مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

سازگار با دیگر زمینه ها، OSCM شاهد رشدی در استفاده از مطالعه اثر رویداد به عنوان یک متد پژوهشی مهم بوده است. به هر حال، تا آنجا که می‌دانیم، هیچ بررسی بر ادبیات موضوعی بر مطالعات اثر رویداد در OSCM وجود ندارد. مطالعه مربوطه ما توسط بررسی‌های Min and Wei (2013) بر ادبیات موضوعی پیوند دهنده مدیریت زنجیره تامین (SCM) و عملکرد مالی سطح شرکتی انجام شده است. بر اساس 49 مقاله پژوهشی منتشر شده بین سال‌های 1990 و 2011، آن‌ها مطالعات تجربی خلاصه شده را با استفاده از متدهای پژوهشی گوناگون خلاصه کردند، از جمله مدلسازی معادلات ساختاری، مطالعه اثر رویداد، تحلیل همبستگی، رگرسیون چند متغییره. با هدف ارائه درک بهتر از اینکه چگونه SCM بر عملکرد مالی تاثیر می‌گذارد، بررسی آن‌ها موضوع محور است و از نظر متدلوژی پژوهشی بدون شخصی سازی ‌مطالعات اثر رویداد جامع است. بنابراین، به منظور خلاصه سازی دانش جاری از ‌مطالعات اثر رویداد کوتاه مدت در OSCM و برای ارائه رهنمودهایی برای پژوهشگران OSCM که به استفاده از این متدلوژی علاقه دارند، ما این بررسی بر ادبیات موضوعی را انجام دادیم و توصیه‌هایی در مورد استفاده مناسب از آن‌ها ارائه دادیم.

3. دامنه این پژوهش
مطالعات اثر رویداد در OSCM می‌تواند بر طبق پنجره‌های ‌رویداد کوتاه مدت و بلند مدت، همراه با معیارهای عملکردی متفاوت، مانند بازده‌های سهام (Brandon-Jones et al., 2017)، عملکرد عملیاتی مبتنی بر حسابداری (Lo et al., 2009; Tang et al., 2016)، بهره وری کارخانه (Gopal et al., 2013)، نقض امنیت (Lo et al.,2014)، و تاخیرهای پرواز (Nicolae et al., 2016) دسته بندی شود. مطالعه ما بر مطالعه اثر رویدادی که واکنش‌های بازار سهاl را در کوتاه مدت به دلایلی اندازه گرفته اند تمرکز می‌کند. ابتدا، در میان انواع متفاوت مطالعات اثر رویدادی، رویکرد کوتاه مدت جز اولین رویکردها است، و به صورت گسترده یک متد پذیرفته شده در OSCM است (Hendricks and Singhal, 1996; Hendricks et al., 1995; Klassen and McLaughlin, 1996)، و نمونه‌های نمایشی کافی را به ما ارائه می‌دهند تا تحلیل کنیم که چگونه این متد در ادبیات موضوعی اجرا شده اند. دوم، ترکیب هردو مطالعات اثر ‌رویداد کوتاه مدت و بلند مدت در یک مقاله بررسی با توجه به تفاوت‌های اصلی آن‌ها در فرضیات نظری و اجرای متدلوژیکال سخت است. به خصوص، مطالعات اثر ‌رویداد کوتاه مدت بر اساس فرضیه‌های بازار کارآمد هستند(Malkiel and Fama, 1970)، که فرض می‌کنند که هر اطلاعات جدید در دسترسی در بازار سهام تقریبا بلافاصله در تغییرات قیمت سهام منعکس می‌شود (MacKinlay, 1997). در مقابل، ‌مطالعات اثر رویداد بلند مدت پیشنهادی بر اساس این باور هستند که قیمت‌های سهام می‌توانند تاحدی پیش بینی شوند و به آهستگی با اطلاعات موجود جدید تنظیم شوند. از نظر اجرا، حذف اطلاعیه‌های مبهم یک مرحله مهم در ‌مطالعات اثر رویداد کوتاه مدت است، در حالی که این مرحله در ‌مطالعات اثر رویداد بلند مدت غیرضروری و غیرعملی است (Sorescu et al., 2017). علاوه بر این، مطالعات اثر ‌رویداد کوتاه مدت کمتر نسبت به مدل تخمین بازده‌های نرمال و فرضیات استقلال در بیشتر موارد حساس هستند (Kothari and Warner, 2007). در مقابل، دقت تخمین در مطالعات اثر رویداد بلند مدت مهم است. حتی یک خطای کوچک در تنظیمات ریسک مدل‌های تخمین ممکن است در نهایت به تفاوت‌های بزرگی در بازده‌های غیرعادی تجمعی منجر شود، که در یک دوره بلند مدت انباشته شده اند (Kothari and Warner, 2007). بنابراین، سازگار با ادبیات موضوعی مطالعات اثر رویداد در دیگر زمینه‌ها (Corrado, 2011; Konchitchki and O’Leary, 2011; MacKinlay, 1997)، ما بر بررسی خود بر مطالعات اثر رویداد در OSCM برای ارائه بحث و تحلیل خاص تر و شفاف تر تمرکز می‌کنیم.

4. داده‌ها
برای شناسایی مقالات مطالعه اثر رویداد کوتاه مدت در OSCM برای این بررسی، بر لیستی از 12 ژونال OSCM “پیشگام” آورده شده در رتبه بندی تجاری جهانی دانشکده جاری دانشگاه کره (KUBS) تکیه کردیم. 13 ژورنال پژوهش عملیاتی و کامپیوترها، علوم تصمیم گیری، ژورنال اروپایی پژوهش عملیاتی، معاملات IIE، ژورنال بین المللی مدیریت تولید و عملیات، ژورنال بین المللی اقتصاد تولیدی، ژورنال مدیریت عملیاتی، ژورنال مدیریت زنجیره تامین، ژورنال مدیریت عملیاتی، ژورنال مدیریت زنجیره تامین، ژورنال جامعه پژوهشی عملیاتی، علوم مدیریتی، تولید و مدیریت عملیات خدمات، پژوهش عملیاتی، و مدیریت عملیات و تولید هستند.
فرآیند جمع آوری داده را در پنج مرحله انجام دادیم. ابتدا، بر کلمه کلیدی واحد “مطالعه اثر رویداد” در ژورنال‌های فوق الذکر برای تولید لیستی از مقاله‌های متناسب با هدف پژوهشی خود جستجویی انجام دادیم. این رویکرد تک کلمه کلیدی می‌تواند یک پوشش جامع از مطالعه اثر رویداد را در مورد موضوعات OSCM متفاوت تضمین کند، که از مطالعات بررسی گذشته که به موضوعات OSCM خاص مانند مدیریت زنجیره تامین سبز (Srivastava, 2007) مربوط است متفاوت است و بر ترکیبی از کلمات کلیدی تکیه می‌کند. دوم، ما همه مقالات تولید شده از فرآیند پژوهشی اولیه را که تنها شامل پذیرش متد مطالعه اثر رویدادی هستند بررسی کردیم. به ویژه، ما بخش متدلوژی هر مقاله را خواندیم و مواردی که به متد مطالعه اثر رویداد اشاره می‌کردند را حذف کردیم اما از دیگر متدها مانند تحلیل محتوا (e.g., Montabon et al.,2007) و تحلیل رگرسیون (e.g., Bayus et al., 2003; Ramdas et al.,2013) استفاده کردیم. سوم، همانطور که بررسی ما بر مطالعات‌ بر اساس بازده‌های سهام غیرعادی متمرکز بودند، ما دیگر نوع‌های ‌مطالعات اثر رویداد مانند مطالعات اثر رویدادی بلند مدت مبتنی بر بازده‌های سهام غیر عادی (e.g., Hendricks and Singhal, 2001, 2005) یا عملکرد عملیاتی غیرعادی (e.g.,Corbett et al., 2005; Lo et al., 2012) را حذف کردیم. چهارم، نتایج پژوهشی را برای تضمین اینکه متد مطالعه اثر رویداد برای بررسی مستقیم موضوعات OSCM استفاده شده اند فیلتر کردیم. به خصوص، بعد از خواندن فرضیه‌ها و بخش‌های نتیجه همه مقاله‌های جستجو شده، ما مطالعه اثر رویداد انجام شده توسط Fosfuri and Giarratana (2009) را که بر واکنش‌های بازار سهام در برابر اعلان محصول جدید و علائم تجاری ثبت شده بررسی‌های انجام داده بودند، که بیشتر به بازاریابی مربوط بودند تا OSCM، حذف کردیم. سرانجام، بررسی متقابلی به استنادهای صورت گرفته در مقالات برای تضمین اینکه هیچ مقاله واجد شرایطی در تحلیل ما از دست نرفته است، انجام شد.
جدول 2 29 مطالعه‌ نهایی را که در بررسی آورده شده اند لیست کرده است. مقالات بین سال 1995 و 2017 در ژورنال مدیریت عملیاتی (28%)% ژورنال بین المللی اقتصاد تولیدی (24%)، علوم مدیریتی (21%)، مدیریت عملیات و تولید (14%)، ژورنال بین المللی مدیریت تولید و عملیات (7%)% علوم تصمیمات (3%)، و ژورنال اروپایی پژوهش عملیاتی (3%) منتشر شده‌اند. علاوه بر این، از سالهای انتشار، دریافتیم که مطالعات‌ در OSCM در حال ظهور و در حال توسعه است. شش مقاله (20%) در ده ساله اول از 1995 تا 2004 منتشر شده‌اند، اما 18 مقاله (62%) در هشت سال اخیر از سال 2010 تا 2017 منتشر شده‌اند.

5. شیوه‌های جاری ‌مطالعات اثر رویداد کوتاه مدت در OSCM
شکل 1 مراحل پایه انجام مطالعه‌ را خلاصه کرده است (MacKinlay, 1997)، که شامل: (1) شناسایی یک ‌رویداد مورد نظر، (2) تعریف پنجره رویداد و توجیه انتخاب طول پنجره؛ (3) جمع آوری نمونه و حذف ‌رویدادهای مبهم؛ (4) پیش بینی بازده‌های نرمال با یک مدل تخمینی؛ (5) محاسبه بازده‌های غیر نرمال، و تجمع بر پنجره رویداد و ‌آزمون معنی دار بودن آن ها، و (6) توضیح تغییرات متقابل در بازده‌های غیرنرمال است. ما یک تشریح دقیق از هر مرحله را در زیر ارائه دادیم و شیوه‌های جاری مطالعات اثر رویداد کوتاه مدت را در OSCM ارائه دادیم.
5.1 شناسایی یک رویداد مورد نظر
شرکت‌ها و دیگر احزاب ثالث اغلب اعلاناتی در مورد اهمیت فعالیت‌هایی که در همه جنبه‌های مدیریت زنجیره تامین و عملیات داخلی شرکت‌ها رخ می‌دهد صادر می‌کنند، و فرصت‌های غنی برای محققین بوجود می آورند تا رویدادهای مورد نظر برای پژوهش خود را شناسایی کنند. همانطور که در جدول 3 نشان داده شده است، موضوعات بررسی شده توسط مطالعات رویداد کوتاه مدت در OSCM شامل اختلالات زنجیره تامین (31%)، مدیریت زیست محیطی (24%)، مدیریت کیفیت (14%)، پروژه‌های R&D (10%)، استراتژی‌های منبع یابی (7%)% بسط ظرفیت (4%)، مدیریت فناوری اطلاعات (4%)، ادغام زنجیره تامین (3%)% و قراردادهای خرید و فروش (3%) می‌باشد.
اگر چه موضوعات مطالعات اثر رویداد در OSCM متغیر است، بیشتر آن‌ها بر رویدادهای داخلی شرکت تمرکز می‌کنند که در شرکت‌های خاص یا در زنجیره تامین آن‌ها رخ داده است، تنها یکی از 29 مقاله‌ای که بررسی کردیم رویدادهای خارجی شرکت مربوطه را بررسی می‌کند. به خصوص، تنها مطالعه اثر رویداد اخیر که توسط Jacobs and Singhal (2017) انجام شده است تاثیر ‌رویداد خارجی را از نظر فاجعه رانا پلازا در بنگلادش بر ارزش سهامداران خرده فروشان پوشاک جهانی بررسی کرده است.

اکثریت رویدادهای مطالعه شده در ادبیات OSCM، در امریکا بودند، تنها پنج مورد از 29 مطالعه (17%) در کشورهای غیر امریکایی بودند. به خصوص، از این پنج مطالعه غیر امریکایی، تنها یک مطالعه در مورد تاثیر صدور گواهی کیفیت بر بازار سهام اسپانیایی بود (Nicolau and Sellers, 2002)، و چهار مطالعه دیگر در کشور چین بودند. آن‌ها واکنش بازار سهام چین به مدیریت کیفیت (Lin and Su, 2013)، فراخوان محصول (Zhao et al., 2013)، قراردادهای خرید و فروش (Yang et al., 2014)، و طرح‌های زیست محیطی (Lam et al., 2016) را بررسی کردند.
یک ملاحظه مهم در زمان شناسایی رویداد مورد نظر این است که آیا یک تعریف غیرمبهم از رویداد می‌تواند ارائه شود یا نه. در برخی از موارد، تعریف خود رویداد یا متغیر پروکسی آن یک کار ساده است. برای مثال، فراخوان‌های محصول در امریکا توسط پنج آژانس فدرال خاص مدیریت می‌شود و اعلام یک فراخوان محصول اطلاعات دقیقی در مورد محصول فراخوان شده ارائه می‌دهد، و شرکت فراخواننده آن، شناخت فراخوان‌های محصول را کمتر مشهود می‌سازد (Ni et al., 2014). به هر حال، برخی از رویدادها در ماهیت خود معانی گسترده تری دارند، و محققین نیاز دارند که مرزهای شفافی از رویدادها را با یک مجموعه از کلمات کلیدی تعریف کنند. برای مثال، Hendricks and Singhal (2003) بر ترکیبی از کلمات کلیدی گوناگون مانند تاخیر، کمبود، کاستی، تولید، حمل و نقل، ارائه، قطعات و اجرا برای شناسایی اعلانات زتجیره تامین تکیه کردند.
دیگر ملاحظه مهم این است که آیا سرمایه گذاران قبل از اعلان، انتظار همچین رویدادی داشته اند یا نه و آیا در زمان اعلان برای سرمایه گذاران مشهود است یا نه. بر اساس فرضیه بازار کارآمد، این به دلیل فرضیات اصلی مطالعات اثر رویداد کوتاه مدت است، هر اطلاعات جدید موجود در بازار سهام، بلافاصله در تغییرات قیمت اوراق بهادار منعکس می‌شود (MacKinlay, 1997). برای مثال، اگر نشتی اطلاعات یک رویداد OSCM مانند فراخوان محصول وجود داشته باشد، قیمت سهام شرکت قبل از اعلان رسمی تحت تاثیر قرار می‌گیرد، و واکنش بازاری اتخاذ شده از روز ‌رویداد ممکن است یک تنظیم باقی مانده از انتظارات واقعی باشد.

5.2 پنجره رویداد
پنجره رویداد یک دوره زمانی است که در طی آن تاثیر یک رویداد بررسی می‌شود. یک پنجره رویداد با (-x,+y) نشان داده می‌شود. تاریخ اعلان یک رویداد معمولا به روز 0 تنظیم می‌شود. ممکن است که اعلان بعد از اینکه بازار سهام بسته شود عمومی گردد، سپس روز 0 به عنوان روز تجاری بعدی بعد از تاریخ اعلان مشخص می‌شود. پنجره رویداد (-x,+y) شامل x روز تجاری قبل از روز 0 تا اتخاذ هر نشتی اطلاعات است، و y روز تجاری بعد از روز 0 برای در نظر گرفتن هر تاخیر بازار در درک اطلاعات است.
بسط پنجره رویداد به چند روز حول روز رویداد معمول است. همانطور که در جدول 4 نشان داده شد، 83% (24 مقاله) از مطالعات‌ در OSCM پنجره رویداد استاندارد شامل روز -1، روز 0، و روز 1، یا برخی ترکیبات آن‌ها را پذیرفته اند. به هر حال، پنجره رویداد می‌تواند طولانی تر شود اگر دلایل نظری برای توجیهی برای نشتی یا از بین رفتن اطلاعات در یک دوره نسبتا طولانی وجود داشته باشد (MacKinlay, 1997). در عمل، این یک رویه استاندارد برای استفاده از پنجره‌های رویداد جایگزین برای تست مقاومت است. برای مثال، Thirumalai and Sinha (2011) از پنجره‌های رویداد گوناگون مانند (-1،0)، (-1,+1)، (-5,+1)، (-5,+5)، (-10,+1) و (-10,+10) برای ارزیابی حساسیت نتایج آن‌ها استفاده کردند.
پنجره‌های رویداد معمولا در اوراق بهادارهای متفاوت همپوشانی ندارند. عدم وجود همپوشانی حاکی از این است که بازده‌های غیرعادی در اوراق‌های بهادار مستقل هستند، که این فرض را برای ‌آزمون معنی دار بودن متعاقب برآورده می‌سازند. به هر حال، گاهی اوقات خوشه بندی پنجره‌های ‌رویداد اجتناب ناپذیر است. برای مثال، در مورد رویداد واحدی مانند یک فاجعه طبیعی، انتشار سیاست یا سایر حوادث اقتصاد کلان، روزهای رویداد در سراسر شرکت‌ها یکی هستند. یک روز رویداد واحد می‌تواند به همبستگی قابل ملاحظه‌ای از بازده‌های غیرعادی در میان اوراق بهادار منجر شود. به منظور بررسی مسائل همبستگی متقابل، چندین اصلاحات از ‌آزمون معنی دار بودن سنتی نیاز است که پذیرفته شوند، که در بخش 6 بحث شده اند.

قیمت پیشنهادی پویا برای استفاده بهینه از منابع در شرکتهای کوچک و متوسط

Dynamic bid pricing for an optimized resource utilization in small and medium sized enterprises

Abstract

Sales revenues of small and medium-sized enterprises are subject to seasonal fluctuation. This leads often to overloaded or underutilized manufacturing resources. Either way, this results in revenue losses. Therefore, companies have to optimize their resource utilization. This paper describes a new methodology for a dynamic bid price system by using correlations of revenue management in production planning to level the resource utilization. The methodology supports especially small and medium-sized enterprises, which are often affected by additional work shifts across seasons. Furthermore, the proposed method points out dependencies between costs and capacity to avoid financial losses. The method has been developed and is being tested in collaboration with two small and medium-sized enterprises.

1 Introduction

In production, the economic success of companies is based on the highest possible utilization of manufacturing resources while maintaining flexibility and responsiveness to demand fluctuations. The majority of small and medium sized enterprises (SME) accepts the highest possible number of customer orders aiming to ensure a high production utilization. Commonly, a systematic evaluation of customer orders based on capacitive criteria (e.g. utilization of work stations) does not happen due to a lack of information and decision-making. Consequently, the production is overloaded, which causes overtime, quality problems, delays and the risk of economic losses. The fluctuating demand from customers forces manufacturers to plan available capacities under a dynamic demand over a long period. Capacities for regular customers or for the production of standard products must be kept available. At the same time, spontaneous orders and orders with a high proportion of own development as customized brackets, must also be included in capacity planning. Many manufacturing companies already provide information on resource utilization in manufacturing execution systems. Nevertheless, customer orders are not rejected even when manufacturing resources are fully utilized. Instead, the date of delivery is shifted depending on the order priority. In order to overcome this issue, this article presents a methodology for capacity-based production planning and control, which prognoses the long-term capacity of manufacturing resource as well as the short-term deviations, as shown in figure 1.

Within the method, the necessary capacities for a production order are determined based on the predicted demand. Furthermore, the current utilization (e.g. operating resources, machine hours) and a dynamic bid price are used to determine individual manufacturing costs for each customer order using a mathematic cost model. If a resource is busier than planned, the increased production costs must be taken into account by starting a new work shift or by switching machine classes. The dynamic bid price influences the demand and thus the resource utilization. The methodology has access to the scheduling, which enables the integration of relevant information on the current and the expected resource utilization. The method has been developed and is currently being tested at two SMEs.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

2.4 توانایی مدیریت چرخه عمر محصول برای برنامه ریزی فرآیند
روش های برنامه ریزی فرایند موجود با تاکید بر مرحله تولید از چرخه عمر محصول محدود هستند. بسط توانایی های برنامه ریزی فرآیند برای ارزیابی اثرات طراحی محصول در سایر مراحل چرخه تولید توسط یکپارچه سازی با مدیریت چرخه عمر محصول، می تواند تولید ارزش بیشتری را ممکن کند. بنابر این نیاز است به حرکت از برنامه‌ریزی فرآیند که از الزام منفرد به تولید ویژگی‌ها و خروجی های خاص محصول استخراج شده است به سمت انتخاب فرایندهای بهینه شده که در طراحی محصول برای اینجاد امکان برای فرآیندها پس از استفاده از محصول تکمیل شده اند. این فرآیندها شامل موارد زیر هستند: استفاده مجدد، تولید مجدد یا بازیافت. چنین روشی منجر به کشف همه جایگزین هایی که الزامات فرایند را رعایت می‌کنند خواهد شد که برای بهینه سازی جامع که شامل تمرکز بر مقاوم سازی در همه فرآیندها و برنامه ریزی های بهینه شده برای همه فرآیندهای 6R می شود مفید خواهد بود. ارزیابی همه جایگزین های فرآیند نیازمند ویژگی‌های کامل مواد یا فرایندها و دسترسی به داده ها و مدل ها است که چالش مهمی است. در حالیکه ، برنامه‌ریزی فرآیند پیشرفته نیازمند دانش بالایی است در توسعه چنین توانایی مدیریت چرخه عمر محصول توسعه داده شده ای برای برنامه‌ریزی فرایند، نیاز به توسعه فرایند تکرار را کاهش یافته و به تولید ارزش مقاوم کمک خواهد شد.

2.5 مدل های هزینه چرخه عمر
مدلهای هزینه چرخه عمر بهتر، پیشبینی دقیق تری از هزینه ها و بهینه سازی محصول و فرایند هایی را که مربوط به ارزش کلیه چرخه عمر ست را ممکن میکند. همچنین این مدل ها می توانند محصولات بهتری را با هزینه کمتری تحویل دهند. توانایی ارزیابی جایگزین ها و مشخص کردن بهترین ارزش کلی محصول و فرآیند نیازمند درک جزئیات همه عوامل هزینه در ابتدای فرآیند توسعه است. اما مسیر سنتی، به دست آوردن دانش هزینه از طریق تحلیل داده های گذشته است. زیرا که می دانیم و درک می کنیم را محدود می کند و مسیر نوآوری را سد می کنند . در عوض برای ساخت مدل‌های هزینه دقیق که در آن همه جایگزین‌های محصول ارزیابی می‌شونددرک زیادی از المان های هزینه اساسی برپایه نیازمندیها لازم است . مدلهای هزینه بهتری که همه چهار مرحله چرخه عمر محصول که در شکل ۴ به آن اشاره شده است را مشارکت می دهند منجر به ارزیابی هزینه دقیقتر در ابتدای توسعه فرآیند و کاهش هزینه محصول خواهند شد. همچنین این مدل ها منجر خواهد شد به اینکه توسعه طراحی محصول امکان مدیریت بهتر محصول در انتهای عمر آن را فراهم آورد. یعنی همان استفاده مجدد، تولید مجدد یا بازیافت که منجر به بازیابی ارزش بیشتری خواهند شد. علاوه بر این مدلهای هزینه چرخه عمر کلی با کاهش سرعت افزایش ریسک هزینه ی غیر منتظره، ارزش تجاری مهیا می‌کند. مخصوصا در مواردی که مسئولیت تولید کننده در قبال محصول ادامه دار است.

2.6 مدیریت انتهای عمر با تمرکز بر 6R
برنامه ریزی بهبودیافته انتهای عمر محصول کاهش تاثیرات زیست محیطی، صرفه جویی در انرژی و بیشینه کردن ارزش چرخه عمر کلی محصول را ایجاد می کند. با وارد کردن ملزومات انتهای عمر در فرآیند مفهوم سازی طراحی بهترین طرح های جایگزینی را میتوان برای محصول در نظر گرفت و می‌توان آن را در اطلاعاتی که محصول را همراهی می کنند وارد نمود. مفهوم 6R پایه عظیمی برای القای برنامه‌ریزی انتهای عمر در فرآیند توسعه فراهم می‌کند. وقتی همه ترکیبات شیر درگیر شده و بهینه شدند نتیجه برنامه های مدیریت چرخه عمر خواهد بود. همچنین اعمال راهبرد مدیریت انتهای عمر بایستی با تمرکز بر انتخاب هایی با بازیابی ارزش بالاتر مثل استفاده مجدد و تولید مجدد باشد و نه بازیافت همانطور که در شکل ۵ نشان داده شده است منجر به صرفه‌جویی انرژی خواهد شد. فاصله ای بین فرهنگ، فرایندهای تجاری و ابزارهای فناورانه در دسترس برای رسیدن .به این دیدگاه وجود دارد. دقیق ترین فعالیتهای انتهای عمر توسط شرایط آیین‌نامه‌ی اجبار شده اند. به عنوان مثال در اتحادیه اروپا. در حالی که ممکن است این آیین نامه ها با اثر باشند یک مورد تجاری متقاعد کننده به عنوان عامل محرک ترجیح دارد چراکه مدیریت انتهای عمر بهبود یافته باعث ایجاد جریان درآمد جدیدی خواهد شد که به شرکت در بهبود ارزش برند و سهم بازار کمک خواهد کرد.

2.7 جایگزین های تولید قابل انعطاف و قابل مقیاس
در سال های اخیر عملیات تولید برای پذیرش شبکه های تامین مجتمع به تدریج تکامل یافته اند. برای بهبود عملکرد مقاوم سازی سه بعدی تکامل تولید بایستی سیستم های مناسب و قابل مقیاس کردن باشند که محصولات را در پرمنفعت ترین مکان با استفاده از بهترین منابع، روش ها و تجهیزات در دسترس تولید می کنند تا کاهش هزینه قابل توجهی را موجب شود و مزایای مقاوم سازی و افزایش بهره‌وری را به صورت قابل توجهی افزایش دهند. زیرساخت ها و روش های موجود اغلب چنین تولید منعطف و قابل مقیاسی را پشتیبانی نمی کنند. سیستم قابلیت سازگاری برای مهیا کردن همه ارزش مقاوم سازی در حالت منعطف را ندارد. به کارگیری روش های تولید منعطف و قابل مقیاس مثل استفاده از توانایی‌های یکپارچه‌سازی سیستم‌های تولید قابل پیکربندی مجدد برای ممکن ساختن حلقه بسته جریان مواد مبتنی بر 6R شرکتها را برای کاهش ریسک و رسیدن به کیفیت در هنگام دریافت نیاز مشتری کمک خواهند نمود. این موضوع در شکل ۶ نشان داده شده است. هزینه های حمل و نقل و مسائل مقاوم سازی مربوطه نیز می‌توانند با استفاده از راهبرد هایی مثل تولید منعطف و قابل مقیاس در نقطه مصرف کاهش یابد. همه اینها می توانند به کاهش هزینه و افزایش سودآوری کمک کنند در حالیکه مقاوم سازی را نیز بهبود می‌دهند و بنابر این روش تجارت خوبی را ایجاد میکنند.

2.8 ابعاد تولید مقاوم
در حال حاضر هیچ روش استانداردی برای اندازه‌گیری یا مقایسه دستاوردهای خط انتهایی سه گانه وجود ندارد. مهیا ساختن چنین روشی مقیاس رایج و ارزیابی مناسبی از عملکرد را ممکن خواهد نمود. این روش منجر به مهیا ساختن معیاری برای مقاومت محصولات و فرآیندها از میان مرزهای جهانی، فرهنگ ها و روشهای تجارت و تولید خواهد شد. معیارهای استاندارد همچنین از تعیین پاداش ها و انگیزه ها پشتیبانی خواهند کرد که این به دستیابی به عملکرد چرخه عمر بهینه سازی شده و محصولات و فرایندهای با مقاومت بهتر منجر خواهند شد. بیشتر کارهای حال حاضر درباره استاندارد سازی اندازه گیری مقاومت سازی در اروپا انجام میشود یا از اروپا آغاز شده است. به عنوان مثال گزارشگری جهانی نوآوری. قالب های اندازه گیری و شاخص های تولید مقاوم بهتر، ارزیابی قطعی تر تاثیر نوآوری های مقاوم سازی را بر موقعیت رقابتی و همچنین شناخت نقاط تمرکز را ممکن خواهد ساخت. همچنین شاخص ها می تواند در ارزیابی منافع کوتاه مدت در برابر منافع بلندمدت نوآوری‌های مقاوم سازی کمک کنند که کمکی به تصمیم گیری دارای اهمیت راهبردی برای اینجاد ارزش تجاری و مقاوم سازی خواهد بود.
به عنوان مثال یکی از تلاش‌های اخیر شامل قالب کاری و شاخص‌های کاملی برای ارزیابی عملکرد تولید مقاومت در سطوح محصول و فرایند است. چنین روشهایی به شرکت‌ها کمک می‌کنند تا بتوانند عملکرد طراحی‌های محصول جایگزین (شکل ۶ب را ببینید) یا فرآیندهای تولیدی مختلف را ارزیابی کنند تا بتوانند عملکرد تولید مقاومت نسبی خود را در مقایسه با مرجع به بینند. توانایی ارزیابی عملکرد در کنار مفاهیم اصلی که با (عناوین دسته ها و زیر دسته ها در مراجع ۱۳ و ۱۴ شناخته می‌شوند) تصمیم گیری بهتر را با در نظر گرفتن عملکرد خط انتهایی سه‌گانه ممکن خواهد نمود.

2.9 سایر راهبردها
علاوه بر راهبرد هایی که در بخش های بالا بحث شدندحوزه‌های دیگری نیز در نیاز به توسعه توانایی راهبردی برای این جاده ارزش از طریق تولید مقاوم مشخص شده اند. در سیستم های فعلی، دریافت دانش اغلب سیستمی نیست و کل محیط درک محصول چرخه عمر کلی را نیز پوشش نمی‌دهد. اینها مواردی هستند که برای تولید و طراحی مقاوم ضروری هستند. یم‌گیری‌های که از اطلاعات واقعی لحظه ای حاصل شده باشند شرکت‌ها را قادر خواهند ساخت تا تصمیمات بهتری بگیرند و هزینه‌ها را کاهش دهند. همچنین اطلاعات بصیرتی در شرکتها ایجاد خواهند کرد که شرکت را از رویدادهای غیر منتظره مصون نگاه داشته و ریسک را کاهش خواهد داد. دسترسی بهتر به اطلاعات به حذف فعالیت های اضافی کمک نموده، مقاوم سازی را افزایش داده و منافع را افزایش می دهد که منجر به افزایش ارزش تجاری کل می شود. این یکی دیگر از راهبردهای مورد نیاز برای اینجاد امکان ایجاد ارزش از طریق تولید مقاوم است. روزانه حملات سایبری باعث ضررهایی در سطح جهان می‌شود و ریسک شبکه‌های تامین که از خرابی قابل توجهی رنج می‌برند بالا است. در حالیکه حفاظت در برابر حمله مهم است در عین حال مهم است که شبکه تأمین قادر باشد تا به صورت قابل اطمینان اطلاعات مورد نیاز را بدون ترس و در محدوده قابل قبولی از ریسک تبادل کنند. مهیا ساختن یک محیط آزاد، به اشتراک گذاشته شده و ایمن انگیزه این اهمیت است. بنابرین پلاتفورم های مشارکت ایمن مورد نیاز است در چنین محیطی اشتراک که مطمئن اطلاعات مورد نیاز را از طریق شبکه تامین با جلوگیری از چنین هزینه هایی ممکن خواهد نمود.
با قرار گرفتن در کنار هم با یک هدف مشترک به صورت شراکت عمومی- خصوصی و کار با همدیگر برای ایجاد ارزش، جامعه تولید می تواند بر چالش‌هایی غلبه کند که تحمل آن برای هر جزء غیر ممکن است. چنین شرایطی می‌تواند اتصالی را از نیازهای صنعتی صحیح به منابع مالی برای آغاز فعالیت های پژوهشی ایجاد کند که تضمین کننده ی ارزش قابل دستیابی صنعتی است. به عنوان مثال یکی از چنین نوآوریهایی در ایالات متحده شبکه ملی برای نوآوری در تولید است. موسسه های شبکه ملی به صورت شراکت عمومی- خصوصی برای توسعه تکنولوژی های منتقل شونده با درجه بالا تشکیل شده اند که نمی‌توانند به تنهایی توسط یک شریک دانشگاهی یا صنعتی تامین شوند. تعدادی از موسسه های شبکه ملی در زمینه فناوری های تولید متفاوت قبلا تاسیس شده اندو کار برای تاسیس موسسه جدید برای تولید مقاوم که بر توسعه تکنولوژی برای کاهش مصرف ماده، انرژی و سایر منابع در کنار کاهش اتلافات تمرکز خواهد کرد در دست اقدام است.
فرصت پذیرفتن ارزیابی های مشارکتی به عنوان یک سیستم که به صورت راهبردی مدیریت می شود فرصتی را برای تصمیم گیری بهینه، پایداری در عملیات و مقاوم سازی سرمایه گذاریایجاد می کند. ارزیابی های مشارکتی در دپارتمان های عملیاتی در سازمان هاانجام میشود و کمتر آگاهی نسبت به نیاز به روش سیستمی برای مدیریت ارزیابی وجود دارد. اما یک نیاز راهبردی برای سازگارکردن دیدگاه جامع تر مدیریت ارزیابی به منظور تضمین اینکه تمامی منابع در هنگام نیاز در دسترس خواهند بود لازم است. این عمل منجر به کاهش هزینه ها از طریق مهندسی قابل اعتماد، توسعه تجارت مطمئن‌تر، کاهش ریسک، محافظت در برابر اختلال، تصویر مشارکتی و جایگاه تجاری بهبود یافته می شود.
3. دیدگاهی برای سیستم ها، فرایندها و محصول مقاوم
نگاه فرموله شده توسط مدیران صنعتی در تولید مقاوم تاکیدی بر حالت ایده‌آل مطلوب برای ساختن تولید مقاومت به عنوان یک توانمند کننده برای تولید ارزش و موفقیت کل سرمایه‌گذاری تجاری است. در این حالت طراحی محصولات مقاوم تر یک فرایند مجازی خواهد بود که توسط گروه کاملی از ابزارهای مبتنی بر کامپیوتر انجام می‌شود که این ابزارها امکان ارزیابی الزامات مقاوم سازی و احتمالات جایگزینی محصول را فراهم خواهند آورد. علاوه بر این، سیستم های مشاوره ای با دانش به انتخاب بهترین جایگزین برای همه زیر مونتاژ ها و مواد را ممکن خواهند ساخت.
برای بهبود ایجاد ارزش، در آینده تولید محصولات با ارزیابی همه جایگزین ها پشتیبانی خواهد شد. این جایگزین ها شامل فرآیندها و سایر منابع مورد نیاز برای تولید بهترین جایگزین ها به منظور بهینه سازی و ایجاد ارزش کلی است. این جایگزین ها که شامل مقاوم سازی میز می شود توسط سیستم های مبتنی بر دانش پشتیبانی خواهند شد. تعامل بین مواد و فرایندها به طور کامل بر اساس قواعد علمی طرح ریزی خواهد شد. تحلیل تعامل انتخاب مواد و فرایند شامل هزینه، زمان و تاثیرات ، عملی خواهد بود. در آینده شرایط مواد، منابع، زباله ها و گاز های منتشر شده به صورت برخط و مداوم قابل رصد خواهد بود. توانایی بالای در مدلسازی و شبیه سازی برای فرایندهای منفرد وجود خواهد داشت و این توانایی ها از طریق فرآیندها یکنواخت خواهد شد و دانش جدید به دست آمده راهنمای ارزیابی خواهد بود.

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

6-2 کاربرد های مدیریتی
در میان صنایع، شرکت های تولید در تلاشند تا از برهه های سخت اقتصادی جان به در برند از طریق افزایش سبد سهام خدماتی. Cusumano et al., 2015; Fang et al., 2008; Neely,2008. مطالعه ما شواهد تجربی را بدیت آورد که نشان می دهد این امر همیشه کارامد نیست. ما دریافتیم که ارائه های گسترده تر نتوانست احتمال ورشکستگی را کاهش دهد و نمی تواند به مدیران این امر را هشدار دهد که خدمات اضافی یک مسیر خود اجرا کننده برای نجات شرکت ها نیستند.
این یافته ها همچنین پیشنهاد می دهد که مدیران می بایست با دقت زمینه شرکت خود را در نظر داشته باشند زمانی که قصد دارند خدمات اضافی را برای گریز از ورشکستگی بکار می گیرند. خصوصا نشان دادیم که تجارت محصول های متفاوت یک متمم مهم برای خدمات مرتبط با محصول می باشند که شرکت ها را قادر می سازند تا شانس خود را برای بقا افزایش دهند. در عوض به همراه منابع کافی SLACK، خدمات اضافی غیر مرتبط با محصول می تواند به کاهش احتمال ورشکستگی منجر شود.بنابراین مدیران می بایست به دنبال همخوانی و توازن بین گسترگی خدمات (مرتبط و غیر مرتبط) با تجارت محصول شرکتشان و منابع SLACK باشند.
در انتها پیشنهاد می کنیم که شرکت های صنعتی به دقت هدف از ارائه خدمت و گسترش خدمات را در نظر داشته باشند. این مطالعه برروی تمایل ورشکستگی به عنوان یک نتیجه عملکردی تمرکز داشت اگر یک شرکت قصد ریسک کردن دارد، و همچنین ارائه خدمات آن در تطابق با توصیه های ما نیست ممکن است تاوان آن را پس دهد.
7- محدودیت ها
پژوهش خود را در میان شرکت های عمومی انجام دادیم، شرکت هایی که توانستیم در آنها شکل 10-K ،10-K405، 10-KSB یا 20-F پیدا کنیم، و بنابراین این شرکت ها بر مبنای US بودند، اطمینان داشتیم که داده های ما فاقد ارزشی گمشده بودند (LOGIT به تحلیل موردی کاملی نیاز دارد) و توانستیم از پایگاه داده های Compustat برای داده های سطح صنعت استفاده کنیم (علی، کلاسا و یئونگ، 2009). فرض می کنیم که یافته های ما می تواند به تولیدکنندگان اروپای غربی منتقل شود، پس اعتباریابی در دیگر بافت های ملی در دسترس خواهد بود. با تحقیقات بیشتر ممکن است شواهدی از سرمایه های خصوصی بررسی شود، اگرچه آمارهای اخیر نشان می دهد که ریسک شکست به طور قابل‌توجهی برای شرکت های عمومی بزرگ بیش از شرکت های خصوصی کوچک است (دانر، 2008). علاوه بر این، محدود کردن شرکت های نمونه با شکل های 10-K ،10-K405، 10-KSB یا 20-F باعث می شود که از میان 164 شرکت ورشکسته، 84 شرکت را انتخاب کنیم، که ما نتوانستیم رقیبانی را با شکل های بالا پیدا کنیم. این موضوع را به پژوهش های آینده واگذار کردیم.
گستره خدمات مربوط به محصول، غیر مرتبط به محصول و خدمات وابسته به محصول شرکت ها را با محسوب کردن خدماتی که در هر طبقه ارائه می دهند، عملی کردیم. اگرچه استفاده از تعداد خدمات با تمرکز روی تنظیم ارائه خدمات پرتفوی همراه است، اما اهمیت خدمات متفاوت نوعی ارزیابی دقیق را ایجاد می کند. بنابراین، گسترش طبیعی کار ما ابعاد مختلف استراتژی ارائه خدمات را بررسی خواهد شد، که شامل تأکید مؤسسات روی خدمات خاص می شود (همبورگ و دیگران، 2003). به عنوان مثال، بررسی این تأثیرات روی احتمال ورشکستگی تعدادی از مشتریان جالب خواهد بود، مشتریانی که به آنها خدماتی خاص ارائه شده است یا نقش فعال بودن دارند، همان طور که این دو بعد، در تحقیقات تجربی گذشته ارتباطی را برای تثبیت عملکرد مالی نشان داده اند (مثلاً: گباور و دیگران، 2010؛ کوتاماکی و دیگران، 2013 ب). هیچ‌گونه اطلاعات عمومی یا منبع دست دومی برای تهیه چنین داده هایی وجود ندارد، چنین پژوهشی به مجموعه ای از اطلاعات نیاز دارد که کاری دشوار برای شرکت های ورشکسته است.
سرویس ارائه خدمات را به احتمال ورشکستگی متصل کردیم، اما مکانیسم معمولی را رها نکردیم (یعنی، ظرفیت بدهی، جریان پول نقد، فروش، سود) که از طریق آن این تأثیر پدید می آید. بنابراین، پژوهش های دیگر باید تلاش کنند تا مکانیسم معمول موجود در ارتباط ورشکستگی را به دست آورند و متغیرهای مرتبط را شناسایی کنند.
پیوستگی نتایج روی دو فرضیه اول ما تمرکز دارد، با حمایت نظری از مدل ما، ارتباط نظریه پرتفوی در مورد گسترۀ خدمات تأیید می شود. هنوز مطالعات آینده باید فوریت تأثیرات تقاضا را روشن کنند. بر هماهنگی جریان پول نقد به وجود آمده توسط ارائه خدمات مرتبط به محصول تمرکز کردیم تا روی فروش بالای محصول و ارائه خدمات مستقل از محصول سرمایه گذاری کنیم تا شاید فروش پایین محصول جبران شود. اگرچه ما فروش کلی محصول را به عنوان یک مدیر بررسی کردیم، اما مدل اندازه گیری ما فراریت تقاضای محصول را مستقیماً بررسی نمی کند. محققان آیند باید نقش خدمات مستقل از محصول را در جبران فراریت فروش محصول بررسی کنند، مخصوصاً در مواردی که این خدمات مستقل از تقاضا اما وابسته به حضور محصولات بنیادی هستند (مثل خدمات نگهداری، تجدید و ارتقا، نهایی). سرانجام، پژوهش هایی دیگر را به پذیرش چشم انداز پرتفوی ترغیب کردیم. پژوهش پرتفوی سهم زیادی در فهم ویژگی های گستره خدمات مختلف دارد، و اینکه شرکت های تولیدی چگونه می توانند برای حمایت سازمانی از موفقیت و بقا، خدمات خود را بهتر تولید کنند.
از ویراستاران تخصصی و دو بازبین بی نام به خاطر نظرات ارزشمند و انتقادات سازنده خود در مورد این مقاله تشکر می کنیم.

بخشی از مقاله انگلیسی:

6.2. Managerial implications

Across industries, manufacturing companies strive to survive the pressure of difficult economic times by increasing their portfolio of ancillary services (Cusumano et al., 2015; Fang et al., 2008; Neely, 2008). Our study provides empirical evidence that this is not always an effective strategy. The finding that broader offerings of productrelated or product-unrelated services fail to consistently reduce bankruptcy likelihood warns managers that additional services are not a self-enforcing path to firm survival. Managers should not overestimate the value-creation potential of services and assume that additional services increase chances of firm survival under all circumstances. Findings further suggest that managers should carefully consider their firm context, as this might provide the conditions for service additions to reduce bankruptcy exposure. Specifically, we demonstrate that a diversified product business provides an important complement to product-related services, enabling companies to increase their chances of survival by expanding their offering of such services. In turn, in conjunction with sufficient slack resources, additional product-unrelated services can lead to lower bankruptcy likelihood. Therefore, managers must strive for consistency between their service offering expansions (product-related or -unrelated) and their firms’ existing product business diversification and resource slack. Finally, we suggest that industrial companies carefully consider the purpose of their service offering expansions. This study focused on bankruptcy likelihood as performance outcome. If a company is willing to take the risk of default, also service offerings that do not meet our recommendations could pay-off.

7. Limitations

We conducted our study among public companies for which we could find the 10-K, 10-K405, 10-KSB or 20-F form, and thus most of the companies were US-based. In this way, we could ensure that our dataset contained no missing values (LOGIT requires complete case analysis) and we could also reliably use the Compustat database for industry-level data (Ali, Klasa, & Yeung, 2009). We assume that our findings would transfer to Western European manufacturers, yet further validation in other national contexts would be valuable. Further research might also explore evidence from private equities, although recent statistics indicate that, at present, failure risk is significantly higher for large public companies than for small private ones (Danner, 2008). Moreover, limiting the sample to companies with 10-K, 10- K405, 10-KSB or 20-F forms led us to exclude 84 of 164 bankrupt companies for which we could not find competitors with one of the above forms. We leave it to future research to examine broader samples. We operationalized companies’ breadth of product-related, product-unrelated and product-dependent services by counting the number of services they offered within each category. Although using the number of services is in line with our focus on the configuration of the service offering portfolio, including other measures of the importance of different services would provide a finer-grained assessment. Therefore, a natural extension of our work would be to investigate different dimensions of service offering strategy, including the emphasis placed by the firms on specific services (Homburg et al., 2003). For example, it could be interesting to investigate the effect on bankruptcy likelihood of the number of customers to which specific services are offered, or the role of the activeness with which they are offered, as both these dimensions have shown a link to firm financial performance in previous empirical research (e.g. Gebauer et al., 2010; Kohtamäki et al., 2013b). To the best of our knowledge, there is no public information or secondary source providing such data, so such an investigation would require primary data collection, an extremely difficult task for bankrupted companies. We linked the service offering to bankruptcy likelihood, but we did not isolate the causal mechanisms (i.e. debt capacity, cash flows, sales, profits) through which this effect ensues. Therefore, additional research should try to capture the causal mechanisms embedded in the servicesbankruptcy relationship and identify the relevant mediating variables. The consistency of the results concerning our first two hypotheses with the theoretical underpinnings of our model corroborates the asset relatedness argument of portfolio theory in the case of service extensions. Yet future studies are needed to shed more light on the emergence of demand correlation effects. We focused on cash flow synergies generated by the ability of product-related service offerings to capitalise on high product sales, and product-independent service offerings to compensate for low product sales. While we investigate overall product sales as a moderator, our measurement model does not directly address product demand volatility. Future researchers should investigate the role of product-independent services in compensating for volatility in product sales over time, especially in cases where such services, while independent of demand, nevertheless depend on the presence of an installed base of products (e.g. maintenance, renewal and upgrade, end-of-life services). Finally, we encourage additional research adopting the portfolio perspective. Portfolio research can still contribute a great deal to understanding the characteristics of different service expansions, and how product companies can better articulate their service offerings to support organisational success and survival.

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

چکیده
1-مقدمه
2-تابع پاسخ خروجی
3-کشش مقیاس یک طرفه
4-بازده نسبت به مقیاس
5-بیشترین مقیاس بهره وری
6-بازده نسبت به مقیاس عمومی
7-تعادل ویژگیهای محلی و جهانی RTS
8- مثال عددی
8-1 چارچوب نظری
8-2 مجموعه داده ها و کارایی شعاعی خروجی
8-3 RTS محلی
8-4 RTS جهانی( کلی)
8-5 ارزیابی مستقیم GRS
9- مثال دیگر: یک مدل تحلیل پوششی داده های شبکه دو مرحله ای
10- نتیجه گیری

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

1- مقدمه
مفهوم بازده نسبت به مقیاس(RTS) در نحلیل پوششی داده ها(DAE) به خوبی اثبات شده است برای مثال به کوپر، سیفوردو تون(2007)، رای (2004) و ناناسولیس، پرتلا و دیسپیگ(2008) مراجعه کنید. منابع مربوط به تحلیل پوششی داده ها با استناد به نتایج قبلی بانکر 1984 و بانکر وترال 1992، عمدتا بر تعریف و ارزیابی RTS در فناوری تولید نسبت بازده به مقیاس متغیر تاکید کرده اند که برای آن ها روش های مختلفی موجود است( به بانکر، کوپر،سفورد و زو 2011، ساهو و تون 2015 مراجعه کنید).
شناسایی RTS واحد تصمیم گیری(DMU) نیز با مفهوم کارایی مقیاس و بیشترین مقیاس بهره وری(MPSS) معرفی شده توسط بانکر، جارنز و کوپر 1984 و بانکر 1984 ارتباط دارد. به علاوه ارتباطات را می توان به مفهوم RTS عمومی(GRS) معرفی شده توسط پادینوسکی2004 الف و پادینوسکی 2004 ب مرتبط دانست. شناسایی GRS از این جهت دارای ماهیت عمومی است که انواع آن نشان دهنده جهت MPSS بوده و با خواص محلی( حاشیه ای) تابع تولید) تعریف نمی شوند. در فناوری VRS، شناخته شده ترین نتایج مربوط به رابطه بین RTS سایر ویژگی های مقیاس را می توان به صورت زیر خلاصه کرد.
1- یک روش استاندارد برای آزمون این که آیا یک DMU در MPSS ایجاد می شود، ناشی از تعریف MPSS توسط بانکر(1984) است. این بر اساس ارزیابی کارایی شعاعی ورودی یا خروجی DMU در فناوری نسبت بازده به مقیاس ثابت مرجع چارنز، کوپر و رادس(1978) است که به طور کلی، یک فناوری مخروطی تولید شده توسط فناوریVRS است.
2- یک شیوه جایگزین برای تست MOSS، ارزیابی نوع RTS توجیه شده با DMU است. یعنی، یک DMU در صورتی در MPSS قرار دارد که اگرو تنها اگر CRS را نشان دهد( بانکر و ترال 1992).
3- شناسایی GRS DMU ها در فناوری VRS، اگرچه به طور کلی متفاوت از شناسایی RTS محلی استف در رابطه با فناوری VRS مطابق با مورد اخیر است. این موضوع به طور موثر از قضیه 1 اثبات شده توسط بانکر 1984 تبعیت می کند
در طی سال های اخیر،تعدادی از فناوری های تولید جدید در منابع تحلیل پوششی داده ها توسعه یافته و مطالعه شده اند. بیشتر این فناوری هابه صورت مجموعه های چند وجهی ومحدب در ابعاد خروحی و ورودی می باشند. پایدوسنکی،چمبرز، اتیکی و دینکو2016 این فناوری ها را به صورت فناوری های چند وجهی در نظر گرفته اند.
دسته فناوری های چند وجهی بسیار بزرگ بوده و شامل بیشتر فناوری تحلیل پوششی داده محدب می باشد نظیر فناوری های CRS وvrs ارایه شده توسط چارنز و همکاران 1978و بانکر و همکاران 1984. مثال های بیشتر شامل فناوری های VRS و CRS هستند که توسط توزان تولید یا محدودیت های وزن(آتیکی و پودینوسکی 2015، جورو و کارنونن 2015، پادینوسکی 2004 ب، 2007،2015، 2016، پادینوسکی و بازدین-چمبیوا 2013، 2015)، فناوری VRS قابل عرضه ضعیف (کوزمانن 2005، کوزماننو کاظمی متین 2011، کازمانن و پادینوسکی)، فتاوری بازگشت به مقیاس ترکیبی)HRS)( پادینوسکی 2004 پ، پادینوسکی، اسماعیل، بازدین-چمویا و زان 2014)، فناوری CRS محدب با خروجی ها و ورودی های ثابت برون زا( پادینوسکی و بادزیم چاموا 2011)، برخی از مدل های فناوری با فرایند های چند مولفه ای (چرچی ، دراک، دیرنیک، رادهوفت و ساب 2013، چرجی، دی راک و والر 2015، 2016، کوک و زو 2011) ومدل های تحلیل پوششی داده های شبکه مختلف( کایو 2014،شاهو ،زو، تونو کلمن 2014)توسعه یافته اند.
بدیهی است که RTS و شناسایی مقیاس مربوطه نظیر MPSS برای همه فناوری های چند وجهی مهم است. از این روی، چندین محقق، روش های قرار دادی را برای ارزیابی RTS در فناوری های ویژه توسعه داده اند( تون 2001، ساهو و همکاران 2014). رادینوسکی و همکاران(2016) یک روش عمومی را برای شناسایی RTS DMU در هر روش چند وجهی توسعه داده اند. این رویکرد، از روش های برنامه نویسی خطی برای محاسبه کشش های مقیاس یک طرفه استفاده می کند که انواع RTS را تعریف می کند.
اگرچه منابع فعلی تحلیل داده های پوششی امکان تعریف و ارزیابی انواع RTS را برای هر فناوری چند وجهی می دهد، و روش های دیگری برای شناسایی GRS وجود دارد، رابطه بین انواع RTSو GRS( از جمله MPSS) کشف نشده است. یک استثناء، هم ارزی و برابری شناسایی RTS و GRS برای فناوری های محدبی است که مرز های آن ها هموار و یکنواخت است که توسط پادینوسکی 2004 الف اثبات شده است. با این حال این نتیجه قابل تعمیم به فناوری های چند وجهی نیست. این مقاله سعی در پر کردن شکاف و خلاء فوق دارد. هدف اصلی این مقاله اثبات تعادل ویژگی های عمومی و محلی RTS در فناوری چند وجهی می باشد. به طور ویژه این نشان می دهد که یک DMU در صورتی CRS را نشان می دهد که اگر وتنها اگر در MPSS باشد. در حقیقت، از دیدگاه نظری، تعمیم و اثبات این نتیجه در دسته بزرگی از فناوری های محدب بسته امری ساده است از مهم ترین فناوری های چند وجهی، یک مورد ویژه است.
از دیدگاه عملی، تعادل و هم ارزی اثبات شده مفاهیمRTSو GRS به ما ابزاری جدید را برای ارزیابی انواع GRS در هر فناوری چند وجهی(و به طور کلی محدب و بسته) با ارزیابی انواع RTS می دهد. به طور دقیق تر، روش های استاندارد برای ارزیابی MPTSS و GRS نیازمند استفاده از فناوری های مرجع است( نظیر CRS، فناوری های RTS غیر افزایشی و غیر کاهشی به خصوص اگر فناوری واقعی VRS است). برای بسیاری از فناوری های چند وجهی، فناوری های مرجع آن ها ممکن است قابل دسترس نباشند و قبل از استفاده نیازمند توسعه و بهبود بیشتر هستند. نتایج نظری جدید اثبات شده در این مقاله به ما امکان اجتناب از این مسئله را داده و در عوض ما از روش های موجود برای ارزیابی RTS استفاده می کنیم.
ما با یک مثال عددی که شامل ویژگی های RTS و GRS یک فناوری VRS توسعه یافته با تعیین محدودیت های وزنی است، اهمیت نتایج جدید را نشان می دهیم. ما هم چنین در مورد تعمیم نتایج جدید به مدل تحلیل پوششی داده شبکه ای دو مرحله بحث می کنیم

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

The notion of returns to scale (RTS) is well-established in data envelopment analysis (DEA) — see, e.g., Cooper, Seiford, and Tone (2007), Ray (2004) and Thanassoulis, Portela, and Despic´ (2008). Extending the earlier results of Banker (1984) and Banker and Thrall (1992), the DEA literature has primarily focused on the definition and evaluation of RTS in the variable returns-to-scale (VRS) production technology, for which several different methods are now available (for a review, see Banker, Cooper, Seiford, and Zhu, 2011, and Sahoo & Tone, 2015). The RTS characterization of decision making units (DMUs) is also related to the notions of scale efficiency and most productive scale size (MPSS) introduced by Banker, Charnes, and Cooper (1984) and Banker (1984). Further connections can be made to the notion of global RTS (GRS) introduced by Podinovski (2004a), Podinovski (2004b). The GRS characterization is global in the sense that its types are indicative of the direction to MPSS and are not defined by the local (marginal) properties of production function. In the VRS technology, some relevant known results describing the relationship between RTS and other scale characteristics can be summarized as follows. 1. A standard procedure for testing if a DMU is at MPSS arises from the definition of MPSS by Banker (1984). It is based on evaluation of input or output radial efficiency of the DMU in the reference constant returns-to-scale (CRS) technology of Charnes, Cooper, and Rhodes (1978), which, from a gen eral perspective, is the cone technology generated by the VRS technology. 2. An alternative way to test for MPSS is to evaluate the type of RTS exhibited by a DMU. Namely, a DMU is at MPSS if and only if it exhibits CRS (Banker & Thrall, 1992). 3. The GRS characterization of DMUs in the VRS technology, while generally different from the conventional local RTS characterization, in the case of VRS technology coincides with the latter. This effectively follows from Proposition 1 proved by Banker (1984). In recent years, a number of new production technologies have been developed and studied in the DEA literature. Most of these technologies are polyhedral (and therefore convex) sets in the input and output dimensions. Podinovski, Chambers, Atici, and Deineko (2016) refer to such technologies as polyhedral technologies.1 The class of polyhedral technologies is very large and includes most of the known convex DEA technologies, such as the CRS and VRS technologies of Charnes et al. (1978) and Banker et al. (1984). Further examples include the VRS and CRS technologies expanded by weight restrictions or production trade-offs (Atici & Podinovski, 2015; Joro & Korhonen, 2015; Podinovski, 2004d; 2007; 2015; 2016; Podinovski & Bouzdine-Chameeva, 2013; 2015), the weakly disposable VRS technology (Kuosmanen, 2005; Kuosmanen & Kazemi Matin, 2011; Kuosmanen & Podinovski, 2009), the hybrid returns-to-scale (HRS) technology (Podinovski, 2004c; Podinovski, Ismail, Bouzdine-Chameeva, & Zhang, 2014), the convex CRS technology with exogenously fixed inputs and outputs (Podinovski & Bouzdine-Chameeva, 2011), some models of technologies with multiple component processes (Cherchye, De Rock, Dierynck, Roodhooft, & Sabbe, 2013; Cherchye, De Rock, & Walheer, 2015; 2016; Cook & Zhu, 2011) and various network DEA models (see, e.g., Kao, 2014; Sahoo, Zhu, Tone, and Klemen, 2014). It is clear that RTS and related scale characterizations such as MPSS are important for all polyhedral technologies. Thus, several authors develop bespoke methodologies for evaluation of RTS in particular technologies (see, e.g., Tone, 2001; Sahoo et al., 2014). Podinovski et al. (2016) develop a universal methodology for the RTS characterization of DMUs in any polyhedral technology. This approach uses linear programming techniques for calculation of one-sided scale elasticities that subsequently define the types of RTS. Although the current DEA literature allows us to define and evaluate the RTS types for any polyhedral technology, and further methods exist for their GRS characterization, the relationship between RTS and GRS types (including MPSS) has so far remained unexplored. An exception here is the equivalence of RTS and GRS characterizations for convex technologies whose boundaries are smooth, established by Podinovski (2004a). This result does not, however, apply to polyhedral technologies. This paper addresses the above gap. Its main contribution is the establishment of equivalence of local and global characterizations of RTS in any polyhedral technology. In particular, this implies that a DMU exhibits CRS if and only if it is at MPSS. In fact, from the theoretical perspective, it is straightforward to generalize and prove this result in a larger class of closed convex technologies, of which polyhedral technologies are a special case. From a practical perspective, the established equivalence of the notions of RTS and GRS gives us a new tool for evaluating the GRS types in any polyhedral (and, more generally, closed and convex) technology, by evaluating the RTS types instead. More precisely, standard methods for the evaluation of MPSS and GRS types require the use of reference technologies (such as the CRS, nonincreasing and non-decreasing RTS technologies, if the underlying true technology is VRS). For many polyhedral technologies, their reference technologies may not be immediately available and would require further development before they could be used. The new theoretical results established in this paper allow us to avoid this and, instead, use the existing methodologies for evaluation of RTS. We illustrate the usefulness of the new results by a numerical example involving the RTS and GRS characterizations of a VRS technology expanded by the specification of weight restrictions. We also discuss the application of new results to a two-stage network DEA model.

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

2. مرور کلی بر موضوع خاص
چه چیزی اقتصادهای نو ظهور را به زمینه ای منحصر به فرد برای مدیریت مدیریت زنجیره ای تهیه و تولید تبدیل کنند؟ بازارهای نوظهور “کشورهای کم درآمد و کشورهای با رشد سریع هستند که از آزادسازی اقتصادی به عنوان موتور اصلی رشد خود” استفاده میکنند،جایی که موسسات در معرض تغییرات اساسی و مداوم قرار می گیرند.ویژگی های منحصر به فردی که به طور جدی،مدیریت زنجیره ای تهیه و تولید موثر رابه چالش می کشد، محفظه های سازمانی هستند که شامل بازارهای سرمایه ای سطحی، سیستم های حقوقی ناکارا، عدم وجود واسطه های حسابداری مستقل و غیره، میباشند.در بازار های بزرگ در حال ظهور، حوزه های نهادی نیز بر توسعه اقتصادی منطقه تأثیر می گذارند، که منجر به تغییرات فرعی در یک کشور می شود.بر این اساس، شرکت ها باید راهبردهای مدیریت عملیات جایگزین را توسعه دهند و تصمیمات راهبردی خود را برای غلبه بر اختلالات سازمانی تنظیم کنند.
فراخوان مقالات، 50 مقاله را ایجاد کرد که در طی سه یا چهار دوره بررسی ، شش نسخه خطی پذیرفته شد.این شش مقاله شامل تحقیقات مطالعاتی، مطالعات موردی و تحقیقات داده های بایگانی هستند و از نمونه هایی از شرکت های چینی، شرکت های هندی و شرکت های آمریکایی استفاده می کنند که در بازارهای نوظهور برون سپاری میکنند.آنها همچنین به صراحت مسائل مربوط به روش شناسی را نشان می دهد که توسط JOM Editorial منتشر شده است.
این مقاله موضوعات زیر را پوشش میدهد:
• چگونگی با مخاطره ی بین خریداران و تهیه کنندگان که ناشی از فاصله بین سازمان های محلی است، مقابله کنیم؟
• چگونه توانایی های مدیریت اجتماعی به خریداران چند ملیتی کمک می کند و تهیه کنندگان بازارهای نوظهورآنها ،به فشار های سهامدار پاسخ می دهند، شکاف های قانونی را رفع میکنند و عملکرد اجتماعی را بهبود میبخشند؟
• چطور نقص سازمانی بر ناکارآمدی قرارداد و در نتیجه ارتباط کاربردی شرکت های بازار نو ظهور، تاثیر می گذارد؟
• چه طور برون‌ سپاری، انتقال داخلی،و فروش به بازارهای نوظهور بر فراخوان محصول و عملکرد موجودی تاثیر میگذارد؟
• سازگاری خریدار و تهیه کننده و محیط سازمانی چگونه بر توسعه محصول مشترک بین خریداران و تهیه کنندگان اثر می گذارد؟
• چگونگی فرصت طلبی تهیه کننده ی محلی در چین وقتی با عدم اطمینان قانونی مواجه میشود، را کاهش دهیم؟
در مجموع، این مقالات دیدگاه‌های تازه ای را فراهم می آورند در مورد اینکه چطور محیط های سازمانی در بازارهای نوظهور برراهبردهای مدیریت عملکردی تاثیر می گذارند و اینکه چطور شرکت ها مدیریت زنجیرهای تهیه و تولید را توسعه می دهند تا به خلا های سازمانی رسیدگی کنند. در مقاله ی فنگ، نویسندگان موضوع مهمی را معرفی می کنند که مشکل هماهنگی و ارتباطی مهمی را نشان میدهد. مطالعه آنها فاصله ی سازمانی که منجر به ابهام و اختلاف در نقش میشود، را نشان میدهد، دو جنبه مهم خطر نقش بین خریداران و تهیه کنندگان که به نوبه خود به عملکرد زنجیره ای تهیه و تولید آسیب می رسانند. برای مقابله با چنین مشکلی، گروه های زنجیره ای تهیه و تولید، می توانند به طور مداوم اطلاعات را به اشتراک بگذارند وبه طور مستمر محیط های متغیر خود را به وفق دهند. این یافته ها، دیدگاه جدیدی را ایجاد میکند در مورد اینکه چطور گروه های زنجیره ای تهیه و تولید، باعث هماهنگی ارتباطی میشود با کاهش خطراتی که با فاصله سازمانی در بازارهای نوظهور ایجاد میشود.
هوک،چادوری و،کلاسن از مطالعات متعدد مربوط به قبل و بعد از فروپاشی ساختمان رانا پلازا در بنگلادش برای درک مهارت ها، شیوه ها، روابط و فرایندها، استفاده می کنند (به طور کلی به عنوان توانایی های مدیریت اجتماعی اشاره می شود)که به شرکت ها در بازارهای نوظهور کمک می کند تا عملکرد خود را در زمینه ایمنی و رفاه انسانی و توسعه اجتماعی وجامعه بهبود بخشند.به طور خاص، آنها سعی می کنند به دو سوال تحقیق پاسخ دهند:قابلیت های مدیریت اجتماعی مورد نیاز خریداران چند ملیتی وتهیه کنندگان بازارهای نوظهور برای بهبود عملکرد اجتماعی و پاسخ به فشار های سهامداران چیست؟چطور عوامل خارجی و شوک ها بر توسعه و تکامل این قابلیت ها در بازارهای نوظهور تاثیر می گذارند؟ یافته های آنها بینش جدیدی را در مورد اینکه چگونه خریداران چند ملیتی و تهیه کنندگان محلی به عملکرد اجتماعی در بازارهای نوظهور دست می یابند، ارائه می دهد.
شو،چنگ و ژو ،موضوع مهم دیگری را در بازارهای نوظهور بیان می‌کنند: ناکارآمدی قراردادی، مشکل استفاده از قراردادها برای حفاظت و هماهنگی معاملات بین گروه های زنجیره ای تهیه و تولید.نویسندگان نشان می دهند که قابلیت اجرای قانونی و شفافیت اطلاعات منجر به ناکارآمد بودن قرارداد می شود که به نوبه خود تلاش های یک شرکت برای پیروی از روابط سیاسی و تجاری را ترویج می کند.آنها همچنین دریافتند که فشار بهره و فشارهای تساوی حقوق به طور متفاوتی روابط بین ناکارآمدی قرارداد و پیگیری روابط اجتماعی را کاهش می دهد. این نتایج مفاهیم مهمی را در مورد استفاده جایگزین و پویا از قراردادها و روابط اجتماعی در مدیریت زنجیره ای تهیه و تولید در بازارهای نوظهوررا فراهم می آورد.
استیون و بریتو سه نوع مختلف نفوذ بازار نو ظهور (یعنی برون سپاری، برون سپاری داخلی و فروش به بازارهای نوظهور) و ارتباطات آنها با فراخوان محصولات را مطالعه می کنند.آنها دریافتند که نفوذ برون سپاری افزایش می یابد، در حالی که نفوذ فروش کاهش می یابد.اگر چه آنها نمی توانند رابطه مستقیمی بین دریافت و فراخوان داخلی پیدا کنند اما آنها نشان می دهند که دریافت داخلی،می تواند رابطه مثبت بین برون سپاری و فراخوان را کاهش دهد. آنها بیشتر بررسی می کنند که چگونه ویژگی های بازار نو ظهور (به عنوان مثال، عدم شکوفایی سازمانی) این روابط را می سنجد.این نتایج درک بهتری از روابط پیچیده را در میان انواع مختلف نفوذ بازار نو ظهور وفراخوان محصول را فراهم می کند .
ونگ و چنگ، بر روی این موضوع تمرکز دارند که چطور سازگاری خریدار- تهیه کننده بر توسعه محصول مشترک بین خریداران و تهیه کنندگان در چین اثر می گذارد.آنها دریافتند که در حالی که یکپارچگی دانش دارای یک رابطه U شکل معکوس با هدف توسعه محصول مشترک است، تأثیر مثبتی بر توسعه محصول نیز دارد.علاوه بر این، یادگیری متقابل تا حدی تأثیرات سازگاری خریدار و تهیه کننده را بر توسعه محصول متمرکز می کند.آنها بیشتر به بررسی این موضوع میپردازند که چگونه محیط های رسمی و غیر رسمی سازمانی (به عنوان مثال، مداخله دولت ) ارتباط بین یادگیری متقابل و توسعه همکاری محصول را متعادل می کنند.تحقیقات آنها مفاهیم مهم نظری و مدیریتی را برای همکاری خریدار و تهیه کننده در بازارهای نو ظهوررا فراهم می کند.
وانگ، ژانگ، وانگ و شنگ قراردادها را مورد بررسی قرار می دهند و به عنوان دو نوع مدیریت جایگزین در کاهش فرصت طلبی در چین به آنها اعتماد می کنند.آنها استدلال می کنند که اثرات این دو راهبرد دولتی در کاهش فرصت طلبی بستگی به دو عامل وابسته به سازمان دارد:عدم اطمینان نظارتی و ساختار رابطه در بازارهای چینی.نویسندگان نشان می دهند که قراردادها در بازپرداخت فرصت طلبی تهیه کننده موثرتر هستند، زمانی که عدم اطمینان نظارتی بالا باشد.بعلاوه قراردادها ،به فرصت طلبی مختصر، بیشتر در داخل در مقایسه با روابط بین المللی خریدار و تهیه کننده ، کمک میکنند در حالی که اعتماد در محدود کردن فرصت‌طلبی تهیه کننده در روابط بین الملل موثرتر از نوع داخلی آن است.
این مقالات نشان می دهند که محیط سازمانی نقش مهمی در مدیریت زنجیره ای تهیه در بازارهای نوظهور ایفا می کند.شرکت های موجود در بازار نوظهور می توانند استراتژی های مدیریت عملکردی خود را برای غلبه بر حفره های سازمانی و افزایش عملکرد زنجیره ای تهیه و تولید، توسعه دهند.این مقالات نشان دهنده چالش های اساسی ناشی از حفره های سازمانی است و دیدگاه های تازه ای را در مورد مدیریت زنجیره ای تهیه و تولید موثر در بازارهای نوظهوررا ارائه می دهد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

2. Overview of the special issue

What makes emerging economies a unique context to study supply chain management? Emerging markets are “low-income, rapid growth countries using economic liberalization as their primary engine of growth” (Hoskisson et al., 2000), where institutions are undergoing fundamental and continuous changes. The most unique features that seriously challenge effective supply chain management are institutional voids, including shallow capital markets, deficient legal systems, lack of independent accounting intermediaries, and etc. (Khanna and Palepu, 1997). In large emerging markets, institutional voids also influence regional economic development, leading to subnational variations within the same country (Zhou and Poppo, 2010). Accordingly, companies must develop alternative operations management strategies and adjust their strategic decisions to overcome institutional voids. The call for papers generated 50 submissions, among which six manuscripts were finally accepted after three or four rounds of review. These six papers include survey research, case studies, and archival data research, and use samples of Chinese firms, Indian companies, and American firms that outsource in emerging markets. They also address explicitly the methodological issues (e.g., endogeneity and common method bias) indicated by the recent JOM Editorial (Guide and Ketokivi, 2015). The papers cover a variety of topics including:
How to deal with role hazard between buyers and suppliers caused by sub-national institutional distance?
How do social management capabilities help multinational buyers and their emerging market suppliers respond to stakeholder pressures, address regulatory gaps, and improve social performance?
How does institutional deficiency affect contractual inefficiency and consequently ties utilization of emerging market firms?
How do outsourcing, in-house offshoring, and sales to emerging markets affect product recalls and inventory performance?
How do buyer-supplier compatibility and institutional environment affect product co-development between buyers and suppliers?
How to reduce local supplier opportunism in China when facing regulatory uncertainty? Collectively, these papers provide fresh insights into how institutional environments in emerging markets affect operation management strategies and how companies develop supply chain management strategies to deal with institutional voids. In Dong, Ju, and Fang’s article, the authors introduce an important notion, role hazard, which represents a critical yet understudied relational coordination problem. Their study shows that subnational institutional distance leads to role ambiguity and conflict, two important facets of role hazards between buyers and suppliers, which in turn jeopardize supply chain performance. To mitigate such problem, supply chain partners could share information and adapt to the changing environments continuously. These findings provide a novel perspective on how supply chain partners foster relational coordination by reducing role hazards caused by subnational institutional distance in emerging markets. Huq, Chowdhury, and Klassen use multiple case studies from before and after the Rana Plaza building collapse in Bangladesh to develop an understanding of the skills, practices, relationships and processes (collectively referred as social management capabilities) that help firms in emerging markets to improve their performance on human safety & welfare, and social & community development. Specifically, they attempt to address two research questions: What are the social management capabilities needed by multinational buyers and their emerging market suppliers to improve social performance and respond to stakeholder pressures? How do external factors and shocks affect the development and evolution of these capabilities in emerging markets? Their findings provide novel insights on how multinational buyers and local suppliers achieve social performance in emerging markets. Shou, Zheng, and Zhu address another critical issue in emerging markets: contractual ineffectiveness, the difficulty of using contracts to safeguard and coordinate transactions between supply chain partners. The authors show that legal enforceability and information transparency lead to contractual inefficiency, which in turn promotes a firm’s efforts to seek political and business ties. They also find that efficiency pressure and equity pressures differentially moderate the relationships between contractual inefficiency and pursuit of social ties. These results provide important implications on the alternative and dynamic use of contracts and social ties in supply chain management in emerging markets. Steven and Britto study three different forms of emerging market penetration (i.e., outsourcing, in-house offshoring, and sales to emerging markets) and their associations with product recalls. They find that outsourcing penetration increases recalls whereas sales penetration reduces recalls. Although they cannot find a direct relationship between in-house offshoring and recalls, they show that in-house offshoring is able to mitigate the positive relationship between outsourcing and recalls. They further investigate how emerging markets’ characteristics (e.g., institutional immaturity) moderate these relationships. Their results provide a finer understanding of the complex relationships among different forms of emerging market penetration and product recalls. Wang, Li, and Chang focus on how buyer-supplier compatibility influences product co-development between buyers and suppliers in China. They find that while knowledge commonality has an inverted U-shaped relationship with product co-development, goal compatibility has a positive effect on product codevelopment. Moreover, mutual learning partially mediates the effects of buyer-supplier compatibility on product co-development. They further consider how formal and informal institutional environments (i.e., government intervention and guanxi importance) moderate the relationship between mutual learning and product co-development differently. Their research provides important theoretical and managerial implications for buyer-supplier collaboration in emerging markets. Wang, Zhang, Wang, and Sheng examine contracts and trust as two alternative governance modes in curtailing opportunism in China. They argue that the effects of these two governance strategies in reducing opportunism depend on two institutionrelated factors: regulatory uncertainty and relationship structure in the Chinese markets. The authors show that contracts are more effective in deterring supplier opportunism when regulatory uncertainty is high. In addition, contracts help curtail opportunism more in domestic, compared with international, buyeresupplier relationships, whereas trust is more effective in restricting supplier opportunism in international relationships than in domestic ones. Taken together, these articles indicate that institutional environments play a critical role in supply chain management in emerging markets. Equally important, firms in emerging market can develop their own operations management strategies and capabilities to overcome institutional voids and enhance supply chain performance. These articles illustrate the fundamental challenges brought by institutional voids and provide fresh perspectives on effective supply chain management in emerging markets.

تدارکات معکوس و زنجیره‌ تامین حلقه – بسته: بررسی جامع برای کشف آینده

Reverse logistics and closed-loop supply chain: A comprehensive review to explore the future

چکیده
بر اساس عوامل محیطی، حقوقی، اقتصادی و اجتماعی، مساعل تدارکات معکوس و زنجیره‌ی تامین حلقه-بسته در میان هر دو قشر پزشکان و دانشگاهیان، توجه را به خود جلب کرده‌اند. این توجه توسط تعداد زیادی از انتشارات در مجلات علمی که در سال‌های اخیر منتشر شده‌اند، مشهود است. از این‌رو، بررسی جامع ادبیات مقالات پیشرفته‌ی اخیر به منظور دریافت چارچوبی از گذشته و برای روشنی مسیر آینده، حیاتی است. هدف این مقاله، بررسی مقالات به تازگی منتشر شده در زنجیره‌ی تامین حلقه بسته و تدارکات معکوس در مجلات علمی است. مجموعاً ۳۸۲ مقاله‌ی منتشر شده بین ژانویه‌ی ۲۰۰۷ و مارس ۲۰۱۳ انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. این مقالات سپس تجزیه و تحلیل و برای ساخت بنیان (یا اساس) مفیدی از تحقیقات گذشته طبقه‌بندی شدند. نهایتا، شکاف‌های در این نوشتجات برای روشن کردن و نشان دادن فرصت‌های پژوهشی آینده شناسایی شدند.
1- مقدمه
در ابتدا، توجه رو به رشد در مساعل تدارکات معکوس (RL) و زنجیره‌ی تامین حلقه-بسته (CLSC) با آگاهی عمومی سرچشمه گرفت (بحث شده در Dowlatshahi, 2000). سپس قانون دولتی، تولید کنندگان را وادار کرد که به تاریخ انقضای (EOL) محصولات خود دقت کنند. برای مثال، بخشنامه‌ی تجهیزات الکترونیکی و برقی ضایعات (WEEE) (بخشنامه‌ی 2002/96/EC)، قانون اروپایی در سال ۲۰۰۳ شد که شامل الزامات اجباری در جمع‌آوری، بازیافت، و بهبود برای تمام انواع محصولات الکتریکی با حداقل میزان ۴ کیلوگرم در هر نفر جمعیت در سال می‌شود (Georgiadis & Besiou, 2010). قانون مشابه WEEEنیز در کانادا، ژاپن، چین و بسیاری از کشورهای در ایلات متحده معرفی شد (Quariguasi Frota Neto, Walther, Bloemhof, Van Nunen, & Spengler, 2011). نهایتا، RL/CLSC اکنون یک فرصت درآمدی برای تولید کنندگان بجای یک رویکرد حداقل کردن هزینه است (Guide & Van Wassenhove, 2009). یک زنجیره‌ی تامین، در شکل کلاسیک خود (زنجیره‌ی تامین به سمت جلو)، ترکیبی از فرایندها برای به انجام رساندن درخواست‌های مشتریان است و شامل موجودیت‌هایی مانند تامین کنندگان، تولیدکنندگان، حمل و نقل کنندگان، انبارها، خرده‌فروشان، و خود مشتریان می‌شود (Chopra and Meindl, 2010). بر طبق شورای اجرایی تدارکات معکوس آمریکا، تدارکات معکوس به عنوان «فرایند برنامه‌ریزی، اجرا و کنترل جریان موثر بر هزینه و کارآمد مواد خام، فهرست اموال موجود، کالاهای تمام شده، و اطلاعات مرتبط از نقطه‌ی مصرف تا نقطه‌ی مبدا به منظور ارزش تصرف مجدد یا دفع مناسب» تعریف می‌شود (Rogers & Tibben-Lembke, 1998). در واقع، تدارکات معکوس، در شکل‌های کلی، از کاربران نهایی (اولین مشتریان)، آغاز می‌شود که در آن محصولات مصرف شده از مشتریان جمع‌آوری می‌شوند (بازگشت محصولات) و سپس اقدام به مدیریت محصولات EOL (تاریخ انقضا گذشته) از طریق تصمیمات مختلف انجام گرفته از قبیل بازیافت (داشتن مواد خام و قطعات خام بیشتر)، بازسازی (فروش مجدد آن‌ها به بازارهای دست دوم و در صورت امکان به مشتریان اولیه)، تعمیر (برای فروش در بازارهای دست دوم از طریق تعمیر)، و نهایتا دفع بخشی از قطعات مصرف شده، می‌شود.
اگر ما زنجیره‌های تامین معکوس و به سمت جلو (غیر معکوس یا روند معمولی) را به‌طور همزمان در نظر بگیریم، شبکه‌ی به دست آمده، یک زنجیره‌ی تامین حلقه-بسته خواهد ساخت. شکل ۱، یک زنجیره‌ی تامین کلی را برای هر دوی تدارکات معکوس و به سمت جلو نشان می‌دهد. در این شکل، زنجیره‌های تامین کلاسیک (به سمت جلو) و معکوس به ترتیب توسط خطوط توپر و خط تیره ارائه شده‌اند. در مرحله‌ی ارزیابی بازگشت، تصمیمات ممکن در مورد محصولات بازگشتی گرقته می‌شود (تصویر دیگری از یک شکل عمومی زنجیره‌ی تامین حلقه-بسته در Beamon, 1999 یافت می‌شود).

Abstract

Based on environmental, legal, social, and economic factors, reverse logistics and closed-loop supply chain issues have attracted attention among both academia and practitioners. This attention is evident by the vast number of publications in scientific journals which have been published in recent years. Hence, a comprehensive literature review of recent and state-of-the-art papers is vital to draw a framework of the past, and to shed light on future directions. The aim of this paper is to review recently published papers in reverse logistic and closed-loop supply chain in scientific journals. A total of 382 papers published between January 2007 and March 2013 are selected and reviewed. The papers are then analyzed and categorized to construct a useful foundation of past research. Finally, gaps in the literature are identified to clarify and to suggest future research opportunities.

1-Introduction

Initially, the growing attention on Reverse Logistics (RL) and Closed-Loop Supply Chain (CLSC) issues originated with public awareness (discussed in Dowlatshahi, 2000). Then governmental legislation forced producers to take care of their End of Life (EOL) products. For instance, the Waste Electrical and Electronic Equipment (WEEE) directive (directive 2002/96/EC) became European law in 2003, which contains mandatory requirements on collection, recycling, and recovery for all types of electrical goods, with a minimum rate of 4 kilograms per head of population per annum (Georgiadis & Besiou, 2010). WEEE-like legislation was also introduced in Canada, Japan, China, and many states in the US (Quariguasi Frota Neto, Walther, Bloemhof, Van Nunen, & Spengler, 2010). Finally, RL/CLSC is now a revenue opportunity for manufacturers instead of a cost-minimization approach (Guide & Van Wassenhove, 2009). A supply chain, in its classical form (forward supply chain), is a combination of processes to fulfill customers’ requests and includes all possible entities like suppliers, manufacturers, transporters, warehouses, retailers, and customers themselves (Chopra and Meindl, 2010). According to the American Reverse Logistics Executive Council, reverse logistics is defined as ‘‘The process of planning, implementing, and controlling the efficient, cost effective flow of raw materials, in-process inventory, finished goods and related information from the point of consumption to the point of origin for the purpose of recapturing value or proper disposal’’ (Rogers & Tibben-Lembke, 1998). Indeed, reverse logistics, in general forms, start from end users (first customers) where used products are collected from customers (return products) and then attempts to manage EOL products through different decisions are undertaken including recycling (to have more raw materials or raw parts), remanufacturing (to resale them to second markets or if possible to first customers), repairing (to sell in the second markets through repairing), and finally, disposing of some used parts.

If we consider forward and reverse supply chains simultaneously, the result network will construct a closed-loop supply chain. Fig. 1 illustrates a generic supply chain for both forward and reverse logistics. In this figure, the classical (forward), and reverse supply chains are presented by solid lines and dashes, respectively. In return evaluation stage, possible decisions on return products are made. (Another illustration of a generic form of closed loop supply chain is found in Beamon, 1999)..

تدارکات معکوس و زنجیره‌ تامین حلقه – بسته: بررسی جامع برای کشف آینده

Reverse logistics and closed-loop supply chain: A comprehensive review to explore the future

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) (ترجمه به صورت ناقص انجام شده است)

وقتی تئوری احتمال برای تصمیمات ساختاری اعمال می شود، مفهوم مربوطه به عنوان نظریه احتمالات ساختاری یاد می شود. نظریه احتمالات ساختاری سازمانها بیان می کند که موفقیت یک شرکت به تناسب بین ساختار سازمانی و شرایط داخلی و / یا خارجی وابسته است. 16 طبق گفته دونالدسون، تئوری احتمالات ساختاری شامل سه عنصر اصلی می باشد: 1) ارتباط بین عامل احتمالی و ساختار سازمانی، (2) تغییرات در ضریب احتمالی باعث ایجاد تغییراتی در ساختار سازمانی می شود و (3) تناسب بین عامل احتمالی و ساختار سازمانی بر اثربخشی سازمان تأثیر می گذارد. 17 به عبارت دیگر، درجه خاص تمرکز و رسمی سازی باید با چنبه های دیگر سازمان سازگار باشد تا دوسوتوانی سازمانی میسر شود. اگر این تناسب حاصل شود، این سازمان می تواند به عنوان مؤثر شناخته شود.
همانطور که در بالا گفته شد، عوامل احتمالی را می توان با استفاده از جنبه های داخلی و خارجی طبقه بندی کرد. برای مثال، در حالی که جنبه های داخلی، استراتژی یک شرکت یا اصطلاحات سازمانی را در بر می گیرند، جنبه های بیرونی اساساً ویژگی های آنی یک شرکت مانند شدت رقابت یا عدم اطمینان بازار را در بر می گیرند. در این مطالعه، من به ویژه بر عوامل احتمالی داخلی تمرکز می کنم و به طور تجربی تفاوت بین شرکت های تولیدی و خدماتی را با توجه به رابطه بین ساختار سازمانی و دوسوتوانی سازمانی بررسی می کنم.
اگرچه نوشته ها قبلی شروع به تحقیق در مورد پدیده های دوسوتوانی در زمینه های مختلف، از جمله نوآوری در شرکت های تولیدی، 18 تیم های خدمات مشتری، 19 شرکت های بودجه متقابل، 20 یا واحدهای خدمات مالی نموده اند، 21 این, اولین مطالعه است که از نظر من, تفاوت بین شرکتهای تولیدی و خدماتی را با توجه به دوسوتوانی سازمانی تحلیل می کند.
انگیزه نگاه دقیق تر به تمایز بین شرکتهای تولیدی و خدماتی، سه مرحله ای است و اساساً بر عناصر اصلی DONALDSON در نظریه احتمالات ساختاری استوار است. 22 اولاً، انواع خاص شرکت با ساختارهای سازمانی خاصی مرتبط هستند. از آنجا که نوشته های قبلی نشان داده است که ساختارهای سازمانی با توجه به شرکت های تولیدی و خدماتی تفاوت های چشمگیری دارند، می توان منطقاً فرض کرد که بین نوع شرکت و ساختار سازمانی, رابطه علت و معلول وجود دارد. 23 دوم، تغییرات در نوع شرکت باعث تغییرات در ساختار سازمانی می شود. اگرچه در این مطالعه, یک تمایز دودویی بین شرکتهای تولیدی و خدماتی به کار گرفته شده است، سازمانها ممکن است در واقعیت در یک زنجیره تولید-خدمات قرار گیرند. در صورت حرکت شرکتها از تولید خالص به خدمات خالص، آنها ساختار سازمانی خود را مطابق با تغییر فعالیتهای تجاری تطبیق می دهند. از آنجا که انواع خاص شرکت با ساختارهای سازمانی خاصی مرتبط هستند، فرض می کنم که تغییرات در نسبت تولید به خدمات – که با حرکت از یک انتهای زنجیره تولید – خدمات به انتهای دیگر نشان داده می شود – مستقیماً با تغییرات در ساختار سازمانی ارتباط دارند. سوم، تناسب بین ساختار سازمانی و نوع شرکت برای دستیابی به همسایگی سازمانی تعیین کننده است. با فرض اینکه شرکت های تولیدی و خدماتی با توجه به ساختار سازمانی و سایر خصوصیات تفاوت چشمگیری دارند، بعید است که یک راه حل همه جانبه برای مکانیسم های اداری وجود داشته باشد که از دوسوتوانی سازمانی برای هر دو نوع شرکت حمایت کند. بنابراین، من به طور تجربی تفاوت بین شرکتهای تولیدی و خدماتی را با توجه به رابطه بین ساختار سازمانی و دوسوتوانی سازمانی بررسی می کنم. بدین ترتیب، من اثربخشی سازمانی را در این زمینه به عنوان پیکربندی مناسب مکانیزمهای اداری که از دوسوتوانی سازمانی برای یک نوع شرکت خاص پشتیبانی می کنند، تعریف می کنم.

1.2 سؤالات تحقیق و هدف
در بخش قبلی، مفاهیم اصلی این مطالعه را بیان کردم، یعنی ساختار سازمانی، دوسوتوانی سازمانی و تمایز بین شرکتهای تولیدی و خدماتی. علاوه بر این، من توضیح مختصری در مورد چگونگی ارتباط این مفاهیم ارائه داده ام و اولین ایده در مورد چگونگی کمک به این مطالعه در درک فعلی ما از دوسوتوانی سازمانی را در اختیار خواننده قرار داده ام. در اصل، این مطالعه برای پاسخ به سوال تحقیق زیر انجام شده است:
“پیکربندی ساختاری بهینه برای دوسوتوانی سازمانی چیست و تا چه حد به نوع شرکت وابسته است؟”
برای پاسخ به این سؤال تحقیق، این مطالعه از یک رویکرد دو مرحله ای استفاده می کند. در مرحله اول، یک پیکربندی ساختاری را تعیین می کنم که بطور کلی از دوسوتوانی سازمانی پشتیبانی می کند. در مرحله دوم، من به تئوری احتمالات ساختاری می پردازم و بررسی می کنم که این پیکربندی ساختاری بهینه به نوع شرکت وابسته است. هر دو مرحله با یک سؤال تحقیق فرعی همراه هستند:
(1) پیکربندی بهینه سیستمهای اداری برای پشتیبانی از دوسوتوانی سازمانی چیست؟
(2) این رابطه تا چه حد وابسته به تمایز بین شرکتهای تولیدی و خدماتی است؟
این روابط فراگیر با رویکردهای دقیق تر به ساختار سازمانی و دوسوتوانی سازمانی تکمیل می شوند. از طریق پالایش این مفاهیم، (1) می توان پیکربندی بهینه سازوکارهای اداری برای انواع مختلف سازمانی را با جزئیات بیشتر تعیین کرد، (2) تغییرات خاص در ساختار سازمانی می تواند با دقت بیشتری پیدا شود، (3) شناسایی و توضیح روابط علی و بنیادی بهبود می یابد، و (4) پیامدهای به دست آمده برای محققان و مدیران می توانند به روشنی تر بیان شود.
با توجه به سازوکارهای اساسی اداری ساختار سازمانی، من از کار BAUM و WALLY استفاده می کنم و دو مفهوم تمرکز و رسمی سازی را به چهار ابعاد فرعی تقسیم می کنم. مطابق با کار این محققان, تمرکزگرایی به عنوان تمرکز اختیار و قدرت در یک شرکت تعریف می شود. هرچه یک شرکت متمرکزتر باشد، قدرت تصمیم گیری در مورد سیاست و عملکرد وظیفه نیز کمتر گسترده است .26 برگرفته از این مطالعه، تمرکزگرایی را به دو نوع مختلف تقسیم می کنم که تصمیمات مربوط به (1) مدیریت استراتژیک و (2) مدیریت عملیات را پوشش می دهد. بدین ترتیب به درجه تمرکز از منظر معکوس نگاه می کنم و از دو ساختار تمرکززدایی مدیریت استراتژیک و عدم تمرکز مدیریت عملیات ها استفاده می کنم.
از طرف دیگر، ساختارهای رسمی سازمانی با سیاستهای بصری کاملاً بیان شده و کتبی، توضیحات شغلی، نمودارهای سازمان، برنامه های استراتژیک و عملیاتی و سیستم های تعیین هدف مشخص می شوند. در سیستمهای بسیار رسمی، انعطاف پذیری کمی برای تعیین اینکه چه کسی می تواند تصمیم بگیرد یا اقدام کند یا حتی چگونه می تواند تصمیم بگیرد یا اقدام کند، وجود دارد. “27 از آنجا که BAUM و WALLY و همچنین ADLER و BORYS بر اهمیت رسمی کردن فعالیت های روزمره تأکید می کنند، در حالی که کارهای غیرروتین را به خاطر عملکرد برتر, غیررسمی می دانند. ، من رسمی سازی را با استفاده از دو ساختار جداگانه، یعنی رسمی کردن امور روزمره و غیررسمی سازی کارهای غیرروتین عملیاتی می کنم.
علاوه بر این، این مطالعه همچنین شامل دو مفهوم جایگزین از دوسوتوانی سازمانی می باشد، یعنی دوسوتوانی زمینه ای و دوسوتوانی نوآورانه. در حالی که دوسوتوانی زمینه ای، یک جهت گیری استراتژیک را نشان می دهد و به ظرفیت رفتاری برای نشان دادن همراستایی و تطبیق پذیری مربوط می شود، 29 دوسوتوانی نوآورانه “توانایی پیگیری همزمان هر دو نوآوری افزایشی تدریجی [بهره برداری] و ناپیوسته [اکتشافی” است .30 با مقایسه رویکردهای دیگر برای دوسوتوانی که مبتنی بر بر مکانیسم های فعالساز در سطح سازمانی هستند، مانند تفکیک زمانی یا مکانی، دوسوتوانی زمینه ای و دوسوتوانی نوآورانه به طور همزمان در یک واحد سازمانی دنبال می شوند.
در کنار هم، من به صورت تجربی بررسی می کنم، که کدام پیکربندی از چهار مکانیزم اداری (یعنی عدم تمرکز مدیریت استراتژیک، تمرکززدایی مدیریت عملیات، رسمی سازی روالها و غیررسمی سازی کارهای غیرروتین) بیشترین کمک را برای حمایت از انواع مختلف دوسوتوانی سازمانی (به عنوان مثال دوسوتوانی زمینه ای و دوسوتوانی نوآورانه) با توجه به تمایز بین شرکتهای تولیدی و خدماتی می نماید. چارچوب این مطالعه در شکل 1 ارائه شده است.

نتایج به دست آمده از این بررسی, پتانسیل را برای بهبود قابل توجهی در درک فعلی ما از دوسوتوانی سازمانی فراهم می آورد. این دانش پیشرفته در مورد دستیابی همزمان به فعالیتهای متناقض، هم از نظر محققان و هم از متخصصان دارای ارزش ویژه ای است. از دیدگاه نظری، این مطالعه به روشن تر شدن مفهوم دوسوتوانی سازمانی و شناسایی پیشینه های مناسب کمک می کند. جدا از مفهوم سازی های متنوع و تکثیر تعاریف، نوشته های قبلی به ویژه انتقاد می کنند که یک تئوری فراگیر در مورد توضیح دوسوتوانی سازمانی هنوز دیده نمی شود. بنابراین, این مطالعه نه تنها تاثیر ساختار سازمانی بر دوسوتوانی سازمانی را به طور تجربی بررسی می کند, بلکه یک چارچوب نظری بای دوسوتوانی سازمانی ارائه می دهد که مفهوم سازی های قبلی را نشان می دهد. با توجه به پیامدهای عملی، این مطالعه از مدیران، تصمیم گیرندگان و همچنین کارشناسان در اجرای سازوکارهای اداری پشتیبانی می کند که پیگیری همزمان فعالیت های متناقض در انواع مختلف شرکت ها را ممکن می سازد. با انجام این کار، تنظیمات بهینه ساختار سازمانی در انتهاهای زنجیره تولید-خدمات ارائه می دهد که انواع مختلفی از دوسوتوانی سازمانی را ترویج می کند.

1.3 خلاصه مطالعه
مطابق شکل 2، این مطالعه به ده فصل تقسیم شده است. پس از معرفی مسئله تحقیق، سؤال تحقیق مرتبط و اهداف مطالعه در بخش قبل، این چکیده به ارائه مختصری از فصل های باقی مانده این پایان نامه می پردازد.

3. دوسوتوانی سازمانی
هنگام بررسی تأثیر سوابق مختلف بر دوسوتوانی سازمانی، تهیه یک درک روشن از این مفهوم نظری نوظهور بسیار مهم است. اگرچه تلاش های تحقیقاتی فعلی, بررسی جزئیات دوسوتوانی سازمانی را با جزئیات بیشتری شروع کرده اند، اما هنوز هم دوسوتوانی و جدید بودن آن را مورد انتقاد قرار می دهند.
به عنوان مثال، گیبسون و بیركینشاو، برگرفته از ADLER، GOLDOFTAS و LEVINE تأكید می كنند كه “مطالعات تا به امروز نظریه ای را ارائه نداده اند كه توضیح دهنده دوسوتوانی باشد. به همین ترتیب, سیمزک بیان می کند که دوسوتوانی سازمان هنوز یک پدیده ضعیف درک شده است. همانطور که توسط گوپتا، اسمیت و شلی بیان شده است:” گرچه توافق نزدیکی درباره نیاز به برقراری توازن [بین اکتشاف و بهره برداری] وجود دارد، اما به طور چشمگیری وضوح کمتری در مورد چگونگی دستیابی به این توازن وجود دارد. “
برای مقابله با این کاستی ها، هدف از این بخش, ایجاد چارچوبی منسجم برای دوسوتوانی در سطح سازمانی است. این چارچوب کمک می کند تا درک کنیم که چگونه انواع شایع دوسوتوانی سازمانی با یکدیگر ارتباط دارند و کدام عناصر تشکیل دهنده، طبقه بندی مناسب مفهوم سازی های مختلف را ممکن می سازند.

3.1 انواع شایع دوسوتوانی
نوشته پیشین بر مفهوم سازی های مختلفی از دوسوتوانی سازمانی تأکید دارد. شایع ترین انواع دوسوتوانی سازمانی به شرح زیر است، یعنی دوسوتوانی زمینه ای، دوسوتوانی نوآورانه، دوسوتوانی ساختاری و دوسوتوانی ترتیبی.

3.1.1 دوسوتوانی زمینه ای
دوسوتوانی زمینه ای توسط GIBSON و BIRKINSHAW معرفی شد و به “ظرفیت رفتاری برای نشان دادن همزمان همراستایی و سازگاری” اشاره دارد. در حالی که همراستایی, انسجام در میان فعالیت ها در حوزه یک واحد سازمانی را مشخص می کند, سازگاری یا تطبیق پذیری به قابلیت پیکربندی سریع این فعالیت ها همگام با تغییرات در محیط وظیفه اشاره می کند. با مقایسه سایر مفهوم سازی های دوسوتوانی سازمانی، که مستلزم ماهیت “یا این یا آن / یا” است، دوسوتوانی زمینه ای بر پیگیری همزمان دستور کارهای متناقض در یک واحد سازمانی واحد استوار است. این همان چیزی است که دوسوتوانی زمینه ای را از همسایگی ساختاری و دوسوتوانی متوالی متمایز می کند. دوسوتوانی متوالی به مکانیزم های تفکیک مکانی و زمانی به منظور دستیابی به رفتار شرکت دوسوتوان نیاز دارد.

مقاله انگلیسی رایگان

ترجمه فارسی رایگان 

فهرست مقاله:

چکیده
1. مقدمه
2. ویژگی های کارآفرینی سیاسی
1.2. تعریف کارآفرینی سیاسی
2.2. مالکیت
3.2. سرمایه گذاری و تولید
4.2. تحمل عدم قطعیت
5.2. نظریه کارآفرینی سیاسی

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

چکیده
این مقاله از نظریه کارافرینی توسط ریچارد کانتیلون ارایه شده ، فرانگ نایت و لودویگ وان میس برای مطرح کردن کارآفرینی سیاسی استفاده می کند. کارافرینی سیاسی، حاصل نظریه کارآفرین بازاری بوده و از تئوری کارافرینی بازاری به سمت حوزه سیاسی توسعه یافته است. با استفاده از تئوری کارآفرینی در زمینه رفتار سیاسی، ما مبنایی را برای شناسایی کارافرینان سیاسی و تفکیک تحلیلی آن ها از سایر سازمان ها و عوامل دولتی ارایه می کنیم. اساس کارآفرینی سیاسی، جهت دهی تولید از مسیر قبلی آن در بازار کنترل نشده است. با این وجود این تولید منجر به ایجاد یک جریان درامدی برای کارآفرینان سیاسی می شود که مشابه با سود کارآفرینان بازاری است.
کلمات کلیدی: کارآفرینی،کارآفرینی سیاسی، مالکیت، تولید، عدم قطعیت، توزیع درآمد، سود و زیان
1. مقدمه1
مقالات اخیر ، با تاکید بر تئوری کارآفرینی ریچارد کانتیلون، فرانک نایت، و لودویگ فون میزس ، بر روی اهمیت مالکیت سرمایه، تصمیم گیری، و تحمل عدم قطعیت در تئوری کارآفرینی تاکید کرده اند [1-5]. این مقاله به دنبال گسترش این تجزیه و تحلیل به یک منطقه نسبتا توسعه نیافته در اقتصاد است : تئوری2 ما جهت توسعه نظریه اقتصادی کارآفرینی سیاسی است . که کارآفرینی سیاسی تحریف ساختار تولید را ، صرف نظر از حضور رفتارهای ضد اجتماعی مانند رانت جویی نشان می دهد. در حالی که برخی از نظریه های کارآفرینی در مد استعاری صحبت می کنند، “کارآفرینی سیاسی” یک تابع واقعا اقتصادی است ، دقیقا به این خاطر نظریه کارآفرینی ممکن است به عنوان قلمرو سیاسی بدون به خطر انداختن واقع گرایی ، و بدون اشاره به قیاس و استعاره استفاده شود.
سه شاخه عمده فکری در حد نظریه کارآفرینی سیاسی مربوط به این مقاله وجود دارد.3 که اولین بار است در مقالات عمومی یافت می شود. این شاخه تا حد زیادی بر جنبه های رانت جویی و فعالیت سیاسی متمرکز شده است : و از طریق موانع قانونی برای ورود، لابی ها و شیوه های منافع خاص، مبادله قانون، ائتلاف سازی، و غیره4 رقابت ایجاد می کند. شاخه دوم بر روی عنصر کارآفرینی سیاسی تمرکز بیشتری دارد، و تا حد زیادی نظریه کارآفرینی اسرائیل کرزنر ، بر هوشیاری و کشف به عنوان عناصر کلیدی در رفتار کارآفرینانه متکی است. کارآفرینی در بازار یک استعاره برای یک عنصر کارآفرینی در تمام رفتار انسان است.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Abstract

This paper adapts the entrepreneurial theory developed by Richard Cantillon, Frank Knight, and Ludwig von Mises to the theory of “political entrepreneurship.” Political entrepreneurship is an outgrowth of the theory of the market entrepreneur, and derives from extending entrepreneurial theory from the market into the political sphere of action. By applying the theory of the entrepreneur to political behavior, we provide a basis for identifying political entrepreneurs, and for separating them analytically from other government agents. The essence of political entrepreneurship is the redirection of production from the path it would have taken in an unregulated market. Nevertheless, this production does produce an income stream to political entrepreneurs which closely resembles the profit of market entrepreneurs. Keywords: Entrepreneurship, Political Entrepreneurship, Ownership, Production, Uncertainty, Income Distribution, Profit and Loss.

1. Introduction1

Recent literature has stressed the importance of capital ownership, decision-making, and uncertainty-bearing in entrepreneurial theory [1-5], emphasizing the entrepreneurial theory of Richard Cantillon, Frank Knight, and Ludwig von Mises. This paper seeks to extend this analysis to a relatively underdeveloped area in economics: the theory of “political entrepreneurship.”2 We develop an economic theory of political entrepreneurship; one which demonstrates that political entrepreneurship distorts the structure of production, regardless of the presence of anti-social behavior such as rent-seeking. While some theories speak of entrepreneurship in a metaphorical fashion, “political entrepreneurship” is a truly economic function precisely because entrepreneurial theory may be applied to the political realm without sacrificing realism, and without reference to analogy and metaphor. There are three major branches of thought in the theory of political entrepreneurship which are relevant to this paper.3 The first is found in the public choice literature. This branch has largely focused on the rent-seeking aspects of political activity: the stifling of competition through legal barriers to entry, lobbying and special interest practices, legislation brokering, coalition-building, etc.4 The second branch focuses on the entrepreneurial element more than the political, and largely relies on the entrepreneurial theory of Israel Kirzner, which emphasizes alertness and discovery as the key elements in entrepreneurial behavior. Entrepreneurship in the market is a metaphor for an entrepreneurial element which exists in all human behavior. In this theory, political entrepreneurs are individuals alert to opportunities to profit from  the political system.5 These two literatures often incorporate a third approach based on the new institutionalism, which emphasizes the role of political entrepreneurs in shaping, changing, and consolidating political institutions.6 We should also note that although there are distinct elements in these approaches, much of the existing research incorporates a mixture of public choice, Kirznerian entrepreneurship, and new institutionalism, as well as the work of other social scientists such as Friedrich Hayek and Joseph Schumpeter. The purpose of this paper is not to critique these approaches, although we shall make some remarks in passing. What matters for us is that while there are important findings in the abovementioned literatures, they tend to address only the practical manifestations of political behavior, and focus almost entirely on exploring the various methods by which politicians redistribute wealth to favored interest groups. Thus, “political entrepreneurship” is usually a metaphor for rent-seeking, and is used to explain how, in practice, politicians and political beneficiaries go about acquiring income through the perception and exploitation of rent-seeking opportunities. What is more, this literature (especially that based on the work of Professor Kirzner) tends to focus on other metaphoric aspects of political behavior as well, such as alertness and discovery, to the neglect of more concrete economic matters, such as ownership, uncertainty, and production. The concept of political entrepreneurship need not be a metaphor, however. In the theory of political entrepreneurship, relatively little attention has been paid to the entrepreneurial theory begun by Richard Cantillon [25] and developed by Frank Knight [26], Ludwig von Mises [27] and others,7 which emphasizes ownership, decisionmaking, and uncertainty-bearing as the primary components of entrepreneurial activity. Explaining how these characteristics of entrepreneurship exist in the political realm and thus, how “political entrepreneurship” differs from “voluntary,” or “market entrepreneurship”—is the purpose of this paper. It is important to note that we are not simply looking for a novel definition of political entrepreneurship, but for a specific function within the state. And while our approach has implications for future research, we wish to emphasize that this paper is an exploratory attempt to provide a new theory of political entrepreneurship, and not the last word on the subject. Interestingly, our theory happens to coincide with the etymology of the word entrepreneur, which traditionally referred to risk-bearing agents of government production [30].

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

مشكلات در کاربرد ابزار آغاز می شود
بسیاری از مشکلات در زمینه کاربرد ابزار ها، نتیجه مستقیم رویکردهای سازمانی در معرفی ابزارهاست. علائم کلیدی وجود دارد که نشان می دهد عدم مدیریت درکاربرد و معرفی ابزارهای بهره وری وجود دارد:
• خرید بدون اهداف واقعی
سازمان ها اغلب ابزار ها را بدون اهداف مشخص خریداری می‌کند. اگر شما در نمایشگاه ابزار یکی از نمایشگاه های CASE راه بروید و لیستی از مشتریانی که از هر فروشنده ی ابزارجدید خرید میکنند را انتخاب کنید، وقتی لیست ها را مقایسه می کنید، چه میبینید؟همان اسامی شرکت های بزرگ بارها و بارها در لیست های طولانی از مشتریان شرکت های بزرگ، دیده میشود.این شرکتها حداقل یک یا پنج مورد از هرچیز را خریده اند.بسیاری از این سازمانها ” یابنده ی ابزار” را به عنوان شغلی صریح و شفاف دارند -یعنی کسی که مسیول پیداکردن فناوری های جدید است.اما آنها نمیتوانند مسئولیت انتقال موفقیت آمیز ابزارهای به دست آمده را به پروژه های کاربربه عهده بگیرند.
• رها کردن ابزارها در ترانس
بسیاری از سازمانها کاربران واقعی را از دستیابی به ابزارها جدا می کنند.تیم پروژه با توجه به نیازهای واقعی برای پروژه های واقعی با هم مشورت نمیکنند.در عوض، آنها ابزارهای جدیدی را دریافت می کنند که به جستجوگر ابزار خوب و 10مدیریت برتر، برای حل مشکلات در دست، ارزش مستقیم کمی داشته باشند.ابزارهایی که رها می شوند، اغلب از طرف دیگر به سخت افزارها تبدیل می شوند.
• انجام پروژه های پایلوت بدون پشتیبانی
برای یک پروژه پایلوت از یک نرم افزاری که بیشتر مفید باشد، باید توافقنامه قبلی در مورد معیارهای موفقیت وجود داشته باشد.گروه های این توافق باید شامل مدیریت، کاربر آینده نگر از پروژه های دیگر و تیم پایلوت باشند. سازمانهای بسیاری به پروژه های پایلوت بدون حمایت مدیریت مداوم و بدون تعیین اینکه چگونه پروژه مورد قضاوت قرار می گیرد، به سمت پروژه های پایلوت می روند.
در مقایسه با این سه نشانه اول، ابزار جستوجوی موفقیت آمیز، به مجموعه ای از اهداف به خوبی تعریف شده، بستگی دارد که اغلب نتیجه تلاش های برنامه ریزی تاکتیکی و استراتژیکی یا پروژه های شرکتی شامل پروژه های متعدد یا
دپارتمانی میشود.پروژه های پایلوت زمانی که با مشارکت آگاهانه و علاقه مندانه کاربران و مدیریت باشند، موفقیت آمیز هستند. از طریق استفاده از پروژه های پایلوت برنامه ریزی شده، سازمان ها می توانند حوزه صحیح را شناسایی کنند که در آن روش ها و ابزارهای جدید بتوانند موفق شوند و جایی که نیاز به امتیاز 10 داشته باشند، به مقیاس مناسب مهندسی شوند.
• مدیریت انحصاری با ادیکت
بعضی از سازمانها سعی دارند فناوری جدید را تنها به وسیله اظهارنامه اجرایی و یا اداره ی مدیریت معرفی کنند.بدون حمایت مردمی ازتیم های پروژه، ممکن است ابزارهای مجازبا عدم اشتیاق و تنها با نامشان حمایت شوند.
• تحول بدون تکامل
سازمان ها و مردم تغییر شدید را دوست ندارند، و آن را سخت میکنند تا با معرفی انقلاب موفق شوند.ابزار و روش هایی که به تحلیلگران یا گروه های پروژه نیاز دارند به طور قابل ملاحظه ای از تجربه و درک آنها منحرف می شوند، و معرفی و پذیرش آنها سخت تر میشود.این بدان معنی است که تغییرات در روش هایی که بیشتر خواستار آن هستند، بسیار دشوار خواهد بود،و به این معنی است که تلاش های شغلی برای کسب پذیرش لازم است.
آسانتراین است که از طریق رویکرد تکاملی به معرفی ابزار کمک کنند.اغلب بهتر است تشویق کنیم که استفاده از آنها، با ابزارهای معرفی شده و مشخصه هایشان باشد. بر این اساس، سازمان میتواند بهسازی ها و پیشرفتها را در آینده بپذیرد.با سفارشی کردن ابزارهای جدید برای بهتر شدن درجنبه ها و روشهای آشنای مخاطبان بالقوه، باید فرآیند پیاده سازی را بهبود بخشید و به پذیرش آنها کمک کنید.
• تصویب به جای تطبیق
برای پذیرش یک ابزار یا روش در یک سازمان، آن ابزار یا روش باید با فرهنگ سازمانی سازگار باشد.این سازگاری به روش های مختلفی صورت می گیرد.رویکردهای مدیریت پروژه ی سازمان، چارچوبی را در اختیار می گذارد که محصولات ابزار باید متناسب با آن باشد.تعهدات قراردادي سازمان، محدوديت و اغلب مأموريت، نتايج حاصل از فرآيند توسعه را كه ابزار بايد برآورده کند، را محدود مي كند.
بسیاری از سازمان هایی که به دنبال دستیابی به روش ها هستند، با اجرای روش ها در قالب فضای خالی راضی نمیشوند.در عوض، آنها آنچه که بهترین و قابل استفاده ترین جنبه های روش است، را انتخاب کرده اند اغلب فازهای مختلف چرخه زندگی یا چشم اندازهای مختلف مدل سازی را پوشش می دهد و آنها را به یک روش جدید شرکتی تبدیل می کند.( مثال را ببینید).
سازگاری روش ها به این معنی است که ابزارهایی برای پشتیبانی از روش ها باید بتوانند به موفقیت برسند.بهترین ابزارها می توانند سفارشی شوند و با نیازهای سازمان، بدون مداخله وسیعی از ابزار توسعه، تکامل پیدا کنند.
• اجازه دهیم وقفه در استفاده وجود داشته باشد
با استفاده از روشهای جایگزین فراوان در زمینه ابزار و روشهای مهندسی نرم افزار، برخی از مدیران در معرض معیارهای معقول برای تصمیم گیری آگاهانه قرار دارند.این به دلیل فقدان اهداف شناخته شده سازمان است. بررسی هر ابزار در بازار برای “بهترین” راه حل، باعث شده است بسیاری از سازمانها به صورت ” وقفه در استفاده” در بیایند.یکی دیگر از ابزارهای جدید ورود به بازار باعث دور جدیدی از مشورت می شود.
سازمان هایی که چرخه را شکسته اند و برخی از ابزار اولیه را انتخاب کرده اند، می دانند که ممکن است انتخاب خوبی نباشد، مانع از معرفی فن آوری بهتر شده است.این سازمان ها در حال حاضر به شکل بهتری آماده دریافت و استفاده از ابزارهای نسل دوم ونسل های بعدی هستند.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Problems Begin in Tool Acquisition

Many of the problems of tool use are direct results of an organization’s approach to the introduction of tools. There are a number of key symptoms which signal mismanagement in the acquisition and introduction of productivity tools:

Shopping Without Real Goals.

Organizations often shop for tools without well-defined goals. If you walk around the tools fair of one of the many CASE marketing shows and pick up a list of clients from each vendor of a brand new tool, what do you see when you compare the lists? The same major company names appear over and over again on the long lists of well-known corporate clients. These companies buy at least one or five of everything. Many such organizations have “Tool Finder” as an implicit or explicit job role — someone who is charged with finding technology . But they fail to assign responsibility for successful transition of the tools acquired into user projects.

Throwing Tools Over the Transom.

Many organizations isolate the real users from the acquisition of tools. The user project teams are not consulted regarding the real needs to be satisfied for real projects. Instead, they receive new tools that looked good to the tool finder and 10 upper management but may have little direct value to solving the problems at hand. Tools thrown over the transom often become shelfware on the other side.

Conducting Pilot Projects Without Support.

For a pilot project of a software tool to be most useful, there should be some up-front agreement on the criteria for success. The parties to this agreement should include management, prospective user from other projects, and the pilot team. Too many organizations go into pilot projects without having sufficient management support and without determining how the project will be judged.

In contrast with these first three symptoms, the transitionsuccessful tool finder relies on a well-defined set of objectives, often the result of corporate strategic or project management tactical planning efforts involving multiple projects or departments. Pilot projects are most successful when planned with the informed and interested participation of users and management. Through the use of well-planned pilot projects, organizations can identify the correct scope in which new methods and tools can succeed, and where they need 10 be engineered to the appropriate scale.

Managing Solely by Edict

. Some organizations try to introduce new technology solely by executive fiat or management edict. Without grassroots support among project teams, mandated tools may be followed without fervor or embraced in name only.

Implementing Revolution Without Evolution.

Organizations and people do not like drastic change, making it hard to succeed by introducing revolution. Tools and methods which require analysts or project groups 10 work in a manner which departs significantly from their experience and understanding have been harder to introduce and get accepted. This implies that it will be quite difficult to change to better 100ls and methods which are more demanding, recognizing the uphill effort needed to gain acceptance.

It is easier to garner support with an evolutionary approach to tool introduction. It is often best to encourage use by introducing tools or features which are supportive of the way the organization works now. Building on such a foundation, it can be easier for the organization to accept improvements and advanced featured in the future. By customizing new tools to better capitalize on familiar aspects and procedures of the potential audience, it should be possible to improve the implementation process and aid their acceptance.

Adopting Instead of Adapting.

For a tool or method to be accepted in an organization, it must adapt to the corporate culture. This adaptation occurs in several ways. The project management procedures of the organization provide a framework into which the products of the tool must be fit. The contractual obligations of the organization constrain, and often mandate, the deliverables of the development process which the tool must meet

Many organizations looking to acquire methods have not been satisfied with implementing the methods in off-theshelf form. Instead, they have selected what they consider to be the best and most applicable aspects of several methods, often covering different life cycle phases or different modeling perspectives, and have welded them together into a new corporate method. (For an example of a corporate integration of methods, see Kathleen Mendes’ article “Structured Systems Analysis: A Technique to Defme Business Requirements” in the Summer 1980 edition of the Sloan Management Review.)

The adaptation of methods means that tools to support methods must be able to adapt to be successful. The best tools are able to be customized and evolve with the organization’s needs without extensive intervention by the tool developer.

Allowing” Acquisition Deadlock”.

With so many alternative approaches in the marketplace regarding software engineering tools and methods, some managers are at a loss to find reasonable criteria to make informed decisions. This is further compounded by the organization’s lack of identified goals. The drive to examine each and every tool on the market for the “best” solution has caused many organizations to go into a form of “Acquisition Deadlock”. Another new tool entering the marketplace causes a new round of deliberation.

Organizations which have broken the cycle early and have chosen some initial tool set, knowing that it might not be a perfect choice, have better handled the technology introduction hurdle. These organizations are now better prepared to receive and utilize second- and later-generation tools.