مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

2. مشارکت ها و فرضیات
در این بخش، ما در مورد سهم این مقاله در ادبیات تحقیق بحث می کنیم. مطالعات پیشین در زمینه اقلام رو به رشد، تابع رشد ریچارد را مورد استفاده قرار دادند؛ این رویکرد با افزایش پیچیدگی مدلسازی و محاسبات، روند بهینه سازی را محدود می کند. علاوه بر این، مطالعات پیشین فرض می کنند که مصرف کننده منتظر ورود اقلامی که در دسترس نیستند، نمی مانند. این مطالعه فرضیات آن ها را راحت می کند و مطالعه اقلام رو به رشد را بسیار آسان تر می نماید. برای انجام این کار، ابتدا فرض می کنیم که نرخ رشد اقلام را می توان با توابع خطی تخمین زد. سپس این فرض با استفاده از مطالعه موردی یک تولید کننده مرع ایرانی ارزیابی می شود. علاوه بر این با بررسی موارد زیر، اولویت مصرف کننده را در نظر می گیریم: الف) ترجیح مصرف کنندگان برای وزن مرغ و ب) تحمل تاخیر در تحویل مرغ تازه اگر شرکت مقداری جریمه بپردازد. اولین فرض در عمل حیاتی است، زیرا بهینه سازی سیستم بدون در نظر گرفتن مصرف کنندگان ممکن است مدیران را به تولید با وزن اضافه و یا وزن کم تشویق کند، به خصوص در بازاری مثل ایران که مصرف کنندگان ترجیح می دهند جوجه ها را بخرند و این مسئله باعث از دست دادن مشتریان می شود. علاوه بر این، چندین مطالعه نشان می دهند که مصرف کننده محصولات سرد و یا تازه را بر نمونه های منجمد ترجیح می دهند. به عنوان مثال، ووكازوویچ سه کشور اروپایی مانند اسلوونی، بوسنی و هرزگوین و صربستان را مورد مطالعه قرار داد: یافته ها نشان می دهد که سوال اصلی مصرف کنندگان درباره مرغ این است: “آیا تازه است”. این نگرش نسبت به مرغ تازه، راه را برای مدیران هموار می کند تا هزینه های سیستم که اثر مستقیمی بر قیمت محصول دارند را کاهش دهد. علاوه بر این، برای حفظ رضایت مصرف کنندگانی که قبل از تحویل اقلام جدید یک دوره زمانی منتظر بودند، یک مجازات تاخیر در نظر گرفته می شود. در نهایت، روند این تحقیق توسط یک نمودار گرافیکی نشان داده شده است. شکل ۱ یک نمای کلی از سیستم و روش حل را نشان می دهد.

3. تعریف مسئله
مسئله موجودی، پرورش حیوانات تازه متولد شده برای غذا را در نظر می گیرد و میزان خرید اولیه و زمان کشتار آن ها را با توجه به تقاضای بازار بهینه سازی می کند. در این مدل موجودی، کمبود محصول، مجاز و سفارش کاملا تاخیری (سفارشی که به محض موجود بودن کالا انجام خواهد شد) است. فرضیات اضافی مدل موجودی EOQ پیشنهاد شده با موارد رو به رشد عبارتند از:
• برای تغذیه و افزایش اقلام، هزینه اضافی وجود دارد.
• رشد اقلام را می توان با یک تابع خطی تخمین زد.
• تغذیه به طور مستقیم با وزن به دست آمده ارتباط دارد.
• هزینه نگهداری در لحظه ای محاسبه می شود که اقلام وزن نهایی خود را به دست آوردند و آماده کشتار هستند.
نمادهای زیر برای فرمول بندی ریاضی مورد استفاده قرار می گیرند:
D: نرخ تقاضا در واحد زمان (گرم/سال)
K: نرخ رشد هر جوجه در واحد زمان(گرم/(سال×جوجه))
w_0: وزن تقریبی اقلام تازه متولد شده (گرم)
w_1: وزن تقریبی در لحظه کشتار (گرم)
Q_t: وزن کل موجودی در t
t1: دوره رشد
t2: دوره مصرف
t3: دوره کمبود
T: طول هر دوره (متغیر تصمیم گیری).
y: تعداد اقلام سفارش داده شده در هر دوره.
S: مقدار کمبود در هر دوره (گرم).
c: هزینه خرید برای هر واحد وزن (دلار/گرم)
r: هزینه تغذیه هر واحد وزن در واحد زمان (دلار/(سال×گرم))
h: هزینه نگه داری هر واحد وزن در هر واحد زمان (دلار/(سال×گرم))
f: هزینه کمبود برای هر واحد وزن در واحد زمان (دلار/(سال×گرم))
A: هزینه راه اندازی (هزینه سفارش)، هزینه آماده سازی پرورش (دلار/(اندازی راه هزینه))
ts: زمان راه اندازی (واحد زمان)، زمان آماده سازی محیط پرورش در هر دوره (سال/(اندازی راه هزینه))

شکل ۲ یک سیستم موجودی برای موارد متعارف مانند کتاب، غذای منجمد و موارد دیگر را پیشنهاد می کند، که در آن تامین کننده کالاها را می خرد و آن ها را در مدت t1 در انبار نگه می دارند؛ سپس اقلام با یک نرخ یعنی نرخ تقاضای D فروخته می شوند، تا زمانی که سطح موجودی به صفر برسد. در نهایت در طول t3، سیستم موجودی با کمبود مواجه می شود تا زمانی که مقدار کمبود به S برسد.
در شکل ۳، y مقدار اقلام خریداری شده برای یک دوره از بیرون تامین کنندگان و w_0 و w_1 وزن تقریبی در ابتدای دوره (جوجه های تازه متولد شده) و پایان دوره (آماده برای فروش محصول) است. در نتیجه، مجموع مقادیر اولیه و نهایی به ترتیب Q_0=y w_0 و Q_1=y w_1 هستند. می دانیم که، t1 دوره ای است که حیوانات بزرگ می شوند و بعد از آن در طول t2 فروخته می شوند. علاوه بر این، t۳ یک دوره زمانی است که سیستم موجودی با واحدهای کمبود مواجه می شود. در این مسئله موجودی، در ابتدای دوره مصرف S، تقاضاهای فوری باید ارضا شوند، بنابراین سطح موجودی به صورت Q_2=y w_1-S_0 کاهش می یابد.

4. روند حل
تابع هدف مسئله مطرح شده (۲۰) محدب است (ضمیمه الف را ببینید). از سوی دیگر، مدل ریاضی پیشنهادی دارای محدودیت خطی است و در نتیجه این مدل ریاضی یک برنامه ریزی غیرخطی محدب است. ویژگی محدب بیان می کند که اگر یک راه حل امکان پذیر بهتر از راه حل های مجاور عمل کند (به عنوان مثال، حالت مطلوب محلی)، پس خودش نیز حالت مطلوب جهانی است. در نتیجه، راه حل بهینه تابع هدف (۲۰) با استفاده از مشتقات نسبی محاسبه می شود. با محاسبه مشتق جزیی تابع هدف (۲۰) با توجه به طول چرخه (T) و تنظیم آن برابر با صفر، راه حل بهینه T به شرح زیر است:

در نهایت براساس مفاهیم و فرمول های پیشنهادی، گام های حل الگوریتم بهینه سازی برای مدل موجودی EOQ پیشنهاد شده با موارد رو به رشد، عبارتند از:
مرحله 1: محاسبه T_min از معادله (19)
گام 2. اگر T_min≥0 پس مسئله عملی است و به مرحله 3 بروید، در غیر اسن صورت مسئله غیرعملی است و به مرحله 8 بروید.
گام سوم. اگر (1-h)⁄(h+f) مثبت باشد، سپس مسئله عملی است و به مرحله 4 بروید، در غیر این صورت مسئله عملی نیست و به مرحله 8 بروید.
گام چهارم. T را از معادله (23) محاسبه کنید.
گام پنجم. اگر T≥T_min آنگاه T^*=T، در غیر اینصورت T^*=T_min.
گام ششم. با استفاده از معادله (22) و با در نظر گرفتن T^*، S^* را محاسبه کنید
گام هفتم. با استفاده از تابع هدف (20) و معادله (5)، با در نظر گرفتن T^* و S^* به دست آمده، TC^* و y^* را به ترتیب محاسبه کنید و راه حل بهینه را گزارش دهید.
گام هشتم. پایان
5. مثال عددی و تجزیه و تحلیل حساسیت
این بخش به بررسی یک مطالعه موردی و تحلیل حساسیت آن برای راه حل بهینه می پردازد. نمونه ما خروس های گوشتی پرورش یافته در مزرعه مرغداری لشگری، واقع در کشور ایران و شهر قزوین است. برای انجام این کار، ما از عملکرد “ریچارد” برای این نوع مرغ استفاده کردیم.

مرغداری مرغ های 2 روزه را خریداری می کند و در سن 30 روزگی آنها را کشتار می کند. دلیل کشتار جوجه در سن 30 روزگی این است که خریدن مرغ با حدود 1200 تا 1300 گرم وزن، مورد توجه مشتریان ایرانی قرار می گیرد. بنابراین، براساس تابع رشد ریچارد، وزن یک مرغ در ابتدای خرید برابر است با 63 گرم (w_0=63g) و بعد از 30 روز، وزن به 1266 گرم می رسد (w_1=0.1266g). بنابراین، عملکرد رشد ریچارد برای این دوره می تواند مانند شکل 5 بدست آید.
از آنجا که در این بازه زمانی انحنای محدودی در تابع رشد وجود دارد، می توان با استفاده از حداقل و حداکثر وزن جوجه ها و با یک تابع خطی آن را تخمین زد. با استفاده از این روش، شیب خط 42 گرم در روز خواهد بود، یعنی 15330 گرم در سال. براساس آن، وزن تقریبی هر جوجه خریداری شده 84 گرم و وزن آن پس از 30 روز حدود 1260 گرم خواهد بود. با توجه به این تقریب، بین مقادیر ما و مقادیر محاسبه شده با استفاده از تابع رشد ریچارد، اختلاف کمی وجود دارد. بنابراین، عملکرد تقریبی رشد برای این مرغداری در شکل 6 نشان داده شده است.
بنابراین ، ما یک سیستم موجودی واقعی برای رشد را در نظر می گیریم که: k برابر با 15,330/جوجه/گرم/سال، D برابر با 100,000 گرم/سال، w_0 برابر با 84 گرم، w_1 برابر با 1260 گرم، ts برابر با 0.01 سال ، c برابر با 0.3 دلار/ گرم/سال، r برابر با 0.8 دلار/گرم/سال ، h برابر با 0.4 دلار/ گرم در سال، A برابر با 1000 دلار/گرم/سال و f برابر با 2 دلار/گرم/سال. با توجه به محدودیت های مرغداری برای انتشار اطلاعات، مقادیر مربوط به هزینه ها و سایر مقادیر، با برخی ابهامات و عدم دقت به دست می آید.

قیمت پیشنهادی پویا برای استفاده بهینه از منابع در شرکتهای کوچک و متوسط

Dynamic bid pricing for an optimized resource utilization in small and medium sized enterprises

Abstract

Sales revenues of small and medium-sized enterprises are subject to seasonal fluctuation. This leads often to overloaded or underutilized manufacturing resources. Either way, this results in revenue losses. Therefore, companies have to optimize their resource utilization. This paper describes a new methodology for a dynamic bid price system by using correlations of revenue management in production planning to level the resource utilization. The methodology supports especially small and medium-sized enterprises, which are often affected by additional work shifts across seasons. Furthermore, the proposed method points out dependencies between costs and capacity to avoid financial losses. The method has been developed and is being tested in collaboration with two small and medium-sized enterprises.

1 Introduction

In production, the economic success of companies is based on the highest possible utilization of manufacturing resources while maintaining flexibility and responsiveness to demand fluctuations. The majority of small and medium sized enterprises (SME) accepts the highest possible number of customer orders aiming to ensure a high production utilization. Commonly, a systematic evaluation of customer orders based on capacitive criteria (e.g. utilization of work stations) does not happen due to a lack of information and decision-making. Consequently, the production is overloaded, which causes overtime, quality problems, delays and the risk of economic losses. The fluctuating demand from customers forces manufacturers to plan available capacities under a dynamic demand over a long period. Capacities for regular customers or for the production of standard products must be kept available. At the same time, spontaneous orders and orders with a high proportion of own development as customized brackets, must also be included in capacity planning. Many manufacturing companies already provide information on resource utilization in manufacturing execution systems. Nevertheless, customer orders are not rejected even when manufacturing resources are fully utilized. Instead, the date of delivery is shifted depending on the order priority. In order to overcome this issue, this article presents a methodology for capacity-based production planning and control, which prognoses the long-term capacity of manufacturing resource as well as the short-term deviations, as shown in figure 1.

Within the method, the necessary capacities for a production order are determined based on the predicted demand. Furthermore, the current utilization (e.g. operating resources, machine hours) and a dynamic bid price are used to determine individual manufacturing costs for each customer order using a mathematic cost model. If a resource is busier than planned, the increased production costs must be taken into account by starting a new work shift or by switching machine classes. The dynamic bid price influences the demand and thus the resource utilization. The methodology has access to the scheduling, which enables the integration of relevant information on the current and the expected resource utilization. The method has been developed and is currently being tested at two SMEs.

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

چکیده

1-مقدمه

2-توسعه XSM

2.1.محدودیت های روش های پیش بینی مدیریت ارزش کسب شده قدیمی

2-2 استخراج فرمول های XSM

2-2-1 پیش بینی زمان: XSM(t)

2-2-2 پیش بینی هزینه: XSM($)

2-2-3 کاربرد دینامیک XSM

3.رویکرد ارزیابی

3-1 داده های پروژه

3-3 رویکرد دینامیک

3-4 ارزیابی صحت پیش بینی

4.نتایج و بحث

4-1 پیش بینی زمان: XSM(t)

4-1-1 رویکرد استاتیک: XSM(t)- βopt, XSM(t)- βopt,oa, XSM(t)- βopt,rc

4-1-2 رویکرد دینامیک: XSM(t)- βdyn

4-2 پیش بینی هزینه: XSM($)

4-2-1 رویکرد استاتیک: XSM($)- βopt, XSM($)- βopt,oa, XSM($)- βopt,r

4-2-2 رویکرد دینامیک:

5-نتیجه گیری

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

1- مقدمه
پیش بینی مدت زمان و هزینه واقعی یک پروژه در حال انجام، یک بعد ضروری از مدیریت پروژه است. یکی از رایج ترین و بهترین رویکرد ها برای دست یابی به این پیش بینی ها، بر مبنای روش مدیریت ارزش کسب شده(EVM) است. به منظور اطمینان از قابلیت درک مستقل این مقاله، یک خلاصه مختصری ازتعاریف و فرمول های کلیدی EVM در جدول 1 گنجانده شده است.
شاخص های زیر خط میانی درجدول 1 را می توان برای نشان دادن عملکرد هزینه و زمان بندی پروژه در یک نقطه خاص در طی اجرای پروژه( یعنی در یک دوره ردیابی یا پایش خاص) مورد استفاده قرار داد. به طور ویژه، یک واریانس زمان بندی SV یا SV(t) b0 (N0) و یک شاخص عملکرد زمان بندیSPI یا SPI(t) b1 (N1) بیان می دارد که پروژه از زمان بندی عقب( یا جلوتر) است. به طور مشابه، در رابطه با هزینه پروژه، یک واریانس هزینه CV b0 (N0) و شاخص عملکرد هزینه CPI b1 (N1) نشان دهنده پروژه ای است که دارای بودجه بیش تر( یا کم تر) می باشد. وقتی که واریانس های زمان بندی یا هزینه برابر با صفر باشند، پروژه به ترتیب از نظر زمان بندی یا بودجه مشکلی ندارد. این با شاخص های عملکرد هزینه یا زمان بندی ای که برابر با 1 هستند متناظر است.
مطلوبیت و اطمینان پذیری مدیریت ارزش کسب شده به عنوان روشی برای ارزیابی عملکردهزینه فعلی پروژه و پیش بینی هزینه واقعی آن از زمان ظهور این روش در 1960 میلادی، مورد تایید قرار گرفته است. با این حال عملکرد EVM برای بعد زمانی تنها پس از معرفی مفهوم زمان بندی کسب شده(ES)توسط لیپک(2003) به طور قابل توجهی بهبود یافته است. مطالعه اخیر( باتسلیر و واهوک 2015 ب) صریحا نشان داده است که در زمان پیاده سازی ES، پیش بینی زمان مدیریت ارزش کسب شده اساسا دارای سطح دقت و صحت یکسانی با پیش بینی هزینه EVM است. از این روی، روش EVM( مدیریت ارزش کسب شده) می تواند یک مبنای ارزشمند و عملی برای پیش بینی هر دو هزینه و مدت زمان پروژه قلمداد شود.

به علاوه، در طی سال های اخیر، چندین نسخه از رویکرد های پیش بینی EVM سنتی، در منابع و مطالعات پیشنهاد شده است( کیم و رینشمیدت 2010، لیپک 2011، الشائر 2013، خاموشی و گل افشانی 2014، مورتاجی و همکاران 2014، باگرین و همکاران 2015، چن و همکاران 2016). این فهرست از منابع آنقدر جامع نیست که بتواند یک دیدگاه کامل را در اختیار بگذارد و توصیف نسخه های موجود EVM و نیز مقایسه کمی همه این روش ها( از جمله روش توسعه یافته در این مقاله) در حیطه این مطالعه نمی گنجد. مطالعه ما یک موضوع مبرهن را برای تحقیقات آینده مشابه با مطالعه انجام شده توسط باتزیلر و واتهوک(2015 پ) تعریف می کند که در آن سه نسخه پیش بینی EVM( لیپک 2011، الشر 2013، خاموشی و گل افشانی 2014) مقایسه و ترکیب می شوند.
دیگر روش رایج و با عملکرد خوب برای انجام پیش بینی بر اساس داده های سری های زمانی، هموار سازی نمایی می باشد. این روش در اواخر دهه 1950 و اوایل 1960( براون 1956، 1959، 1963، هالت 1957، هالت و همکاران 1960، مات 1960، وینترز 1960) ظهور کرده است و مبنای برخی از موفق ترین روش های پیش بینی تاکنون بوده است. ویژگی اصلی یک روش هموار سازی نمایی این است که پیش بینی های تولید شده بر مبنای میانگین های وزنی مشاهدات گذشته است و با طولانی تر شدن مشاهدات، اوزان به طور نمایی ، تجزیه می شوند. به علاوه، این روش امکان پیش بینی داده داده های سری های زمانی را داده و به این ترتیب می توان یک روند کلی و یا یک روند تغییرات فصلی را نشان داد. برای کسب اطلاعات کلی در خصوص منابع، فرمول ها، تغییرات، کاربرد ها و پیشرفت هموار سازی نمایی، به مقاله گاردنر (2006). با این وجود، فرمول های مربوط به مطالعه انجام شده در این مقاله،در بخش های بعدی ارایه خواهند شد.
اگرچه روش هموار سازی نمایی عمدتا در زمینه های مالی و اقتصادی استفاده می شود با این حال این روش را می توان به هر مجموعه گسسته ای از اندازه گیری های دارای تکرار به کار برد( یعنی به هر سری زمانی). اگرچه داده های مسیر یابی( ردیابی) جمع اوری شده در طی پیشرفت پروژه،موسوم به سری های زمانی هستند، هموار سازی نمایی را نیز می توان برای پیش بینی مدت زمان پروژه و هزینه پروژه استفاده کرد. هموار سازی نمایی به طور مستقیم این پتانسیل را نشان می دهد. در واقه پیش بینی EVM متعارف، اهمیت( یا زون) برابری را به همه مشاهدات گذشته نسبت می دهد، در حالی که رویکرد هموار سازی نمایی، امکان کاهش تدریجی اوزان مشاهدات قدیمی تر را می دهد. کاهش تدریجی اوزان مشاهدات قدیمی تر، یک ویژگیبسیار مفید در زمینه مدیریت پروژهاست زیرا امکان پوشش دادن و توجیه اثرات هر دو بهبود عملکرد طبیعی و اقدامات مدیریتی اصلاحی که در طی روند پروژه رخ می دهند را فراهم می اورد.( بخش 2.1 را برای مشاهده یک بحث عمیق تر، ببینید).
از این روی، یک رویکرد پیش بینی جدید برای پیش بینی هزینه و مدت زمان پروژه براساس تلفیق شاخص های EVM شناخته شده در روش پیش بینی هموار سازی نمایی،در این مقاله توسعه یافته است. از این به بعد، این رویکرد جدید را XSM می نامیم که عبارت اختصاری برای روش مبتنی بر هموار سازی نمایی است. به علاوه، توجه داشته باشید که مفهوم کلی XSM اشاره به هر دو بعد پیش بینی زمانی و مکانی برای مولفه های مختلف XSM دارد که در این مقاله معرفی شده و در پیوست الف بحث خواهد شد.
رئوس کلی مطالب این مقاله را می توان به صورت زیر خلاصه سازی کرد. استخراج فرمول های XSM و توضیح کاربرد آن ها( استاتیک/دینامیک) موضوع بخش 2 می باشد و پس از آن یک بحث کیفی در خصوص هدف استفاده از روش های پیش بینی EVM فعلی و دلیل مناسب بودن روش هموار سازی نمایی برای این منظور ارایه می شود. به علاوه،در همین بخش، ارتباط بین EVMو روش های پیش بینی EVM قدیمی تبیین می شود.سپس بخش 3، یک رویکرد ارزیابی را برای XSM بر اساس مقایسه صحت با روش های پیش بینی EVM برتر ارایه می کند. به علاوه، در بخش 3-2 پیشنهاد می شود تا روش پیش بینی کلاس مرجع(RCF)که در آن یک کلاس مرجع از پروژه های تاریخی مشابه به عنوان مبنایی برای پیش بینی پروژه مورد نظر استفاده می شود، در روش XSM گنجانده شود. در بخش 4، نتایج ارزیابی برای پیش بینی زمان و نیز پیش بینی هزینه ارایه و بحث می شود. به علاوه هر دو رویکرد استاتیک و دینامیک XSM ارزیابی خواهد شد. در نهایت، بخش 5 مربوط به نتیجه گیری کلی و ارایه پیشنهاداتی برای مسیر های تحقیقاتی آینده است.

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

Forecasting an ongoing project’s actual duration and cost is an essential aspect of project management. One of the most widely used and best performing approaches for obtaining such forecasts is that based on the earned value management (EVM) methodology. To ensure the standalone comprehensibility of this paper, a concise summary of EVM’s key definitions and formulas is included in Table 1. The metrics below the middle line in Table 1 can be used to indicate a project’s schedule and cost performance at a certain point during project execution (i.e. at a certain tracking period). More specifically, a schedule variance SV or SV(t) b0 (N0) and a schedule performance index SPI or SPI(t) b1 (N1) express that the project is behind (ahead of) schedule. Similarly, regarding project cost, a cost variance CV b0 (N0) and a cost performance index CPI b1 (N1) reflect a project that is over (under) budget. When the schedule or cost variances are equal to zero, the project is right on schedule or on budget, respectively. This corresponds with schedule or cost performance indices that are equal to unity. The utility and reliability of EVM as a method for evaluating a project’s current cost performance and forecasting its actual cost has been endorsed ever since the introduction of the technique in the 1960s. The performance of EVM for the time dimension, however, only got the necessary boost from the introduction of the extending concept of earned schedule (ES) by Lipke (2003). A recent study (Batselier and Vanhoucke, 2015b) explicitly showed that, when implementing ES, EVM time forecasting is at virtually the same accuracy level as EVM cost forecasting. Therefore, the EVM technique can indeed be deemed a viable and valuable basis for the forecasting of both project duration and cost. Furthermore, multiple extensions of the traditional EVM forecasting approaches have been proposed in literature the past several years (Kim and Reinschmidt, 2010; Lipke, 2011; Elshaer, 2013; Khamooshi and Golafshani, 2014; Mortaji et al., 2014; Baqerin et al., 2015; Chen et al., 2016). This list is obviously not exhaustive, as to provide a complete overview and description of the existing EVM extensions is beyond the scope of this study, and so is the quantitative comparison of all those techniques (including the one developed in this paper). The latter defines an evident subject for future research, similar to the study performed by Batselier and Vanhoucke (2015c), in which three EVM forecasting extensions (Lipke, 2011; Elshaer, 2013; Khamooshi and Golafshani, 2014) are compared and combined. Another widely used and well-performing technique for making forecasts based on time series data is exponential smoothing. This technique arose in the late 1950s and early 1960s (Brown, 1956, 1959, 1963; Holt, 1957; Holt et al., 1960; Muth, 1960; Winters, 1960) 1 and has formed the basis for some of the most successful forecasting methods ever since. The main feature of an exponential smoothing method is that the produced forecasts are based on weighted averages of past observations, moreover, with the weights decaying exponentially as the observations age. Furthermore, the technique enables forecasting for time series data that display a trend and/or seasonality. For more background information regarding the origins, formulations, variations, applications, and state-of-the-art of exponential smoothing, the reader is referred to Gardner (2006). Nevertheless, the formulations relevant to the study in this paper will also be presented in later sections. Although the technique of exponential smoothing is mainly used in financial and economic settings, it can in fact be applied to any discrete set of repeated measurements (i.e. to any time series). Since the tracking data gathered during project progress constitute a time series, exponential smoothing can also be applied to forecast project duration and project cost. Intuitively, this shows potential. Indeed, traditional EVM forecasting assigns equal importance (or weight) to all past observations, whereas the exponential smoothing approach makes it possible to gradually decrease the weights of older observations. The latter could be a very useful feature in a project management context, as it allows to account for the effect of both natural performance improvement and corrective management actions that might occur during the course of a project (see Section 2.1 for a more elaborate discussion). Therefore, a novel forecasting approach for both project duration and project cost based on the integration of well-known EVM metrics in the exponential smoothing forecasting technique is developed in this paper. From now on, this novel approach will be referred to as the XSM, which is an acronym for eXponential Smoothing-based Method. Moreover, note that the general notation of XSM refers to both the time and cost forecasting dimension of the novel technique. As an overview, all notations for the different components of the XSM that will be introduced and discussed later in this paper are presented in Appendix A. The outline of this paper can be summarized along the following lines. The derivation of the XSM formulations and explanation of their application (static/dynamic) will be the subject of Section 2, preceded by a qualitative discussion on the motivation for adapting the current EVM forecasting methods and why the exponential smoothing technique is appropriate for this. Furthermore, in the same section, we will make the link between the XSM and the established EVM forecasting methods. Section 3 then proposes an evaluation approach for the XSM, based on accuracy comparison with the known EVM top forecasting techniques. Furthermore, the proposition to incorporate the reference class forecasting (RCF) technique – in which a relevant reference class of similar historical projects is used as a basis for making forecasts for the considered project – into the XSM methodology is made in Section 3.2. In Section 4, the results of the evaluation are presented and discussed, for time forecasting as well as for cost forecasting. Moreover, both a static and a dynamic approach to the XSM will be assessed. Finally, Section 5 draws more general conclusions and suggests several future research actions.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

مقدمه
وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده اعلام کرد هدف 30٪ پرداخت های مدیکر به مدل های پرداخت جایگزینی تا پایان سال 2016 و 50٪ تا پایان سال 2018 (1) بستگی دارد. این مدل های پرداخت مبتنی بر ارزش، کیفیت و ارزش مراقبت از میزان خدمات به وضوح تغیر شیفت از مدل های سنتی خدمات آزاد بود.
پرداخت گروهی یکی از رویکردهای مدل های پرداخت جایگزین را، ترجیح می دهد. هزینه مراقبت های بهداشتی از تصویربرداری پزشکی به طور چشمگیری در چند دهه گذشته افزایش یافته است (3،4).
بیشترین رشد در هزینه های تصویربرداری با افزایش استفاده از تصویربرداری پیشرفته، از جمله توموگرافی کامپیوتری (CT)، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی و توموگرافی انتشار پوزیترون (PET) متغیر بوده است. تلاش برای کاهش هزینه های مراقبت های بهداشتی بر کاهش هزینه های تصویربرداری تاثیر داشته است. مثلا از سال 2009 تا 2010 ، حجم تصویر برداری در میان ذینفعان مراقبت های پزشکی تا 3.5 % کاهش یافته است. به هرحال تا ژوئن 2012 ، تصویر پزشکی 11.9 % از کل هزینه های مراقبت های پزشکی باقی می ماند (گزارش مد پک در مارس 2014، www.medpac.gov ) برای جلوگیری از استفاده بیش از حد ظرفیت و کاهش هزینه های مراقبت های بهداشتی (6)، مدل های بازپرداخت اخیر از هزینه خدمات سنتی به سوی پرداخت های گروهی یا مدل های سرپایی، مشوق پزشکان و افزایش فشار برای کاهش کلی مراقبت های بهداشتی، و هماهنگی مراقبت را تایید می کند و هزینه های درمان را ثابت و هماهنگی مراقبت، تضمین کننده ارائه تعهد برای چرخه کامل مراقبت جهت دستیابی به آن تاثیر بهبود می دهد که منجر به تغییر مدل پرداخت مراقبت پزشکی می شود. (2)
بیمارستان ها مراقبت های موثرتر و کاهش فعالیت های نادرست را ارائه می دهند. در انتقال خطر مالی از بیمه گران و یا پرداخت کنندگان دیگر به بیمارستان ها و ارائه دهندگان، تصویربرداری ریسک تغییر را از یک مرکز سود به مرکز هزینه برای سازمان می دهد. اگرچه استفاده کمتر، روشی برای بهبود کارایی تحویل برای کاهش هزینه های خدمات یک استراتژی جایگزین و مکمل است (7). بر اساس شرایط عدم پرداخت مراقبت های بهداشتی، هزینه دقیق به عنوان یک توانایی حیات برای زنده ماندن و رشد در مدل های پرداخت مبتنی بر ارزش پولی خواهد بود. به تازگی گزارش شده است که نتایج حاصل از ارزیابی ارزش، یک ابزار تحلیلی برای رشد جمعیت، کاهش هزینه مراقبت و بهبود کیفیت با اطلاع دادن به هزینه های واقعی پزشکان مراقبت، تغییر هزینه در میان تیم مراقبت و اندازه گیری کیفیت (8) گزارش شده است.
شکم و لگن CT (AP CT) یکی از معاینات رادیولوژیکی است که اغلب انجام می شود. به عنوان مثال، مطالعه از کار گروهی یکپارچه چندگانه نشان داد که AP CT 50٪ تمام آزمایشات CT را نشان می دهد (9). استفاده از AP CT به احتمال زیاد به طور قابل توجهی کاهش می یابد، زیرا AP CT نقش مهمی در تشخیص بالینی در طیف وسیعی از شرایط مانند تروما، سرطان حاد و شکم دارد. برای کاهش هزینه های ارائه این سرویس، مولفه های خاص یا هزینه های راننده باید درک شود (10). یک روش حسابداری هزینه ای که به عنوان هزینه های مبتنی بر فعالیت مبتنی بر زمان (TDABC) شناخته می شود، روند پردازش و داده های هزینه ای را به صورت موثر (14-10) ارائه می دهد.
اهداف این مطالعه عبارتند از: (1) نقشه فرایند انجام یک مطالعه AP CT در موسسه علمی با استفاده از TDABC، (2) شناسایی هزینه های اجزاء برای انجام AP CT، و (3) بررسی کردن هزینه ها و پردازش داده ها، فرصت هایی برای کاهش هزینه های AP CT می باشد.

مواد و روش ها
این مطالعه از مجوز هیئت مدیره داوری در موسسه ما معاف بود. هیچ یک از نویسندگان درگیری های مستقیم یا غیرمستقیم مالی مربوط به این مطالعه را نداشتند.
مکان
این مرکز، یک مرکز پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تروما است. در کلینیک عمومی، دو دستگاه پیشرفته CT اسکنر باز هستند و به طور کامل 7 روز در هفته 24 ساعته برای بستری در بخش(OP) ، بخش (IP) و بیماران اورژانس (ED) بیمارستان کار می کنند
هزینه های مبتنی بر فعالیت زمان -متغیر (TDABC)
جزئيات ديگر (11،15)، TDABC با استفاده از دو روش اثبات شده ابزارهاي مديريت-پردازش از مهندسي صنعت و هزينه هاي مبتني بر فعاليت از حسابداري (16) استفاده مي كند. نقشه فرآیند هر مرحله روند مراقبت را مشخص می کند. برای هر مرحله، زمان انجام هر فعالیت تخمین زده می شود. بعد هزینه های منابع مورد نیاز برای هر مرحله (15) با تعیین هزینه بر هر واحد ظرفیت محاسبه می شود. با ضرب کردن هزینه هر واحد ظرفیت توسط زمان کار مورد نیاز برای هر مرحله از فرایند و جمع کردن هزینه هر جزء، هزینه کل فرآیند برآورد می شود. روش TDABC از رویکرد پایینی برای اندازه گیری هزینه های انسانی و سرمایه ای که در طول یک دوره مراقبت کامل صرف می شود، استفاده می شود (11،17).
در بخش مراقبت های بهداشتی، TDABC برای چندین مسیر مراقبت های پزشکی (18،19)، از جمله جراحی آندوسکوپی سینوسی (20)، تنزیلکتومی (21)، آرتروپلاستی (22)، جراحی سر و گردن (23)، جراحی قلب (13) ، مراقبت بیهوشی (14)، و روش های جراحی پیچیده اعصاب (24) اجرا شده است. تیم انجام TDABC برای AP CT شامل یک مدیر تجاری برای بخش رادیولوژی، مهندسان ارزش (صنعتی)، تحلیلگران مالی، پزشکان، تکنسین ها و مدیر CT بود. یک تیم تحقیقاتی از دانشکده بازرگانی هاروارد (D.H.، R.K.) فرایند نقشه قالب را ارائه و پروژه را هدایت کرد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

INTRODUCTION

The growing pressure to reduce the overall healthcare expenditure and to improve coordination of care has led to transformation of the Medicare payment model. The US Department of Health and Human Services announced the goal that 30% of Medicare payments are tied to alternative payment models by the end of 2016 and 50% by the end of 2018 (1). This value-based payment models reward quality and value of care over quantity of services, clearly shifting from the traditional fee-for-service model (1). Bundled payment, one approach of alternative payment models, facilitates improved coordination and integration of care and holds the provider team accountable for the full cycle of care to achieve better outcomes (2). The healthcare expense of medical imaging has dramatically increased over the past several decades (3,4). Most of the growth in imaging expenditures has been driven by increased utilization of advanced imaging, including computed tomography (CT), magnetic resonance imaging, and positron emission tomography (PET). Efforts to reduce healthcare costs have had impact on the reduction of imaging-related expense. For example, from 2009 to 2010, the imaging volume among Medicare beneficiaries declined by 3.5% (5). Nevertheless, as of June 2012, medical imaging remains 11.9% of the total Medicare charges (MedPAC Report on March 2014; www.medpac.gov). To contain potential overutilization and reduce healthcare expenditures (6), recent reimbursement models have shifted from the traditional fee-for-service toward bundled payments or capitation models, incentivizing physicians and hospitals to deliver more effective care and reduce wasteful practice. In shifting the financial risk from insurers or other payers to the hospitals and providers, imaging has a risk of transforming from a profit center to a cost center for the organization. Although decreased utilization is one approach to reducing imaging expenses, improving the efficacy of delivery to reduce costs of service is an alternative and complementary strategy (7). Under the healthcare payment transformation, accurate costing will be a critical competency to survive and thrive in the value-based payment models. Implementation of Value Driven Outcomes, a homegrown data analytic tool, was recently reported to reduce cost of care and improve quality by informing physicians’ actual costs of care, variations of costs among the care team, and quality measures (8). Abdomen and pelvis CT (AP CT) is one of the most frequently performed radiological examinations. For example, one study from integrated multispecialty group practice showed that AP CT represents 50% of all CT examinations (9). Utilization of AP CT is unlikely to decrease significantly as AP CT plays a central role in clinical diagnosis across a range of conditions, such as trauma, cancer, and acute abdomen. To reduce the costs of delivering this service, the specific components or cost drivers need to be understood (10). A cost accounting method known as time-driven activity-based costing (TDABC) provides an actionable process and costing data to redesign delivery of care effectively (10–14). The following are the objectives of this study: (1) map the process for performing an AP CT study in an academic institution using the TDABC, (2) identify the component costs to conduct an AP CT, and (3) consider, in light of costing and process data, opportunities to reduce the costs of AP CT.

MATERIALS AND METHODS

The study was exempt from an institutional review board approval at our institution. None of the authors had direct or indirect financial conflicts related to this study. Setting The setting is an urban level I trauma academic medical center. In the main general hospital, two state-of-the-art CT scanners are open and fully staffed 24 hours a day 7 days a week to accommodate outpatients (OP), inpatients (IP), and emergency department (ED) patients. Time-driven Activity-based Costing (TDABC) Detailed elsewhere (11,15), TDABC uses two proven management tools—process mapping from industrial engineering and activity-based costing from accounting (16). The process map outlines every step of the care process. For each step, the time to carry out each activity is estimated. Next, the costs of resources required for each step (15) are calculated by determining the cost per unit of capacity. By multiplying the cost per unit of capacity by the required task time for each step of the process and summing each component cost, the total cost of the process is estimated. The TDABC method uses a bottoms-up approach to measure the human and capital costs expended throughout an entire episode of care (11,17). Within healthcare, TDABC has been applied to several medical care pathways (18,19), including endoscopic sinus surgery (20), tonsillectomy (21), arthroplasty (22), head and neck surgery (23), heart valve surgery (13), anesthesiology care (14), and complex neurosurgery procedures (24). The team performing the TDABC for AP CT consisted of a business manager for the department of radiology, value (industrial) engineers, financial analysts, physicians, technologists, and the CT manager. A research team from Harvard Business School (D.H., R.K.) provided the process map template and guided the project.

مقاله انگلیسی رایگان

ترجمه فارسی رایگان 

بخشی از ترجمه فارسی:

چکیده
این مقاله شاخصی را برای مقایسه بهره وری گروه های واحد عملیاتی بر حسب هزینه در صورت در درسترس بودن هزینه های ورودی ارایه می کند. از این حیث، مقاله حاضر، به توسعه شاخص مشابه موجود در منابع برای مقایسه گروه های واحد ها از حیث بهره وری فنی در غیاب قیمت های ورودی می پردازد. شاخص برای نشان دادن منشا تفاوت ها در عملکرد گروه های واحد ها هم از حیث بهره وری فنی و هم ای حیث بهره وری هزینه تجزیه می شود. شاخص و تجزیه آن، برای مقایسه واحد هایی که عملکرد یکسانی دارند ولی به دلیل این که آن ها در زمینه های مختلف برای مثال در مقایسه شرکت های انتقال آب و گاز در کشور های مختلف به کار گرفته می شوند، اهمیت زیادی دارند.
لغات کلیدی: تحلیل پوششی داده، شاخص مالم کوییست، بهره وری، کارایی هزینه،
1-مقدمه
کارایی و بهره وری از منابع اصلی توسعه اقتصادی بوده و درک و دانش کامل از عوامل موثر بر بهره وری برای مدیران، کارشناسان اقتصادی و سیاست گذاران به خصوص در بحران های نامطلوب اقتصادی که ، عملکرد بهتر برای پایداری و پیشرفت اهمیت زیادی دارد بسیار مهم است. لذا، زیاد تعجب بر انگیز نیست که در دهه های اخیر، اندازه گیری و تحلیل عملکرد، توجه زیادی به خود جلب کرده و پیشرفت های زیادی از نظر نظری، روش شناسی و تجربی حاصل کرده است. اندازه گیری و تحلیل کارایی و بهره وری به مدت زمان طولانی به عنوان یک زمینه علمی مستقل تکامل حاصل کرده است، ولی در سال های اخیر، این دو به یک چارچوب مشترک تلفیق شده اند و در این زمینه، کارایی در تحلیل بهره وری ادغام می شود که از نظر بسیاری از کارشنان، رویکرد بهتری بوده است.
ما در این جا به بررسی موردی می پردازیم که در آن واحد های عملیاتی از ورودی های چندگانه برای ارایه خروجی های چندگانه استفاده کرده و قیمت های ورودی و خروجی برون زا و قابل دسترس هستند.به علاوه، ما به بررسی موردی می پردازیم که واحد هایی که عملا دارای وظایف و کار کرد یکسانی هستند از انواع یکسانی از ورودی ها برای تامین انواع مشابهی از خروجی ها استفاده می کنند ولی در زمینه های مختلف عمل می کنند. لذا لزوم انجام مقایسات در کشور های مختلف ضروری به نظر می رسد. در خصوص مقایسه بین المللی شرکت های انتقال برق به مقاله هانی و پولیوت 2012 مراجعه کنید. شرکت های دارای عملکرد یکسان ولی در کشور های مختلف رامی توان به صورت شرکت های عملیاتی در زمینه های مختلف( از نظر رژیم قیمت گذاری و مقررات) طبقه بندی کرد. با این حال، حتی در یک کشور معین، اغلب واحد های عملیاتی با عملکرد یکسان، از نظر زمینه عملکرد متفاوت هستند. برای مثال، شعب یک بانک ممکن است از حیث زمینه فعالیت و یا انواع مشتریان بسته به این که در محیط شهری یا روستایی باشند متفاوت باشند. در چنین مواردی، هزینه های ورودی نظیر دارایی های سرمایه و کار، ممکن است بین گروه های واحد ها و نیز درون واحد های یک گروه متفاوت باشند. از این روی مقایسات واحد ها باید اثر عضویت گروه بر روی بهره وری را تفکیک و اندازه گیری کنند.
این مسئله قبلا توسط یک سری از محققان بررسی شده است. مفهوم فرامرز ها (metafrontiers ) برای ایزوله سازی عضویت گروه سازی از اثرات مدیریتی بر روی کارایی و بهره وری ارایه شد.( باتس ، رایو و ا دنل 2004، ادنل ، رایو و باتس 2008). این رویکرد ها فرض می کنند که هر گروه دارای مرز بهترین عملکرد خود می باشد ولی یک فرامرزی وجود دارد که همه مرز های فردی گروه را پوشش می دهد. این خود امکان تجزیه واحد های ارزیابی شده را به بخش های قابل تعمیم به خود واحد ( مدیریت خود) و بخشی قابل تعمیم به عضویت گروه می دهد. آن ها در خصوص زمینه های عملیاتی مطلوب، دارای پیش فرض هایی می باشند.
یک جایگزین برای روش فرامرزی برای مقایسه کروه های واحد ها بر اساس عملکرد توسط کامانهو و دیسون 2006 ارایه شده است. این رویکرد، به ارزیابی واحد های درون گروه های موجود بدون توسل به فرامرز متکی است. توسل و مراجعه به فرامرز اشاره به این دارد که توسعه فناوری با ترکیب فناوری های گروهی موجود امکان پذیر است. روش کامنهو و دیسون 2006 این فرض را ندارد. به علاوه، بین زمینه های عملیاتی کم و بیش مطلوب تفاوتی قایل نمی شود. از این روی، کامنهو و دیسون 2006، و رویکرد ارایه شده در این مقاله نیازی به فرضیات قبلی ندارند.
رویکرد کامنهو و دیسون 2006 به مقایسه گروه های واحد های عملیاتی می پردازد که در آن تاکید اصلی بر کارایی فنی و قیمت های ورودی و خروجی که یا وجود ندارند و یا نادیده گرفته شده اند می باشد. مقاله ما از روش کامنهو و دیسون 2006 برای حل موردی استفاده می کند که در آن قیمت های ورودی موجود بوده و ممکن است برای واحد های درون و میان گروه ها متفاوت باشند. از آن جا که در مورد آن ها، هیچ گونه مفهوم فرامرزی وجود نداشته و پیش فرض در خصوص این که ایا عملیات در یک گروه بر خلاف گروه دیگر دارای مزیت است یا نه و این که آیا برای همه مجموعه های ورودی-خروجی و یا اندازه های مقیاس صدق می کند وجود ندارد. شاخص ارایه شده در این جا، یک سری مزیت ها را نسبت به رویکرد های مبتنی بر فرامرز متعارف برای مقایسه گروه های DMUs بر روی عملکرد دارد. این مزیت ناشی از این حقیقت است که شاخص ارایه شده در این جا، هم کارایی هزینه و هم کارایی فنی را در نظر می گیرد. به علاوه، بیش از رویکرد فرامرزی، این از حیث موارد فنی و هزینه های در سطوح مختلف قابل تجزیه بوده و اطلاعات حاصله در خصوص عملکرد گروه را تقویت می کند. ما در بخش نتیجه گیری به بحث هزینه ها و موانع شاخص اشاره می کنیم.
در رابطه با شاخص های بهره وری، یک سری رویکرد های جایگزین برای کمی سازی بهره وری ارایه می شود و مطلوب ترین مورد، شاخص بهره وری مالم کوییست می باشد. مقاله مالم کویسست 1953، تا مدتی نادیده گرفته شده و بدون کارکرد باقی مانده بود. کاوس، کریستنسن و دیورت 1982 مجددا اندازه گیری بهره وری را معرفی کرده و سپس Färe and Grosskopf (1992, 1996),Grosskopf (1993), Färe, Grosskopf, Lindgren, و Roos (1989), Färe, Grosskopf, و Lovell (1994), Färe and Grosskopf (1996), Färe, Grifell-Tatje, Grosskopf, and Lovell (1997), Färe, Grosskopf, و Russell (1998),Portela و Thanassoulis (2006, 2010) رویکرد را بیشتر تشریح کردند. توسعه و اصلاحات اساسی در شاخص، تجزیه آن به شاخص هایی بود که یکی از آن ها تغییرات کارایی و دیگری تغییرات فنی را طی زمان شامل می شدند و این تجزیه ها توسط فار، کرسکوپف، نوریس و زانگ 1994 ارایه شدند. در این جا ما به شاخص مالم کوییست کلاسیک اشاره داریم. بخش مربوط به اندازه گیری تغییر ات عملکرد، تغییر یک واحد را نسبت به مرز آن طی زمان اندازه گیری می کند در حالی که تغییر فنی، شامل تغییرات مرز تولید طی زمان است. شاخص را می توان در زمینه تجربی با استفاده از مدل های Dea محاسبه کرد. تحت شرایط خاص، شاخص مالم کوییست به شاخص های محبوب دیگر نظیر شاخص تورن کویسست 1936 و فیشر 1922 نزدیک تر می شود. محاسبه این دو شاخص آسان بوده و برای اشکال عمومی فناوری دقیق ارزیابی شده انذ ولی در صورت ناکارایی، آن ها براورد های اریب از بهره وری در اختیار می گذارند و از این روی شاخص مالم کوییست مطلوب تر است.
شاخص مالم کوییست کلاسیک ارایه شده توسط فار و همکاران 1994 برای مواردی ارایه شد که در آن کارایی فنی از حیث سطوح ورودی خروجی مد نظر باشند و قیمت های ورودی یا وجود نداشته باشند و یا نادیده گرفته شوند. سپس یک سری مطالعات ارایه شدند که قیمت های ورودی را به صورت موجود و قابل دسترس در نظر گرفتند. در این صورت، یک شکل مهمی از کارایی، یعنی کارایی تخصیص در تغییرات بهره وری از حیث هزینه اهمیت دارد. کارایی تخصیص درجه کاهش هزینه های ترکیبی ایجاد خروجی با انتخاب یک ترکیب بهینه از ورودی ها با توجه به قیمت های ثابت برون زا که در آن ورودی ها به خوبی تامین می شوند توسط واحد تولید کارامد از نظر فنی را نشان می دهد. کارایی تخصیص و تغییرات آن عملکرد اثر معنی داری داشته و این از حیث مطالعات تجربی که، موارد ناکارامدی تخصیص را در واحد های تولیدی گزارش کرده اند بسیار مهم است. در چنین مواردی، واحد های تولیدی طی زمان عملکرد خود را با تغییر ترکیب نهاده های خود که برای تولید ستاده یا خروجی استفاده می کنند بهبود می بخشند. از این روی، اثر تغییرکارایی تخصیص بر روی تغییر بهره وری باید زمانی در نظر گرفته شود که قیمت های ورودی در دسترس باشند. در این زمینه، بیر 1990 و بالک 1998، در چارچوب به ترتیب اقتصاد سنجی و عدد شاخص، تغییر بهره وری را تجزیه کردند طوری که تغییر کارایی تخصیص در نظر گرفته می شود. میندییاسکی و تانسکی 2000-2004 یک شاخص بهره روی هزینه مالم کوییست را که از طریق مدل های DEA محاسبه می شود ارایه کردند که به تغییرات فنی و کارایی که کل هزینه ها را پوشش می دهند تجزیه شد. این شاخص با توجه به هزینه تعریف می شود تا توابع فاصله ورودی و زمانی استفاده می شود که تولید کننده ها، کمینه ساز های هزینه باشند و کمیت ورودی-خروجی و داده های هزینه ورودی در دسترس باشند. این شاخص کاربرد فراوانی در شرایط مختلف از جمله بهداشت و درمان، بانک، واحد برق، املاک و مستغلات، صنایع تولید جنگلی و برنامه های آموزشی دارند((Hosseinzadeh, Jahanshahloo, & Akbarian, 2007)).
کامنهو و دیسون 2006، به بررسی نمونه ای پرداختند که در آن واحد ها را می توان بر اساس شرایط عملیات طبقه بندی کرد. آن ها شاخص هایی را بر اساس شاخص مالم کوییست ارایه کرده اند که امکان تصمیم گیری در خصوص تفکیک ناکارامدی های واحد از ناکارامدی های مربوط به گروه یا برنامه ای که واحد به آن متعلق است را می دهد. این مقاله ایده فوق را بسط داده و نشان می دهد که چگونه شاخص هزینه مالم کوییست مانیداکیس و تانوسولیس 2004 را می توان پایه و اساس ایده های کامنهو و دیوسن 2006 در نظر گرفت که بتوان از آن ها برای مقایسه گروه های واحد های عملیاتی از حیث هزینه استفاده کرد این مقاله یک شاخص کلی را ارایه می کند که، بهر ه وری نسبی را از حیث هزینه بین واحد های مربوط به گروه های مختلف پوشش می دهد. این شاخص سپس برای نشان دادن تاثیر کارایی فنی و تخصیص در سطح گروه، تجزیه می شود. اطلاعاتی از این قبیل برای مدیریت عملکرد گروه های واحد مفید است. این خود مدیران را قادر می سازد تا بتوانند بهترین عملیات را در گروه های مختلف از هر دو حیث کارایی هزینه وکارایی فنی شناسایی کنند.
بقیه این مقاله به صورت زیر سازمان دهی شده است. بخش 2 بررسی منابعی در مورد شاخص مالم کویسست کلاسیکی در اختیار گذاشته و شاخص مالم کوییست هزینه و شاخص گروهی بررسی می شوند. بخش 3 شاخص مالم کوییست را برای مقایسه گروه های واحد بر بهره وری ارایه می کند. بخش 4 تجزیه شاخص تعریف شده در بخش 3 را انجام می دهد. بخش 5 شاخص ارایه شده توسط نمونه عددی را تشریح می کند. بخش 6 شامل نتیجه گیری است.

بخشی از مقاله انگلیسی:

abstract This paper develops an index for comparing the productivity of groups of operating units in cost terms when input prices are available. In that sense it represents an extension of a similar index available in the literature for comparing groups of units in terms of technical productivity in the absence of input prices. The index is decomposed to reveal the origins of differences in performance of the groups of units both in terms of technical and cost productivity. The index and its decomposition are of value in contexts where the need arises to compare units which perform the same function but they can be grouped by virtue of the fact that they operate in different contexts as might for example arise in comparisons of water or gas transmission companies operating in different countries. © 2014 Elsevier B.V. All rights reserved. 1. Introduction Efficiency and productivity are major sources of economic development and a thorough understanding of the factors affecting productivity is important for managers, economists and policy makers, especially in difficult times of economic crisis where better performance is paramount for sustainability and progress. It is not surprising, therefore, that in recent decades the measurement and analysis of performance has enjoyed a great deal of interest and has seen major developments from a theoretical, methodological and empirical point of view. The measurement and analysis of ef- ficiency and productivity evolved for a long time as independent scientific fields but in recent years the two have merged in a common framework and in this context often efficiency is incorporated in productivity analysis, which is deemed a better approach by many. We address here the case where operating units are using multiple inputs to secure multiple outputs and input prices are exogenous and available. Further, we address the case where the units in question perform the same function, using the same types of inputs to secure the same kinds of outputs, but are operating in different contexts. One case in point is the increasing need to conduct comparisons across countries. For example see Haney and Pollitt (2012) on the international comparison of electricity transmission companies. Clearly companies performing the same function but in different countries can be grouped as operating in different contexts (e.g. on ∗ Corresponding author. Tel.: +447753620465. E-mail addresses: e.thanassoulis@aston.ac.uk, dea.et@btinternet.com (E. Thanassoulis), khanjani@tabrizu.ac.ir (R.K. Shiraz), nmaniadakis@esdy.edu.gr (N. Maniadakis). prices and regulatory regimes). Even within a given country, however, often operating units performing the same function can differ by context. For example the branches of a bank may differ in terms of scope of activities and types of clientele depending on whether they operate in a rural or urban environment. In such cases input costs, e.g. for labour and capital assets, may differ between groups of units as well as within units of a given group. Comparisons therefore of units need to isolate and measure the impact of group membership on productivity. This issue has already been addressed by a number of authors. The concept of ‘metafrontiers’ has been developed to isolate group membership from ‘managerial’ effects on efficiency and productivity (e.g. see Battese, Rao, & O’Donnell, 2004; O’Donnell, Rao, & Battese, 2008). These approaches assume each group has its own best practice frontier but that there is a metafrontier which envelops all individual group frontiers. This allows one to decompose the evaluated unit’s attainment into a part attributable to the unit itself (i.e. its own management) and a part attributable to group membership. More recently Brennan, Carla, and John (2014) have considered groupings of operating units by environmental context and have developed models for estimating an index to capture the impact on productivity change attributable to the context of each grouping. They have prior notions as to more and less favourable operating contexts. An alternative to the metafrontier approach for comparing groups of units on performance is put forth by Camanho and Dyson (2006). This approach relies on assessing units within existing groupings without recourse to a metafrontier. Recourse to a metafrontier implies that there is an expansion of technology by convexification of existing group technologies. The Camanho and Dyson (2006) approach does not make this assumption. Further, it does not distinguish between http://dx.doi.org/10.1016/j.ejor.2014.09.002 0377-2217/© 2014 Elsevier B.V. All rights reserved. E. Thanassoulis et al. / European Journal of Operational Research 241 (2015) 796–805 797 more or less favourable operating contexts. Thus the Camanho and Dyson (2006), and therefore the approach in this paper too, is less demanding of prior assumptions. The Camanho and Dyson (2006) approach compares groups of operating units where the focus is on technical efficiency and prices of inputs or outputs either do not exist or are ignored. Our paper builds on the Camanho and Dyson (2006) approach to address the case where input prices are available and they may differ for units both within and across groups. As in their case we make no recourse to the notion of a metafrontier and make no prior assumptions as to whether operating in one group as opposed to another is necessarily advantageous and whether that holds for all input-output mixes and or scale sizes. The index developed here, as we will see later, offers a number of advantages over more traditional metafrontier based approaches for comparing groups of DMUs on performance. The advantages stem from the fact that the index developed here takes into account both technical and cost efficiency. Further, more than the metafrontier approach, it is decomposable both in cost and technical terms at several levels, enriching the insights that can be gained into group performance. We return to the advantages and drawbacks of the index at the concluding section. Turning to measures of productivity, there are alternative approaches to quantifying productivity and a very popular one is the Malmquist productivity index. Malmquist’s (1953) seminal work stayed unnoticed and without any applications for some time. Caves, Cristensen, and Diewert (1982) reintroduced it to productivity measurement and subsequently, Färe and Grosskopf (1992, 1996), Grosskopf (1993), Färe, Grosskopf, Lindgren, and Roos (1989), Färe, Grosskopf, and Lovell (1994), Färe and Grosskopf (1996), Färe, Grifell-Tatje, Grosskopf, and Lovell (1997), Färe, Grosskopf, and Russell (1998), Portela and Thanassoulis (2006, 2010) further elaborated the approach. A major extension of the index was its decomposition into a measure capturing efficiency change and one capturing technical change over time by Färe, Grosskopf, Norris, and Zhang (1994). We refer to this here as the ‘classical’ Malmquist index. The part measuring efficiency change measures the shift of the individual unit relative to its frontier over time while technical change captures the shift of the production boundary itself over time. The index can be computed in the empirical context using DEA models. Under certain conditions the Malmquist index approximates other popular indices such as the Törnqvist (1936) and the Fisher (1922) index. These two indices are easy to compute and they have been shown to be exact for general forms of technology, but in the presence of inefficiency they may provide biased (see Coelli, Prasada Rao, & Battese, 1998) estimates of productivity and thus the Malmquist index is preferable. The classical Malmquist index Färe et al. (1994) was generally developed for cases where technical efficiency in terms of input–output levels was the focus and input prices either did not exist or were ignored. Later a parallel strand of the literature evolved which takes input prices into account where they are available. In this case an important form of efficiency, namely allocative, is contributory to productivity change in cost terms. Allocative efficiency captures the degree to which an already technically efficient production unit can further reduce its aggregate cost of securing its outputs by selecting an optimal mix of inputs given the exogenously fixed prices at which it can secure its inputs. Allocative efficiency and its change may affect performance significantly and this is important in light of empirical studies which have identified frequent instances of allocative inefficiency at production units. In such cases production units may improve over time their performance by changing the input mix they employ to produce their output. Hence the impact of allocative efficiency change on productivity change should be accounted for Coelli et al. (1998) when input prices are available. In this context, Bauer (1990) and Balk (1998) decomposed, in the econometric and index number framework respectively, productivity change so that allocative efficiency change is captured. Maniadakis and Thanassoulis (2000, 2004) developed a cost Malmquist productivity index, computed through DEA models, which is decomposed into technical change and overall efficiency change which captures costs. The index is defined in terms of cost rather than input distance functions and is applicable when producers can be assumed to be cost minimisers and input–output quantity and input price data are available. This index has seen many applications in various settings including health care, banks, electricity units, real estate, forest product industries, and educational programmes and it has also seen further extensions (Hosseinzadeh, Jahanshahloo, & Akbarian, 2007). Camanho and Dyson (2006) address the case where units can be grouped by operating context. They developed measures, based on the Malmquist index, that enable the decision making unit’s internal inefficiencies to be distinguished from those associated with the group (or program) to which the unit belongs. The present paper extends this idea to show how the cost Malmquist index of Maniadakis and Thanassoulis (2004) can be used to build on the Camanho and Dyson (2006) ideas so as to compare groups of operating units in cost terms. The paper develops an overall index that captures the relative productivity in terms of cost between units belonging to different groups. The index is then decomposed to reveal the impact of technical and allocative efficiency at group level. Information of this type would be useful for managing the performance of groups of units. It would enable managers to identify best practice across groups and this would be both in terms of technical and cost efficiency. The remainder of this paper is organized as follows. Section 2 provides a review of literature on the classical Malmquist index; the cost Malmquist index and group (technical) Malmquist index. Section 3 develops the cost Malmquist index for comparing groups of units on productivity. Section 4 develops the decomposition of the index de- fined in Section 3. Section 5 illustrates the index developed by means of a numerical example. Section 6 concludes

خطر سقوط شرکت، محیط اطلاعاتی و سرعت تنظیم اهرم

Firm Crash Risk, Information Environment, and Speed of Leverage Adjustmen

Abstract

This paper examines the effect of a firm’s crash-risk exposure on its speed of leverage adjustment (SOA), and how this effect is influenced by the information environment of the country in which the firm is located. We employ a panel of 19,247 firms across 41 countries from 1989 to 2013, and we find that firms with a higher crash-risk exposure tend to adjust their financial leverages more slowly toward their targets. This evidence supports the dynamic trade-off theory that firms with larger transaction costs adjust their capital structures less often. Equally important, we document that the negative link between crash-risk exposure and SOA is less pronounced in countries with a more transparent information environment.

1 Introduction

Existing capital structure theories demonstrate that information asymmetry is an important determinant of optimal leverage. For example, Myers (1984) and Myers and Majluf (1984) show that firms with high information asymmetry face large external financing costs. The signaling theory of capital structure suggests that the stock market positively (negatively) reacts to an announcement of debt (equity) issuance (Ross (1977) and Noe (1988)). Moreover, the dynamic trade-off theory allows firms to take into account a trade-off between a suboptimal financial structure and leverage adjustment costs (Fischer, Heinkel, and Zechner (1989), Goldstein, Ju, and Leland (2001), and Strebulaev (2007)). Therefore, it predicts that firms with higher transaction costs tend to adjust their leverage ratios more slowly toward their targets.

One anecdotal example is the stock-price crash of Olympus in 2011 caused by its accounting scandal. The Japanese company paid inflated advisory fees to takeover advisers in order to hide investment losses in the 1990s. After its former president and CEO, Michael C. Woodford, questioned the fees of the Gyrus acquisition, Olympus’ stock fell 70% within three weeks (from mid-October to November 8, 2011), reflecting investors’ concerns about the company’s actual prospects. In particular, Olympus’ shareholders were worried about the company being delisted from the Tokyo Stock Exchange, which could restrict access to external equity financing. In addition, the company’s credit rating was downgraded, suggesting that its creditworthiness had deteriorated considerably. In this case, reactions from capital-market participants were in accord with the prediction that external financing costs increase crash risk (The Wall Street Journal, December 6, 2011).

In this paper, we investigate how a firm’s crash-risk exposure affects its leverage adjustment decision. We argue that firms exposed to a high crash risk are presumably those with extreme information asymmetry between inside managers and outside investors, which is consistent with the evidence of a significant positive relationship between crash risk and extreme information asymmetry in the existing literature (Jin and Myers (2006), Hutton, Marcus, and Tehranian (2009), and Kim, Li, and Zhang (2011a)). Thus, we hypothesize that a firm’s crash-risk exposure tends to decrease its speed of leverage adjustment (SOA).

More importantly, we expect that the negative crash-risk effect on leverage adjustment is attenuated by a transparent information environment because the impact of the macro information environment on different aspects of financial markets, including institutional shareholding (Li, Moshirian, Pham, and Zein (2006)), foreign investor shareholding (Haw, Hu, Hwang, and Wu (2004), Gelos and Wei (2005), and Leuz, Lins, and Warnock (2009)), and leverage adjustment (Oztekin and Flannery (2012)), has been well documented. To test our hypotheses, we employ an international sample of 41 countries from 1989 to 2013. Using international data has two advantages. First, our sample includes a large number of crash events. Second, multi-country data allows us to examine the effect of information environments on the relationship between crash risk and capital structure adjustment.

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

چکیده

مقدمه

بیان مسئله

براورد اطمینان پذیری بر اساس روش اشکوف

دستگاه با خرابی های کل

روش بهینه سازی ازدحام گربه

الف: حالت جست و جو

ب: حالت ردیابی

پ: الگوریتم CSO

مثال گویا

نتیجه گیری

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

 مقدمه
به دلیل افزایش نگرانی در مورد محیط زیست و تخلیه منابع طبیعی نظیر سوخت های فسیلی، تحقیقات زیادی بر دست یابی به منابع سازکار به محیط زیست انجام است. بای حفظ سیاره زمین برای نسل اینده، منابع طبیعی تجدید پذیر به طور دقیق مطالعه شده و برای نیاز های انرژی بهره برداری می شوند. در طی سال های اخیر، نگرانی ها در مورد هزینه های سوخت، تخریب محیط زیست و تغییر اقلیم موجب در نظر گرفتن روش های جایگزین تولید برق شده است. گفته می شود که فناوری حرارت خورشیدی یک جایگزین مناسب برای زغال سنگ است. در طی سال های اخیر، منابع انرژی جایگزین سهم بیشتری در تولید داشته اند. انرژی خورشیدی یک انرژی زیست سازگار، ایمن و قادر به تامین و تولید حجم زیادی از برق است. ابعاد اطمینان پذیری استفاده از منابع انرژی تجدید پذیر در گذشه به دلیل سهم ناچیز این منابع در سیستم های توان و نیز کمبود فنون مناسب، نادیده کرفته شده بود. تفوذ بالای این منابع انرژی می تواند منجر به اثرات معنی داری بر روی هزینه و اطمینان پذیری شود.
این مقاله به توصیف استفاده از بهینه سازی ازدحانم گربه برای حل مسئله تخصیص شامل انتخاب واحد های گاز و خورشیدی، مبدل ها و خطوط برای سطوح مناسب افزونکی می پردازد. هدف اصلی بیشینه سازی اطمینان پذیری و کمینه سازی هزینه سرمایه کذاری توپولوژی موازی با توجه به محدودیت های توپولوژی است. عملکرد مطمئن سیستم برای ماموریت های از پیش تعریف شده در بسیاری از شرایط مهم است. افزونگی سیستم یک مدل رایج برای بسیاری از مسائل طراخی سیستم است. روش ابزار تخصیص اطمینان پذیری سیستم بحث شد و به انتخاب راه حل در زمینه بهینه سازی پایدار تحلیل شبکه الکتریکی کمک می کند. با توجه به محدودیت های کلی وارده بر عملکرد سیستم g و هزینه C0، این مسئله به تعیین نوع جایگزین توپولوژی برای انتخاب سطح مناسب اطمینان پذیری می پردازد. و نوع دستگاه مناب برای دست یابی به اطمینان پذیری بالای سیستم انتخاب می شود.
در این مقاله، هدف اصلی استفاده از CSA فرا اکتشافی می باشد که شامل یک روش مدرن موسوم به اشاکوف برای انتخاب و ارزیابی بهترین پیکر بندی ها با اطمینان پذیری ماکزیمم مطابق با محدودیت های سطح عملکرد و هزینه است.

نتیجه گیری

این مقاله به توصیف شیوه اجرای الکوریتم فرا اکتشافی برای یافتن پیکر بندی های سیستم توان چند حالتی سری بهینه موازی می پردازد.
الگوریتم با استفاده از اطلاعات اکتشافی، از میان طیف وسیعی از اجزا، نسخه های مناسب را انتخاب کرده و آن ها را به ساختار هایی برای رسیدن به ماکزیمم اطمینان پذیری و محدودیت های عملکرد تخصیص می دهد.کارایی این الگوریتم بستگی به انتخاب پارامتر و روش به روز رسانی دارد. مجموعه ای از ارزش ها و مقادیر پارانتر ازدحام گربه تست شده اند. پارامتر ها اثر مستقیمی بر روی محاسبه فرمول مورد استفاده در الکوریتم دارند (SMP-SRD,C1,MR). ما مقادیر مختلف را برای هر پارامتر تست کردیم. مقادیر تست شده به صورت زیر بودند: مقادیر این پارامترها که به راه حل های بهینه تبدیل میشوند به صورت زیر هستند: SMP = 5, SRD = 0.2, C1=2.05و MR= 0.7

بخشی از مقاله انگلیسی:

INTRODUCTION (HEADING 1)

Due to the increasing concern about the environment and the depletion of natural resources such as fossil fuels, much research is now focused on obtaining new environ-mentally friendly sources of power. To preserve our planet for the future generations, natural renewable sources are being closely studied and harvested for our energy needs. In recent years, concerns about fuel costs, environmental degradation and climate change have prompted consideration of alternative methods for electrical power generation [1]. It is argued that solar thermal technology offers an environmentally sensible alternative to the traditional clean coal” generation methods of recent past”. Over the past years the alternative energy sources have been taking over higher and higher share in energy production. Solar energy is environmentally friendly, inexhaustible, safe, and capable of supplying substantial amounts of power [2]. The reliability aspects of utilizing renewable energy sources have largely been ignored in the past due to relatively insignificant contribution of these sources in major power systems and consequently due to the lack of appropriate techniques [3]. A relatively high penetration of these energy sources can create significant impacts on cost and reliability. This paper describes the use of cat swarm optimization to solve the allocation problem involve the selection of the solar and gas units, transformers and lines for the appropriate levels of redundancy, the main aim is to maximize system reliability or minimize investment cost of series-parallel topology, given topology constraints (performance and cost). The reliable performance of the system for predefmed missions under various constraints is very important in many industrial applications. The system redundancy, addressed in this paper is a common representation for many system design problems. The allocation devices method of system reliability discussed here consists in selecting the optimal solution in the context of reliability optimization of electrical network analysis. Given the overall restrictions on the system performance g and cost Co, the problem is to determine which topology alternative to select with the specified level of electrical device reliability, and what’s kind of device to use in order to achieve the maximum system reliability. In this paper, the objective is to adapt a new meta- heuristic CSA which include a modem technique (Ushakov technique) to select and evaluate the best configurations with maximal reliability met the cost and performance levels constraints.

CONCLUSION

This paper describes how to implement the metaheuristic algorithm for finding the optimal series- parallel multi state power system configurations. The algorithm using heuristic information, selects, among a wide range of components available in the market, suitable versions and allocates them to structures in order to achieve maximum system reliability under cost and performance constraints. The efficiency of this algorithm depends on the parameters selection and the update method. A set of values of Cat swarm parameters have been tested. The efficiency of this algorithm depends on the parameters selection and the update method. A set of values of Cat swarm parameters have been tested. The parameters considered are those that affect directly the computation of the formulas used in the algorithm (SMP, SRD, C1 and MR). We tested several values for each parameter, all the others being constant. The values tested were: The values for these parameters that converge rapidly to optimal solutions were: SMP = 5, SRD = 0.2, C1=2.05 and MR = 0.7.

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

مقدمه
مرور منابع
فرمول برنامه ریزی آرمانی پیشنهادی
رویکرد
هر محدودیت دیگر از جمله محدودیت های بودجه
تفاسیر مدل های بهینه سازی
تابع هدف
نتیجه گیری و پیشنهادات

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

 مقدمه
به دلیل کمبود منابع، شرکت ها عموما با مسئله اولویت بندی فعالیت های بازاری مواجه می شوند که در آن ها شرکت ها اقدام به سرمایه گذاری و تعیین سطوح سرمایه گذاری برای فعالیت های فوق می کنند. انتخاب بهترین فعالیت های بازاریابی آسان نیست زیرا عوامل موثر زیادی وجود دارند. سازمان ها باید کاربردی ترین فعالیت های بازاریابی را برای بیشینه سازی برایند ها نظیر بهبود روابط مشتری و کاهش نتایج منفی انتخاب کنند. این مستلزم شناسایی کمپین های بازاریابی مقرون به صرفه است.
به منظور یافتن کارامد فعالیت های بازار یابی هدف، فرض می شود که گروه های مختلف مشتریان خواهان خدمات و محصولات مختلفی می باشد و از این روی روش های قطعه بندی بازاری و قطعه بندی مشتری به فراوانی استفاده می شوند.
یک گزینه برای انتخاب موثر ترین کمپین های بازاریابی رویکرد RFM می باشد( تاخر، فراوانی، پول). تاخر توسط فادر، هاردی و لی(2005) موسوم به زمان جدید ترین خرید مشتری است در حالی که فراوانی نشان دهنده تعداد خرید های گذشته است. مرور منابع تعاریف مختلفی در خصوص ارزش های مالی در اختیار می گذارد(Fader et al., 2005; Blattberg, Malthouse, and Neslin, 2009; Rhee & McIntyre, 2009). این تعاریف شامل هزینه متوسط به ازای هر معامله و مبلغ کل صرف شده توسط هر مشتری در همه خرید ها در یک دوره زمانی خاص است. چارچوب RFM امکان ایجاد کمپین های بازاریابی موثر تر را با طبقه بندی مشتریان به قطعات همگن و طراحی کمپین های ارتقایی که برای یک بخش خاص به طور سفارشی ساخته شده است را می دهد.در این رویکرد، ارزش های RFM به هر مشتری تخصیص داده شده و سپس برای طبقه بندی مشتریان به منظور کمک به موثر ترین نوع پیشرفت و ارتقا برای آن مشتری استفاده می شود. برای مثال در صورتی که یک بخش مشتری ارزش پایینی را برای تاخر و ارزش نسبتا بالایی را برای تاخر و پولی ارایه کند و سپس این گروه از مشتریان موثر ترین نوع ارتقا و ترفیع را برای تاخر و ارزش نسبتا بالایی برای فراوانی و پولی نشان می دهد و سپس این نوع از مشتریان با یک راهبرد بازاریابی ” ما می خواهیم از شما حمایت کنیم” تغذیه می شوند. در صورتی که بخش مشتریان نشان دهنده ارزش پایین پولی و ارزش بالای فراوانی و تاخر باشد، این گروه از مشتریان با راهبرد بازاریابی فروش متقابل مواجه می شوند.
یکی از مشکلات موجود این است که رویکرد RFM یک بودجه بازاریابی نامحدود و دسترسی کامل به همه مشتریان سازمانی را فرض می کند حتی کسانی که دارای رتبه RFM پایین تری می باشند. با این حال این فرضیات غیر واقع گرایانه است زیرا سازمان ها تحت محدودیت های بودجه بازاریابی سالانه عمل می کنند. به علاوه، اهمیت مولفه های RFM به صورت جداگانه یکسان نیست.
برای مثال یک شرکت ممکن است علاقه مند به مولفه یا بخش R باشد و از این روی حمایت از مشتریانی که با رقبا رقابت می کنند را در اولویت قرار داده و از این روی ارزش های فراوانی و پولی را در اولویت های بعدی قرار می گیرد. برای حل محدودیت های بودجه و اولویت های بازاریابی، مدیران باید راهبرد های ارتقایی خود را در قبال مشتریانی که بیشترین رشد گردش وجوه و سود را بر اساس محدودیت دارند جمع اوری کنند.
کاتلر و ارمسترانگ(1996) یک مشتری سود اور را به صورت یک فرد، خانوار یا مشتری تعریف می کند که سود او با گذشت زمان بیش از هزینه های جذب ، فروش و خدمات رسانی است. این سود اضافی موسوم به ارزش حیات مشتری است.CLV مجموع گردش وجوه تجمعی تنزی ل شده با استفاده از هزینه منوسط سرمایه، هزینه مشتری در زندگی با شرکت می باشد( کامر، رامانی و بالینگ 2004). در زمینه مدیریت رابطه مشتری، CLVمهم است زیرا شاخصی برای ارزیابی تصمیمات بازاریابی می باشد.CLV ابزاری را برای شرکت ها به منظور استفاده از انواع بازار های بازاریابی در جهت مشتریان مختلف بر اساس ارزش های مورد انتظار آن ها ارایه می کند که منجر به نرخ بازده مناسب تر و بهتر سرمایه گذاری بازاریابی شرکت می شود.
در کمپین های بازایابی، مدیران سعی می کنند تعادل را بین دو نوع خطا حفظ کنند: نادیده گرفتن مشتریانی که برای ایجاد سود بیشتر برای سازمان بازگشته اند و سرمایه گذاری روی مشتریانی که خرید آسانی ندارند. وانگسان و کومار 2004 به این خطا ها خطای نوع 1 و 2 می گویند. از این روی تصمیم گیران کمپین های بازاریابی برای درک اهمیت این دو نوع خطا و تعدیل تصمیم گیری بر اساس آن ها اقدام می کنند.
به منظور ایجاد کمپین های بازاریابی موثر،در سرتاسر این فرایند، آن ها از طیف وسیعی از پرونده ها و داده های الکترونیکی تولی شده توسط خرید های انلاین و افلاین به منظور طراحی کمپین های بازاریابی و معرفی ارتقا و پیشرفت های شخصی سازی شده برای مشتریان خود با به کار گیری روش های تحلیل داده ها بهره میبرند. مسئله انتخاب بخش های مشتری هدف با توجه به اولویت های مختلف و محدودیت بودجه را می توان به صورت یک مسئله بهینه سازی چند منظوره با اهداف انعطاف پذیری و اولویت های مختلف، محدودیت های منابع و همبستگی ها مدل سازی کرد.. این مقاله یک مدل برنامه ریزی آرمانی را برای تعدیل خطای نوع 1 و 2 با شناسایی بخش های RFM ارایه کرده و بخش های RFM ممکن است ارزش دنبال کردن نداشته باشند زیرا آن ها فاقد سود آری می باشند، از اولویت ها تبعیت نمی کنند و یا مازاد بر محدودیت های بازاریابی بودجه می باشند. این مدل به بازاریابان در تعیین این که آیا از روابط خود با بخش مشتری تبعیت کنند یا نکنند کمک می کند. یک ویژگی جدید این مدل استفاده از اولویت های کمپین و محدودیت های بودجه برای تعیین نوع بخش مشتریانی که هدف کمپین بازاریابی مستقیم است می باشد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

INTRODUCTION

Due to the scarcity of resources, companies commonly face the problem of prioritizing the marketing activities in which the firm will invest and determining the levels of funding for those activities. Selecting the best set of marketing activities is not easy as there are numerous factors that must be accounted for. Organizations must select the most viable marketing activities to maximize the outcomes (e.g. improve customer relationships), and minimize any negative results (e.g. high costs). This requires identifying the most costbeneficial marketing campaigns. In order to effectively target marketing activities, it is assumed that different groups of customers want different kinds of services and products, and as a result market segmentation techniques and customer segmentation are widely used. One option in attempting to select the most effective marketing campaign is the RFM (Recency-FrequencyMonetary) approach. “Recency,” as defined by Fader, Hardie, and Lee (2005), is the time of a customer’s most recent purchase, while “frequency” is the number of past purchases. The literature offers varying definitions of “monetary value” (Fader et al., 2005; Blattberg, Malthouse, and Neslin, 2009; Rhee & McIntyre, 2009). These definitions include average spending per transaction (essentially equivalent to M/F), and the total amount spent by a customer on all purchases over a specified time period. The RFM framework allows for more effective marketing campaigns by categorizing customers into homogenous segments that allow for the design of promotion campaigns that are customized for the particular segment at issue. In this approach, values for R, F, and M are assigned to each customer and are then used to categorize customers to help determine the most effective types of promotions for that specific customer. For example, if a given customer segment shows a low value for recency and relatively high values for frequency and monetary, then this group of customers is typically approached with a “we want you back” marketing strategy. If a given customer segment shows a low value for monetary and high values for frequency and recency, then this group of customers is approached with a “cross selling” marketing strategy. One drawback is that the RFM approach assumes an unlimited marketing budget and complete access to all the organizations’ customers, even those who have low RFM scores; however, these assumptions are not realistic because organizations tend to operate under annual marketing budget constraints. In addition, the importance of the R, F, and M components in the RFM approach might not be the same. For example, a company might be mostly interested in the R component, making it a priority to bring back those customers who have taken their business to competitors and thereby placing frequency and monetary values as the second and third priorities, respectively. To properly address and account for budget constraints and marketing priorities, managers must gear their promotional spending strategies toward customers who will yield the greatest growth in cash flows and profits within the given constraints. Kotler and Armstrong (1996) define a profitable customer as “a person, household, or company whose revenues over time exceed, by an acceptable amount, the company costs of attracting, selling, and servicing that customer.” This excess is called customer lifetime value (CLV). CLV is the sum of cumulated cash flows, discounted using the weighted average cost of capital, of a customer over his/her entire lifetime with the company (Kumar, Ramani, & Bohling, 2004). In the context of customer relationship management, CLV becomes important because it is a metric to evaluate marketing decisions (Blattberg & Deighton, 1996). CLV provides a tool for firms to apply different types of marketing instruments toward different customers based upon their expected values, which may result in better return on the firm’s marketing investment. In marketing campaigns, managers also strive to find a balance between two types of errors: ignoring those customers who could have returned to create more revenue for the organization, and investing on those customers who are not yet ready to purchase. Venkatesan and Kumar (2004) refer to these errors as Type I and Type II errors. It is therefore important for marketing campaign decision-makers to understand the importance of these two error types and to adjust their decisions accordingly. In order to create effective marketing campaigns, companies use a vast amount of electronic records generated by online and offline purchases and use data analytics to design effective marketing campaigns and introduce personalized promotions for their customers. As a result, for any effort in determining the most effective campaign strategy, there will be a need for analytical tools that can help the decision makers in choosing the optimal strategy. This paper presents a goal programming model that balances Type I and Type II errors by identifying the RFM segments that should be reached and the RFM segments that are not worthy of pursuit because they lack profitability, do not follow priorities, or exceed marketing budget constraints. The model can help marketers determine whether to follow or cut back on their relationship with a given customer segment. A novel characteristic of this model is the inclusion of campaign priorities and budget constraints to determine which segment of customers should be deemed the optimal targets of a direct marketing campaign.

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

چکیده
1-مقدمه
2- مرور منابع و توسعه فرضیه
3-طرح تحقیق
3-1 اندازه گیری CSR
3-2 اندازه گیری هزینه های چسبندگی
3-3 مدل تجربی
نتیجه گیری

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

1-مقدمه
ما به بررسی اثر مشارکت CSR شرکت ها بر چسبندگی قیمت پرداختیم که در آن در صورتی که دامنه افزایش در هزینه های مربوط به افزایش در حجم بزرگ تر از بزرگی کاهش در هزینه های مربوط به کاهش معادل حجم باشد، قیمت ها چسبنده می باشند(اندرسون، بانکر و جاناکیرمان 2003، صفحه 48). مدل سنتی حسابداری هزینه و نیز هزینه یابی مبتنی بر فعالیت بیان می دارد که هزینه ها با محرک های هزینه متناسب می باشند( نورین 1991). با این حال، تحقیقات بعدی، یک رابطه پیچیده تر را بین هزینه و فعالیت ها یافته است که به موجب آن برخی هزینه ها زمانی که فعالیت افزایش می یابد افزایش یافته ولی به طور متناسب با کاهش فعالیت، کاهش نمی یابند( کوپر و کاپلان 1998).اندرسون و همکاران(2003) از فروش سطح شرکتی، هزینه های عمومی و مدیریتی(SG-A) به عنوان مولفه های هزینه استفاد کرده و چسبندگی قیمت را تایید کردند.
ما در این جا عامل موثر ناشناخته موثر بر چسبندگی قیمت را بررسی کردیم: مشارکت شرکت ها در فعالیت های CSR. بر اساس تئوری کارگزاری و سهام دار، برخی از مطالعات استدلال کرده اند که استفاده از منابع شرکتی ارزشمند برای مشارکت در CSR می تواند اثرات مدیریتی معنی داری داشته باشد(فریمن 1984، وارتیک و کوچران 1985، وود 1991). CSR می تواند اثر مثبتی با ارایه دسترسی بهتر به منابع ارزشمند (کوچران و وود 1984، وادوک و گریوز 1997) و با جذب و حفظ کارکنان با کیفیت بالا( گرینینگ و توربان 2000، توربان و گرینینگ 1997) داشته باشد به طوری که امکان بازار یابی بهتر محصولات و خدمات را می دهد( فرومبارن 1996، مسکووینتز 1972) و فرصت های پیش بینی نشده ای را ایجاد می کند فومبورن، گرادبرگ و بارنت 2000). به علاوه، مشارکت CSR می تواند موجب کاهش احتمال اقدامات نظارتی، حقوقی یا مالی شده( برمن، ویکس، کوتا و جونز 1999ف فریمن 1984، هیلمن و کیم 2001)، مصرف کننده های آگاه از نظر اجتماعی را جذب کرده( هیلمن و کیم 2001) یا منابع مالی را از سرمایه گذاران مسئول اجتماعی جذب می کند( کاپشتین 2001). این مزایا فرضا جبران کننده هزینه های بالاتر مرتبط با CSR می باشند، زیرا منابع بایستی برای قادر سازی شرکت در راستای دست یابی به وضعیت CSR تخصیص داده شود( سیگل و ویتالیانو2007).( حروف ایتالیک افزوده شده اند).
از یک سو، فریدمن(1970)، مشارکت CSR را به صورت یک عامل کاهنده ارزش برای سرمایه گذاران توصیف می کند، از این روی پیش بینی یک رابطه منفی بین مشارکت CSR و ارزش شرکت را امکان پذیر می کند. برای مثال، پرستون و ابونن(1997) به بحث در خصوص فرضیه فرصت گرایی مدیریتی پرداخته و استدلال کردند که منافع مدیریتی می تواند منجر به سرمایه گذاری بیش از حد CSR شود: این یک عمل مضر برای منافع ذی نفعان بوده و و از این روی منجر به معایب رقابتی شده و بر ارزش شرکت اثر منفی دارد( بنبون و تیرول 2010).
هر دوی این دیدگاه ها اشاره به سرمایه گذاری CSR بلند مدت دارند که یک پاسخ به فشار خارجی همانند پاسخ به منابع سطح شرکتی است. سطح منابع اختصاص داده شده به فعالیت های CSR در کوتاه مدت بستکی به قابلیت دسترسی منابع غیر لازم برای اهداف دیگر دارد. از نظر رفتار هزینه ای، بررسی الگوی رفتار هزینه CSR جالب است: به ویژه، وجود یا نبود چسبندگی قیمت. دیدگاه نظری در خصوص چسبندگی قیمت بستگی به این ایده دارد که بسیاری از هزینه ها از جمله سرمایه گذاری بر روی فعالیت های مربوط به CSR ناشی از تصمیمات تعهد منابع تعمدی مدیران بوده و هزینه های تعدیل مرتبط با تعهدات منابع متغیر، موجب چسبندگی قیمت ها می شود( برای مثال اندرسون و همکاران 2003). با کاهش سطح فعالیت، مدیران ممکن است متمایل به کاهش اندازه منابع CSR نباشند برای مثال کمک به خیریه ها، پشتیبانی از برنامه های مسکن و آموزش و از این قبیل موارد. بر عکس، وقتی که سطح فعالیت افزایش می یابد، مدیران باید سرمایه گذاری اضافی در فعالیت های مربوط به CSR کنند برای مثال سرمایه گذاری های اضافی برای کاهش تخریب محیط زیست. از این روی، تا حدی که مدیران قادر به تشخیص رابطه تعادلی ناشی از هزینه های تعدیل باشند، آن ها هزینه های CSR را تا حد کمی کاهش خواهند داد به خصوص زمانی که فعالیت کم تر از میزان توسعه سرمایه CSR با افزایش فعالیت کاهش یابد و از این روی تولید چسبندگی قیمت می کند( اندرسون و همکاران 2003، بانکر، بیزلوف و چن 2013). این اثر برای شرکت های با مشارکت CSR مثبت برجسته تر است: اقدامات شرکتی اختیاری طراحی شده برای بهبود شرایط اجتماعی( مکی، مکی و بارنی 2007) نسبت به شرکت های با مشارکت CSR بحث انگیز(منفی). اولی به شرکت ها امکان استفاده از منابع ارزشمند، جذب و حفظ کارکنان با کیفیت بالا در میان سایر عوامل را مثبت می دهد و به این ترتیب موجب ایجاد سرمایه گذاری های بلند مدت شده و حفظ این موارد منوط به تعدیل رو به پایین کم تر است. با این حال، برخی شرکت ها دارای مجموعه ای از اقدامات شرکتی می باشند که اثر منفی بر ادعاهای مشروع ذی نفعان اجتماعی قابل شناسایی در بلند مدت دارد( استریک، گائو و بانزال 2006، صفحه 852). CSR منفی می تواند به صورت یک راهبرد صرفه جویی هزنیه به قیمت کاهش ارزش سهام دار در نظر گرفته شود( کاچ و مون 2012). ما انتظار داریم که هزینه های CSR این شرکت ها برای نشان دادن رفتار ضد چسبندگی هزینه، یعنی زمانی که فعالیت افزایش می یابد افزایش هزینه کم تر است ولی وقتی که فعالیت با مقدارمعادل کاهش می یابد بیشتر کاهش می یابد.
ما از نمرات CSR سطح شرکتی دیتابیس تحلیل و تحقیقات دومینی، کیندر و لیندبرگ استفاده می کنیم. اگرچه KLD سرمایه گذاری دلار واقعی مربوط به فعالیت های CSR را راایه نمی کند، KLD امتیاز خود را بعد از ارزیابی دقیق فعالیت های CSR سطح شرکتی ارایه می کند. وودوک و گریوز(1997) خاطر نشان کردند که در صورت امکان، KLD از معیار های کمی برای تعیین رتبه بندی استفاده می کند( برای مثال مبلغ دلار پرداختی برای جریمه: درصد کارکنانی که انواع خاصی از مزایا را دریافت می کنند). کمپف و اتشوف(2007) نیز ازداده های KLD در بررسی اثر سرمایه گذارای مسئولانه اجتماعی بر روی عملکرد پرتفوی استفاده کردند. سایر مقالاتی که از داده های KLD استفاده می کنند، شامل کیم و استاتمن (2012)،دویلور و نیکر و وان استادن(2011) می باشند. شرکت هایی که نقاط قوت CSR را نشان دادند با سیستم امتیاز دهی KLD در استفاده از محصولات نواورانه، ارایه خدمات محیطی، تولید محصولات افزایش دهنده استفاده کارامد از انرژی، داشتن برنامه های پیش گیری از آلودگی قوی از جمله کاهش الودگی و برنامه های کاهش استفاده از مواد سمی مشخص شدند. این فعالتی ها مستلزم سرمایه گذاری پیوسته به صورت بخشی از هزینه های عملیاتی سطح شرکت است( یک متغیر برایند در مدل چسبندگی هزینه).
ما از دو شاخص CSR متفاوت و دو امتیاز تولید شده KLD بر روی فعالیت های مثبت CSR (CSR_STR), و نیز فعالیت های CSR (CSR_CON) استفاده می کنیم. پی برده شد که سرمایه گذارای های مرتبط با CSR، چسبندگی های قیمت را نشان می دهند زیرا آن ها کم تر با کاهش در سود شرکت کاهش می یابد، اثری که به مشاهدات شرکت- سال با مشارکت CSR مثبت نسبت داده می شود. از سوی دیگر، مشارهدات سال- شرکت با مشارکت CSR منفی، چسبندگی قیمت را نشان می دهند. استفاده از امتیاز CSR ترکیبی موجب پنهان شدن اثر هر بعد CSR بر روی چسبندگی قیمت می شود( اتیگ، گلیرلی، الگول و گادمی 2014، پلتنینکا و شولتن 2008) زیرا CSR یک ساختار چند بعدی است( کارول 1979). از این روی ما به بررسی چسبندگی قیمت برای مولفه های CSR می پردازیم یعنی: CSR مرتبط با محیط، CSR مرتبط با کارمند، CSR مرتبط با محصول، CSR مرتبط به جامعه. مطابق با نتایج اصلی، هزینه ها برای مشاهدات مشارکت CSR مثبت در این مقوله های فردی چسبنده هستند. با این حال، استدلال ضد چسبندگی قیمت برای این مقوله های فردی تایید نمی شوند.
ما به شیوه های مهم به غنای مطالعات و منابع کمک می کنیم. اولا، یافته های ما تقویت کننده مطالعات CSR با ثبت تعادل مدیریتی در خصوص تعدیلات منابع است. تا آن جا که ما می دانیم، این اولین مطالعه ای است که از CSR به عنوان متغیر زمینه ای موثر بر چسبندگی قیمت استفاده می کند. دوما، ما تحقیقات اخیر در خصوص CSR را به طور نظری و تجربی به منظور تمایز ابعاد منفی CSR از ابعاد مثبت جمع اوری کرده( کودفری، مریل، هانسن 2009ف کاچن و مون 2012، مولر و کراسی 2011، استریک 2006) و به بررسی الگو های رفتار هزینه مرتبط با CSR در خصوص این دو ابعاد می پردازیم. سوما ما به غنای منابع چسبندگی قیمت نیز کمک می کنیم زیرا هزینه ها عامل مهم موثر بر سود بوده و درک متغیر هایی نظیر CSR که بر رفتار مشتری اثر دارد مفید است.
ادامه این مقاله به صورت زیر سازمان دهی شده است. بخش 2 به مرور منابع مربوطه پرداخته و فرضیات قابل آزمایش را ارایه می کند. بخشسوم به بررسی مسائل طراحی تحقیق می پردازد. بخش زیر، روش ها و آماره های توصیفی انتخاب نمونه را ارایه می کند. ما نتایج آزمایشی اصلی را در بخش 5 گزارش می کنیم. بخش 6 شامل نتیجه گیری مقاله است.

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

We examine the effect of firms’ CSR involvement on cost stickiness, where “…costs are sticky if the magnitude of the increase in costs associated with an increase in volume is greater than the magnitude of the decrease in costs associated with an equivalent decrease in volume” (Anderson, Banker, & Janakiraman, 2003, p. 48). The conventional model of cost accounting, as well as activity-based costing, posits that costs are proportional to the cost drivers (Noreen, 1991). However, subsequent research has found a more complex relationship between cost and activities whereby some costs rise more when activity increases but do not fall proportionately with a decrease in activity (Cooper & Kaplan, 1998). Anderson et al. (2003) use firm-level selling, general, and administrative (SG&A) expenses as cost components, and confirm cost stickiness.1 We examine a hitherto unexplored determinant of cost stickiness: firms’ involvement in CSR activities. Based predominantly on agency and stakeholder theory, some studies have argued that employing valuable firm resources to engage in CSR can have significant managerial benefits, (Freeman, 1984; Wartick & Cochran, 1985; Wood, 1991). CSR can also have a positive impact by providing better access to valuable resources (Cochran & Wood, 1984; Waddock & Graves, 1997) and by attracting and retaining higher-quality employees (Greening & Turban, 2000; Turban & Greening, 1997), thus allowing for better marketing of products and services (Fombrun, 1996; Moskowitz, 1972), and creating unforeseen opportunities (Fombrun, Gardberg, & Barnett, 2000). Furthermore, CSR involvement can mitigate the likelihood of negative regulatory, legislative, or fiscal action (Berman, Wicks, Kotha, & Jones, 1999; Freeman, 1984; Hillman & Keim, 2001), attract socially conscious consumers (Hillman & Keim, 2001), or attract financial resources from socially responsible investors (Kapstein, 2001). These benefits are presumed to offset the higher costs associated with CSR, “because resources must be allocated to allow the firm to achieve CSR status” (Siegel & Vitaliano, 2007) (italics added). On the one hand, Friedman (1970), describes CSR involvement as being value destroying for investors, thus predicting a negative relationship between CSR involvement and firm value. For instance, Preston and O’Bannon (1997) discuss the managerial opportunism hypothesis, and argue that managerial self-serving interests might lead to CSR overinvestment: an act detrimental to the interests of stakeholders and likely to create a competitive disadvantage, affecting firm value negatively (Benabou & Tirole, 2010). Both these views allude to long-term CSR investment, which is as much a response to external pressure as it is to firm-level resources. The level of resources that will be devoted to CSR activities in the short-term depends mainly on the accessibility of resources not required for other purposes. From a cost behaviour perspective, it is interesting to explore the CSR cost behaviour pattern: in particular the presence or absence of cost stickiness. The theoretical perspective on cost stickiness relies on the notion that many costs, including investments on CSR-related activities, arise from managers’ deliberate resource commitment decisions, and adjustment costs associated with changing resource commitments make costs ‘sticky’ (e.g., Anderson et al., 2003). When activity levels decrease, managers may be reluctant to downsize CSR resources, e.g., contribution to charities, supporting housing and education programs and the like. By contrast, when activity levels increase, managers have to make additional investments in CSR-related activities, e.g., additional investments to minimise environmental degradation. Therefore, to the extent that managers recognize the trade-offs arising because of adjustment costs, they will reduce CSR investments to a lesser extent when activity decreases than they will expand CSR investments when activity increases, generating cost stickiness (Anderson et al., 2003; Banker, Byzalov, & Chen, 2013). This effect is likely to be more pronounced for firms with positive CSR involvement: voluntary corporate actions designed to improve social conditions (Mackey, Mackey, & Barney, 2007); than for firms with controversial (negative) CSR involvement. The former allows firms to tap into valuable resources and to attract and retain high quality employees, among other positive factors, and the long-term investments to create and maintain these may be subject to lesser downward adjustment. However, some firms will be associated with a “…set of corporate actions that negatively affects an identifiable social stakeholder’s legitimate claims in the long run” (Strike, Gao, & Bansal, 2006, p. 852). Negative CSR can be considered as a cost-saving strategy at the cost of reduced stakeholder value (Kotchen & Moon, 2012). We expect CSR costs of such firms to exhibit cost anti-stickiness behaviour, i.e., costs increase less when activity rises but decrease more when activity falls by an equivalent amount). We use firm-level CSR scores from Kinder, Lydenberg, Domini Research & Analytics (KLD) database. Although KLD does not provide the actual dollar investments associated with CSR activities, KLD derive their scoring after careful evaluation of firm-level CSR activities. Waddock & Graves (1997), note that “…where possible, KLD uses quantitative criteria to determine the rating (e.g., $ amount paid in fines or penalties; % of employees receiving certain kinds of benefits).” Kempf and Osthoff (2007) also used KLD data in exploring the effect of socially responsible investing on portfolio performance. Some other papers that use KLD data to denote environmental investment, for example, include Kim and Statman (2012), and deVilliers, Naiker, & van Staden (2011). Firms demonstrating CSR strengths are characterised by the KLD scoring system as using innovative remediation products, providing environmental services, manufacturing products that promote the efficient use of energy, and having in place strong pollution prevention programs including both emissions reduction and toxic-use reduction programs. These activities require continued investments that are part of the firm-level operating costs (the outcome variable in the cost stickiness model). We use two different CSR proxies and two KLD-generated scores on positive CSR activities (CSR_STR), as well CSR activities of concern (CSR_CON). We find that CSR-related investments exhibit cost stickiness, as they decrease less with a decrease in firm revenue, an effect that is primarily attributed to firm-year observations with positive CSR involvement. On the other hand, firm-year observations with negative CSR involvement exhibit cost antistickiness. The use of an aggregate CSR score might mask the effect of each CSR dimension on cost stickiness (Attig, Cleary, El Ghoul, & Guedhami, 2014; Galema, Plantinga, & Scholtens, 2008), since CSR is, by definition, a multidimensional construct (Carroll, 1979). Therefore, we examine cost stickiness for the components of CSR, namely: environment-related CSR, employee-related CSR, product-related CSR and, finally, community-related CSR. Consistent with our main results, we find costs to be sticky for the positive CSR involvement observations in these individual categories. However, the anti-cost-stickiness argument for these individual categories is not supported. We contribute to extant literature in a number of important ways. First, our findings enrich the CSR literature by documenting managerial trade-offs regarding resource adjustments. To the best of our knowledge, ours is the first study to use CSR as a contextual variable affecting cost stickiness. Second, we follow recent research on CSR to theoretically and empirically distinguish the negative aspects of CSR from the positive ones (Godfrey, Merrill, & Hansen, 2009; Kotchen & Moon, 2012; Muller & Kräussl, 2011; Strike et al., 2006), and investigate the CSR-related cost behaviour patterns on these two aspects separately. Third, we contribute to the cost stickiness literature, since costs are a fundamental determinant of earnings, and it would be useful to understand variables, like CSR, that might have an impact on cost behaviour. The remainder of the paper proceeds as follows. Section 2 reviews the related literature and develops testable hypotheses. Section 3 explains research design issues. The following section provides our sample selection procedure and descriptive statistics. We report the main test results in Section 5. Section 6 concludes the paper.