اپلیکیشن های کمک محور انسان برای محیط کاری آینده

Human Centered Assistance Applications for the working environment of the future

چکیده
1. ایده اپلیکیشن های دستیار انسان محور (HCAA)
2. تعامل HCAA از منظر فاکتور انسانی
3. نتیجه گیری
منابع

چکیده
زمینه: تغییرات اجتماعی، تکنولوژیکی و قانونی راه حل های جدیدی برای کمک به نیروی کار انسانی در محیط کار صنعتی اینده ارائه می دهند.

هدف: بهینه سازی شرایط کاری با استفاده از سیستم های دستیار هماهنگ از نظر پذیرش انسانی و رفاه. موسسه ارگواکونومیک در دانشگاه فنی مونچن (TUM) با سه راه حل فنی این رویکرد را دنبال می کند: اسکلت های خارجی (اگزواسکلتون) (Lifting Aid)، ربات های همکار (Cobot) و اورتوزیس (Assembly Glove).

روش ها: دانش های علمی پایه در زمینه علوم شناختی، شاخص های آنتروپومتریک، بیومکانیک و فیزیولوژی پایه طراحی های کاربرگرا (user-oriented) و بررسی ها از طریق آنالیزهای تنفسی، دنبال کردن حرکت، اندازه گیری نیرو و شبیه سازی را فراهم می کند.

نتیجه گیری: انسان با تمام توانایی ها، انعطاف پذیری و دانش اش، اصلی ترین فاکتور موفق در محیط کار آینده خواهد بود. بنابراین برای مدیریت چالش های پیش رو مانند تغییر در ساختارجمعیت، نیروی کار متنوع و شغل های پرتنش لازم است تا رویکردهای هولیستیک (کل نگر) که مکمل اعمال انسانی هستند گسترش یابند.

1.2. تعامل انسان- ربات اساس سیستم های دستیاری جدید
در سال 2013، 178132 واحد در سال ربات صنعتی به فروش رفت که با یک افزایش 12 درصدی همراه بود و بالاترین تعداد ربات های صنعتی فروخته شده بود. خصوصا صنایع شیمیایی، لاستیک سازی، پلاستیک و غذا بیشترین تعداد این ربات ها را خریداری کردند. این افزایش پیوسته در خرید ربات های صنعتی نیاز به سیستم های تولیدی جدید با شرایط کاری بهبود یافته را الزامی خواهد کرد. این ربات های همکار فعالیت های سنگین و مکرر که قبلا بر دوش نیروی کار انسانی بود را انجام خواهند داد. بر خلاف سیستم های کاری امروزی، انسان ها و ربات ها نه تنها در کنارهم بلکه به صورت یک تیم با هم کار خواهند کرد. این تعامل آینده که تعامل انسان- ربات نیز خوانده می شود (HRI، شکل 1)، با تفکیک کامل انسان و ربات ها شروع شده است.

انسان ها سیستم های خودکار را در یک فضای کاری طراحی شده به کارگرفته و برنامه ریزی می کنند. فنس ها، سدها و سایر محیط های ایمن تضمین می کنند که هیچ انسانی آسیب نبیند و سیستم رباتیک بتواند وظایف از پیش تعیین شده اش را پیش ببرد. اما مانند هر ابزار دستی دیگر، ربات ها نیز از نظر عملکرد در حال تکامل هستند و برای بدست اوردن کارایی بالا و ایمنی بیشتر توانایی های جدیدی کسب می کنند.

این تکامل اکنون سیستم های هیبریدی را امکان پذیر می سازد که در آن دو جزء انسان و ماشین در بخش تولید همکاری می کنند. تعامل انسان-ربات (HRI) به عنوان یک واژه کلی برای تمام اشکال تعامل بین انسان و ربات است که می توان آن را به عنوان یک عبارت کلی برای چنین سیستم های هیبریدی در نظر گرفت که خود به چندین زیرگروه تقسیم می شود (شکل 1). دسته بندی از چهار معیار فضای کاری، زمان کاری، هدف، و تماس به صورت از بالا به پایین تبعیت می کند. دیرمرمن فضای همپوشانی در محدوده کاری ربات و انسان را فضای کاری مشترک توصیف می کند. زمان کاری زمانیست که اجزاء در داخل فضای کاری مشغول کار هستند. هر جزء تیم تعاملی هدفی دارد که می خواهد به آن برسد. این هدف مانند زمان کاری و فضای کاری می تواند با هدف طرف مقابل جور یا ناجور باشد. در نتیجه، اگر یک فضای کاری مشترک وجود داشته باشد که هر دو جزء به صورت همرمان در آن مشغول کار باشند، تعامل انسان-ربات را می توان از نوع تعامل انسان-ربات Coexistence (HRCoex) را دانست. انسان و ربات لزوما مجبور نیستند که در HRCoex هدف یکسانی را دنبال کنند، زیرا آنها می توانند کارهای متفاوتی انجام دهند. اما در همکاری ربات و انسان (HRCoop)، این دو روی یک هدف بسیار مشابه کار می کنند و الزامات زمانی و فضایی را در یک زمان مشابه برآورده می کنند. اگر تماس مستقیم (به صورت فیزیکی، شنوایی یا لامسه ای) بین انسان ها و ربات ها اتفاق بیافتد، این تعامل را می توان به عنوان مشارکت انسان- ربات (HRCollab) را در نظر گرفت.

قابلیت پلت فرم دیجیتال، کیفیت نوآوری محیطی و مزیت رقابتی شرکت ها: نقش تعدیل کننده عدم اطمینان محیطی

Digital platform capability, environmental innovation quality, and firms’ competitive advantage: The moderating role of environmental uncertainty

خلاصه
1. مقدمه
2. سابقه‌ی نظری و فرضیه‌ها
3. هنجارها
4. نتایج
5. نتیجه و تصمیم‌گیری
انطباق با استانداردهای اخلاقی
تقدیر و تشکر
منابع

چکیده
در زمینه‌ی عصر «اینترنت پلاس»، بررسی این موضوع که آیا پایگاه‌های دیجیتالی می‌توانند مزیت رقابتی واحدهای اقتصادی و سازوکارهای داخلی این رابطه‌ی بالقوه را افزایش دهند یا خیر، از اهمیت زیادی برخوردار است. براساس نظریه‌ی قابلیت‌های پویا، این مطالعه، تاثیر قابلیت‌های پایگاه دیجیتالی را بر مزیت رقابتی واحد اقتصادی و همچنین اثر میانجی‌گری کیفیت نوآوری محیطی و بی‌ثباتی محیطی را بررسی می‌کند. ما 242 واحد اقتصادی چینی را به عنوان نمونه انتخاب کردیم و این مدل را با استفاده از روش‌های رگرسیون چندگانه، امتحان کردیم. نتایج نشان می‌دهد که قابلیت پایگاه دیجیتالی، تاثیر مثبت قابل توجهی بر مزیت رقابتی واحد تجاری دارد، و کیفیت نوآوری محیطی، تا حدی نقش میانجیگری بین قابلیت پایگاه دیجیتالی و مزیت رقابتی واحد اقتصادی بازی می‌کند، و تاثیر قابلیت پایگاه دیجیتالی بر کیفیت نوآوری محیطی، به صورت منفی‌ای با بی‌ثباتی محیطی تعدیل می‌شود. این تحقیق سازوکارهای تعامل بین قابلیت پایگاه دیجیتالی و مزیت رقابتی را نشان می‌دهد، که می‌تواند به واحد اقتصادی برای ساختن پایگاه‌های دیجیتالی کمک کند و کیفیت نوآوری محیطی و مزیت رقابتیشان را بهبود بخشد.

2. سابقه‌ی نظری و فرضیه‌ها
نحوه‌ی به دست آوردن و حفظ کردن مزیت‌های رقابتی یک موضوع مهم و اساسی در حوزه‌ی مدیریت راهبردی است (بارنات و مک کندیک 2004، نیوبرت 2008، وانگ و گائو 2021، نایاک و همکارانش 2022). تحقیقات پیشین بر چشم‌اندازی مبتنی بر منابع تمرکز داشته اند، و تاکید می‌کند که منابع باارزش، کمیاب، تغییرناپذیر و غیرقابل تعویض منشاء‌هایی برای مزیت رقابتی هستند (بارنی 1991، نیوبرت 2008). به هر حال، متخصصان به تدریج دریافتند که داشتن این منابع خاص برای حفظ مزیت رقابتی در محیط تجاری ناخوشایند کنونی که دائماً در حال تغییر است، کافی نیست، و حتی واحدهای اقتصادی با منابع مشابه، تفاوت‌هایی را در رفتار نشان می‌دهند (آیزنهارت و مارتین 2000، وانگ 2014).در این زمینه، نظریه‌ی قابلیت پویا را تیس و همکارانش در سال 1997 به عنوان ضمیمه‌ی نظریه‌ی مبتنی بر منابع، مطرح کرده‌اند و به تدریج به یک دورنمای نظری داخلی برای متخصصان تبدیل شده است که نحوه‌ی حفظ مزیت‌های رقابتی و دستیابی به عملکردی عالی در محیط متلاطم کنونی را توضیح می‌دهد (هلفات و رابیچک 2018، سوزا زومر و همکارانش 2020).

تسریع در از سرگیری اصول فنی، تحول دیجیتالی و افزایش فشار نظارتی بر توسعه‌ی پایدار، واحدهای اقتصادی را مجبور می‌کند تا هر چه بیشتر با محیط‌های خارجی غیر قابل اطمینان و پرآشوب روبرو شوند (وانگ و همکارانش 2023). در این زمینه، بهینه‌سازی دائمی در تخصیص منابع، به یک سابقه‌ی اصلی برای واحد اقتصادی برای بدست آوردن مزیت رقابتی تبدیل شده است (تیبریوس و همکارانش 2021). قابلیت‌های پویا، توانایی واحد اقتصادی برای درک فرصت‌ها و تهدیدها، به چنگ آوردن سابقه و پیکربندی مجدد هر دو منابع ملموس و ناملموس در داخل و بیرون واحد اقتصادی را توصیف می‌کند (تیس 2007). با سرعت گرفتن رشد و توسعه و عمومی شدن فناوری دیجیتال، متخصصان قابلیت‌های پویای واحد اقتصادی را گسترش دادند و رابطه‌ی چنین قابلت‌هایی را با نتایج رفتاری واحد اقتصادی مطالعه کردند (سرور و همکارانش 2023، وانگ و همکارانش 2023). قابلیت‌های پویای دیجیتال، به واحدهای اقتصادی کمک می‌کند تا تغییرات مداوم تقاضاهای بازار و توسعه‌های اخیر در اجرای تخصصی چندباره‌ی یک فرایند برای رسیدن به نتیجه یا خروجی را درک کنند، دائماً منابع را برای رسیدن به تخصیص راهبردی بهینه تعدیل کنند و قابلیت‌های خودشان را برای بدست آوردن جریانی مداوم از فرصت‌های ممکن راه‌اندازی کنند (تیس 2018). این امر، می‌تواند برای آن‌ها مزیت رقابتی قابل اطمینانی را فراهم آورد که به راحتی در این محیط دیجیتالی پویای پرشتاب و نامشخص، از بین نمی‌رود (چن و همکارانش 2022).

2.1. تاثیر قابلیت پایگاه دیجیتالی بر مزیت رقابتی واحد اقتصادی
نظریه‌ی مزیت رقابتی، ریشه در نظریه‌ی رقابت دارد که فرض می‌کند رقیبان و چشم‌اندازهای رقابتی از شرط‌های لازم هستند (باین 1956). مزیت رقابتی به صورت یک واحد اقتصادی دارای قابلیت‌های عملکرد قوی‌تر – که معمولاً از طریق هزینه‌ی کمتر و مدل‌های متنوع تولید بدست آمده‌است – از دیگر رقیبانشان در بازار نشان داده می‌شود (پورتر 1985). به علاوه، تحقیق بر روی دیدگاه مبتنی بر منابع، اشاره می‌کند که مزیت رقابتی از منابع اصلی و قابلیت‌های تحت کنترل واحد اقتصادی می‌آید (بارنی 1991). به هر حال، به موجب تغییرات سریع محیطی، منابع اصلی ممکن است که در ادامه مستهلک شوند و از کار بیفتند (تیس و پیزانو 1994) و رقیبان به آسانی از آن تقلید کنند و برای خود منابع سخت می‌شود که مستقیماً به واحدهای اقتصادی کمک کنند تا مزیت رقابتیشان را حفظ کنند (وانگ و همکارانش 2015، میکالف و پاتلی 2017). تخصیص کارآمد و پایدار، و توانایی یکپارچه‌سازی و استفاده از منابع، برای واحدهای اقتصادی به منظور ایجاد مزیت‌های رقابتی پایدار، به امری حیاتی تبدیل شده است (سیرمون و همکارانش 2011، تیبریوس و همکارانش 2021).

 ترویج رشد کسب و کار با نوآوری مالی و دیجیتالی سازی: تأثیر متقابل نوآوری فناوری سبز، رقابت در بازار محصول و عملکرد شرکت

Financial innovation and digitalization promote business growth: The interplay of green technology innovation, product market competition and firm performance

چکیده
1 مقدمه
۲ مرور ادبیات
3 روش تحقیق
4 نتایج و مباحثه
5 نتیجه گیری و سیاست پیشنهادی
اعلامیه نویسندگان
اعلامیه تعارض منافع
منابع

چکیده
با ظهور نوآوری‌های فناورانه، دیجیتالی‌شدن امور مالی با ترکیبی از مدل‌های جدید و توسعه نوآوری‌های مالی جامع، اهمیت بسیاری برای شرکت‌های تجاری دارد تا بر روی رقابت محصولات نوآورانه و رقابت بازاری تأکید کنند. بنابراین، دیجیتالی‌شدن مالی و دستورالعمل‌های محیط کسب‌وکار به بهبود عملکرد مالی شرکت‌های تجاری کمک می‌کنند. این تحقیق نقش رقابت در بازار محصول بر عملکرد شرکت را از طریق نقش واسطه‌ای نوآوری مالی دیجیتال ارزیابی می‌کند. داده‌های سالانه 90 شرکت از سال 2014 تا 2020 از بورس اوراق بهادار پاکستان گرفته شده است. نتایج تجربی با استفاده از سه مسیر با استفاده از روش رگرسیون مدل معادلات ساختاری (SEM) تخمین زده شده‌اند. تحقیق نشان می‌دهد که رقابت در بازار محصول به تعیین عملکرد شرکت ارتقاء مثبتی داشته است. علاوه بر این، نوآوری مالی دیجیتال به عنوان واسطه در تحقیق عمل کرده است که جزئی مثبت به تعیین عملکرد شرکت ارتقاء می‌دهد. این نشان می‌دهد که نوآوری مالی شرکت قادر به توجیه کامل برای عملکرد شرکت نمی‌باشد. این تحقیق عوامل دیگر متعددی که عملکرد شرکت را تعیین می‌کنند، را دربر نمی‌گیرد. نتایج تحقیق یک کمک تجربی و نظری مفید به دیجیتالی‌شدن و نوآوری محصول ارائه می‌دهد. یافته‌ها به بررسی دلایل پیشینه نوآوری مالی و عملکرد شرکت کمک می‌کنند. این مدل تحقیق می‌تواند به محققان در طراحی استراتژی‌های قوی برای ارزیابی تأثیر بر عملکرد شرکت کمک کند. پژوهشگران ممکن است با یکپارچه‌سازی این روش، درک‌های ارزشمندی را پیش ببرند. در خصوص اصالت، این نتایج نشان می‌دهند که نوآوری دیجیتال مثبتاً بر عملکرد شرکت تأثیر می‌گذارد از طریق ارائه محصولات نوآورانه و دیجیتالی‌شدن. یافته‌ها به ادبیات نوآوری دیجیتال افزوده می‌شود و تحقیق توصیه می‌کند که سازمان‌های تجاری باید بهبود نوآوری مالی و دیجیتالی‌شدن در شرکت‌های تجاری خود توجه خاصی داشته باشند.

۲- مرور ادبیات
مطالعات مختلف نقش رقابت شدید در بازار محصول (PMC) را بر عملکرد شرکت (FP) بررسی کرده اند.
FP از طریق روابط مشتری، مدیریت مالی کارآمد، مدیریت منابع انسانی و بهبود تولید، اندازه گیری می شود (اپشتین و همکاران، 2004). پنگ و لین (2019)FP را با اطمینان از جایگاه بازار، نتایج عملیاتی و سودآوری اندازه گیری کردند. معمولاً از شاخص مالی برای اندازه گیری عملکرد شرکت استفاده می کنیم زیرا بیشتر داده ها از گزارش های شرکتی به دست می آید که اعتماد سهامداران را افزایش می دهد (آندرسن و همکاران، 2016). PMC زمانی رخ می دهد که شرکت ها کالاها و خدمات خود را در بازاری به فروش می رسانند که در آن محصولات مشابه بسیاری وجود دارد (جارونجیترکام و همکاران، 2020).

مطالعات گذشته نشان می دهد که رقابت شدید می تواند باعث افزایش بهره وری شود زیرا شرکت ها برای رقابت با یکدیگر مجبورند کارآمدتر باشند (آل حلبوسی و همکاران، 2023؛ مجید و همکاران، 2023). مفهوم مزیت رقابتی برای یک شرکت بسیار حیاتی است تا سودهای مالی را به حداکثر برساند (دانک، 2007؛ جاوید و همکاران، 2020). تجزیه و تحلیل رقابتی در بازار محصول بسیار پیچیده است. بیشتر پژوهشگران موافقند که بازارهای رقابتی منجر به استفاده موثر از منابع می‌شوند. پورتر و لیند (1995) به صورت تجربی بررسی کردند که رقابت در بازارهای محصول مفید و مضر برای موفقیت یک شرکت است. امان و همکاران (2013) به رابطه مثبت بین PMC و بهره وری در کشورهای در حال توسعه اشاره کردن.

PMC می تواند به شیوه های مختلفی بر عملکرد شرکت تأثیر بگذارد. برخی از مطالعات نشان داده اند که PMC باعث بهبود FP می شود. مرادی و همکاران (2017) . PMC را در ایران از سال 2004 تا 2012 مورد بررسی قرار دادند. این بررسی نشان داد که یک رابطه مثبت بین PMC و FP وجود دارد. او و شین (2020) PMC را با FP در ایالات متحده از سال 1990 تا 2011 مرتبط کردند. مطالعه نشان داد که انگیزه مدیر با PMC به طور مثبت در تعیین FP کمک کرده است

تاثیر ویژگی های فردی صاحبان مشاغل بر ثبت اختراع در زمینه نوآوری دیجیتال

The impact of business owners’ individual characteristics on patenting in the context of digital innovation

چکیده
1 مقدمه
2 پیش زمینه نظری و فرضیه های تحقیق
3 روش شناسی
4 نتایج
5 بحث
6 نتیجه گیری ها
منابع

چکیده

     زمانی که تغییرات دیجیتالی با ایجاد تقاضا برای محصولات دیجیتالی جدید، فرایندها، و فناوری ها افزایش می یابند، ایجاد اتفاق نظر در میان تمام عوامل درگیر در استراتژی های نوآوری دیجیتالی شرکت ضروری است. مالکان تا حد زیادی بر اهداف و طراحی شرکت تاثیر می گذارند: آنها گروهی هستند که مدیریت عالی باید به آن توجه ویژه ای کند. درک اینکه کدام جنبه های فردی مالکان بر فرایندهای نوآوری دیجیتالی تاثیر می گذارد، بسیار مهم است. با این حال، تحقیقات مربوط به تاثیر ویژگی های مالکان بر نوآوری دیجیتالی نادر هستند. این مقاله بیش از 550 شرکت دارنده اختراع درگیر در نوآوری دیجیتالی را تحلیل می کند تا این شکاف را پر کند. این تحقیق رابطه بین ویژگی های مالکان و فعالیت ثبت اختراع را ارزیابی می کند. این نتایج تاثیر معنی دار نوع جنسیت، آموزش، و وضعیت اقلیت مالکان را در نوآوری دیجیتالی نشان می دهند. یافته های این تحقیق با موافقت با درک عمیق تر پروفایل مالکان از نوآوری دیجیتالی به مدیریت عالی کمک می کنند تا دو استراتژی مشارکت موثر تر را برای عملکرد بهتر فرایند تغییرات دیجیتالی شناسایی کنند.

2 پیش زمینه نظری و فرضیه های تحقیق
2-1 نوآوری دیجیتالی و صنعت 4.0
     نوآوری دیجیتالی به صورت ایجاد (و تغییر بعدی در) عرضه های بازار، فرایندهای کسب و کار، یا مدل هایی درک می شود که نتیجه ای از کاربرد فناوری دیجیتالی هستند (نامبیسان و همکاران، 2017)، که یک مولفه اساسی تغییرات دیجیتالی است که توسط تغییرات دیجیتالی کلی اقتصاد یا جامعه مشخص شده است: نوآوری دیجیتالی با معرفی یا بهبود محصولات و خدمات براساس فناوری های دیجیتالی، موتور تغییر است (وگا و چیاسون، 2019؛ گلینکینا و همکاران، 2020). همچنین نوآوری دیجیتالی نقش اساسی در سطح شرکت دارد. آبرل و همکاران (2016) نشان می دهند که چگونه یک شرکت می تواند نقش منفعل یا فعال در تغییرات دیجیتالی داشته باشد و اینکه چگونه توانایی ایجاد راه حل های نوآورانه ضروری می شود. به همین ترتیب، جعفری-صادقی و همکاران (2021) سه جنبه از تغییرات دیجیتالی را در سطح شرکت متمایز می کنند: آمادگی، بررسی فناوری دیجیتالی (بعنوان مثال، تحقیق و توسعه)، و بهره برداری از فناوری دیجیتالی (بعنوان مثال، ثبت اختراع ها و علائم تجاری). نویسندگان یک رابطه مثبت بین درخواست های ثبت اختراع، کارآفرینی فناوری، و گسترش بازار فنی پیدا کردند. علاوه بر ارتباط مستقیم بین تغییرات دیجیتالی و نوآوری دیجیتالی (یعنی نوآوری دیجیتالی یک مولفه از تغییرات دیجیتالی است)، یک ارتباط غیرمستقیم نیز وجود دارد. نوآوری دیجیتالی به صورت قابلیت های ضروری برای هدایت یک تغییر موفق مفهوم سازی شده است. بنابراین، سازمان ها با تجربه فرایندهای نوآوری مهارت هایی را برای بهبود محصولات و فرایندهای دیجیتالی خودشان و در نهایت عملکرد خودشان بدست می آورند (سلاندر و همکاران، 2013؛ لائورنزا و همکاران، 2018).

     به ویژه چالش نوآوری دیجیتالی برای شرکت های تولید کننده (آبرل و همکاران، 2016)، که متعهد به یکپارچگی فناوری های دیجیتالی با محصولات و فرایندهای فیزیکی با توجه به پارادایم صنعت 4.0 هستند، مهم است (جوهانسن و همکاران، 2021). شرکت های تولید کننده در مقیاس بزرگ و کوچک و متوسط برای اتخاذ پارادایم صنعت 4.0 و بهره برداری از مزایای آن، یک مسیر نوآوری دیجیتالی پیچیده را در پیش می گیرند (الیا و همکاران، 2021؛ دل گوییدیس و همکاران، 2021).

     با این اوصاف، مبحث مالکیت معنوی- بعنوان مثال حمایت از ثبت اختراع- بعد مهمتری را در شرکت های خدماتی شامل می شود (جعفری-صادقی و همکاران، 2021)، حتی اگر دو بخش فعالیت به صورت افزایشی به خدمات گرایی همگرا شوند (کیم و همکاران، 2019؛ فرانک و همکاران، 2019). مطالعه دادهای ثبت اختراع برای فناوری های دیجیتالی جدید در درک ماهیت و پویایی های فرایندهای نوآوری سودمند است (پزونی و همکاران، 2022)، یعنی در حوزه های تغییرات دیجیتالی و صنعت 4.0 سودمند است، در حالی که فعالیت ثبت اختراع یک جایگزین برای نوآوری دیجیتالی است (آهن، 2020؛ وانگ و هسو، 2021؛ جمال، 2021). تحقیقات اخیر افزایش معنی دار در ثبت اختراع ها و رقابت مبتنی بر ثبت اختراع را برای فناوری های صنعت 4.0 گزارش می کنند (بناسی و همکاران، 2020؛ چی-یی و بو-ون، 2021). در زمینه خودکارسازی زیاد و ارتباط بیش از حد با سرعت زیاد نرخ نوآوری، پویایی های مرتبط با اقدام قانونی ثبت اختراع، حمایت از ثبت اختراع، و ثبت اختراع استراتژیک ثابت می کنند که شرکت های مهاجم بهتر عمل می کنند (چی-یی و بو-ون، 2021). بودرو و همکاران (2022) نشان می دهند که نوآوری های دیجیتالی می توانند با ترکیب ثبت اختراع ها و کپی رایت که طراحی محصول دیجیتالی و محتوای دیجیتالی را پوشش می دهد، محافظت شوند.

نگهداری و کنترل کیفیت تجهیزات پزشکی مبتنی بر فناوری ترکیب اطلاعات

Maintenance and Quality Control of Medical Equipment Based on Information Fusion Technology

چکیده

1 مقدمه

2 نگهداری و کنترل کیفیت تجهیزات پزشکی

3 تست تعمیر و نگهداری

4 نتیجه

منابع

چکیده

در زمینه پزشکی، برای استفاده مطمئن از تجهیزات پزشکی بزرگ، باید نگهداری منظم و دقیق بر روی آنها انجام شود. در مرحله تعمیر و نگهداری از تجهیزات پزشکی در ابعاد بزرگ، بیشتر کارکنان پزشکی سیستم مربوط به مدیریت کیفیت را تشکیل نداده اند. بی توجهی به نگهداری روزانه و نگهداری عمومی، خطرات نهفته بسیاری در اتفاقات پزشکی دارد. به این خاطر کنترل کیفیت از دستگاه های پزشکی بزرگ شدت پیدا کرده است. کنترل باید قبل، بعد و درحین انجام رخداد به خوبی انجام شود. و برای رسیدن به یک روش نگهداری معقول از تجهیزات باید یک آنالیز همه جانبه و جامع از روش های عملیاتی تجهیزات انجام شود. بنابراین، این مقاله در مورد نگهداری، مدیریت و مدیریت کیفیت تجهیزات بزرگ که بر اساس فناوری ترکیب اطلاعات عمل می‌کنند بحث می کند. در این مقاله به مشکلاتی که سابقا در نگهداری تجهیزات پزشکی وجود داشته اشاره شده و همچنین یک سیستم مدیریت کنترل کیفیت جهت مدیریت تعمیر ونگهداری و کنترل کیفی از تجهیزات پزشکی تشکیل شده است. در سیستم تعمیر و نگهداری تجهیزات پزشکی، از نظریه ها و روش های مدیریت علمی برای پیش بینی، تنظیم، بررسی و گزارش از کیفیت تمام مراحل تولید تجهیز و ایجاد یک سیستم مدیریت و نظارت بر کیفیت بی نقص استفاده می‌شود. برای رسیدن به نگهداری بهینه و اقتصادی، کیفیت کلی تجهیزات پزشکی را می‌توان کاملا بهبود بخشید. داده ها نشان می‌دهند عدد واقعی برای آزمایش کنترل کیفیت در سال 2020 ، 502 واحد است . 496 بررسی اولیه و 502 واحد تعمیر و نگهداری را گذرانده اند. که نشان می‌دهد تعمیر و نگهداری و کنترل کیفیت از تجهیزات پزشکی مبتنی بر فناوری ادغام اطلاعات کارآمد است.

2- نگهداری و کنترل کیفیت تجهیزات پزشکی
تجهیزات پزشکی با تجهیزات بیمارستانی تفاوت دارد. تجهیزات بیمارستانی عمدتاً شامل دو بخش اصلی می باشند: تجهیزات تدارکات و تجهیزات پزشکی. تجهیزات پزشکی نیز شامل تجهیزات و مواد پزشکی، لوازم، نرم افزار و … می شوند. ارتباط بین تجهیزات پزشکی بصورت مفهومی در شکل 1 نشان داده شده است.
تعمیر و نگهداری از تجهیزات پزشکی در مقیاس بزرگ باید بهبود یابد:
ضعف مدیریت در پذیرش تجهیزات بزرگ پزشکی، روند بهره برداری این بیمارستان را به شدت تحت تاثیر قرار داده است. بعنوان مثال، در خرید تجهیزات بزرگ پزشکی، شیوه ی مدیریت بیمارستان دارای ایرادات و نواقصی است [10،11].
در تدارکات روزانه، تجهیزات بزرگ مقیاس این بیمارستان عموماً به صورت قراردادی و سپس طبق روال مربوطه اختصاصی می شوند. ناتوانی در اجرای متمرکز مدیریت، در طول فرایند حمل و نقل موجب سهل انگاری پرسنل توزیع می شود، که منجر به عدم کفایت قابلیت نگهداری کلی از تجهیزات می شود [12،13].

در طول فرایند پذیرش، به دلیل عدم بازرسی به موقع توسط بیمارستان، خطرات احتمالی دستگاه های پزشکی را نمی توان به موقع پیدا کرد. متعاقباً این امر تاثیر منفی بر استفاده و نگهداری دستگاه های پزشکی دارد، در نتیجه استفاده عادی از وسایل پزشکی را تحت تاثیر قرار می دهد [14،15]. علاوه بر این، در مدیریت تجهیزات، به استاندارد مربوطه نرسیده، و خطای بزرگی وجود دارد. همچنین، به دلیل مکانیسم غلط مدیریت تجهیزات پزشکی بزرگ در خود بیمارستان، کادر درمان هنگام استفاده از آنها نمی توانند عملیات موثری انجام دهند [16،17].

بسیاری از کادر درمان در بازرسی و استفاده روزانه از وسایل دید خوبی نسبت آنها ندارند [18،19]. آنها فکر می کنند وسیله پزشکی که یکبار آسیب دیده است، توسط بخش مالی بیمارستان تعمیر می شود. نه به طور منظم تعمیر می شود، و نه طبق مقررات بازرسی می شود. این موضوع موجب بارگذاری بیش از حد بسیاری از دستگاه ها می شود، که عمر دستگاه را کوتاه می کند. هنگامیکه یک خطا رخ می دهد، پیدا کردن اطلاعات مربوطه مشکل است، و به سختی می توان افراد مسئول آن را پیدا کرد، که بر سطح مدیریت اطلاعات بیمارستان و در نتیجه بر توسعه بیمارستان در مراحل بعدی تاثیر می گذارد. بنابراین، در پروژه های آینده برای تحقیق و توسعه همه جانبه بیمارستان، اولین مسئله ای که باید حل شود مدیریت اطلاعات است [20،21].

مجوزهای قابل اطمینان و قابل بررسی برای صنایع هوشمند و اینترنت اشیاء صنعتی

Verifiable and auditable authorizations for smart industries and industrial Internet-of-Things

چکیده

1. مقدمه

2. معماری مرجع و پروتکل های اعطای مجوز

3. ساختار مجوزدهی قابل اطمینان و قابل بررسی برای سیستم های IIoT

3.1. مدل و نکات کنترل دسترسی

3.2. مرور ساختار

3.3. جزئیات عملیات

4. تحلیل ها و ارزیابی ها

4.1. مقایسه با روش های جایگزین

4.2. ارزیابی تجربی

5. کارهای مرتبط

6. نتیجه گیری

منابع

چکیده

سیستم  های صنعتی جدید  مجهز به تجهیزات فیزیکی سایبری و ارتباطات داخلی با فرایندهای کسب  و کار هستند که تولید منعطف، نظارت از راه دور، کنترل و نگهداری را ممکن می سازند. این سیستم ها معمولا با متصدیانی (مراجعی) سر و کار دارند که باید مانند محیط‌های صنعتی بخش ‌بندی شده و زنجیره‌ های تامین با یکدیگر همکاری کنند. در زمینه ‌های مشابه، آسیب ‌های عمدی یا غیر عمدی ممکن است ناشی از حملات سایبری یا گروههای مجاز دیگر باشد. ما یک ساختار اصلی را پیشنهاد می‌ کنیم که دسترسی به منابع سیستم ‌های صنعتی را از طریق روندهای انجمن مجوزدهی تنظیم می ‌کند. این امر مزایای متعددی را تضمین می ‌کند که شامل امکان بررسی مجوزهای صادره توسط نمایندگی های ثالث، شناسایی سوء رفتارها و حملات احتمالی و اطمینان از انتساب تخلفات می ‌باشد. راه ‌حل پیشنهادی با محدودیت ‌های توصیف کننده محیط صنعتی و الزامات امنیتی و عملکردی ساختارهای صنعتی سازگار است. عملکرد و تاخیر روش های بررسی از طریق یک نمونه اولیه ارزیابی می ‌شوند.

1. مقدمه

سازمان های جدید از تجهیزات IoT زیاد و ارتباط بین کارخانجات محصولات و زیرساخت  های تجاری، ساختمان هایی به نام اینترنت اشیاء صنعتی (IIoT) بهره می برند [1]. این اجزا می توانند برای سازمان ها، مزایایی بر حسب قابلیت انعطاف، بهره وری، مدیریت را از طریق پایش و کنترل از راه دور [2]، شناسایی سریع و پیش بینی رویدادهای عیب در اجزا [3، 4] و تبادل پیوسته داده ها در بین شرکای زنجیره تامین [1، 5] را ایجاد کنند. با این حال، این موارد راههای نفوذ جدیدی را برای حملات باز می کنند که آسیب پذیری سایبری زیرساخت های صنعتی را افزایش می دهد. سیستم های صنعتی قابل اعتماد باید ایمنی افراد و امنیت زیرساخت، تداوم و قابلیت اطمینان عملیات را تضمین کنند. از هر گونه تخطی از این الزامات باید جلوگیری شده یا حداقل آن  ها بررسی شوند تا علل و نسبت خطا به نهادها و عملیاتی که باعث ایجاد مشکل شده اند، شناسایی شود [6]. 

6. نتیجه گیری

ما سیستمی را پیشنهاد می کنیم که امکان بررسی روش های اعطای مجوز را در محیط های IoT صنعتی فراهم می کند و با سیستم های با فاصله هوایی بسیار ایمن و تجهیزات دارای منابع کم در محیط های محدود مشخص می شود. این طرح پیشنهادی با مجوز استاندارد و پروتکل‌ های ارتباطی شبکه مطابقت دارد و می ‌تواند از خدمات نرم‌ افزاری و کتابخانه ‌های موجود برای به کار گیری قابل اطمینان استفاده کند. امنیت این طرح بر اساس پروتکل ‌های رمزگذاری ایجاد شده، مانند طرح ‌های امضای دیجیتال استاندارد و توابع هش است و به هر یک از طرف ‌های موجود در سیستم اجازه می ‌دهد که رفتارهای نادرست را به طور عمومی اثبات کند و هر یک از طرفین صنعتی موجود در همکاری را تشویق می کند که بهترین شیوه‌ های امنیتی را برای جلوگیری از رفتارهای نادرست ناشی از دشمنان درونی یا بیرونی اتخاذ کنند. ارزیابی تجربی پیشنهادی با استفاده از اجرای یک نمونه اولیه بر اساس پروژه Google Trillian ایجاد شده، امکان تحقق سیستم را حتی در حضور فشار کاری زیاد نشان می ‌دهد.

Abstract

Modern industrial systems are enriched by cyber–physical devices and interconnections with business processes that enable flexible production, remote monitoring, control and maintenance. These systems are typically subject to multiple authorities which must cooperate with each other, as in the case of segmented industrial environments and supply chains. In similar contexts, voluntary or unintentional damages may be caused by cyber attacks or by misbehaving authorized parties. We propose an original architecture that regulates accesses to industrial systems’ resources through authorization delegation procedures. It guarantees several benefits that include the possibility of auditing authorizations released by delegated third parties, of detecting misconducts and possible attacks, and of assuring attribution of misconducts. The proposed solution is compatible with constraints characterizing industrial environments and with security and performance requirements of industrial architectures. The performance and latencies of the auditing mechanisms are evaluated through a prototype.

1. Introduction

Modern enterprises are deploying a large amount of IoT devices and interconnections among production plants and business infrastructures, building so-called Industrial Internet-of-Things (IIoT) [1]. These components can provide enterprises with advantages in terms of flexibility, productivity, management through remote monitoring and control [2], fast detection and even prediction of component failures [3, 4], and continuous data exchange among supply chain partners [1,5]. However, they open new attack surfaces that increase the cyber vulnerability of industrial infrastructures. Trustworthy industrial systems must ensure safety of people and infrastructure security, operation continuity and reliability. Any violation of these requirements must be prevented or at least audited with the twofold goal of identifying the causes and attributing the fault to the entities and operations that have caused the problem [6].

6. Conclusions

We propose a system that allows to audit authorization procedures operated in industrial IoT environments, characterized by highly secure air-gapped systems and devices with low resources placed in constrained environments. The proposed design is compliant with standard authorization and network communication protocols and can leverage existing software services and libraries for a reliable deployment. Its security is based on established cryptographic protocols, such as standard digital signature schemes and hash functions, and allows each party involved in the system to prove misbehaviors publicly, incentivizing each industrial party involved in a collaboration to adopt the best security practices to avoid misbehaviors due to internal or external adversaries. The proposed experimental evaluation operated by using a prototype implementation based on the established Google Trillian project, shows the feasibility of the system even in presence of intensive operation workloads.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مجوزهای قابل اطمینان و قابل بررسی برای صنایع هوشمند و اینترنت اشیاء صنعتی

Verifiable and auditable authorizations for smart industries and industrial Internet-of-Things

به سمت مدل بلوغ مدیریت نوآوری دو سو توان

Towards an ambidextrous innovation management maturity model

چکیده

1. مرور کلی

2. تأثیرات دیجیتالی شدن و چالش های موجود برای مدیریت نوآوری

3. نقش دو سو توانی برای شرکت ها

4. مدل های بلوغ ایجاد شده در مدیریت نوآوری

5. الزامات دو سو توانی در یک شرکت

5.1 الزامات فرآیند نوآوری

5.2 الزامات استراتژی نوآوری

5.3 الزامات سازماندهی نوآوری

5.4 الزامات فرهنگ نوآوری

6. مدل بلوغ برای یک مدیریت نوآوری دو سو توان

7. خلاصه و چشم انداز کلی

منابع

چکیده

دیجیتالی شدن در حال منجر شدن به تغییرات گسترده ای در اقتصاد است و به عنوان یکی از محرک های اصلی نوآوری در نظر گرفته می شود. چرخه های نوآوری کوتاهتر (که روز به روز کوتاهتر نیز می گردد)، تغییرپذیری بالا، و افزایش فشار هزینه، از جمله تأثیراتی هستند که شرکت ها در اثر دیجیتالی شدن با آنها مواجه می گردند. شرکت ها برای اینکه رقابت پذیری خود در بلندمدت را حفظ کنند نه تنها باید محصولات و خدمات موجود خود را به صورت مداوم توسعه دهند، بلکه باید از پتانسیل نوآوری تکنولوژی های جدید نیز بهره بگیرند. این مسئله سبب ایجاد چالش های جدیدی برای مدیریت نوآوری می گردد چون شرکت علاوه بر توسعه محبوب نوآوری های تدریجی، باید روی توسعه نوآوری های بنیادی و یا حتی مخرب کار کند. توسعه همزمان نوآوری های تدریجی و بنیادی با نام دو سو توانی نیز شناخته می شود. توسعه نوآوری های تدریجی در بسیاری از شرکت ها سال ها است که در حال انجام است. با این حال بسیاری از شرکت ها دانش فنی لازم برای توسعه نوآوری های بنیادی و تحقق دو سو توانی را دارا نیستند. یک گام مهم در حرکت به سمت مدیریت نوآوری دو سو توان، تحلیل موقعیت اولیه در شرکت است. اغلب مواقع در این باره اطمینان وجود ندارد که کدام نواحی و وظایف را باید مد نظر قرار داد و آنها را بر حسب دو سو توانی طراحی کرد. لذا در این مقاله یک مدل بلوغ را برای مدیریت نوآوری دو سو توان توسعه می دهیم. برای این منظور یک تحلیل سیستماتیک از مطالعات مربوط به مدل های بلوغ موجود را انجام می دهیم و ادراک های این مطالعات از نوآوری را با هم مقایسه می کنیم. چون اغلب مدل های بلوغ، نوآوری های بنیادی را به صورت واضح از هم متمایز نمی سازد یا اینکه عمدتاً نوآوری های تدریجی را بررسی می کنند، بنابراین الزامات موجود برای مدیریت نوآوری نوآوری های بنیادی و دو سو توانی را در راستای تحلیل سیستماتیک بیشتر مطالعات پیشین، استخراج می کنیم. بر اساس این پایگاه داده، یک مدل بلوغ برای یک مدیریت نوآوری دو سو توان را می توانیم استخراج کنیم که آنرا به 26 وظیفه فرعی تقسیم می کنیم که هر یک از آنها دارای 5 سطح مختلف خواهند بود.

1.  مرور کلی

دیجیتالی شدن همراه با صنعت 4.0 (انقلاب صنعتی چهارم) پتانسیل عظیمی برای نوآوری دارد [1]. بنابراین این برای شرکت های تولیدی اهمیت فزاینده ای پیدا می کند که نه تنها محصولات موجود خود را از طریق نوآوری های تدریجی به صورت آنلاین بهینه سازند، بلکه همچنین توسعه محصولات جدید را از طریق نوآوری های بنیادی و حتی مخرب افزایش دهند، که می توانند یک روزه جایگزین تکنولوژی های موجود گردند [1,2,3]. پتانسیل یک شرکت برای توسعه توأم نوآوری های تدریجی و بنیادی توسط اصطلاح دو سو توانی توصیف می گردد [3,4]. شرکت ها برای اینکه رقابت پذیری خود را حفظ کنند باید مدیریت نوآوری خود را روی خصوصیات دیجیتالی شدن و ضرورت منتج دو سو توانی متمرکز سازند [1,4].

Abstract

Digtalization is leading to wide-ranging changes for the economy and is considered as one of the main drivers of innovation. Ever-shorter innovation cycles, high volatility and increased cost pressure are just some of the effects that companies have to face as a result of digitalization. In order to remain competitive in the long term, companies not only have to continuously develop existing products and services, but also exploit the innovation potential of new technologies. This poses new challenges for innovation management, since the company must work on the development of radical or even disruptive innovations in addition to the popular development of incremental innovations. The simultaneous promotion of incremental and radical innovations is also known as ambidexterity. The development of incremental innovations has been established for years in most companies. However, many companies do not have the required know-how about the development of radical innovations and the realization of ambidexterity. One important step on the way to an ambidextrous innovation management is the analysis of the initial situation in the company. Often there is uncertainty about which areas and tasks have to be considered and should be designed in the sense of ambidexterity. Therefore, this paper develops a maturity model for an ambidextrous innovation management. For this purpose, a systematic literature analysis of existing maturity models in innovation management will be conducted and its understanding of innovation will be compared. Since most maturity models do not explicitly differentiate between radical innovations or primarily consider incremental innovations, requirements for the innovation management of radical innovations and ambidexterity were derived in the course of a further systematic literature analysis. Based on this database, a maturity model for an ambidextrous innovation management could be derived, which is subdivided into 26 tasks with 5 different levels each.

1. Overview

The digitalization that accompanies Industry 4.0. holds an enormous potential for innovation [1]. Therefore, it becomes increasingly important for manufacturing companies, not online to optimize existing products through incremental innovations, but also to promote the development of new products through radical and even disruptive innovations, which are able to replace existing technologies overnight. [1,2,3]. The potential of a company to promote both incremental and radical innovations is described by the term ambidexterity [3,4]. In order to remain competitive, companies have to focus their innovation management to the characteristics of digitalization and the resulting need of an ambidexterity [1,4].

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

به سمت مدل بلوغ مدیریت نوآوری دو سو توان

Towards an ambidextrous innovation management maturity model

پیش بینی خطر تبدیل دیجیتالی زنجیره تامین تولید بر اساس تجزیه و تحلیل اجزای اصلی و شبکه عصبی مصنوعی پسرو

Risk Prediction of Digital Transformation of Manufacturing Supply Chain Based on Principal Component Analysis and Backpropagation Artificial Neural Network

چکیده

1. مقدمه

2. مرور مطالعات پیشین

2.1 معانی ضمنی زنجیره تأمین تولید (MSC) دیجیتالی

2.2 عوامل محرک تحول دیجیتالی زنجیره تأمین تولید (MSC)

2.3 بحث درباره ریسک های تحول دیجیتالی زنجیره تأمین تولید (MSC)

3. مبانی نظری

3.1 نظریه تکنولوژی، سازمان، و محیط (TOE)

3.2 ریسک های زنجیره تأمین تولید (MSC) دیجیتالی

4. روش شناسی

4.1 تحلیل مؤلفه اصلی (PCA)

5. طراحی سیستم شاخص ارزیابی

5.1 کسب داده های نمونه

5.2 تحلیل مؤلفه اصلی (PCA)

6. طراحی و کاربرد مدل شبکه عصبی پسرو (BPNN) مبتنی بر تحلیل مؤلفه اصلی (PCA)

6.1 طراحی مدل شبکه عصبی پسرو (BPNN)

6.2 آموزش شبکه عصبی پسرو (BPNN)

6.3 شبیه سازی مدل

7. نتیجه گیری ها

منابع

چکیده

تحول دیجیتالی تولید، موضوع داغی در بین مدیران استراتژیک شرکت های تولیدی است. کلید تحویل دیجیتالی در دیجیتالی کردن زنجیره تأمین تولید (MSC) است. با این حال تحول دیجیتالی زنجیره تأمین تولید (MSC) کاملاً نامعلوم است و این نامعلومی به علت تغییرات پویا و پیچیده در گره ها و ساختار آن در پاسخ به تقاضای رو به رشد مشتریان و رقابت شدید در بازار است. برای پیشبرد تحول دیجیتالی زنجیره تأمین تولید (MSC)، مهم است که عوامل ریسک در زمینه تحول دیجیتالی را به صورت مؤثر شناسایی و پیش بینی کنیم. لذا من در این مقاله تلاش می کنم که به شرکت های تولیدی در چین کمک کنم به یک زنجیره تأمین تولید (MSC) دیجیتالی رو بیاورند. اول، منابع ریسک دیجیتالی کردن زنجیره تأمین تولید (MSC) را شناسایی می کنم، و آنها را به صورت یک سیستم شاخص ارزیابی برای تحول دیجیتالی زنجیره تأمین تولید (MSC) تعدیل می کنم. سپس تحلیل مؤلفه اصلی (PCA) را انجام دادم تا بُعد داده های اصلی را از طریق آشکارسازی سه مؤلفه اصلی کلیدی کاهش دهم و سپس پارامترهای مشخصه پیش بینی ریسک را انتخاب کردم تا ساختار شبکه عصبی را ساده سازم و سرعت و کارایی آموزش شبکه را بهبود دهم. بر این اساس، یک شبکه عصبی پسرو (BPNN) را برای پیش بینی ریسک ها در دیجیتالی کردن زنجیره تأمین تولید (MSC) ایجاد کردیم. نتایج آموزش دادن مدل بر مبنای برخی از داده ها نشان داد که مدل پیشنهادی شبکه عصبی پسرو (BPNN) تاثیر پیشگویانه خوبی دارد. به علاوه، من در یک سری آزمایشات، مدل خود را با مدل شبکه عصبی مصنوعی (ANN) سنتی مقایسه کردیم. این مقایسه نشان داد که مدل من از لحاظ پیش بینی ریسک، اثر بهتری نسبت به مدل سنتی دارد. نتایج همچنین نشان داد که سه مؤلفه اصلی انتخاب شده منطقی هستند و سیستم شاخص ارزیابی نیز ارزشمند می باشد. نتایج تحقیق من بینش های جدیدی را درباره تحول دیجیتالی آسان زنجیره تأمین تولید (MSC) ایجاد کرد.

7.  نتیجه گیری ها

تحول دیجیتالی صنعت تولید چین یک پدیده جدید است و هیچ تجربه موجود نیست که بتوان چیزهایی را از آن یاد گرفت. بسیاری از شرکت های تولیدی سنتی در چین با مشکلات زیادی از لحاظ تکمیل سریع تحول دیجیتالی مواجه هستند که این تا حدودی به علت عدم قطعیت ها و ریسک های متعددی است که در حین تحول رخ میدهند. برای اجرای هموار تحول دیجیتالی در بین شرکت های تولیدی در چین، در این مقاله عوامل ریسک شرکت های تولیدی سنتی در تحول دیجیتالی را شناسایی کرده ام، مطالعات مرتبط را مرور نموده ام، و آنها را به صورت یک سیستم شاخص ارزیابی گردآوری کرده ام. سپس تحلیل مؤلفه اصلی (PCA) را انجام دادم تا عوامل ریسک اصلی تحول دیجیتالی را بر مبنای داده های بررسی استخراج کنم و از آنها برای آموزش و بهبود مدل پیش بینی ریسک شبکه عصبی پسرو (BPNN) استفاده کنم. نتایج شبیه سازی نشان میدهد که مدل پیش بینی شبکه عصبی پسرو (BPNN) پیشنهاد شده خیلی سودمند است. ترکیب ریسک موجود منطقی است. از بین سه مؤلفه اصلی کلیدی، سازگاری استراتژی ضعیف معنادارترین عامل می باشد. این عامل نه تنها پایداری زنجیره تأمین (SC) دیجیتالی را تضعیف می کند بلکه بر روی محیط عملیاتی نیز تأثیر می گذارد و توانایی مدیریت ریسک شرکت ها را هم تضعیف می کند. تحقیقات پیگیری، مدل پیش بینی ما را بیشتر بهبود می دهند. به عنوان مثال اندازه، تنوع، و کیفیت نمونه ها افزایش خواهند یافت؛ سیستم شاخص ارزیابی از طریق انجام آزمایش های بیشتر اعتبارسنجی خواهد شد و تعدیل خواهد شد تا کاربردپذیری آن برای سناریوهای دنیای واقعی افزایش یابد.

Abstract

Digital transformation of manufacturing is a hot topic among strategic managers of manufacturing companies. The crux of digital transformation lies in the digitalization of manufacturing supply chain (MSC). However, the digital transformation of the MSC is highly uncertain, owing to the dynamic and complex changes of its nodes and structure in response to growing customer demand and fierce market competition. To propel the MSC digital transformation, it is crucial to effectively identify and predict the risk factors in the course of digital transformation. Therefore, this paper attempts to help manufacturing companies in China to successfully switch to a digital MSC. Firstly, the risk sources of the MSC digitization were identified, and complied into an evaluation index system for the digital transformation of the MSC. Next, the principal component analysis (PCA) was performed to reduce the dimension of the original data by revealing the three key principal components, and then the characteristic parameters of risk prediction are selected, so as to simplify the structure of neural network and improve the speed and efficiency of network training. On this basis, a backpropagation neural network (BPNN) was constructed for predicting the risks in MSC digitization. The results of training the model based on some data show that the proposed BPNN model has a good predictive effect. Furthermore, our model was compared with the traditional artificial neural network (ANN) model on a test set. The comparison demonstrates that our model achieved better effect than the traditional model in risk prediction. The results also show that the selected three principal components are reasonable, and the evaluation index system is valuable. The research results provide new insights to the smooth digital transformation of the MSC.

7. Conclusions

The digital transformation of China’s manufacturing is a new phenomenon, with no experience to learn from. Many traditional manufacturing companies in China are faced with great difficulties in quickly completing the digital transformation, partly owing to the numerous uncertainties and risks that arise in the course of the transformation. For the smooth implementation of digital transformation among manufacturing companies in China, this paper identifies the risk factors of traditional manufacturing companies in digital transformation, referring to the relevant literature, and compiles them into an evaluation index system. Next, the PCA was carried out to extract the principal risk factors of digital transformation based on the survey data, and used to train and improve the BPNN risk prediction model. Simulation results show that the proposed BPNN prediction model is very useful. The risk composition is reasonable. Among the three key principal components, the weak strategy consistency is the most significant factor. This factor not only undermines the stability of the digital SC, but also affects the operating environment and weakens the risk management ability of companies. The follow-up research will further improve our prediction model. For example, the size, diversity, and quality of samples will be increased; the evaluation index system will be verified through even more tests, and adjusted to enhance its applicability to real-world scenarios.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

پیش بینی خطر تبدیل دیجیتالی زنجیره تامین تولید بر اساس تجزیه و تحلیل اجزای اصلی و شبکه عصبی مصنوعی پسرو

Risk Prediction of Digital Transformation of Manufacturing Supply Chain Based on Principal Component Analysis and Backpropagation Artificial Neural Network

استراتژی های یکپارچه سازی کیفیت زنجیره تامین جهانی و مورد توسعه بوئینگ 787 دریم لاینر

Global supply chain quality integration strategies and the case of the Boeing 787 Dreamliner development

چکیده

1. مقدمه

2. اهمیت کیفیت در زنجیره های تامین جهانی

2.1. رابطه زنجیره تامین و کیفیت

3. ادغام کیفیت زنجیره تامین

4. حسابرسی دیجیتال

5. مسائل مربوط به کیفیت زنجیره تامین در برنامه بوئینگ ۷۸۷

6. نتیجه گیری

فهرست منابع

چکیده

مدیریت کیفیت زنجیره تامین جهانی برای موفقیت شرکت های جهان حیاتی است. کیفیت از طریق زنجیره های تامین منتقل می گردد. ادغام کیفیت زنجیره تامین بهره برداری هر شرکت از تخصص اصلی خود را تسهیل نموده که منجر به افزایش کیفیت و کاهش هزینه می گردد. حسابرسی های دیجیتالی، احتمال تضمین کیفیت تولید را در تامین کنندگان افزایش می دهد. ادغام کیفیت زنجیره تامین جهانی در مورد توسعه بوئینگ ۷۸۷ دریم لاینر تبیین گشته است. فرآیند توسعه چالش بزرگی برای بوئینگ می باشد زیرا علاوه بر معرفی نوآوری های متعدد در هواپیمای ۷۸۷ دریم لاینر، ادغام کیفیت زنجیره تامین شرکت نیز به سطوح جدیدی دست یافت. برنامه ۷۸۷ در زمینه فرآیند، مدیریت، نیروی کار و تقاضا دارای ریسک بود. هواپیمای ۷۸۷ اولیه سه سال پس از موعد مقرر تحویل داده شد و بودجه آن بالغ بر ۱۰ میلیارد دلار آمریکا بود. برای حل مشکلات، بوئینگ مرکز یکپاچه سازی تولید را ایجاد نمود. این شرکت، مهندسان و کارگران تولید را به سوی تامین کنندگان خود در کشورهای متعدد جهان اعزام نمود تا ادغام کیفیت زنجیره تامین را هموار نمایند. بوئینگ تامین کنندگان خود را از دانش خویش بهره مند ساخت. از دوربین های Onsite به عنوان حسابرسی دیجیتال استفاده گردید. مرکز یک÷ارچه سازی تولید هنگامی مداخله می کند که برآورد نماید در محموله ها تاخیری رخ دهد بوئینگ با موفقیت این مشکلات را حل نمود اما هزینه بسیاری برای شرکت به همراه داشت. با بررسی وضعیت بازسازی زنجیره تامین به مدیران زنجیره تامین در تشخیص و غلبه بر مشکلات موجود در ادغام کیفیت زنجیره تامین کمک می کند.

1. مقدمه

در یک دنیای جهانی شده، شرکت ها باید با زنجیره های تامین جهانی کار کنند. فرهنگ های مختلف دنیا از رویکردهای مدیریت کیفیت متفاوتی بهره می برند. مدیریت کیفیت از مقر یک شرکت جهانی ممکن است مشکلات متعددی را در مدیریت کیفیت پدید آورد. برای دستیابی موفقیت در بازار جهانی، شرکت ها باید به مطالعه نمونه هایی از شیوه های مناسب در مدیریت کیفیت زنجیره تامین بپردازند [1]. هدف مقاله حاضر نشان دادن نحوه فعالیت کارآمد زنجیره های تامین جهانی با کیفیت بالا می باشد. استفاده از نسل جدید ابزارهای مدیریت دانش با کمک فناوری های دیجیتال می تواند همکاری تیم ها را در مناطق مختلف جهان مقدور سازد [63]. چنین موردی با توسعه بوئینگ ۷۸۷ دریم لاینر نشان داده شده که به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است. پروژه توسعه مشترک، ۱۳۵ سایت شریک را در تقریباً دو دوجین کشور به طور همزمان به هم متصل می کند [63]. این مورد بر مسائل متعدد موجود در ادغام کیفیت زنجیره تامین جهانی تاکید می نماید.

Abstract

Managing the quality of global supply chains is critical for the success of global companies. Quality disseminates through the supply chains. Supply chain quality integration facilitates each company to use its main expertise which can lead to higher quality and cost reductions. Digital audits enhance the possibilities to ensure the production quality at the suppliers. A global supply chain quality integration is illustrated through the case of the Boeing 787 Dreamliner development. The development process was a major challenge for Boeing because not only several innovations were introduced in the 787 plane, but the supply chain quality integration reached new levels for the company. The 787-program had process, management, labor, and demand risks. The first 787 plane was delivered three years later than planned and the budget was exceeded by 10 billion USD. To solve the issues, Boeing created the Production Integration Center. It sent engineers and production workers to its suppliers in several countries of the world to smooth the supply chain quality integration. Boeing supported its suppliers with its knowledge. Onsite cameras were used as digital audits. The Production Integration Center intervened when it estimated delays in the shipments. Boeing successfully solved the issues, but they cost the company a lot. Examining this supply chain restructuring case can help supply chain managers to diagnose and overcome issues in supply chain quality integrations.

1. Introduction

In a globalized world, companies have to work with globalized supply chains. Different cultures of the world use different quality management approaches. Managing the quality from the headquarter of a global company may cause numerous issues in quality management. To succeed in the global market, companies should study examples of good practices in supply chain quality management [1]. The purpose of this paper is to show how global supply chains can work efficiently with high quality in mind. Using a new generation of knowledge management tools with the help of digital technologies can enable the collaboration of teams in different locations of the world [63]. Such a case is shown by the Boeing 787 Dreamliner development which is discussed in detail. The joint development project connected 135 partner sites in about two dozens of countries simultaneously [63]. This case highlights several issues in global supply chain quality integrations.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

استراتژی های یکپارچه سازی کیفیت زنجیره تامین جهانی و مورد توسعه بوئینگ 787 دریم لاینر

Global supply chain quality integration strategies and the case of the Boeing 787 Dreamliner development

رابطه بین دیجیتالی شدن و سرویس دهی: نقش سرویس دهی در جذب پتانسیل مالی دیجیتالی شدن

The relationship between digitalization and servitization: The role of servitization in capturing the financial potential of digitalization

چکیده

1 مقدمه

2 نظریه و فرضیات

3 روش ها

4 متغیرها

5 نتایج

6 بحث

منابع

چکیده

     پژوهش حاضر به بررسی اثر برهمکنش بین دیجیتال سازی و خدمات دهی بر عملکرد مالی شرکت های تولیدی می پردازد. ما فرض ساده خطی بین دیجیتال سازی و عملکرد مالی را با نمونه ای از 131 شرکت تولیدی به چالش کشیده و اثر برهمکنش غیرخطی بین دیجیتال سازی و خدمات دهی را بر عملکرد مالی فرض نمودیم. از سطح پایین تا متوسط دیجیتال سازی، اثر برهمکنش بین دیجیتال سازی و خدمات دهی بالا بر عملکرد مالی شرکت منفی و معنی دار است. از سطح متوسط تا بالای دیجیتال سازی، تعامل بین دیجیتال سازی و خدمات دهی بالا مثبت و معنی دار شده و عملکرد مالی شرکت ها را بهبود می بخشد. نتایج بیانگر ضرورت تعامل موثر بین دیجیتال سازی و خدمات دهی یعنی خدمات دهی دیجیتالی می باشد. بدون این تعامل، یک شرکت تولیدی با تناقض در دیجیتال سازی مواجه می شود. مطالعه حاضر ضمن ارائه نکاتی درباره رابطه پیچیده بین دیجیتال سازی و عملکرد مالی به مدیران شرکت های تولیدی، بر ارزش خدمات دهی در هدایت عملکرد مالی از طریق دیجیتال سازی تاکید می نماید. بنابراین، مطالعه حاضر به تبیین نحوه تبدیل شرکت های تولیدی به شرکت های داده محور با پیشرفت خدمات دهی می پردازد.

نظریه و فرضیات
دیجیتال سازی و عملکرد
     دیجیتال سازی اکوسیستم ها و زنجیره های ارزش را در شرکت های تولیدی متحول ساخته، نحوه تعامل این شرکت ها را در بالادست یا پایین دست مرزهای شرکت تغییر داده، منجر به بهبود تعاملات عرضه کننده و مشتری گشته، و کسب داده ها، انبارسازی، تجزیه و تحلیل داده های بزرگ و پیاده سازی را ارتقاء داده است (پورتر و هپلمان، 2015). دیجیتال سازی نه تنها به طور بالقوه فرصت های کسب و کار جدیدی را فراهم آورده بلکه باعث افزایش کارایی نیز می گردد. دیجیتال سازی شرکت ها و صنایع تولیدی از منظرهای مختلف از جمله مفاهیمی مانند اینترنت اشیاء، اینترنت صنعتی، صنعت 4.0 و دیجیتال سازی مورد بحث قرار می گیرد. در مطالعه حاضر، ما از واژه “دیجیتال سازی” بهره می بریم که از طریق آن به دیجیتال سازی فعالیت های پایین دستی در زنجیره ارزش سمت کاربر یا فرانت اِند (front end) شرکت های تولیدی اشاره نموده که در آن شرکت به گردآوری، انبارسازی، تحلیل و استفاده از داده های بازار برای ارتقاء هم‌آفرینی ارزش و تخصیص ارزش می پردازد.

     سرمایه گذاری در دیجیتال سازی می تواند با پیاده سازی و تلفیق چالش برانگیز با زیرسیستم های مختلف مانند پلت فرم های مختلف تصمیم گیری و ابزارهای تجسم بخشی گسترده باشد. سرمایه گذاری های IT باید باعث بهبود استفاده از داده ها در فرانت اِند و نهایتاً در بلک اِند (Back end) شده و به فعالیت های زنجیره ارزش در کل بهبود می بخشد (پورتر، 2001؛ پورتر و هپلمان، 2015). شرکت های تولیدی با سرمایه گذاری در دیجیتال سازی، از طریق خودکارسازی گردآوری، انبارسازی و تشخیص داده ها به تقلیل هزینه های پردازش داده ها نائل می شوند (وامبا و همکاران، 2017). کاربرد پیشرفته دیجیتال سازی داده ها باعث بهبود مشارکت مشتری و توسعه سیستم های محصول – خدمات از جمله بهبود در تشخیص از راه دور و مدیریت ناوگان می گردد (جایاچاندران و همکاران، 2005). اگر چه شواهد اندکی درباره رابطه مستقیم بین دیجیتال سازی و عملکرد ارائه شده اما این رابطه پیچیده و احتمالاً غیرخطی بوده و توسط متغیرهای دیگر تعدیل می گردد (کوتاماکی و همکاران، 2019). این دیدگاه همراستا با دیدگاه پژوهشگرانی است که پیشتر شاهد مخالفی را ارائه نموده و بر این باورند که ارزش IT دست کم در صورتی که با حمایت قابلیت های مکمل همراه نگردد (کیم و همکاران، 2005)، مورد تردید می باشد (براینیولفسون، 1993؛ براینیولفسون و هیت، 1998؛ کتینگر و همکاران، 1994). از این رو، به رغم پتانسیل مالی قابل توجه، شرکت ها در تلاش برای تخصیص ارزش از دیجیتال سازی هستند. سرمایه گذاری های فناوری صرف کافی نبوده اما غالباً بزرگ ترین چالش ها در زمینه شیوه ها و قابلیت های سازمانی ظاهر می شوند که باید برای بهره مندی از سیستم ها توسعه یابند.