مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

CV ها و نوع شناسی CV
قوانین موجود که از پژوهش موجود برای انتخاب CV ها در شکل 1 آمده‌اند نشان می‌دهد که این متغیرها باید نسبتاً مستقل باشند و تأثیر مهمی را بر شیوه‌های QM بگذارند (Sousa and Voss, 2008; Langfield-Smith, 1997))، وهم چنین در برون رست مدیرانی که مسئول شیوه‌های عملی QM هستند باشند (Bititci et al., 2006)) و با تغییر در شیوه‌های QM تأثیری که بر جای می‌گذارند تا اندازه محدودی باشد (برای مثال اینرسی بالا)
(Martin-Pena and Diaz- Garrido, 2008). باوجود تمامی این‌ها باید در انتخاب CV ها تا حد ممکن خساست به خرج داد تا از تداخل بیش‌ازحد آن‌ها در یکدیگر اجتناب کرده باشیم (Martin-Pena and Diaz-Garrido, 2008). Bititci et al. (2006) و Raymond and Bergeron’s (2008) مجموعه‌ای از متغیرهای اقتضایی را برای پژوهش‌های خود درزمینهٔ همکاری‌های QM در SME ها در نظر گرفتند که درنهایت به‌عنوان نشانه‌های متغیرهای اقتضایی SME ها در ادبیات موضوعی این پژوهش‌ها در نظر گرفته شدند و بنابراین همان مجموعه از متغیرها موردپذیرش ما نیز قرار گرفتند و برای بازتاب بخش خدمات SME درزمینهٔ این پژوهش اصلاح شدند.
Raymond and Bergeron (2008) بر این باورند که به‌کارگیری این روش موجز به ما کمک خواهد کرد تا هم به شناسایی تأثیرات CV ها و هم در شناسایی CV های بیشتر بپردازیم زیرا تأثیرات شیوه‌های QM هم چنان بدون توضیح باقی‌مانده‌اند. جدول 1 (که نشان‌دهنده اهداف پژوهش است) ادبیات موضوعی را نشان می‌دهد که ما CV ها مورداستفاده در این پژوهش را از آن به دست آورده‌ایم.

توضیح جدول 1
هر چهار CV یعنی استراتژی، فرهنگ، چرخه حیات و توجه به مشتری، بر اساس این قوانین انتخابی، زمینه فعلی و همچنین مواردی که در سایر تحقیقات و ادبیات موضوعی که در جدول 1 و شکل 1 نیز آمده‌اند، انتخاب‌شده‌اند.
نوع شناسی یا گشتالت CV که در شکل 1 آمده است، که طبق عادت دیرین نشان‌دهنده و زمینه‌ساز CV هاست، بیشتر به جهت ساخت تئوری استقرایی در طیف وسیعی از سازه‌ها تمایل دارد (Langfield-Smith, 1997). بنابراین استفاده از تئوری در مطالعات اقتضایی شامل برگرفتن نظام‌مند نوع شناسی هر یک از این CV ها و نیز ادغام آن‌ها در یک روش منسجم در چارچوب مفهومی است تا به وجود آوردن نوع شناسی های جدید (Agarwal and Hoetker, 2007؛ Corley and Gioia, 2011) و با تعریف تئوری Gioia and Pitre’s (1990) نیز هم‌راستا می‌باشد. هم‌اکنون به بحث درباره نوع شناسی هریک از این چهر نوع متغیر اقتضایی می‌پردازیم. در رابطه با استفاده از استراتژی به‌عنوان یک متغیر CV، تعدادی دیگر از پژوهش‌ها نیز از همین نوع شناسی استراتژی که Miles and Snow (1978) بنیان نهاده بودند نیز استفاده کرده‌اند. این مطالعات شامل پژوهش‌های Langfield-Smith (1997) و O’Regan and Ghobadian (2006) و Daft (2007) نیز می‌شود. این نوع شناسی به کمک خواهد کرد تا اهداف استراتژیک را به‌عنوان نقطه آغازین همکاری‌های استراتژیک در نظر بگیریم که با شیوه‌های QM مورداستفاده Johnston and Pongatichat’s (2008) نیز هم‌راستا می‌باشد.
توضیح شکل 2
شکل 2 چهار دسته متفاوت از نوع شناسی Miles and Snow (1978) را نشان می‌دهد: مدافع ـ بیشتر بر بهره‌وری و کاهش هزینه‌ها به‌منظور حفظ بازار موجود تأکید دارد؛ تحلیل‌کننده‌ها ـ هم‌زمان هم بر حفظ رو رشد بازارهای فعلی تمرکز دارند و هم در جستجوی بازارهای جدید هستند تا هم رشد فعلی را حفظ کرده و هم آن را افزایش دهند؛ آینده‌نگر ـ تمرکز بر خدمات جدید و فرصت‌های بازار برخلاف دوگانگی موجود در تحلیل‌کننده‌ها منجر به رشد شد وند؛ واکنش‌گر ـ استراتژی شفافی وجود ندارد ولی تمایل دارد تا به تغییرات بازار به شیوه‌ای تأخیری پاسخ دهد. O’Dwyer et al. (2009) می‌گوید که هر توضیحی از استراتژی در بخش خدمات SME ها ممکن است رسمی یا غیررسمی باشد، و این غیررسمی بودن نباید به‌عنوان کمبود تفسیر شود. دوم این‌که، علاوه بر چرخه حیات سازمانی CV ها، شماری از پژوهش‌ها تأثیرات چرخه حیات را بر SME ها ثابت کرده‌اند(Garengo et al, 2007؛Nair and Boulton 2008)). این مطالعات نشان می‌دهد که استفاده از چرخه حیات به‌عنوان یک CV بر محدودیت‌های اندازه یا سن سازمان فائق می‌آید، که اغلب پویایی چرخه حیات و پیامدهای رشد را می‌پوشانند (Raymond and Bergeron, 2008). مدل‌های چرخه حیات نوعاً شامل پنج مرحله می‌شوند (Greiner, 1972؛ Churchill and Lewis, 1983). مدل چرخه حیات Greiner (شکل 2)، درنتیجه نقدی که توسط Garengo et al. (2007) انجام شد برای این تحقیق انتخاب شد که کاربردش را در طیف وسیعی از مطالعات SME در مراحل مختلف رشد نشان داده است.

توضیح شکل 3
شکل 3 مدل چرخه حیات Greiner (1972) را نشان می‌دهد که در آن مراحل رشد سازمانی به پنج مرحله تقسیم‌شده‌اند: فاز اول ــ رشد از طریق فعالیت: فاز جستجوی مقدماتی برای شناسایی منابع و فرصت‌های منطبق؛ فاز دوم ــ رشد از طریق دستورالعمل‌ها: روش‌ها دستوراتی را از طریق ساختار کاربردی فراهم می‌کنند؛ فاز شوم ــ رشد از طریق هیئت نمایندگی: اتخاذ تصمیمات غیرمتمرکز منجر به استقلال بیشتر می‌شود؛ فاز چهارم ــ رشد از طریق هماهنگی: کسانی که در رأس تصمیم‌گیری هستند آزادانه عمل می‌کنند اما سازمان تحت کنترل کلی باقی می‌ماند؛ فاز پنجم ــ رشد از طریق همکاری: استفاده از تیم‌ها یا شبکه برای انجام دادن کارها. هم‌چنین این مدل افزایش سطح رسمی بودن در نحوه عملکرد SME را هنگامی در مراحل چرخه حیاتش پیشرفت می‌کند را نشان می‌دهد (شکل 3).
سوم این‌که، در نظر گرفتن توجه به مشتری به‌عنوان یک CV(شکل 1) زمینه خدماتی پژوهش حاضر را نشان می‌دهد و در راستای کامل با مطالعات انجام‌شده توسط O’Dwyer et al. (2009) و Hultman and Shaw (2003) درباره خدمات در SME ها می‌باشد. این پژوهش‌ها نیز با فراخوان Heinske and Davis (2006) درباره انجام مطالعات بر روی همکاری با مشتری در مدیریت عملیات خدمات (SOM) هم‌راستا می‌باشد. Ng et al. (2007) توجه به مشتری را به سه عنصر اصلی تقسیم می‌کند: خدمات حرفه‌ای، فروشگاه خدمات و خدمات انبوه که همگی در شکل 4 آمده‌اند.

توضیح شکل 4
این دسته‌بندی‌ها مربوط به سطح تماس با مشتری و تعداد مشتری‌هاست. خدمات حرفه‌ای دارای سطح بالایی از تماس با مشتری و عناصر بالایی از مشتری سازی و فرایند، عملیات دفتری جلویی و حجم کمی از مشتری‌هاست. خدمات انبوه به مشتری حجم زیادی از مشتری را دارد اما مدت‌زمان تماس با آن‌ها و سفارشی‌سازی کم است و بیشتر بر عملیات دفتری پشتی تأکید دارد. خدمات به مغازه‌ها سطح متوسطی از تماس با مشتری، تعداد مشتری و سفارشی‌سازی را داراست (Silvestro, 2001). تحقیق Hultman and Shaw(2003) درباره مدیریت کیفی بخش خدمات در SME ها می‌گوید که یک رابطه معاملاتی مستمر در نوع شناسی توجه به مشتری وجود دارد. اقدامات معاملاتی شامل تعداد بیشتر یاز مشتری‌ها و مدت‌زمان تماس کمتر با آن‌ها می‌شود. اما اقدامات رابطه‌ای شامل پوشش روابط عمیق دز سطوح شخصی و سازمانی می‌شود (O’Dwyer et al., 2009). نوع شناسی توجه به مشتری باید هر دو مورد رابطه و معامله را در تفسیر نقش شیوه‌های QM د رحمایت از همکاری‌های استراتژیک در نظر بگیرد همان‌طور که در شکل 4 نشان داده‌شده است.
چهارم این‌که در مطالعات Sousa and Voss (2008)، (2013) Storey and Hughes و Bititci et al (2006) فرهنگ به‌عنوان یک CV تعریف‌شده است. با وام گرفتن همین مفهوم از سایر تحقیقات که هم‌راستا با پژوهش‌های Gioia (2011) و Ridder et al (2014) نیز هستند مفهوم نوع شناسی Handy (1985) همان‌طور که در شکل 5 آمده است گزینه مناسبی باشد. اگرچه در ادبیات موضوعی نیز تااندازه‌ای نقش پررنگی داشته است (Brindley, 2005; Bititci et al. 2006; Sousa and Voss, 2008).

توضیح شکل 5
نوع شناسی فرهنگ چهر عنصر اصلی دارد. نقش فرهنگ: که تمرکزش بر روش، سلسله‌مراتب و حالات است؛ توان فرهنگی: فرد صاحب‌منصب و غالبی که مسئولیت را در دست دارد و اغلب قوانین غیررسمی دارد؛ اهداف فرهنگی: اهداف و وظایفی که اغلب حول مشارکت و توانایی انجام کار هستند؛ و پشتیبانی فرهنگی ک توانمندسازی محیط با سطوح بالای انگیزه‌های درونی. بنابراین همان‌طور که در شکل 5 آمده است، بنابراین با افزایش تعاریفی مربوط به نقش با اهداف فرهنگی و یا افزایش توانمندسازی در انواع پشتیبانی و اهداف مواجه خواهیم شد. بنابراین همان‌طور که Hultman and Shaw (2003) و O’Dwyer et al. (2009) توضیح داده‌اند، فرهنگ، زمانی که با این عناصر مختلف در نوع شناسی تعریف شود به‌احتمال‌زیاد تأثیرات متفاوتی بر همکاری استراتژیک و شیوه‌های QM در بخش‌های خدماتی SME ها خواهد داشت.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

2.1.2. داده های گرایش غذایی
برای ایجاد ایده های قوی محصول و اطمینان از اینکه محصولات در بازار، رقابتی باقی می مانند، شرکت ها برای مشاهده نیازهای در حال تغییر مصرف کننده می توانند بر روندهای غذایی نظارت کنند (استوارت – ناکس و میشل، ۲۰۰۳؛ دیویس، ۱۹۹۳). داده های مصرف کننده که در ابتدای پروژه جمع آوری شدند، بسته به مدت NPD، در زمان راه اندازی محصول می توانند قدیمی باشند. بنابراین، متخصصان غذایی باید محصولات را برای مصرف کنندگان آینده خود توسعه دهند (فولر، ۲۰۰۵). شرکت های تحقیق بازار، در مورد گرایشات آینده در مصرف مواد غذایی به شرکت های غذایی اطلاعات می دهند. متخصصان غذایی می توانند در زمان توسعه محصول از چنین داده هایی استفاده کنند تا علائق زودگذر را نادیده گرفته و بر محصولاتی سرمایه گذاری کنند که با گرایشات بلند مدت همخوانی دارند (فولر، ۲۰۰۵).
در چند دهه گذشته، سه گرایش اصلی غذایی در خط مقدم نوآوری های غذایی قرار گرفتند که در این چارچوب گنجانده شدند. اول، گرایش غذایی سالم شامل غذاهایی است که از شیوه غذایی سالم مردم حمایت می کند، به عنوان مثال، سوپر فود، غذاهای فراسودمند، غذاهای رژیمی، غذاهایی با برچسب تمیز، غذاهایی با شکر کم یا کالری کم، غذاهای طبیعی و غذاهای کمتر فرآوری شده (آیسولی و همکاران، ۲۰۱۷؛ بوگ، ۲۰۱۵). دوم، محصولات غذایی از پیش آماده به مصرف کنندگان کمک می کنند زمان و تلاش مورد نیاز برای تهیه غذا، مصرف و پاک سازی را به حداقل برسانند (جکسون و ویهوف، ۲۰۱۰؛ برونر و همکاران، ۲۰۱۰)، مانند غذا در بسته های کوچک، غذای آماده برای خوردن و آماده به طبخ. سوم، محصولات پایدار به اهداف اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی در زنجیره غذایی کمک می کنند، مانند محصولات گیاهخواری، گیاهی، اخلاقی، محلی و یا محصولاتی که ادعا می شود منشا خاصی دارند (گرانرت و همکاران، ۲۰۱۴؛ ورمیر و وربیک، ۲۰۰۶).

2.1.3. داده عوامل محیطی
در یک سطح متراکم تر، تغییر در نیازهای مصرف کنندگان را می توان با ۴ گروه از داده های عوامل محیطی توضیح داد: 1) اجتماعی-فرهنگی؛ 2) جمعیت شناختی؛ 3) اقتصادی؛ و 4) تکنولوژیکی (ون تریپ و استینکام، 2005، مولنبرگ و وایان، 2001). در متن زیر، اثر برخی از عوامل را بر تغییر نیازهای مصرف کننده توضیح می دهیم.
عوامل اجتماعی-فرهنگی عبارتند از تغییر در نگرش های مصرف کننده، سبک زندگی، آموزش، قومیت و الگوهای خرید، که حاصل شهرنشینی و جهانی شدن است. شهرنشینی منجر به ظهور سبک زندگی مبتنی بر سرعت، حرکت و رفاه شده است. غذاهای آماده ی فرآوری شده، جایگزین محصولات خام شده و مصرف غذاهای فصلی از بین رفته است که این امر منجر به تغییر در الگوهای خرید می شود (کاستا و جونگن، ۲۰۰۶؛ مولنبرگ و وایان، ۲۰۰۱). علاوه بر این، سطح آموزش افزایش یافته است که منجر به ظهور مصرف کنندگان آگاه از محیط زیست و تغذیه می شود (کرنی، 2010؛ برودی و لرد، 2007؛ کوستا و جونگن، 2006؛ سنوئر و همکاران، 1991). علاوه بر این، جهانی شدن فرهنگ های مختلفی را ایجاد کرده (کوایرتکا، ۲۰۰۵؛ ارنفلد، ۲۰۰۳)، باعث تغییر در ترکیب نژادی و مذهبی در شهرها شده و در عادات غذایی جمعیت های محلی و جمعیت های جدید تغییراتی ایجاد کرده است (وندل و همکاران، ۲۰۰۸؛ کوایرتکا، ۲۰۰۵). همه ی اینها با تاثیر بر ارزیابی مصرف کنندگان از محصول، در طول زمان در ایجاد نگرش مصرف کنندگان نقش دارند (سلومون، 2008).
عوامل جمعیت شناختی مانند رشد جمعیت، سن، توزیع جنسی، اندازه خانوار و مهاجرت منطقه ای نیز شاخص های تقاضای غذا هستند (هوئک و همکاران، ۲۰۰۴). به طور مثال، جمعیت سالمند تمایل بیشتری به غذای سالم دارد (کوستا و جونگن، ۲۰۱۰؛ سنوئر و همکاران، ۱۹۹۱)، در حالی که در درجه اول مصرف کنندگان خانم غذای ارگانیک می خرند (پادل و فوستر، ۲۰۰۵؛ دیویس و همکاران، ۱۹۹۵). کاهش در اندازه خانواده ها و خانوارها منجر به تقاضای دسترسی به غذاهایی شد که می توان به سادگی و به سرعت آماده ساخت (کوستا و جونگن، ۲۰۰۶؛ مولنبرگ و همکاران، ۱۹۹۱). درنهایت، تحرک افزایش یافته منجر به افزایش مهاجرت منطقه ای شد که افزایش تنوع عرضه مواد غذایی را در پی داشت (مولنبرگ و وایان، ۲۰۰۱).
عوامل اقتصادی مانند درآمد خالص، سطح بیکاری، نوسانات قیمت و وضعیت اقتصاد کلان، نشان دهنده ی رفتار خرید مصرف کنندگان است (سنوئر و همکاران، ۱۹۹۱). افزایش درآمد می تواند شاخصی از بهبود در کیفیت رژیم های غذایی و دسترسی غذا باشد، اما می تواند منجر به رژیم های ناکارآمد با چربی بالا شود (کرنی، 2010؛ مرموت، 2002)، در حالی که درآمد پایین منجر به مصرف محدود میوه ها، سبزیجات، گوشت بدون چربی(لخم) و ماهی تازه می شود درونوسکی و دارمون، 2005؛ نستله و همکاران، 1998).
داده های پیشرفت تکنولوژیکی مربوط به تکنولوژی مورد استفاده برای تولید محصول است. هرچند این نوع داده ها به طور مستقیم از مصرف کنندگان به دست نیامده است، اما نشان دهنده تغییر احتمالی نیاز مصرف کنندگان در آینده است (رونتلتاپ، 2007). پیشرفت های گذشته ی تکنولوژیکی مانند غذای آماده برای خوردن، جایگزین های گوشت، پیشرفت در روش های بسته بندی و غذاهای مغذی تر، منجر به نوآوری های متعدد شده است ترجیحات مصرف کنندگان را تغییر داده است نویل و همکاران، 2017؛ الزمن و همکاران، 2013؛ فاگوئرا، 2012؛ الزمن و همکاران، 2011؛ کوستا و جونگن، 2010؛ اوزدمیر و فلوراس، 2004). با پیروی از پیشرفت های تکنولوژیکی در داخل و خارج از صنایع غذایی، شرکت ها با تشخیص نیازهای برآورده نشده مصرف کنندگان در بازار می توانند نوآوری کنند (جونگن و میلنبرگ، 2005). نوآوری تکنولوژیکی می تواند ارزش افزوده مصرف کننده را افزایش دهد که می تواند تاثیر مثبتی بر موفقیت محصول داشته باشد (کوک و همکاران، 2011).

2.1.4. تفاوت در میان انواع داده ها – چارچوب زمانی و ویژگی
شکل ۱ شامل دو بعد است (چارچوب زمانی و ویژگی)، که ما برای متمایز کردن انواع داده های مصرف کننده از آن ها استفاده کردیم. چارچوب زمانی نشان دهنده طول نسبی دوره زمانی است که در طول این دوره زمانی داده های مصرف کننده به دست می آید. داده های مشارکت مصرف کننده نشان دهنده کوتاه ترین چارچوب زمانی است، چرا که معمولا شامل جمع آوری داده ها در یک نقطه ی زمانی مانند آزمون های حسی است (دلارو و بوتروله، ۲۰۱۰؛ پورتا و همکاران، ۲۰۱۰). آزمون های حسی را می توان به صورت مطالعات آزمایشگاهی کنترل شده طراحی نمود که هدف این آزمون ها سنجش ارزیابی مصرف کنندگان از ویژگی های حسی محصول است، یا می توان یک تلاش برای ثبت محیط مصرف واقعی در نظر گرفت که هدف آن اندازه گیری ترجیح کلی مصرف کننده و پذیرش محصول است (همرلینگ و اسپیلر، ۲۰۱۶). گرایش غذایی نشان می دهد تغییر نگرش ها در طول زمان، منجر به تغییر در الگوهای مصرف می شود (گرانرت، 2005). تعیین الگوهای مصرف به جمع آوری داده ها در طی چند هفته، چند ماه یا چند سال نیاز دارد و شامل بررسی ترازنامه های غذایی، خرده فروشی و بودجه خانوار است (کرنی، 2010). از سوی دیگر، عوامل محیطی استراتژیک به جمع آوری اطلاعات در طول سال ها نیاز دارد تا الگوهای تغییر را مشاهده کنیم. برای مثال، تصویر داده های دموگرافیک را می توان در ۱۰ یا ۲۰ سال ساخت (سنوئر و همکاران، ۱۹۹۱).
بُعد دوم شکل ۱، به خاص بودن داده ها اشاره می کند. در اینجا ما به خاص بودن داده های مرتبط با یک محصول مشخص می پردازیم. به این ترتیب عوامل محیطی استراتژیک، حداقل مشخصه هستند زیرا اطلاعات عمومی مربوط به یک محصول خاص را ارائه می کنند (به عنوان مثال، کرنی، ۲۰۱۰؛ لاندال، ۲۰۰۶؛ فولر و همکاران، ۱۹۹۱). این نوع داده ها را می توان برای پروژه های مختلف توسعه محصول استفاده کرد. داده های گرایشات غذایی بسیار خاص هستند زیرا حاوی اطلاعات دقیق در مورد گروه های مشخصی از مصرف کننده و علاقه آن ها به انواع خاصی از محصولات می باشند (به عنوان مثال، شرکت مینتل ، ۲۰۱۸). در آخر داده های دخالت مصرف کننده، بیش تر از همه خاص بودن را ایجاد می کند، زیرا معمولا در طول توسعه یک محصول خاص به دست می آیند، که با مصرف کنندگان آزموده شده یا توسعه داده می شوند (به عنوان مثال، جانسن و دانکبار، ۲۰۰۸؛ کائولیو، ۱۹۹۸).

2.2. فاز توسعه محصول، نوع پروژه توسعه محصول، اندازه شرکت و عملکرد پاسخ دهندگان می تواند بر استفاده ی داده های مصرف کننده تاثیر بگذارد
شکل ۱ نشان می‌ هد که انواع مختلف داده های مصرف کننده را می توان در فازهای مختلف توسعه محصول به کار گرفت که به علت فعالیت های خاص در هر فاز، میزان استفاده تفاوت است. NPD معمولا شامل چهار فاز است: شناسایی فرصت، طراحی محصول، تست محصول، و راه اندازی محصول (ون کلیف و همکاران، ۲۰۰۵). در طول این فازها، داده های مصرف کننده برای محدود کردن ایده های چندگانه محصول و طراحی و آزمون های مفاهیم و فرمول های محصول جدید استفاده می شود تا موفقیت محصول را تضمین کند (لانینگ و مارسلیز، ۲۰۰۹؛ ون کلیف و همکاران، ۲۰۰۵). PLC نیز معمولا شامل 4 مرحله است: معرفی، رشد، بلوغ و افول. در اینجا داده های مصرف کننده، استراتژی بازارهای در حال توسعه را آسان می کند، در حالی که محصول از یک محصول ناشناخته برای مصرف کنندگان، به محصولی شناخته شده تبدیل می شود، تا زمانی که مصرف کنندگان یه دلیل محصول جدید تر، دیگر این محصول را نخرند (فولر، 2005).
طبق نظر ایرل و همکاران (۲۰۰۱)، 6 نوع پروژه توسعه محصول وجود دارد: کاهش هزینه محصول، جایگاه یابی مجدد محصول، توسعه محصول، توسعه خط محصول، خطوط جدید محصول و محصولات جدید در جهان. نوع پروژه نوآوری می تواند نوع داده مصرف کننده که مورد نیاز است را تعیین کند. به عنوان مثال، پروژه های جدید در دنیا می توانند از داده های مشارکت مستقیم مصرف کننده بهره مند شوند تا مفاهیم محصول و محصولات فیزیکی را اصلاح کنند و زمانی که محصول برای مصرف کنندگان ناآشنا است، استراتژی های ارتباط موثر را توسعه دهند (جانسن و دانکبار، ۲۰۰۸؛ ایرل و همکاران، ۲۰۰۱). با این حال، شواهد تجربی اندکی وجود دارد که استفاده از داده های مختلف مشارکت مصرف کننده و سهم آنها در موفقیت محصول را مقایسه کند.
در نهایت، اندازه شرکت و عملکرد پاسخ دهندگان می تواند بر نوع داده های استفاده شده تاثیر بگذارد. شرکت های کوچک و متوسط در مقایسه با شرکت های بزرگ، محدودیت های مالی دارند که منجر به دسترسی پایین منابع برای به دست آوردن داده های مصرف کننده می شود (بک و دمیرگوک- کونت، ۲۰۰۶). علاوه بر این، تفاوت در داده های مصرف کننده ممکن است به این دلیل باشد که پاسخ دهندگان براساس وظایف مختلشان عملکرد متفاوتی دارند. برای توسعه محصول مبتنی بر مصرف کننده، سه عملکرد اساسی است. تحقیق و توسعه (R&D)، بازاریابی و تحقیق مصرف کننده (کوستا و جونگن، ۲۰۰۶؛ وان تریپ و استینکامپ، ۲۰۰۵). تمرکز R&D بر ارائه تکنولوژی برتر به مصرف کنندگان است، در حالی که بازاریابی بر جایگاه یابی محصول و ساخت تصویر محصول تمرکز دارد (وان تریپ و استینکامپ، 2005). تحقیقات مصرف کننده درک عمیقی از نیازهای مصرف کنندگان ارائه می دهد، نیازها را به الزامات محصول تفسیر می کند و محصول مصرفی را تست می نماید (موسکوویتز و ساگوی، ۲۰۱۳). چارچوب مفهومی پایه و اساس طراحی این تحقیق است.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

مقاله ما در زمینه ادبیات محافظه کاری در حسابداری به شیوه های مختلف موثر واقع شده است. اول، شرح می دهیم که میزان محافظه کاری غیر شرطی در گزارش، در گزارش دارایی خالص، در مقاطع متفاوت است که در آن استانداردهای حسابداری ثابت است و اینکه تغییر مقطعی در محافظه کاری غیر شرطی در گزارش از نظر سیستماتیک مرتبط با مراحل چرخه زندگی بنگاه است زبرا استانداردهای حسابداری دارای اثر تفاضلی بر بنگاه استانداردهای حسابداری در مراحل مختلف چرخه زندگی است. یافته ما در تغییر مقطعی محافظه کاری در حسابداری مکمل تغییر سری زمانی محافظه کاری در حسابداری Givoly and Hayn (2000) است. دوم، یافته های ما نشان داد که علاوه بر توجه به روند موقت محافظه کاری در حسابداری در تجزیه و تحلیل صورت مالی باید به اثر مرحله چرخه زندگی بنگاه بر نسبت مالی توجه کنیم. سوم، یافته های ما نشان داد که محافظه کاری در حسابداری یک مفهوم چند بعدی است. مقیاس های مختلف محافظه کاری احتمالا دارای ابعاد مختلف محافظه کاری است و از این رو در پاسخ به تغییرات مشخص ویژگی بنگاه یا استانداردهای حسابداری در یک جهت حرکت نمی کند. بنابراین در تحقیقات آینده محققان باید با توجه به ابعاد محافظه کاری عمل کنند. در آخر یافته های ما نیز باید مطالق با منافع طرفین باشد که قرارداد آنها طبق ارقام حسابداری است. از نظر واتس 1993 محافظه کاری حاصل نقش قراردادی حسابداری در بازار بدهی است. بنابراین چرخه زندگی یک بنگاه در قرارداد حسابداری طبق شواهد ما نشان داد که مرحله چرخه زندگی بنگاه بر محافظه کاری موثر است.

2. پیشینه و فرضیه پژوهش
2.1 چرخه زندگی بنگاه
طبق فرضیه نظریه چرخه زندگی بنگاه، بنگاه از طریق مراحل مختلف چرخه زندگی تکامل می یابد. بنگاه دارای ویژگی های مختلف مالی و مستلزم مهارت ها،اولویت ها و استراتژی های مختلف مدیریت در این مراحل است. به منظور برخورداری از تقاضا دائم و مزیت هزینه نسبت به رقبا، نظریه چرخه زندگی نشان می دهد که بنگاه باید در مراحل اولیه چرخه زندگی درآمد خود را به حداکثر برساند. این پیش بینی نظریه چرخه زندگی مبتنی بر این فرض است که پاداش کسب سهم بازار به منظور برخورداری از تقاضا دائم و مزیت هزینه در طول مراحل چرخه زندگی از بین می رود که نشان می دهد بنگاه باید الگوهای مختلف جریان نقدی را در مراحل چرخه زندگی نشان دهد. دیکینسون 2011 از این موضوع برای تدوین یک پروکسی برای چرخه زندگی بنگاه با استفاده از الگوی جریان نقدی از فعالیت های عملیاتی، سرمایه گذاری و مالی استفاده کرده است. به منظور طبقه بندی بنگاه ها در مراحل مختلف چرخه زندگی با جزئیات مقیاس دیکینسون 2011 در بخش 3.2 مطرح می شود.
تحقیقات اندکی در خصوص اثر چرخه زندگی بنگاه بر رفتار گزارش یا سیستم اطلاعات حسابداری بنگاه با چند استثنا وجود دارد. Anthony and Ramesh (1992) جزو اولین مطالعاتی است که به بررسی اثر مراحل چرخه زندگی بنگاه بر رابطه بین پاسخ بازار سهام به مقیاس عملکرد حسابداری می پردازد. آنها نشان دادند که ضرایب پاسخ رشد فروش غیر منتظره و سرمایه گذاری سرمایه غیر منتظره با تکامل بنگاه از مرحله رشد به نزول کاهش می یابد. Liu (2006) به بررسی تغییر اقلام تعهدی حسابداری با تغییر محیط عملیاتی بنگاه در چرخه زندگی آن پرداخته و روشی را برای کاهش کیفیت حسابداری ارائه کرده است. از طریق نظرسنجی با ایمیل و مطالعات میدانی بنگاه ها، Yuen (2001) به بررسی اثر چرخه زندگی بنگاه بر تغییر سیستم حسابداری مدیریت بنگاه (MAS) پرداخته و نشان داد که اثر این سیستم بر رشد بنگاه بسیار مهم است. به علاوه Silvola (2008) و Moores and Yuen (2001) با بررسی تغییر سیستم کنترل مدیریت بنگاه با چرخه زندگی بنگاه و سرمایه گذاران نشان دادند که اینها عوامل مهم تبیین تغییر سیستم کنترل مدیریت بنگاه است.

2.2 محافظه کاری شرطی در مقایسه با محافظه کاری غیر شرطی
با وجود اهمیت نظریه حسابداری، در ادبیات حسابداری تعریف خاصی در خصوص محافظه کاری وجود ندارد. بنابراین محققان انواع تعاریف را برای محافظه کاری در حسابداری ارائه کردند که هریک ابعادی از آن را شامل می شود. علاوه بر تعاریف Basu (1997) و Givoly and Hayn (2000)، Feltham and Ohlson (1995) محافظه کاری را حقوق صاحبان سهام فوق العاده در بلند مدت می داند. از نظر Beaver and Ryan (2005, pp. 269–270) طبق ماهیت چند بعدی محافظه کاری می توان محافظه کاری شرطی و غیر شرطی را در نظر گرفت. محافظه کاری غیر شرطی مستقل از اخبار به معنای گزارش دارایی و بدهی است و فرآیند حسابداری منجر به حن نیت مورد نظر گزارش نشده می شود. 2 مثال از محافظه کاری غیر شرطی 1) تسریع استهلاک دارایی و 2) هزینه ناملموس شرکت است. محافظه کاری شرطی وابسته به اخبار به معنای گزارش مقادیر حساب دفتری تحت شرایط منفی است. این مقادیر تحت شرایط مطلوب گزارش نمی شوند. 2 مثال از محافظه کاری شرطی 1) به کارگیری هزینه پایین حسابداری و 2) نقص گزارش دارایی ملموس / ناملموس است.

2.3 فرضیه پژوهش
Basu (1997)، Givoly and Hayn (2000) و Feltham and Ohlson (1995) طبق تعاریف خود از محافظه کاری مقیاس های محافظه کاری در حسابداری را ارائه کرده و نشان دادند که گزارش مالی در آمریکا در 4 دهه گذشته محافظه‌کارانه‌تر شده است. با این حال از نظر ما تغییر موقت در محافظه کاری در حسابداری مبین تغییر مقطعی محافظه کاری نیست. این مطالعه به بسط موارد گزارش شده به وسیله Givoly and Hayn (2000) با طرح اثر مرحله چرخه زندگی بر محافظه کاری در حسابداری پرداخته است.
نظریه چرخه زندگی بنگاه نشان داد که بنگاه باید در مراحل اولیه چرخه زندگی سرمایه گذاری بیشتری داشته باشد زیرا بازده حاشیه ای سرمایه در طول مراحل چرخه زندگی از بین می رود. از نظر ما در مرحله مقدماتی بنگاه باید بیشتر به تحقیق و توسعه، سرمایه انسانی، تغییر سازمانی و هزینه سرمایه توجه کند زیرا پس از آن باید به تقاضا دائم و مزیت هزینه بپردازد. GAAP نیازمند هزینه در خصوص تحقیق و توسعه، سرمایه انسانی و تغییر سازمانی است. این قاعده محافظه کاری در حسابداری در مرحله مقدماتی از اهمیت بیشتری برخوردار است زیرا بنگاه در دیگر مراحل به دنبال افزایش سرمایه گذاری است. در نتیجه حقوق صاحبان سهام در مرحله اول بیشتر افت می کند.
علاوه بر این نظریه چرخه زندگی بنگاه نشان داد که پاداش بازار در سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه، سرمایه انسانی، تغییر سازمانی و هزینه سرمایه در مرحله مقدماتی بیشتر از مرحله بلوغ است. ارزش حقوق صاحبان سهام در مرحله مقدماتی ارزیابی می شود. بنابراین انتظار می رود که میزان محافظه کاری در حسابداری در مرحله مقدماتی بیش از مرحله بلوغ باشد. این سطوح متفاوت سرمایه گذاری مستقل از اخبار و مرتبط با مقیاس های محافظه کاری غیر شرطی است. با توجه به بحث بالا، فرضیه 1 به شرح زیر است:
H1: محافظه کاری غیر شرطی در گزارش بنگاه با ورود آن به مرحله بلوغ و نزول کاهش می یابد.
عدم تقارن در درآمد گزارش شده در منعکس کردن خبر بد در مقایسه با خبر خوب از نظر Basu (1997) جنبه شرطی محافظه کاری است. این جنبه کاملا متفاوت از دیگر جنبه های محافظه کاری غیر شرطی است که توسط دو مجموعه اول مقیاس محافظه کاری آمده است، یعنی سطح اقلام تعهدی غیر عملیاتی و نسبت به بازار به حساب. این دو مقیاس نشانگر تمایل حسابداران به عدم گزارش دارایی های خالص بنگاه های کم درآمد با شناخت درآمد پایین تر، شناخت هزینه سریع تر، اعتبارسنجی دارایی پایین و اعتبارسنجی بدهی بالاتر است. رایان 2006، ص 519 می نویسد:
جمع آوری اقلام تعهدی منفی و میزان افزایش نسبت بازار به حساب بیش از یک شاید طبیعی ترین راه ارزیابی محافظه کاری کلی باشد. با این حال، این مقیاس ها به احتمال زیاد در درجه اول نشانگر محافظه کاری غیر شرطی است که مقدم بر محافظه کاری شرطی است و به همین دلیل آنها برای ارزیابی محافظه کاری شرطی مفید نیستند، مگر اینکه محقق بتواند بخش های خاصی از اقلام تعهدی منفی یا نسبت بازار به حساب محافظه کاری شرطی را شناسایی کند.
بنابراین، انتظار داریم که نتایج ما مقیاس اندازه گیری محافظه کاری غیر شرطی باشد. با این حال، مشخص نیست آیا محافظه کاری مشروط با مراحل چرخه زندگی مرتبط است یا خیر. به این دلیل یک فرضیه رسمی درباره محافظه کاری شرطی و مراحل چرخه زندگی مطرح نشده است.

3. طرح تحقیق
3.1 توصیف کننده چرخه زندگی – دیکنسون 2011
تحقیقات اندکی در مورد پروکسی در مرحله چرخه زندگی بنگاه وجود دارد. مطالعات قبلی از ترکیب رشد فروش، هزینه های سرمایه، نسبت سود سهام تقسیم شده و سن بنگاه به عنوان یک پروکسی برای مرحله چرخه زندگی استفاده کرده ایم. با این حال، دیکنسون 2011 منتقد این رویکرد متغیر تنها برای فرض قوی توزیع یکنواخت مشاهدات بنگاه در مرحله چرخه زندگی است و یک پروکسی جدید برای مرحله چرخه زندگی بر اساس طبقه بندی الگو جریان نقدی طرح کرد. یکی از مزایای این رویکرد الگوی جریان نقدی این است که از کل مجموعه اطلاعات مالی موجود در عملیات، سرمایه گذاری و جریان نقدی تامین مالی استفاده می کند و پروکسی طبقه بندی مرحله چرخه زندگی حاصل سازگار با نظریه اقتصادی مراحل چرخه زندگی بنگاه است. طبق دلایل مورد بحث در بالا، عمدتا از پروکسی چرخه زندگی پیشنهادی دیکنسون 2011 استفاده می کنیم. از آنجا که این سه نوع جریان نقدی می توانند جریان نقدی مثبت یا منفی باشند می تواند هشت الگو جریان نقدی وجود داشته باشد. دیکنسون 2011 ترکیبی از این هشت ترکیب ممکن را در پنج مرحله به شرح زیر مطرح کرد:

که در آن CFO جریان نقدی از فعالیت های عملیاتی CDI) oancf، CFI جریان نقدی از فعالیت های سرمایه گذاری CDI ivncf و CFF جریان نقدی از فعالیت های مالی CDI fincf است.
همچنین از پروکسی چرخه زندگی مبتنی بر یک مقیاس غیر مالی – سن بنگاه – استفاده می کنیم.

3.2 مقیاس محافظه کاری در حسابداری
Givoly and Hayn (2000) چهار معیار محافظه کاری حسابداری را توسعه داد: 1) سطح و نرخ اقلام تعهدی غیر عملیاتی منفی در طول زمان؛ 2) مقیاس مبتنی بر Basu 1997درآمد نامتقارن در طول دوره اخبار خوب و بد؛ 3) مقیاس بر اساس خواص سری زمانی مانند ناهماهنگی و تنوع درآمد و جریان نقدی و 4) نسبت بازار – حساب. از آنجا که هدف این مقاله بررسی رابطه بین محافظه کاری در گزارش و مراحل چرخه زندگی بنگاه ها در مقطعی در هر سال است، مقیاس ما از محافظه کاری باید بر اساس حسابداری یا اطلاعات بازار در یک سال باشد. مقیاس Givoly and Hayn’s (2000) از داده های سری زمانی استفاده می کند و بنابراین یک مقیاس مناسب محافظه کاری در گزارش نیست. در این مطالعه بنابراین، سطح اقلام تعهدی غیر عملیاتی و نسبت بازار – حساب مقیاس محافظه کاری غیر شرطی است. از ضریب رگرسیون مورد استفاده Basu 1997 به عنوان مقیاس محافظه کاری شرطی در گزارش در این مقاله استفاده شده است.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

نقش پذیری، توضیحی برای تکامل سازمانی ارائه می کند که با مفاهیم دیگر متفاوت است، مفاهیمی که معمولا برای اهداف یکسان، مانند وابستگی مسیر استفاده می شوند. در حالی که وابستگی مسیر بر زنجیره ای از وقایع مرتبط متمرکز است تا توضیح دهد گذشته چگونه آینده را شکل می دهد، نظریه نقش پذیری صرف نظر از رویدادهای بعدی، بر تداوم تاثیر محیط در طول دوره های حساس خاص تمرکز می کند (مارکی و تیلسکیک، ۲۰۱۳).
بیشتر تحقیقات در مورد نشانه گذاری سازمانی با برجسته کردن تاثیر موقعیت در آن زمان (به طور مثال کیمبرلی، ۱۹۷۹) و/یا نقش موسس (شاین، ۱۹۸۳)، بر سال های ابتدایی حضور شرکت تمرکز کرده اند. با این حال، دوره های حساس نه تنها سال های ابتدایی چرخه عمر شرکت را در بر می گیرد، بلکه دوره های ویژه دیگری را نیز شامل می شود که در طی آن ها شرکت به دلایل خاصی بیشتر پذیرای تاثیرات محیط است. به احتمال زیاد این دوره از نفوذ بسیار حساس، در طول دوران گذار رخ می دهد، زمانی که سازمان وارد حوزه جدیدی می شود که فاقد روال و روندهای مرسوم برای فعالیت است (مارکی و تیلسکیک، ۲۰۱۳). توسعه بین المللی یک نمونه از این مورد است (اتیو و همکاران ، 2000؛ ساپینزا و همکاران ، 2006). کشورهای خارجی یک منبع یادگیری و دانش جدید هستند که می تواند ضربه ماندنی بر ساختار و فرآیندهای شرکت ایجاد کنند.
و با این حال تحقیقات قبلی در مورد نقش نقش پذیری در توسعه بین المللی، عمدتا بر تاثیر محیط کشور میزبان بر انتخاب های استراتژیک بین المللی متمرکز شده اند (برای بررسی مقاله ژو و گیلن، ۲۰۱۵ را ببینید). یکی از اندک استثنائات، تحقیق ساپینزا و همکاران (۲۰۰۶) است که استدلال می کنند سازمانی که زودتر به خارج از کشور گسترش یابد، میزان نقش پذیری قابلیت پویای آن برای بهره برداری از فرصت ها در بازارهای خارجی قوی تر است. آن ها در تحقیقشان تمرکز خود را به تاثیرات خارجی دریافت شده از کشور میزبان برمی گردانند. به این ترتیب می توانیم نقش پذیری بین المللی را اینگونه تعریف کنیم: فرآیندی که از طریق آن نیروهای بازار و محیط سازمانی کشورهای اولیه که شرکت در آن ها گسترش بین المللی خود را آغاز می کند، روال ها و قابلیت های شرکت را شکل می دهند تا به توسعه بین المللی و فعالیت های بین المللی بپردازند.

نقش پذیری بین المللی و شکاف توسعه بین کشورهای میزبان و کشورهای مبدا
زمانی که یک شرکت برای اولین بار در خارج از کشور گسترش می یابد، در مواجهه با بازارهای بین المللی و خصوصا در تطبیق مدل کسب وکار خود برای بهره برداری از فرصت های تجاری خارجی، تجربه ندارد. نیاز به موفقیت در بازاری متفاوت از کشور مبدا، شرکت را وادار می کند روندها و روال های کاری خود را مجددا بررسی کند. این مسئله مهم است زیرا در هر کشور جدید، شرکت با رقابت محلی مواجه است که قابلیت های آن از طریق محیط و موسسات محلی شکل گرفته است (پورتر، ۱۹۹۰) و به همین دلیل، کاملا برای رقابت در این محیط تطبیق داده شده است. به همین دلیل است که معمولا فرآیند توسعه بین المللی به صورت یک فرآیند یادگیری در نظر گرفته می شود که در آن، شرکت ها استراتژی های خود را مطابق آنچه در بازارهای خارجی یاد می گیرند، تطبیق می‌ دهند (جوهانسون و والن ، 1977). به همین دلیل است که تجارب قبلی شرکت در بازارهای خارجی، پذیرش روال های اصلی برای سازگاری و بهره برداری از فرصت های تجاری خارجی را تحت تاثیر قرار می دهد.
گسترش بین المللی، سبک و سنگین کردن بین ریسک و بازده را در بر می گیرد. گسترش شرکت در خارج از کشور، به سرمایه گذاری منابع و آشکار کردن شرکت در بازارهای جدید در فرآیندی سرشار از عدم اطمینان نیاز دارد. بنابراین، این گسترش می تواند زیان هایی برای شرکت ایجاد کند و شانس بقای شرکت را کاهش دهد. با این حال، گسترش شرکت می تواند چشم اندازهای رشد آن را بهبود دهد زیرا بازارهای جدید را بازگشایی می کند و منابع و تجربه را به شکل قابلیت های جدیدی انباشته می سازد و می تواند به هنگام گسترش به کشورهای دیگر کمک کند (ساپینزا و همکاران، ۲۰۰۶). قرار گرفتن یک شرکت در بازارهای توسعه یافته در مراحل اولیه توسعه بین المللی، این تبادل را تشدید می کند. همه بازارهای بین المللی به یک اندازه چالش برانگیز نیستند و این پتانسیل را ندارند که منابع جدیدی از دانش ارائه کنند (گیلن وگارسیا-کنل، ۲۰۰۹)، زیرا کشورها بازارهای عوامل استراتژیک متفاوتی دارند (کیم و همکاران، ۲۰۱۵). کشورهای توسعه یافته برحسب طراحی محصول، تکنولوژی و خدمات، تقاضای بیشتری دارند، زیرا معمولا آن ها مشتریان ماهرتر و رقبای قوی تری دارند که از مجموعه غنی منابع و قابلیت های موجود در بازارهای عامل استراتژیک محلی بهره می برند (کیم و همکاران، ۲۰۱۵). در نتیجه ایجاد سود در این کشورها دشوار است. در مقابل، کشورهای درحال ظهور با اینکه در شرایط دیگر برابر هستند، از نظر مشتریان و رقابت، چالش های کمتری در محیط دارند. ممکن است این کشور ها مشکلات دیگری داشته باشند، زیرا معمولا آن ها نهادهای قوی ندارند (نورس، ۱۹۹۰) و شرکت هایی که برای رقابت در این محیط ها استفاده نمی شوند، ممکن است کار در این محیط را دشوار بیابند(کوئروو-کازورا و گنس، ۲۰۰۸). به هر حال، به دلیل مجموعه ضعیفی از منابع و قابلیت های موجود در بازارهای عامل استراتژیک محلی، شرکت در معرض تقاضاها یا تکنولوژی های پیشرو قرار ندارد (کیم و همکاران، ۲۰۱۵). به همین دلیل است که سبک سنگین کردن بین ریسک و بازده که قبلا به آن اشاره شده، برای کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه متفاوت است. در بازارهای توسعه یافته، غلبه بر رقابت محلی از نظر طراحی محصول و یا برندها سخت تر است، بنابراین شرکت ها از لحاظ موفقیت در بازار با ریسک بالاتری مواجه هستند، هرچند که بازخورد و یادگیری که از این رقابت دریافت می کنند می تواند رقابت بین المللی محصولاتشان را افزایش دهد. در حقیقت در برخی موارد سرریزهای ناشی از بازخورد می تواند نتایج منفی در کشور خارجی را خنثی کند، زیرا شرکت می تواند بر کمبود تکنولوژیکی خود غلبه کند. این حقیقت توضیح می دهد که چرا برخی شرکت های چندملیتی در حال ظهور، تنها به خاطر دستیابی به شرکت های چندملیتی مستقر، در کشورهای توسعه یافته سرمایه گذاری کردند و در آن گسترش یافتند(گیلن وگارسیا-کنل، ۲۰17).
این شواهد مربوط به شرکت های چندملیتی در بازارهای در حال ظهور، برخی اندیشمندان را بر آن داشت که استدلال کنند این شرکت ها می توانند از استراتژی های “تخته پرش” استفاده کنند تا به دارایی ها و فنون استراتژیک بازارهای توسعه یافته دسترسی پیدا کنند و شکاف رقابتی خود با شرکت های چند ملیتی فعال را پر نمایند (لو و تونگ، ۲۰۰۷). واضح است که کشور مبدا شرکت، تاثیر بالقوه بالایی بر نقش پذیری بین المللی دارد، به طوری که آنچه اهمیت دارد، درجه مطلق توسعه کشور میزبان نیست، بلکه شکاف توسعه بین کشورهای مبدا و کشورهای میزبان است. به این ترتیب ما می توانیم شرکت ها/کشورها را با توجه به امکانات نقش پذیری رقابتی بین المللیشان به سه گروه بزرگ دسته بندی کنیم: شرکت هایی از کشورهای توسعه یافته تر که گزینه های نشانه گذاری رقابتی اندکی دارند، چرا که نمی توانند به کشورهایی توسعه یافته تر از کشورهای خود گسترش یابند؛ شرکت هایی از کشورهایی با درآمد متوسط و کشورهای تازه صنعتی شده که می توانند کشورهای توسعه یافته تر یا کمتر توسعه یافته را انتخاب کنند؛ و نهایتا شرکت هایی از بازارهای درحال ظهور که تعدادی فرصت نقش پذیری دارند، زیرا بیشتر کشورهایی که می توانند وارد آن ها شوند، توسعه یافته تر از آن هاست.
شگفت انگیز است که بسیاری از رویکردهای نظری در حوزه تجارت بین الملل، با در نظر گرفتن گسترش بین المللی شرکت های چندملیتی تاسیس شده یا شرکت هایی که اخیرا وارد بازار شدند، توسعه یافته اند. جدول ۱ ویژگی های اصلی توسعه بین المللی شرکت های چندملیتی تاسیس شده، با درآمد متوسط و بازارهای درحال ظهور را خلاصه می کند. با این فرض که شرکت های چندملیتی در تعدادی از کشورهای خارجی گسترش می یابند تا از مزایای رقابتی متمایز مانند تکنولوژی، برند و دانش برتر استفاده کنند، جریان اصلی و رویکردهای اصلی شرکت های چندملیتی، مانند تئوری هزینه بین المللی سازی/معامله (باکلی و کاسون ، 1976 ؛ هنارت ، 1982) یا چرخه عمر محصول (ورنون، ۱۹۷۹)، از توسعه شرکت های چندملیتی کشورهای توسعه یافته الهام گرفته است. شرکت هایی از کشورهای با درآمد متوسط و کشورهای تازه صنعتی شده، مانند کره جنوبی یا اسپانیا نیز مورد توجه قرار گرفته اند. این روش ها بر مزایای رقابتی اضافی تاکید می نمایند، مانند قابلیت های اجرایی پروژه (آمستدن و هایکینو، 1994) یا توانایی مدیریت رشد خارجی از طریق پیوستگی و مالکیت. گیلن و گارسیا-کنل (۲۰۱۰) نیز تاکید می کنند که این شرکت ها با پیروی همزمان از راهبردهای اکتشاف و بهره برداری، مسیر توسعه دوگانه را دنبال می کنند که به طور همزمان وارد کشورهای توسعه یافته تر و کمتر توسعه یافته می شوند. در نهایت تحقیق در مورد شرکت های چندملیتی در بازارهای در حال ظهور، از رویکردهای سنتی دهه های ۱۹۷۰ و 1980 پدیدار شد، این تحقیقات بر گسترش آن ها در سایر کشورهای در حال توسعه با رویکردهای اخیر سکوی پرش (لو و تونگ، ۲۰۰۷) و یا پیوند ، اهرم و چارچوب یادگیری (متی وز، ۲۰۰۶) تمرکز دارند و نشان می دهند شرکت ها با یادگیری یا دسترسی به مهارت هایشان چگونه به رقبای دیرینه خود می رسند. رویکردهای دیگر نیز نشان می دهند هنگامی که EMM ها (شرکت های چندملیتی بازارهای درحال ظهور) به کشورهایی با محیط های سازمانی ضعیف ورود پیدا می کنند، دارای یک مزیت هستند (کوئروو-کازورا و گنس، ۲۰۰۸). هرچند برخی از این تئوری ها، بر اهمیت مواجهه با کشورهای توسعه یافته و/یا شرکت هایی از کشورهای توسعه یافته تر تایید می کنند، در فرآیند اکتشاف و ارتقا قابلیت، هیچ یک از آن ها به نقش نقش پذیری توجه نکرده اند. برای تجزیه و تحلیل مناسب علل و عواقب اقدامات انجام شده توسط شرکت های کشورهای نوظهور، کشورهایی با درآمد متوسط و کشورهای تازه صنعتی شده، لازم است نحوه عمل کردن فرآیند نقش پذیری رقابتی بین المللی را درک کنیم. به این ترتیب چارچوب ما قصد ندارد تئوری های فعلی بین المللی سازی را تعویض کند، بلکه با ارائه یک دیدگاه جامع از فرآیند بهره برداری برخی از شرکت ها از نقش پذیری بین المللی، این تئوری ها را تکمیل می کند.

نقش پذیری بین المللی و قرار گرفتن زودهنگام در بازارهای توسعه یافته
به طور گسترده تایید شده است که شرکت ها طبق تعاملشان با محیط، روال ها و قابلیت های خود را آموخته و تعدیل می کنند. با این حال، با توجه به مفهوم نقش پذیری بین المللی که قبلا مطرح شد، در ابتدای فرآیند گسترش بین المللی این تاثیر فراگیرتر می شود. شرکت ها یاد می گیرند فرصت های تجاری بین المللی را شناسایی کرده و از آن بهره برداری کنند، اما روال و بازخوردی که از تجارب اولیه بین المللیشان پدیدار می شود، مشروط به محیط محلی و موسسات کشورهایی است که به آن وارد شدند. این تجربیات اولیه، کاری که شرکت ها در آینده می توانند انجام دهند را شکل می دهد. در واقع این روندهای عادی و قابلیت های پویا، پس از ورود به مجموعه خاصی از کشورها تنظیم شده که شرکت را آماده می کند به جای توسعه به کشورهای دیگر با درجات توسعه متفاوت، به کشورهای مشابه گسترش یابند. در حقیقت شواهدی وجود دارد که نشان می دهد شرکت ها تمایل دارند به کشورهایی توسعه داده شوند که مشابه کشورهاییست که قبلا در آن فعالیت می کردند، یا از طریق صادرات (مورالز و همکاران، ۲۰۱۴) یا از طریق سرمایه گذاری مستقیم خارجی (ژو و همکاران، ۲۰۱۵). در این زمینه و با تفکر در مورد یک شرکت چندملیتی جدید که می تواند انتخاب کند وارد کشورهایی توسعه یافته تر یا کمتر توسعه یافته شود، مزیت اصلی مواجهه زودهنگام در بازارهای توسعه یافته این است که شرکت ها می توانند قابلیت های تکنولوژیکی و بازاریابی خود را بهبود دهند. با وجود اینکه ورود به کشوری که از نظر منابع غنی تر است، به شرکت امکان دسترسی به توانایی ها و دانش جدید را می دهد، قوه درک بالاتر نسبت به تاثیرات خارجی که مراحل اولیه توسعه بین المللی را مشخص می کنند، ارتقا قابلیت ها و روال روزمره را تسهیل می کند. علاوه بر این، بعدها می توان این قابلیت بهبود یافته را در همه بازارها سرمایه گذاری کرد.
در مقابل، شرکت های چندملیتی جدید که تنها در کشورهای در حال توسعه یا کشورهای کمتر توسعه یافته فعال هستند، آماده ورود به این کشورها هستند (کوئروو-کازورا و گنس، ۲۰۰۸) اما آمادگی ورود به کشورهای توسعه یافته تر را ندارند. نهادینه سازی و رکود سازمانی، شرکت‌های چندملیتی جدید را ترغیب می کند هنگامی که وارد کشورهای توسعه یافته تر می شوند، تنها برای رقابت در کشورهای در حال توسعه استفاده شوند. به عنوان مثال، Natura Cosméticos برزیلی در یک فرآیند بین المللی سازی که در سال ۱۹۸۲ آغاز شد، برای فروش خانه به خانه لوازم آرایشی سازگار با محیط زیست، مدل کسب وکار خود را با موفقیت در سراسر آمریکای لاتین گسترش داد. با این حال، هنگامی که آن ها در سال ۲۰۰۵ به بازار فرانسه نزدیک شدند، تکرار مدل کسب وکار خود را دشوار یافتند، زیرا فروش مستقیم تنها برای بخش حاشیه ای بازار قابل توجیه است و آن ها در مدیریت کانال های توزیع جایگزین تجربه ای نداشتند (گیلن وگارسیا-کنل، ۲۰۱۳). قرار نگرفتن در کشورهای توسعه یافته می تواند امکانات تکرار مدل کسب وکار شرکت در کشورهای پیچیده تر را محدود کند. از این رو ما انتظار داریم:
قضیه ۱. مواجهه اولیه با بازارهای توسعه یافته در ابتدای فرآیند توسعه بین المللی، شرکت های چندملیتی جدید را قادر می سازد تا قابلیت های جدیدی فراهم کنند که رقابت پذیری بین المللی آن ها را افزایش می دهد.

بدیهی است که ممکن است این بهبود در رقابت بین المللی منجر به عملکرد ضعیف در کشور میزبان شود. بنابراین، تاثیر خالص قرار گرفتن شرکت های چند ملیتی جدید در بازارهای توسعه یافته، به شدتِ قرارگیری در بازارهای توسعه یافته از لحاظ انگیزه های ورود، تعداد کشورها و زمان ورود بستگی خواهد داشت. در بخش های بعدی تحلیل می کنیم که این عناصر از استراتژی بین المللی یک شرکت، چگونه شرایط مرزی یک نشانه گذاری بین المللی موثر را توصیف می کنند.

نقش پذیری بین المللی و انگیزه های توسعه بین المللی
ما بر این باوریم زمانی که شرکت ها به خارج از کشور گسترش می یابند، همه شرکت ها به یک اندازه پذیرای تاثیرات خارجی نیستند. در حالی که برخی شرکت ها به بازارهای بین المللی وارد می شوند تا از مزایای رقابتی فعلی خود بهره مند شوند، سایر شرکت ها تلاش می کنند تا منابع جدیدی از رقابت را کشف کرده و توسعه دهند (مارس ۱۹۹۱؛ مدهوک، ۱۹۹۷). علاوه بر این همانطور که قبلا اشاره شد، قرار گرفتن در بازارهای توسعه یافته در آغاز گسترش بین المللی شرکت و یا بعدها در این فرآیند صورت می گیرد. با توجه به این موضوع، بر اساس زمان بندی ورود به بازارهای توسعه یافته و جهت گیری استراتژیک شرکت، ما می توانیم چهار سناریوی مختلف را برای نشانه گذاری شناسایی کنیم (شکل ۱ را ببینید). شرکت های چندملیتی جدید که در مراحل اولیه فرآیند بین المللی سازی خود در کشورهای توسعه یافته قرار می گیرند، احتمالا بیشتر از شرکت هایی که در مراحل بعدی وارد کشورهای توسعه یافته می شوند، از این مسئله سود می برند. با این حال شرکت های چندملیتی جدید که جهت گیری اکتشافی دارند، شرکت هایی هستند که می توانند بیشترین سود را از نقش پذیری دریافت کنند، زیرا بیشتر از شرکت هایی که به دنبال بهره برداری هستند تمایل دارند که پایه دانش خود را توسعه دهند و ساختار و فرایندهای خود را تطبیق دهند. نمونه Haier یک مثال است که لوازم چینی تولید می کند. اولین مقصد خارجیش، آمریکا بود. شرکت می خواست خود را در یک بازار پرتقاضا امتحان کند و مشتاق بود که مطابقت های لازم برای موفقیت در آنجا را انجام دهد. همانطور که مدیرعامل شرکت بیان نمود، منطق ورود آن ها این بود: “اگر ما بتوانیم با نام های تجاری GE، Matsushita و و فیلیپس به طور موثر در بازارهای بالغ رقابت کنیم، قطعا بدون تلاش زیاد می توانیم بازار کشورهای در حال توسعه را در دست بگیریم” (ینایند یه، ۲۰۰۳). گسترش پایه دانش آنها نیز به صورت برنامه ای عمل می کند تا به دلیل ظرفیت جذب رشدشان، از فرصت های یادگیری آینده سود ببرند (کوهن و لوینتال ، 1990 ؛ مادوک ، 1997). برعکس، شرکت هایی که با جهت گیری بهره برداری در ابتدا در بازارهای توسعه یافته قرار می گیرند، ممکن است برای توسعه خودسرانه ی خود جریمه شوند زیرا احتمال دارد محصولات و/یا خدمات آن ها به اندازه کافی خوب نباشند تا با شرکت های داخلی رقابت کنند. علاوه بر این، تاثیر پذیری کمتر آن ها نسبت به تاثیرات بیرونی، فرصت های یادگیری و در نتیجه، شدت نقش پذیری رقابتی بالقوه آن ها را کاهش می دهد.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

برخی از نویسندگان بر روی تاثیرات غیرمستقیم ارزش‌ها در رفتارها از طریق الگوهای شیوه زندگی تمرکز کرها اند.(Grunert and Grunert 1995).ارزش‌ها سبب پیش بینی شیوه زندگی (Brunso et al.2014)و عواملی مانند ویژگی‌های فرهنگی، زمان صرف شده برای مراقبت از کودکان و افراد مسن و فعالیت‌های اوقات فراغت در خانه می‌شوند که تأثیر مستقیمی بر شیوه زندگی دارند.
در نهایت، رفتارهای مربوط به نیت‌ها مشخص شده است. چانگ و لئو(2009) قصد خرید را به عنوان یک برنامه مشتری برای بازپرداخت یک مارک مشخص یا درخواست خدماتی که قبلاً استفاده شده بود تعیین کرد. برایSuman و همکاران (2012)، افراد به دو دلیل به مراکز خرید مراجعه می‌کنند:لذت گرایی و کارایی. گذشته شامل فعالیت‌های مربوط به اوقات فراغت در حال حاضر یا آینده است.

2.2 تأثیرات اینترنتی در رفتارهای خرید اوقات فراغت
مطالعات نشان داده‌اند که ارزشها، شیوه زندگی و رفتارها در طول سالها تغییر کرده است. چنین تغییراتی به عنوان تکامل نسلی ارزش‌ها اشاره می‌شود (González, 2000). یکی از عوامل اصلی که این تغییر را ایجاد کرده، اینترنت است(Alonso and Bartolomé, 2014; Sunil, 2015). Herrero et al.,2014. مطالعه یکی از مهمترین کارهای متمرکز در ارتباط بین تکنولوژی و تاثیرات آن بر ارزش‌ها و شیوه زندگی استعلاوه بر این، توسعه افزایشی اینترنت موجب تغییر در رفتار خرید و دراهداف تکرار خرید شده است (Lee et al., 2009; Wu et al., 2011). چندین نویسنده رفتارهای خرید آنلاین را مورد مطالعه قرار داده‌اند(Jayawardhena, 2004) و نشان داده‌اند که سطوح بالاتری از رضایت کاربر انگیزه رفتارهای خرید مداوم و خریدهای آینده را نشان می‌دهد(Hernández etal., 2011). تحقیقHwangandJeong (2016)دو دیدگاه نظری را که در مورد رفتارهای خرید آنلاین اعمال شده است و بر عوامل فرهنگی و شیوه زندگی مصرف کننده تمرکز دارد، ارائه می‌دهد.
از طریق فعالیت‌های اوقات فراغت، الگوهای رفتاری در طول تاریخ هر دو به صورت آفلاین و آنلاین تکرار می‌شوند(Genoe et al., 2016)اوقات فراغت اشکال جدیدی را گرفته است؛ فیسبوک و توییتر “نقاط جمع آوری جدید” هستند که در حال حاضر مانند مکان‌های فیزیکی عمل می‌کنند. در رابطه با فیلم‌ها، کسب و کارهایی که از دنیای دیجیتال متولد شده‌اند از جملهFilmotech فضایی را در اینترنت می‌گیرند که باید توسط توزیع کنندگان فیلم‌های بزرگ کنترل شود. علاوه بر این، مصرف فیلم‌ها شامل عوامل جدیدی است که در فروش بلیط شرکت می‌کنند (Doury, 2001) و یا به دیجیتالی کردن فعالیت‌های اوقات فراغت سنتی از طریق جریان (iTunes) کمک می‌کند. یک مطالعه توسط (Alonso and Bartolomé 2014) به گروه‌هایی مربوط به “رسانه‌های ارتباطی و فرهنگی” اشاره دارد که شامل سینما هستند و تعداد کمی از طرفداران صفحات وب را تحت تأثیر قرار می‌دهند

2.3 رفتار آنلاین در مقابل رفتار مصرف کننده
پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در زمینه فناوری اطلاعات در سال‌های اخیر و به خصوص با توجه به چگونگی استفاده از فن آوری های مربوط به اینترنت به عنوان کانال‌های خرید انجام شده است. برخی از مطالعات، با تمرکز بر تفاوت بین کانال‌های آنلاین و آفلاین (Hwang, and Jeong, 2016).تفاوت‌ها را در ویژگی‌های اجتماعی فرهنگی و تأثیر آنها بر رفتارها تحلیل می‌کنند. اغلب تحقیقات، عوامل مؤثر بر جمعیت شناختی و اجتماعی اقتصادی را به عنوان مبنایی برای تجزیه و تحلیل سطح دانش و استفاده از اینترنت(Hirunyawipada and Paswan, 2006) مورد استفاده قرار داده‌اند.در حقیقت، مطالعات اندکی در مورد ارزش‌ها و شیوه‌های زندگی، تفاوت‌هایی در استفاده از این فن آوری ها در زمان خرید و تاثیرات آن‌ها در رابطه با رفتارها یافته است(Lee et al., 2009) علی رغم مزایای کسب و کارها، درک ویژگی‌های شخصی که از طریق فعالیت‌های خانواده و فعالیت‌های اوقات فراغت ارزیابی می‌شود(Herrero et al., 2014).اینترنت ارزش‌ها و شیوه‌های زندگی را عوض کرده است، یعنی شیوه‌هایی که افراد به طور اجتماعی مرتبط هستند، اخبار را می‌خوانند، به موسیقی گوش می‌دهند، و بلیط های فیلم را از طریق کانال‌های آنلاین رزرو می‌کنند، نه از طریق باکس آفیس. (Doury, 2001). با این حال، یک مطالعه نشان می‌دهد که کسانی که آنلاین خرید و فروش می‌کنند، ارزش‌ها و شیوه‌های زندگی متنوعی را حفظ می‌کنند که رفتار و نیت آنها را تحت تأثیر قرار می‌دهد(Swinyard and Smith,2003). بنابراین لازم است این روند را در عمق بیشتری بررسی کنیم.
با توجه به نظریه تجزیه و تحلیل شده، مطالعات مختلف، اهمیت کانال‌های جدید را برای ایجاد روابط با مشتریان برجسته کرده است وتفاوت‌ها در رفتار در حوزه‌های آنلاین و آفلاین را مورد تحلیل قرار داده است (Wu et al., 2011). توزیع کنندگان در حال حاضر در نظر دارند اینترنت یک فرصت جدید است به دلیل پتانسیل آن برای رشد و گسترش. با این حال، مدیریت کانال‌های آنلاین لزوماً نیازی نیست که به صورت یک کانال آفلاین تولید شود، زیرا فرایند خرید آنلاین متفاوت است از آنچه که رخ می‌دهد، و رفتار مصرف کننده نیز بستگی به کانال مورد استفاده دارد. (Ye etal.,2011)

شکل 1: مدل رفتارهای اوقات فراغت در سینماها براساس روش خرید بلیط است: CL زندگی فعلی؛:ED آموزش و پرورش؛:SA اقدام اجتماعی؛:HO خانه؛:VL ارزش‌ها؛:SP ورزش؛:VC تعطیلات؛:HB سرگرمی؛:NA طبیعت؛LS:شیوه زندگی؛:BH رفتار؛:IN قصد
چه نوع مصرف کنندگانی کانال‌های آنلاین یا آفلاین را ترجیح می‌دهند؟ کانال‌های آنلاین جدیدتر، قابل دسترس تر ومقایسه محصولات و قیمت‌هاراحت‌تر است در حالی که کانال‌های آفلاین به خریداران امکان بررسی فیزیکی یک محصول و تماس شخصی با یک نمایندگی فروش را می‌دهد.(Grewal et al., 2004) به عبارت دیگر، شرکت‌ها بایدعلاقمند به بررسی رفتارهای مشخصه هر دو کانال باشند استراتژی‌های خود راتا جایی که ممکن استبا هم منطبق کنند.
به عنوان یک نتیجه از پیشرفت تکنولوژیکی، مطالعات تحقیقاتی، تعاریف بین افراد را بر اساس استفاده بیشتر و یا کمتری از اینترنت برای خرید تعیین کرده‌اند. علاوه بر این، مطالعات متعدد، تفاوت بین خرید آنلاین و خرید آفلاین را با توجه به تغییرات روابط بین شرکت‌ها و مشتریان با توجه به کانال‌های فروش جدید(Wu et al. 2011) مورد بررسی قرار داد.
اولاً مطالعات ویژگی‌های مختلف را ارزیابی کرده‌اند. ما مطالعات مختلف در مورد تفاوت بین مصرف کنندگان آنلاین و آفلاین را پیدا کرده‌ایم که بر قیمت‌ها و نام تجاری(Degeratu et al.، 2001) و قیمت‌های فروش، فروش، هزینه خرید و زمان خرید تمرکز دارد.(Zettelmayer et al., 2006; Pozzi, 2008). Leelakulthanit and Hongcharu (2011) تمرکز بر عوامل مرتبط با وفاداری و به طور عمده در مورد انواع مشتریان. اخیراًSunil (2015) عوامل اصلی را شناسایی کرد که شرط جستجو برای اطلاعات آنلاین و همچنین آنلاین و خریدهای آفلاین: فروش، محصولات و سیاست‌های سرویس. آثار دیگر مانند Degeratu et al. (2000) به تئوری اطلاعات اشاره دارد که نشان می‌دهد که مصرف کنندگان اهمیت بیشتر به ویژگی‌هایی می‌دهند که در هنگام خرید اطلاعات بیشتری در مورد آن دارند. به عنوان اطلاعات در مورد جنبه‌های خاص ممکن است در دسترسی آنلاین، برخی صفات ممکن است برای کانال‌های آنلاین مهم‌تر از آفلاین باشد و بلعکس.
دوما، مطالعات انواع محصولات و خدمات را ارزیابی کرده‌اند. برخی از مطالعات، تمایلات و تفاوت‌هایشرکت‌ها را که هنگام استفاده از کانال‌های آنلاین یا آفلاین استفاده می‌کنند، تحلیل می‌کنند. Levin et al. (2003), Levin et al. (2005) و Chen et al. (2014)تفاوت هارا نشان می‌دهد وقتی که افراد در جستجوی انواع اطلاعات ا خرید (بلیط های هواپیمایی، کتاب‌ها، محصولات الکترونیکی، پوشاک و رایانه‌ها) در جستجوی اطلاعات آنلاین یا آفلاین هستند.در تمرکز در بخش بانکی و به نحوی دقیق‌تر نشان می‌دهد که مصرف کنندگان که از کانال‌های آنلاین استفاده می‌کنند بیشتر بر روی عوامل عملکردی تمرکز می‌کنند در حالیکه مصرف کنندگان آنلاین بیشتر بر کیفیت و ارزش اجتماعی تمرکز می‌کنند. سایر مطالعات نیز در بین کانال‌های آنلاین یا آفلاین تفاوت‌های بین نگرش‌ها و ترجیحات مصرف کنندگان را نشان می‌دهد (Kwon, and Lennon, 2009; Yap et al., 2010; Molina et al., 2017). این نویسندگان اختلاف بین هر دو نوع رسانه‌ها را در زمینه خرده فروشی و خدمات گردشگری برجسته کردند، اما به اثرات مثبت نتایج همکاری چند کاناله در شرکت‌ها اشاره دارد. رفتارهای مربوط به سه محصول (کتاب‌ها، محصولات الکترونیکی مانند سی دی‌ها، و I-BOOKS را تحلیل می‌کند.این نویسندگان نشان می‌دهند که سی دی‌ها و کتاب‌ها در مقایسه با نحوه خرید بلیط های سینمایی (قیمت‌های پایین / متوسط، محصولات استاندارد و خدمات لمسی مورد نیاز) خریداری می‌شود و بنابراین ممکن است رفتارهای مصرف کننده بر اساس انواع جدیدی از محصولات و رفتار آنها را از خریدهای سنتی از بین ببرید. همچنین بر روی اوقات فراغت و ارتباطات مرتبط با اینترنت بر اساس فعالیت‌هایی مانند بازی کردن بازی‌ها و داستان سرایی تمرکز می‌کند. با توجه به این معیار، برخی از نویسندگان نشان می‌دهند که برای محصولات با سطوح بالاتری از ناامن بودن، خرید بیشتر به صورت آنلاین انجام می‌شود (Levin et al., 2003).
رفتار مصرف کننده‌های آنلاین و آفلاین، صرف نظر از این واقعیت است که مصرف کنندگان به طور کلی به اینترنت علاقه مند هستند. بنابراین با در نظر گرفتن این پیشگویی‌ها در خصوص عدم قابلیت خدمات مانند خدمات تفریحی، افزایش روزافزون کانالهای آنلاین و رفتار مصرف کننده براساس ارزش‌ها و شیوهای زندگی، لازم است که بررسی‌های در رابطه بین این سه مفهوم مبتنی بر انواع کانال استفاده شده توسط مصرف کنندگان انجام شد(Swinyard and Smith, 2003Wu et al., 2011). این مطالعه تلاش می‌کند تا این شکاف را با اشاره به تفاوت‌های بین کانال‌ های آنلاین و آفلاین در ارتباط با درک ارزش‌ها و شیوه زندگی بر رفتار مصرف کننده در رابطه با سینما در مراکز خرید وجود دارد، نشان دهد. بررسی نظری که در بالا نشان داده شده است برای تهیه فرضیه‌های زیر استفاده شده است: (شکل 1)
.H1 درشکل دادن ارزش‌ها،بین خرید بلیط فیلم آنلاین و خرید بلیط دریک جدول رتبه بندی ابعاد زیر وجود دارد: (H1a): زندگی فعلی؛ (H2b) آموزش وپرورش؛ (H3c) اقدام اجتماعی؛ و (H4D) خانه.
.H2 درحال توسعه شیوه زندگی،بین خریدبلیط فیلم آنلاین وخرید بلیط درجدول رتبه بندی به ابعاد زیرقابل ذکراست: (H2b) تعطیلات؛ (H2c) سرگرمی؛و (H2d) طبیعت.
.H3 بادرنظر داشتن تأثیر ارزش‌ های موجود درشیوه زندگی،تفاوت ‌های قابل توجه بین خرید بلیط فیلم آنلاین وخرید بلیط در یک جدول رتبه بندی وجوددارد.
.H4 بادرنظر داشتن تأثیر ارزشها بررفتار،تفاوت ‌های قابل توجه بین خرید بلیط فیلم آنلاین وخرید بلیط دریک جدول رتبه بندی وجود دارد.
.H5 بادرنظر داشتن تأثیر شیوه زندگی بررفتار،تفاوت‌ های قابل توجه بین خرید بلیط فیلم آنلاین وخرید بلیط دریک جدول رتبه بندی وجوددارد.
.H6 بادرنظرداشتن تأثیر رفتار برروی تصمیم،،تفاوت‌ های قابل توجه بین خرید بلیط فیلم آنلاین و خرید بلیط دریک جدول رتبه بندی وجوددارد.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

2.4 توانایی مدیریت چرخه عمر محصول برای برنامه ریزی فرآیند
روش های برنامه ریزی فرایند موجود با تاکید بر مرحله تولید از چرخه عمر محصول محدود هستند. بسط توانایی های برنامه ریزی فرآیند برای ارزیابی اثرات طراحی محصول در سایر مراحل چرخه تولید توسط یکپارچه سازی با مدیریت چرخه عمر محصول، می تواند تولید ارزش بیشتری را ممکن کند. بنابر این نیاز است به حرکت از برنامه‌ریزی فرآیند که از الزام منفرد به تولید ویژگی‌ها و خروجی های خاص محصول استخراج شده است به سمت انتخاب فرایندهای بهینه شده که در طراحی محصول برای اینجاد امکان برای فرآیندها پس از استفاده از محصول تکمیل شده اند. این فرآیندها شامل موارد زیر هستند: استفاده مجدد، تولید مجدد یا بازیافت. چنین روشی منجر به کشف همه جایگزین هایی که الزامات فرایند را رعایت می‌کنند خواهد شد که برای بهینه سازی جامع که شامل تمرکز بر مقاوم سازی در همه فرآیندها و برنامه ریزی های بهینه شده برای همه فرآیندهای 6R می شود مفید خواهد بود. ارزیابی همه جایگزین های فرآیند نیازمند ویژگی‌های کامل مواد یا فرایندها و دسترسی به داده ها و مدل ها است که چالش مهمی است. در حالیکه ، برنامه‌ریزی فرآیند پیشرفته نیازمند دانش بالایی است در توسعه چنین توانایی مدیریت چرخه عمر محصول توسعه داده شده ای برای برنامه‌ریزی فرایند، نیاز به توسعه فرایند تکرار را کاهش یافته و به تولید ارزش مقاوم کمک خواهد شد.

2.5 مدل های هزینه چرخه عمر
مدلهای هزینه چرخه عمر بهتر، پیشبینی دقیق تری از هزینه ها و بهینه سازی محصول و فرایند هایی را که مربوط به ارزش کلیه چرخه عمر ست را ممکن میکند. همچنین این مدل ها می توانند محصولات بهتری را با هزینه کمتری تحویل دهند. توانایی ارزیابی جایگزین ها و مشخص کردن بهترین ارزش کلی محصول و فرآیند نیازمند درک جزئیات همه عوامل هزینه در ابتدای فرآیند توسعه است. اما مسیر سنتی، به دست آوردن دانش هزینه از طریق تحلیل داده های گذشته است. زیرا که می دانیم و درک می کنیم را محدود می کند و مسیر نوآوری را سد می کنند . در عوض برای ساخت مدل‌های هزینه دقیق که در آن همه جایگزین‌های محصول ارزیابی می‌شونددرک زیادی از المان های هزینه اساسی برپایه نیازمندیها لازم است . مدلهای هزینه بهتری که همه چهار مرحله چرخه عمر محصول که در شکل ۴ به آن اشاره شده است را مشارکت می دهند منجر به ارزیابی هزینه دقیقتر در ابتدای توسعه فرآیند و کاهش هزینه محصول خواهند شد. همچنین این مدل ها منجر خواهد شد به اینکه توسعه طراحی محصول امکان مدیریت بهتر محصول در انتهای عمر آن را فراهم آورد. یعنی همان استفاده مجدد، تولید مجدد یا بازیافت که منجر به بازیابی ارزش بیشتری خواهند شد. علاوه بر این مدلهای هزینه چرخه عمر کلی با کاهش سرعت افزایش ریسک هزینه ی غیر منتظره، ارزش تجاری مهیا می‌کند. مخصوصا در مواردی که مسئولیت تولید کننده در قبال محصول ادامه دار است.

2.6 مدیریت انتهای عمر با تمرکز بر 6R
برنامه ریزی بهبودیافته انتهای عمر محصول کاهش تاثیرات زیست محیطی، صرفه جویی در انرژی و بیشینه کردن ارزش چرخه عمر کلی محصول را ایجاد می کند. با وارد کردن ملزومات انتهای عمر در فرآیند مفهوم سازی طراحی بهترین طرح های جایگزینی را میتوان برای محصول در نظر گرفت و می‌توان آن را در اطلاعاتی که محصول را همراهی می کنند وارد نمود. مفهوم 6R پایه عظیمی برای القای برنامه‌ریزی انتهای عمر در فرآیند توسعه فراهم می‌کند. وقتی همه ترکیبات شیر درگیر شده و بهینه شدند نتیجه برنامه های مدیریت چرخه عمر خواهد بود. همچنین اعمال راهبرد مدیریت انتهای عمر بایستی با تمرکز بر انتخاب هایی با بازیابی ارزش بالاتر مثل استفاده مجدد و تولید مجدد باشد و نه بازیافت همانطور که در شکل ۵ نشان داده شده است منجر به صرفه‌جویی انرژی خواهد شد. فاصله ای بین فرهنگ، فرایندهای تجاری و ابزارهای فناورانه در دسترس برای رسیدن .به این دیدگاه وجود دارد. دقیق ترین فعالیتهای انتهای عمر توسط شرایط آیین‌نامه‌ی اجبار شده اند. به عنوان مثال در اتحادیه اروپا. در حالی که ممکن است این آیین نامه ها با اثر باشند یک مورد تجاری متقاعد کننده به عنوان عامل محرک ترجیح دارد چراکه مدیریت انتهای عمر بهبود یافته باعث ایجاد جریان درآمد جدیدی خواهد شد که به شرکت در بهبود ارزش برند و سهم بازار کمک خواهد کرد.

2.7 جایگزین های تولید قابل انعطاف و قابل مقیاس
در سال های اخیر عملیات تولید برای پذیرش شبکه های تامین مجتمع به تدریج تکامل یافته اند. برای بهبود عملکرد مقاوم سازی سه بعدی تکامل تولید بایستی سیستم های مناسب و قابل مقیاس کردن باشند که محصولات را در پرمنفعت ترین مکان با استفاده از بهترین منابع، روش ها و تجهیزات در دسترس تولید می کنند تا کاهش هزینه قابل توجهی را موجب شود و مزایای مقاوم سازی و افزایش بهره‌وری را به صورت قابل توجهی افزایش دهند. زیرساخت ها و روش های موجود اغلب چنین تولید منعطف و قابل مقیاسی را پشتیبانی نمی کنند. سیستم قابلیت سازگاری برای مهیا کردن همه ارزش مقاوم سازی در حالت منعطف را ندارد. به کارگیری روش های تولید منعطف و قابل مقیاس مثل استفاده از توانایی‌های یکپارچه‌سازی سیستم‌های تولید قابل پیکربندی مجدد برای ممکن ساختن حلقه بسته جریان مواد مبتنی بر 6R شرکتها را برای کاهش ریسک و رسیدن به کیفیت در هنگام دریافت نیاز مشتری کمک خواهند نمود. این موضوع در شکل ۶ نشان داده شده است. هزینه های حمل و نقل و مسائل مقاوم سازی مربوطه نیز می‌توانند با استفاده از راهبرد هایی مثل تولید منعطف و قابل مقیاس در نقطه مصرف کاهش یابد. همه اینها می توانند به کاهش هزینه و افزایش سودآوری کمک کنند در حالیکه مقاوم سازی را نیز بهبود می‌دهند و بنابر این روش تجارت خوبی را ایجاد میکنند.

2.8 ابعاد تولید مقاوم
در حال حاضر هیچ روش استانداردی برای اندازه‌گیری یا مقایسه دستاوردهای خط انتهایی سه گانه وجود ندارد. مهیا ساختن چنین روشی مقیاس رایج و ارزیابی مناسبی از عملکرد را ممکن خواهد نمود. این روش منجر به مهیا ساختن معیاری برای مقاومت محصولات و فرآیندها از میان مرزهای جهانی، فرهنگ ها و روشهای تجارت و تولید خواهد شد. معیارهای استاندارد همچنین از تعیین پاداش ها و انگیزه ها پشتیبانی خواهند کرد که این به دستیابی به عملکرد چرخه عمر بهینه سازی شده و محصولات و فرایندهای با مقاومت بهتر منجر خواهند شد. بیشتر کارهای حال حاضر درباره استاندارد سازی اندازه گیری مقاومت سازی در اروپا انجام میشود یا از اروپا آغاز شده است. به عنوان مثال گزارشگری جهانی نوآوری. قالب های اندازه گیری و شاخص های تولید مقاوم بهتر، ارزیابی قطعی تر تاثیر نوآوری های مقاوم سازی را بر موقعیت رقابتی و همچنین شناخت نقاط تمرکز را ممکن خواهد ساخت. همچنین شاخص ها می تواند در ارزیابی منافع کوتاه مدت در برابر منافع بلندمدت نوآوری‌های مقاوم سازی کمک کنند که کمکی به تصمیم گیری دارای اهمیت راهبردی برای اینجاد ارزش تجاری و مقاوم سازی خواهد بود.
به عنوان مثال یکی از تلاش‌های اخیر شامل قالب کاری و شاخص‌های کاملی برای ارزیابی عملکرد تولید مقاومت در سطوح محصول و فرایند است. چنین روشهایی به شرکت‌ها کمک می‌کنند تا بتوانند عملکرد طراحی‌های محصول جایگزین (شکل ۶ب را ببینید) یا فرآیندهای تولیدی مختلف را ارزیابی کنند تا بتوانند عملکرد تولید مقاومت نسبی خود را در مقایسه با مرجع به بینند. توانایی ارزیابی عملکرد در کنار مفاهیم اصلی که با (عناوین دسته ها و زیر دسته ها در مراجع ۱۳ و ۱۴ شناخته می‌شوند) تصمیم گیری بهتر را با در نظر گرفتن عملکرد خط انتهایی سه‌گانه ممکن خواهد نمود.

2.9 سایر راهبردها
علاوه بر راهبرد هایی که در بخش های بالا بحث شدندحوزه‌های دیگری نیز در نیاز به توسعه توانایی راهبردی برای این جاده ارزش از طریق تولید مقاوم مشخص شده اند. در سیستم های فعلی، دریافت دانش اغلب سیستمی نیست و کل محیط درک محصول چرخه عمر کلی را نیز پوشش نمی‌دهد. اینها مواردی هستند که برای تولید و طراحی مقاوم ضروری هستند. یم‌گیری‌های که از اطلاعات واقعی لحظه ای حاصل شده باشند شرکت‌ها را قادر خواهند ساخت تا تصمیمات بهتری بگیرند و هزینه‌ها را کاهش دهند. همچنین اطلاعات بصیرتی در شرکتها ایجاد خواهند کرد که شرکت را از رویدادهای غیر منتظره مصون نگاه داشته و ریسک را کاهش خواهد داد. دسترسی بهتر به اطلاعات به حذف فعالیت های اضافی کمک نموده، مقاوم سازی را افزایش داده و منافع را افزایش می دهد که منجر به افزایش ارزش تجاری کل می شود. این یکی دیگر از راهبردهای مورد نیاز برای اینجاد امکان ایجاد ارزش از طریق تولید مقاوم است. روزانه حملات سایبری باعث ضررهایی در سطح جهان می‌شود و ریسک شبکه‌های تامین که از خرابی قابل توجهی رنج می‌برند بالا است. در حالیکه حفاظت در برابر حمله مهم است در عین حال مهم است که شبکه تأمین قادر باشد تا به صورت قابل اطمینان اطلاعات مورد نیاز را بدون ترس و در محدوده قابل قبولی از ریسک تبادل کنند. مهیا ساختن یک محیط آزاد، به اشتراک گذاشته شده و ایمن انگیزه این اهمیت است. بنابرین پلاتفورم های مشارکت ایمن مورد نیاز است در چنین محیطی اشتراک که مطمئن اطلاعات مورد نیاز را از طریق شبکه تامین با جلوگیری از چنین هزینه هایی ممکن خواهد نمود.
با قرار گرفتن در کنار هم با یک هدف مشترک به صورت شراکت عمومی- خصوصی و کار با همدیگر برای ایجاد ارزش، جامعه تولید می تواند بر چالش‌هایی غلبه کند که تحمل آن برای هر جزء غیر ممکن است. چنین شرایطی می‌تواند اتصالی را از نیازهای صنعتی صحیح به منابع مالی برای آغاز فعالیت های پژوهشی ایجاد کند که تضمین کننده ی ارزش قابل دستیابی صنعتی است. به عنوان مثال یکی از چنین نوآوریهایی در ایالات متحده شبکه ملی برای نوآوری در تولید است. موسسه های شبکه ملی به صورت شراکت عمومی- خصوصی برای توسعه تکنولوژی های منتقل شونده با درجه بالا تشکیل شده اند که نمی‌توانند به تنهایی توسط یک شریک دانشگاهی یا صنعتی تامین شوند. تعدادی از موسسه های شبکه ملی در زمینه فناوری های تولید متفاوت قبلا تاسیس شده اندو کار برای تاسیس موسسه جدید برای تولید مقاوم که بر توسعه تکنولوژی برای کاهش مصرف ماده، انرژی و سایر منابع در کنار کاهش اتلافات تمرکز خواهد کرد در دست اقدام است.
فرصت پذیرفتن ارزیابی های مشارکتی به عنوان یک سیستم که به صورت راهبردی مدیریت می شود فرصتی را برای تصمیم گیری بهینه، پایداری در عملیات و مقاوم سازی سرمایه گذاریایجاد می کند. ارزیابی های مشارکتی در دپارتمان های عملیاتی در سازمان هاانجام میشود و کمتر آگاهی نسبت به نیاز به روش سیستمی برای مدیریت ارزیابی وجود دارد. اما یک نیاز راهبردی برای سازگارکردن دیدگاه جامع تر مدیریت ارزیابی به منظور تضمین اینکه تمامی منابع در هنگام نیاز در دسترس خواهند بود لازم است. این عمل منجر به کاهش هزینه ها از طریق مهندسی قابل اعتماد، توسعه تجارت مطمئن‌تر، کاهش ریسک، محافظت در برابر اختلال، تصویر مشارکتی و جایگاه تجاری بهبود یافته می شود.
3. دیدگاهی برای سیستم ها، فرایندها و محصول مقاوم
نگاه فرموله شده توسط مدیران صنعتی در تولید مقاوم تاکیدی بر حالت ایده‌آل مطلوب برای ساختن تولید مقاومت به عنوان یک توانمند کننده برای تولید ارزش و موفقیت کل سرمایه‌گذاری تجاری است. در این حالت طراحی محصولات مقاوم تر یک فرایند مجازی خواهد بود که توسط گروه کاملی از ابزارهای مبتنی بر کامپیوتر انجام می‌شود که این ابزارها امکان ارزیابی الزامات مقاوم سازی و احتمالات جایگزینی محصول را فراهم خواهند آورد. علاوه بر این، سیستم های مشاوره ای با دانش به انتخاب بهترین جایگزین برای همه زیر مونتاژ ها و مواد را ممکن خواهند ساخت.
برای بهبود ایجاد ارزش، در آینده تولید محصولات با ارزیابی همه جایگزین ها پشتیبانی خواهد شد. این جایگزین ها شامل فرآیندها و سایر منابع مورد نیاز برای تولید بهترین جایگزین ها به منظور بهینه سازی و ایجاد ارزش کلی است. این جایگزین ها که شامل مقاوم سازی میز می شود توسط سیستم های مبتنی بر دانش پشتیبانی خواهند شد. تعامل بین مواد و فرایندها به طور کامل بر اساس قواعد علمی طرح ریزی خواهد شد. تحلیل تعامل انتخاب مواد و فرایند شامل هزینه، زمان و تاثیرات ، عملی خواهد بود. در آینده شرایط مواد، منابع، زباله ها و گاز های منتشر شده به صورت برخط و مداوم قابل رصد خواهد بود. توانایی بالای در مدلسازی و شبیه سازی برای فرایندهای منفرد وجود خواهد داشت و این توانایی ها از طریق فرآیندها یکنواخت خواهد شد و دانش جدید به دست آمده راهنمای ارزیابی خواهد بود.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) (ترجمه به صورت ناقص انجام شده است)

در حوزه صاحبان سرگرمی، استبینز (1992) عقیده دارد”سرگرمی به معنای تعقیب تخصصی موضوعی فراتر از شغل فرد است که به دلیل مزایای ماندگار، برای او جالب و لذتبخش می نماید” ( ص 10). وی در آغاز چهار طبقه را در این حوزه شناسایی کرد: صاحبان کلکسیون، سازندگان و تعمیرکنندگان، مشارکت‌کنندگان در فعالیت‌های غیررقابتی و قانون‌مند و بازیکنان ورزشی ( بدون وجود رقبای حرفه‌ای) و سایر فعالیت‌های تفریحی. بعدها او موفق به شناسایی گروه پنجمی نیز شد که مشتمل بر طرفداران هنر لیبرال بودند ( استبینز، 2001). استبینز (1992) معتقد است برای درک بهتر مشارکت این افراد به پژوهش‌های بیشتری نیاز داریم و یافته‌های جدید ممکن است طبقه‌بندی فوق را دستخوش تغییر سازد. بر اساس یافته‌های تجربی ما در مورد هواداران تیم فوتبال دانشگاه، معتقدیم باید طبقه دیگری به این مجموعه موسوم به مشتاقان ورزشی اضافه شود.
تفاوت اصلی بین صاحبان سرگرمی و افراد غیرحرفه‌ای آن است که گروه اول رقبای حرفه‌ای نداشته و به همین دلیل عضو هیچ سیستم متشکل از حرفه‌ای‌ها- غیرحرفه‌ای‌ها- عموم نیستند. منظور از عموم، مجموعه ای از افراد با علایق مشترک است که از سوی افراد حرفه‌ای یا غیرحرفه‌ای یا هر دو گروه به آنها خدمتی ارائه نمی‌شود بلکه تنها به اطلاع‌رسانی، روشنگری یا سرگرم ساختن آنها اکتفا گشته و از آنها انتظارات بسیاری وجود دارد ( استبینز، 1992، 59). استبینز اظهار می‌کند ممکن است در تحقیقات آتی به وجود چنین گروهی در میان صاحبان سرگرمی نیز پی برده شود. به هرحال این افراد نیز همانند غیرحرفه‌ای‌ها دارای خانواده و دوستانی هستند که می‌توانند مشارکت در سرگرمی‌ها را تسهیل نموده یا دشوار سازند. ضمن اینکه دنیای این افراد میکروکروموزم‌هایی از سیستم‌های اجتماعی بزرگ‌تر محسوب می‌شود. وی همچنین می‌‌گوید شاید در تحقیقات بعدی شباهت‌های موجود میان نگرش صاحبان سرگرمی، داوطلبان شغلی و غیرحرفه‌ای را دریابیم زیرا هریک از این گروه‌ها به فعالیت‌های انتخابی خود بسیار متعهدند.
استبینز (1993) معتقد است با پیشرفت تحقیقات در حوزه فعالیت‌های فراغت جدی، توجه به سطوح فراساختاری این مبحث اهمیتی دوچندان می‌یابد. صاحب‌نظران متعددی به ماهیت مبتنی بر طبقه اجتماعی این قبیل فعالیت‌ها اشاره کرده‌اند (پارکر، همیلتون اسمیت و دیویدسون ، 1993؛ پارکر ، 1996) که خود نشان می‌دهد این پدیده عمدتا در قشر متوسط رویت می‌شود. دیگر اندیشمندان به ماهیت مبتنی بر جنسیت فراغت جدی پرداخته و خاطرنشان می‌سازند بسیاری از این انجمن‌های اجتماعی تحت تسلط مردان است (بارترام، 2001؛ رینزبرو، 1999). به علاوه همیلتون اسمیت (1993) به لزوم توجه به موقعیت فردی و فرهنگی هویت‌سازی در فراغت جدی اشاره می‌کند. وی معتقد است هم‌ذات‌پنداری مبتنی بر مشارکت در فراغت جدی تنها مشتمل بر فرآیندهای سطح خرد نیست بلکه محیط اجتماعی فرهنگی بزرگ‌تر نیز بر شکل‌گیری هویت اثر‌ می‌گذارد. در حقیقت هویت‌ها که منتج از بافت فرهنگی بزرگترند، به شکل‌گیری مفهومی موسوم به استمرار فرهنگی جامعه کمک می‌کنند که به نوبه خود انسجام اجتماعی یا به گفته دانینگ (1999) حس “ما بودن” را تقویت می‌نماید. استبینز (1999) و همچنین آرای و پدلار (1997) دریافتند مشارکت در فراغت جدی نه تنها به مشارکت‌‌کنندگان حس تعلق می‌بخشد بلکه کل جامعه نیز از آن سود می‌برد. بی شک در جوامع میزبان رویدادهای ورزشی که افراد محلی و خارجی در آن مشارکت می‌جویند، ساکنان بیش از دیگر مناطق دارای حس غرور یا به گفته برگان و مولز (1992) درآمد روانی هستند. این مساله در تعطیلات آخر هفته در مورد شهر گینس ویل واقع در فلوریدا نیز صادق است.

یافته ‌ها
در تحلیل داده‌ها، الگویی‌هایی از فرآیند کدگذاری مشخص شد که نشان می‌داد تیم فوتبال گیتور برای این هواداران نوعی فراغت جدی است. بنابراین نتایج بر اساس شش ویژگی فراغت جدی بیان می‌شود که استبینز (1979؛ 1982؛ 1992؛ 2001) به آن اشاره کرده بود. این ویژگی‌ها عبارتند از: 1)سخت‌کوشی ؛ 2) مشاغل بلند‌مدت ؛ 3) تلاش‌های قابل‌توجه شخصی ؛ 4) مزایای بلند‌مدت فردی ؛ 5) منش منحصر به فرد و 6) همانندسازی

سختکوشی
استبینز (1982؛ 1992) بیان می‌کند سخت‌کوشی یکی از ویژگی‌های بارز فراغت جدی است. او دریافت گاهی مشارکت‌کنندگان در انجام فعالیت‌ها با مشکلات یا دشواری‌هایی مواجه می‌شوند از جمله آسیب‌های ورزشی یا عدم اطمینان از نقش خود در مورد بازیگران تازه‌کار تئاتر. همچنین او متوجه شد افرادی که فعالیت‌های خود را با جدیت ادامه می‌دهند، این مشکلات را با سخت‌کوشی از سر می‌گذرانند. در مورد هواداران ورزشی باید گفت بخش عمده‌ای از سخت‌کوشی به حمایت آنها از تیم خود در زمان‌های پیروزی و شکست و انطباق منفی برمی‌گردد. منظور از انطباق منفی، راهبردی است که هواداران عموما در هنگام شکست تیم خود به‌کار می‌گیرند (چیالدینی و دیگران، 1976؛ هیرت زیلمن، اریکسن و کندی، 1992). در حقیقت برخی از هواداران تیم گیتور، طرفداران فاقد چنین سطحی از سخت‌کوشی را با عنوان رفیق نیمه‌راه خطاب می‌کردند. یکی از قدیمی‌ترین هواداران زن این تیم در این خصوص اظهار داشت:
گیتور بودن صرف نظر از پیروزی یا شکست، فوق‌العاده است. مهم نیست چه نتیجه‌ای کسب شود، من به هرحال از آنها حمایت می‌کنم و رفیق نیمه‌راه نیستم. حتی زمانی‌که تیم شکستی سنگین داشت ( 1-10- 0)، من به هواداری ادامه داده‌ام. ما هرگز تیم را ترک نکردیم زیرا این جوانان به حمایت ما نیاز دارند، چه ببرند یا ببازند. بنابراین… ما در کنار آنها ماندیم و تیم را ترک نکردیم به امید اینکه معجزه‌ای اتفاق بیفتد. ( زن، 65، 18#)
عبارت گیتور بودن فوق‌العاده است ، نقلی رایج میان هواداران تیم فوتبال گیتور محسوب می‌شود و در مثال فوق، برای تاکید بر این واقعیت به کار رفته که گیتور بودن به معنای پایداری در حمایت از تیم خود در روزهای پیروزی و شکست و باقی ماندن در ورزشگاه علیرغم ناکامی‌هاست. عبارت شکست سنگین ( 1-10- 0) به فصل ناموفق این تیم در سال 1979 اشاره دارد که در آن تیم دانشگاه فلوریدا در هیچ مسابقه‌ای برنده نشد، در 10 باز باخت و تنها در یک مسابقه به نتیجه مساوی دست یافت. در حقیقت شماری از هواداران با یادآوری این مسئله ، اصرار داشتند بگویند با وجود نتایج ضعیف تیم در دوران مذکور، دست از هواداری تیم گیتور برنداشته بودند. یکی از آنها نیز مصرانه اظهار می‌داشت هواداران وفادار گیتور کسانی بودند که در سال 1979 هوادار تیم بوده و فقط در دهه 1990 که موفقیت‌های تیم بسیار زیاد بود، به جرگه طرفداران نپیوسته بودند.
خب می‌دانید مشکل اینجاست که اکثرا به شما می‌گویند بله ما کنار تیم هستیم….بیشتر افرادی که با آنها صحبت می کنید حدود ده سال است که گیتور بوده‌اند …. اما تنها برخی از ما از فصل 1-10-0 با تیم بوده‌ایم و می‌دانیم هرهفته طعم شکست را چشیدن به چه معناست. می‌دانید…شما یا طرفدار دانشگاه هستید یا نیستید. درک این مسئله برای ما که مدت‌های مدیدی هوادار تیم بوده‌ایم ، ساده است.( مرد، 49، 67#)
احساسات ابراز شده توسط این هوادار قدیمی تیم فوتبال گیتور بازتابی از احساس مشترک میان سایر هواداران قدیمی است مبنی بر اینکه طی سالیان اخیر و آغاز دوران استیو اسپریر به عنوان سرمربی فوتبال دانشگاه فلوریدا، وفاداری هواداران به تلاش چندانی نیاز ندارد. طی این دوران (2002- 1990)، دانشگاه فلوریدا در بسیاری از فصل‌ها پیروز مسابقات بوده و این موفقیت‌ها با قهرمانی در مسابقات ملی در سال 1996 به اوج خود رسید. در حقیقت این هواداران حس می‌کنند تا حدود بسیاری تخریب شده‌اند. همان‌طور که یکی از آنها می‌گوید: من در گذشته احساس بهتری نسبت به پیروزی‌های تیم داشتم چون ارزش بیشتری داشت. این روزها آنقدر برنده می‌شویم که معمولا به چشم نمی‌آید. برادرم به بهترین شکل ممکن این قضیه را توضیح می‌دهد. به گفته او آنقدر که باختن حس بدی است، بردن حس خوبی نیست. ( مرد 39، 169#) هوادارا 47 ساله‌ای نیز با تایید این حس و مروری بر تجربه 29 ساله‌اش در هواداری از گیتور می‌گوید: در گذشته ما در سطح ملی تیم مطرحی نبود بنابراین پیروزی به نوعی دشوار بود. درست در چنین شرایطی است که می‌توانید وفاداری خود را بسنجید ( مرد 47، 24#). جالب آنکه در ژانویه 2002، استیو سوپریر در کمال ناباوری جهان فوتبال، از سمت سرمربیگری استعفا داد. اینک با شروع دوران پسا اسپریر، انتظارها در مورد آنچه میان هواداران گیتور اتفاق می‌افتد، رو به افزایش است. در چنین شرایطی مربی جدیدی به هدایت تم منصوب شده و هواداران نامه‌های مبنی بر حمایت خود از او را به روزنامه انجمن طرفداران این تیم به نام گینزویل سان ارسال می‌کنند. با این حال جامعه گیتور در نوعی برزخ دست و پا می‌زند و دقیقا مشخص نیست فصل آینده چه رخ داده و چه آزمونی برای سنجش تعهد هواداران رقم خواهد خورد.
داده‌های ما نشان می‌دهد شدت تعهد گیتورها را می‌توان یک هفته پس از باخت تیم ، به ویژه در میان بسیاری از همکاران، سنجید. هواداران از کلماتی نظیر “افسرده” یا “غمگین” برای توصیف احساسات خود از باخت تیم استفاده می‌کردند. با این حال از مواجهه با واقعیت یا مورد تمسخر واقع شدن به خاطر آن ابایی ندارند ( مرد، 52، 177#). یکی از هواداران در این خصوص اظهار داشت حتی اگر طی هفته های شکست گیتور در بیمارستان بستری شوم، حاضرم به هر مشقتی از بیمارستان خارج شده و خود را سینه‌خیز به محل کار برسانم تا به همه نشان دهم من کسی نیستم که در هنگام شکست تیم، استراحت می‌کند. من می‌خواهم حتی در روزهای شکست نیز به عنوان یک هوادار و حامی گیتور شناخته شوم ( مرد 54، 4#). چنانچه باخت در برابر رقیب ایالتی گیتور یا همان دانشگاه ایالتی فلوریدا باشد، شدت این تمسخرها افزایش می‌یابد. یکی از هواداران گیتور که دندانپزشک است، در این خصوص خاطره‌ای تعریف می‌کند: من هوادار گیتورم بنابراین هنگامی که در برابر دانشگاه دولتی فلوریدا می‌بازیم، تا یک هفته هر کس به مطب وارد می‌شود، جز طرفداران تیم دانشگاه دولتی فلوریداست که می‌خواهد با صحبت درباره بازی، شما را بیازارد ( مرد، 55، 91#). تمامی هوادران گیتور در این تحقیق احساس می‌کردند شکست گیتور تجربه‌ای غم‌انگیز است، اما حمایت از تیم در چنین شرایطی حائز اهمیتی دوچندان می باشد. یکی از هواداران با ابراز همدردی با ورزشکاران می‌گوید: دلتان به حال ورزشکاران بازنده می‌سوزد زیرا به هرحال آنها بسیار کم سن و سالند ( مرد 50، 11#). هوادار دیگری در این‌باره اظهار می‌کند: شما کماکان روابط دوستانه خوبی دارید که نشانگر نوعی همدلی است ( مرد 60، 75#). برخی از هواداران معتقدند حق ندارند از تصمیمات مربی یا برخی اشتباهات منجر به شکست بازیکنان ناراحت شوند و این موارد آنها را از تماشای مسابقات بعدی بازنمی‌دارد. مردی 49 ساله در این‌باره می‌گوید : تنها تعداد اندکی از هواداران تیم را رها کرده و هفته بعد به تماشای مسابقه نمی‌روند.

مشاغل بلند ‌مدت
دومین ویژگی فراغت جدی آن است که شرکت‌کنندگان آنقدر در فعالیت مربوطه درگیر بوده‌اند که بتوانند شاهد نقاط عطف و مراحل مختلف موفقیت باشند ( استبینز، 1982). برخی از هواداران در پاسخ به این پرسش که چه مدت هوادار گیتور بوده‌اند، اظهار می‌داشتند من از بدو تولد، گیتور بوده‌ام ( مرد 50، 11#). برخی دیگر به رویدادهایی خاص نظیر نقل‌مکان به اطراف دانشگاه یا ثبت‌نام در دانشگاه فلوریدا به عنوان دانشجو اشاره می‌کردند. برای مثال یکی از این افراد می‌گوید من از سال اول دانشگاه یعنی سال 1971 یک گیتور بوده‌ام که چیزی حدود سی سال از آن می‌گذرد ( مرد 47، 24#). پنج تن از هواداران اظهار داشتند دست‌کم پنجاه سال هوادار گیتور بوده‌اند در حالی‌که بقیه دهه‌های شصت و هفتادی میلادی را به عنوان نقطه آغاز وفاداری خود به تیم می‌دانستند. تنها دو نفر از مصاحبه‌شوندگان کمتر از بیست سال هوادار گیتور بودند. یکی از آنها مردی 60 ساله بود کع هشت سال پیش به ایالت فلوریدا نقل مکان کرده بود و دیگری زنی 48 ساله که در اواسط دهه 80 میلادی فلوریدا را برای سکونت برگزیده بود. برخی از هواداران اشاره داشتند که با دیدن مسابقه‌های فوتبال گیتور بزرگ شده‌اند ، چه با حضور شخصی در مسابقات و چه با شنیدن آنها در رادیو. برخی دیگر از استیو اسپریر به عنوان بازیکن فوتبال دانشگاه فلوریدا یاد می‌کردند که ( در سال 1966) موفق به پیروزی در مسابقات هیس‌من ترافی شد و معتقد بودند وفاداری و تحسین خود نسبت به وی در دوران جوانی آنها ریشه دارد. سایر هواداران نیز هواداری گیتور را نوعی پیوند خانوادگی و کاتالیزوری در مشاغل خود می‌دانستند. همان‌طور که یکی از آنها بیان کرد: ” من و همسرم، فرزندان…برادرانم، و برادران همسرم…همگی به مسابقات می‌رفتیم. گیتور یک خانواده است” ( مرد49، 67#). هواداری دیگر نیز با تاکید بسیار بر ارتباطات خانوادگی در گیتور اظهار داشت: “به‌عقیده من، گیتور بودن، سنتی مشتمل بر آموزش و ورزش اخلاقی است” ( مرد، 38، 87#). وی در ادامه توضیح داد که خانواده‌ای ده نفری داشته و شش تن از خواهران و برادرانش از دانشگاه فلوریدا فارغ‌التحصیل شده‌اند.
گرچه مدت زمان هوادارای افراد نسبت به گیتور را می‌توان یکی از شاخص‌های مشاغل فراغت جدی دانست، باید گفت برشمردن تغییراتی که در نحوه حمایت آنها از گیتور رخ داده نیز شاخص دیگری در این زمینه محسوب می‌شود. در حقیقت تمامی هواداران به تغییرات تدریجی اشاره داشتند که در برخی رفتارهای هواداری آنها رخ داده بود. نمونه‌ای از تغییرات مذکور، شدت حمایت از گیتور بود. در این خصوص یکی از هواداران ابراز کرد ” نمی‌دانم که آیا میزان حمایت من تغییر کرده یا نه. اما اگر بخواهم درست بگویم، فکر می‌کنم این مسئله شدت یافته‌ است” ( مرد 54، 4#). در برخی از هواداران نشانه‌هایی مبنی بر ارتباط میان فصل‌های پیروز در دوران استیو سوپریر و تغییر در شدت حمایت آنها مشاهده شد. همان‌طور که یکی از هواداران بیان کرد ” بله فکر می‌کنم باید بگویم علاقه من اینک بیشتر شده چون تیم موفق‌تر است. در حقیقت این امر نوعی واکنش طبیعی به شمار می‌آید” ( مرد 47، 24#). البته وی بلافاصله اشاره کرد که طی سالیان شکست نیز هواداری وفادار بوده است. یکی دیگر از هواداران با خنده خود را ” متعصب‌تر! ” توصیف نموده و اظهار داشت: “هرچه تعداد بردهای اسپریر بیشتر می‌شد، تعصب من هم شدت می‌یافت! ” ( مرد 79، 23#) چنین ارتباطی را شاید بتوان با حضور در مسابقات بیشتر نیز همراستا دانست. در همین خصوص یکی از هواداران با تامل بر شغل خود در مقام هوادار گیتور خاطرنشان کرد:
من بسیار متعصبم و می‌توانم بگویم تقریبا تمامی اوقات این تعصب در خون من جریان دارد. نمی دانم آیا این حس چندان تغییر کرده است یا خیر. شاید طی ده سال گذشته…به خاطر سفرهای بیشتر برای تماشای مسابقات دور از خانه که تا پیش از دهه 90، آنها را از دست می‌دادم، در این زمینه موثر بوده است ( مرد 52، 177#).

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

از لحاظ تک بُعدی استراتژی تولید، کیفیت به عنوان قابلیت اساسی پیشنهاد می شود که به طور قابل ملاحظه ای بر روی عملکرد شرکت تأثیر دارد (Ferdows & DeMeyer, 1990; Noble, 1995). پویایی محیط زیست، مانند سرعت از رده خارج شدن، نرخ نوآوری محصولات و فرآیندها، نرخ تغییر در اولویت های مشتری، برای استراتژی های تولیدی مختلف گفته می شود تا کیفیت را به عنوان مؤلفۀ اصلی و هم چنین پیش برندۀ صنعت به دست آورند (Ward & Duray, 2000). (Roberts (2003، اهمیت سرمایه گذاری در “کیفیت درک مشتری” در طی دورۀ رکود را به دلیل مزایای متعلق بر حسب سوددهی و رشد پس از رکود را پیشنهاد می دهد.
شواهد تجربی نشان می دهد که انعطاف پذیری، بر روی عملکرد تأثیر مفیدی دارد و به مزایای رقابتی شرکت های تولیدی اضافه می کند (Swamidass & Newell, 1987). این پیشنهاد بعداً توسط Anand and Ward (2004) تقویت شد آن ها اعتقاد داشتند انعطاف پذیری؛ پیش بینی قوی تری از عملکرد در محیط های پویا که ترکیبی از غیرقابل پیش بینی بودن و نوسانی بودن جزئی از آن است را ارائه می دهد. این نتایج نشان می دهد که استراتژی برمبنای انعطاف پذیری نیاز دارد تا با محیط برای شرکت ها جهت فواید و منافع عملکرد به طور خاص، تناسب داشته باشد: محیط غیرقابل پیش بینی نیاز به انعطاف پذیری دارد یعنی طراحی و حجم، در حالی که محیط پرنوسان به دامنۀ انعطاف پذیری نیاز دارد یعنی مجموعه ای گسترده و متنوع. به همین منوال، Kovach, Hora, Manikas, and Patel (2015) پیشنهاد دادند که در محیط غیرقابل پیش بینی، شرکت هایی که در اصل متنوع هستند و خط تولیدهای و دامنۀ فروش جغرافیای گسترده ای دارند بهتر عمل می کنند و در شرایط ناپایدار، ظرفیت مازاد به دلیل توانایی جهت به دست آوردن فرصت ها، بهتر عمل می نماید. شرکت هایی که انعطاف پذیری مرتبط با ظرفیت ها را در خود دارند می توانند در طی شوک های اقتصادی غیرمنتظره، که هم انبساط و هم انقباض را شامل می شود بهتر عمل کنند (Kesavan & Kushwaha, 2014). در اصل، آن ها قادر هستند که هم خودشان را در برابر و در پاسخ به نوسانات تقاضا، پوشش ریسک دهند (Kovach et al., 2015; Upton, 1994) که برای شرکت در محیطی پویا مانند شوک هایی که هم غیرقابل پیش بینی بودن و هم نوسانی بودن را نشان می دهند ضروری است.
در حالی که در مرور ادبیات استراتژی بازاریابی به سود افزایش “وسعت تولید” و “پوشش جغرافیای قبل از رکود” اشاره می کند (Pearce & Michael, 1997 ; 2006) و Köksal and Özgül (2007) شواهدی که از متنوع سازی بازار در هنگام بحران های اقتصادی حمایت می کند را نیافتند. استراتژی کم هزینه، مانند افزایش تعداد کانال ها یا اهمیت توزیع گسترده (در اصل در ابعاد استراتژی تولید توسط Miller & Roth, 1994 گنجانده شده)، به نظر نمی رسد برای زمینۀ رکود متناسب باشند (Pearce & Michael, 1997).
ارزش ارتباط با توسعۀ محصول جدید و استراتژی تولید، مانند قالب محصول یا قابلیت سفارشی سازی و انعطاف در طراحی، در مرور ادبیات (Spring & Dalrymple, 2000) و هم چنین شرایط نامطلوب اقتصادی (Bamiatzi and Kirchmaier, 2014) آورده شده است. از دیدگاه RBV، Schroeder, Bates, and Junttila (2002) نشان دادند که عملکرد برتر در تولید، از فرآیند های اختصاصی و تجهیزات شرکت به دست می آید که توسط آموزش داخلی و خارجی گرفته شده است. این مورد، نقش به طور بالقوه مهم محصول جدید، قابلیت های توسعه فرآیند و خدمت مانند انعطاف پذیری طراحی را برجسته می سازد که برای تقلید و کپی در توضیح عملکرد تولید شرکت مشکل هستند. مرور ادبیات، شواهددی که تأکید نوآوری با عملکرد شرکت مرتبط است را نشان می-دهد (Calantone, Cavusgil, & Zhao, 2002)، و هم چنین مرتبط بودن عملکرد شرکت با شرایط محیط پویای خارجی را نشان می دهد (Garg, Walters, & Priem, 2003). هم چنین، Köksal and Özgül (2007) نشان دادند که افزایش بودجۀ تحقیقاتی در طی رکود اقتصادی اثرات اجرایی مفیدی برای شرکت ها دارد (هم چنین Roberts, 2003 ; Bamiatzi and Kirchmaier, 2014 را ببینید).
علاوه براین، خدمات پس از فروش، پشتیبانی از مشتری، ارائۀ خدمات برون سپاری و توسعۀ خدمات به هستۀ کالا (Gebauer, 2008)، به عنوان استراتژی برای مقابله با اثرات کالایی محصولات صنعتی پیشنهاد داده شده است (Matthyssens & Vandenbempt, 2008). Kastalli and Van Looy (2013) رابطۀ مثبت اما غیرخطی بین فعالیت های خدمات تولید و سودآوری آن ایجاد کردند. به همین روش برای مطالعۀ ما، صنعت خدمات، به صورت عکس پیشنهاد شده است یعنی خدمات پس از فروش، می تواند نقش مهمی در فروش ایجاد شده در طی دوران رکود به عنوانتقاضا برای کاهش محصولات اصلی شرکت باشد (Gebauer & Fleisch, 2007; Kindström & Kowalkowski, 2014).
با توجه به روابط متقابل ابعاد مختلف استراتژی تولید، Christiansen, Berry, Bruun, and Ward (2003) به نقش بسته های نرم افزار شیوه های تولید را به عنوان پیش بینی کنندۀ عملکرد تأکید کردند و نشان دادند که تولیدکنندگان با قیمت پایین نیاز به پیشی گرفتن در شیوه های دیگر را دارند یعنی، قیمت پایین، عامل برنده شدن در گرفتن سفارش کافی به خودی خود نیست در حالی که محصولات متمایز می تواند به صورت انتخابی پیشی بگیرند (هم چنین Noble, 1995 را برای شواهد بیشتر در اهمیت قابلیت های متعدد برای بهبود عملکرد ببینید). جریان تحقیقات هم چنین مدل تجمعی برای اولویت های رقابتی تولید (Kathuria, 2000)، مطابق با شرکت هایی که عملکرد بالای “قابلیت تولید بر مدل توالی، جمعی- که با کیفیت آغاز می شود و پس از اعتماد، تحویل، کارایی هزینه، انعطاف پذیری، و در نهایت نوآوری خاتمه می یابد” را نشان می دهد (Noble, 1995 , 693). در حالی که این مورد، تضمینی را برای الگوی بلوغ استراتژی تولید پیشنهاد می کند، سپس تحقیق بحث می کند که “پیکره بندی استراتژیک وجود ندارد که هدف بلوغ نهایی را برای تولیدکنندگان آشکار سازد” (Cagliano, Acur, & Boer, 2005 , 715). با این وجود، مدل تجمعی، نشان می دهد که قابلیت های مشخص، برای ساخت و نگهداری مشکل تر هستند و بنابراین، احتمالاً مزایای رقابتی به دلیل نگرش های ارزشمند، کمیاب، قابل کپی به صورت ناقص و غیرقابل تعویض شان (Barney, 1991; Schroeder et al., 2002)، به ویژه در شرایط اقتصادی نامطلوب وجود دارد.
نتیجه گیری این بخش با طراحی بر روی مرور ادبیاتی که قبلاً در ارتباط با ابعاد استراتژی تولید منحصربه فرد و شوک های اقتصادی مانند مدل تجمعی بحث می شود هم چنین گزارۀ زیر را پیشنهاد می دهیم:
P1: شرکت هایی که عملکرد بهتر یا ثبات را در طی شوک های اقتصادی، دارند با احتمال بیشتر تأکید بر انعطاف-پذیری طراحی، انعطاف پذیری حجم را به عنوان بخشی از پیکره بندی استراتژی تولیدشان دارند.
2.2. چارچوب تحقیق
این بخش، چارچوبی برای تحقیق می سازد و مؤلفه های مرکزیش را بسط می دهد، یعنی (1) استراتژی تولید و (2) درآمدهای کسب و کار. به عنوان تئوری در ارتباط با این مؤلفه ها، در بخش قبلی بحث شد، بدین وسیله، تعاریف و عملیاتی سازی ارائه می شود. با اذعان به مشارکت های تلقیحی در استراتژی تولید (Hayes & Pisano, 1996; Skinner, 1969; Swamidass & Newell, 1987; Ward & Duray, 2000)، به طور هدفمند در مرور ادبیات بر طبقه بندی استراتژی تولید تمرکز می کنیم. طبقه بندی تأثیرگذار، توسط Miller and Roth (1994) پیشنهاد شد، که برمبنای یازده گروه است و براساس چارچوب هزینه- کیفیت- تحویل- انعطاف پذیری توسط Skinner (1969 ) ایجاد شده است (هم چنین Kathuria, 2000 را ببینید)، که شامل قیمت پایین، انعطاف-پذیری در طراحی، خط تولید گسترده، انعطاف پذیری در حجم، کیفیت انطباق، کیفیت عملکرد، سرعت تحویل، اعتماد تحویل، خدمات پس از فروش، توزیع گسترده و تبلیغات می باشد. کار تجربی بر شرکت های آمریکای شمالی تمرکز دارند و سه پیکره بندی استراتژی تولید مجزا، یا خوشه یعنی سرپرستان، نوآوران و طرفداران بازار را نتیجه داد.
در تحقیقات بعدی، گرایش به بررسی پیشنهاد شده وجود داشت، Frohlich and Dixon (2001) از داده های جهانی و ابزارهای جمع آوری داده ها استفاده کردند در حالی که تعدادی از طبقه بندی ها در دور دوم جمع آوری داده ها یعنی ابعادی که توزیع گستردۀ گرایش به بازاریابی و تبلیغات وجود داشت حذف شد. Frohlich and Dixon (2001) پشتیبانی جزئی برای سه نوع استراتژی توسعه یافته توسط Miller and Roth (1994) یافتند، در حالی که طرفداران بازار، بعداً با طراحان و سه استراتژی منحصر به فرد دیگر که معرفی می شوند جایگزین شدند: هرزگردها، سرورها و سفارشی سازی های انبوه. Zhao, Sum, Qi, Zhang, and Lee (2006) طبقه بندی Miller and Roth (1994) (بدون تمایل دو گروه بازاریابی که قبلاً معرفی شده بود) را در چین با انتخاب نمونه شرکتی از یک شهر معمولی تیانجین، بررسی کردند. نتایج توسط Zhao et al. (2006)، با نمونه-ای که شامل بخش قابل توجهی از SMEها است به دست آمد، طبقه بندی را پیشنهاد می کند که از خوشه های استراتژیک Miller and Roth (1994) به دلیل چنین پیکره بندی های استراتژیک مانند سفارشی سازی های کیفی، تأکیدکنندگان پایین، سرورهای انبوه و پیمانکاران تخصصی متفاوت است.
با توجه به تحقیقات موجود، به نظر می رسد که پیکره بندی کلی استراتژی تولید از شرکت های فعلی، مزیت رقابتی یا فشارهای رقابتی را در کشورهای میزبان آشکار می کند مانند موردی از طراحانی که در اروپای غربی (Frohlich & Dixon, 2001) یا در سرورهای انبود و پیمانکاران تخصصی در چین یافت می شود (Zhao et al., 2006). به علاوه، Dangayach and Deshmukh (2001) پیشنهاد می کنند که اولویت هایی بر حسب استراتژی تولید می تواند از صنعتی به صنعت دیگر متفاوت باشد. در نتیجه، ماهیت طبقه بندی یافت شده در بین تحقیقات تجربی در تنظیمات مختلف، می تواند کشور و ویژگی های صنعتی را که برای محیط خاص منحصربه فرد است منعکس کند.
این اصل اساسی این تحقیق است که استراتژی عملکرد را تعیین می کند (شکل 1)، فرضی که در تحقیق مدیریت استراتژیک برجسته است (Cavusgil & Zou, 1994; Snow & Hre- biniak, 1980). با توجه به P1، تأکید بر ابعاد خاصی از استراتژی برای کسب و کار با ثبات تر و سطوح بالاتر عملکرد، کمک می نماید. استراتژی تولید، در اینجا به صورت ترکیبی از ابعاد استراتژی تولید تئوریکی، با داشتن تأکید بر تفاوت سطح، بنابراین، تشکیل یک پیکره، تعریف می شود (Bozarth & McDermott, 1998). با توجه به تکامل در ابعاد استفاده شده برای اندازه گیری و پیکره بندی استراتژی تولید تعیین شده، آخرین نسخۀ پیشنهاد شده توسط Zhao et al. (2006)، همان طور که در شکل 1 نشان داده، ارائه می شود.
فرض دیگر ساخته شده در مطالعۀ ما، انعطاف ناپذیری نسبی پیکره بندی های استراتژی تولید شرکت ها (اندازه گیری شده در تحقیق ما در قبل از 2014) در طی دورۀ مشاهده شدۀ 2008-2013 می باشد. این فرض می تواند قابل قبول باشد به این دلیل که با تعریف، استراتژی و برنامه ریزی مرتبط، گرایش بلندمدت دارند (Chandler, 1962 , 13; De Baerdemaeker & Brugge- man, 2015). به علاوه، برمبنای مطالعۀ تجربی SMEها، Leitner and Güldenberg (2010 , 184)، “سطح قابل توجهی از تداوم در استراتژی های دنبال شده با اکثر شرکت هایی که به استراتژی انتخاب شده شان در کل دوره متصل هستند” را یافتند. آن ها، هم چنین پیشنهاد کردند که این نوع رفتار، به طور معمول مخصوصاً در SMEها مدیریت شده توسط مالک وجود دارد. این مورد، مسئولیت های کوچکی را پیشنهاد می کند (Aldrich & Auster, 1986; Flatten et al., 2011)، محدودیت-های منابع در دستری برای نوآوری برای مدل های کسب و کار و استراتژی های تولید و آن که به طور خاص در طی دوره های رکود (Kindström & Kowalkowski, 2014) است. این فرض هم چنین توسط فهم قابل قبول از چگونگی توسعۀ قابلیت هایی که در زمان به دلیل فعل و انفعالات پیچیده بین منابع شرکت اتفاق می افتد پشتیبانی می شود (Amit & Schoemaker, 1993)، منجر به موقعیتی می شود که تغییر در استراتژی پرخطر و هزینه بر، دشوار در پیاده سازی در نظر گرفته می شود و ممکن است به معیارهای جدید و سرمایه گذاری قابل ملاحظه ای (Leitner & Güldenberg, 2010) شود. همان طور که بعد در این تحلیل، نشان داده خواهد شد، شرکت های نمونه در پژوهش ما، تغییرات مهمی را بر حسب دارایی های تولیدشان تشریح نمی کنند، که در اینجا به صورت شاخصِ معرّف تداوم استراتژی در بخش تولید، به کار رفتند. این فرض مهم، در اصل به ما اجازه ارتباط با پیکره-بندی های استراتژی تولید پس از شوک را می دهد که با نتایج شرایط اولیه قبل از شوک و در هنگام شوک و خطوط سیر نتیجۀ کسب و کار در هنگام شوک ترکیب می شوند (Latham & Braun, 2011 را ببینید).

از نظر نتایج کسب و کار، این مفهوم را به دو قسمت یعنی ثبات کسب و کار (تغییر) و عملکرد کسب و کار (سطح) جدا می سازیم که هر دوی این ها در طی چرخۀ کسب و کار اثرگذار می باشند (شکل 1). در واقع به عنوان SMEها ثبات کسب و کار (Kotey, 2005) از جمله شمارش پرسنل (Peltonen, 2013) و جریان درآمد (Khan & Quaddus, 2015; Morris, Schindehutte, & Allen, 2005)، الویت بندی می شود، ظاهراً ساختار داستان مانندی را براساس مقاومت در برابر پیامدهای شوک های اقتصاد کلان تعریف می کنیم مانند استخدام/ اخراج، تنظیم در دارایی های تولید و افزایش یا کاهش شدید در فروش. به علاوه، پیکره بندی استراتژی تولید پیشنهاد داده می شود، به عنوان این که عملکرد مؤثر کسب و کار را در نظر می گیرد و به صورت ترکیبی از چنین معیارهایی مانند رشد فروش، نرخ سود، بازگشت سرمایه، هم چنین تغییرات این معیارها در نظر گرفته می شود. به طور مشابه عملیاتی سازی، اگرچه با اقدامات ذهنی، اخیراً مانند Wang, Dou, Zhu, and Zhou (2015) and Panwar, Nybakk, Hansen, and Pinkse (2015) به کار گرفته می شود. این روش ها برای اندازه گیری ساختارهای چارچوب تحقیق، در بخش روش شناسی توصیف می شود.

طراحی و آنالیز یک مدل تعطیلی برای سیستم صف بندی دو فازه با خدمات ورودی

Design and Analysis of a Vacation Model for Two-Phase Queueing System with Gated Service

Abstract

This paper mainly deals with a two phase service queueing model with gated service vacation. In this gated service vacation model, only those customers who are present in the queue when the server starts a batch mode service are taken into the batch. We have derived probability generating functions of the system size and the orbit size. We have investigated the conditions under which the steady state exists. Some useful performance measures are also obtained. The service to further arrivals is deferred until the server completes the second phase individual service to the batch. Based on the numerical calculations and graphical representations it reveals the fact that this type of modelling helps in analyzing certain situations in which customers require service in two stages of which the first stage of service is essentially of gated type.

1 Introduction

In this paper we study the two phase queueing system with gated service and multiple server vacations. The gated service policy to be considered in the present model under consideration is exceptional in the sense that the server’s gated mechanism will last until the system becomes empty after which the server is allowed to take vacations. In certain situations it is necessary to perform batch mode service to those customers only who are present in the system at the commencement of the batch service. Customers first enter into a waiting room. They are served in the service room. When the service room becomes empty, all the customers in the waiting room are transferred to service room when they served individually. At such epochs of transfer of customers from the waiting room, a random number of overhead customers are also added to the service room.

روش های جدید برای افزایش سرمایه: مطالعه‌ اکتشافی سرمایه گذاری جمعی (کراود فاندینگ)

The New Ways to Raise Capital: An Exploratory Study of Crowdfunding

چکیده.
1- پیشگفتار
2- از جمع‌سپاری تا سرمایه‌گذاری جمعی: مرور تحقیقات

چکیده
هدف – هدف این مقاله، توصیف، تجزیه و تحلیل و افزایش دانش در زمینه‌ی پدیده‌ی در حال ظهور سرمایه‌گذاری جمعی است. سرمایه‌گذاری جمعی را می‌توان به عنوان عملکرد تامین مالی پروژه یا سرمایه‌گذاری به وسیله‌ی به دست آوردن مقادیر زیادی از کمیت‌های کوچک پول از طرف تعداد زیادی از افراد تعریف کرد. با وجودی که تعداد مطالعات آکادمیک افزایش یافته است، پوشش جمعیت در مطالعات، نسبتا ضعیف است و توسط کارآفرینان و سرمایه‌گذاران فردی به خوبی قابل درک نیست.
طراحی/روش‌شناسی/یافته‌ها – این تحقیق را می‌توان به عنوان مطالعه‌ای اکتشافی دسته‌بندی کرد. تمرکز ما روی نحوه‌ی کار سرمایه‌گذاری جمعی است. پرسش‌های پژوهشی زیر را مورد بررسی قرار می‌دهیم: سرمایه‌گذاری جمعی چیست؟ مشخصات اصلی این پدیده چه هستند؟ نقاط قوت و نقاط ضعف اصلی آن کدام هستند؟ یافته‌های این مطالعه، اهداف، ویژگی‌ها، نقش‌ها و وظایف، و اندازه‌ی سرمایه‌گذاری فعالیت سرمایه‌گذاری جمعی را مشخص می‌کنند.
مفاهیم عملی – یافته‌ها دارای مفاهیمی برای کمک به مدیران علاقمند به مدیریت طرح‌های سرمایه‌گذاری جمعی و بهبود فعالیت مصرف کنندگان هستند.
اصلیت/ارزش – این مقاله به تجزیه و تحلیل یک پدیده‌ی در حال ظهور می‌پردازد. هدف آن، تعریف نقش کاربر/مصرف کننده در ایجاد همکاری مشترک برای سرمایه‌گذاری است.
1. مقدمه
در دسترس بودن پول برای عملکرد شرکت ضروری است. بخش مالی، عملکرد شرکتی را انجام می‌دهد که به مرحله‌ی تامین مالی می‌پردازد و به عنوان بخشی از چرخه‌ی مدیریت دارای هدف پویایی سرمایه است.
هدف عملکرد مالی را می‌توان در سه پرسش زیر در نظر گرفت:
• حجم کلی سرمایه که شرکت باید به آن متعهد باشد چقدر است؟
• شرکت، چه سرمایه‌گذاری‌های ویژه‌ای را باید انجام دهد؟
• منابع باید از کدام سرمایه‌گذاری‌ها به دست آیند؟
کمبود سرمایه، یکی از مهمترین موانع رشد است که همیشه نمی‌توان آن را توسط منابعی مانند سایر افراد (خانواده و دوستان) یا اپراتورهای مالی حل کرد. مدیریت فاکتور سرمایه، از زمان اکتساب تا زمان مصرف آن، نیاز به تصمیم‌گیری متمرکز بر منابع سرمایه‌ی کیفی و کمّی مشاهده شده در هر دوی مبداء – منابع – و مقصد – مصارف – آن‌ها خواهد داشت. بودجه‌ها ممکن است در مراحل مختلف چرخه‌ی عمر شرکت، متفاوت باشند (شکل 1).
قبل از این که شرکت، مرحله‌ی استارت اپ را تحقق بخشد، سرمایه‌ی بذری (سرمایه‌ی مرحله‌ی کشت ایده)، برای طراحی و توسعه‌ی ایده‌ی تجاری، مهم است. در این مرحله، خانواده‌ی کارآفرین و/یا حامیان (فرشتگان) کسب و کار ، سرمایه‌گذاران اصلی کسب و کار جدید هستند. تامین مالی استارت اپ، برای توسعه‌ی محصول و بازاریابی اولیه استفاده می‌شود. کسب و کارها ممکن است همچنان در مرحله‌ی ایجاد باشند یا تنها عملیات را آغاز کرده باشند و محصول خود را به صورت تجاری نفروخته باشند. در این مرحله، برای انجام تحقیق و توسعه‌ی محصول/ایده‌ی جدید، نیاز به پول است. این امر به ویژه در بخش‌های فناوری (ICT، علوم زیستی و زیست فناوری) صادق است. پس از شکل‌گیری محصول، تعداد خاصی از سرمایه‌گذاران به شرکت ملحق خواهند شد: آن‌ها به دنبال راه‌اندازی کسب و کار هستند (یادداشت 1). در مرحله‌ی پس از ایجاد، شرکت، محصول خود را توسعه داده است و برای آغاز ساخت و فروش آن، نیاز به منابع مالی بیشتری دارد. شرکت هنوز سود تولید نکرده است. مرحله‌ی گسترش-توسعه، دوره‌ای از پیشرفتِ زیاد است. در این مرحله، سرمایه، برای افزایش تولید، توسعه‌ی خدمات/محصولات جدید، تامین مالی خرید و/یا افزایش سرمایه‌ی در گردش کسب و کار استفاده می‌شود.
نیازمندی‌های سرمایه را به روش‌های مختلفی می‌توان رفع کرد، بنابراین، شناخت تفاوت‌ها مهم است. منابع تامین مالی را می‌توان به طور کلی در دو گروه اصلی تقسیم‌بندی کرد: حقوق صاحبان سهام و بدهی.
هنگامی که پول در سهام سرمایه‌گذاری می‌شود، مستقیما وارد سرمایه‌ی شرکت می‌شود، سرمایه‌گذاران، برای سرمایه‌گذاری خود، سهام دریافت می‌کنند و روی شرکت، کنترل دارند، اما در عین حال، ریسک بالایی را متحمل می‌شوند.
کسانی که از لحاظ مالی، بدهی های شرکت را تامین می کنند، به عنوان عضو خارجی باقی می مانند. ارتباط آنها با شرکت به صورت توافق نامه قراردادی میباشد. آن‌ها با توجه به وثیقه و ارجحیت ادعاهای حقوق خود نسبت به حقوق صاحبان سهام، ریسک پایین‌تری را متحمل می‌شوند. با این حال، شرکت‌های استارت اپی نمی‌توانند بودجه بدهی خود را تامین کنند زیرا برای تضمین بدهی خود دارای وثیقه و یا جریان‌های نقدی پایدار نیستند. (برگر و اودل، 1998).
مقاله به صورت زیر تنظیم می‌شود: بخش دو، مرور تحقیقات در زمینه‌ی سرمایه‌گذاری جمعی و جمع‌سپاری را ارائه می‌دهد. بخش سوم، این پدیده را تعریف و تجزیه و تحلیل می‌کند. بخش چهارم به توصیف انواع مختلف سرمایه‌گذاری جمعی، ریسک‌ها و یافته‌های آن می‌پردازد. نتیجه‌گیری و پیامدهای مدیریتی در بخش پنجم ارائه می‌شوند.

Abstract

Purpose – Paper aims is to describe, analyze and to increase the knowledge of the emerging crowdfunding phenomenon. This can be defined as the practice of funding a project or venture by raising a lot of small quantities of money from a huge number of people. Even though the number of academic studies has been increasing, the coverage of the population is relatively weak and not well understood by entrepreneurs and individual investors.

Design/Methodology/Findings – The research can be classified as an exploratory research. It focuses on how the crowdfunding works. The research addresses the following research questions: What is crodwfunding? Which are the main characteristics of this phenomenon? Wihic are the principal strengths and the main weaknesses of crowdfunding? The findings expose purposes, characteristics, roles and tasks, and investment size of crowd-funding activity.

Practical implications – The findings have implications for service managers interested in managing crowd-funding initiatives and to improve the activity of the consumers.

Originality/value – The paper analyses a new emergent phenomenon. It aims to define the user/costuemr’s role from co-creation to investment..

1. Introduction

The availability of money is indispensable for the functioning of an enterprise. The finance department is the corporate function which deals the phase of funding and as part of the management cycle has as its object the dynamics of capital.

The object of the finance function can be traced back to three questions:  What is the total volume of capital means that firm must commit?

 What specific investments the firm has to make?

 Which are the sources where capital must be obtained?

The lack of capital is ne of the most important obstacle to growth that can’t be always satisfied by recourses of othe people (family and friends) or financial operators. The management of the capital factor, since the acquisition to the time of its use, will require a decision-making focused on quantitatively and qualitatively capital resources observed both in their origin – sources – and in their destination – uses. Funds can differ in the different stages in a company’s life cycle (Figure 1).

Seed financing is important to design and develop a business idea before a company has realized the start-up phase. At this phase, family of entrepreneur and/or business angels are the main investors of new business. Start-up financing is used for product development and initial marketing. Businesses may still be in the creation phase or have just started operations and have not sold their product commercially. At this stage, money are important to realize R&D of the new idea/product. This is especially true in technology sectors (ICT, life sciences and biotech). When the product has taken form, a certain number of Venture Capitalists will join the firm: they want to setting up the business (Note1). In Post-created stage, firm has developed its product and it require more financial resources to begin making and selling it. Firm has not yet generated profits. The step of Expansion-Development is a period of high progression. In this stage capital is used to increase production, to develop new services/products, to finance acquisitions and/or to increase the working capital of the business. Capital requirements can be tackled in different ways, so it is important to know the differences. Sources of financing can generally be divided into two main groups: equity and debt.

When money is invested in equity, it goes directly into the capital of the company Investors receive shares for their investment, and they have a control of the company, but at the same time they tolerate an high risk. Those who give finance for debt remain extern to company. They are linked to the firm by a contractual agreement. They have a lower risk thanks to collateral and seniority of their claims over equity. However, startup companies cannot accede to debt finance, since they do not have the collateral nor stable cash flows to ensure their debt (Berger and Udell, 1998).

The paper structure is: section two introduces a literature review on crowdsourcing and crowdfunding. The third section defines and analyses the phenomenon. Section four describes different types of crowdfunding, its risks and its findings. In the section five there are conclusion and managerial implications..

روش های جدید برای افزایش سرمایه: مطالعه‌ اکتشافی سرمایه گذاری جمعی (کراود فاندینگ)

The New Ways to Raise Capital: An Exploratory Study of Crowdfunding