خاک PNVSC نشان دادند که قسمت بیشتری از خاک در مقایسه با هنگامی که آنها در خاک های جنگلی وجود داشتند کربن آلی را از دست داده بود.
1- مقدمه
ارزیابی مقدار و توزیع سطوح کربن آلی خاک (SOC) به اندازه فراهم کردن اطلاعات مورد حاصلخیزی خاک، درجه های جدا سازی کربن، بهبود خاک تخریب شده یا به اندازه تأثیر تغییرات کاربری زمین اهمیت دارد. نقشه برداری غلظت کربن آلی خاک و ذخایر به خاطر تغییر و انعطاف پذیری قابل ملاحظه ای، چالش برانگیز است. تغییرات موقتی کربن آلی خاک به وسیله عوامل طبیعی و آنتروپیک تحت تأثیر قرار گرفته اند که شامل شیوه های مدیریت و تغییرات کاربری زمین می شود.
مطالعات اخیر کربن آلی خاک را پیش بینی و به تصویر کشیده اند
(Adhikariet al., 2014; Padarian et al., 2012; Kirsten et al., 2015; Malone et al.2009Mendonça-Santos et al., 2010; Ross et al., 2013; Zhang and
Shao, 2014)
و این محاسبه بر اساس رابطه بین متغیرهای کمکی ( کاربری زمین، نوع خاک، شیب، بعد، و غیره) و سطوح کربن آلی خاک می باشد. متغیرهای کمکی مختلف برای توضیح توزیع کربن آلی خاک در مدل ها یافت شدند. Thompson and Kolka (2005) متوجه شدن که بیش از 71% تغییر کربن آلی خاک می تواند به وسیله شیب، بعد، انحنا، شاخص رطوبت توپوگرافی و فاصله جریان زمینی توضیح داده شود. ویسمر و همکاران. (2014) متوجه شدن که مهمترین عوامل برای پیش بینی ذخایر کربن آلی خاک کاربری زمین، نوع خاک، رطوبت خاک، و آب و هوا هستند. آدیکاری و همکاران. (2014) غلظت کربن آلی خاک در عمق های مختلف خاک را پیش بینی کردند و گزارش دادن که اهمیت متغیرها به وسیله عمق تغییر می کند. میناسنی و همکاران (2013) مطالعات تصویر برداری دیجیتال زیادی را از کربن های آلی خاک باهم ترکیب کردند و به این نتیجه رسیدند که متغیرهای کمکی مختلف می توانند تغییر کربن آلی خاک وابسته به پیچیدگی خاکبرداری را تفسیر کنند. ارزیابی موجودی کربن آلی خاک تا به امروز بیشتر بر روی لایه های سطحی 20-0cm یا 30-0cm تمرکز کرده است، در حالیکه مقدار قابل توجهی از کربن آلی خاک می تواند در عمق بیشتری در نمایه خاک ارائه شود
Lal, 2005; Rumpel and Kögel-Knabner, 2011; Minasny et al., 2013; Boddey et al., 2010).Sisti et al. (2004(.
گفتند که ذخایر کربن آلی خاک مطالعه شده تا خاکورزی یعنی 100cm در عمق و خاکورزی مرسوم و یافت شده، در چرخش با باقلای کاشته شده به عنوان محصول سبز- کود زمستانی، کربن خاک بسیار زیاد و غلظت نیتروژن زیرصفر خاکورزی، با بیشترین اختلاف دقت در عمق 85-30 cm، کاهش می یابد. انگرس و اریکسن-همل (2008) تفاسیر مختلفی از ذخایر کربن آلی خاک، هنگامی که عمق های مختلف مورد نظر در خاکورزی صفر کشت و زرع تمام وارونه وجود نداشتند را نشان دادند. خاکورزی تمام وارونه می تواند کربن بیشتری را در کف لایه شخم انباشت کند، اما کربن آلی خاک به طور کامل افزایش تحت خاکورزی صفر در سطح افق را جبران نمی کند. محققان اهمیت در نظر گرفتن نمایه کامل برای درک توزیع ذخایر کربن آلی خاک را برجسته کردند.
کاربری زمین تأثیر عمده ای بر روی غلظت و ذخایر کربن آلی خاک دارد. هرچند، این تأثیرات نیز به وسیله طبقه و عمق خاک تحت تأثیر قرار می گیرند ( هارتمینک و مک سوئینی، 2014؛ نیدر و بنبیو 2008). تغییرات در کاربری خاک بر روی سطوح کربن آلی خاک تأثیر می گذارد و ویژگی های خاک را اصلاح می کند. مطالعات مختلفی تغییرات کربن آلی خاک با تغییر کاربری زمین را شرح داده اند. کانانت و همکاران. (2011)، 115 تحقیق را بازبینی کردند و فهمیدند که در حدود نزدیک به 70% تحقیقات تغییر از زمین اصلی ( بیشتر جنگل های انبوه) به مراتع، باعث افزایش محتوای کربن خاک شده است. گوا و جیفرد (2002)، با تدوین 74 نشریه، فهمیدند که دخایر کربن آلی خاک بعد از کاربری تغییر یافته از مرتع به کشت و زرع (10%-)، جنگل اصلی به کشت وزرع (13-%)، جنگل اصلی به محصولات کشاورزی(42-%) و مرتع به محصولات کشاورزی (59-%) کاهش یافته اند. هرچند، ذخایر کربن آلی خاک هنگامی که، جنگل اصلی به مرتع (8+%)، محصولات کشاورزی به مرتع (19+%)، محصول به کشت و زرع (18+%)، و محصول به جنگل ثانویه (53+%) تبدیل شدند، افزایش یافتند. کری و آندروکس (1990) نشان دادن که سطوح کربن بعد از 50 سال کشت نیشکر، در سائوپولوی برزیل 46% از سطوح جنگل های اولیه را تشکیل دادند.
اگرچه در اینجا مقدار قابل ملاحظه ای از تحقیقات بر روی تصویربرداری دیجیتال از کربن آلی خاک در مناطق معتدل وجود دارد، اما مطالعات کمی در مورد محدوده های گرمسیری و نیمه گرمسیری انجام شده اند. مثال هایی از این مطالعات عبارتند از برهانگری و همکاران (2013) محاسبه ذخایر کربن آلی خاک در پامپاس آرژانتین، چنگ و همکاران، (2004) پیش بینی غلظت کربن آلی خاک در منطقه نیمه گرمسیری در چین، وسک و همکاران (2010) محاسبه ذخایر کربن آلی خاک در حوضه نیمه گرمسیری در فلوریدا. تصویر برداری دیجیتال از خاک در برزیل به کار گرفته شد ( گیاشن و همکاران 2006؛ مندوکا-سانتوز و سانتوز، 2007) و مثال هایی از پیش بینی های کربن آلی خاک شامل مطالعات انجام شده توسط مندوکا و همکاران (2010) می شوند، کسی که برای ارزیابی ذخایر کربن آلی خاک در ایالت ریو دوژانیرو از روش کرجینگ – رگرسیون استفاده کرد و دسوزا و همکاران نیز در سال 2014 برای پیش بینی کربن آلی خاک و محتوای خاک در ریو دوس بیسین از این روش استفاده کردند. تحقیقات دیگری نیز در اینجا وجود داشتند (برای مثال، کری و همکاران، 2007؛ ترنکیست و همکاران، 2009) جایی که مدل های اکوسیستمی مانند مدل کربن راثمند یا سنچری را برای محاسبه پویایی های کربن آلی خاک در لایه های بالایی خاک از مناطق مختلف در برزیل به کار گرفته شدند.
هدف این تحقیق این است که توزیع کربن خاک در ناحیه رشد انگور در منطقه وال دوس ویندوس، در ایالت گرند ریو دو سل، برزیل، تجزیه تحلیل کند. اهداف عبارتند از: (i) تعیین و درک تغییر جغرافیایی غلظت کربن آلی خاک به وسیله عمق از طریق تصویربرداری دیجیتال از خاک، و برای ارزیابی عدم قطعیت، (ii) تعیین و به تصویر کشیدن ذخایر کربن آلی خاک، و (iii) محاسبه تغییرات کربن آلی خاک به خاطر تغییر کاربری زمین.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Abstract There is a need for soil C assessment in the soils of tropical and subtropical areas. We have aimed to quantify the spatial extent of SOC concentration and stocks under different land use and soil types in an 8118 ha area in southern Brazil. Common soils are Inceptisols, Ultisols and Mollisols, and the dominant land use is forest and vineyard. SOC data were modeled by 5 depths deriving values from spline functions. Regression kriging was used to model SOC concentration for each depth to 100 cm, and for producing a soil depth map. Uncertainty was estimated by empirical approach, using sequential Gaussian geostatistical simulation of the residuals. The Projected Natural Vegetation Soil Carbon (PNVSC) approach was used to evaluate changes in soil carbon due to land use change. Bulk density was estimated by pedotransfer functions. SOC stocks were calculated using the SOC prediction, bulk density and the soil depth map, and the stocks were corrected by cumulative mass coordinates. The models for SOC concentration prediction explained about 44% of the variance at 30–60 cm depth and with slightly lower values for other depths. Important covariates for prediction were Soil Order (Entisols), coordinate X, Aspect and the DEM. The model for the prediction of soil depth explained 43% of variance and important covariates were Soil Order (Entisol, Mollisol, Ultisol), Valley Depth and TWI. Soils under forest accumulated more carbon in the top 30 cm whereas soils under pasture had higher SOC levels with depth. Soils under arable crops and vineyard had the lowest SOC concentration. SOC concentration decreases by depth, as well as prediction intervals of uncertainty, until 60 cm depth. The SOC stocks (0–100 cm) varied between 104 t C/ha in vineyards on Alfisols, and 280 t C/ha in pasture areas on Oxisols. The PNVSC analysis showed that most soils had lost SOC compared to when they were projected to be under forest.

1. Introduction

Assessing the amount and distribution of soil organic carbon (SOC) levels is important as it provides information about soil fertility, rates of sequestration of carbon, recovery of degraded soil, or the impact of land use changes. Mapping the SOC concentration and stocks is challenging because of the considerable variation and dynamics. Spatial and temporal SOC changes are affected by natural and anthropic factors including management practices and land use changes. Several recent studies have predicted and mapped SOC (Adhikari et al., 2014; Padarian et al., 2012; Kirsten et al., 2015; Malone et al., 2009; Mendonça-Santos et al., 2010; Ross et al., 2013; Zhang and Shao, 2014) and the estimation is based on relation between covariates (land use, soil type, slope, aspect, etc.) and SOC levels. Different covariates were found in models to explain SOC distribution. Thompson and Kolka (2005) found that more than 71% of SOC variation could be explained by slope, aspect, curvature, topographic wetness index and overland flow distance. Wiesmeier et al. (2014) found that the most important factors to predict SOC stocks were land use, soil type, soil moisture and climate. Adhikari et al. (2014) predicting SOC concentration, at different soil depths, reported that the importance of variables differed by depth. Minasny et al. (2013) synthesized a large number of digital SOC mapping studies and concluded that different covariates could explain the variation of SOC depending on the complexity of the landscape. The majority of SOC inventory assessments to date focused the 0–20 cm or 0–30 cm surface layers, whereas considerable amounts of SOC may be present deeper in the soil profile (Lal, 2005; Rumpel and Kögel-Knabner, 2011; Minasny et al., 2013; Boddey et al., 2010). Sisti et al. (2004) studied SOC stocks down to 100 cm depth with zero tillage and conventional tillage and found, in rotations with vetch planted as a winter green-manure crop, significantly higher soil carbon and nitrogen concentrations under zero tillage, with most of the differences occurring at 30–85 cm depth. Angers and Eriksen-Hamel (2008) showed different interpretation of SOC stocks when considering different depths, in no till and full-inversion tillage. Full-inversion tillage could accumulate more carbon at the bottom of the plow layer, but the SOC does not completely offset the gain under no till in the surface horizon. The authors highlight the importance of taking into account the whole profile to understand the distribution of SOC stocks. Land use has major impacts on SOC concentration and stocks. However, these effects are also affected by soil class and depth (Hartemink and McSweeney, 2014; Nieder and Benbi, 2008). Changes in land use impacts the SOC levels and modifies soil characteristics. Several studies explained the changes of SOC with land use change. Conant et al. (2001), reviewing 115 studies, found that conversion from native land (mostly rain forest) to pasture increased soil C content for nearly 70% of the studies. Guo and Gifford (2002), compiling 74 publications, found that SOC stocks declined after land use changed from pasture to plantation (−10%), native forest to plantation (−13%), native forest to crop (−42%), and pasture to crop (−59%). However, the SOC stocks increased when the native forest was converted to pasture (+8%), crop to pasture (+19%), crop to plantation (+18%), and crop to secondary forest (+53%). Cerri and Andreux (1990) showed that C levels after 50 years of sugarcane cultivation, in São Paulo, Brazil, were 46% of the levels under primary forest. Although there is a considerable body of research on the digital mapping of SOC in temperate regions, few studies have been conducted in the tropical and subtropical areas. Examples include Berhongaray et al. (2013) estimating SOC stocks in Argentine Pampas, Cheng et al. (2004) predicting SOC concentration in a subtropical area in China, Vasques et al. (2010) estimating SOC stocks in a subtropical watershed in Florida. Digital soil mapping has been used in Brazil (Giasson et al., 2006; Mendonça-Santos and Santos, 2007) and examples of SOC predictions include the studies by Mendonça-Santos et al. (2010) whom used regression-kriging for evaluate the SOC stocks in Rio de Janeiro State, and de Souza et al. (2014) using regression-kriging to predict SOC and clay content in Rio Doce Basin (Minas Gerais State). There have been other studies (e.g., Cerri et al., 2007; Tornquist et al., 2009b) where ecosystem models such as Century or Rothamsed C Model were applied to estimate SOC dynamics in the upper soil layers from different areas in Brazil. The present study aimed to analyze the distribution of soil C in the grape growing region of Vale dos Vinhedos, in Rio Grande do Sul State, Brazil. The objectives were as follows: (i) to quantify and understand the spatial variation of SOC concentration by depth through digital soil mapping, and to assess the uncertainty, (ii) to quantify and map SOC stocks, and (iii) to estimate SOC changes due to land use change.

اندازه گیری پایداری در عمل: کشف استفاده از پایداری در سیستم های عملکرد شرکتی در مطالعات موردی برزیل

Measuring sustainability in practice: exploring the inclusion of sustainability into corporate performance systems in Brazilian case studies

چکیده
1- مقدمه
2- بررسی مقالات و نوشته ها
1-2 چالش های پایداری شرکت های بزرگ
2-2. سیستم های سنجش عملکرد پایداری
3- روش تحقیق
1-3 خصوصیات نمونه
2-3 جمع آوری داده ها و ابزار پژوهش
3-3 تحلیل داده ها
4- نتایج و بحث
1-4 متن مطالعات مورد
2-4 اولویت بین شاخص های توسعه پایدار
3-4 سیستم های سنجش پایداری عملکرد
5 نتیجه گیری و محدودیت

چکیده
با توجه به چالش اندازه گیری پایداری شرکتی، هدف این تحقیق اکتشافی بررسی استفاده از پایداری در سیستم های اندازه گیری عملکرد شرکتی در راستای دست یابی به سیستم اندازه گیری عملکرد پایداری است. به طور خاص، هدف این مقاله بررسی عوامل موثر بر تعامل بین شاخص های پایداری مختلف در خصوص اولیت نسبی آن ها برای اندازه گیری و بررسی این است که چگونه شرکت ها از شاخص های پایداری در سیستم های اندازه گیری عملکرد شرکتی استفاده می کنند. برای رسیدن به این اهداف، مطالعات موردی چند بخشی در 5 شرکت در برزیل انجام شدند. داده ها بر اساس مصاحبه نیمه ساختاری جمع اوری شده و با گزارش ها و اسناد داخلی مثلث بندی شدند. نتایچ چهار سیستم اندازه گیری عملکرد را نشان می دهد که شاخص های پایداری را در نظر می گیرند الف: سیستم اندازه گیری عملکرد دوره ای یک منطقه خاص ب: ارزیابی عملکرد فردی پ” گزارش دهی پایداری ت: ارزیابی پروژه. ارزش این مقاله مربوط به دیدگاه تلفیق پایداری در سیستم اندازه گیری عملکرد شرکتی بر اساس شواهد تجربی است. با این حال هنوز تحقیقات بیشتری برای توسعه SPMs برای در نظر گرفتن شاخص های پیشرو و نه تاخیری در درک بهتر اولویت ها، اثرات متقابل و توازن بین شاخص های پایداری لازم است.
کلمات کلیدی : پایداری شرکتی، سیستم اندازه گیری عملکرد، شاخص های پایداری، توازن، مطالعه موردی
1- مقدمه
با توجه به محدودیت های طبیعت (هاردین، 1968؛ هولینگ، 1986؛ میداو و همکاران، 1972) و تعهد به در نظر گرفتن نیازهای جامعه (نه تنها آن دسته از سهامداران)، بدون به خطر انداختن بعد اقتصادی (مارکوس و همکاران، 2010). (الکینگتون، 1997) سازمان ها در جهت توسعه راه پایدار مدیریت کسب و کار هدایت می شود. روش های متعددی برای پایداری شرکت های بزرگ پدید آمده اند ،و برای کمک به شرکت با این چالش روبرو هستند (اشنایدر و مینس، 2012؛ لی و سائن، 2012) به خصوص شاخص های عملکردی (داو جونز شاخص توسعه پایدار، 2008؛ گزارش ابتکار GRI، 2006) و دستورالعمل استانداردهای بین المللی (پاسخگویی اجتماعی SA 8000; ISO 14000 و 26000) با این حال، این روش به عنوان توصیه صرفا (لی و سائن، 2012)، سطحی به جای موثر مورد انتقاد قرار گرفته است (فیگ و همکاران، 2002a، b) است.
با توجه به اینکه سیستم های سنجش عملکرد شرکت های بزرگ (PMSs) ، شاخص ها و پاداش ممکن است اقدامات خود و تصمیم گیری (هاوزر و کاتز، 1998) ، بر هر شرکت با هدف به پایدار باید PMS است که می تواند اندازه گیری عملکرد پایداری ترکیب، در یک هنجاری مطلوب پایدار توسعه سناریو (ورگرت و کوئیست، 2011)، ایجاد یک سری از عواقب در تراز وسط قرار دارد. چنین سیستمی ممکن است مفید باشد به ارائه اطلاعات برای تصمیم گیرندگان، به ترویج یادگیری سازمانی و برای تشویق تعامل ذینفعان (ولوا و النبکر، 2001). با این حال، عدم یکپارچگی بین شاخص های عملکرد پایداری و سیستم های سنجش عملکرد استراتژیک (بیریاسولیس، 2001، اشنایدر و مینس، 2012) وجود دارد. این ادغام حیاتی است به ترکیب پایداری را به کسب و کار (کریتندن و همکاران، 2011؛ ساویتس و وبر، 2006) (. فیگ و همکاران، 2002a، B، سرسی، 2012)، هماهنگی با اهداف زیست محیطی و اجتماعی با استراتژی کسب و کار. چند PMSs استراتژیک ، مانند پایداری امتیازات متعادل شده (BSC)، ارائه شده است (اپستاین، 2008؛ فیگ و همکاران، 2002a، ب)، اما چشم انداز پایداری به طور گسترده ای در BSC ها استفاده نمی شود (. تونگ و همکاران، 2011) .
در این زمینه، هدف از این تحقیق اکتشافی حاضر، بررسی ادغام پایداری را به سیستم های سنجش عملکرد شرکت ها، نسبت به یک سیستم سنجش عملکرد پایداری (SPMS) در این پژوهش شناخت PMS است ، که آن را به یک لیست از شاخص ها محدود نمی شود (نیلی و همکاران، 1995)، اما تعامل بین آن ها نیز مربوط به تصمیم گیری در شرکت های می شود. بر این اساس، اهداف خاص از تحقیقات اکتشافی حاضر شامل دو بخش هستند. هدف تحقیق برای اولین بار است که به لحاظ تجربی کشف بر عوامل مؤثر مبادلات بین شاخص های توسعه پایدار تاثیر می گذارد، موثر بر اولویت بین آن ها، در مورد ابعاد اقتصاد، اجتماعی و محیط زیست است. هدف دوم پژوهش به بررسی چگونه شرکت شامل شاخص های پایداری در سیستم های سنجش عملکرد شرکت های بزرگ خود است. ارتباط این هدف با چالش توجیه به نظر نه تنها شاخص های اقتصادی، بلکه به ادغام آنهایی زیست محیطی و اجتماعی در سیستم های عملکرد که در حال حاضر توسط شرکت های استفاده می شود.
با اهداف پژوهش در ذهن، مطالعات موردی متقابل بخش در پنج شرکت های فعال در زمینه تجارت محصولات کشاورزی، کالاهای سرمایه ای، طراحی مهندسی، محصولات آرایشی، و محصولات شیمیایی / پتروشیمی انجام شد. داده ها بر اساس مصاحبه نیمه ساختار یافته با مدیران از منطقه پایداری و مناطق دیگر مربوط به هر یک کسب و کار جمع آوری شد، و در مجموع از مصاحبه پانزده. بر اساس یک مفهوم گسترده از پایداری، مقاله حاضر به طرح ها با اهداف زیست محیطی محدود نمی شود، همچنین شامل طرح ها با منافع اجتماعی است. علاوه بر این، از آنجا که تحقیقات بر روی سیستم های اندازه گیری عملکرد شرکت تمرکز دارد، قصد این بود که برای ساخت یک تصویر کلی از چگونگی اندازه گیری عملکرد شرکت های TBL خود، به منظور مدیریت کسب و کار خود. بنابراین، مقاله بر روی یک محصول خاص و یا در عملیات صنعتی متمرکز نیست، اما در اندازه گیری عملکرد برای تصمیم گیری مدیریت.

Abstract

Given the challenge of measuring corporate sustainability in practice, the aim of the present exploratory research is to investigate the incorporation of sustainability in corporate performance measurement systems, towards sustainability performance measurement system (SPMS). More specifically, the research seeks to explore the factors that affect the interaction between sustainability indicators regarding their relative priority for decision making and to investigate how firms include sustainability indicators into their corporate performance measurement systems. To address these objectives, cross-sector case studies were conducted in five firms located in Brazil. Data were collected based on semi-structured interviews and triangulated with published reports and internal documents. The results show four performance measurement systems that encompass sustainability indicators: (a) periodic performance measurement system of a specific area/department; (b) individual performance assessment; (c) sustainability reporting; and (d) project assessment. The paper value lies in bringing a structured view of integrating sustainability in a corporate performance measurement system, based on empirical evidence. However, further research is still needed to develop a more integrative and dynamic SPMS encompassing both leading and lagging indicators to better understand the priorities, interactions and tradeoffs between sustainability indicators..

1- Introduction

Given the limits of nature (Hardin, 1968; Holling, 1986; Meadows et al., 1972) and the obligation to consider the needs of society (not only those of shareholders) (Marcus et al., 2010), without compromising economic dimension (Elkington, 1997), organizations are driven towards developing a more sustainable way of managing business. Several approaches to corporate sustainability have emerged to help companies face this challenge (Schneider and Meins, 2012; Lee and Saen, 2012), particularly performance indices (Dow Jones Sustainability Index, 2008; Global Reporting Initiative e GRI, 2006) and international standards guidelines (Social Accountability e SA 8000; ISO 14000 and 26000). However, these approaches have been criticized as being merely recommendations (Lee and Saen, 2012), superficial rather than effective (Figge et al., 2002a, b). Considering that corporate performance measurement systems (PMSs), indicators and bonuses may affect their actions and decision making (Hauser and Katz, 1998), any company aiming to be sustainable must develop a PMS that can incorporate sustainability performance measures, in a normatively desirable sustainable scenario (Vergragt and Quist, 2011), creating a series of aligned consequences. Such a system may be useful to provide information for decision makers, to promote organizational learning and to encourage stakeholder engagement (Veleva and Ellenbecker, 2001). However, there is a lack of integration between sustainability performance indicators and strategic performance measurement systems (Briassoulis, 2001, Schneider and Meins, 2012). This integration is critical to incorporate sustainability into business (Crittenden et al., 2011; Savitz and Weber, 2006), aligning environmental and social objectives with business strategies (Figge et al., 2002a, b, Searcy, 2012). A few strategic PMSs, such as sustainability balanced scorecards (BSCs), have been proposed (Epstein, 2008; Figge et al., 2002a, b), but the sustainability perspective is not widely used in BSCs (Tung et al., 2011). In this context, the aim of the present exploratory research is to investigate the integration of sustainability into corporate performance measurement systems, towards a sustainability performance measurement system (SPMS). In this research the understanding of PMS is that it is not restricted to a list of indicators (Neely et al., 1995), but the interaction between them is also relevant for decision making in firms. Accordingly, the specific objectives of the present exploratory research are twofold. The first research objective is to empirically explore the factors that affect the tradeoffs between sustainability indicators, influencing priority between them, concerning economics, social and environment dimensions. The second research objective is to investigate how firms include sustainability indicators in their corporate performance measurement systems. The relevance of this objective is justified by the challenge to consider not only the economic indicators, but also to integrate environmental and social ones in the performance systems that are currently being used by firms. With the research objectives in mind, cross-sector case studies were conducted at five firms operating in the areas of agribusiness, capital goods, engineering design, cosmetics, and chemical/petrochemical products. Data were collected based on semi-structured interviews with managers from the sustainability area and other areas relevant to each business, making a total of fifteen interviews. Based on a broad sense of sustainability, the present paper is not restricted to initiatives with environmental goals, also encompassing initiatives with social benefits. Moreover, since the research focuses on corporate performance measurement systems, the intention was to build a general picture of how the firms measure their TBL performance, in order to manage their business. Therefore, the paper is not focused on a specific product or on industrial operations, but on performance measurement for management decision making..

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

چکیده
1- مقدمه
2- رابطه بین بخش تولید و رشد اقتصادی
3- منبع تحلیلی
3-1 طرف واقعی
3-2 درآمد
3-3 معادلات قیمت و نرخ بهره
3-4 معادلات بلوک مالی
3-5 پویایی
3-6 منبع داده ها و واسنجی پارامتر ها
4- اثرات سیاست اقتصادی و تغییرات در دستور کار های صادراتی اقتصاد برزیل
4-1 اثرات سیاست پولی
4-2 اثرات سیاست نرخ ارز رقابتی
4-3 اثرات تغییرات در ترکیب صادرات برزیل
5- نتیجه گیری

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

 1- مقدمه
بخش صنعت، یک راهبرد مورد نظر برای توسعه اقتصاد سرمایه داری از طریق اقتصاد مقیاس بوده و از این روی، توسعه آن موجب افزایش تولید و بهره وری اقتصاد شده و به فرایند توسعه فناوری کشور کمک شایانی می کند( مک کوبی و تیروال 1994). بر طبق فرضیات کالدوریان، بخش صنعت مسئول توسعه اقتصاد به سمت مرحله بلوغ اقتصادی است.
سوال مربوط به ساختار مولد، می تواند مرتبط با این بحث باشد. هر چه ساختار مولد متنوع تر باشد، سهم بخش های پیشرفته از نظر فناوری و نیز عملکرد اقتصادی و قدرت رقابتی کشور بیشتر است. در نتیجه، پیشرفت و بهبود زیادی در ظرفیت رشد خروجی وجود داشته است زیرا این اقتصاد موجب کاهش محدودیت های مرتبط با رشد در بیلان خارجی می شود. کالاهای صنعتی دارای ضرایب کشش درامد صادراتی بالاتری از خروجی بخش های اولیه می باشند. به طور ویژه اگر بگوییم، توسعه صادرات منعکس کننده عملکرد بخش های رقابتی اقتصاد است. در این میان، اثر بخش صنعتی بسیار موثر است زیرا این یک عامل انتشار دهنده فناوری بوده و می تواند موجب ایجاد اثرات ارتباطی و اقتصادی خارجی بر دیگران می شود( کالدور 1968). این رابطه بین ساختار مولد و رشد اقتصادی توسط تیروال(1979) بیان شده است که نشان داد هیچ کشوری نمی تواند سریع تر از سرعت سازگار با تعادل تراز پرداخت ها(BOP) رشد کند. در این شرایط، تغییرات در صادرات برای حداقل سازی مشارکت بخش صنعت اثرات منفی بر روی پویایی تولید دارد و در نتیجه بر توسعه اقتصادی اثر دارد.
تحلیل سری های صادرات توسط SECEX/MDIC در دوره متغیر از 1006 تا 2010، شواهدی را در خصوص تغییرات در صادرات کل اقتصاد برزیل در اختیار می گذارد. کالا های صنعتی در صادرات کل در دوره 2003 تا 2010 کاهش 16 درصدی را نشان داد. و در رابطه با مشارکت هر جزء طبقه بندی شده با شدت فناوری، می توان دید که کالاهای صنعتی پیشرفته حدود 12 درصد در 2000 بوده است و تقریبا در سال 2010 حدود 4.6 درصد بوده است. از سوی دیگر، کالاهای صنعتی با فناوری متوسط به بالا و متوسط به پایین، که دارای سهم به ترتیب 23 و 19 درصدی در دوره 1996-2007 داشته است، به ترتیب به 18 و 14.6 درصد کل صادرات در 2010 رسیده است. کالاهای با فناوری پایین تر دارای روند نزولی در طی زمان بوده و این مقدار به 10 درصد می رسد. کالا های غیر صنعتی به خودی خود دارای یک روند صعودی با گذشت زمان بوده و به 36.4 درصد کل صادرات در 2010 رسیده است. این شواهد موجب تعمیق بحث ها در خصوص اثرات این فرایند به خصوص کاهش سهم بخش تولید در صادرات کل اقتصاد برزیل شده است.
منابع اقتصادی نشان می دهد که کاهش نمایندگی و معرف بودن بخش صنعتی در صادرات از برزیل، مربوط به اثرات ارزش گذاری بیش از حد نرخ ارز واقعی بوده است که از سال 2003 ثبت شده است و این فرایند از طریق حفظ نرخ اسمی بالای رخ داده است. تفاوت بین نرخ بهره بین المللی و داخلی موجب جذب سرمایه می شود و این به نوبه خود منجر به ارزش گذاری ترخ ارز خواهد شد. لازم به ذکر است که مسیر رشد صادرات کالاهای اولیه می تواند به درک ترخ ارز واقعی کمک کند که اثرات منفی بر روی بخش تولید را تقویت می کند. در سال های اخیر، تغییرات ارزشگذاری بیش از حد نرخ ارز در کاهش رقابتی خارجی بخش صنعت منعکس شده است و در نتیجه، در تصمیمات سرمایه گذاری، در نظر گرفتن عدم قطعیت سود مورد انتظار موجب محدود و مسدود شدن کانال پیشرفت فنی و افزایش تولید کشور می شود.
به طور ویژه با توجه به نقش سیاست نرخ ارز،از یک سو، سطح نرخ ارز، قیمت کلیدی کشور های در حال توسعه است و هنگام تعریف سود اوری تولید با نسبت قیمت های بین کالاهای قابل مبادله و غیر قابل مبادله، نرخ ارز، اثر مستقیمی بر روی اقتصاد بخش هایی دارد که اهرم رشد تولید اقتصاد هستند( گالا و موری 2009). بر این اساس، حفظ نرخ ارز ادراک شده مانع از انتقال کارکنان به پویا ترین بخش های تولید می شودز یرا قیمت کالا های غیر قابل تجارت، بسیار بالا است. این نشان دهنده توسعه کم پیشرفت فنی و افزایش سطح بیکاری در فعالیت های با تولید پایین و درامد های پایین است که بر ظرفیت جذب اقتصاد اثر دارد.
از سوی دیگر، تغییرات نرخ ارز نیز بر قدرت رقابتی صنعتی اثر می گذارد زیرا عدم قطعیت در مورد رفتار نرخ ارز، بر تصمیم سرمایه گذاری اثر دارد. دیویدسون(2002) نشان می دهد که نوسانات در نرخ ارز، بر موقعیت رقابی صنعت داخلی اثر داشته و مانع از محاسبه سود اوری بالقوه می شود و از این روی کارافرینان، معمولا تصمیمات سرمایه گذاری خود را به تاخیر می اندازند. از این روی، این نوسانات اثرات منفی بر روی تجارت و سرمایه گذاری به خصوص برای کشور های در حال توسعه وارد می کنند. این تعیین کننده پویایی اقتصادی یک کشور بوده و بر رشد بلند مدت آن اثر دارد. با این حال، برای این که اقتصاد رشد کافی در بلند مدت داشته باشد، بهتر است که ساختار مولد فوق با یک بخش صادرات رقابتی ایجاد شود به ویژه با در نظر گرفتن صادرات محصولات فناوری محور که دارای کشش تقاصای بالایی برای صادرات مرتبط با آن ها می باشند.
در همین راستا، هدف این مقاله نشان دادن اثر تغییرات در سیاست نرخ ارز و پول و تغییرات در ترکیب صادرات بر روی عملکرد اقتصاد برزیل است. برای انجام این کار، ما یک مدل را در رویکرد ساختار گرایانه با در نظر گرفتن جریان های مالی ایجاد کردیم. انتخاب این روش به دلیل احتمال استفاده از معادله سرمایه گذاری، مستقل از پس انداز و صرفه جویی است. علاوه بر این که با استفاده از متغیر های اسمی، امکان تحلیل روابط بین ابعاد واقعی و مالی اقتصاد وجود دارد. با در نظر گرفتن تنها تغییرات در جریان های واقعی و سرمایه گذاری های بر گرفته از سطح پس انداز نظیر مدل های نئو گلاسیک، ، نمی توان این ها را مدل سازی کرد.
واسنجی مدل از ماتریس اجتماعی مالی(SAM) برای سال 2003 و روابط بین طرف واقعی و بخش مالی با صندوق های واسطه مسئول جریان درامد سرمایه در میان عوامل انجام شد. این ساده سازی به دلیل عدم دسترسی به داده های پرتفوی لازم بود با این حال این محدویت اثری بر روی اهداف این مطالعه نداشت.
این مقاله در پنج بخش سازمان دهی شده است که بخش اول شامل مقدمه است. بخش دوم به بررسی رابطه بین بخش صنعتی و رشد اقتصادی می پردازد. سپس، یک مدل تحلیلی واسنجی شده برای مطالعه استفاده می شود. بخش 4 نتایج شبیه سازی شده و در نهایت نتیجه گیری را نشان می دهد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

The industrialsector is considered strategic for the development of capitalist economies, through economies ofscale, its development raises the productivity of the economy and contributes to the catching-up process of the technological development of the country (McCombie and Thirlwall, 1994). According to Kaldorian assumptions, the industrial sector is responsible for leading the economy to the stage of economic maturity. Associated with this discussion is the question of productive structure. The more diverse the latter is, the greater the share of high-technology sectors, as well as the economic performance and competitiveness of country. Consequently, there is also an improvement in output growth capacity, since this economy could relax the restrictions associated to growth with external balance. Industrial goods are characterized by having coefficients of exports income elasticity higher than the output of primary sectors. More specifically, the expansion of exports reflects the performance of the most competitive sectors of the economies. Among these, noteworthy is the influence of the industrial sector, since this is an important diffuser agent of technology, responsible for generating external economies and linkage effects on the others (Kaldor, 1968). This relationship between the productive structure and the economic growth was expressed by Thirlwall (1979), who showed that no country can grow faster than the rate compatible with balance of Balance of Payments (BOP). In this context, changes in the exports – to minimize the participation of the industrial sector – have negative effects on the productive dynamic, and consequently for the economic development. The analysis of series of exports made by SECEX/MDIC, in the period from 1996 to 2010, provide some evidence on the changes in the total exports of the Brazilian economy. Industrial goods lost sixteen percentage points in total exports in the period 2003–2010. And in relation to the participation of each component classified by technological intensity, we can note that high-tech industrial goods accounted for about 12% in 2000, representing approximately 4.6% in 2010. On the other hand, medium-high and medium-low technology industrial goods, which kept their share in approximately 23% and 19% in the period 1996–2007, recorded a reduction to 18% and 14.6%, respectively, of total exports in 2010. Lower technology goods have a downward trend over time of approximately 10 percentage points. In turn, non-industrial goods had an upward trend over the period and accounted for 36.4% of total exports in 2010. These evidences awaken the need to deepen discussions on the effects of this process, specially, of the loss of share of the manufacturing sector in the total exports of the Brazilian economy. The economic literature suggests that the loss of representativeness of the industrial sector in exports from Brazil is associated with the effects of overvaluation of the real exchange rate, recorded since 2003, and this process would have occurred through the maintenance of a very high nominal rate of interest. The differential between domestic and international interest rates attractsspeculative capital, which, in turn, contributesto the valuation of the exchange rate. It is further argued that the growth trajectory of exports of primary goods would be contributing to the appreciation of the real exchange rate, which reinforces the negative effects on the manufacturing sector. In recent years, the overvaluation movements of the exchange rate have been reflected in the loss of external competitiveness of the industrial sector and, consequently, in investment decisions, considering the uncertainty of expected profits, which, in turn, block the channel of technical progress and increased productivity of the country. Specifically, with regard to the role of the exchange rate policy, on the one hand, the level of the exchange rate is a key price for developing countries, therefore, when defining the profitability of production by the ratio of prices between tradable and non-tradable goods, the exchange rate directly affects the definition of viability economic of sectors that can leverage the growth of overall productivity of the economy (Gala and Mori, 2009). Accordingly, the maintenance of appreciated exchange rates prevents the transfer of employees to the most dynamic sectors of high productivity, since the prices of non-tradable goods are artificially high. This implies low incorporation and small development of technical progress, as well as in maintaining high levels of unemployment or underemployment of labor in low productivity activities and therefore low incomes, which affects the absorption capacity (demand) of the economy. On the other hand, the variability of the exchange rate also affectsindustrial competitiveness,since uncertainty about the exchange rate behavior affects investment decisions. Davidson (2002) argues that fluctuations in the exchange rate affect the competitive position ofthe domestic industry and limit its external insertion, given the uncertainty that impedes the calculation of the potential profitability, the entrepreneurs end up postponing investment decisions. Thus, these fluctuations impose negative effects on trade and investments, especially for developing economies. This determines the economic dynamism of a country and affects its long-term growth. However, for the economy to grow enough in the long term, it is essential thatsuch productive structure isformed by a competitive exportsector, especially regarding the export of products technology-intensive due to the higher income-elasticity of demand for exports associated with them. In this context, the aim of this paper is to show the impact of changes in monetary and exchange rate policy, and changes in the composition of exports on the performance of Brazilian economy. In order to do so, we developed a model based in structuralist approach, considering the financial flows. The choice for this approach is due to the possibility of including an investment equation independent of savings, in addition to allowing the use of nominal variables that enable the analysis of the interrelationships between the real and financial sides of the economy. This would not be possible to be modeled when considering only those changes in real flows and investments derived from the level of savings, such as the neoclassical models. Model calibration was made from the Financial Social Accounting Matrix (SAM) developed for the base year 2003, and the links between the real side and the financial sector are held by an intermediation fund responsible for flows of capital income among agents. This simplification was necessary because of the non-availability of disaggregated data of portfolios, but this limitation does not affect the objectives of this study. This paper is structured in five sections, the first being this introduction. Section 2 briefly presents the relationship between the industrial sector and economic growth. Next, it presents the analytical model calibrated for the study. Section 4 presents the simulated results and, finally, the main conclusions.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

سنگ معدن های فلز دار عمدتا حاوی کوارتز فلدسپار، موسکویت، سرسیت، کلریت و کلیست است(کالیز و لوریرو 1971). در دهه 1980 معدن به منظور استخراج (و فراوری) Cu از سولفیدها (سنگ مس و کلکوسیت ) و کربنات (مالاچیت) بهره برداری شد. بعد از اینکه معدن در سال 1987 بسته شد، مواد معدنی فراوری شده روی تراس هایی که بر روی شیب ساخته شده بود جمع آوری و ذخیره گردید و در نتیجه فقدان نگهداری مناسب تراس ها، برخی از این توده ها خورده شده و زباله های معدنی به فاصله 1.5 کیلومتر در شیب پخش گردید.(شکل 2).
توده زباله معدنی ناهمگن است و گستره وسیعی از مواد نرم تا تخته سنگ را شمال می شود. این توده ضرورتا شامل ماده دیواره سخره (ماده سنگ معدن فلزدار) که برای دسترسی به کانی کنده شده، و زباله فراوری تولید شده به وسیله فرآیند هیدرو فنالوژیکی کانی (یعنی مالاچیت، کاکوپیریت و کلکوسیت است.)

2.2 فرآیند نمونه گیری و آنالیز
2.2.1 گیاهان
گونه های کمی از گیاهان به طور طبیعی در محل رشد می کند. به منظور مطالعه، تنها گونه های که مستقیما در ناحیه آلوده به زباله رشد نموده اند انتخاب گردید.
گونه ها و مکان نمونه گیری در شکل 2 نشان داده شده است. نمونه از هر گونه جمع آوری شد. کل گیاه pityrogramma calomelanos (شکل A2) و Bidens pilosa (شکل B2) جمع آوری و در آزمایشگاه به بخش های برگ (حدود 20 برگ از هر کدام ) و ریشه تقسیم شد. Rueliia paniculata (شکل C2) و combretum leprosum (شکل 2D) گیاهان بزرگتری ایجاد می کنند و در نتیجه 20 عدد برگ برای هر نمونه جدا گردید. نمونه های ریشه پس از خاکبرداری در عمق 0-20 سانتی متری جمع آوری گردید.
در آزمایشگاه برگ ها و ریشه ها به وسیله شیراب و سپس سه مرتبه آب مقطر شسته شد سپس در 60 °c به مدت 48 ساعت خشک گردید. در آسیاب سرامیکی آسیاب شد .سپس نمونه ها قبل از آنالیز در یخچال ذخیره و نگهداری شد. یک پیش نمونه از ریشه ها برای حذف ذرات خاکی که ممکن است به وسیله آب جدا نشده باشد با سدیم دی تیونیت و سدیم سیترات (DC) شسته شد. این فرایند روش اغلب برای حذف آهن اکسید / هیدروکسید های که به ریشه چسبیده شده استفاده می شود (لیو و همکاران 2004-2006)؛ فرایندی که با استفاده از استخراج DCB که توسط تیلور و کرودر (1983) توصیف شده و معمولا برای مینیمم کردن آسیب های ساختاری ممکن برای ریشه های آسیب پذیر به کار می رود
سدیم سیترات (Na3C6H5O7.2H2O) و 0.8g سدیم دی تیونیت (Na2S2O4) اضافه شد. سپس لوله ها به مدت 16 ساعت در دمای اتاق تکان داده شد؛ نمونه های ریشه جداشد و سه بار با آب دیونیزه شسته شد و پس از آن به مدت 48 ساعت در 60°c خشک شده و تا زمان آنالیز درون یخچال قرار گرفت.
برای تعیین غلظت مس دریافت های گیاه، ماده خشک گیاه در لوله های تفلونی قرارداده شده و سپس 9 میلی لیتر نیتریک اسید 65% (HNO3) به آن اضافه گردید و نمونه ها به مدت 4 ساعت در دمای اتاق تجزیه گردید. 3 میلی لیتر پرکلریک اسید (HClO4) به لوله افزوده شد و به مدت یک شب محلول باقی ماند. لوله ها به مدت 35 قیقه در اجاق ماکروویو (labstation-milestone Ethos plus microwave) در دمای کنترل شده (200°c) قرار داده شد. مواد استخراج شده در اسپکتروفتومتر (سه برابر ) جذب اتمی آنالیز شد (مدل پرکس المر 2380). به منظور کنترل کیفیت، ماده مرجع (1547°N، برگ هلو – NIST) نیز آنالیز گردید. نرخ بازیابی مس برابر 104±3% بود.

2.2.2 خاک توده و ریشه
خاک توده اطراف گیاه از 3cm تا حدود 30cm از گیاه و در عمق 0-20 سانتی متر جمع آوری گردید. دقت گردید که نمونه شامل ریشه نباشد. نمونه ها جمع آوری و مخلوط شد تا نمونه مخلوطی از خاک توده به دست آید.
برای نمونه خاک ریشه، ریشه گیاه جمع آوری شدن خاک تکان داده شد. خاک باقی مانده که به ریشه چسبیده بود با تکان دادن شدید و با مسواک جدا شد (برای جزئیات بیشتر به این منبع مراجعه کنید Chung and zazoski1994) نمونه های جمع آوری گردید.
پس از اینکه خاک توده و ریشه جداسازی شد نمونه ها به مدت 72 ساعت در 40°c خشک شد و صافی 2 میلی متری عبور داده شد و قبل از آنالیز در یخچال (4°c) قرار داده شد. PH آب تعیین گردید (نسبت خاک به محلول 1:1.25) . S کلی در آنالیز در LECo SC-144DR و (TN) N کل و C کل (TC) در 2000-CNS LECo اندازه گیری شد. کربن آلی کل با استفاده از روش هایی که در مرجع شرح داده شده ( Cambardella و همکاران 2001) تعیین گردید.
ما از 3 حلال با کمک شکل های مختلف Cu حاصل از خاک استفاده کردیم. مس کاملا در دسترس با محلول 188 از MgCl2 در PH برابر 7 (Cu-MgCl2) استخراج گردید. مس دارای پتانسیل دسترسی توسط محلول Melich3 (2 مولار CH3COOH 0.25 مولار NH4NO3،0.015 مولار، NH4F 0.013 مولار EDTAو HNO3 0.001 مولار استخراج شد) (Cu-Me) و غلظت کلی Cu پس از تجزیه در ماکروویو با محلول آبی (HNO3 و HCL به نسبت 3:1) تعیین شد.
نمونه های خاک مرجع به عنوان نمونه شاهد به کاربرده شد. خاک مرجع SO-2 و SO-3 از مرکز کانادایی تکنولوژی معدن و انرژی آنالیز شد و درصد بازیابی Cu به ترتیب برابر 108±6% و 98±7% بود. همه مواد استخراج شده توسط اسپکتر و متری جذب اتمی شعله (مدل پرکین المر 2380) و حد تشخیص Cu(d.L) برابر 0.05mg/kg بود.

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

چکیده
مقدمه
پیش زمینه
مواد و روش ها
یاد داشتی در خصوص اثرات بازخورد بین بخشی
نتایج
مجموعه مشخصات 1: براورد های سالانه، اثرات ثابت
مجموعه مشخصات 3: تغییر سالانه، OLS
مجموعه مشخصات 4: تغییرات دهه
بحث و نتیجه گیری
رشد اقتصادی و کشاورزی صادراتی
آیا مورد ماتو گرسو قابل تعمیم است؟
هزینه توسعه

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

 مقدمه
بین سال های 2000 و 2005، سطح زیر کشت سویای برزیل از 13.6 به 23.4 میلیون هکتار افزایش یافت. ایالت ماتو گروسو چهار میلیون هکتار از این بخش را شامل می شود. هزینه های زیست محیطی این افزایش سطح زیر کشت به طور کامل تعیین شده است. تولید سویا در این ایالت با جنگل زدایی از طریق تبدیل مناطق جنگلی به کشت زار ها و به طور غیر مستقیم از طریق تاثیر بخش کشاورزی بر بازار های منطقه ای و تصمیمات سرمایه گذاری حاصل شده است. در این مقاله ما به بررسی تاثیر تولید سویا بر روی توسعه اقتصادی منطقه ای می پردازیم. به طور ویژه هدف ما براورد تغییرات اجتماعی اقتصاادی شهری به صورت تابعی از تولید کشاورزی محلی است. به این ترتیب ما نشان می دهیم که در طی دهه اخیر، در ماتوگروسو، کشت سویا منجر به رشد عظیمی در اشتغال بخش رسمی غیر کشاورزی نظیر(خدمات،تجارت،ساخت وسازومدیریتعمومی،آموزش وبهداشت)،درتولید ناخالص داخلی غیرکشاورزی، در جمعیت شهری ،و در تولید گازهای گلخانه ای شبانه،که شاخصی برای فعالیتهای اقتصادی است شده است. هم چنین نشان داده می شود که این رشد ارتباط نزدیکی با نرخ بازده تولید سویا دارد. در نتیجه، استدلال ما این است که اکرچه کشاورزی صادرات محور کانال مهمی برای رشد اقتصادی در بخش های غیر کشاورزی است، این رشد بستگی به هزینه های ورودی و قیمت های بازاری دارد.
این تحقیق مستقیما به بررسی بحث های فعلی در خصوص پتانسیل سیستم های کشاورزی می پردازد. در ماتو گروسو و یا به طور کلی در برزیل، شواهد روز افزونی وجود دارد که نشان می دهد کشت سویا که یک بخش عظیم برای بازار های بین المللی است اثر مهمی بر توسعه منطقه ای دارد. به طور ویژه، تحقیقات قبلی نشان داده سات که اگرچه مناطق تولید سویا، بی عدالتی بالایی را دارند، با این حال درامد متوسط بالا،شاخصتوسعه انسانیبالاتر،نرخفقرپایینتر،ومدارسبهتر را دارا می باشند(12-14). این مطالعه بر اساس تحقیقات گذشته به تشخیص و اندازه گیری اثر کشاورزی سویا بر روی یک سری از شاخص های اجتماعی اقتصادی و نیز بررسی اثر تولید سویا بر روی اشتغال و فعالیت اقتصادی غیر کشاورزی می باشد.
برای انجام این تحلیل ما بر روش های تحلیل مکانی و اقتصاد سنجی و نیز مجموعه داده های مکانی شاخص های اجتماعی و بیوفیزیکی استناد می کنیم. ما بر تاثیر کشاورزی بر تغییرات در (1) انتشار گاز (اندازه گیری فعالیت های اقتصادی شهری)؛ (2) جمعیتشهری؛ (3) تولیدناخالصداخلی غیرکشاورزی؛و (4) اشتغالغیرکشاورزی تاکید داریم. نتایج نشان می دهد که نه تنها تولید سویا منجر به بهره وری مثبت در این متغیر های اجتماعی اقتصادی می شودف بلکه تغییرات سالانه در نرخ بازده تولید ایجاد خواهد شد. اگرچه نشان داده شده است که سیستم های کشاورزی تجاری بر بخش های غیر کشاورزی تاثیر دارد، با این وجود باید احتیاط کرد که شرایط طبیعی و سازمانی برای کشاورزی در ماتو کروس موجب تشدید تاثیر اقتصادی شده است. با این حال در شرایط مناسب، پیشنهاد ما این است که سیاست گذارانی که به دنبال بهبود توسعه اقتصادی هستند باید بر توسعه محصولات بازار محور با نرخ بازده بالا تاکید بیشتری داشته باشند.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Introduction

Between 2000 and 2005 Brazil’s soybean area expanded from 13.6 to 23.4 million hectares. Mato Grosso State, on its own, accounted for nearly four million hectares of this expansion [1]. The environmental costs of this growth have been carefully documented. Soybean production in Mato Grosso has been widely tied to deforestation, directly, via the conversion of forest areas to cropland, and indirectly, through the sector’s impact on regional land markets and investment decisions [2–5]. In this article we consider the impact of soybean production not on the regional environment, but on regional economic development. Specifically, our objective in this research is to estimate urban socioeconomic change as a function of local agricultural production. Here we show that over the past decade, in Mato Grosso, soybean agriculture has led to rapid growth in formal sector employment outside of agriculture (services, commerce, construction and public administration, education and health), in non-agricultural GDP, in urban population, and in nighttime light emissions, a proxy measure for economic activity. We also show that this growth is closely tied to returns to soybean production. Consequently, we argue that while export oriented agriculture may pose a viable channel for broader economic growth in non-agricultural sectors, this growth will remain dependent on exogenously determined input costs and market prices. This research directly engages with ongoing discussions over the potential of agricultural systems built on exports to serve as drivers of local economic development [6–11]. In Mato Grosso, or in Brazil more broadly, evidence increasingly suggests that soybean agriculture, which is largely producing for international markets, has had an important impact on regional development. Most notably, previous research has suggested that while soybean producing areas exhibit increasing levels of inequality, they also exhibit higher median incomes, higher human development indices, lower poverty rates, and better schools [12–14]. Our work builds on these past studies by not only recognizing and measuring the impact of soybean agriculture on a series of socioeconomic indicators, but by examining the effect of soybean production on employment and non-agricultural economic activity. To conduct our analysis we draw on methods from both econometrics and spatial analysis, and from a spatial dataset of biophysical and social indicators. Specifically, we focus on the influence of agriculture on changes in (1) nighttime light emissions (a measure of urban economic activity); (2) urban population; (3) non-agricultural GDP; and (4) non-agricultural employment. Our results suggest that not only is soybean production leading to positive gains in these socioeconomic variables, but that the year by year magnitude of change closely tracks regional returns to production. While we show that commercial agricultural systems can have an impact on non-agricultural sectors, we nevertheless caution that institutional and natural conditions for agriculture in Mato Grosso may have amplified the economic impact. However, in an appropriate context, we suggest that policymakers seeking to promote economic development may wish to focus on developing high-return, market-oriented crops, in addition to supporting widely distributed improvements in productivity among small farmers.

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

چکیده

1-مقدمه

2-منطقه مورد مطالعه

2-1 توصیف محل

2-2 اقلیم، خاک و پوشش گیاهی

3-مواد و روش ها

3-1 شاخص خشکی

3-2 تبخیر و تعرق مرجع

3-3 تشخیص روند

4-نتایج و بحث

5-جمع بندی و نتیجه گیری

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

1-مقدمه
جنگل زدایی از طریق برش و اتش سوزی، استفاده نامناسب و تخریب خاک توسط انسان موجب کاهش کیفیت بخار آبی شده است که به اتمسفر از طریق فرایند تبخیر و تعرق بر می گردد( سیلوا و همکاران 1998). مداخلات انسانی در محیط، یکی از بزرگ ترین دلایل فرایند تغییرات اقلیمی در چندین منطقه جهان می باشد. این پدیده پیچیده، که شامل فرایند های انسانی و طبیعی است، به عوامل زیادی بستکی داشته و یک سناریوی برگشت ناپذیر است(نیمر 1988).
تغییر اقلیم نتیجه فعالیت های انسان بر روی اکوسیستم هایی است که به سرعت تخریب می شوند ولی به کندی احیا می شوند و تنوع زیستی آن ها از بین می رود. تغییر اقلیم قویا بر فرایند بیابان زایی از طریق تاثیر بر روی پوشش گیاهی، خاک و چرخه هیدرولوژیک تاثیر دارد( پریمننا و همکاران 1998). امروزه، یکی از بزرگ ترین مسائل موثر بر بشریت، تغییر اقلیم با اثرات غیر قابل پیش بینی بر روی منابع طبیعی به خصوص کیفیت و کمیت آب اشامیدنی است(OMM 1992).
در میان اثرات مستقیم تغییر اقلیم، تغییرات در دما، بارندگی و سرعت باد است( شوالم و اک 2001). با این حال، تغییر اقلیم و تغییر پذیری اقلیم بر اساس تحلیل متغیر های اقلیمی مختلف بررسی شده است. رایج ترین آن ها به شرح زیر است: تبخیر تشتک کلاس A،( بالیتنک و برازل 1987، کوهن و همکاران 2002)، شاخص خشکی( الگیب و عبدو 1997)، و تبخیر و تعرق مرجع( هاپت و وانکلوستر 2001، کیپکویر 2002). در واقع، سری های زمانی بارندگی و دما در تحلیل تغییر پذیری اقلیمی استفاده می شوند.( الاگیب و مانزل 2000). اخیرا، پیش بینی سناریوی اقلیمی آینده منجر به انجام مطالعات زیادی شده است( سفتون و بورمن 1997، ارنل 1999، چانگ 2002، لاسچ و همکاران 2002) خشک سالی های که به طوردوره ای شمال شرق برزیل را متاثر ساخته اند، پدیده هایی می باشند که موجب بروز اثرات اجتماعی، اقتصادی و محیطی می شوند. جمعیت این منطقه از بی ثباتی اقلییمی و خشک سالی رنج می برند. اثرات اصلی خشک سالی شامل کاهش تولدی محصول و کاهش عرضه آب به مناطق شهری و جوامع روستایی است.
اتمسفر شمال شرق برزیل دارای شرایط با ثباتی است که مانع از فرایند های همرفتی بزرگ مقیاس می شود که ناشی از سقوط سلول گردش والکر می باشد. آنتی سیکلون های اتلانتیک چنوبی منجر به ایجاد یک پایداری اتمسفری می شوند. اشفتگی های ناشی از شرق موجب ناپایداری و بارندگی می شوند. یک مکانیسم احتمالی برای وقوع خشک سالی های شدید در شمال شرق برزیل، ایجاد گردش های محلی مستقیم می باشد که شاخه صعودی آن در 10 درجه شمالی و شاخه نزولی آن در شمال شرق برزیل و منطقه اقیانوسی مجاوز می باشد. برخی از مطالعات نشان می دهند که ناهنجاری های دمایی سطح دریا در اقیانوس ارام و اتلانتیک مربوط به خشک سالی ها در شمال شرق برزیل است( مورا و شوکلو 1981، روکو و همکاران 1996).
بسیاری از محققان به بررسی تغییرات اقلیمی در مناطق مختلف دنیا پرداخته اند از جمله ایالات متحده (Balling و Brazel، 1987؛ Comrie و Broyles، 2002)؛ فیلیپین (خوزه و همکاران، 1996)؛ بحرین (Elagib و Abdu، 1997)؛ اروپا (Arnell، 1999؛ Velichko et al.، 2002)؛ کنیا (Kipkorir، 2002)؛ منطقه عرب (Abahussain et al.، 2002)؛ تایوان (؛ یو و همکاران، 2002)؛ اسرائیل (کوهن و همکاران، 2002)؛ و ایتالیا (Moonen.، 2002). از سوی دیگر، نیمر (1988) و سیلوا و همکاران(1998) به بررسی مسائل بیابان زایی و تغییرات بارندگی در برزیل پرداخته اند. با توجه به اهمیت تغییرات اقلیمی در دنیا، این مقاله به بررسی وقوع تغییر پذیری اقلیمی در شمال شرق برزیل به خصوص در منطقه نیمه خشک می پردازد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

Deforestation bycutting and burning, unsuitable use and soil degradation byman have reduced the quantityof water vapor that returns to the atmosphere byevapotranspiration process (Silva et al., 1998). Anthropogenic interference in the environment is one of the greatest causes of the process of climatic change in several regions of the world. This complex phenomenon, which includes natural and human processes, depends on a multiplicityof factors and is an almost irreversible scenario (Nimer, 1988). Climatic change results essentiallyfrom man’s action on the ecosystems that degrade veryquicklybut recover veryslowlyand lose biodiversity. Climatic change stronglyinfluences the process of desertification byits impact on the vegetation, soil and hydrological cycle (Pimenta et al., 1998). Currently, one of the great problems that affects humanityis the possibilityof a global climate change with unpredictable consequences on natural resources, especiallyon the qualityand quantityof potable water (OMM, 1992). Among the direct effects of climate change are changes in temperature, rainfall and wind speed (Schwalm and Ek, 2001). However, climate variabilityand climate change have been researched recentlybased on the analysis of different climatic variables. The most common are: class A pan evaporation (Balling and Brazel, 1987; Cohen et al., 2002); the aridityindex (Elagib and Abdu, 1997); and reference evapotranspiration (Hupet and Vanclooster, 2001; Kipkorir, 2002). Indeed, temperature and rainfall time-series are much used in climate variabilityanalysis (see e.g. Elagib and Mansell, 2000; Lazaro et al., 2001 ! ; Moonen et al., 2002; Morrison et al., 2002; Velichko et al., 2002). Recently, the climatic scenario projection for the future has also encouraged several investigations (Sefton and Boorman, 1997; Arnell, 1999; Chang, 2002; Lasch et al., 2002; Tao et al., 2002). The droughts that periodicallyaffect Northeast of Brazil are phenomenona that cause great social, economic and environmental impacts. The population of this region does not live satisfactorilywith the climatic instability, making the suffering from the drought a great problem in government policy. The main consequences of the droughts are related to low crop production and water supplyto the urban centers and rural communities. The atmosphere over Northeast of Brazil presents mean stabilityconditions that inhibit large-scale convective processes, caused bythe descending branch of the Walker circulation cell. The permanent South Atlantic anticyclone induces a mean situation of atmospheric stability. The disturbances from the east create instability and rain. A possible mechanism for the occurrence of severe droughts over Northeast of Brazil is the establishment of a thermallydirect local circulation which has its ascending branch at about 10
N and its descending branch over Northeast of Brazil and the adjoining oceanic region (Moura and Shukla, 1981). Some studies show that the sea-surface temperature anomalies of the Pacific and Atlantic oceans are associated with droughts in Northeast of Brazil (Moura and Shukla, 1981; Roucou et al., 1996). Manyinvestigators have studied climatic changes in various regions of the world including: United States (Balling and Brazel, 1987; Comrie and Broyles, 2002); Philippines (Jose et al., 1996); Bahrain (Elagib and Abdu, 1997); Europe (Arnell, 1999; Velichko et al., 2002); Kenya (Kipkorir, 2002); Arab Region (Abahussain et al., 2002); Taiwan (Chang, 2002; Yu et al., 2002); Israel (Cohen et al., 2002); and Italy (Moonen et al., 2002). On the other hand, Nimer (1988) and Silva et al. (1998) studied the problems of desertification and rainfall trends in Brazil, respectively. Thus, given the relevance of the climate change in the world, the present paper aimed to ascertain the occurrence of climatic variabilityin Northeast of Brazil, particularly in the semi-arid region.

محدودیت های زمین شناسی و ایزوتوپی در تکامل فلززایی ذخایر روی-مس رسوبی برزیل

Geological and Isotopic Constraints on the Metallogenic Evolution of the Proterozoic SedimentHosted Pb-Zn (Ag) Deposits of Brazil

Abstract

Integrated studies of seven Proterozoic sediment-hosted, Pb-Zn-Ag sulfide deposits of Brazil, permit the estimation of the age of the hosting sequence and the mineralization, the nature of the sulfur and metal sources, the temperature range of sulfide formation and the environment of deposition. These deposits can be classified into three groups, according to their ages. (a) Archean to Paleoproterozoic: the Boquira deposit, in Bahia state, consists of stratiform massive and disseminated sulfides hosted by parametamorphic sequences of grunnerite-cummingtonite+magnetite that represent a silicate facies of the Boquira Formation (BF). Lead isotope data of galena samples indicate a time span between 2.7 and 2.5 Ga for ore formation, in agreement with the stratigraphic position of the BF. The relatively heavy sulfur isotope compositions for the disseminated and stratiform sulfides (+8.3 to +12.8 ‰ CDT)suggest a sedimentary source for the sulfur. (b) Paleo to Mesoproterozoic: stratiform and stratabound sulfides in association with growth faults are present in the Canoas mine (Ribeira, in Paraná state) and in the Caboclo mineralization (Bahia state). They are hosted by calcsilicates and amphibolites in the Canoas deposit, whereas in the Caboclo area the mineralization is associated with hydrothermally altered dolarenites at the base of the 1.2 Ga Caboclo Formation. The interpreted Pb-Pb age of the Canoas mineralization is coeval with the 1.7 Ga host rocks. Sulfur isotopic data for Canoas sulfides (+1.2 to +16 ‰ CDT) suggest a sea water source for the sulfur. The range between −21.1 and +8.8 ‰ CDT for the Caboclo sulfides could suggest the action of bacterial reduction of seawater sulfates, but this interpretation is not conclusive. (c) Neoproterozoic: stratiform and stratabound sulfide deposits formed during the complex diagenetic history of the host carbonate rocks from the Morro Agudo (Bambui Group), Irecê and Nova Redenção (Una Group), yield heavy sulfur isotope values (+18.9 to +39.4 ‰ CDT). The uniform heavy isotope composition of the barites from these deposits (+25.1 to +40.9 ‰) reflect their origin from Neoproterozoic seawater sulfates. The late-stage, and most important, metallic concentrations represent sulfur scavenged from pre-existing sulfides or from direct reduction of evaporitic sulfate minerals. Lead isotope data from the Bambui Group suggest focused fluid circulation from diverse Proterozoic sediment sources, that probably was responsible for metal transport to the site of sulfide precipitation. (d) Late Proterozoic to Early Paleozoic: lead-zinc sulfides (+pyrite and chalcopyrite) of Santa Maria deposits, in Rio Grande do Sul, form the matrix of arkosic sandstones and conglomerates, and are closely associated with regional faults forming graben structures. Intermediate volcanic rocks are intercalated with the basal siliciclastic members. Lead isotope age of the mineralization (0.59 Ga) is coeval with the host rocks. Sulfur isotopic values between −3.6 and +4.1 are compatible with a deep source for the sulfur. Geological, petrographic and isotopic data of the deposits studied suggest that they were formed during periods of extensional tectonics. Growth faults or reactivated basement structures probably were responsible for localized circulation of metal-bearing fluids within the sedimentary sequences. Sulfides were formed by the reduction of sedimentary sulfates in most cases. Linear structures are important controls for sulfide concentration in these Proterozoic basins.

Introduction

The Proterozoic Eon is characterized, on almost every continent, by its relatively higher abundance of base metal sulfide deposits. World-class lead-zinc and/or copper deposits are present in the Proterozoic sedimentary basins of most continental areas, such as: Broken Hill, McArthur and Mount Isa-Century districts, in Australia; Sullivan, in Canada; Gamsberg and Zambia-Congo copperbelt, in the African continent These deposits contain huge rcscrvcs, with total mctnl content exceeding 250 million tonncs, In contrast, such dcpos~ls hcive not been discovered in tlic South American coiilincnl until now In Brdl, representing almost half of the entire continentLil med, there are no large basc-mctal sulfide deposits despitc the wicleapread occurrciicc of Protero7oic seditnentary basins coveiing iiioie than 500,000 kin? of its territory. Except for the Morro AgudoVazante mines, in the state of Minas Gerais (2 to 3 million tonnes of Zn+Pb metal content), there are only small deposits and occurrences distributed in these Proterozoic basins. The main question at this point is: why are no worldclass Proterozoic sediment-hosted sulfide deposits present on the South American continent? The answer to this question may be the inadequate investment in mineral exploration by m1111ng compmics md/or lack of satkfactoi y nietallogeiitc models that co~il~l bc cmployed lui explordtion plmning. 117 any casr, there 15 A C~SC’I~~LI~ miuiig KeuluKi4s from the ncademlc ins11 lrilioiis L~~i~l iniiiiiig coiiiptuiies conccrnmg thc obsencr of adeqiintcx rntoi iiiiltioi~ tl~t curilcl bc usrd for constrticliiig consislcnl ~iict~illogcnic ~noclels In this paper we disc~ss llic pic-limin,iiy icsulls of oiii on-going mvcstigntton of seven An-I %-AX scdi md-lioslccl sulfide deposits in Urazil, covering a timc sp.iii fiorii approximately 2.5 Ga to 0.57 Ga. These deposits are: Boquira, Caboclo, Ire& and Nova Redensgo, in the state of Bahia; Morro Agudo, in Minas Gerais state; Canoas in Paranh and Santa Maria, in Rio Grande do Sul state (Fig. 1). In these deposits geological, petrographical and geochemical data, along with radiogenic and stable isotope signatures and fluid inclusions studies, are being employed to interpret their geotectonic setting and trace the metallogenic evolution. It is our firm belief that an integrated and adequate interpretation of these data should certainly open new perspectives for base-metal exploration in the Proterozoic sedimentary basins of Brazil. All the deposits studied have been described earlier and mapped by the authors and/or by others. The deposits of Boquira, Caboclo, Ire&, Nova Redensgo and Morro Agudo are being studied since 1987, by the Research Group on “Metallogenesis and Mineral Deposits Modeling”, from the CNPq (the National Research Council of Brazil) and the University of Bahia, Brazil, in collaboration with other national and international research centers. They have also been mapped respectively by Fleischer (1976), ConceiqBo Filho and Silva11984), Monteiro et al. (1987), Moraes Filho and Leal (1990) and Dardenne (1978a). Though the deposits of Canoas and Santa Maria have been visited and sampled by two of the authors, the main research work is being carried out, respectively, at the Universities of SBo Paulo and Estadual Paulista at Rio Claro (Tassinari et al., 1990; Daitx, 1996) and at the University of Rio Grande do Sul (Badi, 1983; Remus et al., 1997). Much of the information on these two deposits are taken from the works cited above. Many Brazilian mining companies and institutions, such as Companhia Baiana de Pesquisa Mineral (CBPM), Companhia de Pesquisa de Recursos Minerais (CPRM), Companhia Mineira de Metais (CMM), Companhia Brasileira do Cobre (CBC), Plumbum Minerasso e Metalurgia and Departamento Nacional da ProduqBo Mineral (DNPM), also contributed to the geological characterization of the deposits studied.