مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

در توسعه دیدگاه خود، از مسیر کار روی پروژه‌هایی استفاده می‌کنیم که بر اشکال افقی یا توزیع‌شده رهبری تأکید می‌کنند (لیندگرن و پاکندورف، 2009؛ مولر و همکاران، 2018) یا رابطه و «تعادل» آن‌ها را با سنتی‌تر بررسی می‌کنند. ، سلسله مراتبی، اشکال عمودی رهبری (مولر و همکاران، 2017). این کار در حال بررسی ماهیت رهبری در زمینه شکل‌های سازمان‌دهی کمتر سلسله مراتبی، سازگارتر، نوظهور است. مفهوم رهبری متوازن حالتی را توصیف می کند که در آن مدیر پروژه به دیگران «قدرت» می دهد، اعضای تیم را توانمند می کند و از قدرت سلسله مراتبی آنها برای اجازه دادن به اشکال توزیع شده رهبری برای انجام وظایف پروژه استفاده می کند (مولر و همکاران، 2017). به‌جای استفاده از استعاره «تعادل»، که نشان‌دهنده یافتن یک حالت پایدار است – حداقل به‌طور لحظه‌ای، در تیم پروژه، ما ساختارهای متفاوت و متغیر رهبری پروژه را پیش‌بینی می‌کنیم.
ما از اصطلاح “رهبری اجتماعی” استفاده می کنیم تا توجه را جلب کنیم که چگونه مسئولیت های رهبری پروژه، که ممکن است بیشتر توزیع شده یا متمرکز باشند، همیشه در موقعیت اجتماعی قرار دارند. مفهوم رهبری اجتماعی مستلزم آگاهی از درک متنوع ارزش است که در پروژه‌های پیچیده بین سازمانی به وجود می‌آید، زیرا به دلیل ماهیت زمانی تحویل پروژه است، زیرا پروژه‌ها از طرح و راه‌اندازی به تحویل آن‌ها از طریق طراحی مفهومی، طراحی دقیق حرکت می‌کنند. ، اجرا، آزمایش (موریس، 1983) و سپس به عملیات و نگهداری. ما استدلال می کنیم که مهم است که به طور تجربی چگونگی رهبری در روابط و شیوه های حک شده در شبکه های بازیگری که در زمان و مکان برای مدیریت چنین جریان های فعالیت عمل می کنند، رخ می دهد. ما شبکه‌های چند سطحی از کنش‌ها، روابط، زبان، شیوه‌ها، پیکربندی‌ها و مجموعه‌ای از کنشگران و فناوری‌ها را در نظر می‌گیریم که اشکال غیررسمی و رسمی رهبری را در پروژه‌های بین‌سازمانی و زمینه‌هایی که در آن ارائه می‌شوند را قادر می‌سازد تا به یک دیدگاه اجتماعی در مورد دستاوردشان نیاز داشته باشند.
نه تنها تغییر ملزومات پروژه، بلکه الزامات اخلاقی برای تغییر جهان به سوی بهتر نیازمند «رهبری اجتماعی» است که بیشتر از گذشته مشترک، توزیع شده و مشارکت‌پذیر باشد. رهبری پروژه اساساً هم سیاسی و هم اخلاقی است (Helgadottir, ´ 2008)، با مسئولیت هایی بر حسب آنچه که به دنبال دستیابی به آن است، به نفع آن، و با مشارکت بالایی که اخلاق و ویژگی رویکرد خود را توسعه داده و عمومی می کند. جنبه های نهادینه رهبری پروژه، مانند نقش ها، اعتبار حرفه ای، سازمان های رسمی و ساختارهای مدیریتی در داخل و خارج از مرزهای پروژه، برای اطمینان از تخصص مناسب و درک مسئولیت ها در پروژه ها مهم باقی می مانند. با این حال، چگونگی سازماندهی این موارد، نگرانی‌های حیاتی آن‌ها، و همچنین ارتباط آنها با زمینه‌های وسیع‌تر، ثابت نیست. آنها برای همیشه در حال تغییر هستند زیرا پروژه ها معمولاً معیارهای منحصر به فرد ارزش را ارائه نمی دهند (مولوی و استوارت، 2013) و اغلب “رژیم های ارزشی مورد بحث” هستند (لوی و همکاران، 2016). رهبری اجتماعی شده مسیری را از طریق رقابت های ارزشی هدایت می کند. درگیر شدن با مجموعه های مختلف دانش و درک چگونگی ارزیابی ارزش (بولتانسکی و تیونوت، 2006 [1991])، در داخل و خارج از مرزهای سازمانی. چنین مشارکتی برای ایجاد سرمایه اجتماعی که تحول آفرین است، دربرگیرنده نحوه برخورد با پیچیدگی و همچنین پایدار است، ضروری است.
از آنجایی که تمرکز ما بر رهبری است تا رهبران، تولید “یک رهبر” را به عنوان یک اثر اجرایی می بینیم (Haugaard, 2010)، که تولید دوره های مختلف عمل را که توسط بسیاری از بازیگران در پیکربندی های در حال تحول روابط انجام می شود را قادر می سازد و محدود می کند. ماهیت اجتماعی سازماندهی باید برجسته شود، که در آن رهبری فردی با اعمال به عنوان عضوی از تیم های متعدد شکل می گیرد. رهبری مستلزم پیروی است (Dalcher, 2022a,b) و روابط این دو به عنوان دو جنبه از فرآیند یکسان کنش هماهنگ در حال تغییر است: زبان اقتدار و اطاعت، سرپرست و زیردست، جای خود را به یکی از شرکا یا متحدان می دهد. (Cunha و همکاران، 2020) در جستجوی روابط با کیفیت بالا (Graen and Uhl-Bien, 1995). رهبری و پیروی، زمانی که به درستی بر اساس نیازهای زمانی و مکانی توزیع شوند، به اشتراک گذاشته می‌شوند و حفظ تمایزات سخت بین رهبران و پیروان را دشوار می‌سازد. کار بر روی “رهبری خدمتگزار” (ون دیرندونک، 2011) ممکن است به فرد کمک کند تا به شکلی اجتماعی‌تر از رهبری هدایت شود، که شامل مدیریت خود در حین توجه، تعامل و رهبری و پیروی از دیگران و در عین حال متعهد به اهداف پروژه است. اصول و اشخاص
رهبری ممکن است به مسئولیت بسیاری از افرادی تبدیل شود که با همکاری یکدیگر به دنبال ارزش برای هدف هستند (تا سال 2021) و در بسیاری از حرفه ها، مهارت ها و سازمان ها کار می کنند. هدف پیش زمینه در رهبری جمعی آن را به در نظر گرفتن «چه کسی سود می‌برد؟» مرتبط می‌کند. ذینفعان پروژه‌ها در واقع گسترده هستند. آنها می توانند صاحبان و کاربران هر آنچه که پروژه تولید می کند را شامل شود. کسانی که روی آن سرمایه‌گذاری کردند و آن‌هایی که در آن کار کردند، و همچنین آن‌هایی که به طرق مختلف، از نظر فرهنگی، مادی و سازمانی، از طریق تعامل با پروژه و ارزش‌های متعددی که ایجاد می‌کند، پایدار و غنی شدند. یک پروژه را می توان به عنوان ابزاری برای ایجاد ارزش درک کرد که میانبرهای زیادی را تشکیل می دهد (کلگ و همکاران، 2021). رویاها و طرح های متقاطع؛ جفت کردن حرفه ها، مشاغل و تجارت ها در یک مهار. ایجاد روابط بین سازمانی، وابستگی ها و معضلات؛ تخصیص منابع، مسئولیت ها و نقش ها؛ تلفیق فرهنگ ها، هماهنگی و ارتباط بین نهادهای مختلف؛ قرار دادن، اولویت‌بندی و تمرین روابط قدرت در کنار و با دیگرانی که به طور متقابل همین کار را انجام می‌دهند.
رهبری باید به طور فزاینده ای روابط با ذینفعانی را که فقط تعهدات رسمی به آنها بدهکار نیستند، مانند تامین کنندگان سرمایه، سازمان های نظارتی و سازمان های دولتی و خصوصی که پروژه با آنها شریک است، هدایت کند. همانطور که Engwall (2003) اشاره کرد، هیچ پروژه ای جزیره نیست. گروه های اجتماعی و کنشگری اجتماعی، سازماندهی شده از طریق پروژه ها و سازماندهی شده در مقابل پروژه ها، هدف پروژه ها را زیر سوال می برند (انگ و همکاران، 2016). جوامع مشروعیت خود را به‌عنوان بازیگرانی که می‌توان با آن‌ها قدرت را به‌عنوان ذینفعانی تقسیم کرد که با رهبری پروژه تعامل می‌کنند، نه فقط علیه رهبری پروژه، مشروعیت دارند (تئو و لوسمور، 2017). در واقع، مفهوم ذینفع از سازمان رسمی به خودی خود فراتر می رود زیرا اشکال گسترده تری از ذینفعان به طور فزاینده ای به نمایندگی دست می یابند. در واقع، یک رشته از ادبیات، اکولوژی را به عنوان یک ذینفع تعریف می کند (Tryggestad et al., 2013; Sage et al., 2016) که رهبری پروژه باید با آنها همکاری و همکاری کند و با حفظ و توانمندسازی بازیگران زیست محیطی، از جمله نه تنها قورباغه ها، قدرت را به اشتراک بگذارد. Tryggestad و همکاران، 2013) و همچنین گونه های دیگر. کارکنان، جوامع، جوامع و پایداری سیستمی که از تمام زندگی روی زمین پشتیبانی می‌کند، برای نمایندگی به‌عنوان شکل‌های مختلف سازمانی که حقوق نمادین اجتماعی این موجودیت‌ها در نظر گرفته می‌شود را بیان می‌کنند. رهبری پروژه باید با این ارتباط هماهنگ باشد (Heikkurinen et al., 2019).
گفتگوهای استراتژیک که به عنوان بخشی در حال تحول از فرآیندهای پروژه انجام می شود ممکن است به تغییرات سیستماتیک در آنچه که باید انجام شود منجر شود. اینها فقط گفتگوهایی نیستند که در داخل پروژه یا با حامیان پروژه انجام شده است. آنها همچنین باید مواردی را که ممکن است با جنبه های پروژه مخالف باشد را در خود جای دهند. بنابراین، سازمان ها و پروژه ها به ظرفیت یادگیری نیاز دارند که نه تنها درون سازمانی است. رهبری مستلزم افراد باهوش و خودشکوفایی است که در یک فرآیند مشترک مذاکره شده و تشکیل شده کار می کنند. این باید یک فرآیند آگاهانه باشد (King and Badham, 2019) که در آن ساختار وضعیت و سلسله مراتب وظایف باید بر فرآیند مشورت دموکراتیک با ذینفعان، که به طور گسترده تصور می شود، در مورد چگونگی ارائه ارزش به عنوان بخش کلیدی پروژه، غلبه کند. مشورت نه تنها به آنچه در پروژه رخ می دهد توجه دارد. همچنین باید به معنای پروژه برای ذینفعانی که به طور رسمی و غیررسمی چالش برانگیز هستند، توجه داشت. رهبری در چارچوبی از حاکمیت پروژه و دولت عمل می کند (کلگ، 2019) و ذینفعان مختلف درگیر و دخیل در تنظیمات پروژه را مدیریت می کند. تمایز بین درگیر و دخیل قابل توجه است. آن دسته از ذینفعان درگیر به طور رسمی با مشارکت با حاکمیت پروژه ها و مشارکت در تحویل آن به عنوان چنین شناخته می شوند. آن دسته از ذینفعانی که در حاکمیت پروژه نقش دارند، لزوماً به طور رسمی و قانونی درگیر نیستند. آنها ممکن است در حال ادعای سهمی باشند که به طور رسمی به رسمیت شناخته نشده است. با این حال، به طور ضمنی، اگر آنها خود را قبل از شروع پروژه یا پس از آشکار شدن یک رویداد مهم، ذینفعان خود عنوان کنند.
یکی از نمونه‌های دراماتیک اخیر از فقدان حکومت در رابطه با سهامداران در می 2020 رخ داد، زمانی که ریوتینتو برای دسترسی به سنگ آهن، صخره‌ای را در نزدیکی معدن سنگ آهن براکمن خود در پیلبارا، استرالیای غربی منفجر کرد. انفجار یک سایت دارای اهمیت معنوی برای صاحبان سنتی زمین، مردم پوتو کونتی کورراما و پینیکورا را ویران کرد که در حالی که به طور رسمی به رسمیت شناخته می شدند اما بلافاصله قبل از انفجار به عنوان سهامداران نادیده گرفته می شدند، پس از این رویداد نمی توانستند اخراج شوند (کمیته دائمی مشترک). در شمال استرالیا، 2020؛ هاپکینز و کمپ، 2020؛ ورندر، 2020). ارتباط با مدیریت ارشد شرکت، واقع در دفتر مرکزی لندن، منجر به تمرکز بر ملاحظات اقتصادی در بازار صعودی سنگ آهن شده بود که اهمیت فرهنگی و سنتی را نادیده می‌گرفت، نادیده گرفتن رهبری پروژه که اثرات مخربی بر شهرت داشت.

3. بینش ها و جهت گیری ها را تحقیق کنید
برای رهبری پروژه‌ ها، نیاز دوباره به تفکر در مورد چگونگی ارائه آن ارزش وجود دارد، منافع چه کسانی بالاترین یا به حاشیه رانده شده‌اند، چه ارزشی برای چه کسی و برای چه چیزی ایجاد می‌شود، قدرت‌های چه کسی توسط آن ارزش افزایش یا محدود شده است. بنابراین یک رهبری اجتماعی شده باید با در نظر گرفتن چندین ارزش در خطر درگیر شود: با روش های فرهنگی و اقتصادی، زیست محیطی و فناوری برای ارزیابی موفقیت پروژه. مدیریت اولیه پروژه به دنبال جداسازی پروژه ها از زمینه آنها برای محافظت از تحویل بود (به عنوان مثال همانطور که در موریس و هاف، 1987 گزارش شده است)، با غفلت از درهم تنیدگی عمیق تاریخ و بافت اجتماعی (Engwall، 2003). با این حال، همانطور که در اینجا نشان داده شد، تشخیص اینکه پروژه ها مداخله هستند (وایت و همکاران، 2019) نیاز به دید وسیع تری دارد. در اصل، رهبری یک ظرفیت هدایت کننده است که جهت دستیابی به اهداف و ایجاد ارزش در انجام آن است (بوکانان و بادهام، 2021). بنابراین، این سؤال که چگونه برای چه کسی و برای چه چیزی ارزش ایجاد می شود، یک دغدغه اصلی است.
ما یک دستور کار تحقیقاتی جدید را در مورد رهبری پروژه با بسط و چارچوب‌بندی یک دیدگاه اجتماعی برای پرداختن به سه موضوع مرتبط با رهبری پروژه که برجسته می‌شوند پیشنهاد می‌کنیم: 1) تغییر فن‌آوری‌ها، نیاز به رهبری پروژه برای انتخاب‌های تکنولوژیکی، باز کردن ارزش‌هایی که فناوری‌ها نشان می‌دهند. دستیابی به نتایج مطلوب از طریق گنجاندن مسئولانه نوآوری در پروژه ها؛ 2) پیچیدگی سازمانی، نیاز به رهبری پروژه برای درگیر کردن بازیگران متعدد، پرداختن به پیچیدگی و عدم اطمینان در حال ظهور در داخل و بین پروژه ها و 3)، نگرانی های زیست محیطی، نیاز رهبری پروژه برای رسیدگی به خواسته ها برای پروژه ها برای مداخله مثبت برای ایجاد پایدار، انعطاف پذیر. و فقط آینده در رابطه با هر یک از این انتقال‌ها، ما از علایق مرتبط خود استفاده می‌کنیم تا سؤالاتی را که برای رهبری اجتماعی‌شده و اولویت‌های تحقیق مطرح می‌شود، ترسیم کنیم.

3.1. در حال تغییر تکنولوژی ها
تغییرات تکنولوژیک نیازمند رهبری پروژه برای انتخاب اخلاقی در مورد نحوه ترکیب نوآوری در پروژه‌ها، ادغام نسل‌های فناوری توسعه‌یافته در مقیاس‌های زمانی مختلف است. اینها شامل فناوری‌های جدید مانند هوش مصنوعی، بلاک چین، پلتفرم‌های محصول، حسگرهای تعبیه‌شده و اشکال جدید بتن است. جذب آنها در یک محیط سازمانی مستلزم درگیر شدن با ارزش های متنوعی است که ذینفعان در آن محیط دارند (ر.ک. Garrety et al., 2014). برای پرداختن به سرعت سریع تغییرات تکنولوژیکی، پروژه‌ها اخیراً به دنبال ترکیب نوآوری در حین تحویل، توسعه برنامه‌های نوآوری (دیویس و همکاران، 2015) برای انجام آزمایش‌هایی در مقیاس کوچک قبل از اجرای گسترده‌تر هستند. و استفاده از رویکردهای طراحی مترقی برای مدیریت زمانبندی های مختلف توسعه در زیرسیستم های مختلف پروژه (گیل و تتر، 2011). چارچوب‌بندی سؤالات فناوری به عنوان سؤالات انتخابی، توجه را به تصمیم‌های اخلاقی که گرفته می‌شوند جلب می‌کند و اینکه چگونه پروژه‌های معاصر همچنین شامل فناوری‌هایی هستند که در زمینه‌های مختلف، با نسل‌های متعدد فناوری‌های در حال استفاده، دوباره کشف، پیکربندی و تجدید ارزیابی شده‌اند (ادگرتون، 2011). یکپارچه‌سازی یک چالش مهم، هم برای فناوری‌ها و سیستم‌ها در سراسر پروژه‌ها و هم با زمینه‌های وسیع‌تری است که پروژه‌ها در آن دخالت می‌کنند. در حالی که برنامه ریزی اولیه می تواند ادغام مجموعه شناخته شده ای از فناوری های پایدار را مورد توجه قرار دهد، الحاق تغییرات تکنولوژیک نیازمند یک رویکرد انعطاف پذیر و سازگار است (وایت و دیویس، 2021).
تغییرات تکنولوژیکی مستلزم شناخت محدودیت‌های تخصص و درجه‌ای از فروتنی از سوی افرادی است که در موقعیت‌های رهبری پروژه‌ها هستند، زیرا فناوری‌های جدید دامنه دانشی را که باید بسیج شود افزایش می‌دهد و نوآوری‌ها را در سراسر تنظیمات پروژه بین‌سازمانی تشدید می‌کند (Boland et al. ، 2007). تغییراتی مانند دیجیتالی شدن، صنایع جدیدی را به زنجیره تامین پروژه می‌آورد، با ارتباطات جدید بین بازیگران و فناوری‌ها، با تغییر ماهیت پروژه‌ها و محصولات قابل تحویل آنها (وایت، 2019). تغییرات ممکن است درک حرفه ای از ارزش آینده را که در یک مسیر تکنولوژیکی شکل می گیرد، به چالش بکشد. به عنوان مثال، تغییرات مداوم در فناوری‌های حمل‌ونقل سؤالات مهمی را در مورد ماهیت تحرک آینده و اینکه چه ترکیبی از فناوری‌ها و همچنین دستگاه‌های حمل‌ونقل عمومی، خصوصی و شخصی و گزینه‌های حمل و نقل فعال ممکن است بهترین باشند (به عنوان مثال ویلسون و میترا، 2020) ایجاد می‌کند. پیامدهایی برای چگونگی اولویت بندی، تصور و تنظیم پروژه های مرتبط توسط جامعه.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

بود و دیگران (2009) و مورس، راگیری و ولان – بری (2010)، پی بردند استفاده از ARS، تمایل دانشجویان به شرکت در بحث های کلاس بعدی را افزایش داد. با این حال، کارناگان و وب (2007) پی بردند، مشغولیت کلاسی که به واسطه مشارکت شفاهی دانشجویان صورت میگرفت زمان استفاده از ARS، کاهش یافت، ممکن است به علت جایگزینی مشارکت شفاهی دانشجویان با مشارکت ARS باشد.
از آنجاییکه فناوری موبایل به سرعت کاربردهای خود را گسترش می دهد، پتانسیل های آن در آموزش، غیر قابل انکار است (مثلا Cunningham, 2008;Cunningham, 2011; Looi, Seow, Zhang, Chen, and Wong, 2010; Schachter, 2009; Shohel and Power, 2010; Watty, McKay, andNgo, 2016). اثبات می کنیم تاثیر القا کننده مشارکت یک ARS تک منظوره باید زمانیکه ARS از طریق دستگاه های موبایل ارائه می شود، وجود داشته باشد. افزون بر آن، ARS موبایل باید، تاثیر مثبت کلیکر را ارتقا بخشد. کلیکر در مقایسه با دستگاه های موبایل، غیر پیچیده است که تعمدا و به طور خلاقانه برای جذاب به نظر رسیدن و لذت بخش بودن برای استفاده، طراحی شده است. یک مزیت بالقوه استفاده از ARS موبایل این است که آنها از جذب دانشجویان به دستگاه های موبایل، بهره می برند. طبق نظریه شرطی سازی ارزشگذارانه (De Houwer, Thomas, & Baeyes, 2001)، بیشتر محتمل است یک شخص از چیزی لذت ببرد که با یک فعالیت مثبت دیگر جفت شده است. برای مثال، زلنر، روزین، آرون و کولیش (1983) در آزمایش خود پی بردند، پس از اینکه شرکت کنندگان÷ چای بدون طعم مفروض قبلی را که با شکر جفت شده بود، امتحان کردند، که یک محرک مثبت است (شکر)، ترجیح شرکت کنندگان برای چای، مثبت شد. به طور مشابه، استوآرت، شیمپ و اینگول (1987) پی بردند، نگرشهای مصرف کنندگان نسبت به یک برند، مثبت تر می شد اگر یک مولفه تبلیغاتی لذت بخش، مکررا به مصرف کنندگان ارائه می شد.
بر اساس یافته های این نوع تحقیقات، اثبات می کنیم دانشجویان، احتمالا از استفاده از ARS موبایل نسبت به کلیکر، بیشتر لذت می برند و به این ترتیب، از استفاده از آن به خاطر شیفتگی یا وابستگی شان به دستگاه های موبایل، بیشتر بهره می برند. شواهد داستان گونه، بر اساس تجربه مولفین با استفاده از هم کلیکر و هم ARS موبایل، از این نظریه حمایت می کند. یک منشا ناکامی در زمان استفاده از کلیکر این است که گاهی اوقات دانشجویان فراموش می کنند÷ دستگاه کلیکر خود را به کلاس بیاورند و آنگاه نمی توانند در هیچ یک از تمرینات و فعالیت های کلیکر شرکت نمایند. هیچ یک از مولفین این مطالعه، ناکامی را تجربه نکرده اند که دانشجویان نتوانسته باشند در تمرینات ARS شرکت کنند چون فراموش کرده باشند÷ تلفن های موبایل خود را بیاورند. به علاوه، در کلاس های ما، دانشجویان در زمینه برخی ویژگی های جدید معرفی شده از طریق ARS موبایل، احساس هیجان زدگی پیدا می کردند، مثلا رتبه بندی شرکت کنندگان بر اساس صحت و سرعت پاسخ های خود را دوست داشتند. پیش بینی می کنیم، تجربه لذت بخش تر و کمتر نومید کننده ای از طریق ARS موبایل ارائه شود که میتواند به مشغولیت بیشتر در فعالیتهای کلاسی منجر شود که باید به عملکرد بهتر در بین دانشجویان در بخش های ARS موبایل نسبت به دانشجویان در بخش های کلیکر، تبدیل شود.
به علاوه، ARS موبایل میتواند تاثیر مخل بالقوه استفاده نامرتبط از دستگاه های موبایل در کلاس را با ایجاد وقفه در چنین استفاده هایی کاهش دهد. مطالعات اثبات کرده اند، فناوری های موبایل در کلاس های درس ممکن است به طور فعالی برای مشغول نمودن دانشجویان در کلاس های درس و برای جالب تر کردن یادگیری بکار روند (Cerratto, Pargman, Nouri and Milrad, 2018; Li and Song,2018; Ryberg, Davidsen and Hodgson, 2018; Sun, Lin, Wu, Zhou, and Luo, 2018). اثبات می کنیم زمانیکه یک دانشجو در فعالیت های ARS مربوط به کلاس درگیر می شود، بیشتر احتمال دارد، حداقل برای مدتی مشغول بماند. هر دو مولف مشاهده کردند، برخی دانشجویان در بخش کلیکر هنوز تلفن های خود را بر روی صفحه نمایش های بدون ارتباط با کلاس داشتند (مثلا وب گردی در اینترنت و چک کردن پیام ها)، در حالیکه در فعالیت های ARS هم شرکت داشتند. با این وجود، دانشجویان در بخش ARS موبایل، مجبور بودند به اپلیکیشن ARS روی موبایل خود برای شرکت در فعالیت های کلاسی سوئیچ کنند و به این صورت نمی توانستند به راحتی رسانه های اجتماعی را پویش کنند (غایب از نظر، غایب از ذهن است). اگر ARS موبایلی، از کلیکر در مقابله با تاثیر مخل دستگاه های موبایل، موثرتر باشد، هم چنین می تواند در عملکرد بهتر در بین دانشجویان در بخش های ARS موبایلی نسبت به دانشجویان در بخش های کلیکر هم دخیل باشد.
گرچه، انتظار داریم ARS موبایلی، یک ابزار تدریس موثرتر از کلیکر باشد، اما تصدیق می کنیم تاثیر مخل دستگاه های موبایل، کاملا اثبات شده است و چنین تاثیری میتواند به طور بالقوه، ARS موبایل را به یک ابزار تدریس کمتر موثر نسبت به کلیکر تبدیل نماید. برای نمونه، ممکن است دانشجویان در استفاده از دستگاه های موبایل برای فعالیت های غیر مرتبط به کلاس÷ مثل نوشتن پیام و وب گردی، کمتر احساس کنند که مورد ممانعت قرار گرفته اند، زیرا ARS موبایل، وجود دستگاه های موبایل را مشروع می سازد. زمانیکه دستگاه ها واقعا دم دست هستند، دزدکی نگاه انداختن، وسوسه انگیزتر و راحت تر است. گرچه لازم بود، دستگاه های موبایل÷ برای دلایل بی ارتباط به کلاس÷ در هیچ یک از کلاس ها بکار نروند، اما اعمال این شرط لازم، دشوار است.
با وجود تاثیر مخل بالقوه دستگاه های موبایل، پیش بینی می کنیم، تاثیرات مثبت کلی ARS موبایل، به خاطر اثر قابل توجه شرطی سازی ارزشگذارانه مشاهده شده در کلاس ها، قوی تر باشد. بنابراین، دو فرضیه کلی را مطابقا به شکل دیگری به صورت ذیل ارائه می دهیم:
فرضیه 1: استفاده از ARS موبایل، عملکرد دانشجویان در دوره های درسی حسابداری مالی را بیشتر از استفاده از کلیکر، بهبود می بخشد.
فرضیه 2: استفاده از ARS موبایل، تجارب کلاس درس دانشجویان را در دوره های حسابداری مالی بیشتر از استفاده از کلیکر ارتقا می بخشد.
به طور خلاصه، پیش بینی می کنیم، ARS موبایل، تاثیر مثبت اثبات شده کلیکر در مطالعات قبلی را ارتقا خواهد داد و آزمایش ما را طراحی نمود که به طور دقیق در بخش بعدی برای محک زدن آزمایشی این پیش بینی، توصیف می شود.
3. طراحی تحقیق
3.1 توصیف آزمایش
یک آزمایش کنترل شده در طول ارائه سه دوره درسی مجزا اجرا شد، همه آنها در یک دانشگاه کانادایی تدریس می شدند. هر سه دوره درسی، حسابداری مالی بودند: یک دوره درسی حسابداری مالی متوسط سال سوم؛ یک دوره درسی نظریه حسابداری مالی سال سوم گزینشی؛ و یک دوره درسی حسابداری مالی برای MBAها (دانشجویان ارشد مدیریت بازرگانی). هر دوره÷ دارای دو بخش تدریس شده توسط یک استاد واحد÷ در یک ترم واحد با استفاده از یک کتاب درسی، طرح کلی درسی، منابع مکمل، تمرینات، نت های درس، کوئیزهای ARS و آزمون های نهایی رایج واحد بود. علاوه بر تغییرات عددی معدود در سوالات÷ محاسبه و تغییر در ترتیب سوالات چند گزینه ای در کوئیزهای ARS، تفاوت اصلی بین این دو بخش این بود که یک بخش از یک ARS موبایل برای کوئیز های خود استفاده می کرد، در حالیکه دیگری از کلیکر استفاده می نمود.
برای جلوگیری از اشتراک گذاری اطلاعات بین بخش های قبلی و بخش های بعدی همان دوره درسی، ترتیب سوالات و داده های عددی در هر کوئیز، تغییر کرد و ترتیب بخش های ARS موبایل و بخش های کلیکر، تغییر یافت. بخش ARS موبایل، قبل از بخش کلیکر برای حسابداری مالی گزینشی و حسابداری مالی برای دوره های درسی MBAها قرار داشت. بخش ARS موبایل، بخش کلیکر را برای دوره درسی حسابداری مالی متوسط دنبال کرد.
در طول جلسه اول هر کلاس، همه دانشجویان، طرح کلی درس و دستورالعملهای لازم برای ثبت نام و استفاده از ARS موبایل یا کلیکر را دریافت نمودند. به دانشجویان در همه بخش ها هم یک پیش آزمون کتبی مشابه داده شد که شامل سوالات تجزیه کمّی بود. در طول کلاس دوم، از دانشجویان خواسته شد، چند سوال یک زمینه یابی ساده را با استفاده از ARS موبایل یا کلیکر پاسخ دهند. اکثر دانشجویان در فناوری مربوطه خود پس از این تمرین، مهارت پیدا کردند. گرچه دانشجویان هم چنین می توانستند از ARS موبایل از طریق دستگاه های دیجیتالی غیر از یک تلفن موبایل استفاده کنند، اما اساتید مشاهده کردند همه دانشجویان از موبایل های خود استفاده نمودند.
در کل هر دوره درسی، دانشجویان، کلا ده کوئیز را انجام می دادند. هر کوئیز از یک تا پنج سوال تشکیل می شد و به دانشجویان، یک تا سه دقیقه برای تکمیل هر سوال، زمان داده می شد. سوالات کوئیز، ترکیبی از سوالات سرآغاز موضوع بود که با معرفی منابع جدید و مرور سوالات برای محک زدن درک مفاهیم و نظریات قبلا مشمول در کلاس های قبلی، دنبال می شد.
پس از اینکه دانشجویان پاسخ های خود را ارائه می دادند، توزیع پاسخ ها، نشان داده می شد و جواب صحیح، بلافاصله نمایان می شد. اگر نرخ پاسخ صحیح، کمتر از 50 درصد بود، استاد، سوال را به طور دقیق شرح می داد. اگر زمان اجازه می داد، استاد هم چنین یک سوال مشابه را برای تمرین اضافی ارائه می کرد. اگر بیش از 50 درصد دانشجویان به طور صحیح پاسخ می دادند، استاد دانشجویان را به توضیح در مورد پاسخ های خود دعوت می کرد.

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

مقدمه
آموزش مدیریت فناوری،.که به عنوان یادگیری بزرگسالان مورد بحث قرار می گیرد،رشته جدیدی است. در اینجا ما درکی از اهمیت یادگیری مادام العمر مدیریت فناوری ،از برخی دیدگاه های مجازا، را فراهم می آوریم.دیدگاه پروفسور برگ، پیشگام در حوزه مدیریت فناوری،رئیس سابق موسسه پلی تکنیک رنسلرو مدیر فناوری واشنگتن است. دیگری متخصص ارشد این رشته، پرفسور مانی میباشد.دکتر مانی به عنوان رئیس موسسه ی معتبر فناوری هند (IIT) Kanpur )بازنشسته شده است و مدیر ارشد موسسه تحقیقات متا بوده است.او دارای مدال طلای فستیوال طول عمر در هند است و یکی از مدرسان مطرح سال درعلوم هند نامگذاری شده است. ما همچنین با معرفی تفکرات جدید دکتر ترنی از دانشگاه هلند درزمینه ی دکترای استراتژی فناوری و کارآفرینی، دیدگاه های چند منظوره را فراهم آورده ایم.ویرایشگران مسائل ویژه، دکتر والش و دکتر ماریناکیس،در زمینه آموزش مدیریت فناوری دیدگاه‌های را فراهم آورده‌اند و نشان دادند که چطور نویسندگان در حوزه این مسائل خاص، باعث پیشرفت در این حوزه می‌شوند. ما با یک توصیف مختصر درباره اهمیت مدیریت فناوری، بحث را شروع می کنیم.
اهمیت مدیریت فناوری از روزهای نخست تحقیق اقتصادی مشخص شده است. هنوز درک اهمیت تحصیلات در حوزه مدیریت فناوری ، پیشرفت نکرده است. بعضی معتقدند که این عقب افتادگی نتیجه عدم راحتی مدیریتی با بحث فناوری و عدم درک اهمیت آن در پردازش راهبردی اقتصاد شرکتی و منطقه ای و همچنین اقتصاد ملی و جهانی میباشد. هنوز اهمیت فناوری در مدیریت و اقتصاد مهرو موم شده است ،زمانی که دو اقتصاددان چرخه کسب و کار،نقشه اصلی فناوری در ایجاد رشد نامناسب اقتصادی را نشان دادند. سریعترین مناطق رو به رشد آنهایی بودند که منجر به تجاری سازی تکنولوژی شدند.وقتی اقتصاددان دیگری جایزه نوبل را برای تولید ناخالص داخلی، برنده شد،با استفاده از تکنولوژی به عنوان ضریب سرمایه و کار، اصلاح شد،که مدیریت فناوری، موضوع مهم سیاسی برای اکثر دولت ها و شرکت ها شد.دیگر تکنولوژی به عنوان یک داده مورد استفاده قرا نگرفت.اکنون مدیریت فناوری به صورت انحصاری مهم تلقی می شود.
تحقیق در مورد نقش راهبردی فناوری، مهم شد و در این زمان نویسندگان بیان کردند که فناوری نیاز دارد به وسیله تلاش راهبردی شرکت، هدایت شود. چند سال بعد ،فریار و هورویچ، تعامل پویا بین فناوری و استراتژی را پیشنهاد دادند، که در آن هر کدام دارای ورودی اولیه از دیگری بود.کمی بعد مقالاتی در مورد تحصیلات مدیریت فناوری پدید آمدند. در نهایت تحصیلات به طور کلی با گذر زمان از حالت عملکرد سنتی به یاد گیری ویدیویی،فرایندهای آنلاین،آموزش و سرگرمی و در نهایت ایجاد فرایندهای آموزشی که دانش‌آموزان را به یادگیری مادام العمر عادت می دهد، تغییر یافت. اکنون مدیریت فناوری را تعریف می کنیم.
ابتدا دیدگاه‌های پروفسور مانی را مورد بحث قرار می دهیم.پروفسور مانی از سال ۱۹۶۰ سازمان هایی را که بر پایه فناوری بودند را مدیریت می‌کرد. او پذیرش نقش های مدیریتی فن شناسان که در صنعت، دانشگاه و سیاست گذاران فراوان است، را متمرکز میکرد.او زمانی که به حوزه مدیریت فناوری آمد،هم محقق دانشگاهی بود و هم متخصص متفکر. او با محققان مدیریت فناوری در پیشبرد این زمینه همکاری کرده است. او اشاره کرد که بسیاری از مهندسین استثنایی بدون مدرک تحصیلی در سمت های رهبری قرار می گیرند.این یکی از دلایلی است که در طول سالها، بسیاری از موسسات فناوری در هند (IIT) تمرکز بر روی مدیریت فناوری را توسعه داده اند.
او بیان می کنند که فن شناسان، زمانی که به نقش های مدیریتی بیشتری وارد می شود،نمی توانند بر پیش زمینه های تحصیلی فنی خود تکیه کنند که از آنها کمک بگیرند.
بینش، مهمترین ویژگی مجزا برای رشد موفق سازمان هایی است که بر پایه فناوری استوارند. با مثالی از لارنس، این موضوع به خوبی نشان داده میشود، زمانیکه تصمیم گرفت خط جدیدی از تحقیق در زمینه بیوفیزیک را به جای ادامه ی مسیر ارنست رادرفورد درحوزه ی رادیواکتیو ادامه دهد. این منجر به یکی از مهم‌ترین کارها شد که که از تجزیه ساختار DNA توسط فرانسیس کریک و جیمز واتسون ، انجام شده بود. او همچنین بیان کرد که ویژگی های مختلف دیگری برای رشد سالم سازمان مورد نیاز است. با توجه به دیدگاه و تجربه من آنها عبارتند از:(الف) درک نقاط قوت ، ضعف و استقامت.(ب) دید بیرونی سازمان یا گروه(پ)شفافیت عملکرد اعضای هر گروه در تمام سطوح(ج) پذیرش اشتباهات با روی بازو پرداختن به عملکردهای صحیح (چ)سیاست درب باز
اینها همه چیزهایی هستند که برنامه های MoT امروزبا فعالیت های آموزشی در سناریوها،موارد، شبیه سازی ها،و اقدامات کارآفرینی،آموزش می دهند. همچنین بیان کرد که سازمان های آکادمیک مجبورند به جای پرداختن به نکات ریزو کم اهمیت،حوزه قدرت را تشخیص داده و انتخاب کنند. به عنوان مثال در موسسه تحقیقاتی هریش چاندرا،در الله آباد هند، ما نظریه رشته ای، پدیده شناسی سطح بالا، برخی حوزه های تغلیظ ماده، ستاره شناسی فیزیکی و نظریه اعداد متمرکزبر آن را انتخاب کردیم. سپس نظریه اطلاعات کوانتوم به آن اضافه شد.این تمرکز راهبردی انتخاب هدایت شده ،سهم خوبی را پرداخت کرد، که آن را به عنوان یک مرکز تحقیق بین المللی قابل مشاهده ساخته است.
این بینش با دیدگاه راهبردی معاصر در مورد چگونگی توسعه سازمان های استثنایی تشدید میشود.با این حال سازمان مبتنی بر شایستگی با ارزش است.دکتر مانی همچنین اظهار داشت که جلسات دوره ای با اعضا در حصول اطمینان از شفافیت در نقش هر عضو بسیار مهم بود. آنها درمورد اهمیت سهم هر فرد در ایجاد محیط حمایتی و سازنده که بر کل سازمان تاثیرگذاراست، مفید بودند.به همان اندازه ضروری است که فضایی ایجاد کنیم که در آن پذیرش اشتباهات ممکن باشد – این موضوع به فهم و تلاش جمعی نیاز دارد تا هر زمانی امکان پذیر بود،گام های اصلاحی برداشته شود. در نهایت یک سیاست بازو راحت برای حفظ جریان دقیق و موثر اطلاعات ضروری است.اغلب شایعات و بدرفتاری باعث ایجاد انرژی قابل ملاحظه ای از سازمان می شود.ثابت شده است که بازخورد واکنشی سریع ، ایمان و اعتماد کل کارکنان نسبت به سازمان، که باعث می شود تیم احساس مالکیت کند، را افزایش میدهد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Management of Technology (MoT) pedagogy, more rightly described as adult learning or andragogy, is a young field. Here we provide some insight into the importance of “lifelong” MoT learning from a number of separate perspectives. Prof. Daniel Berg’s perspective is that of a progenitor of the MoT field, a former President of Rensselaer Polytechnic Institute (RPI) and Technology Director at Westinghouse. Another is one of the field’s most accomplished practitioners, Prof. H.S. Mani. Dr. Mani retired as dean from the prestigious Indian Institute of Technology (IIT) Kanpur and was the initiating director of Meta Research Institute. He holds India’s coveted Lifetime Achievement Award for Physics and was named one of India’s Science Instructor of the Year. We also provide a multifaceted perspective by introducing the thoughts of a newly minted Ph.D. in technology strategy and entrepreneurship, Dr. Robert Tierney from the University of Twente, Netherlands. The Special Issue editors, Prof. Steven T. Walsh and Dr. Yorgos Marinakis, also provide insights into the MoT pedagogy field and display how the authors in this Special Issue progress the field. We initiate with a brief discussion of the advent of importance in MoT. The importance of Management of Technology (MoT) has been recognized since the earliest days of economic research (Smith, 1776; Ricardo and Li, 1819), yet appreciation of the importance of education on technology management has lagged. Some suggest that this lag is the result of managerial discomfort with technology and lack of understanding of its importance in the strategic process of the firm, region, as well as in national and global economy (Christensen, 2008). Yet the importance of technology in management and the economy was sealed when, in the 20th century, two business cycle economists (Schumpeter and Swedberg, 1942; Kondratief, 1937) demonstrated the central role of technology in creating disproportionate economic growth. The fastest growing regions were those that led in technology commercialization. When another economist (Solow, 1956) won the Nobel Prize for demonstrating that the Gross Domestic Product (GDP) was modified by technology as a multiplier of capital and labor, MoT became an important policy matter for most governments and firms. No longer was technology taken as a given. Technology management was now deemed exceptionally important. Research into the strategic role of technology became important (Mansfield, 1968) and at this time authors generally stated that technology needed to be directed by the strategic effort of the firm (Ansoff and Stewart, 1967). Some years later, Friar and Horwitch (1985) suggested a more dynamic interaction between technology and strategy in which each had primal input of the other. Much later, articles on MoT education began to appear (Yanez et al., 2010). Finally, education in general has changed with the times, from traditional practice, to video learning, to on-line processes, “edutainment,” and finally, to providing an educational process that “addicts” students to lifelong learning (Cooper et al., 2015). We now introduce the field of MoT. We first discuss Prof. Mani’s insights. Prof. Mani has managed technology-based organizations since the 1960s. He epitomizes the technologist’s embrace of managerial roles that abound in industry, academia and policy makers. He is both an academic scholar as well as a reflective practitioner when it comes to the field of Management of Technology (MoT). He has teamed with MoT researchers to advance the field (Walsh et al., 2014). He noted that many exceptional engineers are placed in leadership positions without an MoT education. This is one of the reasons why, over the years, many of the Indian Institutes of Technology (IIT) developed MoT concentrations. Prof. Mani noted that technologists, when thrust into more managerial roles, could not rely on their technical educational background to assist them (Kim, 2015). He stated “Vision is the single most important characteristic for the successful growth of a technical based organization. This was best illustrated to me by the example of William Lawrence Bragg of Cavendish laboratory, when he decided to pursue a new line of research in biophysics, instead of continuing on the previously established path of Ernest Rutherford in the area of radioactivity. This led to one of the most important work, that of unraveling the structure of DNA by Francis Crick and James Watson. He also stated that several other characteristics are also essential for healthy growth of an organization. They are, in my view and experience, (a) understanding the strength’s, weakness and stamina, (b) external visibility of the organization or group, (c) clarity of functions of every team member at all levels, (d) accepting mistakes openly and taking corrective actions (e) open door policy.” These are all things that MoT programs teach today, with pedagogy activities in scenarios (Wright et al., 2015), cases (Marinakis et al., 2014; Walsh et al., in press), simulations (Linton, 2015) and entrepreneurial action (Harms, 2015). Prof. Mani also stated that an academic organization has to identify and choose areas of strength instead of spreading too thin or becoming too narrow. For instance at Harish-Chandra Research Institute, Allahabad, India we chose string theory, high energy phenomenology, some areas of condensed matter Physics Astronomy and number theory to focus on. Later Quantum information theory was also added. This strategic focus with a directed choice paid good dividends, making it an internationally visible research center. This insight resonates with a major contemporary strategic perspective on how to develop exceptional organizations (Walsh and Linton, 2011; Hamel and Prahalad, 1990). Yet the competency based organization comes with a price — meritocracy. Dr. Mani further stated that periodic meetings with the members were critical in ensuring transparency in the roles of each member. They were beneficial to impress upon the entire organization the importance of each person’s contribution to create a supportive and productive environment. Equally essential is to create an atmosphere where it is possible to accept mistakes — this needs an understanding and a collective effort to take corrective steps whenever possible. Finally an open door policy is absolutely necessary in order to keep accurate and effective information flow. Too often, rumor, misrepresentation cause considerable dissipative energy of the organization. Prompt responsive feedback has proven to increase the faith and trust of the entire staff toward the organization allowing the team to feel ownership.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب)

F1878

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

2. انگیزه ها و تسهیل کننده های مسافرت : برخی نقاط اتکا در متون
منظور ما از انگیزه رفتار انسانی دسته وسیع و کلی محرک هایی است که میتوانند به تعدادی از دلایل خاص تر گروه بندی شوند.نوع شناسی چنین انگیزه هایی در زمینه های انظباطی متفاوتی از جمله تحقیقات روانشناسی ، جامعه شناسی ، جغرافیا ، اقتصاد و بازاریابی همچنین در چندین عرصه بین رشته ای ظاهر می شود. انگیزه ها باید از تسهیل کننده ها (یا محدودیت های در مورد) رفتار انسانی جدا شوند.انگیزه ها محرک های بنیادی برای عمل به روشی مشخص هستند.براساس مختاریان و سالومون(1994) انگیزه ها میتوانند به صورت گسترده ای ناشی از گرایشات سبک زندگی نسبت به کار، خانواده، فراغت و طرز فکر فرض شوند. تسهیل کننده ها /محدود کننده ها به ترتیب عامل هایی هستند که برای ایجاد دوره جایگزین عمل چه آسان تر و چه سخت تر برای انتخاب خدمت می کنند.عامل یکسان (مانند هزینه) بسته به این که به صورت مثبت (هزینه پایین) یا منفی (هزینه بالا) ارائه شود می تواند تسهیل کننده یا محدود کننده باشد.اما در این مورد با انگیزه تفاوت دارد فارغ از این که چه تعداد تسهیل کننده وجود دارد(یا محدود کننده غایب است) بدون انگیزه برای انجام رفتار عملی رخ نمی دهد.
در زیر بخش های ذیل سه دیدگاه در مورد انگیزه ها و تسهیل کننده های رفتار (مسافرت) انسان را به صورت مختصر معرفی می کنیم.این دیدگاه ها به هیچ عنوان به صورت دو طرفه انحصاری نیستند.هر چند نظرگاه های انظباطی جایگزینی در کل برای محرک های رفتار انسانی و به طور خاص در مورد مسافرت با نمونه نشان می دهند. ما این دیدگاه ها را برای تفکر در باره تاثیر تکنولوژی سیّار روی مسافرت مفید یافتیم.در بخش 3 در مورد تعامل تکنولوژی سیّار با تسهیل کننده ها /محدود کننده ها بحث میکنیم.(بخش 3.1 در مورد نیازهای مسافران و بخش 3.4 روی هزینه ها و فواید).همچنین چهار کلاس از پیش شرط ها در مورد سفر معرفی می کنیم.(در بر گیرنده تسهیل کننده ها /محدود کننده ها و انگیزه ها) که تحت تاثیر تکنولوژی سیّار قرار می گیرند.(بخش 3.2) .

2.1. مسافرت برای ارضای نیاز های روانی
روانشناسی به صورت طولانی مدت درباره آنچه افراد را بر می انگیزد به صورت خاصی رفتار کنند مطالعه کرده است.معروف ترین تئوری محرک باید سلسله مراتب نیاز های انسان مازلو (1943 1954) باشد بر اساس نظریه مازلو انسان ها برای ارضای نیاز های ارضا نشده شان عمل می کنند که می تواند در یک سلسله مراتب یا هرم –که در آن اصلی ترین نیاز ها (نیازهای فیزیولوژیک) در قاعده و پیشرفته ترین نیاز ها در نوک هرم (شکل 1)قرار می گیرند سازماندهی شود.
همانطور که در جدول 1 نشان داده شده است نیاز های مازلو می تواند برای استنتاج برخی از معمول ترین محرک ها یا انگیزه ها ی مربوط به مسافرت یا تحرک یعنی اشکالی از نیاز به مسافرت،به کار رود. هر چند همانطور که در بخش 3.1 خواهیم دید این نیاز ها همچنین ممکن است ممکن است به صورت تسهیل کننده برای، یا محدود کننده بر مسافرت عمل کنند.
محرک های لیست شده ای که می توانند از نظریه مازلو مشتق شوند به مجموعه سه تایی اهداف مسافرت مربوط می شوند.(ریچمن 1976):
همچنین در ویکی مدیا 2014d
• نیاز های الزامی (کار ، مدرسه، و غیره.)
• اهداف ابقا یا نگهداری (خرید، پزشکی، و غیره)
• اهداف احتیاطی (اجتماعی، تفریحی، سرگرمی و غیره).
این سه گروه اهداف را می تون درمیان مثال های برگزیده در جدول 1 مشاهده کرد. اما قابل ذکر است که به غالبا در سه گروه پایینی هرم مازلو قرار می گیرند.(یعنی نیاز های روانی ، امنیت و اجتماعی) فعابیت های احتیاطی میتوانند در سطوح بالاتر سلسله مراتب قرار گیرند(سالامون،1985) و جدول کمک می کند تشخیص دهیم که خود مسافرت یک فعالیت است که در جای خودش یکی از نیاز های انسان را برطرف می کند.خصوصا نیازه های رده بالا مربوط به عزت نفس و خودشکوفایی.

2.2. مسافرت برای ارضای تعهدات فاصله اجتماعی
سالهای اخیر شاهد اضهار نظر های فراوانی در مورد تغییر تحرک در جامعه شناسی بوده است یک تغییر نمونه ای به سمت مطالعه رسمی با هدایت اوری(Urry 2002). در یکی از مقالات اصلیش (Urry 2002:256) سوال بنیادی: چرا افراد به صورت فیزیکی سفر می کنند ؟ را مورد بحث قرار می دهد او شش نوع تعهد که نیازمند حضور همزمان دارد را شناسایی می کند:
• تعهدات قانونی، اقتصادی و خانوادگی ازجمله همه تعهدات مربوط به کار
• تعهدات اجتماعی بر اساس نیاز به ملاقات حضوری
• تعهدات زمانی، گذراندن وقت با کیفیت با خانواده، همسران (پارتنر)، و دوستان؛
• تعهدات مکانی، حضور مستقیم در یک مکان؛
• تعهدات زنده، شرکت در رویداد های زنده؛ و
• تعهدات مربوط به اشیاء، تعامل با اشیائی که مکان فیزیکی خاص دارند.
لیست تعهدات بالا (که شاید همه محرک های ممکن برای مسافرت نباشد) همچنین می تواند به شکل ترجیحات ظاهر شود، در آن صورت ممکن است چیزهایی باشد که افراد مایل به انجام آنها باشند، تا اینکه مجبور به انجام آن ها باشند. در هر دو مورد، برای انجام آنها افراد متعهد به مسافرت هستند.

2.3. مسافرت به عنوان خروجی انتخابی برای حداکثر کردن سود
مختاریان و سالومون (1994) یک مدل نظری برای عرضه انکیزه های متفاوت مسافرت یا محرک ها ایجاد کردند که آنها را بخ تسهیل کننده ها و محدود کننده ها مرتبط می کند. فرض کلیدی مدل این است که نبود محدود کننده های اجباری برای انتخاب مسافرت یک شرط لازم است اما کافی نیست. این به سادگی یعنی امکان مسافرت به تنهایی محرکی برای انجامش نیست؛ بلکه وجود یک دلیل فعال برای انجام آن نیز ضروری است. بنابراین این دلایل فعال به عنوان انگیزش ها یا محرک ها عمل می کنند.شکل 2 در اصل برای توضیح انتخاب افراد برای ارتباط از راه دور در مقابل مسافرت به محل کار رسم شده، و قرار است عوامل متفاوت فرایند درونی تصمیم سازی افراد را در ارتباط به مسافرت را فراهم کند. این مدل می تواند به طور کلی تر برای انتخاب کردن(نکردن) مسافرت در موقعیت های متنوع به کار رود.
طبق این مدل عوامل مختلفی برای تعریف انتخاب فردی برای مسافرت کردن(نکردن) ترکیب می شوند.(برای مثال ارتباط از راه دور) :
• ترجیحات سبک زندگی؛
• موقعیت تصادفی؛
• مجموعه انتخاب های دریافتی از گزینه های سفر؛
• گرایش های اجتماعی و روان شناختی ؛و
تسهیل کننده ها و محدودیت های دریافتی، از جمله هزینه، نوع تکنولوژی در دسترس، و حمایت سازمانی.
مدل ذکر شده انتخاب های مسافرت را به عنوان تصمیمات پیچیده ارائه می دهد، که برای سادگی فرض می شود مسافرت کنندگان ارزیابی منطقی و موثری از عوامل متعدد تصمیم گیری داشته، جایگزینی با بیشترین فایده را انتخاب کنند. نه تنها ترجیهات و گرایشات مسافرت کنندگان، بلکه نوع و کیفیت اطلاعاتی که در معرض نمایش آنها قرار دارد نیز نقش مهمی بازی می کند.

3. تکنولوژی سیّار چگونه ممکن است روی مسافرت تاثیر بگذارد.
در بخش قبل، انگیزه‌های اساسی مختلف برای سفر را در نظر گرفتیم – یعنی برآوردن نیازها یا تعهدات (بخش‌های 2.1 و 2.2) – و همچنین ترجیحات مختلف سبک زندگی و عوامل زمینه‌ای که ممکن است بر انتخاب این سفر تأثیر بگذارند (بخش 2.3). در این بخش، ما از این دیدگاه‌ها برای بررسی اینکه چگونه ظهور فناوری تلفن همراه ممکن است بر سفر تأثیر بگذارد، استفاده می‌کنیم. ما استدلال می‌کنیم که با تغییر تسهیل‌کننده‌ها و محدودیت‌های سفر، و همچنین با ارائه نمونه‌های جدید به مردم از انگیزه‌های اساسی برای سفر و در حرکت بودن، فناوری تلفن همراه ممکن است باعث افزایش و پیکربندی مجدد فضایی روزانه ما شود. تحرک

3.1. تاثیر بر نیاز مسافران
شاید تکنولوژی اطلاعات و ارتباطات به ارضای نیازی های اساسی بشر تا حدی که راه را برای اشکال جدید ارتباطات و فعالیت های اجتماعی هموارکند ( لینگ و تری، 2002). همانطور که در بخش 2.1 با جزئیات شرح داده شد، فعالیت انسان از یک یا بیش از یک نیاز بنیادی ناشی می شود : نیاز های روانشناختی؛ نیاز به ایمنی؛ نیاز های اجتماعی؛ نیاز به مورد ارزشمند بودن؛ یا نیاز های رشد روحی. شاید تکنولوژی سیّار روی آن دسته از نیاز هایی که در قاعده و راس هرم مازلو(1943) قرار دارند تاثیر نداشته باشد، در حالی که می تواند روی ایمنی و نیازهای اجتماعی مسافرت کنندگان تاثیر قابل توجهی داشته باشد:
تکنولوژی سیّار تا جایی که دسترسی فوری و در هر مکان را برای ارتباط با خانواده، دوستان، و همکاران فراهم می کند می تواند به مقابله با نیاز های اجتماعی مسافرت کنندگان کمک کند( برای مثال، ماچرونی، 2007؛ و وایت و وایت،2007 را ببینید).

شیوه های منابع انسانی در بازارهای چند ملیتی در حال ظهور: مفاهیمی برای افزایش نوآوری سازمانی

Human resource practices of an emerging-market multinational: Implications for enhancing organizational innovation

Abstract

How human resource policies and practices influence organizational innovation at emerging-market firms is an area of scarce research. This exploratory study aims to provide an overview of how human resource practices of Turkey’s leading white goods manufacturer and patent champion Arcelik help the company foster and sustain innovation, with implications for companies in other emerging markets.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

به پیروی از چن و همکارانش (20109 و با توجه به این که جستجوی ما ثمره ای نسبتا کوچک از چکیده مقالات دیگر بود، تصمیم گرفتیم که آنالیز و مروری کوچک بر تمام چکیده ها ( جزئیات در جدول A1 پیوست A ذکر شده است) و بخشی از مقالات مطرح ذکر شده (جزئیات در جدول A2 پیوست A ذکر شده است) انجام گیرد تا مفاهیم قابل توجه و ویژگی های وابسته به قرائن مربوط به مکتوبات کنونی SIS در سه دهه تفسیر گشته و مورد تاکید قرار گیرد. در سرتاسر این دهه ها، گرایش به مطالعه مباحث SIS در مکتوبات گسترده تر IS قرار گرفته است و شرح تکامل و اتخاذ تکنولوژیکی در این سه دوران با استفاده از گزارشات گارتنر درباره گرایش صنعت در طول بازه زمانی مرتبط به سه بخش تقسیم می شود. بنابراین طبقه بندی ای به دست آمد که بر اساس آنالیز موضوعات برای به دست آوردن یک نمای طولی و تکاملی از حوزه SIS قرار داشت.
در مبحث نتایج ما به بررسی یافته هایمان در پرتو نتایج نظرسنجی های موجودی که تکنیک های کمی (سیدوروا و همکاران، 2008، تیلور و همکاران، 2010) و رویکرد های کمی (چن و همکاران، 2010؛ وارد و پیارد، 2002) را شامل می شود، می پردازیم. بنابراین، راهکاری ارائه می شود که چشم اندازی برای ویژگی های تکاملی SIS در طول دهه ها عرضه می کند که مکمل تفسیر کنونی این حوزه است که بر روی ویژگی های ماندگار تمرکز دارد.
ادامه این بخش تلفیقی از یافته های ما درباره گرایش در مکتوبات SIS در طول دهه ها و در زمینه توسعه حوزه IS در همان دوران می باشد.

2.1. 1980: موقعیت سازمانی SIS: چارچوب سازی و برنامه ریزی استراتژیک برای مزایای استراتژیک
در مکتوبات SIS در 1980تمایل بسیاری وجود داشت تا با هماهنگ کردن SIS با استراتژی تجاری به صورت استراتژیک IS تشخیص داده شده و وارد سازمان گردد و SIS در دستور کار مدیریت سازمان ها مورد استفاده قرار گیرد. این تمرکز توسط نظارت تیلور و همکارانش شدت گرفت، بدین صورت که حوزه IS به طور کلی بر ایجاد هویت مشخص و متمایز متمرکز بود.آنالیز ما از مقالات SIS دو مجرای در هم تنیده را آشکار می سازد. مجرای اول وضعیتی را برای اطلاعات و سیستم ها به عنوان مزیت استراتژیک به وجود می آورد، مجرای دوم وضعیتی را برای اهمیت استراتژیک سیستم های اطلاعات بر پایه نقششان در فعال کردن و بهبود بخشیدن به فرمولاسیون و پیاده سازی تجارت ارائه می دهد.
مجرای اول مورد تائید مقاله مرور تجارت هاروارد نوشته شده در سال 1985 توسط پورتر و میلار بود که بر نقش سیستم های اطلاعات در ادغام درونی (زنجیره ارزش) و بیرونی(سیستم ارزش صنعتی)و نقش اطلاعات در موقعیت های رقابتی تاکید می نمود. نظر پژوهشگران این بود که اطلاعات منبعی استراتژیک ( کینگ، 1978، 1983) و سلاحی استراتژیک ( دول و واندرمبس، 1987؛ جارونپا و ایوس، 1990؛ کیم و میچلمن؛ 1990؛ راکوف و همکاران.، 1985) برای موقعیت های رقابتی تلقی می گردد. مکتوبات IS شروع به انتخاب برنامه های کاربردی به عنوان سیستم های اطلاعات استراتژیک نمود (SIS): برنامه هایی که منبع مزایای رقابتی را با استفاده از نشان دادن ظرفیت های متمایز و یا مزایای موقعیتی در شرکت های پیش قدم ارائه می داد. این شرکت ها علاقمند بودند تا جزء اولین هایی باشند که از از برنامه های نوینی که بر روی پروسه ها و عملکرد های تجاری خاص هدف گذاری کرده اند، استفاده می کنند. برای مثال سیستم های رزرو هواپیمایی ( کوپلند و مک کنی، 1988)، تولیدات یکپارچه کامپیوتری ( دول و واندرمبس، 1987)، یا سیستم های پشتیبانی تصمیم گیری تخصصی و برنامه ریزی عملکردی ارائه می کردند- برای مثال ویدئو تکس (کوزکوکسی، 1989)؛ برنامه ریزی های با کمک کامپیوتری ( دویل و بکلر، 1983)، سیستم های پشتیبانی تصمیم گیری و اجرایی IS شریف و الساوی، 1988).
مجرای دوم با توسعه استراتژی های سیستم های اطلاعات مرتبط است و اطمینان حاصل می کند که با استراتژی تجارت هماهنگ باشد. بسیاری از مباحث در این قسمت بر روی اهمیت و روش برنامه ریزی و تکامل سیستم های اطلاعات استراتژیک (SISP) تمرکز دارد (هایسمیت، 1981؛ کینگ، 1985؛ لدرر و مندلو، 1988؛ سلیگ، 1982؛ واتسون، 1990).
مکتوبات این بخش بر اهمیت ارتباط دادن بین استراتژیک کردن و برنامه ریزی و هماهنگ کردن با توسعه برنامه های کاربردی و برنامه ریزی استراتژیک تاکید می کند (لورین و همکاران، 1987). در شرایط عملی این هماهنگی با استفاده از SISP بهبود یافته دنبال می شد- چالش تحقیق در این بود که روشی برای برنامه ریزی و تکامل ( کینگ، 1978؛ لدرر و سزی، 1988) به منظور ایجاد تعهد در فراهم کردن جایگاه استراتژیک و مزایای رقابتی با استفاده از پیاده سازی سیستم های اطلاعات IS اتخاذ شود. در پایان توسعه، جستجو برای برنامه ریزی سیستم های ساخت یافته و متدولوژی های توسعه ( هاکادورن و کریمی، 1988؛ هایسمیت، 1981)، و تشخیص نقش استراتژیک عملکرد IS در حفظ اثرگذاری سازمانی و سرعت در تحول چشم انداز های رقابتی می باشد.
بطور خلاصه، در دهه 1980 تحقیق و عمل و مطالعات SIS به عنوان ویژگی های قابل توجه در چارچوب استراتژی گسترده تر ارائه می شود. موضوعاتی که در این دهه شکل می گیرند در طول سه دهه بعدی مورد تاکید بیشتری قرار می گیرند ( چن و همکاران، 2010؛ لافتمن و کمپایا، 2008).

2.2. 1990: در جستجوی ادغام مرزهای بین سازمانی و درون سازمانی
طبق بررسی داده ها، هماهنگ کردن SIS با استراتژی تجاری همچنان موضوعی غالب در دستورکار مدیریتی بود (گالیرز، 1994). با این حال، نسبت به سال 1980، محققان SIS توجه بیشتری را در رابطه با جوانب اجتماعی، سازمانی و ارتباطی که بر این هماهنگی تاثیر می گذاشت، مبذول داشتند. مکتوبات دانشگاهی تمرکز خود را بر روی رهبری IT و نقش صلاحیت های مورد نیاز CIOS ( اپلگیت و الام، 1992، روپک و همکاران، 2000؛ استفنز و همکاران، 1992؛ واتسون، 1990) و اهمیت قهرمانان رشد (بیس، 1991) قرار دادند تا موقعیت استراتژیک IS را در تجارت ایجاد نمایند. تغییر به سمت ارتباطی با ماهیت ترکیبی IS با تجارت و به اشتراک گذاشتن اهداف میان IS و رهبری استراتژیک در حرکت بود. این مکتوبات همچنین به دفاع از مشارکت مدیران ارشد در SISP ( امری، 1990)، هماهنگی نزدیک اجتماعی و فکری ( رایش و بنباسات، 1996، 2000) و توسعه گسترده تر و تمرکز داخلی بیشتر چشم انداز ها برای تحقق بخشیدن به ظرفیت های استراتژیک IT پرداختند.
با استناد به مقاله بررسی تجارت هاروارد هامر در سال 1990 ” مهندسی مجدد کار”، دهه 1990، دهه تغییرات بنیادی بود و بازتاب آن را می توان در مکتوبات مرتبط با SIS مشاهده نمود یعنی در همان زمانی که نویسندگان دریافتند که بهره برداری از این پیشرفت ها مستلزم ایجاد تغییرات سازمانی اساسی می باشد: “اتوماتیک سازی را انجام ندهید، این کار سهمی مهلک برای تجارت شماست” (جمله قبل عنوان یک کتاب است) (امری، 1991). مهندسی مجدد پروسه کسب و کار (BPR) به عنوان یک “تغییر انقلابی” تلقی گردید و اهمیت استراتژیک آن مبتنی بر ادغام فرایند متقابل کارکردی IT-ENABLED به منظور بهبود فرآیند تجارت و افزودن میزان رضایت مشتری با کاهش هزینه های تولید و مبادلات می باشد ( کری و ویلکاکس، 1996؛ ارل، 1994؛ هامر، 1990، لاسیتی و همکاران، 1997؛ مامفورد، 1994؛ رائو و جارونپا، 1991؛ سادرلند و رمنی، 1995؛ ونکاترامان، 1997؛ ویلکاکس و اسمیت، 1995).
دهه 1990 همچنین شاهد ظهور مدل های تجاری الکترونیکی و محققانی بود که چشم انداز استراتژیکی گسترده تری برای آنالیز بازارهای الکترونیکی و تاثیر تحول IT بر کارایی بازار و رفتار رقابتی داشتند. تصویر IT به عنوان منبعی از مزایای رقابتی در دهه 1980 به صورت دقیق در دهه 1990 تحت بررسی قرار گرفت. به علاوه محققان SIS برای دفاع از استفاده از مدل های اقتصادی دقیق تر و هوش خارجی به جهت تصمیم گیری درباره سرمایه گذاری های IT (باکون، 1992؛ باروا، 1991؛ برگرون، 1991؛ حسن و لامپیتسی، 1995؛ کیم و همکاران، 2000) شرکت های پیش قدم و دنبال کنندگان آن ها را در ارتباط با ابداعات مبتنی بر IT در چشم اندازهای رقابتی مورد آرزیابی قرار دادند و به اهمیت منابع کلیدی استراتژیک و پیش نیاز مزایای رقابتی ماندگار مشتق شده از IT اشاره نمودند (کلمونس و راو، 1991؛ کتینگر و همکاران، 1994). مکتوبات مربوط به اقتصاد اطلاعات در دهه 1990 و اوایل 2000 ( به عنوان مثال، باکوس، 1991؛ برینجولفسون و اربان، 2001؛ ایوانز و ورستر، 2000؛ مک کنی و همکاران، 1991؛ شاپریو و واریان، 1999؛ واتسون و همکاران، 1998) بر مدل های تجاری تمرکز نمودند که توسط اینترنت امکانپذیر بود. با این حال، این مکتوبات همچنین درباره تناقض میان پیشرفت های قابل توجه در استفاده از IS برای چشم اندازهای رقابتی و دستیابی کند نسبی به این پیشرفت ها و درنتیجه پیشرفت کند بهره وری یا به اصطلاح پارادوکس بهره وری به بحث پرداختند. ( برای مثال، آویسون و همکاران، 1999؛ برینجوفسون، 1993؛ واتسون و همکاران، 1998).
موضوع ظرفیت ها و صلاحیت های لازم برای جایگاه های رقابتی ماندگار در میان نویسندگان رواج یافته و باعث تمرکز آن ها بر مسائل مدیریت منابع انسانی گسترده تر در ارتباط با CIOS گردید: آن ها از اتخاذ استراتژی هایی که مبتنی بر استفاده مجدد بود ( اپت و همکاران، 1990؛ بنکر و کافمن، 1991)، و همچنین تحولات سازمانی حمایت کردند تا اطمینان یابند که آمادگی تغییرلازم برای ورود SIS در چرخه زمانی کوتاه وجود دارد (کلارک و همکاران، 19979). مدیریت دانش (KM) و استراتژی مبتنی بر دانش (KBS) در اوایل دهه 1990 در متون SIS پدیدار گشت ( برای مثال. اپلگیت و الام، 1992؛ اندرو و سیبورا، 1996؛ گالیرز، 1999؛ هایسمن، 1994؛ مالتز، 1990)، این دو مورد اهمیت تبادل دانش میان افراد و بهره برداری از محیط های مدیریت دانش مبتنی بر IT به منظور پیشبرد توسعه افراد خبره و کارشناس تاکید می کرد.
به طور خلاصه ادغام سیستماتیک موضوعی تکرار شونده در متون SIS در دهه 1990 بود، و الگویی که در پایان این دهه به وجود آمد بیان می دارد که دامنه تنظیم استراتژیک با ظهور پروسه جدید مبتنی بر ICT و مدل های تجاری به مرزهای بین سازمانی و درون سازمانی توسعه پیدا می کند. این موضوع با اظهارات تیلور و همکارانش در سال 1990 درباره سیستم های بین سازمانی به عنوان موضوعی غالب در تحقیقات IS شدت بیشتری پیدا می کند.

2.3. دهه 2000: عصر وبسایت ها و شبکه
محققان SIS در دهه 2000 به ادامه بررسی موضوع ادغام، ظرفیت ها و رقابت مبتنی بر رابطه، علم و موضوعات اجتماعی در شکل گیری مزایای رقابتی مشتق شده از IT برای شرکت ها پرداختند. با این حال، موضوعات مورد بررسی در دهه 2000 به سمت شبکه ها و پویایی شبکه در زمینه های رقابتی توسعه پیدا نمود( برای مثال، کین و بورگاتی، 2011؛ پرستون و کاراهانا، 2009؛ ون کروگ، 2009؛ یو و همکاران، 2010). آنالیز ارتباط درون شبکه ای (برای مثال، تیلکوییست و همکاران، 2002 و پویایی شبکه ای در تمام صنایع (سابرامانی، 2004) به عنوان جز مهمی از طرح استراتژیک IS در نظر گرفته شد. ارتباط مرکزی در این شبکه ها به عنوان منبع ایجاد ارزش و مزایای رقابتی مبتنی بر به اشتراک گذاری فرآیند های تجاری و دانش تلقی می گردید.
ساختار عمیق سازمانی و پویایی اجتماعی ( شامل ارزش های اصلی، توزیع قدرت و مکانیزم کنترل) در ترغیب به اجرای IS به صورت استراتژیک موضوعی بود که اهمیتی برابر داشت ( برای مثال، الساوی و همکاران، 2010؛ هان و همکاران، 2009، مک لارن و همکاران، 2011؛ پاولو و الساوی، 2006؛ سیلوا و هیرشیم، 2007). تمرکز مکتوبات به طور فزاینده ای بر پروژه ها و ارتباطات فرامرزی قرار گرفت تا بر اهمیت ارتباطات بین فردی و فرایند اشتراک گذاری دانش و اطلاعات به منظور دستیابی به نتایج مثبت تاکید کنند (انس و همکاران، 2003؛ ری و همکاران، 2009).

ایجاد برتری تکنولوژیکی: فرصت ها و محدودیت ها

Making a Technological Catch-up: Barriers and Opportunities

Abstract

This paper has discussed several issues regarding the barriers and opportunities for technological catch‐up by the late‐comer countries and firms. As one of the barriers to technological catch‐up, the paper emphasizes the uncertainty involved with the third stage of learning how to design. The barriers arise because as the forerunner firms refuse to sell or give license to successful catching‐up firms who thus have to design the product by themselves. The paper discusses how to overcome this barrier. It also notes that if the crisis of design technology is a push factor for leapfrogging, arrival of new techno‐economic paradigm can serve as a pull factor for leapfrogging, serving as a winder of opportunity. The, it emphasized the two risks with leapfrogging, namely the risk of choosing right technology or standards and the risk of creating initial markets, and how to overcome these risks. It discusses how to overcome these risks in leapfrogging, and differentiates diverse forms of knowledge accesses.

Then, the paper takes up the issue of whether there can be a single common or several models for catch‐up. A common element of catching‐up is to enter new markets segments quickly, to manufacture with high levels of engineering excellence, and to be first‐to‐market by means of the best integrative designs. This observation is supported by the fact that Korea and Taiwan has achieved higher levels of technological capabilities in such sectors as featured by short cycle time of technology. The possibility of two alternative models for catch‐up is also discussed in terms of the key difference between Korean and Taiwan, especially in the position toward the source of foreign knowledge and the paths taken toward the final goal of OBM. Taiwan followed the sequential steps of OEM, ODM and OBN, in collaboration or integration with the MNCs. Korean chaebols jumped from OEM directly to OBM even without consolidating design technology.

1 Introduction

While many appreciated the rapid economic growth achieved by the newly industrialized economies (NIEs) (Amsden, 1989; Chang, 1994; World Bank, 1993), more recent concern has been why such catch-up is not happening in other parts of the world. Despite huge amount of development aid and the accompanied policy changes, poverty and the gap between the rich and poor countries still prevails.

Argument has been made that even good policy prescriptions fail because of poor institutional conditions, such as insecure property right and rule of law and so on. Thus, the recent literature in economic development has debated on the relative importance among institutions, policy and geography as competing determinants of economic growth, with more research appearing in favor of the first factor, institution (Acemoglu, Johnson and Robinson, 2001; Rodrik, et al., 2004). Much missing in the debate on the determinant of economic development is the role of technology. Technological innovation is recognized as one of the most serious bottleneck in many countries, especially in middle income countries in Latin America. Furthermore, it is apparent that a stable macro-environment, secure property rights, adequate infrastructure, or liberal trade policy is not sufficient to trigger sustained growth.2) While it still remains to be seen whether we should treat technology as a part of institutions or policy, there is also some shift in the technology-oriented views on economic growth.

The attention to the latecomers in economic development goes back to Gerschenkron (1962, 1963) that emphasized the advantages of the late comers, such as economy of scale in plant sizes in steel, owing to the fact that these countries started to use the technology only after it become matured enough to have the capital goods suitable for efficient production. However, the majority of the early literature have focused on explaining how developing countries including the NIEs have tried to catch up with advanced countries by assimilating and adapting the more or less obsolete technology of the advanced countries, which is consistent with the so-called product life cycle theory (Vernon, 1966; Utterback and Abernathy, 1975; L. Kim, 1980, 1997; OECD 1992; Dahlman Westphal, and Kim, 1985). In this view, catching-up is considered as a question of relative speed in a race along a fixed track, and technology is understood as a cumulative unidirectional process (Perez, 1988). However, the speed of progress on the track has been uneven, with some catching-up rapidly and others lagging behind.

Regarding the sources of the uneven progress, one stream of research focuses on knowledge gap between the rich and the poor or the catcher and the laggard, and the issue of how to imitate, learn and create new knowledge in the latecomer country (Amsden, 1989, Amsden and Chu, 2003; Ernst and, Kim 2002; Ernst, 2002; Mathews, 2001; Yusuf, 2003). Applying the idea of knowledge creation and the concept of GPN (global production network) Ernst and Kim (2002) discusses how the late-comer firms learn the existing knowledge and create new knowledge. Mathews (2002; 2003) takes the resource-based view of the firm (Penrose, 1959) to analyze learning and competitive advantages of the late-comer firms.

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

1. پیش زمینه در مورد موضوع ویژه
تکنولوژی های شگفت انگیزی که جوامع مدرن ما را تشکیل می دهند، مانند حمل و نقل هوایی و دریایی، انرژی هسته ای و مراقبت های بهداشتی، به چالش هایی درباره ی امنیت منجر می شوند.نوآوری و پیچیدگی آنها، پیش بینی و کنترلشان را دشوار می سازد (Beck، 1992؛ Perrow، 1984؛ Rollenhagen،).
همچنین، سازمان ها “محدودیت ها را وارد میکنند” برای بهره وری بیشتر با سیستم های پیچیده و نرم افزاری، که نیازمند مشارکت متقابل متخصصین مختلف هستند. مردم در عین حال خواستار ایمنی بیشتر می شوند، زیرا در صورت نیاز، خدمات بیشتر با هزینه کمترارایه میدهد ، در حالی که سهامداران شرکت های بزرگ تقاضای اعاده ی بیشتری می کنند.این مسائل در صنایع به اصطلاح “خطرناک” اهمیت زیادی دارد، زیرا رویداد نادر و عجیب می تواند صدها یا هزاران نفر را در معرض خطر قرار دهد،با این حال، آنها همچنین درزمینه هایی مانند مراقبت های بهداشتی و محیط های کار معمولی که در آن رویدادهای ناخواسته بیشتر اتفاق می افتد، اهمیت دارند، اما زندگی در یک لحظه مختل می شود.
سازمانها به ساختارها، قوانین و روشهای مناسب برای جلوگیری از وقوع رویدادهای مربوط به ایمنی و به منظور اطمینان از ایمنی و قابلیت اطمینان آنها نیاز دارند.این ساختارها و قواعد، سیستم مدیریت امنیت هستند که بر پایه ی مدل های مقدماتی خطر پذیری و استراتژی کنترل بازخورد، هستند.البته، ما نمی توانیم تمام خطرات را کاملا مشخص کنیم: حتی اگر خطرات در داخل پاکت عملکردی مشخص شده باشند، در زندگی واقعی، سازمانها گاهی اوقات فراتر از پوشش عملیاتی خود عمل میکنند(برخی از دانشمندان این موضوع را همیشه بیان می کند). بنابراین، کنترل بازخورد مناسب، بر یادگیری ازعملیات تجربی متکی است.ضعف های سازمانی و شکست های غلط (به عنوان مثال، علت، 1997) با نظارت مستمر و تجزیه و تحلیل سیستماتیک از مشکلات، انحرافات، نقص ها، حوادث، تقریبا اشتباهات و شگفتیهای سازمانی شناخته می شوند.نتایج تجزیه و تحلیل رویداد باید به دانش جدید، ساختارهای جدید، قوانین جدید و شیوه های جدید با هدف اطمینان و ایمنی بیشتر منجر شود.بنابراین تجزیه و تحلیل سیستماتیک حوادث، با استفاده از روشهای معتبر و جامع، به عنوان نقطه شروع حیاتی برای یادگیری با هدف افزایش ایمنی و قابلیت اطمینان است.

2. کارگاه شبکه ارتباطی: تجزیه و تحلیل رویداد و یادگیری از حوادث
شبکه ارتباطی یک گروه غیر رسمی دانشگاهیان وشاغلین است که در تکنولوژی های جدید و کار متمرکز هستند.در سال ۱۹۸۲، برنارد ویلپرد در موسسه فناوری برلین(که قبلا دانشگاه فناوری برلین بود) با همکاران و دانشجویانش شبکه ارتباطی را ایجاد کرد که شبکه کارگاه های آموزشی سالانه را بر روی موضوعات مختلف برگزار می کرد.برنارد ویلپرد، معمار شبکه ارتباطی بود؛ او ماهیت خاص کارگاهها را هدایت میکرد،و در آن گفتگو، هسته اصلی بود و شرکت کنندگان یک ترکیب جذاب از سربازان و تازه واردین، محققان وشاغلین کارگاه بودند.او از انتشار کتابها و موضوعات خاص حمایت می کرد تا نتایج کارگاه ها را مستند و منتشر کند که سنت طولانی مدت بیش از 26 کارگاه را تضمین کرد. رهبری و مشارکت او نیز از سوی صندوق های مختلف حمایت می شود.
در سال 1995، شبکه ارتباطی، یک کارگاه آموزشی در زمینه موضوع «پس از رویداد – از حوادث تا یادگیری سازمانی» را تشکیل داد وکتابی را با کمک کارگاه منتشر کرد.با این حال، با پیروی بیش از یک دهه تجربه با روش های مختلف تحلیل رویداد، به نظر می رسد که وعده تجزیه و تحلیل رویداد و یادگیری سازمانی تنها تا حدی حفظ شده است.ما هنوز مجبوریم از عهده ی حوادث خاص و وقایع به اصطلاح تکراری، برآییم .یکی از نمونه های اخیر،از دست دادن شاتل فضایی ناسای کلمبیا است، که باعث بروز فاجعه چلنجرشد.آیا دلیل آن می تواند این باشد که روش های تجزیه و تحلیل ما عوامل علمی حوادث را کشف نمی کند و یا یادگیری از تجربه ،عملی نیست ، یا یادگیری در مکان های اشتباه رخ می دهد؟
بنابراین، شبکه، با پشتیبانی سخاوتمندانه Fondation une Culture de Sécurité Industrielle (تولوز)، در ماه اوت 2008 با حدود 30 شرکت کننده، از جمله محققان و متخصصان، یک کارگاه آموزشی برگزار کرد.عنوان کارگاه “تحلیل رویداد و یادگیری از رویدادها” بود. اهداف این کارگاه عبارتند از:
• برای بحث و تفکر در مورد روش های مختلف برای تجزیه و تحلیل رویداد و یادگیری از تجربه عملی که می تواند ایمنی را افزایش دهد.
• برای ایجاد نظریه جدید، فرضیه های جدید آزمایش پذیر، سیاست های جدید و شیوه های جدید که هر دو تحقیقات و عملیات ایمنی را پیش میبرند.
• برای ایجاد نشریه (این موضوع ویژه) بر اساس سخنرانی ها و بحث در این کارگاه که بینش ها را از مکالمات کارگاه می گیرند و دستور کار جسورانه ای را برای تحقیقات، مدیریت و سیاست آینده تعیین می کند.
• برای احترام به یاد و خاطره برنارد ویلپرد، بنیانگذار و قهرمان شبکه ارتباطی، که بسیاری از کمک های خود را به عوامل انسانی و تحقیقات علوم اجتماعی شامل علاقه شدید به تجزیه و تحلیل رویداد و یادگیری از تجربه عملی اختصاص داد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Background to the special issue

The same wondrous technologies that underlie our modern societies, such as air and sea transportation, nuclear power, and health care, also lead to challenges to safety: their innovativeness and complexity makes them difficult to predict and control (Beck, 1992; Perrow, 1984; Rollenhagen, this issue). As well, organizations ‘‘push the limits” for greater productivity with more complex, software-intensive systems that require interdependent participation from multiple professionals. The public demands more safety at the same time as it demands more services at less cost, while corporate shareholders demand higher returns. These issues are of great importance in so-called ‘‘high-hazard” industries where a rare and surprising event can place hundreds or thousands of people at risk, however, they are also of importance in settings such as health care and ordinary workplaces where undesired events occur more frequently but lives are disrupted one at a time. Organizations need appropriate structures, rules, and practices to avoid and respond appropriately to safety relevant events, in order to ensure their safety and reliability. These structures and rules are the safety management system that is based on both anticipatory feed-forward models of risk and strategies for feedback control (Rasmussen, 1990). Of course, we cannot completely specify all risks: even if risks are specified within the operating envelope, in real life organizations sometimes operate beyond their operating envelope (some scholars would say, all the time). Therefore, adequate feedback control relies on learning from operational experience. Organizational weaknesses and latent failures (e.g., Reason, 1997) are identified by continual monitoring and systematic analyses of problems, deviations, defects, events, near-misses and organizational surprises. Results of event analyses should lead to new knowledge, new structures, new rules, and new practices with the goal of higher reliability and safety. The systematic analysis of events, using valid and comprehensive methods, is thus a critical starting point for learning with the goal of enhancing safety and reliability.

2. The NeTWork workshop: event analysis and learning from events

NeTWork is an informal group of academics and practitioners focused on New Technologies and Work (hence the acronym). Founded in 1982 by Bernhard Wilpert at the Berlin Institute of Technology (formerly the Berlin University of Technology) with his colleagues and students, NeTWork has held annual workshops on a variety of topics. Bernhard Wilpert was the architect of NeTWork; he guided the special nature of the workshops, in which discussion was central and participants were an engaging mix of workshop veterans and newcomers, researchers and practitioners. He championed the publication of books and special issues to document and disseminate the results of the workshops, which ensured the long lasting tradition of more than 26 workshops. His leadership and engagement also attracted support by various foundations. In 1995, NeTWork convened a workshop on the topic ‘‘After the event – from accidents to organizational learning” and published a book with the contributions from the workshop (Hale et al., 1997). However, following more than a decade of experience with various event analysis methods, it seems that the promises of event analysis and organizational learning were only partly kept. We still have to cope with both novel events and so-called recurring events, one recent example being NASA’s loss of the space shuttle Columbia, with causes reminiscent of the Challenger disaster. Could it be that our analysis methods do not discover the underlying causes of the events, or does learning from experience not work as it is supposed to do, or is learning happening in the wrong places? NeTWork, with the generous support of the Fondation pour une Culture de Sécurité Industrielle (Toulouse), therefore held a workshop in August 2008 with approximately 30 participants, including both scholars and practitioners. The title of the workshop was ‘‘Event Analysis and Learning from Events.” The goals of the workshop were: To discuss and reflect on various approaches to event analysis and learning from operating experience that can enhance safety. To develop new theory, new testable hypotheses, new policies, and new practices that would advance both safety research and practice. To structure a publication (this special issue) based on the presentations and discussion at the workshop that captures the insights from the workshop conversations and sets a bold agenda for future research, management, and policy. To honor the memory of Bernhard Wilpert, founder and champion of NeTWork, whose many contributions to human factors and social science research included an enduring interest in event analysis and learning from operating experience. 3.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

3. پارادایم بروکراتیک و پارادایم های دولت الکترونیک
جدول 1، دو پارادایم یا مدل رایج استفاده از IT و نیز تاثیر آن ها بر تغییر سازمانی را نشان داده (هو 2020) و آن ها را در تکنولوژی CRM به کار می گیرد. اولین پارادایم، پارادایم بروکراتیک بوده و در ادبیات پژوهشی IT و مدیریت عمومی بسیار به آن توجه شده است. پارادایم دوم، پارادایم دولت الکترونیک است که تاریخچه نسبتا کوتاهی دارد اما می تواند در مورد تغییر در سازمان های بخش عمومی اطلاعات خوبی فراهم آورد. پارادایم دولت الکترونیک از ایجاد تغییر در سازمان ها در نتیجه استفاده از این تکنولوژی حمایت می کند (وست 2004؛ گرانت و چو 2005؛ بکرز و هامبرگ 2007). هریک از این پارادایم ها دارای چند اصل می باشند که در ادبیات پژوهشی مهم انگاشته می شوند.
در مدل بروکراتیک 6 اصل و در مدل دولت الکترونیک نیز 6 اصل شناسایی شده اند (جدول 1). مدل بروکراتیک بر تغییرات درونی در دولت تمرکز می کند، و مدل دولت الکترونیک روی تغییرات بیرونی تمرکز دارد. این دو پارادایم انحصار متقابل ندارند زیرا برخی از اصول شناسایی شده در پارادایم بروکراتیک در مورد پارادایم دولت الکترونیک نیز صدق می کند. برای مثال، مدیریت موثر و رهبری در هر دو پارادایم نقش مهمی دارد زیرا منجر به بروز تغییرات درونی می شود. با این وجود، هر دوی این اصول در پژوهش های دولت الکترونیک بسیار بررسی شده اند و اهمیت آن ها نشان داده شده است. علاوه بر این، دولت الکترونیک نیز دارای اوصلی است که در پارادایم بروکراتیکذی نیز صحت دارد مانند کارایی، استانداردسازی، صرفه جویی در هزینه ها، و پرباری. از این رو، از طریق تحلیل هایی که در این پژوهش صورت می گیرد می توان برخی از این اصول را در پارادایم دیگر نیز به کار گرفت. همانطور که در بحث ادبیات پژوهشی گفته می شود، اصول شناسایی شده در هر یک از این مدل ها اغلب به عنوان دلیلی برای استفاده از IT و تاثیر آن بر تغییرات سازمانی ذکر شده است. همچنین، گفته می شود که از هر یک از مدل ها باید برخی از اصول را حذف کرد زیرا می توان برخی از آن ها در هر یک از این مدل ها با یکدیگر ترکیب کرد. با این وجود، با تجه به کمبود نمونه های مطالعه شده که بعدا در مورد آن صحبت می کنیم، به نظر میرسد روی اصولی تمرکز کنیم که ادبیات پژوهشی آن ها را مهمتر از سایرین ذکر کرده اند.

.1 پارادایم بروکراتیک
پارادایم بروکراتیک تاثیر IT بر ساختارهای درونی و کارکردهای دولت را بررسی می کند (بانیستر 2001؛ هو 2002، مون 2002، فونتین 2009). این نظریه به کرات در ادبیات پژوهشی دولت الکترونیک ذکر شده و در مورد استفاده از IT در سازمانی های دولت الکترونیک می باشد. پژوهش های مدیریت عمومی و IT 6 اصل مربوط به مدل بروکراتیک را شناسایی کرده اند. همانطور که قبلا نیز ذکر کردیم، این 6 اصل همه مولفه های احتمالی در مدل بروکراتیک نیستند اما با پژوهش های CRM در مورد دولت بیشترین ارتباط را دارند.
یکی از مهم ترین کارکردهای IT و سیستم بروکراتیک این است که کارایی دولت را افزایش دهد (فونتین 2001؛ دانزیگر و اندرسون 2002؛ کرامر و کینگ 2006). گفته می شود IT می تواند پردازش اطلاعات و خدمات را به کارآمدترین شکل متمرکز سازد (هومبرگ 2008). وبر (1919) ذکر می کند که سیستم بروکراتیک اگرچه بهترین نوع سیستم نیست ولی از انجا که می تواند کارکردها را به صورت خاص طبقه بندی کند، در ارائه خدمات به صورت کارامد موفق است (هومبرگ 2008). CRM نوعی تکنولوژی است که می توان از آن برای رسیدن به کارایی بیشتر در ارائه خدمات استفاده کرد، زیرا CRM می تواند ارتباط با شهروندان در مورد اطلاعات و خدمات رسانی را مدیریت کند.
دومین اصل مدل بروکراتیک، استانداردسازی خدمات رسانی است. استانداردسازی به این معناست که خدمات رسانی از یک روش از پیش تعیین شده تبعیت می کند وبهترین راه را فراهم میاورد. پژوهشگران عقیده دارند که استاندرادسازی سبب ایجاد “فرش قرمز” می شود و می تواند تغییراتی را در سازمان های بخش عمومی ایجاد نماید (پاندی و برناشتاین 1997؛ مون و برناشتاین 2002). سازمانیی که از گذرگاه استاندارد برای خدمات رسانی استفاده نمی کنند احتمالا با مشکل مواجه می شوند. IT سازمان های بخش عمومی را قادر می سازد خدمات خود را استاندارد کنند زیرا می توان آن را در سیستم اطلاعات، از پیش برنامه ریزی کرد. در عمل، CRM خدمات رسانی را استاندارد کرده و تعامل رایجی را ایجاد می کند که در آن عموم مردم می توانند برای کسب اطلاعات یا خدمات رسانی با دولت خود ارتباط برقرار کنند.
اصل سوم مدل بروکراتیک این است که می تواند در هزینه¬ی سازمان های بخش عمومی صرفه جویی کند (براندی و سلدن 1995؛ هو و نی 2004). اغلب گفته می شود که IT می تواند از طریق اتوماتیزه کردن سبب کاهش هزینه در خدمات رسانی شود. بسیاری از موافقان استفاده از IT اظهار می کنند که اگر سازمانی برای استفاده از IT هزینه ای صرف می کند، می تواند در بلندمدت از صرف بسیاری از هزینه های دیگر کم کند. در بافت CRM، صرفه جویی در هزینه ها از طریق مرکز تماس مرکزی صورت می گیرد و این کارکرد را از دپارتمانی های فردی جدا می سازد.
اصل چهارم مدل بروکراتیک این است که مدیریت چارچوب کاری را بهبود می دهد (سواین و همکاران 1995؛ هو و اسمیت2001). تکنولوژی، مانند CRM، می تواند جریان کار را در سازمان ها بهترسازد. در واقع، تکنولوژی قادر است کارکردهای سازمان را برنامه ریزی کند تا مطابق برنامه پیش روند و کارها بهتر انجام شوند. در تکنولوژی CRM، جریان کار از طریق سیستم خدمات رسانی مرکزی شده جریان می یابد.
اصل پنجم در مدل بروکراتیک IT و مدیریت عمومی، بهبود پرباری کارمندان است (کرامر و ددریک 1997). IT می تواند نیروی کاری پربارتری ایجاد نماید. ضرروتا، تکنلوزی می تواند با صرف درونداد کمتر، برونداد بیشتری تولید کند، و از این رو، پرباری را در دولت بهبود می بخشد. برای مثال، تکنولوژی CRM می تواندپرباری را افزایش دهد زیرا قادر است تماس برای کسب اطلاعات و خدمات رسانی را مرکزی سازی کند. همچنین، حذف نیاز به دپارتمان های جداگانه برای اجرای چنین کارکردی، سبب بهبود پرباری سازمان می شود.
اصل ششم و نهایی مدل بروکراتیک، کاهش نیروی کار است. گفته می شود IT می تواند کار دیگران را انجام دهد و از این رو، هزینه های سازمان های بخش عمومی برای پرداخت به نیوری انسانی را کاهش می دهد. البته شواهد زیادی برای وقوع این امر در بخش عمومی وجود ندارد. با این حال، برای بخش خصوصی، به ویژه در بخش تولید، این منطقی برای استفاده از IT است. در ادامه، پارادایم دولت الکترونیک را بررسی می کنیم.

3.2 پارادایم دولت الکترونیک
در این پژوهش، پارادایم دولت الکترونیک دارای 6 اصل اس که برای استفاده از CRM در سازمان¬های بخش عمومی حائز اهمیت می باشند. پارادایم دولت الکترونیک از پارادایم بروکراتیک متفاوت است زیرا بر تغییرات روی داده در محیط بیرونی تمرکز دارد.
اولین اصل پارادایم دولت الکترونیک، افزایش مسئولیت پذیری دولت به خاطر دولت الکترونیک است (وانگ و ولچ 2004؛ گرانت و چو 2005). IT این قابلیت را دارد که دولت را در اختیار عموم مردم قرار دهد، به این ترتیب، اطلاعات را به صورت آنلاین، 24ساعت روز و هفت روز هفته در دسترس آن ها بگذارد. این شفافیت فوزن یافته، مسئولیت پذیری بیشتری برای دولت به همراه دارد. شهروندان با استفاده از CRM می توانند از طریق تماس تلفنی یا کانال های ارتباطی مثل وب با دولت ارتباط برقرار کنند و اطلاعات یا خدمات لازم را دریافت کنند. این امر به نوبه ی خود، شفافیت و گشودگی دولت را تقویت می کند.
اصل دوم در مدل پارادایم دولت الکترونیک این است که به اشتراک گزاری اطلاعات در میان دپارتمان ها افزایش می یابد (لندزبرگ و ولکن 2001؛ اندرسن و هرنریسک 2006). در این مدل، تاکیر بر شکستن دپارتمان های اطلاعات در مدل بروکراتیک است تا دپارتمانی مختلف بتوانند اطلاعات خود را به اشتراک بگذارند و رسیدن سازمان به اهداف تعیین شده تسهیل گردد. CRM باید بتواند از طریق یک کارکرد مرکزی شده خدمات رسانی به مشتری، به اشتراک گزاری اطلاعات را تقویت کند.
اصل سوم در مدل پارادایم دولت الکترونیک، توانایی بهبود کار تیمی در سازمان ها است (رینی و استیبور 1999). وقتی یک سیستم مرکزی شده برای خدمات رسانی به مشتری وجود داشته باشد، کار می تواند به صورت تیمی انجام شود تا تامین نیازهای شهروندان تسهیل شود. برای تمرکز بر نتایج، اعضای سازمانز باید به صورت یک تیم کار کنند و این همان چیزی است که پارادایم دولت الکترونیک بر آن تاکید می کتد (هامبرگ 2008). روح همیاری برای استفاده از CRM ضرورت دارد و کارکد خدمات رسانی به مشتری از دپارتمان های فردی حذف می شود.
اصل چهارم پارادایم دولت الکترونیک، حذف تمرکز دپارتمانی است (بانیستر 2001؛ هو 2002). روی هم رفته، منطقی است که کارکرد روابط مشتریان را مرکزی سازی کینم زیرا این کار اعضای دپارتمان های خدمات رسانی به مشتریان را قادر می کند به صورت تخصصی تری عمل کنند. با این حال، مساله این است که اگر دپارتمان کنترل کارکرد خدمات رسانی به مشتری را از دست دهد، آن ها ممکن است نتوانند اطلاعات صحیح را به شهروندان انتقال دهند (ICMA 2008).