مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

4. شناسایی محل پروژه
4.1 داده های تکنیکی دردسترس از متن یا از ارتباطات شخصی باید قبل از هر نوع شروع برنامه مرور شوند. این شامل، اما نه محدود به، نقشه های توپوگرافی، عکس های هوایی، عکس های ماهواره ای، نقشه های زمین شناسی، نقشه برداری خاک شهرستان یا گسترده و نقشه برداری منابع معدنی و نقشه های مهندسی خاک که پوشش دهنده منطقه پروژه باشند. گزارشات اکتشافات زیرسطحی اطراف یا پروژه های مجاور باید مطالعه شوند.
تذکر1- در حالیکه محتویات نقشه ها و گزارشات قدیمی در سایه دانش کنونی منسوخ و کم اعتبار هستند، اما مقایسه قدیم با جدید اطلاعات ارزشمندی را نمایان می کند.
4.1.1 نقشه برداری زمین شناسی ایالات متحده و نقشه برداری های ایالات متعدد منابع اصلی نقشه های زمین شناسی و گزارش منابع معدنی و آب زیرزمینی است.
4.1.2 نقشه برداری خاک وزارت حفظ خاک کشاورزی ایالات متحده، در جایی که مناسب و داده به روز باشد، باید بررسی کننده را قادر سازد تا دامنه مشخصات پروفیل خاک را تا عمق 5 یا 6 فوت (1.5 تا 2 متر) برا هر خاک بررسی کند.
تذکر2- هر نوع خاک پروفیل خاکی جداگانه به علت سن، مصالح موجود، ترمیم، شرایط آب و هوایی و فعالیت بیولوزیکی دارد. درنظرگیری این عوامل در مشخص کردن انواع متعدد خاک که هر کدام نیازمند ملاحظات خاص مهندسی است کمک می کند. مشخصات مشابه مهندسی خاک در جایی که مشخصات پروفیل های موجود باشد اغلب وجود دارد. تغییر در مشخصات خاک در نواحی مجاور الب نشان دهنده تغییر در مصالح اصلی یا ترمیم است.
4.2 در نواحی که داده های توصیفی به علت کمبود نقشه های زمین شناسی یا خاک محدود باشد، خاک یا سنگ موجود در ترانشه های باز طراف پروژه باید بررسی شوند و پروفیل های متعدد خاک و سنگ یادداشت شوند. یادداشت های صحرایی چنین مطالعاتی باید حاوی اطلاعات گفت شده در بخش 10.6 باشد.
4.3 در جایی که نقشه اولیه پوشش دهنده منطقه پروژه مورد نیاز باشد، می توان بر روی نقش های گردآوری شده از عکس های هوایی که شرایط زمین را نشان می دهند تهیه کرد. توزیع خاک غالب و رسوبات سنگ که احتمالا در طول بررسی با آن مواجه خواهیم شد را می توان با استفاده از داده های به دست امده از نقشه های زمین شناسی، آنالیز نوع زمین و بازدیدهای محدود زمینی به دست آورد. مفسران باتجربه عکس می توانند نتیجه بیشتری از داده های زیرسطحی از مطالعه تصاویر اینفراد، رنگی و سیاه و سفید به دست آورند چون شرایط مشابه خاک یا سنگ یا هردو معمولا الگوی مشابه ظاهری در نواحی با شرایط آب و هوایی یکسان دارند.
تذکر3- نقشه اولیه ممکن است به وسیله موقعیت یابی گمانه ها، حفره ها و نواحی نمونه گیری و بازنگری در مرزها مطابق با جزئیات نقشه برداری به نقشه باجزئیات مهندسی تعمیم یابد.
4.4 در نواحی که اطلاعات مستند ناکافی است، برخی آگاهی ها از شرایط زیرسطحی می تواند از مالکان زمین، مقنی های محلی و نمایندگان صنعت ساخت محلی به دست آید.

5. نقشه شناسایی
5.1 طراحی مناسب پروژه و الزامات عملکرد باید قبل از ایجاد نقشه شناسایی نهایی مرور شوند. شناسایی مقدماتی باید برای نشان دادن نواحی که نیاز به بررسی های بیشتر دارند طرح ریزی شوند. یک شناسایی کامل خاک، سنگ و آب زیرزمینی باید موارد زیر را دربر بگیرد:
5.1.1 مرور اطلاعات کافی، هم منطقه ای و هم محلی، تاریخچه زمین شناسی شرایط خاک و سنگ و آب زیرزمینی در موقعیت موردنظر و در مجاورت آن محل.
5.1.2 تفسیر عکس هوایی و دیگر داده های سنجش از دور
5.1.3 شناسایی محل برای مشخص سازی شرایط سطحی زمین شناسی، نقشه برداری چینه شناسی های آشکار و رخ نمون ها ، و آزمایش عملکرد سازه های موجود.
5.1.4 بررسی های محلی مصالح سطحی و زیرسطحی توسط نقشه برداری ژئوفیزیکی، گمانه ها یا گودال های ازمایش.
5.1.5 بازیابی نمونه های دست خورده برای تست های طبقه بندی آزمایشگاهی خاک، سنگ و مصالح ساخت محلی. اینها باید با نمونه های دست نخورده مناسب برای تعیین مشخصات مهندسی مربوط به شناسایی انجام گیرد.
5.1.6 مشخص کردن موقعیت سطح سفره آب زیرزمینی یا سفره های آب، اگر سطح آب زیرزمینی آزاد وجود داشته باشد، یا در صورت وجود آب زیرزمینی ارتزین تعیین سطوح پیزومتری. تغییر این موقعیت ها در کوتاه و بلند مدت باید درنظر گرفته شود. لکه هی رنگی لایه های خاک ممکن است نشاندهنده سطح آب زیرزمینی بالای فصلی باشد.
5.1.7 مشخص کردن و ارزیابی موقعیت مصالح مناسب فونداسیون، حتی سنگ بستر یا خاک مناسب باربر.
5.1.8 شناسایی محلی رسوبات خاک و سنگ با رجوع مشخص به نوع و درجه تجزیه آنها (برای مثال، ساپرولیت، کارست، تجزیه شده یا شیل فرونشسته)، عمق آنها و نوع موقعیت ناپیوستگی ساختاری آنها.
5.1.9 ارزیابی عملکرد سازه های موجود، نسبت به مصالح فونداسیون آنها و محیط مجاور محل موردنظر

ارزیابی مبتنی بر GIS مبنی بر اثربخشی و پوشش مکانی شبکه های حمل و نقل عمومی در مقصد گردشگری

A GIS-Based Evaluation of the Effectiveness and Spatial Coverage of Public Transport Networks in Tourist Destinations

Abstract

This article develops a methodology for evaluating the effectiveness and spatial coverage of public transport in tourist cities. The proposed methodology is applied and validated in Cambrils municipality, in the central part of the Costa Daurada in Catalonia, a coastal destination characterised by the concentration of tourism flows during summer. The application of GIS spatial analysis tools allows for the development of a system of territorial indicators that spatially correlate the public transport network and the distribution of the population. The main novelty of our work is that this analysis not only includes the registered resident population, but also incorporates the population that temporarily inhabits the municipality (tourists). The results of the study firstly permit the detection of unequal spatial accessibility and coverage in terms of public transport in the municipality, with significant differences between central neighbourhoods and peripheral urban areas of lower population density. Secondly, they allow observation of how the degree of public transport coverage differs significantly in areas with a higher concentration of tourist accommodation establishments.

1 Introduction

The extensive growth of cities in recent decades, combined with the sustained increase in daily mobility, has meant a rise in the use of mechanised means of transport in urban areas, as well as the generation of high levels of traffic congestion and a severe environmental impact. At a time of growing concern for global warming, an increased use of public transport is seen as part of the solution [1], and an effective way of reducing external costs and the negative effects of motorised travel [2]. The relationship between transport and environmental, social and economic sustainability has been explored by a number of researchers [1,3–8].

In this context, one of the strategic objectives of many city governments is to promote the substitution of the use of private motorised vehicles with other systems that have a lower impact on the environment, the economy and public health, such as public transport, walking or cycling [9]. However, organising an alternative user-friendly transport system that is effective in providing services and facilities that can guarantee the shortest possible travel and waiting times [10] is not a simple process. A public user-friendly transport system requires consideration of crucial aspects such as accessibility to stops/stations, system mobility and connectivity with other transport modes [11]. The spatial equity of transport systems impacts on economic dynamics, personal opportunities and, ultimately, the quality of life of the population [12,13]. In other words, poor planning of territorial coverage can lead to situations of social disadvantage. In this regard, the contribution of GIS in the field of Transport Geography is more than a simple control of generic functionality [14]. GIS offer key possibilities in transport modelling [15], facilitating the storage, updating and processing of spatial data and allowing the planning, analysis, control and management of transport networks.

Numerous and widely varying research studies have used GIS tools to analyse and organise transport networks. Blythe et al. [16] examined the wide range of emerging technologies and techniques capable of integrating different public transport modes and services at urban and inter-city scale in order to improve the attractiveness and competitiveness of public transport networks to the detriment of the use of private vehicles. Arampatzis et al. [15] presented a GIS-based decision support system (DSS) to analyse and evaluate different transport policies with the purpose of improving environmental and energy efficiency in the supply of transport. Different characteristics of public transport, including spatial coverage, frequency, comfort or fleet adaptation for disabled persons, may require special analysis, given that they provide an understanding of the efficacy and equity of the service provided for the citizens. Along these lines, Murray [7] identified the inefficiencies of the coverage of access to public transport in the city of Brisbane using GIS-based spatial analysis techniques. Moro and Villaescusa [17] studied spatial accessibility to primary schools in Bilbao, basing their work on the hypothesis that the criteria used to assign students to schools were not the most appropriate, with some students possibly being forced to commute for longer spatial and temporal distances than necessary. Salado et al. [18] proposed a set of indicators related to measurements of the equity and efficiency of the urban public transport service of the city of Alcala de Henares (Madrid). Saghapour et al. [2], in the city of Melbourne (Australia), developed a new measure of accessibility to public transportation that integrated transport service frequencies and population density. The results show that the use of public transport is substantially higher in areas with a higher rate of accessibility. Delmelle and Casas [19] evaluated the spatial equity of the express bus transport service in the city of Cali (Colombia) by means of exploration patterns of accessibility in relation to the socioeconomic level of the city neighbourhoods. They demonstrated that transport network accessibility was higher for middle-class neighbourhoods than for those of higher and lower socioeconomic classes. Cardozo et al. [20] analysed the relationship between urban and socioeconomic variables and the demand for public transport in the subway system of Madrid.

Other interesting and particularly innovative applications have been developed by Benenson et al. [21] and Stenneth et al. [22]. The first presented an extension of ArcGIS©, Urban.Access, which allows to estimate and compare the accessibility of different modes of transport to the workplace and other places of interest. Meanwhile, the second proposed a methodology for identifying user mode of transport by means of GPS sensors in their mobile devices and knowledge of the transport network (real-time bus location; spatial information of the railway line, and spatial data about bus stops and stations).

محاسبه میزان تغییرات مولفه های گرادیان ثقل از روی مشاهدات GRACE و مدل تحلیلی

Computation of the changes in gravitational gradient components from GRACE observations and analytical model

Abstract

In this study the gravitational gradient changes caused by faulting on a finite rectangular plane buried in a homogenous half-space are computed using an analytical model which is a function of fault parameters. The sensitivity analysis of the analytical model with optional parameters revealed that the model is sensitive to the most of the fault parameters such as slip, depth, dip and is not sensitive to the strike. Also the results show that the model is sensitive to the length and the width of the fault. Moreover, the gravitation and gravitational gradient changes for the case of the Maule earthquake on 27 February 2010 are directly computed by GRACE observations without need to fault parameters information. Since the high-frequency contents in gravitational field variation can be amplified by deriving the gravitational gradients, the GRACE-derived coseismic gravitational gradient changes clearly delineate the fault lines and better define the extent of the coseismic deformation.

1 Introduction

Modeling of crustal deformation and exploring the physical impact of this phenomenon is one of the most popular subjects in a ground science particularly in geodesy and geophysics. Numerous studies have been undertaken by many scientists to study co-seismic deformation in a half-space Earth model, a spherical earth model, and even a 3D earth model. For a half-space earth model, Steketee (1958), Maruyama (1964) and Okada (1985), etc. presented analytical expressions for calculating the surface displacement, tilt, and strain resulting from various dislocations. Especially, Okada (1985) summarized previous studies and presented a complete set of analytical formulae for calculating these geodetic deformations. One of the analytical models of computing the gravitational changes due to deformation was presented by Okubo model (Okubo 1991). Okubo (1991) computed gravitational potential changes in a homogenous elastic half space for a point dislocation. He developed his theory to rectangular fault in a half space and computed gravitational potential and gravity changes in the form of fault parameters. Okubo (1992) proposed closed-form expressions to describe potential and gravity changes resulting from dislocations. Because of their mathematical simplicity, these formulations (e.g., Okada 1985; Okubo 1992) have been widely applied to study seismic faults. All of the mathematical models explained above were developed for a deformed earth surface because most traditional gravity measurements are performed on the earth surface. However, advances in modern geodetic techniques, such as GPS, InSAR, altimetry, and GRACE enable better detection of co-seismic deformations such as displacement, gravity change, and strain.

One of the observations resources for comparison to geodynamic models are gravity observations. Earthquake causes redistribution of mass and gravity changes. Some part of this change is due to hydrology and the main part is due to tectonic motion. Changes of gravity field can be detected by observation of the gravity field at different times. Coseismic deformations observed on the Earth surface or modeled by conventional dislocation theory can be compared directly with those observed by gravity satellite missions. Satellite measurements of time-variable gravity field are new data type, capable to modeling and detecting global mass transfers within the Earth. Such a global mass redistribution may lead to significant changes in the Earth’s gravity field that is detectable by gravimetric satellites. However, the regional mass transfer such as localized tectonic processes due to earthquake and volcano, can have an indicative influence on gravity fields that may be sensed by GRACE (Ogawa and Heki 2007; Han et al. 2010, 2013; Heki and Matsuo 2010; Linage et al. 2009).

In this study the analytical model of Okubo (1992) is used which computes the gravity changes due to a dislocation on a rectangular fault plane within an elastic, isotropic and homogenous half-space. The formulation of that model is expanded to compute the gravitational gradient changes due to a fault in an elastic and homogenous half space. Also a sensitivity analysis is applied to analytical model to show that the model is sensitive to the fault parameters and is comparable with observations. Moreover, we infer the full gravitational gradient tensor from the GRACE Stokes coefficients by taking the second derivatives of the gravitational potential in a given orthogonal coordinate system without any required information about fault parameters, and apply these quantities to compare with analytical model and discuss the coseismic deformation resulting from the Maule Chilean undersea earthquakes. With the emphasis on the high-frequency components resulting from the second derivatives of the potential, the coseismic gravitational gradient changes delineate more clearly the rupture line, and reveal refined mass redistribution features caused by the earthquakes. In addition, some of the gradient components, which are inherently less vulnerable to GRACE stripe errors, help to refine the edges of the mass anomaly.

مقاله انگلیسی رایگان

ترجمه فارسی رایگان 

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

چکیده
در این ناحیه ها نیاز به ارزیابی خاک C در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری و جود دارد. هدف ما تعیین داده های جغرافیایی غلظت کربن آلی خاک(SOC) و ذخایر تحت استفاده زمین های مختلف و انواع خاک در محدوده ای 8118 هکتاری در جنوب برزیل است. خاک های رایج در این منطقه عبارتند از اینسپتیسول ها، آلتیسول و مولیسول و خاک مورد استفاده غالب که خاک جنگل و تاکستان است. داده های کربن آلی خاک با 5 معیار عمق استخراج از توابع عددی مدل شدند. برای مدل کردن غلظت کربن آلی خاک برای هر عمق تاcm 100 و برای تولید نقشه عمق خاک از کریجینگ رگرسیون استفاده شد. عدم قطعیت با استفاده از روش تجربی و با استفاده از شبیه سازی زمین آماری پی در پی گاوس از رسوبات برآورد شد. روش پیش بینی پوشش گیاهی طبیعی کربن خاک(PNVSC) برای ارزیابی تغییرات در کربن خاک برای تغییر کاربری خاک استفاده شد. تراکم زیاد به وسیله توابع انتقالی محاسبه شد. ذخایر کربنی آلی خاک با استفاده از پیش بینی کربن آلی خاک محاسبه شدند، و تراکم زیاد و نقشه عمق خاک، و ذخایر کربنی آلی خاک به وسیله مختصات جرم تجمعی اصلاح شدند. مدل ها پیش بینی غلظت کربن آلی خاک را در حدود 44% مغایرت در عمق 30 – 60 cm با مقادیر نسبتاً کمتری برای عمق های دیگر توضیح دادند. متغیرهای مهم برای پیش بینی، ترتیب لایه های خاک (انتیسول ها)، مختصات X ، بعد و مدل سه بعدی دیجیتال ارتفاع خاک ( DEM( بودند. این مدل برای پیش بینی عمق 43% مغایرت را نشان داد که متغیرهای مهم ترتیب لایه های خاک (انتیسول، مولیسول، آلتیسول)، عمق دره و TWI بودند. خاک های جنگلی، کربن را بیش از 30 cm انباشته می کنند درحالیکه خاک های مراتع سطح کربن آلی بیشتر و عمق بیشتری دارند. خاک های محصولات زراعی و تاکستان ها کمترین غلظت کربن آلی خاک را دارند. غلظت کربن آلی خاک به وسیله عمق ، و همچنین پیش بینی فواصل عدم قطعیت، تا عمق 60cm افزایش می یابد. ذخایر کربن آلی خاک (100-0) در مقایسه با هنگامی که پیش بینی می شد آنها در خاک های جنگل باشند بین 104 tc/هکتار نسبت به آلفیسول ها در تاکستان و 280 هکتار/tc در محدوده های مرتعی نسبت به آکسیسول متغیر است. تجزیه تحلیل های پیش بینی پوشش گیاهی طبیعی کربن خاک PNVSC نشان دادند که قسمت بیشتری از خاک در مقایسه با هنگامی که آنها در خاک های جنگلی وجود داشتند کربن آلی را از دست داده بود.
1- مقدمه
ارزیابی مقدار و توزیع سطوح کربن آلی خاک (SOC) به اندازه فراهم کردن اطلاعات مورد حاصلخیزی خاک، درجه های جدا سازی کربن، بهبود خاک تخریب شده یا به اندازه تأثیر تغییرات کاربری زمین اهمیت دارد. نقشه برداری غلظت کربن آلی خاک و ذخایر به خاطر تغییر و انعطاف پذیری قابل ملاحظه ای، چالش برانگیز است. تغییرات موقتی کربن آلی خاک به وسیله عوامل طبیعی و آنتروپیک تحت تأثیر قرار گرفته اند که شامل شیوه های مدیریت و تغییرات کاربری زمین می شود.
مطالعات اخیر کربن آلی خاک را پیش بینی و به تصویر کشیده اند
(Adhikariet al., 2014; Padarian et al., 2012; Kirsten et al., 2015; Malone et al.2009Mendonça-Santos et al., 2010; Ross et al., 2013; Zhang and
Shao, 2014)
و این محاسبه بر اساس رابطه بین متغیرهای کمکی ( کاربری زمین، نوع خاک، شیب، بعد، و غیره) و سطوح کربن آلی خاک می باشد. متغیرهای کمکی مختلف برای توضیح توزیع کربن آلی خاک در مدل ها یافت شدند. Thompson and Kolka (2005) متوجه شدن که بیش از 71% تغییر کربن آلی خاک می تواند به وسیله شیب، بعد، انحنا، شاخص رطوبت توپوگرافی و فاصله جریان زمینی توضیح داده شود. ویسمر و همکاران. (2014) متوجه شدن که مهمترین عوامل برای پیش بینی ذخایر کربن آلی خاک کاربری زمین، نوع خاک، رطوبت خاک، و آب و هوا هستند. آدیکاری و همکاران. (2014) غلظت کربن آلی خاک در عمق های مختلف خاک را پیش بینی کردند و گزارش دادن که اهمیت متغیرها به وسیله عمق تغییر می کند. میناسنی و همکاران (2013) مطالعات تصویر برداری دیجیتال زیادی را از کربن های آلی خاک باهم ترکیب کردند و به این نتیجه رسیدند که متغیرهای کمکی مختلف می توانند تغییر کربن آلی خاک وابسته به پیچیدگی خاکبرداری را تفسیر کنند. ارزیابی موجودی کربن آلی خاک تا به امروز بیشتر بر روی لایه های سطحی 20-0cm یا 30-0cm تمرکز کرده است، در حالیکه مقدار قابل توجهی از کربن آلی خاک می تواند در عمق بیشتری در نمایه خاک ارائه شود
Lal, 2005; Rumpel and Kögel-Knabner, 2011; Minasny et al., 2013; Boddey et al., 2010).Sisti et al. (2004(.
گفتند که ذخایر کربن آلی خاک مطالعه شده تا خاکورزی یعنی 100cm در عمق و خاکورزی مرسوم و یافت شده، در چرخش با باقلای کاشته شده به عنوان محصول سبز- کود زمستانی، کربن خاک بسیار زیاد و غلظت نیتروژن زیرصفر خاکورزی، با بیشترین اختلاف دقت در عمق 85-30 cm، کاهش می یابد. انگرس و اریکسن-همل (2008) تفاسیر مختلفی از ذخایر کربن آلی خاک، هنگامی که عمق های مختلف مورد نظر در خاکورزی صفر کشت و زرع تمام وارونه وجود نداشتند را نشان دادند. خاکورزی تمام وارونه می تواند کربن بیشتری را در کف لایه شخم انباشت کند، اما کربن آلی خاک به طور کامل افزایش تحت خاکورزی صفر در سطح افق را جبران نمی کند. محققان اهمیت در نظر گرفتن نمایه کامل برای درک توزیع ذخایر کربن آلی خاک را برجسته کردند.
کاربری زمین تأثیر عمده ای بر روی غلظت و ذخایر کربن آلی خاک دارد. هرچند، این تأثیرات نیز به وسیله طبقه و عمق خاک تحت تأثیر قرار می گیرند ( هارتمینک و مک سوئینی، 2014؛ نیدر و بنبیو 2008). تغییرات در کاربری خاک بر روی سطوح کربن آلی خاک تأثیر می گذارد و ویژگی های خاک را اصلاح می کند. مطالعات مختلفی تغییرات کربن آلی خاک با تغییر کاربری زمین را شرح داده اند. کانانت و همکاران. (2011)، 115 تحقیق را بازبینی کردند و فهمیدند که در حدود نزدیک به 70% تحقیقات تغییر از زمین اصلی ( بیشتر جنگل های انبوه) به مراتع، باعث افزایش محتوای کربن خاک شده است. گوا و جیفرد (2002)، با تدوین 74 نشریه، فهمیدند که دخایر کربن آلی خاک بعد از کاربری تغییر یافته از مرتع به کشت و زرع (10%-)، جنگل اصلی به کشت وزرع (13-%)، جنگل اصلی به محصولات کشاورزی(42-%) و مرتع به محصولات کشاورزی (59-%) کاهش یافته اند. هرچند، ذخایر کربن آلی خاک هنگامی که، جنگل اصلی به مرتع (8+%)، محصولات کشاورزی به مرتع (19+%)، محصول به کشت و زرع (18+%)، و محصول به جنگل ثانویه (53+%) تبدیل شدند، افزایش یافتند. کری و آندروکس (1990) نشان دادن که سطوح کربن بعد از 50 سال کشت نیشکر، در سائوپولوی برزیل 46% از سطوح جنگل های اولیه را تشکیل دادند.
اگرچه در اینجا مقدار قابل ملاحظه ای از تحقیقات بر روی تصویربرداری دیجیتال از کربن آلی خاک در مناطق معتدل وجود دارد، اما مطالعات کمی در مورد محدوده های گرمسیری و نیمه گرمسیری انجام شده اند. مثال هایی از این مطالعات عبارتند از برهانگری و همکاران (2013) محاسبه ذخایر کربن آلی خاک در پامپاس آرژانتین، چنگ و همکاران، (2004) پیش بینی غلظت کربن آلی خاک در منطقه نیمه گرمسیری در چین، وسک و همکاران (2010) محاسبه ذخایر کربن آلی خاک در حوضه نیمه گرمسیری در فلوریدا. تصویر برداری دیجیتال از خاک در برزیل به کار گرفته شد ( گیاشن و همکاران 2006؛ مندوکا-سانتوز و سانتوز، 2007) و مثال هایی از پیش بینی های کربن آلی خاک شامل مطالعات انجام شده توسط مندوکا و همکاران (2010) می شوند، کسی که برای ارزیابی ذخایر کربن آلی خاک در ایالت ریو دوژانیرو از روش کرجینگ – رگرسیون استفاده کرد و دسوزا و همکاران نیز در سال 2014 برای پیش بینی کربن آلی خاک و محتوای خاک در ریو دوس بیسین از این روش استفاده کردند. تحقیقات دیگری نیز در اینجا وجود داشتند (برای مثال، کری و همکاران، 2007؛ ترنکیست و همکاران، 2009) جایی که مدل های اکوسیستمی مانند مدل کربن راثمند یا سنچری را برای محاسبه پویایی های کربن آلی خاک در لایه های بالایی خاک از مناطق مختلف در برزیل به کار گرفته شدند.
هدف این تحقیق این است که توزیع کربن خاک در ناحیه رشد انگور در منطقه وال دوس ویندوس، در ایالت گرند ریو دو سل، برزیل، تجزیه تحلیل کند. اهداف عبارتند از: (i) تعیین و درک تغییر جغرافیایی غلظت کربن آلی خاک به وسیله عمق از طریق تصویربرداری دیجیتال از خاک، و برای ارزیابی عدم قطعیت، (ii) تعیین و به تصویر کشیدن ذخایر کربن آلی خاک، و (iii) محاسبه تغییرات کربن آلی خاک به خاطر تغییر کاربری زمین.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Abstract There is a need for soil C assessment in the soils of tropical and subtropical areas. We have aimed to quantify the spatial extent of SOC concentration and stocks under different land use and soil types in an 8118 ha area in southern Brazil. Common soils are Inceptisols, Ultisols and Mollisols, and the dominant land use is forest and vineyard. SOC data were modeled by 5 depths deriving values from spline functions. Regression kriging was used to model SOC concentration for each depth to 100 cm, and for producing a soil depth map. Uncertainty was estimated by empirical approach, using sequential Gaussian geostatistical simulation of the residuals. The Projected Natural Vegetation Soil Carbon (PNVSC) approach was used to evaluate changes in soil carbon due to land use change. Bulk density was estimated by pedotransfer functions. SOC stocks were calculated using the SOC prediction, bulk density and the soil depth map, and the stocks were corrected by cumulative mass coordinates. The models for SOC concentration prediction explained about 44% of the variance at 30–60 cm depth and with slightly lower values for other depths. Important covariates for prediction were Soil Order (Entisols), coordinate X, Aspect and the DEM. The model for the prediction of soil depth explained 43% of variance and important covariates were Soil Order (Entisol, Mollisol, Ultisol), Valley Depth and TWI. Soils under forest accumulated more carbon in the top 30 cm whereas soils under pasture had higher SOC levels with depth. Soils under arable crops and vineyard had the lowest SOC concentration. SOC concentration decreases by depth, as well as prediction intervals of uncertainty, until 60 cm depth. The SOC stocks (0–100 cm) varied between 104 t C/ha in vineyards on Alfisols, and 280 t C/ha in pasture areas on Oxisols. The PNVSC analysis showed that most soils had lost SOC compared to when they were projected to be under forest.

1. Introduction

Assessing the amount and distribution of soil organic carbon (SOC) levels is important as it provides information about soil fertility, rates of sequestration of carbon, recovery of degraded soil, or the impact of land use changes. Mapping the SOC concentration and stocks is challenging because of the considerable variation and dynamics. Spatial and temporal SOC changes are affected by natural and anthropic factors including management practices and land use changes. Several recent studies have predicted and mapped SOC (Adhikari et al., 2014; Padarian et al., 2012; Kirsten et al., 2015; Malone et al., 2009; Mendonça-Santos et al., 2010; Ross et al., 2013; Zhang and Shao, 2014) and the estimation is based on relation between covariates (land use, soil type, slope, aspect, etc.) and SOC levels. Different covariates were found in models to explain SOC distribution. Thompson and Kolka (2005) found that more than 71% of SOC variation could be explained by slope, aspect, curvature, topographic wetness index and overland flow distance. Wiesmeier et al. (2014) found that the most important factors to predict SOC stocks were land use, soil type, soil moisture and climate. Adhikari et al. (2014) predicting SOC concentration, at different soil depths, reported that the importance of variables differed by depth. Minasny et al. (2013) synthesized a large number of digital SOC mapping studies and concluded that different covariates could explain the variation of SOC depending on the complexity of the landscape. The majority of SOC inventory assessments to date focused the 0–20 cm or 0–30 cm surface layers, whereas considerable amounts of SOC may be present deeper in the soil profile (Lal, 2005; Rumpel and Kögel-Knabner, 2011; Minasny et al., 2013; Boddey et al., 2010). Sisti et al. (2004) studied SOC stocks down to 100 cm depth with zero tillage and conventional tillage and found, in rotations with vetch planted as a winter green-manure crop, significantly higher soil carbon and nitrogen concentrations under zero tillage, with most of the differences occurring at 30–85 cm depth. Angers and Eriksen-Hamel (2008) showed different interpretation of SOC stocks when considering different depths, in no till and full-inversion tillage. Full-inversion tillage could accumulate more carbon at the bottom of the plow layer, but the SOC does not completely offset the gain under no till in the surface horizon. The authors highlight the importance of taking into account the whole profile to understand the distribution of SOC stocks. Land use has major impacts on SOC concentration and stocks. However, these effects are also affected by soil class and depth (Hartemink and McSweeney, 2014; Nieder and Benbi, 2008). Changes in land use impacts the SOC levels and modifies soil characteristics. Several studies explained the changes of SOC with land use change. Conant et al. (2001), reviewing 115 studies, found that conversion from native land (mostly rain forest) to pasture increased soil C content for nearly 70% of the studies. Guo and Gifford (2002), compiling 74 publications, found that SOC stocks declined after land use changed from pasture to plantation (−10%), native forest to plantation (−13%), native forest to crop (−42%), and pasture to crop (−59%). However, the SOC stocks increased when the native forest was converted to pasture (+8%), crop to pasture (+19%), crop to plantation (+18%), and crop to secondary forest (+53%). Cerri and Andreux (1990) showed that C levels after 50 years of sugarcane cultivation, in São Paulo, Brazil, were 46% of the levels under primary forest. Although there is a considerable body of research on the digital mapping of SOC in temperate regions, few studies have been conducted in the tropical and subtropical areas. Examples include Berhongaray et al. (2013) estimating SOC stocks in Argentine Pampas, Cheng et al. (2004) predicting SOC concentration in a subtropical area in China, Vasques et al. (2010) estimating SOC stocks in a subtropical watershed in Florida. Digital soil mapping has been used in Brazil (Giasson et al., 2006; Mendonça-Santos and Santos, 2007) and examples of SOC predictions include the studies by Mendonça-Santos et al. (2010) whom used regression-kriging for evaluate the SOC stocks in Rio de Janeiro State, and de Souza et al. (2014) using regression-kriging to predict SOC and clay content in Rio Doce Basin (Minas Gerais State). There have been other studies (e.g., Cerri et al., 2007; Tornquist et al., 2009b) where ecosystem models such as Century or Rothamsed C Model were applied to estimate SOC dynamics in the upper soil layers from different areas in Brazil. The present study aimed to analyze the distribution of soil C in the grape growing region of Vale dos Vinhedos, in Rio Grande do Sul State, Brazil. The objectives were as follows: (i) to quantify and understand the spatial variation of SOC concentration by depth through digital soil mapping, and to assess the uncertainty, (ii) to quantify and map SOC stocks, and (iii) to estimate SOC changes due to land use change.

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

پیشگفتار
برش‌(های) زیرین- سرعت موج به محبوبیت در مطالعات زیست محیطی و مهندسی دست یافته است. از آن‌جایی که مستقیما متناسب با مدول برشی مواد زیرین است، تبدیل به شاخصی اساسی برای سفتی مواد زمینی می‌شود. ارزیابی نمایه‌ی سرعت S-موج، یکی از وظایف حیاتی در مهندسی ژئوتکنیک بوده است. در حال حاضر، یک نمایه‌ی سرعت S-موج اغلب با استفاده از روش موج-سطحی به دست می‌آید. برای مثال، تجزیه و تحلیل چندکانالی روش موج‌های سطحی (MASW) ، یکی از روش‌های موفق موج سطحی است. آن بر اساس ماهیت طبیعت پراکنده‌ی موج‌های ریلی در رسانه‌ها‌ی به طور عمودی ناهمگن و فرض لایه‌ی افقی مدل زمینی است. اگرچه زمین متشکل از رسانه‌ی به طور کامل مسطح لایه‌بندی شده نیست. آشکارسازی ویژگی‌های انتشار موج ریلی در ساختار پیچیده (یا مختلط)، نقشی حیاتی را در شناخت ساختارهای زمینی ایفا می‌کند.
تا جایی که ما می‌دانیم، انتقال موج‌های-سطحی شدیدا تحت تاثیر سطح نامنظم است. اولین گزارش‌های انتشار موج-سطحی روی سطح توپوگرافیک در سال ۱۹۵۸ آغاز شد. این مطالعات شامل انتقال و بازتاب موج‌های ریلی در گوشه‌ها ، مشخصات ضریب انتقال و انعکاس توپوگرافی زاویه به وسیله‌ی مطالعات تجربی ، و فرمول‌های نظری انعکاس و انتقال در یک گوشه هستند. اشنایدر (۱۹۸۶) به مطالعه‌ی تاثیرات توپوگرافی روی تبدیلات و انتشار سه بعدی موج-سطحی توسط روش تقریب بورن پراخت. در مطالعه‌ی او، انتشار موج سطحی توسط توپوگرافی، با انتشار موج سطحی توسط یک مدل ریشه‌ی کوه مقایسه شد. او همچنین به تجزیه و تحلیل تاثیر مداخله بین موج‌های سطحی پراکنده شده توسط بخش‌های مختلف ناهمگنی پرداخت.
این نتایج نظری پیشین، ما را به سمت بهبود قابل توجهی در توضیح آزمایشات و داده‌های جهان واقعی هدایت می‌کند. اگرچه تجزیه و تحلیل مشخصات انتشار موج‌های ریلی روی سطح توپوگرافی بسیار پیچیده است. این مطالعات، در روش تحلیلی یا شبیه‌سازی عددی، کمتر عمومی هستند. با توسعه‌ی نظریه‌ی انتشار موج‌های لرزه‌ای و پیشرفت تکنیک‌های شبیه‌سازی عددی، مطالعات بیشتری از تاثیر توپوگرافیک روی انتشار موج‌های ریلی انجام شده است. تکنیک‌های شبیه‌سازی عددی، ابزارهای مهمی برای جبران ضعف روش‌های تحلیلی هستند. آن‌ها به طور گسترده‌ای در مطالعه‌ی مساله‌ی انتشار موج-سطحی روی ساختارهای پیچیده‌ی زمین‌شناسی استفاده شده‌اند. فایوکی (۱۹۸۰)، انتشار موج‌های ریلی روی سطح آزاد توپوگرافیک را با استفاده از روش تفاضل متناهی شبیه‌سازی کرد. وانگ (۱۹۸۲)، فرکانس واکنش یک تنگه به موج‌های ریلی را مطالعه کرد. کاواس (۱۹۸۸)، واکنش دامنه‌ی زمانی موج‌های ریلی را به وسیله‌ی روش عنصر مرزی مطالعه کرد. پس از آن، سانچز-سزما و همکاران (۱۹۹۱) به بحث چنین واکنشی از توپوگرافی عمومی‌تر پرداختند.
بر اساس روش عنصر (یا المان) مرزی، هوین و همکاران (۱۹۹۸)، انتشار موج‌های ریلی در طی شکاف‌های سطحی مختلف را به طور عددی شبیه‌سازی کردند. از سیگنال‌های شبیه‌سازی، تغییرات نسبت‌های طیفی بین موج‌های انتقال یافته و فرودی به عنوان تابعی از عمق شکاف مطالعه می‌شوند. مطالعه‌ی آن‌ها را می‌توان برای طراحی روند کارامدی برای تعیین عمق‌ شکاف‌ها مورد استفاده قرار داد. ژانگ و لیو (۲۰۰۰) به مطالعه‌ی مساله‌ی انکسار موج‌های کشسانی روی یک سطح توپوگرافی گودالی نیمه-استوانه‌ای پرداختند. آن‌ها ثابت کردند که انکسار موج‌های ریلی هنگامی قوی‌تر از P-موج‌ها است که طول موج موج‌های ریلی کوچکتر از P-موج‌ها باشد. کائو و همکاران (۲۰۰۷)، انتظار موج‌های ریلی در طی شکاف سطح را به وسیله‌ی روش عنصر متناهی به طور عددی شبیه‌سازی کردند. در همان سال، ناصری-مقدم و همکاران (۲۰۰۷)، انتشار موج‌های ریلی روی فضای جامد با حفره را به طور عددی مورد بررسی قرار دادند. تست‌های عددی آن‌ها نشان دادند که عمق دفن شده و اندازه‌ی حفره‌ی کشف شده توسط روش موج سطح، تابعی از طیف انعکاس موج‌های ریلی بود. ژو و چن (۲۰۰۷)، تاثیر توپوگرافی فرورفته روی موج‌های ریلی کم فرکانس (کوچکتر از ۲ هرتز) شبیه‌سازی شده توسط یک منبع انفجاری نزدیک به سطح را مطالعه کردند. آن‌ها اشاره کردند که واکنش فرکانس و انرژي موج‌های ریلی هنگامی که موج‌های ریلی از توپوگرافی فرورفته عبور کردند تغییر یافت.
در مدل‌بندی عددی انتشار موج‌های ریلی با فرکانس بالا روی سطح آزاد توپوگرافیک، زنگ و همکاران (۲۰۱۲آ)، فرمول خلاء بهبود یافته‌ای را برای ادغام توپوگرافی سطح و ناپیوستگی داخلی برای مدل‌بندی تفاضل متناهی (DF) موج‌های ریلی در سطح نزدیک، ارائه دادند. آن‌ها با طرح خود، انتشار موج‌های ریلی روی سطح آزاد توپوگرافیک ، و کاربرد روش MASW در حضور توپوگرافی سطح آزاد را به طور عددی مورد بررسی قرار دادند. وانگ و همکاران (۲۰۱۲)، طرح FD موثری را برای شبیه‌سازی انتشار موج ریلی در مدل توپوگرافی توسعه دادند که روش «ستاره‌ای» رابرتسون و رویکرد تداخل کشسانی/صوتی (رویکرد AEA) را ادغام می‌کرد. تاثیر قوی سطح آزاد توپوگرافیک روی انتشار موج‌های ریلی توسط مثال‌های عددی از سه مدل ساده‌ی توپوگرافیک ثابت شد.
مطالعات عددی پیشین همگی تحت فرض منبع موج ریلی یا تحت فرض موج‌های ریلی کم فرکانس شبیه‌سازی شده توسط منبع انفجاری انجام می‌شوند. اگرچه به علت نیازمندی‌های دقت و وضوح بالای بررسی‌های نزدیک سطح، موج‌های ریلی با فرکانس بالا معمولا برای کشف ساختاری نزدیک سطح انتخاب می‌شوند. آن‌ها معمولا توسط یک منبع تاثیر سطح تولید می‌شوند مانند یک چکش سنگین به به یک سطح فولادی ضربه می‌زند. پژوهش انتشار موج‌های ریلی با فرکانس بالا روی سطح توپوگرافیک، نقشی اساسی را برای روش‌های موج-سطحی در کاربردهای نزدیک به سطح ایفا می‌کند. اگرچه برخی مطالعات عددی در زمینه‌ی انتظار موج‌های ریلی با فرکانس بالا روی سطح آزاد توپوگرافیک وجود دارند ، تجزیه و تحلیل مفصل ویژگی‌های انتشار موج‌های ریلی با فرکانس بالا روی سطح آزاد توپوگرافیک، دست نخورده باقی می‌ماند.
ما یک مدل توپوگرافیک فرورفته و یک مدل توپوگرافیک برامده را برای مطالعه‌ی بیشتر انتشار موج‌های ریلی با فرکانس بالا روی سطح آزاد توپوگرافیک، پیکربندی می‌کنیم. انتشار موج‌های ریلی با فرکانس بالا روی این دو سطح توپوگرافیک توسط طرح FD وانگ به طور عددی شبیه‌سازی می‌شود. ما بر اساس شبیه‌سازی‌های عددی، به تجزیه و تحلیل ویژگی انتشار موج‌های ریلی با فرکانس بالا در چنین دو سطح آزاد توپوگرافیک معمول می‌پردازیم و تغییرات موج‌های ریلی با فرکانس بالا در انرژي، طیف فرکانس و واکنش فراوانی را بحث می‌کنیم. سپس به بحث روابط بین تغییرات و شیب توپوگرافی هر مدل می‌پردازیم. در نهایت، تاثیر توپوگرافی موضعی روی مشخصات انتشار موج‌های ریلی را تجزیه و تحلیل می‌کنیم.

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

Underneath shear (S)-wave velocity has gained popularity in engineering and environmental studies. Since it is directly proportional to shear modulus of underneath materials, it becomes a fundamental indicator of stiffness of earth material (Imai and Tonouchi, 1982). Evaluation of S-wave velocity profile has been one of the critical tasks in geotechnical engineering (e.g., Craig, 1992; Xia et al., 1999, 2002). At present, an S-wave velocity profile is often obtained by surface-wave method. For example, the Multichannel Analysis of Surface Wave (MASW) method (e.g., Xia et al., 1999, 2002) is one of the successful surface-wave methods. It is based on the dispersive nature of Rayleigh waves in vertically heterogeneous media and the horizontal layer assumption of earth model. The earth, however, is not composed of perfectly flat-layered medium. Clarifying propagation properties of Rayleigh wave in complex structure plays a critical role in understanding Earth structures (e.g., Zhao, 1991). To our knowledge, surface-wave transmission is substantially affected by the irregular surface. The earliest reports of surface-wave propagation on topographic surface began in 1958. The studies include the transmission and reflection of Rayleigh waves at corners (deBremaecker, 1958), characters of reflection and transmission coefficient of angle topography by experiment studies (Knopoff and Gangi, 1960), and the theoretical formula of reflection and transmission at a corner (e.g., Hudson and Knopoff, 1964; Mal and Knopoff, 1965, 1966; Fujii et al., 1984). Snieder (1986) studied the effects of topography on three dimensional surfacewave scattering and conversions by the Born approximation method. In his study, the scattering of surface wave by topography was compared with the scattering of surface wave by a mountain root model. He also analyzed the interference effects between surface waves scattered by different parts of heterogeneity. These previous theoretical results lead us to a considerable improvement in the explanation of real-world data and experiments. Analyzing the dispersion characters of Rayleigh waves on topographical surface, however, is too complicated. These studies are less general in either analytical method or numerical simulation. With the development of propagation theory of seismic waves and the progress of numerical simulation techniques, further studies of topographic influence on Rayleigh-wave propagation have been done. Numerical simulation techniques are important tools to remedy the weakness of analytical methods. They have been widely used in studying the problem of surface-wave propagation on complex geological structures. Fuyuki and Matsumoto (1980) simulated the scattering of Rayleigh waves on topographic free surface by the finite-difference method. Wong (1982) studied the frequency response of a canyon to Rayleigh waves. Kawase (1988) studied the time domain response of Rayleigh waves by the boundary element method. Afterwards, Sánchez-Sesma and Campillo (1991) discussed such response of more general topography. Based on the boundary element method, Hévin et al. (1998) numerically simulated the propagation of Rayleigh waves across various surface cracks. From the simulation signals, the variations of spectral ratios between the transmitted and incident waves are studied as a function of the crack depth. Their study can be used to design an effi- cient procedure for the determination of crack depths. Zhang and Liu (2000) studied the problem of elastic wave diffraction on a semicylindrical pit-case topographical surface. They proved that Rayleighwave diffraction was stronger than P waves, when the wavelength of Rayleigh waves was shorter than the P waves. Cao et al. (2007) numerically simulated the propagation of Rayleigh waves across surface crack by the finite element method. At the same year, Nasseri-Moghaddam et al. (2007) numerically investigated the propagation of Rayleigh waves on solid space with cavity. Their numerical tests showed that the buried depth and the size of the cavity detected by the surface wave method were a function of Rayleigh-wave frequency spectrum. Zhou and Chen (2007) studied the effect of depressed topography on low-frequency (b2 Hz) Rayleigh waves stimulated by a near-surface explosive source. They pointed out that Rayleigh-wave energy and frequency response were changed when Rayleigh waves passed through the depressed topography. In numerical modeling of high-frequency Rayleigh-wave propagation on topographic free surface, Zeng et al. (2012a) proposed an improved vacuum formulation to incorporate surface topography and internal discontinuity for finite-difference (FD) modeling of Rayleigh waves in the near surface. By their scheme, they numerically investigated the propagation of Rayleigh waves on topographic free surface (Zeng et al., 2012a), and the application of the MASW method in the presence of free-surface topography (Zeng et al., 2012b). Wang et al. (2012) developed an effective FD scheme to simulate Rayleigh-wave propagation in the topographical model, which incorporated Robertsson’s ‘staircase’ method (Robertsson, 1996) and the acoustic/elastic interface approach (AEA approach) (Xu et al., 2007). Strong influence of topographic free surface on Rayleigh-wave propagation was demonstrated by numerical examples of three simple topographic models. The previous numerical studies are all done either under the assumption of independent Rayleigh-wave source (Fuyuki and Matsumoto, 1980; Wong, 1982; Kawase, 1988; Sánchez-Sesma and Campillo, 1991), or under the assumption of low-frequency Rayleigh waves stimulated by explosive source (Zhou and Chen, 2007). However, due to the high resolution and precision requirements of near-surface investigations, the high-frequency Rayleigh waves are usually chosen for near-surface structural detecting. They are typically generated by a surface impact source, such as a sledgehammer hitting a steel plate. Research of propagation of high-frequency Rayleigh waves on topographic surface plays a critical role for surface-wave methods in near-surface applications. Though there are some numerical studies on highfrequency Rayleigh-wave propagation on topographic free surface (e.g., Nasseri-Moghaddam et al., 2007; Zeng et al., 2012a,b; Wang et al., 2012), detailed analysis of characters of high-frequency Rayleigh-wave propagation on topographic free surface remains untouched. We configure a depressed and an uplifted topographic model to further study the propagation of high-frequency Rayleigh waves on topographic free surface. Propagation of high-frequency Rayleigh waves on these two topographic surfaces is numerically simulated by Wang’s FD scheme (Wang et al, 2012). Based on the numerical simulations, we analyze the propagation character of high-frequency Rayleigh waves in such two typical topographic free surfaces, and discuss the variations of high-frequency Rayleigh waves in energy, frequency spectrum and amplitude response. Afterwards, we discuss the relationships between the variations and the topographical steepness of each model. Lastly, we analyze the influence of local topography on Rayleigh-wave dispersion characters.

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

چکیده
1-موارد عمومی
1.1 فرسایش خاک
1.2 روش های براورد رسوب
1.3 اهداف تحقیق
2-پیش زمینه تحقیق
3- روش های سنجش از دور
4-روش های جی ای اس
5 . تحلیل نتایج
6- محاسبه نمونه های رسوبی اندازه گری شده در ایستگاه های هیدرومتریک
7- نتیجه روش محاسبه سنجش از دور
8- نتایج

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

 1. موارد عمومی
1-1 فرسایش خاک
فرسایش، فرایندی است که در آن ذرات خاک از بستر جدا شده و با استفاده از یک عامل انتقال به مکان دیکری وارد می شوند. در صورتی که جدایش ذرات از بستر صورت گیرد و به درون آب انتقال یابد به آن فرسایش می گویند. نوع دیگر فرسایش، فرسایش بادی و یخچالی است. هر چه حوزه بزرگ تر باشد میزان فرسایش ناخالص و انتقال رسوب بیشتر خواهد بود
عوامل موثر بر انتقال رسوب به یک نقطه:
1- توپوگرافی حوزه
2- ویژگی های باران و سیلاب
3- ویژگی های فیزیوگرافیکی حوزه
4- خاک و حوزه آبخیز
مقدار رسوب حمل شده توسط رودخانه ها و وارده به مخازن و سد ها را می توان به دو نوع تقسیم کرد.
1- رسوب معلق در آب و در بستر رودخانه. به این رسوب بار معلق می گویند.
2- رسوبات در بستر رودخانه که در آن جریان به جلو حرکت می کند موسوم به رسوب بار کف است
بار کل روخانه ترکیبی از بار کف و بار بستر است
1-2 روش های براورد رسوب
در صورتی که داده ها در حوزه و جریان رسوب و سطوح بارش سالانه برای محاسبه حجم کل رسوب سالانه حوزه کافی باشند، امکان استفاده از روش های آماری سنتی وجود دارد. با این حال نبود داده ها در بسیاری از کشور ها موجب شده است تا از روش های آزمایی برای تعیین شدت فرسایش خاک و بار رسوب استفاده شود. یکی از روش های تعین فرسایش و رسوب د بخش های مختلف دنیا و ازجمله ایران روشPSIAC( کمیته آین آژانسی جنوب غرب اقیانوس ارام).
1-3 اهداف تحقیق
به منظور شناسایی روش های سنجش از دور و کاربرد آن ها در محاسبه رسوب در رودخانه و ارزیابی نتایج برای تعیین مقدار رسوب توسط رودخانه برای ایستگاه های هیدرومتریک، اطلاعات زیادی لازم است. این اطلاعات از روش GIS با استفاده از تصاویر ماهواره ای و رسوب رودخانه بدست می اید. سنجش از دور ابزاری مفید برای پایش رسوب معلق در آب های سطحی به دلایل مختلف است از جمله ماهیت چند طیفی که مساحت زیادی را شامل می شود.
با استفاده از روش های سنجش از دور امکان مطالعه فرسایش و حوزه های رسوب گذ اری در مقایسه با روش های سنتی و صحت بالا نیاز است. در این مطالعه، با استفاده از روش سنجش از دور و پردازش تصاویر محاوره ای و تفسیر آن ها، اطلاعات مربوطه به دست امد
2-پیش زمینه تحقیق
ووس و همکاران در 2997 به بررسی اشفتگی و رسوبات معلق در حوزه هامبر با استفاده از تصاویر ماهواره ای پرداختند
اندکارا در 2007، با استفاده از سنجش از دور به شناسایی مناطق مستعد رسوب گذاری در حوزه رود دانوب پرداخت
اقای ویفینک جائو در 2008 با مدل جهانی فرسایش خاک و CHAOBAHIL به بررسی منابع آب اشامیدنی در حوزه رودخانه میان در پکن پرداخت
30 منطقه مورد مطالعه
3-1 سد امیر کبیر دارای مختصات 51 درجه و 5 دقیقه و عرض جغرافیایی 35 درجه و 7 دقیقه است. سیلاب سلانه حدود 12425 مترمکعب در ثانیه است./

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. GENERAL

1.1 Soil Erosion

Erosion is a process in which soil particles separated from her bed and using a transfer agent shipped to another location. If the separation of the particles from the substrate and transfer it to the water it is called erosion. Other types of erosion, wind erosion and glacial erosion can be named. The basin is larger and higher gross erosion of sediment transport it will be smaller. Factors that are effective against sediment transport in a point ; 1- The topography of the basin 2- Characteristics of rains and floods 3- Basin physiographic features 4- Soil and watershed The amount of sediment carried by the river and into the reservoirs may be divided into two categories: 1- Sediment suspended in the water and above the water moving along the river bed. This material is said to be suspended load. 2- Sediments in the river bed with water flow can be rolled forward to this type of bed load sediment called. Total Load a river of bed load and suspended load is formed.

1.2 Methods of estimating sediment If data in a basin of water and sediment flow and annual precipitation levels are adequate Calculate the total volume of annual sediment basin is possible using conventional statistical methods. But the absence or violation of data in many countries, the use of experimental methods to determine the severity of watershed soil erosion and sediment yield is essential. One of the methods for erosion and sediment in different parts of the world, including Iran, are used PSIAC (Pacific Southwest Inter Agency Committee)

1.3 Objectives and need for research To identify remote sensing methods and their use in the calculation of sediment in the river and then evaluate the results to determine the amount of sediment deposited by the river for a hydrometric stations is information. This will be the procedure for application of GIS information using satellite images acquired and river sediment can be used to obtain this information. Remote sensing a useful tool for monitoring suspended sediment in surface waters is due to various reasons, including multispectral nature, covering a wide area, the line is long and repetitive nature of satellite imagery. Using remote sensing techniques to study soil erosion and sedimentation basins, compared to traditional methods with greater speed and accuracy is very efficient so as techniques should be placed. In this study, using remote sensing and satellite image processing and interpretation with the help of sediment are obtained. 2. BACKGROUND OF THE RESEARCH Mr. Voss and his colleagues in 1997, turbidity and suspended sediments in the basin of the river Humber studied using satellite images. Mr. Andrka in 2007, remote sensing and identification of potential areas of sedimentation in the river Danube examined Mr. Vyfing Jao in 2008 with the global model of soil erosion (USLE) soil erosion and sedimentation tank CHAOBAIHE the main source of drinking water in the river MIYAN Chinese capital Beijing is to be examined.

شیوه های موجی و گاوسی برای تخمین تغییرات آب زیرزمینی با استفاده از داده های GRACE

Wavelet and Gaussian Approaches for Estimation of Groundwater Variations Using GRACE Data

Abstract

In this study, a scheme is presented to estimate groundwater storage variations in Iran. The variations are estimated using 11 years of Gravity Recovery and Climate Experiments (GRACE) observations from period of 2003 to April 2014 in combination with the outputs of Global Land Data Assimilation Systems (GLDAS) model including soil moisture, snow water equivalent, and total canopy water storage. To do so, the sums of GLDAS outputs are subtracted from terrestrial water storage variations determined by GRACE observations. Because of stripping errors in the GRACE data, two methodologies based on wavelet analysis and Gaussian filtering are applied to refine the GRACE data. It is shown that the wavelet approach could better localize the desired signal and increase the signal-to-noise ratio and thus results in more accurate estimation of groundwater storage variations. To validate the results of our procedure in estimation of ground water storage variations, they are compared with the measurements of pisometric wells data near the Urmia Lake which shows favorable agreements with our results.

1 Introduction

From all of the available water in the world, about 97% is distributed in the oceans and seas where the value of salinity is very high and not suitable for specific civilian use. From the 3% of the remaining water, about 2% is frozen in the polar ice sheets, unattainable to most, and only 1% is terrestrial water storage (TWS). TWS is the most important component of the global water cycle comprising the water stored in soil, snow over land, and the so-called groundwater storage (Chen et al. 2014). TWS variations reflect the accumulation of precipitation, evaporation, canopy, and runoff in a region. The estimation of TWS variations is a powerful tool for investigation of forecast flood, natural phenomena such as drought, and the other uses of water supply. Among the aforementioned ingredients in the TWS, groundwater storage is an important parameter in water resource management, land-surface processes, and hydrological cycle.

TWS variations could be estimated using spacebased data, such as remote sensing images or satellite gravimetric measurements, as well as ground-based data such as pisometric wells observations or climatological experiments. The remote sensing images have a good spatial coverage, but their sensing regions reached down to a depth of many centimeters. The data of pisometric wells could provide useful information of groundwater down to a depth of about 100 m and more, but they suffer from drawback of point-wise measurement which does not provide a good spatial resolution. Satellite gravimetric measurements of time variable gravity field are a new data type which is capable of modeling and detecting global mass transfer within the Earth. This subject, in its present form, began with the launch of the GRACE mission (Gravity Recovery and Climate Experiments). The GRACE mission provides a useful apparatus to study the time variation of the gravity field of the Earth. GRACE is able to monitor changes in a TWS from the land surface to the base of the deepest aquifer (surface water, soil moisture, groundwater, and snow) (Tapley et al. 2004b).

Numerous studies have shown that GRACE can offer useful constraints on TWS, including ocean mass change (e.g., Chambers et al. 2004; Lombard et al. 2007), mass balance of the ice sheets (e.g., Lutchke et al. 2006; Ramillien et al. 2006; Velicogna and Wahr 2006), polar ice sheet melting (e.g., Velicogna and Wahr 2006), and groundwater variations (Moiwo et al. 2012; Jin and Feng 2013; Lenk 2013).

GRACE consists of twin satellites which provide a unique opportunity to estimate the groundwater storage and its temporal variations. Because GRACE observations are affected by all sources of TWS, extraction of the groundwater component from GRACE observations requires the estimation of other impacts from auxiliary data sets. The useful data sets that can be used for this purpose are hydrological models such as GLDAS (the Global Land Data Assimilation Systems) or WGHM (WaterGAP Global Hydrology Model) (Rodell et al. 2004). In this study, the GLDAS outputs that are soil moisture, snow water equivalent, and total canopy water storage are used.

Recent outcomes of the GRACE mark a major step forward in assessing groundwater storage variations in our study location. Forootan et al. (2014) derived an estimation of TWS in Iran using combination of GRACE, altimetry, and hydrological data and analyzed a mass decrease with an average linear rate of 15 mm/year and linear trend of groundwater storage for the drought period of 2005 to March 2011. Joodaki et al. (2014) estimated the human contribution to groundwater depletion in the Middle East using GRACE and land surface models and found that the largest groundwater depletion is occurring in Iran, with a mass loss rate of 25 gigatonne (GT)/year and showed that over half of the groundwater loss in Iran may be attributed to human withdrawals. Moreover, Voss et al. (2013) estimated approximately 91 km3 groundwater depletion in Middle East particularly in Iran using GRACE observations from 2003 to 2009.

In this study, we apply GRACE TWS changes in conjunction with GLDAS outputs to resolve groundwater storage changes in Iran during the period of January 2003 to April 2014. Two different low pass filtering schemes were applied to refine the GRACE spherical harmonic (SH) coefficients, that is, the traditional Gaussian filtering and an innovated wavelet analysis. To show the performance and accuracy of the results, the estimated groundwater changes are compared with groundwater level obtained from in situ measurements of pisometric wells data over the Urmia Lake.

اسکن لیزر هوایی با چند طول موج برای جستجوی آثار باستانی

MULTI-WAVELENGTH AIRBORNE LASER SCANNING FOR ARCHAEOLOGICAL PROSPECTION

Abstract

Airborne laser scanning (ALS) is a widely used technique for the sampling of the earth’s surface. Next to the widely used geometric information current systems provide additional information about the signal strength of each echo. In order to utilize this information, radiometric calibration is essential. As a result physical observables that characterise the backscatter characteristic of the sensed surface are available. Due to the active illumination of the surfaces these values are independent of shadows caused by sunlight and due to the simultaneously recorded 3D information a single-channel true orthophoto can be directly estimated from the ALS data. By the combination of ALS data utilizing different laser wavelengths a multi-wavelength orthophoto of the scene can be generated. This contribution presents, next to the practical calibration workflow, the radiometric calibration results of the archaeological study site Carnuntum (Austria). The area has been surveyed at three different ALS wavelengths within a very short period of time. After the radiometric calibration of each single ALS wavelength (532 nm, 1064 nm and 1550 nm) a multi-channel ALS orthophoto is derived. Subsequently, the radiometric calibration results of the single- and multi-wavelength ALS data are studied in respect to present archaeological features. Finally, these results are compared to the radiometric calibration results of an older ALS data acquisition campaign and to results of a systematic air photo interpretation.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب)

F1842

مبانی TLS برای ثبت میراث فرهنگی – از دیدگاه کاربر
a) هدف از ضبط داده ها
هنگام فکر کردن در مورد استفاده از سیستم های TLS برای ضبط شی فرهنگی، در نظر گرفتن هدف از ضبط مورد نیاز و موارد قابل تحویل که باید از ضبط ایجاد شود، لازم است.
به طور کلی هدف اصلی برای استفاده از سیستم های TLS بر روی مستندسازی دیجیتال میراث فرهنگی، ضبط هندسه آنها است. این سود اصلی از سیستم TLS است – که اگر به درستی استفاده شود – می توان هندسه کلی یک شی را با تمام تغییر شکل آن با دقت و صحت بالا در یک مقدار کوتاه از زمان ضبط نمود.
این هندسه ضبط و ذخیره شده در یک Pointcloud می تواند نقطه شروعی برای مستندسازی و بررسی بیشتر شی فرهنگی باشد. در این زمینه TLS باید به عنوان یک ابزار در جعبه ابزار به منظور حل این هدف از ضبط داده ها در نظر گرفته شود.
این در مورد TLS و PointCloud نیست- بلکه در مورد موارد قابل تحویلی است که برای برآورده سازی نیازهای اشیا نیاز می شوند.
موارد قابل تحویل مفید خلق شده از یک Pointcloud عبارتست از:
– Pointcloud به خود خود برای پشتیبانی از هندسه، زمانی که سیستم های TLS، هندسه را در مختصات X، Y، Z ضبط می کنند، شدت انرژی لیزر منعکس کننده و بسته به سیستم ها و یا اعمال پردازش پس از آن- اطلاعات رنگ را در فرمت RGB، هندسه می تواند به صورت فایل دیجیتال ASCII- برای استفاده مجدد در آینده و پشتیبانی هندسه در هر آرشیو دیجیتال ذخیره شود. بازخوانی فایل های ASCII توسط هر سیستم نرم افزاری در هر زمان دیگر از هر تولیدکننده با فرمت داده های شخصی ممکن خواهد بود. در صورت نیاز این فایل های ASCII حتی می توانند بر روی میکرو فیش و در آرشیو سنتی میراث فرهنگی چاپ یا ذخیره شوند.

– Pointcloud خود را برای هدف تجسم
با استفاده از ابزارهای نرم افزاری ویژه، pointclouds را می توان برای ایجاد تصاویری از جسم ثبت شده مورد استفاده قرار داد. برای تحقیقات هندسی، آموزش، بازاریابی، سرمایه گذاری، و غیره، موارد قابل تحویل تجسم را می توان به عنوان عکس ها و یا فیلم های ساکت ایجاد نمود. در کنار اینها، هم تصاویر مدرج قائم را می توان ایجاد نمود که می تواند به عنوان پایه ای برای کار بیشتر استفاده شود

تجسم Pointcloud

– ترسیمات CAD دوبعدی ایجاد شده از Pointcloud
Pointclouds های متراکم ایجاد شده از سیستم های TLS اغلب باعث مشکلات زیادی در کار با آن می شوند. مجموعه داده های Pointcloud تبدیل به صدها گیگابایت از داده های ذخیره شده می شوند که نیاز به قدرت کامپیوتر ویژه ای برای انجام وظایف بر روی آن دارند. بنابراین استفاده از Pointcloud در صورتی که مجموعه داده های بزرگ نیاز به قدرت و پول اضافی برای خرج کردن به منظور کار با آن داشته باشند، مهم می شود.
بنابراین ترسیمات دوبعدی CAD ممکن است با توجه به نیازهای اشیای منحصر به فرد فرهنگی، به بهترین روش برای کار با داده های ضبط شده توسط سیستم های TLS تبدیل شوند، همانطور که کاربران عادت به استفاده از این نوع از موارد قابل تحویل دارند و حتی می توانند از آنها برای تحقیقات بیشتر در مستندسازی محل استفاده نمایند.
ایجاد ترسیمات دوبعدی CAD از Pointcloud نیاز به دانش در زمینه شیء فرهنگی ثبت شده دارد. سیستم TLS به خودی خود، از هر هندسه در محدوده سیستم تصویر برداری می کند- با این وجود که چه نوع از آن باشد. هنگام تلاش برای ایجاد ترسیمات CAD از داده ها، درک Pointcloud و راه کارهایی که نشان داده شده است، لازم است.

داده ها باید به منظور نشان دادن موارد قابل تحویل مورد نیاز تفسیر شوند. به عنوان مثال، بخش هایی از شی ممکن است در سایه Pointcloud ضبط شود و یا به روشی نشان داده شود که ممکن است برای نگاه به آن مورد استفاده قرار نگیرد. ترسیمات دوبعدی CAD به عنوان موارد قابل تحویل باید در مورد رشته های حرفه ای از کاربران “صحبت ” کند.

ترسیمات نمای ایجاد شده از Pointcloud 2
ترسیمات معماری به صورت ساخته شده باید با استفاده از استانداردهای معماری برای مستندات شی میراث فرهنگی ایجاد شود (به عنوان مثال “Empfehlungen für die Baudokumentation, Günther Eckstein”به عنوان استاندارد در آلمان) به عنوان مستندات محل های باستان شناسی باید به روشی که که باستان شناسان استفاده می کنند، نشان داده شوند.
بدون به خاطر سپردن، نمی توان موارد قابل تحویل مفید را از Pointcloud ایجاد نمود.
ترسیمات CAD دوبعدی می تواند بسته به نیاز اشیاء، در جزئیات سطح و دقت تغییر کند. محدوده موارد قابل تحویل ترسیمات CAD از ترسیمات ساده و کلی تا ترسیمات واقعی تغییر شکل که نشان دادن شی با جزئیات بالا است، تغییر می کند. بسته به سطح جزئیات لازم که باید در ترسیمات نشان داده شود، فرضیه زمانی در ایجاد آنها بسیار می تواند زیاد شود و هزینه هایی را برای در مستندسازی شی با تعداد بالا تحمیل نماید.
بنابراین در هنگام تفکر در مورد ایجاد ترسیمات دوبعدی از Pointcloud، سطح جزئیات نقش عمده ای در ایجاد آنها – به منظور تحقق نیازهای اشیا و مستندسازی کارآمد و مقرون به صرفه در ذهن بازی می کند.
مدل های سه بعدی و BIM
pointclouds متراکم را می توان به مدل های سه بعدی با استفاده از ابزارهای نرم افزار های مهندسی شناخته شده از صنایع مهندسی تبدیل نمود. مدل های سه بعدی به عنوان موارد قابل تحویل را می توان به منظور تولید قطعات و یا یک شی فرهنگی کلی که ممکن است در معرض خطر قرار گیرد و یا نیاز به تعویض دارد، استفاده نمود. به عنوان مثال عناصر نمای آسیب دیده ضبط شده توسط سیستم های TLS را می توان به مدل های سه بعدی تبدیل نمود و سپس برای جایگزینی تکثیر نمود.

نظارت بر کاشت برنج شالی الگوی کشت پیچیده در مناطق گرمسیر و مرطوب با استفاده از داده های ماهواره Landsat و MODIS در مورد جاوای غرب، اندونزی

Monitoring Of Planting Paddy Rice With Complex Cropping Pattern In The Tropical Humid Climate Region Using Landsat And Modis Data – A Case Of West Java, Indonesia

چکیده
1 مقدمه
1 -2 اهداف
1 -3 محل مورد مطالعه
2 -روش ها
2 -1 تبعیض از استفاده از زمین
2 -2 برآورد زمان کاشتن برنج
3 -نتایج و بحث
3 -1 ارزیابی تفاضل استفاده از زمین
3 -2 بررسی و برآورد زمان کاشت برنج
3 -3 ویژگیهای تغییرات در کاشت برنج
4 – نتیجه گیری

چکیده
این مطالعه با هدف توسعه روش نظارت بر کاشت برنج شالی، قابل اجرا برای مناطق واقع در نواحی گرمسیری و مرطوب است این روش با استفاده دو مرحله یکپارچه شده است به عنوان قدم اول، ما اقدام به تولید نقشه استفاده از زمین نموریم که بین مزرعه شالیکاری با استفاده از داده های چند زمانی ماهواره Landsat تمایز قائل می شد به منظور حذف اثر پوشش ابر، روش جدیدی برای طبقه بندی استفاده از زمین معرفی شد این روش پنج شاخص را به کار میگیرد، که می تواند شرایط خاص از سطح زمین در خاک، پوشش گیاهی و آب را نشان دهد که حاصل از داده های ماهواره Landsat است و برای استفاده از زمین با استفاده از مقادیر حداکثر شاخص ها برای صحنه های چندزمانی تمایز قائل شده است نتایج بهبود معنی داری را در دقت تمایز در مقایسه با نسبت به روش مرسوم طبقه بندی برای استفاده از زمین با استفاده از اطلاعات طیفی داده های ماهواره Landsat نشان داد مزرعه شالیکاری استخراج شده توسط این مرحله به عنوان داده ماسک برنج شالی در مرحله بعدی استفاده می شود گام دوم ساخت به روش قضاوت زمان کشت برنج با استفاده از داده های MODIS است.
در این مطالعه، ما سری زمانی هم از EVI (بهبود شاخص پوشش گیاهی) و NDWI (شاخص تفاوت آب نرمال شده) به دست آمده از ترکیب 16 روزه مجموعه داده محصول پوشش گیاهی MODIS را در ترکیب با اطلاعات آماری به دست آمده از ادارات اداری محلی را مورد بررسی قرار میدهیم ما یک طرح را ایجاد میکنیم که می تواند محل کاشت برنج شالی را پس از حدود دو ماه پس از کاشت برآورد نماید نتایج قابلیت شناسایی زمان کاشت برنج برای بخش گسترده ای از غرب جاوا را با استفاده از داده های MODIS و با کمک تجزیه و تحلیل الگوی انتقال از مکانی به ناحیه کاشت برای سال اخیر نشان داد
1 مقدمه
1-1 زمینه
سنجش از راه دور ماهواره ابزار قدرتمند برای نظارت بر تغییرات وضعیت سطح زمین از قابلیت های آن ازمشاهده متناوب بر روی همان محل است تغییرات فصلی سطح زمین با نوع استفاده از زمین ارتباط دارد، به خصوص استفاده از زمین های کشاورزی، بنابراین، نظارت بر کشت محصول خاص، هدف کاربرد سنجش از راه دور است برنج مهم ترین محصول غذایی به طور گسترده ای در مناطق گرمسیری تا منطقه آب و هوایی معتدل کشت میشود و تعدادی از تحقیقات برای برآورد حالت کاشت برنج با استفاده از داده های سنجش از دور انجام شده است
نقشه برداری از مزرعه شالیکاری یک هدف با استفاده
4- نتیجه گیری
نظارت بر استفاده از زمین برای کشاورزی در مقیاس منطقه ای یکی از کاربردهای مورد انتظار در برنامه های کنترل از راه دور است. با این حال ، منطقه آب و هوایی گرمسیری و مرطوب منطقه به سختی در این کاربرد قرار می گیرد که به علت وجود الگوی کشت پیچیده و نیز احتمال بالای پوشش ابر است. این مطالعه ، روش استفاده از تمایز زمین با استفاده از داده های چند زمانی ماهواره Landsat را پیشنهاد نموده و عملکرد خود را برای مورد بخش غربی از جاوا، اندونزی تایید نموده است. منطقه شالیکاری استخراج شده از داده های ماهواره Landsat یک نقشه پایه برای طرح نظارت بر زمان کاشت برنج با استفاده از داده های MODIS است. این طرح نتایج امیدوار کننده ای را برای تجزیه و تحلیل واقعی زمان-مکان به همراه آورده است.

Abstract

This study aimed at the development of method of monitoring paddy rice planting applicable to areas located in the tropical humid climate region. The method was integrated with two steps of procedure. As the first step, we attempted to produce land use map which discriminated paddy field using multi-temporal Landsat data. In order to remove the effect of cloud cover, a new method of land use classification was introduced. This method employed five indices, which could represent the specific condition of ground surface on soil, vegetation or water, derived from Landsat data, and discriminated land use by using maximum values of indices for multi-temporal scenes. The results showed meaningful improvement in accuracy of discrimination compared to conventional method of land use classification using spectral information of Landsat data. Paddy field extracted by this step was used as paddy mask data in the following step. The second step was to construct a method to judge the time of rice planting using MODIS data. In this study, we examined the time series of EVI (Enhance Vegetation Index) and NDWI (Normalized Difference Water Index) obtained from 16-day composite MODIS vegetation product dataset in combination with statistical information obtained from local administrative offices. We developed a scheme that could estimate the place of paddy rice planting after about two months from planting. The results showed a capability of identifying time of planting rice for extensive part of West Java using MODIS data and contributed to analyze the pattern of spatial transition of area of planting for recent years.

1- INTRODUCTION

1-1 Background

Satellite remote sensing is a powerful tool to monitor the changes of land surface conditions from its capability of periodical observation over the same site. Seasonal changes of land surface are associated with land use type, especially agricultural land use, therefore, monitoring of cultivation of specific crop was a target of application of remote sensing. Rice is the most significant staple food crop cultivated widely in the tropical to temperate climate region, and a number of researches had been carried out to estimate state of rice planting using remote sensing data.

4- CONCLUSIONS

Monitoring of agricultural land use for regional scale is one of the most expecting applications of remote sensing techniques. However, tropical humid climate region is the area of difficulty in this application due to existence of complex cropping pattern as well as high probability of cloud cover. This study proposed a method of land use discrimination using multi-temporal Landsat data and verified its performance for the case of western part of Java, Indonesia. Paddy field area extracted from Landsat data became a base map employed to a scheme of monitoring rice planted time using MODIS data. This scheme brought promising results for analyzing actual spatio-temporal feature of paddy rice planting..