بازسازی و رشد استخوان به داخل دهانه های جانبی و کانال توخالی کاشت دندان

Bone regeneration into side openings and hollow inner channel of a dental implant

چکیده
1- مقدمه
2- مواد و روش ها
2-1- مدل حیوانی
2-2- ایمپلنت های دندانی
2-3- فرآیند جراحی
2-4- توموگرافی میکرو محاسبه شده (میکرو CT)
2-5- بافت شناسی و تحلیل هیستومورفومتریک
2-6 دندانه گذاری نانو
2-7- میکروسکوپ الکترونی اسکن انتشار میدانی (FE-SEM)
2-8- تحلیل آماری
3- نتایج
4- بحث
5- نتیجه گیری

چکیده

این مقاله بررسی میکند که آیا استخوان میتواند به داخل یک ایمپلنت فلزی رشد کرده و کیفیت و کمیت خود را در اوایل دوره پس از کاشت حفظ کند. 12 ایمپلنت دندانی پیچی تیتانیومی یک تکه (گروه کنترلی) و 12 ایمپلنت دندانی ترکیبی با دهانه های جانبی مارپیچی متصل به کانال درونی توخالی (گروه آزمایشی) پس از 2 ماه ترمیم بعد از استخراج به صورت دو طرفه در هر 4/1 از حوزه های P3, P4, M1 فک پایین 4 سگ از نژاد بیگل قرار داده شدند. برچسب های فلورسنت استخوان جهت ارزیابی کمی بافت های استخوانی به ترتیب در هفته دوم و چهارم دوره پس از کاشت استفاده شدند. سه ساختار کنترلی و ایمپلنت استخوانی هر حیوان از دو حیوان در هفته های سوم و ششم بعد از ترمیم پس از کاشت تشریح شدند. نمونه های کلسیم زدایی نشده هر ساختار تحلیلی به ترتیب برای بافت شناسی جهت اندازه گیری تماس استخوان با ایمپلنت (BIC) و موضع سطحی استخوان (BA) و همچنین دندانه گذاری نانو و اسکن توسط میکروسکوپ الکترونی جهت ارزیابی ماژول ارتجاعی (E) و ترکیب استخوان پوشش دهنده ایمپلنت آماده شدند. مقدار زیادی بافت استخوانی جدید در سطح گروه های ایمپلنتی مشاهده شد. بافت های استخوانی به آسانی در هفته سوم ترمیم پس از کاشت در دهانه های جانبی و کانال درونی توخالی ایمپلنت آزمایشی رشد می کنند. مقادیر E بافت های استخوانی جدید به اندازه بافت های استخوانی عادی رشد داشتند. نتایج بدست آمده نشان می دهد که ایمپلنت ترکیبی جدید می تواند به داخل معماری درونی رشد کند که این موضوع پایداری سامانه ایمپلنتی را با تقویت یکپارچگی ایمپلنت با سطح استخوان افزایش می دهد.

1- مقدمه

نرخ موفقیت عمل جراحی ایمپلنت بیش از %94 است که این امر باعث میشود سالانه بیش از یک میلیون عمل انجام شده و موارد بالینی افزایش یابد (چاریوا و همکاران، 2012؛ پیترسون و همکاران، 2014؛ گرینشتاین و کاوالرو، 2014). این نرخ موفقیت بالا زمانی تضمین می شود که کیفیت و کمیت استخوان محل جراحی جهت کاشت ایمپلنت مساعد باشد. هرچند، اکثر بیمارانی که نیازمند ایمپلنت های دندانی هستند به دلیل مشکلات استخوانی دهان که دلیل استخراج اولیه دندان و در نتیجه نبود استخوان شده است، با کمبود استخوان روبرو هستند (گرینشتاین و کاوالرو، 2014؛ تونتی و همکاران، 2008). برای مثال، استخراج دندان و آتروفی ایجاد شده بر اثر تاخیر درمان می تواند باعث از دست دادن برآمدگی لثه درونی بالایی شود (وانگ و لنگ، 2012؛ هاروویتز و همکاران، 2012). از این رو تقاضای زیادی برای ایمپلنتی وجود دارد که بتواند همزمان با حفظ پایداری خود تاثیر کیفیت و کمیت استخوان اطراف ایمپلنت را کاهش دهد.

5- نتیجه گیری

اندازه و معماری دهانه های جانبی مارپیچ و کانال درونی توخالی در قسمت میانی ایمپلنت دندانی ترکیبی یک تکه باعث رشد درونی استخوان در اوایل دوره ترمیم پس از کاشت می شود. بافت استخوانی جدید رشد یافته در فضای داخلی کیفیت قابل مقایسه با بافت استخوانی عادی داشت. کمیت استخوان جدید در قسمت شیار ایمپلنت ترکیبی شبیه کمیت ایمپلنت پیچی مرسوم بود. دهانه های جانبی نیز می توانند باعث افزایش کیفیت بافت های استخوانی جدید در اوایل دوره ترمیم پس از کاشت شوند. این نتایج مهر تاییدی بر تاثیرگذاری مفهوم فضای باز در ایمپلنت های ترکیبی جدید به عنوان سکویی جهت رشد فعال استخوان میباشند. موارد بکارگیری آتی میتواند شامل دارودهی محلی از طریق حفره بالایی ایمپلنت ترکیبی جهت درمان لانه گزینی و تقویت بازسازی و رشد استخوان در مناطقی با استخوان کمتر، نقص حیاتی اندازه و بلند کردن سینوس باشد. با موفقیت این رویکردها، سامانه ترکیبی فعلی میتواند باعث گسترش مفهوم مرسوم یکپارچگی استخوانی شود.

Abstract

The current study examined whether bone can regenerate into an open space fabricated inside the metal implant and maintain its quantity and quality at the early post-implantation healing periods. 12 conventional one piece screw type titanium dental implants (control group) and 12 hybrid dental implants with spiral side openings (0.58 mm wide) connected to hollow inner channel (experimental group) were bilaterally placed in each quadrant at the P3, P4 and M1 positions in mandible of 4 adult beagles following 2 months of post-extraction healing. Fluorescent bone labels to qualitatively evaluate newly formed bone tissues were administered at 2 and 4 weeks of post-implantation periods, respectively. 3 control and 3 experimental bone-implant constructs for each animal were dissected from 2 animals at each 3 and 6 weeks of post-implantation healing periods. Undecalcified specimens were prepared from each construct for histological analyses to measure bone-to-implant contact (BIC) and interfacial bone area (BA), and also for nanoindentation and scanning electron microscopy to assess elastic modulus (E) and composition of bone tissues surrounding the implants, respectively. A substantial amount of newly formed bone tissues were observed at the implant interfaces of both implant groups. Bone tissues successfully regenerate through the side openings and hollow inner channel of the experimental implant as early as 3 weeks of post-implantation healing. The E values of the newly formed bone tissues were measured comparable to those of normal bone tissues. The current results indicate that the new hybrid implant can conduct bone regeneration into the inner architecture, which likely improves stability of the implant system by enhancing integrity of implant with interfacial bone.

1- Introduction

Dental implant surgery has a success rate higher than 94%, leading to more than a million dental implantations annually and a continually increasing number of clinical cases (Charyeva et al., 2012; Pjetursson et al., 2014; Greenstein and Cavallaro, 2014). This high success rate is guaranteed only when the quantity and quality of bone at the surgical site are conducive to the implant placement. However, most patients who need dental implantation have various levels of bone deficiency due to oral bone complications that cause the initial extraction of teeth and bone loss following the extraction (Greenstein and Cavallaro, 2014; Tonetti et al., 2008). For example, tooth extraction and disuse atrophy arising from delayed treatment can lead to loss of the alveolar ridge (Wang and Lang, 2012; Horowitz et al., 2012). As such, there is an increasing demand for a new dental implant system that can maintain its stability while minimizing influences from bone quantity and quality surrounding the implant.

5- Conclusion

The size and architecture of spiral side openings and hollow inner channel at the middle portion of the one-piece hybrid dental implant can conduct bone ingrowth at the early post-implantation healing period. The newly regenerated bone tissue in the inner space had comparable quality with the normal bone tissue. The quantity of new bone apposition at the thread portion of the hybrid implant was similar to that of the conventional screw type implant. The side openings could also improve quality of the newly forming interfacial bone tissue at the early post-implantation healing period. These results strongly support efficacy of the open inner space concept in the new hybrid implant as an effective scaffold to conduct active bone regeneration. Future application can include local drug delivery through the top opening of the hybrid implant to treat peri-implantitis and accelerate bone regeneration at less bone sites, critical size defects, and sinus lifting. With success of these approaches, the current hybrid system can expand the conventional concept of osseointegration.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بازسازی و رشد استخوان به داخل دهانه های جانبی و کانال توخالی کاشت دندان

Bone regeneration into side openings and hollow inner channel of a dental implant

بقای ایمپلنت های دندان های مجاور در بیماران پره دیابتی و افراد سالم از لحاظ بدنی در پنج سال گذشته

Survival of adjacent-dental-implants in prediabetic and systemically healthy subjects at 5-years follow-up

1- معرفی

2- مواد و روش ها

2-1- راهنمایی های اخلاقی

2-2- استراتژی مطالعه و موضوعات

2-3- معیارهای لازم برای شرکت کنندگان در این آزمایش

2-4- پرسشنامه

2-5- ویژگی های ADI

2-6- وضعیت بالینی و رادیولوژیکی پری ایمپلنت

2-7- هموگلوبین A1c

2-8- آنالیز های آماری

3- نتایج

3-1- خصوصیات گروه مطالعه

3-2- پارامترهای مرتبط با ایمپلنت

3-3- پارامترهای التهابی بالینی و رادیولوژی

4- بحث

5- نتیجه

منابع

چکیده

زمینه: بقای طولانی مدت ایمپلنت های دندانی مجاور (ADI) در بیماران مبتلا به پیش دیابت بررسی نشده باقی مانده است.
هدف: مطالعه ی بالینی در 5 سال گذشته به هدف مقایسه ی بقای ایمپلنت های مجاور در افراد پیش دیابتی و دیابتی می باشد.
مواد و روش ها: افراد پیش دیابتی (گروه A) و غیر دیابتی (گروه B) تحت عمل توانبخشی دندان با استفاده از روش (ADI) قرار گرفتند و ارزیابی شدند. اطلاعات مربوط به جنس، در سنی که درمان شروع شده و دوره هایی که در آن ها پیش دیابت ( در طول سال) بروز پیدا کرده و سابقه ی خانوادگی در دیابت از افراد مورد آزمایش جمع آوری شد و سطح هموگلوبین A1c (HbA1c) نیز ثبت شد. اطلاعات مربوط به کاشت دندان (اندازه ی دندان، پروتکل بارگیری ( اعمال مستقیم یا غیر مستقیم نیرو بر روی ایمپلنت)، خصوصیات سطح، نوع ترمیم و مدت زمان عملکرد) ثبت شد. عمق میله دندان (PB)، خونریزی حین پیچ کردن (BOP)، و شاخص پلاک (PI) اندازه گیری شد و میزان تحلیل استخوانی لبه ی میانی و لبه ی پشتی (CBL) ثبت شد. اگر Pvalues کمتر از 5/0 باشد از لحاظ آماری معنی دار در نظر گرفته می شود.
نتایج: 79 مرد ( 39 نفر در گروه A و 40 نفر در گروه B) مشمول این آزمایش شدند. سن افراد در گروه A و گروه B 54.3 ± 3.6 و 51.2 ± 2.4 به تریب بوده است. در گروه A پیش دیابت در افراد به مدت 5.4 ± 0.2 سال قبل تشخیص داده شد. بیماران در گروه A نسبت به گروه B بیشتر دارای سابقه ی خانوادگی و ارثی بودند. 39 نفر از افراد (ADI) در گروه A و 40 نفر از این افراد در گروه B جای داده شدند. روزی یک بار مسواک زدن در 79.5% گروه A و 82.5% از افراد گروه B گزارش شده است. کاشت دوره ای در PI(P<.001)، در BOP(P<.001)، در PD(P<.001) و میزان تحلیل استخوانی در سطح میانی(P<.001) و در سطح پشتی(P<.001) محاسبه شد و همچنین سطح HbA1c (HbA1c) در گروه A بالاتر از گروه B بوده است. میزان بقای ایمپلنت ها در گروه A و گروه B 100% بوده است.
نتیجه گیری: اگرچه ADI می تواند در بیماران دارای پیش دیابت بقا داشته باشد، ولی میزان التهاب بافت نرم و میزان تحلیل استخوانی(CBL) در این افراد به مراتب بیشتر از افراد کنترل غیر دیابتی می باشد.

4- بحث

نتایج تحقیق حاضر فرضیه ی پیشنهادی را تایید می کند، زیرا PD، BOP، PI و CBL در اطراف ایمپلنت در بیماران پیش دیابت در گروه A نسبت به گروه B بزرگتر شدند. نتایج ما نشان داد که میزان HbA1c در حدود 5 سال پس از عمل کاشت در گروه A تقریبا 1.5 برابر نسبت به گروه B افزایش یافته بود. به خوبی گزارش شده است که هایپرگلایسمی دراز مدت باعث افزایش استرس اکسیداتیو در بافت ها توسط افزایش شکل گیری و تجمع AGEs می شود(14-17). علاوه بر این، واکنش بین محصولات نهایی و گیرنده هایشان، بیان سیتوکین های پیش التهابی را افزایش می دهند. این سیتوکین ها شامل TNF-α، IL-1β و IL-6 هستند که در مایعات بدن از جمله سرم و GCF افزایش می یابند (14-17). تجمع چنین سیتوکین های پیش التهابی در GCF و مایعات بین شیارهای پری ایمپلنت متقابلا باعث افزایش پیش التهاب در بافت های پریودنتال و پری ایمپلنت می شود (18,19,22,23)؛ و در نهایت ممکن است موجب از بین رفتن استخوان حمایت کننده در اطراف دندان های طبیعی و کاشته شده شود (18,19,23). با این وجود، اگر سطح گلیسمی خون به شدت حفظ شود (که می تواند از طریق مصرف دارو و یا کنترل رژیم غذایی صورت گیرد)، ایمپلنت های دندانی می توانند چسبیده به استخوان باقی باشند و از نظر عملکردی نیز در مقایسه با افراد سالم، پایداری لازم را داشته باشند(24,25). شواهد و مدارک فراوانی در فهرست مطالعات چاپ شده ی پیشین وجود دارد که ایمپلنت ها می توانند 100% بقا را در بین بیماران مبتلا به دیابت کنترل شده نشان دهند (25-28).

Abstract

Background: Long-term survival of adjacent dental implants (ADI) in prediabetic patients remained uninvestigated.
Purpose: This 5 years’ follow-up clinical study compared the survival of adjacent implants in prediabetic and nondiabetic subjects.
Materials and Methods: Prediabetic (group-A) and nondiabetic (group-B) subjects having undergone dental rehabilitation using ADI were assessed. Data about sex, age treatment and period (in years) since diagnosis of prediabetes, and family history of diabetes was gathered and haemoglobin A1c (HbA1c) levels were recorded. Dental implant related data (dimensions, loading protocol, surface characteristics, restoration type, and duration in function) was recorded. Depth of probing (PD), bleeding-on-probing (BOP), and plaque index (PI) were measured and mesial and distal crestal bone loss (CBL) were recorded. P values less than .05 were contemplated as statistically-significant.
Results: Seventy-nine male individuals (39 in group-A and 40 in group-B) were included. Subjects in groups -A and -B were 54.3 ± 3.6 and 51.2 ± 2.4 years old, respectively. In group-A, subjects were diagnosed with prediabetes 5.4 ± 0.2 years ago. Patients in group-A more often had a family history of diabetes than group-B. Thirty-nine and 40 ADI were placed in patients in groups -A and -B, respectively. Tooth-brushing once daily was reported by 79.5% and 82.5% individuals in groups -A and -B, respectively. Peri-implant PI (P<.001), BOP (P<.001), PD (P<.001), mesial (P<.001), and distal (P<.001) CBL and HbA1c levels (P<.001) were higher in group-A than group-B. The implant survival rate in group-A and group-B was 100% and 100%, respectively.
Conclusion: Although ADI can survive in prediabetic patients in the long-term; soft-tissue inflammation and CBL are worse around adjacent implants in these patients compared with nondiabetic controls.

4- DISCUSSION

The results of the present study support the proposed hypothesis since PD, BOP, PI, and CBL were amplified around implants in prediabetic patients (group-A) than controls (group-B). Our results showed that HbA1c levels at nearly 5-years’ after implant therapy were nearly 1.5 times elevated in group-A than group-B. It is well-reported that persistent hyperglycemia induces oxidative stress in tissues by increasing the formation and accumulation of AGEs.14–17 Moreover, interactions between these endproducts and their receptors enhances the expression of proinflammatory cytokines including TNF-α, IL-1β, and IL-6 in the bodily fluids including serum and GCF.14–17 Accumulation of such proinflammatory cytokines in the GCF and peri-implant sulcular fluids increases inflammation in the periodontal and peri-implant tissues, correspondingly;18,19,22,23 and may ultimately lead to loss of supporting bone around natural teeth and dental implants.18,19,23 Nevertheless, when glycemic levels are strictly maintained (by medications and/or dietary control), dental implants can osseointegrate and remain functionally stable in diabetic subjects in a way comparable with systemically healthy individuals.24,25 There is abundant evidence in indexed literature that has shown that implants can demonstrate survival rates of 100% among patients with well-controlled diabetes.25–28

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بقای ایمپلنت های دندان های مجاور در بیماران پره دیابتی و افراد سالم از لحاظ بدنی در پنج سال گذشته

Survival of adjacent-dental-implants in prediabetic and systemically healthy subjects at 5-years follow-up

اثبات تجربی فعالیت آنتی دیس بیوتیک ترکیبات دارویی برای درمان بیماران با پریودنتیتیس تعمیم یافته و سایکوسوماتیک

Experimental Substantiation Of The Antidisbiotic Action Of Drug Composition For The Treatment Of Patients With Generalized Periodontitis And Psychosomatic Stress

چکیده

1- مقدمه

2- مواد و روش ها

3- نتایج و بحث

4- نتایج

منابع

چکیده

مقدمه. استرس سایکوسوماتیک، یک عامل مهم بیماری پریودنتال است. بنابراین، تعیین رابطه ی بین استرس سایکوسوماتیک و بیماری پریودنتال ضروری است. برای درمان استرس در بیماران مبتلا به پریودنتیتیس تعمیم یافته، یک ترکیب دارویی پیشنهاد شده است و اثر آنتی دیس بیوتیک آن در اثبات آزمایشگاهی فعالیت حفاظت از پریودنتیوم تعیین شده است. هدف. تعیین وضعیت سایکوسوماتیک افراد، تاثیر استرس سایکوسوماتیک روی بافت پریودنتال و اثبات آزمایشگاهی اثر آنتی دیس بیوتیک ترکیب دارویی برای از بین بردن استرس. مواد و روش ها. برای مطالعه ی پاسخ سابجکتیو (ذهنی) انسان به اثر عوامل محیطی مختلف، پیشنهاد می شود که یک پرسش نامه ای که به طور اختصاصی طراحی شده است مورد استفاده قرار بگیرد. تشخیص سطح اضطراب، توسط تست خودتعیینی از جمله اضطراب واکنشی و شخصی (پرسونال)، مطابق با تست اسپیلبرگر انجام شد. استرس آدرنالین روی رت ها، توسط کاربرد خوراکی یک ژل دارای آدرنالین با دز 0.36 mg/kg، به مدت 10 روز، پیگیری شد. لینکومایسین توسط نوشیدن آب با یک دز 60 mg/kg به آن ها داده شد. ژل بلاک کننده های آدرنالین (زاکسون، نایسرگولین و سیباسون) با یک دز 0.6 mg/kg مورد استفاده قرار گرفت. فعالیت اورئاز، لیزوزیم، الاستاز در سرم تعیین شد و درجه ی دیس بیوتیک مطابق با بیان لویتسکی محاسبه شد. نتایج و بحث. تست اسپیلبرگر یک سطح متوسط از استرس واکنشی، 2.45±34.72، و یک سطح بالایی از اضطراب شخصی (پرسونال)، 3.58±50.64 را در بین پاسخگوها نشان داد. در بیمارانی که یک سطخ بالایی از اضطراب شخصی (پرسونال) داشتند، یک شیوع خیلی بالاتر از بیماری پریودنتال، به ویژه پریودنتیتیس تعمیم یافته، مشاهده شده بود. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که ژل بلاک کننده ی آدرنالین، فعالیت اورئاز را کاهش می دهد، سطوح لیزوزیم را افزایش می دهد و منجر به یک کاهش معنی دار دیس بیوزیس می شود. نتایج. یک سطح بالایی از اضطراب شخصی (پرسونال)، 3.58±50.64 منجر به یک افزایش معنی دار در شیوع بیماری پریودنتال، 6.7±95.09%، به ویژه پریودونتیس تعمیم یافته، 6.5±88.72%. می شود کاربرد خوراکی یک ژل دارای بلاک کننده های آدرنالین، بعداز مدل سازی استرس آدرنالین توسط تزریق آدرنالین و لینکومایسین به حیوانات، یک اثر آنتی دیس بیوتیک را نشان داد.

4- نتایج

بررسی ها رابطه ی بین شیوع بیماری های سیستمیک، سطح اضطراب (واکنشی و پرسونال) و شیوع و ساختار بیماری های پریودنتال را نشان داده اند. سطح بالاتر اضطراب شخصی، به طور مثبت با رخداد گسترده ی پریودنتیتیس تعمیم یافته در افراد، همبسته بود. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که ترکیب دارویی بلاک کننده های آدرنرژیک، اثرات آنتی دیس بیوتیک و ضدالتهابی (قطعی تر از کاربردهای آماده سازی، برای اهداف مقایسه ای کوارتولین) تولید می کنند. این، اثر مثبت ترکیب دارویی پیشنهادی روی فرایند التهابی دیستروفیک در بافت های پریودنتال را نشان می دهد.

Abstract

Introduction. Psychological stress is an important factor in the pathogenesis of the periodontal disease. It is therefore essential to determine the relationship between psychosomatic stress and periodontal disease. For the treatment of stress in patients with generalized periodontitis, a medicinal composition is proposed, for determining its antidisbiotic effect in the experimental substantiation of its periodontio-protective action. Aim. to determine the psychosomatic state of subjects, the influence of psychological stress on the periodontal tissue and the experimental substantiation of the antidisbiotic effect of drug composition for stress neutralization. Materials and methods. To study the subjective human responses to the effect of various environmental factors, a specially designed questionnaire is advisable to be used. Diagnosis of the anxiety level was made by a self-determination test including reactive and personal anxiety according to Spielberger. Adrenaline stress was followed on rats, by oral application of a gel with adrenalin in a 0.36 mg/kg dose, for 10 days. Lincomycin was introduced with drinking water in a dose of 60 mg/kg. The gel of adrenoblockers (zocson + nicergolin and sibason) was applied in a 0.6 mg/kg does. The activity of urease, lysozyme, elastase was determined in serum, and the degree of disbiosis was calculated according to Levitsky. Results and disscusions. The Spielberger test showed a moderate level of reactive anxiety among respondents – 34.72±2.45, and a high level of personal anxiety – 50.64±3.58. In patients with a high level of personal anxiety, a significantly higher prevalence of periodontal disease, especially generalized periodontitis, has been detected. Experimental studies have shown that gel adrenoblockers decrease urease activity, increase lysozyme levels, which leads to a significant reduction of disbiosis. Conclusions. A high level of personal anxiety – 50.64±3.58 – leads to a significant increase in the prevalence of periodontal diseases – 95.09±6.7%, especially generalized periodontitis – 88.72±6.5%. Oral application of a gel containing adrenoblockers had an antidisbiotic effect after modeling of the adrenaline stress by administration of adrenalin and lincomycin to animals.

4- CONCLUSIONS

The investigations have evidenced the relationship between the prevalence of systemic diseases, the level of anxiety (reactive and personality) and the prevalence and structure of periodontal diseases. The higher level of personal anxiety surveyed positively correlates with the widespread occurrence of generalized periodontitis in subjects. Experimental studies have shown that the drug composition of adrenergic blockers produces anti-inflammatory and antidisbiotic effects (more pronounced than applications for the preparation, for comparative purposes of quartulin). This indicates the positive effect of the proposed drug combination on the distrophicinflammatory process in periodontal tissues.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اثبات تجربی فعالیت آنتی دیس بیوتیک ترکیبات دارویی برای درمان بیماران با پریودنتیتیس تعمیم یافته و سایکوسوماتیک

Experimental Substantiation Of The Antidisbiotic Action Of Drug Composition For The Treatment Of Patients With Generalized Periodontitis And Psychosomatic Stress

نتیجه 5 ساله مطالعه کوهورت گذشته نگر برای مقایسه افراد سیگاری و غیر سیگاری با نوسازی ساپورت ایمپلنت قوس کامل فک پایین با استفاده از مفهوم All-on-4

Five-year outcome of a retrospective cohort study comparing smokers vs. nonsmokers with full-arch mandibular implantsupported rehabilitation using the All-on-4 concept

چکیده

مقدمه

مواد و روش‌ها

محاسبه اندازه‌ نمونه

برنامه ریزی مراحل درمان

پروتکل جراحی

پروتکل پروتز موقت فوری

پروتکل پروتز نهایی

مراقبت و پیگیری بعد از عمل جراحی

سنجش نتایج درمان

تجزیه‌ و ‌تحلیل آماری

نتایج

بحث

منابع

چکیده

هدف این مطالعه مقایسه‌ی نتیجه‌ی توانبخشی پروتز ثابت تمام قوس فکی با استفاده از روش All-on-4 در بیماران سیگاری و غیر سیگاری در طول 5 سال‌‌ بود. در این مطالعه‌ی کوهورت گذشته‌نگر، 200 بیمار، 119 زن و 81 مرد، با میانگین سنی 53.7 سال شرکت کرده بودند (100 نفر سیگاری،100 نفر غیر سیگاری)؛ این بیماران در یک عمل جراحی فوری با 800 ایمپلنت درمان شده بودند. احتمال تجمعی بقا ایمپلنت (آزمون کاپالن- مایر و تست لوگ رنک) و باز جذب استخوان حاشیه‌ای‌ (MBR) در طی 5 سال (آزمون من- ویتنی) بین دو گروه مقایسه شد. از آنالیز چندمتغیره برای بررسی شاخص‌های بالقوه خطر برای MBR بالاتر از 2.8 میلی‌متر در طی 5 سال استفاده شد. 9 بیمار (4.5%) در دوره‌ی پیگیری شرکت نکردند. 4 بیمار، به خصوص یک بیمار غیر سیگاری (1 اپمپلنت) و سه بیمار سیگاری (7 ایمپلنت)، 8 ایمپلنت را از دست داده بودند که موجب احتمال تجمعی بقا 99% و 96.9% به ترتیب برای افراد غیرسیگاری و سیگاری (P=0.296) شد. MBR میانگین (انحراف معیار استاندارد) در طی 5 سال، در افراد غیر سیگاری و سیگاری به ترتیب 1.68 میلی‌متر (0.76 میلی‌متر) و 1.98 میلی‌متر (1.02 میلی‌متر) بود. سیگار کشیدن (نسبت شانس= 2.92) تنها شاخص خطر است که به طور قابل‌توجهی با MBR>2.8 میلی‌متر در آنالیز چند متغیره مرتبط بود. مصرف سیگار نباید یک منع مطلق مصرف برای توانبخشی فک بدون دندان از طریق روش All-on-4 باشد؛ با این حال عادت سیگار کشیدن ارتباط معناداری با MBR>2.8 میلی‌متر داشت.

بحث

نتایج ثبت‌شده در این مطالعه، بازده‌ موفق 5 ساله‌ی توانبخشی پروتز تمام قوس فکی از طریق روش All-on-4 را در بیماران سیگاری و غیرسیگاری نشان دادند. احتمال تجمعی بقا ایمپلنت‌ها در محدوده‌ی 95.3% و 96.2% که در این مطالعه ارزیابی شد؛ با مطالعات قبلی پیرامون توانبخشی فک‌های بدون دندان با استفاده از همین روش قابل‌مقایسه است. علیرغم میزان بالاتر شکست ایمپلنت که در این مطالعه برای افراد سیگاری در مقایسه با افراد غیرسیگاری ثبت شد؛ تفاوت بین منحنی‌های بقا برای هر دو گروه معنی‌دار نبود. مطالعات اندکی، اثر عادت سیگار کشیدن را بر میزان بازده این روش (با 5 سال پیگیری یا بیشتر) در بیمارانی که تحت بارگذاری فوری ایمپلنت قرار گرفته بودند؛ بررسی کردند. نتایج متناقضی از منابع موجود در مورد اثر عادت سیگار کشیدن بر روی بقا‌ ایمپلنت‌های دندانی بدست می‌آید. مطالعه‌ی متا آنالیز قبلی که افزایش دو برابری خطر شکست ایمپلنت را برای افراد سیگاری ثبت کرده بود؛ نشان می‌دهد (به دلیل شواهد محدود) که سیگار کشیدن تاثیرات منفی بر روی بهبود و نتیجه‌ی درمان ایمپلنت دارد و انجام بررسی‌های دوره‌ای به روز از تحقیقات بالینی موجود را پیشنهاد می‌کند. یکی دیگر از بررسی‌های سیستمیک اخیر و متا آنالیز، موفقیت ایمپلنت‌های دندانی را در افراد سیگاری و غیرسیگاری بررسی کرد و با وجود افزایش احتمال ثبت‌شده‌ی شکست ایمپلنت در افراد سیگاری (OR = 1.96)، یک آنالیز زیرگروهی شامل طول زمان پیگیری، نتوانست میزان شکست ایمپلنت را با افزایش زمان پیگیری مرتبط کند.

Abstract

The aim of this study was to compare the 5-year outcome of full-arch mandibular fixed prosthetic rehabilitation using the All-on-4 concept in smoking and nonsmoking patients. This retrospective cohort study included 200 patients (n = 100 smokers, n = 100 nonsmokers), 119 women and 81 men, with an average age of 53.7 years, rehabilitated in immediate function with 800 implants. Implant cumulative survival rate estimation (Kaplan-Meier with logrank test) and marginal bone resorption (MBR) at 5 years (Mann-Whitney test) were compared between both groups. Multivariable analysis was used to investigate potential risk indicators for MBR ≥ 2.8 mm at 5 years. Nine patients (4.5%) were lost to follow-up. Four patients lost eight implants, specifically one nonsmoking patient (n = 1 implant) and three smoking patients (n = 7 implants), resulting in a cumulative survival rate estimation of 99.0% and 96.9% for nonsmokers and smokers, respectively (P = 0.296). The average (standard deviation) MBR at 5 years was 1.68 mm (0.76 mm) and 1.98 mm (1.02 mm) for nonsmokers and smokers, respectively (P = 0.045). Smoking (odds ratio = 2.92) was the only risk indicator significantly associated with MBR ≥ 2.8 mm in multivariable analysis. Smoking should not be an absolute contraindication for rehabilitation of the edentulous mandible through the All-on-4 concept; however, smoking habits were significantly associated with MBR ≥ 2.8 mm.

Discussion

The results registered in this study demonstrated a successful outcome at 5 years for full-arch mandibular fixed prosthetic rehabilitation through the All-on-4 concept in both nonsmoking and smoking patients. The overall cumulative implant survival estimated in this study is comparable with that in previous studies on the rehabilitation of edentulous mandibles using the same approach, with cumulative implant survival rates between 95.3% (15) and 96.2% (16). Despite the higher implant failure rate registered in this study for smokers compared with nonsmokers, the difference between the survival curves for both groups was not significant. Few studies investigated the influence of smoking habits on the outcome (with 5 or more years of follow-up) in patients rehabilitated through immediate loading. Inconsistent results were derived from the available literature concerning the effect of smoking habits on the survival outcome of dental implant restorations. A previous meta-analytic study registered an overall twofold increase in the risk of implant failure for smokers, suggesting (due to limited evidence) that smoking could have the potential to negatively affect healing and the outcome of implant treatment, while proposing updated periodic reviews of the available clinical research (6). Another recent systematic review and meta-analysis investigated the success of dental implants in smokers and nonsmokers, and despite the increased chance of implant failure registered in smokers (OR = 1.96), a subgroup analysis including the follow-up length failed to correlate a significant implant failure rate with increased follow-up length (12).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

نتیجه 5 ساله مطالعه کوهورت گذشته نگر برای مقایسه افراد سیگاری و غیر سیگاری با نوسازی ساپورت ایمپلنت قوس کامل فک پایین با استفاده از مفهوم All-on-4

Five-year outcome of a retrospective cohort study comparing smokers vs. nonsmokers with full-arch mandibular implantsupported rehabilitation using the All-on-4 concept

گرمایش موضعی زخم با پانسمان آغشته به محلول نمک در ۴۲ درجه‌ی سلسیوس می‌تواند خونریزی پس از عمل را کاهش دهد: یک کارازمایی بالینی تک-چشمی دهان-منشعب کنترل شده به صورت تصادفی

Local heating of the wound with dressings soaked in saline at 42 ◦C can reduce postoperative bleeding: a single-blind, split-mouth, randomised controlled clinical trial

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

گرمایش موضعی زخم با پانسمان آغشته به محلول نمک در ۴۲ درجه‌ی سلسیوس می‌تواند خونریزی پس از عمل را کاهش دهد: یک کارازمایی بالینی تک-چشمی دهان-منشعب کنترل شده به صورت تصادفی

Local heating of the wound with dressings soaked in saline at 42 ◦C can reduce postoperative bleeding: a single-blind, split-mouth, randomised controlled clinical trial

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

مروری بر کاربرد لیزر در دندانپزشکی

Lasers in Dentistry: A Review

خلاصه

مقدمه

تاریخچه لیزرها

تعامل لیزر – بافت

جذب

انتقال

انعکاس

پراکنش نور لیزر

دسته بندی لیزرها

طول موج لیزرهای مورد استفاده در دندانپزشکی

لیزرهای آرگون

لیزرهای دیودی

لیزرهای Nd-YAG

خانواده اربیوم

اربیوم، کروم: (YSGG (2780 نانومتر

اربیوم: (YAG (2940 نانومتر

لیزر Er-Cr:YSGG

لیزر CO2

استفاده از لیزر در حساسیت بالای عاج و کنترل درد

کاربردهای لیزر برای بافت های سخت

لیزرها برای تشخیص پوسیدگی ها

لیزرها برای حذف پوسیدگی ها و آماده سازی حفرات

لیزرهای مورد استفاده برای جرم گیری

سفید کردن دندان با لیزر

فرآیندهای جراحی

جراحی استخوان و افزایش طول تاج

کاربردهای لیزر در بافت های نرم

کورتاژ با لیزر

نمونه برداری از کل توده یا بخشی از توده بوسیله لیزر

درمان با فوتودینامیک

لیزرها در دندانپزشکی کودکان

محدودیت لیزرها

نتیجه گیری

منابع

چکیده

از آنجایی که لیزر روشی دقیق و موثر برای اجرای بسیاری از فرآیندهای مرتبط با دندان می باشد، به رشته دندانپزشکی ورود پیدا کرد. درمان با لیزر برای غلبه بر معایب روش های درمانی مرسوم امیدوار کننده به نظر می رسد. زمانی که کاربرد لیزرهای دندانی توسعه یابد، دندانپزشک های بیشتری از این فناوری برای درمان دقیق بیماران استفاده خواهند کرد که ممکن است میزان درد و زمان بهبود را به حداقل برساند. همه جنبه های دندانپزشکی از جمله بهداشت دهان، جراحی دهان، دندانپزشکی ترمیمی و کودکان، جراحی لثه، کاشت دندان و پروتز، با استفاده از فناوری لیزر به گونه مثبتی تحت تاثیر قرار گرفته اند. کارکرد لیزرها به صورت کم تهاجمی و بدون هیچگونه نارضایتی برای بیمار، تاثیر بسزایی بر ارائه مراقبت دندان گذاشته است. این شرایط با ادامه توسعه و پیشرفت این فناوری ادامه خواهد داشت.

نتیجه گیری

فناوری لیزر به طور گسترده ای در دندانپزشکی به کار گرفته می شود. در صورتی که به صورت موثر و اخلاقی از آن استفاده شود، لیزر به ابزاری ضروری در بسیاری از درمان های دندانی تبدیل می شود. هرچند لیزرها محدودیت های خودشان را داشته و هرگز عصای جادویی پزشکی و دندانپزشکی نبوده اند. از آنجا که تحقیقات بیشتر در حال تداوم است، آینده لیزر در دندانپزشکی امیدوار کننده می باشد. پیدایش لیزرها برای کاربردهای مختلف در دندانپزشکی ممکن است برنامه درمانی بیماران را تحت تاثیر قرار دهد. لیزرها همچنین ممکن است در صورتی که به طور ایمن و مناسب استفاده نشود، ثابت شود که تنها توفیقی اجباری است. همانگونه که آرون رز می گوید: ” در نور مناسب، در زمان مناسب همه چیز فوق العاده به نظر می رسد”.

Abstract

Lasers were introduced into the fi eld of dentistry as they are a precise and effective way to perform many dental procedures. Treatment with lasers provides a hope of overcoming the disadvantages of conventional dental procedures. As the applications for dental lasers expand, greater numbers of dentists will use the technology to provide patients with precision treatment that may minimize pain and recovery time. Every discipline of dentistry has been positively affected with the use of laser technology including oral medicine, oral surgery, pediatric and operative dentistry, periodontics and implantology, prosthetic dentistry. The ability of the lasers to perform less invasive procedures without any discomfort to the patients had made a tremendous impact on the delivery of dental care. This will continue as this technology will continue to improve and evolve.

CONCLUSION

The use of laser technology has been widely used in dentistry. When used efficaciously and ethically, lasers have been an essential tool in many dental treatments. However, lasers have got its own limitations. It has never been the “magic wand” in medicine and dentistry. The futures of laser dentistry are bright as further researches are going on. The emergence of lasers for various applications in dentistry may influence the treatment planning of patients. Lasers can also prove to be blessing in disguise if not used safely and properly. As Aaron Rose Says, “In right light at right time everything is extraordinary.”

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مروری بر کاربرد لیزر در دندانپزشکی

Lasers in Dentistry: A Review

آگاهی نگرش و عملکرد پزشکان عمومی در مورد بیماری های پریودنتال

Knowledge, attitude, and practice of medical doctors towards periodontal disease

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

آگاهی نگرش و عملکرد پزشکان عمومی در مورد بیماری های پریودنتال

Knowledge, attitude, and practice of medical doctors towards periodontal disease

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

پوکی استخوان، استخوان های فک ، بیماری های پریودنتال

Osteoporosis, jawbones and periodontal disease

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

پوکی استخوان، استخوان های فک ، بیماری های پریودنتال

Osteoporosis, jawbones and periodontal disease

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

رابطه بین بیماری های دندان و پریودنتال و بیماری سلول داسی شکل: مطالعه کنترل- در مقیاس پایلوت

The association between dental and periodontal diseases and sickle cell disease. A pilot case-control study

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

رابطه بین بیماری های دندانی و پریودنتال و بیماری سلول داسی شکل: مطالعه کنترل- در مقیاس پایلوت

The association between dental and periodontal diseases and sickle cell disease. A pilot case-control study

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.