شیوه های مدیریت زنجیره تامین پایدار و قابلیت های پویا در صنایع غذایی: تحلیل انتقادی ادبیات

Sustainable supply chain management practices and dynamic capabilities in the food industry: A critical analysis of the literature

چکیده
1.مقدمه
2. مرور مقالات و چهارچوب مفهومی
3. روش تحقیق
4. نتایج
5. بحث
6. نتیجه گیری
منابع

چکیده
مدیریت پایدار زنجیره تامین (SSCM) و قابلیت پویایی آن (DC) هر دو موضوعات جدید تحقیقاتی هستند که محیط شرکت و صنایع پویای در حال تغییر را مورد آزمایش قرار می دهند. صنایع غذایی نمونه ای از این محیط های پویا است. مصرف کنندگان توقع زیادی نسبت به امنیت غذا و تقاضای رو به افزایشی برای تولید پایدار مواد غذایی دارند. شرکت هایی که این خواسته ها را برآورده می کنند، یک پایگاه مشتری با آگاهی از همه ابعاد پایداری مانند اقتصادی، اکولوژی و اجتماعی و رویدادهایی که مواد غذایی در آن تولید و ارائه می شوند را هدف قرار می دهند. هدف این مقاله توصیف این مسئله است که چطور روش های SSCM به شرکت ها اجازه می دهد تا کنترل خود را در زنجیره تامین حفظ کنند و با اجرای قابلیت های پویا به یک مزیت رقابتی دست یابند. روش هایی که از قبل در SSCM مشخص شدند مرتبط با فرضیه DM هستند که به عنوان روال های اساسی شناسایی شده و DC خاصی را تشکیل می دهند. ما یک مقاله مروری را ارائه دادیم که شامل تجزیه و تحلیل محتوا، آزمایش مقالات (52 مقاله) روی زنجیره های تامین مواد غذایی پایدار منتشر شده به انگلیسی از مجلات بررسی شده است. ما ارتباطی را بین SSCM و DC با تلفیق آن ها در یک محتوای مفهومی مشابه ایجاد کردیم. DC ویژه در زنجیره تامین صنعت مبتنی بر پایداری نیز شناسایی شد که شامل دانش به اشتراک گذاری و مفهومی سازی مجدد زنجیره تامین است. پس از آن صنایع غذایی بر اساس معیارهای SSCM و SC با دقت بیشتری مورد بررسی قرار گرفت و دیدگاه هایی در مورد استراتژی های مورد استفاده در این بازار کسب و کار ارائه گردید. نتایج نشان داد که در میان سایر روش ها، روش های پایداری و DC در زنجیره تامین برای افزایش قابلیت ردیابی و پیگیری استفاده می شوند تا نیازهای مشتریان را تامین کنند. تحقیقات بیشتری برای گسترش عملیاتی شدن چهارچوب های مفهومی موجود نیاز است.

2. مرور مقالات و چهارچوب مفهومی
2.1. روش های SSCM
بر اساس تعریف ارائه شده توسط Seuring and Müller (2008a)، SSCM می تواند به صورت “مدیریت مواد، اطلاعات و جریان سرمایه و همچنین مشارکت بین شرکت ها طی زنجیره تامین تعریف شود در حالی که همه اهداف مدنظر ابعاد توسعه پایدار مانند اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی را تامین کرده، و به نظر می رسد که برگرفته از نیازهای مشتریان و سهامداران است”. چند نکته در این تعریف وجود دارد.اول اینکه، این به طور خاص خواستار همکاری شرکای زنجیره است. این موضوع همشو با سایر محققان است که بر تقویت روابط در SSCM تاکید می کنند (e.g.,Sharfman et al., 2009). علاوه بر این، ملاحظات برابر در هر سه بعد پایداری پیشنهاد شده و چیزی است که Elkington (1997) از آن به عنوان رویکرد Triple Bottom Line (TBL) نام میبرند (Gimenez et al., 2012). در پایان، این تعریف مورد توجه سهامداران زنجیره تامین قرار گرفته که باید به عنوان الزامات قانونی برای فعالیت در زنجیره تأمین شناخته شود (Müller et al., 2009a). این نه تنها دربرگیرنده مشتریان بلکه NGOها، تامین کنندگان یا مالکان قانونی نیز می شود (Emmehainz and Adams, 1999; Seuring and Müller, 2008a). علاوه بر این، ما سهامداران به دو گروه تقسیم بندی کردیم که به قدرت واقعی آن ها در آسیب رساندن یا حمایت از سازمان بستگی دارد (Madsen and Ulhøi, 2001; Buysse and Verbeke, 2003). از آنجا که منابع مشارکت سهامداران محدود است، سازمان ها معمولاً تاکید بیشتری روی این سهامداران دارند و در واقع می توانند فشار خاصی را اعمال کنند (Polonsky and Scott, 2005). بر همین اساس ما آن ها را گروه های فشار نامیدیم. همزمان با آن، به ویژه برای شرکت هایی که از یک استراتژی پایدار تبعیت می کنند، نیاز است که اغلب سهامداران نیز در نظر گرفته شوند؛ در نتیجه ما آن ها را مانند بیشتر گروه های سهامداری کلی، در یک چهارچوب قرار می دهیم.

این مسئله منجر به این پرسش می شود که کدام کارها اغلب در SSCM انجام می شوند که موضوع مورد بحث در مقالات مربوطه است (Zhu and Sarkis, 2004). در حالی که ما مقولات عمومی و شیوه های تنها را فقط به طور خلاصه معرفی می کنیم، به این نتیجه رسیدیم که آن ها یک مفهوم سازی صحیح را در برابر پیکره مقالات موجود در SSCM ایجاد کرده اند (see e.g., the reviews in Seuring and Müller, 2008a; Gold et al., 2010; Carter and Easton, 2011) که جنبه های استراتژیک و عملی را پوشش می دهند. گروه ها و روش های جدا با هم فرق دارند و هرکدام جنبه خاصی از SSCM را توضیح می دهند. علاوه بر این، تمام نکات در نظر گرفته شده با هم، جنبه های رئوس مطالب را بیان می کنند که می تواند برای تکمیل SSCM استفاده شود و در نتیجه دارای معیار تکمیل کنندگی است که چنین چهارچوبی باید ارائه دهد (Wacker, 1998). در ادامه، گروه هایی که در آن روش های SSCM قابل سازماندهی هستند معرفی شدند. ما در اینجا بر روش هایی تاکید می-کنیم که مربوط به درک ما از مفهوم مدیریت زنجیره عرضه و تاکید بر روش هایی است که روابط بین اعضا، جریان کالاها و اطلاعات یا موضوعات پایداری را که برخاسته از تعاریف گذشته یا مفاهیم SCM و SSCM هستند را افزایش می دهند. البته فهرست جامعی باید وجود داشته باشد که دربرگیرنده جنبه های SCM مانند محک یا اندازه گیری عملکرد مالی است.

چارچوبی مبتنی بر داده کاوی برای مدیریت ریسک زنجیره تامین

A data mining-based framework for supply chain risk management

چکیده
1. مقدمه
2. مرور مقالات
3. روش تحقیق
4. توسعه چهارچوب مبتنی بر داده کاوی
5. اجرا و آزمون چهارچوب در یک شرکت نمونه
6. جمع بندی
منابع

چکیده
افزایش سطوح قرارگیری در معرض ریسک، توسعه فناوری و افزایش حجم اطلاعات بارگزاری شده در شبکه های زنجیره تامین سازمان ها واردار می کند تا رویکردهای داده محور را در زنجیره تامین مدیریت ریسک (SCRM) مورد استفاده قرار دهند. داده کاوی (DM) از چندین روش تحلیلی برای انتقال سریع و تصمیم گیری به موقع استفاده می کند. با این وجود، قابلیت آن برای SCRM به طور کامل کشف نشده است. هدف این مقاله ارائه یک چهارچوب مبتنی بر DM برای شناسایی، ارزیابی و کاهش انواع مختلف ریسک در زنجیره تامین است. یک رویکرد جامع فعالیت های DM و مدیریت ریسک را در یک چهارچوب منحصربفرد برای مدیریت موثر ریسک تلفیق می کند. اعتبارسنجی این چهارچوب از طریق یک مطالعه موردی بر اساس مجموعه ای از مصاحبه ها، بحث ها و یک مطالعه متمرکز بر گروه نیمه سازمان یافته انجام شد. این مطالعه نشان داد که چطور DM اطلاعات مخفی و مفید را در داده های ریسک غیرسازمان یافته برای اتخاذ تصمیمات مدیریت ریسک هوشمند کشف می کند.

2. مرور مقالات
خطرات بیشمار طبیعی و انسانی وجود دارد که دارایی های فیزیکی و عملیاتی را در شبکه های SC تهدید می-کنند. برخی از این ریسک ها شامل نوسانات قیمت، تقاضای بی ثبات، مشکلات عرضه، خطرات عملیاتی، خطر تحویل، خطر شهرت و بلایای طبیعی هستند (Chen & Wu, 2013; Rajagopal, Venkatesan, & Goh, 2017). کاهش عملکرد کاری، آسیب به ارزش نام تجاری، دارایی های فیزیکی و ورشکستگی برخی از تبعات ریسک های SC هستند. SCRM یک روش سیستماتیک برای شناسایی، ارزیابی و کاهش ریسک در SC است (Ghadge, Dani, & Kalawsky, 2012). هدف از SCRM درک ریسک ها و اثرات آن ها و تلاش برای انجام اقدامات پیشگیرانه و بازدارنده برای کاهش آن است. اطلاعات امروز و فناوری های ارتباطی فرصتی را برای گرداوری، ذخیره و تحلیل مجموعه متنوعی از داده های مرتبط با ریسک در منابع داده ناهمگن فراهم می کند (Schlegel & Trent, 2014; Lee, Zhou, Souza, & Park, 2016; Kang et al., 2017). مفهوم هوش ریسک (RI) در نتیجه این پیشرفت ها ایجاد شده است (Lee & Kulkarni, 2011; Ponemon Institute, 2017). هوش ریسک می تواند به صورت توانایی سازمان برای شناسایی، اندازه گیری، ارزیابی و پیش-بینی تهدیدها تعریف شود که از طریق استفاده از داده ها و تجربیات مرتبط گذشته است (Apgar, 2006). مطالعات آکادمیک محدودی به بررسی رفتار ریسک یا هوش برخاسته از دیدگاه SC پرداخته اند(Ghadge, Dani, Chester, & Kalawsky, 2013).

روش است که سازمانها نمی توانند ریسک خود را بدون مدیریت داده ها و اطلاعات/دانش مدیریت کنند (Neef, 2005)؛ در نتیجه بسیاری از سازمان ها شروع به استفاده از چهارچوب مدیریت ریسک خودکار برای رقابت در محیط کسب و کاری برگرفته از دانش حال حاضر نموده اند (Haksöz, 2013; Wu, Chen, & Olson, 2014). برخلاف علاقمندی زیاد در صنعت، تحقیقات دانشگاهی در زمینه استفاده از BI برای مدیریت ریسک های SC وجود ندارد (Liu, Daniels, & Hofman, 2014; Wu, Chen, & Olson, 2014; Aruldoss, Travis, & Venkatesan, 2015). BI حاوی پایگاه های داده، ابزارها، روش ها، فرایندها و فناوری هایی برای تبدیل داده های خام به اطلاعات باارزش و مفید برای اهداف تجریه و تحلیل کسب و کار است. استخراج، تبدیل و بارگزاری (ETL)، مخزن داده، فرایند تحلیل برخط (OLAP)، تحلیل آماری، پیش بینی و شفاف سازی برخی از ابزارها/فناوری های کلیدی BI (Sherman, 2015; Coronel & Morris, 2017) هستند. DM نقش مهمی در تامین یک محیط BI فراهم می کند (Ranjan & Bhatnagar, 2011) و کاربردهای متعددی در زمینه های مختلف دارد (Giudici & Figini, 2009; Köksal, Batmaz, & Testik, 2011; Murray, Agard, & Barajas, 2017). DM از الگوریتم هایی برای کشف اطلاعات مخفی، قبلاً شناخته شده و مفید و همچنین الگوهای مجموعه داده های بزرگ استفاده می کند (Han, Kamber, & Pei, 2012; Witten, Frank, Hall, & Pal, 2017). DM برای پیش بینی تقاضا و قیمت در بازهای بی ثبات، شناسایی مشتریان و بازارهای پرخطر تشخیص کلاهبرداری و پشتیبانی از سیستم های اخطار اولیه استفاده می شود (Seng & Chen, 2010; Carneiro, Figueira, & Costa, 2017; Lee, Kim, & Lee, 2017). جدول 1 برخی از کاربردهای DM در مقالات مدیریت ریسک را به طور خلاصه ارائه داده است.

مواد زائد جامد شهری به سوخت های حمل و نقل مایع – بخش سوم: چارچوب مدیریت زنجیره تامین ملی مبتنی بر بهینه سازی

Municipal Solid Waste to Liquid Transportation Fuels – Part III: An Optimization-Based Nationwide Supply Chain Management Framework

چکیده
1. مقدمه
2. بررسی سوابق پژوهشی
3. پالایشگاه های WTL
4. میزان دسترسی به مواد اولیه MSW
5. منابع آب
6. مکان های پالایشگاه WTL انتخابی
7. مکان های تحویل رد شده MSW
8. محل های تحویل سوخت های مایع
9. هزینه های حمل و نقل
10. مدل بهینه سازی زنجیره تامین انرژی MSW
11. آمارهای مدل بهینه سازی زنجیره تامین انرژی
12. مطالعه موردی بهینه سازی زنجیره تامین WTL در سراسر کشور
13. مطالعات موردی بهینه سازی زنجیره تامین WTL در سراسر کشور
14. نتیجه گیری
منابع

چکیده
چارچوب مدیریت زنجیره تامین مبتنی بر بهینه سازی برای فرایندهای تبدیل زباله جامد شهری (MSW) به سوخت های مایع جهت حمل و نقل (WTL) ارائه شده است. ابتدا، تحلیلی کامل از عملیات دفن زباله، و مقادیر سالیانه MSW در سراسر ایالات متحده انجام شده و با مطالعات مشابه کامل شده است. یک چارچوب کمی زنجیره تامین که به طور همزمان عملیات زنجیره ارزش WTL بالادست و پایین دست را محاسبه می کند پس از آن ارائه شده است. مدل بهینه سازی خطی در مقیاس بزرگ که تعامل میان موجودی مواد اولیه MSW و مکان ها، مکان های پالایش WTL، و مکان های تحویل محصول و ظرفیت های تقاضا را بیان می کند، توصیف شده است. مدل برای زنجیره تامین WTL در سراسر کشور و همچنین سراسر ایالت در مطالعات موردی متعدد حل شده است. نتایج چارچوب دیدگاه های استراتژیکی را در رابطه با قرارگیری استراتژیک پالایشگاه های WTL در ایالات متحده را ارائه کرده و همچنین اطلاعات توپولوژیکی مربوط به جریان مواد اولیه و محصولات را بیان می کند. نتایج نشان می دهند که زنجیزه تامین WTL در مقیاس بزرگ می تواند رقابتی بوده و حتی قیمت های نفت بین 64 تا 77 دلار برای هر بشکه را بشکند.

2. بررسی سوابق پژوهشی
در حالیکه مطالعات متعددی در سوابق پژوهشی وجود داشته که به بررسی زیست توده در زنجیره های تامین انرژی می پردازند، اما مدیریت زنجیره تامین زباله های جامد شهری از منظر سیستم ها، کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. مروری بر سوابق در موارد [3] و [14] ارائه شده است. در این بخش، بررسی کوتاهی از سیستم های مدیریت زباله های جامد شهری انجام شده است.

چندین مقاله در سوابق پژوهشی به بحث در مورد روش های مدیریت زباله های شهری در کشورهای مختلف پرداخته اند، از جمله پرتغال [15]، هند [16]، و ایالات متحده [17]. پیرس و ترنر به بحث در مورد مدیریت زباله جامد شهری در بستر وسیع تر سیاست های اقتصادی و زیست محیطی پرداختند [18]. بیگل و همکاران [19] مدل های منتشر شده برای تولید زباله های جامد شهری را مورد بررسی قرار داده و دستورالعمل هایی را برای مدیریت زباله های جامد شهری پیشنهاد کردند. لاکووو و همکاران [20] به بحث و بررسی فرایند تصمیم گیری استراتژیک، عملیاتی و تاکتیکی در زمینه زنجیره تامین زیست توده به انرژی زباله های پرداختند.

هوانگ و همکاران [21] یک مدل برنامه ریزی استراتژیک چند مرحله ای را برای تولید اتانول مبتنی بر بیو ضایعات در کالیفرنیا پیشنهاد کردند. چن و فن [22] به بررسی ابهامات در تقاضای آینده و تامین مواد اولیه زنجیره تامین بیو اتانول مبتنی بر ضایعات از طریق یک مدل برنامه تصادفی عدد صحیح مورد بررسی کرده و آن را بر تولید سوخت های زیستی در کالیفرنیا اعمال کردند. قوس و همکاران [23] یک مدل مسیریابی سیستم اطلاعات جغرافیایی برای ردیابی مسیرهای کم هزینه برای ضایعات جامد در یک شهرداری در هند را تهیه کردند.

ارزیابی ریسک با استفاده از یک روش ترکیبی جدید مبتنی بر روش‌های FMEA، MULTIMOORA توسعه یافته و AHP در محیط فازی

Risk evaluation using a novel hybrid method based on FMEA, extended MULTIMOORA, and AHP methods under fuzzy environment

چکیده
1-مقدمه
2- نظریه مجموعه‌ فازی و روشی جدید برای رتبه‌بندی اعداد فازی
3- روش‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره فازی جدید پیشنهادی
4- روش ترکیبی پیشنهادی که استوار بر آنالیز حالت و اثرات شکست (FMEA) فازی و روش چندگانه بهینه‌سازی چندهدفه مبتنی بر تحلیل نسبت (MULTIMOORA) فازی بسط‌یافته و فرآیند تحلیل سلسله‌مراتبی (AHP) فازی است.
5- کاربرد و نتایج
6- نتیجه‌گیری و ملاحظاتی برای آینده
منابع

چکیده
آنالیز حالت و اثرات شکست (FMEA) یکی از ابزارهای مهم در ارزیابی ریسک است و به طور گسترده به کمک صنایع و سازمان‌های مختلف آمده است. برخی اوقات در روش معمول آنالیز حالت و اثرات شکست، تفاوتی میان حالت‌های مختلفِ شکست از یکدیگر قابل تشخیص نیست. در همین راستا و برای داشتن ارزیابی دقیقتر از حالات شکست، یک مدل ترکیبی فازی جدید بر اساس FMEA در این مقاله پیشنهاد شده است. در این روش، به جای اختصاص دادن عدد اولویت ریسک (RPN) به هر حالت شکست، از عدد اولویت ریسک وزن‌دار فازی (FWRPN) استفاده می‌شود. وزنِ سه شاخص و وزنِ حالات شکست به ترتیب از طریق روش‌های فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) فازی بسط‌یافته و روش فازی بهینه‌سازی چندهدفه مبتنی بر نسبت (MULTIMOORA) محاسبه می‌شود. روش MULTIMOORA فازی پیشنهادی، وزن هر حالت شکست را بر اساس سه شاخص زمان، هزینه و سود از طریق اصطلاحات فازی می‌سنجد. پس از آنکه عدد اولویت ریسک وزن‌دار فازی برای هر حالت شکست بدست آمد، عملیات اصلاحی به منظور کاهش دادن و یا حذف‌کردن اثراتِ شکست‌های شناسایی شده آغاز می‌گردد. سپس، عدد اولویت ریسک وزن‌دار فازی اصلاح‌شده (CFWRPN) برای هر حالت شکست محاسبه می‌شود. در نهایت، میانگین اعداد اولویت ریسک وزن‌دار فازی با میانگینِ اعداد اولویت ریسک وزن‌دار فازی اصلاح‌شده مقایسه می‌شود تا میزان اثرگذاریِ عملیات اصلاحی از طریق روش رتبه‌بندی اعداد فازی محاسبه شود. به علاوه، روش پیشنهادی رتبه‌بندی عدد فازی، در هر دو روش تصمیم‌گیری چندمعیاره فازی استفاده می‌شود. در پایان، از کارخانه صنایع فولاد کرمان به عنوان مورد مطالعاتی جهت نشان دادن کاربردپذیری و مزایای روش ترکیبی فازی پیشنهادی استفاده شده است. از تحلیل حساسیت به منظور اعتبارسنجی نتایج بهره گرفته شد. یافته‌ها حاکی از آن است که میانگین اعداد اولویت ریسک وزن‌دار فازی (AFWRPNs) در قیاس با میانگین اعداد اولویت ریسک وزن‌دار فازی اصلاح‌شده (ACFWRPNs) به میزان 56% کاهش یافته است.

5 – کاربرد و نتایج
برای آنکه کاربردپذیری و مزایای روش ترکیبی پیشنهادی نشان داده شود، از کارخانه فولاد کرمان به عنوان مورد مطالعاتی استفاده شد. صنایع فولاد کرمان در مجاورت شهر بردسیر (واقع در 45 کیلومتری جنوب غرب شهر کرمان) در استان کرمان کشور ایران واقع شده است. این مجموعه با 25 سال سابقه فعالیت، به عنوان یکی از کامل‌ترین تامین‌کنندگان زنجیره تولیدی در صنعت فولاد چه در حوزه منطقه‌ای و چه حوزه ملی شناخته می‌شود. هم‌اکنون این کارخانه با ظرفیت تولید 220.000 تن در سال فعالیت خود را ادامه می‌دهد. واحدهای تولید، کوانتومتری، متالوگرافی، خواص مکانیکی و آزمایشگاه‌های کالیبراسیون از مهم‌ترین بخش‌های کارخانه به حساب می‌آیند.

اینکه چرا فقط از یک مورد مطالعاتی استفاده شد به استدلالی بازمی‌گردد که یین (1994) پیشنهاد کرده است. او می‌گوید که استفاده از چند مورد مطالعاتی باید در آزمایش‌های مجزا و چندگانه‌ای باشد و در یک پیمایش نباید چند مورد مطالعاتی انتخاب کرد. او تصریح کرده که منطقِ پشتِ این انتخاب به همانندسازی و نه نمونه‌گیری باز می‌گردد.

در مورد مطالعاتی صنایع فولاد کرمان، حوادث کاری کارخانه مذکور به عنوان حالات شکست در نظر گرفته شد. در این مطالعه، 5 تصمیم‌گیر در شناسایی‌کردن و تحلیل‌کردن حوادث حرفه‌ای کارخانه مشارکت کردند. تیم تصمیم‌گیری متشکل از 5 متخصص مشغول به فعالیت در کارخانه به مدت بیش از 10 سال اعم از یک مدیر خط تولید، دو بازرس سلامت، ایمنی و محیط، یک سرکارگر و یک کارگر خط تولید بود. همچنین اولویت (وزن اولویت) برای همه تصمیم‌گیران در شناسایی و تحلیل حوادث کاری یکسان در نظر گرفته شد. تصمیم‌گیران را با نمادهای DM1، DM2، DM3، DM4 و DM5 نشان می‌دهیم.

استفاده از مدل سازی مسیر PLS در تحقیقات فناوری جدید: دستورالعمل های آپدیت شده

Using PLS path modeling in new technology research: updated guidelines

خلاصه
مقدمه 
ماهیت مدل سازی مسیر PLS
ویژگی های  مدل
ارزیابی و گزارش تجزیه و تحلیل PLS
بسط و تعمیم 
بحث 
منابع

خلاصه

هدف – مدل سازی مسیر حداقل مربعات جزئی (PLS) ، یک روش مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر واریانس (SEM) است که به طور گسترده در کسب وکار و علوم اجتماعی کاربرد دارد. توانایی آن برای مدلسازی ترکیب ها و عوامل مختلف آن را به یک ابزار آماری نیرومند در تحقیقات تکنولوژی جدید تبدیل کرده است
بررسی ها،بحث ها و پیشرفت های اخیر منجر به تغییرات اساسی در درک و استفاده از PLS شده است. هدف این مقاله، بحث در مورد این مسائل است. طراحی / روش شناسی / رویکرد – این مقاله بینش جدیدی را به ارمغان می آورد و نگاه تازه ای به مدل سازی مسیر PLS ارائه می دهد. همچنین این مقاله تحولات جدیدی مانند PLS سازگار، تجزیه و تحلیل های ترکیبی تایید کننده و نسبت همبستگی heterotrait-monotrait را ارائه می دهد.
یافته ها – درصورتی کهSEM در بردارنده ی هم عوامل و هم ترکیبات باشد، روش انتخابی مدل سازی مسیر PLSخواهد بود. آزمایش های جدیدی وجود دارند که بواسطه ی آنها میتوان مناسب بودن مدل سازی مسیر PSL را تائید نمود.
اصالت / ارزش – این مقاله دستورالعمل های به روز شده در خصوص نحوه استفاده از PLS و نحوه گزارش دهی و تفسیر نتایج آن را ارائه می دهد. کلمات کلیدی PLS، مدلسازی معادلات ساختاری،دستورالعمل ها ،تست مدل

ماهیت مدل سازی مسیر PLS
هسته PLS مجموعه ای از الگوریتم های حداقل مربعات متناوب است،که تجزیه و تحلیل مولفه اصلی و همچنین تجزیه و تحلیل همبستگی کانونی را الگو برداری میکند و گسترش می دهد. این روش توسط هرمان والد (1974، 1982) برای تجزیه و تحلیل داده های با ابعاد بزرگ در یک محیط کم ساختار اختراع شد و تحت فرمت ها و اصلاحات مختلف قرارگرفته است. در جدید ترین فرم، (cf. Dijkstra and Henseler, 2015a, b) مدل سازی مسیر PLS را می توان به عنوان یک روش SEM کامل شناخت که می تواند هر دو مدل عامل و مدل های ترکیبی را برای اندازه گیری ساختار بکار بگیرد ، مدل های ساختاری بازگشتی و غیر بازگشتی را ارزیابی کند و تست مناسب مدل را انجام دهد.

مدل های مسیر PLS به طور رسمی توسط دو مجموعه معادلات خطی تعریف می شوند: مدل اندازه گیری ( که به آن مدل بیرونی هم اطلاق میشود) و مدل ساختاری ( که به نام مدل داخلی نیز نامیده می شود). مدل اندازه گیری روابط بین یک ساختار و شاخص های مشاهده شده آن (به آن متغیرهای آشکار نیز گفته میشود ) را مشخص می کند. در حالی که مدل ساختاری رابطه بین ساختار ها را مشخص می کند. شکل 1 یک نمونه از مدلسازی مسیر PLS را نشان می دهد.

مدل های مسیر PLS می تواند شامل دو فرم مختلف اندازه گیری ساختار باشد: مدل های عامل یا مدل های ترکیبی (، برای مقایسه ی درست ، هر دو نوع مدل اندازه گیری را ببینید 2012- Rigdon). درمدل فاکتور فرض میشود که واریانس مجموعه ای از شاخص ها با وجود یک متغیر غیر قابل مشاهده (عامل مشترک) و خطای تصادفی فردی کاملا قابل توضیح است. این مدل استاندارد تحقیقات رفتاری است. در شکل1، ساختار بیرونی ξ و ساختار درونی η به عنوان عوامل مدل سازی می شوند. در مقابل، ترکیب ها از ترکیب خطی شاخص های مربوطه شکل می گیرند. مدل ترکیبی هیچگونه محدودیتی بر روی متغیرهای بین شاخص های یک سازه ایجاد نمی کند، به این ترتیب این فرضیه را که همه ی متغیر های یک بلوک از شاخص ها ، با یک عامل مشترک توضیح داده می شود، تضعیف میکند. ترکیب ها به عنوان متغیر های مفاهیم علمی در تخقیقات بکار میروند.( Ketterlinus et al.,1989; Rigdon, 2012; Maraun and Halpin, 2008; Tenenhaus, 2008) این واقعیت که مدل های ترکیب از مدل های عامل محدودیت کمتری را ایجاد میکنند، این احتمال را ایجاد میکند که انها قابلیت تطبیق بالاتری را دارند. (Landis et al.، 2000).

قابلیت پلت فرم دیجیتال، کیفیت نوآوری محیطی و مزیت رقابتی شرکت ها: نقش تعدیل کننده عدم اطمینان محیطی

Digital platform capability, environmental innovation quality, and firms’ competitive advantage: The moderating role of environmental uncertainty

خلاصه
1. مقدمه
2. سابقه‌ی نظری و فرضیه‌ها
3. هنجارها
4. نتایج
5. نتیجه و تصمیم‌گیری
انطباق با استانداردهای اخلاقی
تقدیر و تشکر
منابع

چکیده
در زمینه‌ی عصر «اینترنت پلاس»، بررسی این موضوع که آیا پایگاه‌های دیجیتالی می‌توانند مزیت رقابتی واحدهای اقتصادی و سازوکارهای داخلی این رابطه‌ی بالقوه را افزایش دهند یا خیر، از اهمیت زیادی برخوردار است. براساس نظریه‌ی قابلیت‌های پویا، این مطالعه، تاثیر قابلیت‌های پایگاه دیجیتالی را بر مزیت رقابتی واحد اقتصادی و همچنین اثر میانجی‌گری کیفیت نوآوری محیطی و بی‌ثباتی محیطی را بررسی می‌کند. ما 242 واحد اقتصادی چینی را به عنوان نمونه انتخاب کردیم و این مدل را با استفاده از روش‌های رگرسیون چندگانه، امتحان کردیم. نتایج نشان می‌دهد که قابلیت پایگاه دیجیتالی، تاثیر مثبت قابل توجهی بر مزیت رقابتی واحد تجاری دارد، و کیفیت نوآوری محیطی، تا حدی نقش میانجیگری بین قابلیت پایگاه دیجیتالی و مزیت رقابتی واحد اقتصادی بازی می‌کند، و تاثیر قابلیت پایگاه دیجیتالی بر کیفیت نوآوری محیطی، به صورت منفی‌ای با بی‌ثباتی محیطی تعدیل می‌شود. این تحقیق سازوکارهای تعامل بین قابلیت پایگاه دیجیتالی و مزیت رقابتی را نشان می‌دهد، که می‌تواند به واحد اقتصادی برای ساختن پایگاه‌های دیجیتالی کمک کند و کیفیت نوآوری محیطی و مزیت رقابتیشان را بهبود بخشد.

2. سابقه‌ی نظری و فرضیه‌ها
نحوه‌ی به دست آوردن و حفظ کردن مزیت‌های رقابتی یک موضوع مهم و اساسی در حوزه‌ی مدیریت راهبردی است (بارنات و مک کندیک 2004، نیوبرت 2008، وانگ و گائو 2021، نایاک و همکارانش 2022). تحقیقات پیشین بر چشم‌اندازی مبتنی بر منابع تمرکز داشته اند، و تاکید می‌کند که منابع باارزش، کمیاب، تغییرناپذیر و غیرقابل تعویض منشاء‌هایی برای مزیت رقابتی هستند (بارنی 1991، نیوبرت 2008). به هر حال، متخصصان به تدریج دریافتند که داشتن این منابع خاص برای حفظ مزیت رقابتی در محیط تجاری ناخوشایند کنونی که دائماً در حال تغییر است، کافی نیست، و حتی واحدهای اقتصادی با منابع مشابه، تفاوت‌هایی را در رفتار نشان می‌دهند (آیزنهارت و مارتین 2000، وانگ 2014).در این زمینه، نظریه‌ی قابلیت پویا را تیس و همکارانش در سال 1997 به عنوان ضمیمه‌ی نظریه‌ی مبتنی بر منابع، مطرح کرده‌اند و به تدریج به یک دورنمای نظری داخلی برای متخصصان تبدیل شده است که نحوه‌ی حفظ مزیت‌های رقابتی و دستیابی به عملکردی عالی در محیط متلاطم کنونی را توضیح می‌دهد (هلفات و رابیچک 2018، سوزا زومر و همکارانش 2020).

تسریع در از سرگیری اصول فنی، تحول دیجیتالی و افزایش فشار نظارتی بر توسعه‌ی پایدار، واحدهای اقتصادی را مجبور می‌کند تا هر چه بیشتر با محیط‌های خارجی غیر قابل اطمینان و پرآشوب روبرو شوند (وانگ و همکارانش 2023). در این زمینه، بهینه‌سازی دائمی در تخصیص منابع، به یک سابقه‌ی اصلی برای واحد اقتصادی برای بدست آوردن مزیت رقابتی تبدیل شده است (تیبریوس و همکارانش 2021). قابلیت‌های پویا، توانایی واحد اقتصادی برای درک فرصت‌ها و تهدیدها، به چنگ آوردن سابقه و پیکربندی مجدد هر دو منابع ملموس و ناملموس در داخل و بیرون واحد اقتصادی را توصیف می‌کند (تیس 2007). با سرعت گرفتن رشد و توسعه و عمومی شدن فناوری دیجیتال، متخصصان قابلیت‌های پویای واحد اقتصادی را گسترش دادند و رابطه‌ی چنین قابلت‌هایی را با نتایج رفتاری واحد اقتصادی مطالعه کردند (سرور و همکارانش 2023، وانگ و همکارانش 2023). قابلیت‌های پویای دیجیتال، به واحدهای اقتصادی کمک می‌کند تا تغییرات مداوم تقاضاهای بازار و توسعه‌های اخیر در اجرای تخصصی چندباره‌ی یک فرایند برای رسیدن به نتیجه یا خروجی را درک کنند، دائماً منابع را برای رسیدن به تخصیص راهبردی بهینه تعدیل کنند و قابلیت‌های خودشان را برای بدست آوردن جریانی مداوم از فرصت‌های ممکن راه‌اندازی کنند (تیس 2018). این امر، می‌تواند برای آن‌ها مزیت رقابتی قابل اطمینانی را فراهم آورد که به راحتی در این محیط دیجیتالی پویای پرشتاب و نامشخص، از بین نمی‌رود (چن و همکارانش 2022).

2.1. تاثیر قابلیت پایگاه دیجیتالی بر مزیت رقابتی واحد اقتصادی
نظریه‌ی مزیت رقابتی، ریشه در نظریه‌ی رقابت دارد که فرض می‌کند رقیبان و چشم‌اندازهای رقابتی از شرط‌های لازم هستند (باین 1956). مزیت رقابتی به صورت یک واحد اقتصادی دارای قابلیت‌های عملکرد قوی‌تر – که معمولاً از طریق هزینه‌ی کمتر و مدل‌های متنوع تولید بدست آمده‌است – از دیگر رقیبانشان در بازار نشان داده می‌شود (پورتر 1985). به علاوه، تحقیق بر روی دیدگاه مبتنی بر منابع، اشاره می‌کند که مزیت رقابتی از منابع اصلی و قابلیت‌های تحت کنترل واحد اقتصادی می‌آید (بارنی 1991). به هر حال، به موجب تغییرات سریع محیطی، منابع اصلی ممکن است که در ادامه مستهلک شوند و از کار بیفتند (تیس و پیزانو 1994) و رقیبان به آسانی از آن تقلید کنند و برای خود منابع سخت می‌شود که مستقیماً به واحدهای اقتصادی کمک کنند تا مزیت رقابتیشان را حفظ کنند (وانگ و همکارانش 2015، میکالف و پاتلی 2017). تخصیص کارآمد و پایدار، و توانایی یکپارچه‌سازی و استفاده از منابع، برای واحدهای اقتصادی به منظور ایجاد مزیت‌های رقابتی پایدار، به امری حیاتی تبدیل شده است (سیرمون و همکارانش 2011، تیبریوس و همکارانش 2021).

تاثیر بهره برداری و اکتشاف بازاریابی بر جهت گیری پیشگامانه بنگاه های کوچک و متوسط ​​B2B

The influence of marketing exploitation and exploration on business-to-business small and medium-sized enterprises’ pioneering orientation

چکیده
1. مقدمه
2. نظریه و فرضیه ها
3. روش تحقیق
4. تحلیل داده ها
5. بحث
ضمیمۀ 1- سنجش ها
دسترسی به داده ها
منابع

چکیده
نظریۀ یادگیری سازمانی، شرکت هایی را مورد بحث قرار می دهد که از طریق فرایندهای تطبیقی، یعنی اکتشاف و بهره بری از مارکتینگ (بازاریابی)، به دانش بازار دست می یابند. در این پژوهش، بررسی می کنیم که این فرایندها چگونه بر جهت گیریِ پیشرو (یعنی تأکید شرکت ها بر آغاز تولید محصولات نوآورانه و جلوتر از رقبا) در شرکت های B2B کوچک و متوسط (SMEs) اثر می گذارند. دیدگاه غالب این است که شرکت ها یا باید به طور همزمان هر دو فرایند را دنبال کنند یا فقط روی یکی از آنها متمرکز شوند. ما این موضوع را به چالش می کشیم و بیان می کنیم که SEM های B2B عموماً باید یک فرایند را به دیگری اولویت دهند تا به طور مؤثری جهت گیری پیشرو را شکل دهند. با این حال، شرایط خاصی مانند یکپارچگیِ زنجیرۀ تأمینِ بالادست (SC) و قدرت زیاد فن آوری اطلاعات (IT)، شرکت ها را قادر می سازند مزایا را از طریق جایگزینی بین فرایندها بهینه سازی نمایند. تحلیل طولی ما از 213 SEM تجارت به تجارت (B2B) این بحث را تأیید می نماید و نشان می دهد اکتشاف بازاریابی، اثر مثبت قوی تری نسبت به بهره بری بازاریابی، بر جهت گیری پیشرو دارد. علاوه بر این، تحلیل ما نشان می دهد که یکپارچگیِ SC بالادست، به تنهایی، تعدیل کنندۀ مزایای اکتشاف بازاریابی نیست، بلکه در مسیرِ تقویت جهت گیریِ پیشرو در SEM های B2B، در ترکیب با IT بسیار قوی، این مزایا را (نسبت به مزایای بهره بری) افزایش می دهد.

2. نظریه و فرضیه ها
2-1 بررسی منابع
از دیدگاه بازاریابی، یادگیری سازمانی، شامل فرایند جامع همسان سازی، حفظ و اشاعۀ دانش بازار است که بینش هایی از درک نیاز مشتریان گرفته تا شناسایی فرصت های شکوفایی را در بر می گیرد. دستیابی به دانش بازار، شرکت ها را قادر می سازد استراتژی های خود را پالایش نمایند و در رقابت پیروز شوند (Kyriakopoulos & Moorman, 2004; Vorhies et al., 2011). بر اساس منابع مربوط به یادگیری سازمانی، شرکت ها می توانند از طریق دخیل شدن در فرایندهای تطبیقی، یعنی اکتشاف و بهره بری بازاریابی، دربارۀ بازار بیاموزند (March, 1991; Vorhies et al., 2011). تحقیقات تجربی پیشین، موقعیت های متفاوت زیادی را مورد بررسی قرار داده اند (جدول 1).

دیدگاه های موجود دربارۀ اجرای فرایندهای تطبیقی به دو گروه تقسیم می شوند. در دیدگاه متمرکز، بیان می شود که شرکت ها باید فقط یکی از دو مورد اکتشاف یا بهره بری را دنبال نمایند (دیگری را حذف کنند) و اثر آن بر یک پیامد خاص مانند عملکرد (Li, Ming, & Song, 2022) یا پیامدهای چندگانه مانند ریسک و بازگشت (Josephson, Johnson, & Mariadoss, 2016) را بررسی نمایند. دیدگاه دوسو، بیان می کند که شرکت ها باید هر دو مورد اکتشاف و بهره بری را همزمان دنبال نمایند و اثرات دوسو بر پیامدهای منفرد مانند عملکرد مالی (Kyriakopoulos & Moorman, 2004) یا پیامدهای متنوع مانند درآمد، سود، رضایت، و عرضۀ محصول جدید (Sarkees, Hulland, & Prescott, 2010) را بررسی نمایند. برخی محقّقان، بیشتر پیش می روند و در یک پژوهش، اثرات متمرکز و دو سو را هم در پیامدهای خاص (Vorhies et al., 2011) و هم در پیامدهای چندگانه (He, Pei, Lin, & Ye, 2021) تحلیل می کنند، یا کاوش عمیق تری برای بررسی اثرات غیر خطی (Lisboa, Skarmeas, & Lages, 2013) و مقایسۀ اثر تمرکز با دو سویی انجام می دهند (Sarkees, Hulland, & Chatterjee, 2014). مطالعات اندکی، یک دیدگاه مقایسه ای را به منظور بررسی اثر نسبیِ اکتشاف بازاریابی در برابر بهره بری بازاریابی به کار گرفته اند Mehrabi et al., 2019; Zhang, Wu, & Cui, 2015).

مطالعات موجود دربارۀ نتایج فرایندهای تطبیقی، دو تمرکزِ اصلی دارند. نتایج مرتبط با عملکرد، محبوب تر و رایج ترند و در آنها اثر بر متریک هایی مانند درآمد (Voss & Voss, 2013)، پیامدهای بازاریابی (Adiwijaya, Wahyuni, Gayatri, & Mussry, 2020)، نتایج مربوط به روابط مشتری (Mehrabi et al., 2019)، رشد فروش (Ho, Osiyevskyy, Agarwal, & Reza, 2020)، پیامدهای سرمایه گذاری (Li et al., 2022) و عملکرد کلّی (Su et al., 2022) بررسی می گردد. مطالعات کمتری بر پیامدهای مربوط به نوآوری مانند نوآوری محصول (Yalcinkaya, Calantone, & Griffith, 2007)، راه اندازی محصول جدید (Sarkees et al., 2010)، مقرون به صرفه بودن و تمایز محصول جدید (O’Cass et al., 2014) و عملکرد کلی نوآوری (He et al., 2021) تمرکز دارند.

بافتن آینده ای سبزتر: اثر مدیریت منابع انسانی سبز (GHRM) و مدیریت زنجیره تامین سبز (GSCM) بر عملکرد پایدار در صنعت نساجی بنگلادش

Weaving a greener future: The impact of green human resources management and green supply chain management on sustainable performance in Bangladesh’s textile industry

چکیده
1. معرفی
2. مروری بر ادبیات پژوهشی و فرضیه سازی
3. روش تحقیق
4. نتایج تجربی
5. بحث و گفتگو
6. نتیجه‌گیری و کاربردهای احتمالی
منابع

چکیده

هدفِ این مطالعه، بررسی تأثیر مدیریت منابع انسانی سبز (GHRM)و مدیریت زنجیره تأمین سبز (GSCM) بر عملکرد پایدار بخش نساجی بنگلادش می‌باشد، و به طور اختصاصی بر جنبه‌های زیست‌محیطی و عملکرد کارکنان تمرکز دارد. همچنین، به بررسی این مسئله می‌پردازیم که چگونه عملکرد زیست‌محیطی و عملکرد کارکنان می‌تواند رابطه بینِ GHRM و GSCM را تعدیل ‌کند. در این مطالعه، داده‌های 450 پرسنل شرکت‌های مختلف نساجیِ بنگلادش جمع‌آوری شدند. مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزار AMOS 24 و با هدفِ تجزیه و تحلیل روابط و تعامل بینِ این متغیرها انجام شد. یافته‌ها نشان دادند که استفاده از شیوه‌های پایدار زیست محیطی در مدیریت منابع انسانی و مدیریت زنجیره تأمین می‌تواند منجر به افزایش پایداری شود. همچنین، نشان دادند که شرکت‌های فعال در صنعت نساجی باید از شیوه‌های GHRM و GSCM برای افزایش عملکرد پایداری خود استفاده کنند. علاوه بر این، شرکت‌ها باید رفاه و مشارکت کارکنان‌ را در اولویت قرار دهند. پیاده‌سازی چنین استراتژی می‌تواند موجبِ تقویت طرح‌های همه‌جانبه پایداری شرکت و افزایش جایگاه شرکت در بینِ ذینفعان گردد. به خاطرِ بررسی نقش میانجی‌گر کارکنان و عملکرد زیست‌محیطی، این مطالعه می‌تواند سهم بزرگی در بهتر شدنِ ادبیات پژوهشی حوزه‌ی پایداری صنعت نساجی داشته باشد، زیرا بر اهمیت استفاده از تکنیک‌های GHRM و GSCM در ارتقایِ عملکرد پایدار تأکید می‌کند. این یافته‌ها می‌توانند بینش‌های ارزشمندی برای شرکت‌های فعال در توسعه طرح‌های پایداری ارائه کنند.

2. مروری بر ادبیات پژوهشی و فرضیه سازی
طیِ سال‌های گذشته، GHRM و GSCM به عنوان استراتژی‌های مهم کسب و کار پایدار بسیار مورد توجه قرار گرفته‌اند. در GSCM، مسائل زیست‌محیطی در مدیریت زنجیره تامین گنجانده شده‌اند، اما در GHRM، مفاهیم زیست‌محیطی و پایداری در منابع انسانی (HR) گنجانده شده‌اند.

خط‌مشی‌ها و رویه‌ها (سینگ و همکاران، 2019؛ حسین و همکاران، 2023؛ مسعود و همکاران، 2023).
بررسیِ تاثیرات GHRM و GSCM بر موفقیت بلندمدت مورد تحقیقات متعدد قرار گرفته است. برای مثال، سینگ و همکارانش (2019) به این موضوع پرداختند که چگونه ترکیب شیوه‌های منابع انسانی سبز، GSCM و فناوری کلان‌داده می‌توانند عملکرد کسب و کار را بهبود دهند، و شایستگی‌های پایدار را از طریق تعهد سازمانی تقویت کنند. المنهاس و همکارانش (2020)، GHRM را به صورت ادغام مفاهیم زیست‌محیطی در سیاست‌ها و شیوه‌های منابع انسانی (HR) تعریف کردند، و تسنگ و همکارانش (2019) یک مرور نظام‌مند از پیشینه‌ی پژوهشی در مورد GSCM انجام دادند.

عملکرد پایدار یک رویکرد جامعه‌نگرانه است که تاثیر بلندمدت سازمان بر اقتصاد، جامعه، و محیط زیست را ارزیابی می‌کند، و پایداری محیطی، مسئولیت اجتماعی، و ثبات مالی را در بر می‌گیرد (مسعود و همکارانش، 2021؛ مسعود و همکارانش، 2023؛ وانگ و همکاران، 2023). از این رو، شرکت‌ها با گنجاندنِ GHRM و GSCM در شیوه های کسب‌وکار خود می‌توانند عملکرد پایدار را بهبود بخشند و به اقتصاد، جامعه، و اکوسیستم جهانی کمک کنند.

چابکی زنجیره تامین و عملکرد پایداری: یک روش پیکربندی به شیوه های مدیریت زنجیره تامین پایدار

Supply chain agility and sustainability performance: A configurational approach to sustainable supply chain management practices

چکیده
1 مقدمه
2 پیش زمینه نظری
3 روش شناختی
4 تحلیل داده ها
5 تحلیل و بحث
6 استنتاج
ضمیمه A
منابع

چکیده
ادبیات مدیریت زنجیره تامین پایدار اشاره به رابطه مثبت بین شیوه های پایداری و عملکرد شرکت دارد. با وجود این، شرکت ها به منظور به کار گیری رویکردهای رقابتی و ابتکارات به محدود سازی منابع پرداختند، این مورد سبب شد که مدیران با تصمیم گیری هایی درباره انتخاب ابتکارات پایداری با چالش هایی روبرو شوند. دو راه حل بالقوه برای این چالش شامل ترکیب قابلیت های سازمان در زنجیره تامین با شیوه های پایداری و همچنین استفاده از چارچوب نظریه ساختاربندی مجموعه منابع (ROT) با هدف کمک به مدیران زنجیره تامین، جهت تصمیم گیری های اگاهانه تر در زمینه پایداری ، می شوند. هدف این مطالعه ، بررسی ترکیبات بالقوه مختلف شرکت ، شیوه های پایداری زنجیره تامین و چابکی زنجیره تامین می باشد که منتهی به عملکرد بالای شرکت شدند. این مطالعه از چارچوب نظریه ساختار مجموعه منابع استفاده کرده و یک رویکرد پیکربندی و روش شناسی تحلیل مقایسه کیفی را به کار می گیرد. این یافته ها نشاندهنده این می باشند که می توان به عملکرد بالا پایداری از طریق مسیرهای مختلف(برابری) از جمله مقادیر بالا و پایین در هر طرح پایداری ارائه شده و همچنین چابکی زنجیره تامین(عدم تقارن) دست یافت. همچنین این یافته ها نشان می دهند که نتایج بستگی به چگونگی ترکیب شیوه ها به جای تاثیرات واحد انها دارند. 

2- پیش زمینه نظری
2-1- نظریه ساختاربندی مجموعه منابع یک شرکت و دیدگاه پیچیدگی علیت
شناسایی، توسعه و استقرار منابع استراتژیک برای بهبود عملکرد از دیرباز در تئوری های مدیریت وجود داشتند. از موارد فوق، تئوری منبع محور (RBT) و متغیرات ان به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته و منطبق با سایر رشته های علمی می باشند(Hitt,2011). سالهاست که محققان به اصلاح تئوری منبع محور با هدف تحقیقات بیشتر و به کارگیری قابلیت ان در پیش بینی و تشریح چگونگی به کارگیری منابع استراتژیک از طریق کسب و کار، به منظور ایجاد امتیاز رقابتی و بازدهی نتایج مرتبط با عملکرد مثبت ، می پردازند. در چارچوب این اصلاحات، مطالعه پیکر بندی های خاص منابع همچنان ادامه دارد (Malik etal 2021, Wiklund and shepherd ,2003 ).

در میان نظریه های ترکیب منابع مختلف، نظریه ساختاربندی مجموعه منابع یک شرکت به طور مستقیم نقش مدیران و ترکیبات منابع را مورد توجه قرار داده است (Hitt,2011: Sirmon et al,2011: Queiroz etal 2022). همچنین این نظریه به تشریح این مورد می پردازد که به جای در اختیار گرفتن منابع ساده، مسیر منابع توسعه یافته و مورد استفاده قرار می گیرند، زیرا این مورد بیشتر با جنبه اعتبار بخشی به شرکت در ارتباط می باشد(Skipworth etal,2023: Gligor etal 2022:sermon etal 2011). علاوه بر این، نظریه پیچیدگی نشاندهنده این مورد است که روابط بین متغیرها می تواند با توجه به ایجاد تغییر ناگهانی غیر خطی شوند، بنابراین، در شرایط خاص، علیت مشابه تاثیرات متفاوت را به همراه خواهد داشت (Urry,2005,p.4). این مبحث به این مورد اشاره دارد که رابطه بین متغیرها و عملکرد، همیشه خطی و در مسیر یکسان نمی باشد. علاوه بر این، متغیرها می توانند در زمان بررسی و در ترکیب با دیگر متغیرها ، نتایج مختلفی را به همراه داشته باشند (Malik etal,2021: russo etal 2019). بنابراین، نظریه ساختاربندی مجموعه منابع یک شرکت پیش بینی می کند که ترکیبات خاص و مختلف منابع ممکن است به شرکتها در جهت دستیابی به عملکرد برتر کمک کنند. این مطالعه مبتنی بر ساختاربندی مجموعه منابع یک شرکت، به نظریه پردازی درباره شیوه های پایداری و چابکی زنجیره تامین، به عنوان منابعی می پردازد که خود منتهی به عملکرد برتر می شود. چارچوب نظری نتیجه (شکل 1) از ترکیبات بالقوه شیوه های پایداری شرکت، شیوه های پایداری زنجیره تامین، چابکی زنجیره تامین و تاثیر انها بر عملکرد پایداری شرکت تشکیل شده است. مولفه های این چارچوب (شکل 1) در بخشهای بعدی مورد بحث قرار گرفتند.

2-2- منابع مدیریت زنجیره تامین پایدار: شیوه های پایداری زنجیره تامین و شرکت
تحقیقات قابل توجه مربوط به پایداری مدیریت زنجیره تامین ، شیوه های خارجی(زنجیره تامین) و داخلی(شرکت) را ازجنبه منبع استراتژیک تفکیک می کند(Pinto2020: Yang and wang,2023: machado etal 2023). برای نمونه، Kirchoffetal (2016) مدیریت زنجیره تامین سبز را به مدیریت محیط داخلی و روابط خارجی با شرکا زنجیره تامین تقسیم می کند. همچنین،Gualandris and Kalschmidt(2014) به تشریح شیوه های زنجیره تامین پایدار به عنوان مدیریت فرایند داخلی و مدیریت تامین خارجی پایدار پرداختند. دلیل تفکیک شیوه های پایداری داخلی و خارجی، نیاز شرکت به تولید منابع داخلی از طریق ادغام انها با دیگر بخشهای عملکردی ، در همان سطوح و ادغام با شرکای زنجیره تامین خارجی، خارج از محدوده شرکت می باشد (Gong etal 2018).

اثر شیوه‌های مدیریت منابع انسانی (HRM) با مشارکت بالا بر انعطاف‌پذیری زنجیره تامین و عملکرد عملیاتی

The effect of high-involvement human resource management practices on supply chain resilience and operational performance

چکیده
1 مقدمه
2 مرور ادبیات و توسعه فرضیه
3 روش شناسی تحقیق
4 تحلیل ها و نتایج
5 بحث و مفاهیم
6 نتیجه گیری ها و محدودیت ها
پیوست A
پیوست B
منابع

چکیده
انعطاف پذیری زنجیره تامین (SC) موضوعی بسیار مهم برای متخصصان و دانشگاهیان است زیرا یک سلاح رقابتی برای شرکت ها به منظور مقابله با ریسک های مخرب SC است. این تحقیق تاثیر شیوه های مدیریت منابع انسانی با مشارکت زیاد را بر انعطاف پذیری SC از دیدگاه توانایی-انگیزه-فرصت بررسی می کند. همچنین این تحقیق رابطه بین ابعاد انعطاف پذیری SC و عملکرد عملیاتی را بررسی می کند. فرضیه های پیشنهادی براساس داده های جمع آوری شده از 206 تولید کننده چینی با استفاده از مدلسازی معادله ساختاری آزمایش شدند. این نتایج نشان دادند که مشارکت کارکنان مهمترین نقش را در بهبود انعطاف پذیری تامین کننده، مصرف کننده و انعطاف پذیری داخلی ایفا می کند. علاوه بر این، مهارت های کارکنان تنها انعطاف پذیری داخلی و مصرف کننده را تسهیل می کند اما تاثیر معنی داری بر انعطاف پذیری تامین کننده ندارد. در مقابل، مشوق های کارکنان تاثیری بر بعد انعطاف پذیری SC ندارد. همچنین می توان دریافت که انعطاف پذیری داخلی و انعطاف پذیری مصرف کننده هر دو اثرات مثبت بر عملکرد عملیاتی دارند در حالی که انعطاف پذیری تامین کننده تاثیر معنی داری ندارد. این یافته ها به این ادبیات و عمل کمک می کنند. 

2- مرور ادبیات و توسعه فرضیه
2-1- دیدگاه AMO شیوه های HRM با مشارکت زیاد
با توجه به اینکه کارکنان در یک سیستم یکپارچه HRM قرار گرفتند، بررسی شیوه های HRM به صورت مجزا کافی نیست. جیانگ و همکاران (2012) یک دیدگاه AMO را برای تجزیه شیوه های یکپارچه HRM در سه بعد در نظر گرفتند: شیوه های مهارت، انگیزه، و افزایش فرصت. شرکت ها می توانند توانایی کارکنان از طریق انتخاب دقیق و آموزش گسترده، انگیزه از طریق مشوق ها و پاداش ها و فرصت از طریق تیم های کاری و بازخورد توسعه دهند (جیانگ و همکاران، 2012؛ یو و همکاران، 2017). این تحقیق در راستای این مفهومی سازی مهارت ها، مشوق ها و مشارکت کارکنان را بعنوان سه مولفه از شیوه های HRM با مشارکت زیاد در نظر می گیرد (هو و همکاران، 2015).

اگرچه سه بعد مبتنی بر تمرین فوق به صورت مستقیم توانایی ها، انگیزه ها و فرصت های کارکنان را را نشان نمی دهند، ما استدلال می کنیم که این شیوه ها می توانند به صورت موثری از طریق مکانیسم های دیدگاه AMO کار کنند. تحقیقات قبلی SCM از این دیدگاه AMO استفاده کردند تا توضیح دهند که چگونه شیوه های HRM به فعالیت ها، قابلیت ها یا عملکرد SCM کمک می کنند. بعنوان مثال، یو و همکاران (2020) پیشنهاد کردند که شیوه های سبز HRM باید توسعه یابند تا توانایی کارکنان را از طریق آموزش، انگیزه را از طریق مشوق ها و فرصت را از طریق محیط هدایتی ارائه دهند. به همین ترتیب، سینگ و همکاران (2020) از دیدگاه AMO برای ارتباط HRM سبز، نوآوری سبز، و عملکرد محیطی استفاده کردند. این مطالعه با استفاده از دیدگاه AMO این تحقیق را گسترش می دهد تا نشان دهد که چگونه سه دسته از شیوه های HRM را می توان برای ایجاد انعطاف پذیری SC استفاده کرد.

به ویژه، مهارت های کارکنان، مهارت ها، دانش و توانایی هایی هستند که نیازمندی های خاص شغل را برآورده می کنند (پاگل و همکاران، 2010). مهارت های کارکنان بعد توانایی دیدگاه AMO را نشان می دهد که متکی بر انتخاب کارکنان مناسب و برنامه های آموزشی است که عمق مهارت (فراتر از سطح متوسط صنعت) و وسعت (تکمیل چندین وظیفه) را افزایش می دهد (بات، 2002). مشوق های کارکنان به استفاده از روش های مناسب برای ایجاد انگیزه برای کارکنان به منظور استفاده از دانش و مهارت های خود اشاره می کند به طوری که آنها بتوانند به اهداف سازمانی خود دست یابند (احمد و شرودر، 2003؛ پادویک و دابو، 2009). بدین ترتیب، مشوق های کارکنان بعد انگیزه دیدگاه AMO را نشان می دهد که شرکت ها می توانند اهداف مستمر برای کارکنان به منظور ایجاد انگیزه بالقوه تعیین کنند. علاوه بر این، آنها می توانند مکانیسم های پاداش را طراحی کنند تا متعهدترین کارکنان نسبت به اهداف سازمانی را شناسایی کنند و به آنها الهام دهند (لاک و لاتام، 2002). مشارکت کارکنان به ایجاد یک ساختار مسطح سازمانی اشاره می کند که کارکنان به طور کامل عقاید خود را بیان می کنند و مشارکت فعال در حل مسئله و فعالیت های بهبود فرایند دارند (بات، 2002؛ هوسیلد، 1995). مشارکت کارکنان نشان دهنده بعد فرصت از دیدگاه AMO است که شرکت ها می توانند تیم هایی را تشکیل دهند تا پلتفرمی را به کارکنان ارائه دهد که استعدادهای آنها را حفظ می کند و توسعه می دهد و حس مشارکت آنها را افزایش می دهد. آنها همچنین می توانند اطلاعات بازخورد عملکردی ارائه دهند که به کارکنان اجازه دهد تا حالت های کاری خود را همراستا با اهداف سازمانی خود تعیین کنند (بیردی و همکاران، 2010).