اسکلت های بیرونی برای کاربردهای صنعتی و اثرات بالقوه آنها بر بار کار فیزیکی

Exoskeletons for industrial application and their potential effects on physical work load

چکیده
1. مقدمه
2. روش‌ها
3. نتایج
4. بحث
منابع

چکیده
هدف این مقاله، ارائه‌ی یک بررسی جامع و کلی از استخوان خارجی کمکی، که به‌طور خاص برای کاربردها و اهداف صنعتی توسعه‌ یافته، و ارزیابی اثرات بالقوه‌ی آن در کاهش بار فیزیکی تحمیلی بر بدن است. این بررسی نتایج 40 مقاله را دربرمی‌گیرد که شامل 26 استخوان خارجی صنعتی متفاوت بوده که 19 مورد آن اکتیو (فعال ) و 7 مورد آن پسیو (غیرفعال) است. برای 13 استخوان خارجی تاثیر بار فیزیکی، عمدتاً از نظر فعالیت عضلانی، بررسی شده است. هدفِ بازیابی تمام استخوان‌های خارجی پسیو، پشتیبانی و تقویت کمر بوده است. ده الی چهل درصد کاهش در فعالیت عضلانی کمر، هنگام بلند کردن پویا و نگه‌داشتن ثابت گزارش شده است. هر دوی پایین‌تنه و بالاتنه‌ی بدن از مزایای استخوان خارجی اکتیو بهره‌مند می‌شوند. کاهش فعالیت ماهیچه تا 80% به‌عنوان اثر استخوان خارجی اکتیو گزارش شده است. استخوان خارجی از پتانسیل کاهش عوامل مربوط به آسیب‌های ماهیچه‌ای‌اسکلتی مرتبط با کار برخوردار است.

2. روش‌ها
این بررسی بر اساس جستجوی الکترونیکی مقالات با استفاده از موتور جستجوی اسکوپوس انجام شده است که اسکوپوس به بیش از 40 میلیون مقاله‌ی علمی دسترسی دارد. پایگاه داده‌ی شخصی نویسنده نیز در این جستجو گنجانده شده است. مقالات انتخاب شده در مجلات هم‌ترازخوانی ، به زبان انگلیسی و از ژانویه‌ی 1995 تا آگوست 2014 چاپ شده است. این بررسی به نشریات علمی رسمی محدود بوده و شامل کتب یا گزارش‌های تحقیقات «خاکستری» نیست. مراجع به‌دست آمده از این جستجو بر اساس عنوان و چکیده غربال شده است. اگر چکیده دارای اطلاعات کافی نبود، کل متن مقاله بررسی شد. مقالاتی که از معیارهای انتخاب برخوردار بودند، در این بررسی آورده شده‌اند. مقالات جمع‌آوری شده ازین طریق، با مقالات ارجاعی در آن‌ها تکمیل شد.

واژه‌های جستجوی استفاده شده، عبارتند از: استخوان خارجی، دستگاه پوشیدنی، دستگاه کمکی و ربات پوشیدنی. یک معیار اضافی، ارائه‌ی کاربرد برای استخوان خارجی در مقاله بوده است، مثلاً پشتیبانی و حمایت فیزیکی برای کارگران در محیط‌های کاری. در نظر گرفتن یک ارجاع ساده برای «کار»، «کارگر»، «حرفه» یا «فعالیت شغلی» به‌عنوان معیار ورودی کافی بود، هرچند مقالاتی که به کاربردهای خارج از محیط‌های کاری پرداخته بودند (مثلاً توان‌بخشی، پزشکی، عملیات از راه دور ، نظامی و واقعیت مجازی )، حذف شدند. تمام انواع مختلف استخوان خارجی، یعنی اکتیو و پسیو، آنتروپومورفیک یا غیر، استخوان خارجی برای بالاتنه، پایین‌تنه یا کل بدن، در نظر گرفته شده است. اما استخوان خارجی که تنها دست و مچ را پوشش می‌دهند، حذف شده است چرا که مناسب وظایف اداره‌ی دستی نیستند. تمام مقالات مربوط به استخوان خارجی صنعتی، صرف نظر از مرحله‌ی طراحی، از نمونه‌های آزمایشگاهی تا محصولات در دسترس تجاری برای استفاده در عمل، جمع‌آوری شده است.

از این رو، مقالات جمع‌آوری شده برای ارائه‌ی بررسی اجمالی از استخوان خارجی صنعتی خلاصه شده است (هدف اول این مقاله)، در حالی که از یافته‌های علمی مقالات، کارآیی استخوان خارجی اکتیو و پسیو از نظر کاهش بار فیزیکی استخراج شده است (هدف دوم).

عوامل موثر بر برنامه ریزی برای فعالیت بدنی در میان کارگران در شرکت ها با اندازه کوچک و متوسط

Factors that influence planning for physical activity among workers in smalland medium-sized enterprises

چکیده
1- مقدمه
2- روش ها
2-1 شرکت کنندگان مطالعه
2-2 طراحی مطالعه
2-3 متغیر وابسته
2-4 متغیرهای مستقل
2-5- عوامل فردی
2-6 عوامل محیطی
2-7 تحلیل آماری
2-8 اخلاقیات
3- نتایج
4- بحث

چکیده
فعالیت بدنی (PA) برای بهبود سلامت کارگران در شرکت ها با اندازه کوچک و متوسط (SME) ضروری است. با این حال، دستیابی به تغییرات رفتاری مساعد برای PA اغلب دشوار است. از آنجا که قصد انجام PA، همیشه به عمل نمی انجامد، برنامه ریزی مناسب می تواند برای دستیابی به PA حائز اهمیت باشد. در این مطالعه، هدف ما, شناسایی عوامل مرتبط با برنامه ریزی PA در میان کارگران شرکت ها با اندازه کوچک و متوسط می باشد به دلیل آن که این یک جمعیت است که در معرض ریسک بالای بیماری های مرتبط با شیوه زندگی در ژاپن قرار دارد. شرکت کنندگان, یک سری از پرسشنامه های معتبر را تکمیل کردند. از 353 پاسخ معتبر، 226 نفر (149 مرد در سن سالگی) قصد خود برای انجام PA را بیان کردند. تجزیه و تحلیل رگرسیون چندگانه نشان دادند که نمره برنامه ریزیPA بالاتر به طور معناداری با خودکارآمدی بالاتر PA ((p < 0.001)، ادراک ریسک بالاتری نسبت به عدم فعالیت (p = 0.012) و آگاهی اطلاعاتی بیشتر در مورد خدمات عمومی PA (p = 0.019). مرتبط بود. بنابراین، توصیه می کنیم که در کار روزانه کارگران در محل کارشان، خودکارآمدی، درک ریسک و اطلاعات مربوط به خدمات ارتباطی PA ارتقا می یابند. به این ترتیب، آنها می توانند برنامه ریزی خود را از تغییرات رفتاری در محیط حمایتی، با استفاده از خدمات دردسترس، پشتیبانی ها و سایر منابع ارتقا دهند.
1- مقدمه
شواهد پشتیبانی کننده از اهميت فعاليت جسماني (PA) به عنوان نوعي از داروي پيشگيرانه در حال حاضر بسيار حايز اهميت است. بسیاری از مطالعات نشان داده اند که کمبود PA در ارتباط با بیماری های منفی مانند سندرم متابولیک (Kim et al.، 2011) بیماری های قلبی (Sieverdes et al.، 2010)، افسردگی (Teychenne و همکاران، 2010) و مرگ و میر (Stensvold et al.، 2011) قرار دارد. برعکس، انجام PA به بهبود آسیب زائی و علائم شرایط خاصی از قبیل نارسایی مزمن قلبی، بیماری قلبی عروقی، دیس لپیدمی، فشار خون بالا، چاقی، دیابت نوع 2، امید به زندگی (Lee et al.، 2012) و کیفیت کلی زندگی (Choi و همکاران، 2017؛ وانکمپفورت و همکاران، 2017) منجر می شود.
علیرغم مزایای بالقوه شناخته شده انجام PA، تعداد کارگران بالغ دارای عدم تحرک در سراسر جهان، از جمله در ژاپن در حال افزایش است. سطح توصیه شده PA برای بزرگسالان 18-64 ساله حداقل 150 دقیقه از PA در مقایسه با شدت شدید هوازی در طول هفته یا حداقل 75 دقیقه از PA به شدت شدید هوازی در طول هفته یا ترکیب معادل فعالیت متوسط و شدید ( WHO، 2017b) می باشد. با این حال، در یک تحقیق انجام شده توسط گروه کاری سری های فعالیت فیزیکی Lancet، تا حدود 31.1٪ (95٪ بازه اطمینان 30.9-31.2) بزرگسالان (≥15 سال) از 122 کشور، از نظر فیزیکی غیر فعال بودند (Hallal و همکاران، 2012). علاوه بر این، سازمان بهداشت جهانی (WHO) گزارش داده اند که در سطح جهانی، تقریباً یک نفر در هر چهار بزرگسال در سنین 18 سال ، PA را در سطوح توصیه شده اجرا نمی کنند (WHO، Fact Sheet، 2017a). در ژاپن، 90 درصد از جمعیت بالغ در حال کار در نظر دارند تا PA را انجام دهند. هرچند، <30٪ افراد در واقع سطوح توصیه شده PA از جمله فعالیت های انجام شده را در هنگام کار و تفریح انجام می دهند (وزارت بهداشت، کار و رفاه: نظرسنجی ملی بهداشت و تغذیه، 2013). در حالی که اکثر افراد توانا, انجام PA برای بهبود سلامت خود را دوست دارند، قصد انجام PA اغلب همیشه به پیگیری واقعی فعالیت ها نمی انجامد (Sheeran، 2002). بدین ترتیب این پرسش مطرح می شود: “چرا به نظر می رسد بسیاری از این افراد, در نظر گرفتن اقدامات برای انجام PA را مشکل می دانند؟” یک دلیل به نظر می رسد: فقدان “برنامه ریزی” (Cao et al.، 2013؛ Shimizu et al. ، 2013؛ Wiedemann و همکاران، 2009؛ Sutton، 2008). “برنامه ریزی”, فاز بین قصد و عمل است و مشخص می کند که چه موقع، کجا و چگونه باید انجام PA را در نظر گرفت (Cao et al.، 2011). رابطه بین قصد، برنامه ریزی، و عمل، توسط فرایند عملیات بهداشت و درمان (HAPA)، که توسط Schwarzer (1992) توسعه یافته است، توضیح داده شده است. ویژگی اصلی این مدل در تمایز صریح بین مرحله تصمیم گیری یا انگیزش، از جمله قصد و مرحله عمل یا نگهداری نهفته است (Schwarzer، 1992). اساسا، افرادی که قصد انجام PA را دارند، به برنامه ریزی دقیق برای انجام این کار نیاز دارند.

Abstract

Physical activity (PA) is necessary for improving the health of workers in small- to medium-sized enterprises (SMEs). However, behavioral changes conducive to PA are often difficult to achieve despite intentions. Because intention to perform PA does not always translate to action, proper planning may be critical for achieving PA. In this study, we aimed to identify factors related to planning for PA among workers in SMEs because this is one population that has been identified as being at higher risk for lifestyle-related diseases in Japan. Participants completed a series of validated questionnaires. Of 353 valid responses, 226 individuals (149 men; aged 47.5 ± 8.7 years) stated their intention to perform PA. Multiple regression analysis indicated that a higher PA planning score was significantly associated with higher self-efficacy for PA (p < 0.001), higher risk perception regarding inactivity (p = 0.012), and greater knowledge of information about PA community services (p = 0.019). Therefore, we recommend that self-efficacy, risk perception, and information regarding PA community services are enhanced in the daily working lives of workers at their workplaces. In this manner, they can promote their planning of health behavioral changes in a supportive environment, drawing upon available services, supports, and other resources.

1- Introduction

Evidence supporting the importance of physical activity (PA) as a form of preventive medicine is currently overwhelming. Many studies have reported lack of PA as being associated with negative health issues, such as metabolic syndrome (Kim et al., 2011), heart disease (Sieverdes et al., 2010), depression (Teychenne et al., 2010) and mortality (Stensvold et al., 2011). Conversely, performing PA results in improved pathogenesis and symptoms of specific conditions, including chronic heart failure, coronary heart disease, dyslipidemia, hypertension, obesity, type 2 diabetes, life expectancy (Lee et al., 2012) and overall quality of life (Choi et al., 2017; Vancampfort et al., 2017).

Despite the known potential benefits of performing PA, the number of sedentary adult workers is increasing worldwide, including in Japan. Recommended levels of PA for adults aged 18–64 years are at least 150 min of moderately intense aerobic PA throughout the week, or at least 75 min of vigorously intense aerobic PA throughout the week, or an equivalent combination of moderate and vigorous intense activity (WHO, 2017b). However, in an investigation conducted by the Lancet Physical Activity Series Working Group, up to 31.1% (95% confidence interval 30.9–31.2) of adults (≥15 years) from 122 countries were found to be physically inactive (Hallal et al., 2012). Additionally, the World Health Organization (WHO) reported that globally, approximately one in four adults aged ≥18 years do not perform PA to recommended levels (WHO, Fact Sheet, 2017a). In Japan, 90% of the adult working population reportedly intend to perform PA; however, < 30% of people actually perform recommended levels of PA, including activities undertaken while working and during recreation (Ministry of Health, Labour and Welfare: National Health and Nutrition Survey, 2013). While most able individuals would like to perform PA to improve their health, intention to perform PA often does not always translate into actual pursuit of activities (Sheeran, 2002). This begs the question, “Why do so many people find it difficult to act on their intentions to perform PA?” One reason appears to be a lack of adequate “planning” (Cao et al., 2013; Shimizu et al., 2013; Wiedemann et al., 2009; Sutton, 2008). “Planning” is the phase that lies between intention and action, and specifies when, where, and how to carry out the intention for PA (Cao et al., 2011). The relationship between intention, planning, and action is explained by the Health Action Process Approach (HAPA), which was developed by Schwarzer (1992). The main feature of this model lies in the explicit distinction between a decisionmaking or motivation stage, including intention, and an action or maintenance stage (Schwarzer, 1992). Essentially, people who intend to perform PA require adequate planning to do so.

ساعت کار و علائم افسردگی: نقش عوامل استرس شغلی

Working hours and depressive symptoms: the role of job stress factors

چکیده

پیشیه پژوهش

مطالب و روش ها

داده ها و موضوعات پژوهش

متغیرها

ساعات کاری

علائم افسردگی

متغیرها و اختلاط های میانجی احتمالی

تحلیل آماری

نتایج

بحث

نتیجه گیری

چکیده

پیشینه پژوهش: کره جنوبی یکی از کشورهایی است که طولانی ترین ساعات کاری را در بین کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه ی اقتصادی (OECD) دارد. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر ساعات کاری بر علائم افسردگی و نقش عوامل استرس شغلی این دو متغیر در میان کارمندان کره جنوبی است.

روش ها: این پژوهش از داده های «بررسی شرایط کاری در کره» در سال 2014 استفاده می کند. افراد این پژوهش، 23197 کارمند 19 سال به بالا هستند که هفته ای بیش از 35 ساعت کار می کنند. ساعات کار به صورت 35-39، 40، 41-52، 53-68 و بیش از 68 ساعت در هفته تقسیم شده است. با استفاده از شاخص سلامت سازمان بهداشت جهانی با نمره برش 13، علائم افسردگی ارزیابی شدند. با استفاده از رگرسيون لگاریتم دو جمله ای، نسبت شيوع علائم افسردگی با توجه به ساعات کاری محاسبه شده است. از طریق تغییر درصد نسبت شیوع، میزان نقش عوامل استرس شغلی را شناسایی کرده ایم که علائم افسردگی را توضیح می داد.

نتایج: پس از تنظیم متغیرهای اختلاطی، به نسبت افرادی که 40 ساعت در هفته کار می کردند، خطر علائم افسردگی به طور چشمگیری در افرادي بیشتر بود كه 35 تا 39 ساعت (PR: 1.09, CI: 1.01-1.18)، 53 تا 68 ساعت (PR: 1.21, CI: 1.16-1.25) و بیش از 68 ساعت در هفته (PR: 1.14, CI: 1.07-1.21) مشغول کار بودند. استرس شغلی، اثرات ساعات کاری طولانی مدت بر علائم افسردگی را در حدود 20 تا 40 درصد از گروه هایی بیان می کند که بیشتر از 40 ساعت در هفته کار می کنند. در میان عوامل استرس شغلی، حمایت اجتماعی 10 تا 30 درصد را به خود اختصاص می داد که در تمامی ساعات کاری بیشترین قدرت توضیحی را دارد. پاداش در گروه هایی که بیش از 52 ساعت کار می کنند 15 تا 30 درصد توضیح داده شده است. پاداش در گروهی کاری که بیش از 68 ساعت کار می کند، مهمترین عامل محسوب می شد.

نتایج: نشان دادیم که ساعات کاری می تواند عاملی باشد که خطر جداگانه ای در قبال علائم افسردگي در کارمندان دارند. برای بهبود سلامت روانی کارگران، مهم این است که حمایت اجتماعی در محل کار را تقویت کنیم، به آنها پاداش کافی را در قبال کارشان بپردازیم، و در نهایت ساعات کاری را به شکلی مناسب تنظیم کنیم.

نتیجه گیری

تضمین ساعات کاری کافی برای سلامت روانی کارگران ضروری است. در طرح کارهای طولانی مدت که بر علائم افسردگی تأثیر می گذارد، حمایت اجتماعی و پاداش ناکافی عوامل مؤثر بر میزان استرس شغلی بودند. حمایت اجتماعی، عامل توضیحی اصلی در مورد استرس شغلی مربوط به ساعات کاری و علائم افسردگی بود. بنابراین می توان نتیجه گرفت که حمایت اجتماعی مدیران و همکاران در محل کار می تواند نقش مهمی در کاهش علائم افسردگی داشته باشد. حمایت اجتماعی می تواند از طریق رهبری مدیران، احترام به اشخاص، حل اختلاف، مهارت های سازمانی، و مشارکت و حمایت همکاران، به سلامت روانی کارگران کمک کند. در کارگرانی که بیش از 68 ساعت کار می کنند پاداش بخش مهمی از نشانه های افسردگی را تشکیل می دهد. زمانی که برای ساعات کاری، پاداش کافی درنظر گرفته نشود، این امر عامل خطر برای علائم افسردگی می باشد. بنابراین، برای سلامت روانی کارمندان، لازم است حمایت اجتماعی تقویت شود یا با توجه به ساعات کاری، پاداش داده شود و در نهایت در ساعات مناسب کار انجام شود.

Abstract

Background: South Korea is one of the countries with the longest working hours in the OECD countries. The aim of this study was to evaluate the effect of working hours on depressive symptoms and the role of job stress factors between the two variables among employees in South Korea.

Methods: This study used data from the Korea Working Conditions Survey in 2014. Study subjects included 23,197 employees aged 19 years or older who work more than 35 h per week. Working hours were categorized into 35– 39, 40, 41–52, 53–68, and more than 68 h per week. Depressive symptoms were assessed using the WHO’s WellBeing Index with a cut-off score of 13. We calculated prevalence ratios of depressive symptoms according to working hours using log-binomial regression. Through the percentage change in prevalence ratios, we identified the extent of the role of job stress factors that explain depressive symptoms.

Results: The risks of depressive symptoms were significantly higher in people who worked 35–39 h per week (PR: 1.09, CI: 1.01–1.18), 53–68 h/week (PR: 1.21, CI: 1.16–1.25), and more than 68 h/week (PR: 1.14, CI: 1.07–1.21) than 40 h/week, after adjusting for confounding variables. Job stress explained the effects of long working hours on depressive symptoms in about 20–40% of the groups working more than 40 h/week. Among the factors of job stress, social support was 10–30%, which showed the highest explanatory power in all working hours. Reward explained 15–30% in the more than 52 h working group, and reward was the most important factor in the working group that exceeded 68 h.

Conclusions: We showed the working hours could be an independent risk factor for depressive symptoms in employees. To improve workers’ mental health, it is important to strengthen social support in the workplace, to provide adequate rewards as they work, and ultimately to regulate the appropriate amount of working hours.

Conclusions

It is necessary to ensure adequate working hours for the mental health of workers. In the outline of long working hours affecting depressive symptoms, social support and inadequate reward were important factors affecting amount of job stress. Social support was the main explanatory factor of job stress related to working hours and depressive symptom. Therefore, we can infer that the social support of managers and colleagues in the workplace can play an important role in relieving depressive symptoms. It can help the mental health of workers through the managers’ leadership, respect of personalities, dispute resolution, organizational skills, and colleagues’ cooperation and support. In workers who work more than 68 h, reward accounted for a considerable portion of depressive symptom. When there was inadequate reward for hours worked, it was a risk factor for depressive symptoms. Therefore, for the mental health of employees, it is necessary to strengthen social support or give appropriate reward according to working hours, and ultimately to work in the suitable hours.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ساعت کار و علائم افسردگی: نقش عوامل استرس شغلی

Working hours and depressive symptoms: the role of job stress factors

جنسيت و وضعيت سلامت علائم اسکلتی عضلانی به عنوان عوامل ریسک در طول استفاده از رایانه تبلت صفحه لمسی

Gender and posture are significant risk factors to musculoskeletal symptoms during touchscreen tablet computer use

Abstract

[Purpose] To investigate the prevalence of neck and shoulder symptoms during the use of tablet computer, and to identify the risk factors associated with these symptoms. [Subjects and Methods] A cross-sectional survey was conducted to study tablet computer usage, posture during use, and neck and shoulder symptoms in 412 participants in a school setting. Significant risk factors for musculoskeletal symptoms during tablet computer use were identified. [Results] Overall prevalence of musculoskeletal symptoms during tablet computer use was 67.9% with greater prevalence of neck symptoms (neck: 84.6%; shoulder/upper extremity: 65.4%). Significant risk factors associated with symptoms during use were: current musculoskeletal symptoms, gender, roles, and postural factors including: sitting without back support, sitting with device in lap, and lying on the side and on the back during tablet computer use. A multivariate analysis further showed that the odds for females to have symptoms were 2.059 times higher than males. [Conclusion] The findings revealed that female gender and other postural factors were significantly associated with musculoskeletal symptoms during the use of tablet computer. Among all postural factors, sitting without back support was identified as the most important risk factor for having musculoskeletal symptoms.

1 Introduction

Neck and shoulder musculoskeletal symptoms are common health complaints. A recent epidemiologic study by Hoy et al. demonstrated that the annual incidence rate of neck pain to be 10.4–21.3% with a higher rate for office and computer workers1) . In the college student population, a one-year prospective cohort study demonstrated a high incidence rate at 46% and of whom 33% reported persistent neck pain2) . Such high prevalence of neck and shoulder symptoms, especially among the younger populations, presents a substantial burden to the society. Musculoskeletal symptoms of the neck and shoulder are theorized to have a multi-factorial origin including physical and demographic contributors2–5) . Current evidence suggests that significant risk factors include female gender1, 2, 6) , having high job demands7) , and having a history of spinal disorders8) . Noticeably, some physical factors are associated with neck pain, including prolonged computer work for students9–11) and prolonged sitting and neck flexion for office workers12) . A systematic review regarding individuals with documented musculoskeletal disorders showed an association between computer use and tension neck syndrome13) . It is logical that posture and workplace ergonomics are related to the development of neck and shoulder symptoms. For example, Marcus et al. found that keying with a more extended elbow, proper head tilt, and use of arm rests could reduce the risk of developing neck and shoulder disorders14) . Since computer use often involves maintaining the same posture for prolonged periods of time, the muscles of the neck and shoulder may become overworked. Several studies have documented a relationship between trapezius muscle load and the development of musculoskeletal discomfort in the upper body15, 16) . In recent years, the use of touchscreen tablet computers has increased dramatically. According to the report from the International Data Corporation in 2013, tablet computers account for 14.6% of all connected-device market, and the growth rate of these devices was expected to be the highest over the next few years17) . Findings from an industrial survey in 2013 in the U.S. showed that 43% of the population owns a tablet computer or e-book reader18) . The ownership and usage of such devices are perhaps even higher among the student population19) . Despite the increased popularity of the tablet computers, the device is new enough that only few studies have investigated the association between its usage and musculoskeletal disorders. A recent study in a university population showed significant associations between the total time spent using a mobile phone and pain in the neck and shoulder regions20) . Ergonomic studies have suggested that the use of mobile electronic devices such as laptop computers exhibits the tendency to lead to even poorer head and neck posture than desktop computers21) . With mobile devices, one’s posture often depends on the available supporting surfaces and environments (e.g. holding a device in hand while sitting in a chair). Prolonged cervical flexion is commonly observed when the tablet computer is placed flat on a desk or when held in a position below eye level. This may cause the cervical extensor muscles to lengthened and put a larger load on these muscles22) . It is logical that the postures users assume when using tablet computers can have implications for developing neck and shoulder symptoms. The purposes of the current study was to 1) investigate the prevalence of neck and shoulder symptoms during use of tablet computers, and 2) identify the risk factors associated with the symptoms during device use.

نقشه راه برای ارتقای سلامت مدارس، مدل شناخت گرا جهت سیاست گذاری بهداشت مدارس و اجرای سیاست برای مدارس

A Road Map for School Health Promotion, a Model for Cognitive-Oriented School Health Policy Making and Implementing Policies for Schools

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

نقشه راه برای ارتقای سلامت مدارس، مدل شناخت گرا جهت سیاست گذاری بهداشت مدارس و اجرای سیاست برای مدارس

A Road Map for School Health Promotion, a Model for Cognitive-Oriented School Health Policy Making and Implementing Policies for Schools

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

استفاده از تئوری اورم

Orem’s Theory Usage

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

استفاده از تئوری اورم

Orem’s Theory Usage

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

برآورد ارگونومیک مبتنی بر عکس با استفاده از ارزیابی سریع آسیب های عضلانی مرتبط با فعالیت های اداری

Photograph-based ergonomic evaluations using the Rapid Office Strain Assessment (ROSA)

چکیده

1- مقدمه

2- روش‌ها

2-1 شرکت‌کنندگان

2-2 ارزیابی در محل

2-3 تصاویر

2-4 ارزیابی‌های مبتنی بر عکس

2-5 تحلیل‌های آماری

3- نتایج

3-1 آمارهای توصیفی

3-2 مقایسه میان ارزیابی‌های در محل و مبتنی بر عکس

3-3 پایایی‌سنجی

3-4 طبقه‌بندی کردن عملکردی: اختصاصی‌بودن و حساسیت

4- بحث

4-1 روایی ارزیابی‌های مبتنی بر عکس

4-2 پایایی مورد توافق

4-3 منابع بالقوه خطا

4-4 محدودیت ها و پیشنهادات

5- نتیجه‌گیری

چکیده

ارزیابی سریع تنش محیط اداری (ROSA) توسعه داده شد تا عوامل ریسک دخیل در اختلال ماهیچه‌ای-استخوانی را برای دفاتر کاری کامپیوتری ارزیابی کند. این مطالعه اعتبار و پایایی ارزیابی‌های انجام شده‌ی بر مبنای عکس از راه دور را با کمک‌گرفتن از ارزیابی سریع آسیب‌های عضلانی مرتبط با فعالیت‌های اداری بررسی کرد. بیست و سه کارگاه توسط یک متخصص کارپژوهی در محل ارزیابی شد و از هر کدام 5 عکس ثبت شد. ارزیابی‌های بر مبنای عکس توسط سه متخصص کارپژوهی صورت گرفت. حساسیت و اختصاصی‌بودن مربوط به توانایی ارزیابانِ تحلیلگر عکس به منظور طبقه‌بندی کردن دفاتر کاری به ترتیب 79% و 55% بود. حد متوسط اختصاصی‌بودن در کنار خطاهای مثبت ساختگی ایجاد شده توسط ارزیابان می‌تواند منجر به تحمیل هزینه‌هایی غیرضروری به کارفرما شود. خطا میان نمرات حاصل از ارزیابی در محل و همچنین ارزیابی‌های مبتنی بر عکس برابر 2 واحد از معیار 10 واحدی ارزیابی سریع آسیب‌های عضلانی مرتبط با فعالیت‌های اداری (RMSE = 2.3)  به همراه همبستگی متوسط (p= 0.33) گزارش شد. پایایی‌سنجی از نسبتا خوب تا عالی متغیر بود ((ICC = 0.667 -0.856) و در قیاس با نتایج گذشته قابل قبول بود. منابع خطا شامل اثر اختلاف منظر، تخمین‌های ضعیف از زوایای مفصلی کوچک (به عنوان مثال دست/مچ) و خطاهای مرزی در تلفیق اندام‌نهش‌ ها بود. در حالی که این روش ظرفیت بالقوه‌ای از نقطه نظر روایی و اعتبار از خود نشان داد اما پیشرفت‌های بیشتری باید با توجه به قواعد جمع‌آوری عکس و دیگر قواعد برای ارزیابی سریع آسیب‌های عضلانی مرتبط با فعالیت‌های اداری صورت بگیرد.

1. مقدمه

پیشرفت‌های اخیر در فناوری اطلاعات منجر به افزایش بسیار زیاد در استفاده از کامپیوتر در محیط‌های شغلی شده است (بلاتر و بانگرز 2002). در سال 2000 گزارش شد که تقریبا 60% کارگران کانادایی از کامپیوتر به عنوان بخشی از وظایف کاری خود استفاده می‌کنند در حالی که همین کارگران میزان استفاده‌شان بطور روزانه از کامپیوتر شغلی را 82% گزارش دادند (Lin و Popovic 2003، Marshall 2001). در ایالات متحد، داده‌های سرشماری سال 2003 نشان داد که به ترتیب بیش از 50% و 60% شاغلان مرد و زن از کامپیوتر به عنوان بخشی از کار خود استفاده کرد‌ه‌اند (Day و همکاران 2005). این روند رو به رشد استفاده از کامپیوتر در دفاتر اداری با افزایش اختلالات ماهیچه‌ای-استخوانی مرتبط با محیط‌های کاری و نشانه‌های آن در میان کارکنان همراه بوده است (Mani و Gerr 2000). تجزیه و تحلیل‌های بزرگ (Gerr و همکاران  2006 و IJmker 2007) ارتباط مثبتی میان استفاده از کامپیوتر و اختلالات ماهیچه‌ای-استخوانی مرتبط با محیط‌های کاری گزارش داد. 

5. نتیجه‌گیری

هدف از مطالعه ما ارزیابی‌کردن روایی و پایایی ارزیابی‌های کارپژوهی با استفاده از ابزار ارزیابی سریع آسیب‌های عضلانی مرتبط با فعالیت های اداری از راه دور با تکیه بر چند عکس بود. نتایج ارزیابی مبتنی بر عکس با نتایج حاصل در محل مقایسه شد. نتایج طبقه‌بندی عملکردی نشان‌دهنده ظرفیت بالقوه روایی این روش بود اما برخی اشتباهات در طبقه‌بندی را نشان داد مه می تواند برای کارفرمایان هزینه‌بر باشد. در عین حال، نتایج ریشه میانگین مربعات خطا و نتایج همبستگی متوسط نشان داد که جا برای بهبود دقتِ نمره‌دهی مبتنی بر عکس وجود دارد. در سوی مثبت کار، پایایی نسبتا خوب تا عالی نشان داده شد که بیانگر ثبات کافی برای ارزیابان تصویری به منظور اجرای ارزیابی‌های از راه دور مبتنی بر عکس است.

Abstract

The Rapid Office Strain Assessment (ROSA) was developed to assess musculoskeletal disorder (MSD) risk factors for computer workstations. This study examined the validity and reliability of remotely conducted, photo-based assessments using ROSA. Twenty-three office workstations were assessed on-site by an ergonomist, and 5 photos were obtained. Photo-based assessments were conducted by three ergonomists. The sensitivity and specificity of the photo-based assessors’ ability to correctly classify workstations was 79% and 55%, respectively. The moderate specificity associated with false positive errors committed by the assessors could lead to unnecessary costs to the employer. Error between on-site and photo-based final scores was a considerable ∼2 points on the 10-point ROSA scale (RMSE = 2.3), with a moderate relationship (ρ = 0.33). Interrater reliability ranged from fairly good to excellent (ICC = 0.667–0.856) and was comparable to previous results. Sources of error include the parallax effect, poor estimations of small joint (e.g. hand/wrist) angles, and boundary errors in postural binning. While this method demonstrated potential validity, further improvements should be made with respect to photo-collection and other protocols for remotely-based ROSA assessments.

1. Introduction

Recent developments in information technology have resulted in dramatic increases in occupational computer use (Blatter and Bongers, 2002). In 2000, approximately 60% of Canadian workers reported computer usage as part of their job duties, while 82% of those workers reported daily occupational computer use (Lin and Popovic, 2003; Marshall, 2001). In the United States, 2003 census data showed that over 50% and 60% of all employedmen and women, respectively, used a computer as part of their job (Day et al., 2005). This trend of increasing workplace computer use has been associated with an increase in work-related musculoskeletal disorders (WMSDs) and symptoms among workers (Mani and Gerr, 2000). Meta-analyses (Gerr et al., 2006; IJmker et al., 2007) found an overall positive association between computer usage and WMSDs.

5. Conclusions

The purpose of our study was to evaluate the validity and reliability of ROSA office workstation ergonomic assessments performed remotely using a series of photographs. The photo-based assessment results were compared the results of on-site assessments. The functional classification results indicated potential validity of the tested method, but showed that misclassifications could create undue costs to employers. Meanwhile, RMSE results and moderate correlation results showed that there is room for improvement in the accuracy of photo-based scoring. On a positive note, fairly good to excellent interrater reliability values showed that there was adequate consistency between photo-based raters when required to perform these remote, photo-based, assessments.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

برآورد ارگونومیک مبتنی بر عکس با استفاده از ارزیابی سریع آسیب های عضلانی مرتبط با فعالیت های اداری

Photograph-based ergonomic evaluations using the Rapid Office Strain Assessment (ROSA)

رابطه بین ابعاد صندلی و اختلالات عضلانی اسکلتی در بین دانشجویان زن در یک مرکز آکادمیک

The relationship between chair dimensions and musculoskeletal disorders among female students in one academic branch

Abstract

Background: Individuals, who spend most of their time sitting, are at 30% more risk of suffering from lumbar disc than other people. One of the causes of pain in the lumbar region is musculoskeletal disorders (MSDs). MSDs are the most common and most costly injuries in occupational, administrative, and academic environments. Therefore, the aim of this study was to investigate the relationship between chair dimensions and the prevalence of MSDs in female students. Materials and Methods: This descriptive-analytic and cross-sectional study was conducted on 101 female students of Ahvaz Branch, Islamic Azad University, Iran. Dimensions of chairs (width and length of chair seat, backrest length, and etc.) were measured using a tape measure and goniometer. Lordosis and kyphosis were evaluated using a Gravity line. Data were analyzed using chi-square test. All p values of less than 0.05 were considered significant. Results: The subjects’ mean age was 27.12 years and 50% of the subjects had normal BMI. There was no significant relationship between ergonomic dimensions of chairs and kyphosis abnormality (P < 0.05). There was a significant relationship between lordosis abnormality and height of backrest (P = 0.04), seat to ground height (P = 0.04), seat width (P = 0.02), height of armrest (P = 0.04), and armrest to seat height (P = 0.04). Conclusions: According to the results, the dimensions of chairs that were used in the university were not favorable. This could lead to the presentation of some MSDs. It is recommended that the anthropometric dimensions of the consumer society be considered before the purchasing of chairs.

1 Introduction

Musculoskeletal disorders (MSDs) are the most common and most costly occupational injuries, because they account for a third of work-related injuries every year (1, 2). The economic losses caused by these disorders affect individuals, organizations, and the society (3). It is estimated that direct and indirect costs of MSDs account for about 1% of the GDP of industrialized countries (4). MSDs are a global hidden epidemic (5). There is close relationship between MSDs and improper use of body mechanics. Factors such as bending and sitting are among the most important causes (6). Possible risk factors of MSDs include ergonomic pressure, BMI, sex, and disease (7, 8). The results of several studies suggest that women are at greater risk of MSDs than men (9-11). Bad posture due to use of inappropriate equipment at schools is among the most important risk factors of MSDs (12). Failure to observe ergonomic principles in the workplace can lead to higher incidence of spinal disorders (13, 14). Back pain is one of* the most common disorders and 60% to 80% of women experience it throughout their lives (1). Lumbar disorders are the most important causes of absenteeism in the workplace (15). Postural abnormalities are adverse changes that deform skeletal structure of the body’s natural posture stature (16). If these abnormalities are not recognized and treated early, they will have adverse effects on the physiological function of the body such as kyphosis effect on the respiratory tract (17) or psychological and social consequences such as the relationship of kyphosis with depression (18). Natural spinal curves include both lordosis and kyphosis. There are four types of curves in the natural spine (cervical and lumbar lordosis, thoracic, and sacrum kyphosis) in order to preserve balance, flexibility, absorption, and pressure distribution. There are abnormalities such as scoliosis, kyphosis, and lordosis in the abnormal spine (19). The spine may change during life due to illness or wrong habits. Any changes in the spine lead to postural loss and body imbalance (20). Posture is defined as a combination of the position of joints relative to each other at one time. Each joint position will affect other joints’ positions. Correct posture is when the lowest pressure is placed on joints and muscle activity is minimal. Postures that put pressure on joints are commonly known as poor posture (21).Ergonomy is the adaptation of the human workplace and life environment with anthropometric indices. Life tools and equipment can be designed so that their longterm use will not result in MSDs or malformations (22). The human body takes different states during hours of the day; some of these states lead to lesions and abnormalities over long-term repetitions (23). Non-compliance of equipment that are used continually with ergonomic standards and mismatch between the anthropometric characteristics of users can lead to structural and physiological disorders (24). Sadeqzadeh studied the correlation between physical dimensions of 52 students of 18-26 years of age and dimensions of available chairs in their faculty. Studies on anthropometric variables have indicated that there are differences between men and women in terms of shoulder width, seatback width, hip-popliteal length, and seat depth (25). Kalamklay et al. evaluated the anthropometric characteristics of 300 girls and boys of 18-25 years of age. The results indicated that there were significant differences between the two groups in terms of weight, structure, and physical dimensions and the differences had not been considered in designing school equipment (26). Students spend much of their time at the university (27); paying attention to comfortable and suitable furniture seems necessary for the maintaining their health and raising the education quality (28). Since the anthropometric data of men are used primarily in designing workstations, these stations are deemed inappropriate for women from the ergonomic point of view (29). Therefore, the ergonomic dimensions of chairs used in training centers are designed based on anthropometric characteristics of men, and using inappropriate desks and chairs may cause MSDs (29). Thus, this study aimed to determine the relationship between chair dimensions and MSDs among female students.

یکپارچه سازی ارزیابی عملکرد، حفظ شایستگی و توسعه تخصصی مداوم داروسازان جامعه

Integrating Performance Assessment, Maintenance of Competence, and Continuing Professional Development of Community Pharmacists

1 Introduction

The self-regulating health professions in Canada are mandated to ensure that licensed practitioners provide safe and effective care. To fulfill this mandate, regulatory authorities have been established within the provinces, with coordination of policies at the national level. For the profession of pharmacy, the provincial organizations are known as the Colleges of Pharmacists while the national organization is the National Association of Pharmacy Regulatory Authorities (NAPRA). This situation in Canada is similar to that in many westernized countries, including the United States, where there are State Boards of Pharmacy and the National Association of Boards of Pharmacy. Other countries have more centralized regulatory authorities such as the Royal Pharmaceutical Society of Great Britain.

Historically, health professions regulatory authorities focused on fulfilling their public protection mandate by ensuring that health care professionals were competent at the time of entry to practice. For Canadian pharmacists, the requirements for licensure include the need for candidates to have graduated from a pharmacy program accredited by the Canadian Council for Accreditation of Pharmacy Programs (CCAPP),1 passed the Pharmacy Examining Board of Canada’s (PEBC) Qualifying Examinations2 and a Jurisprudence Examination, and completed a NAPRA-approved structured internship.3 Substantial effort and resources continue to be dedicated to ensuring that these requirements remain current and effective. This has resulted in modifications in the CCAPP accreditation criteria to include pharmaceutical care-based educational outcomes and teaching strategies that encourage lifelong learning,1 while the PEBC has expanded beyond written assessments to include competency-based objective structured clinical examinations (OSCE).2

In parallel to these enhancements in entry-to-practice requirements, regulatory authorities also developed systems to ensure the continuing provision of safe and effective care by practitioners. Initially such programs were limited to investigating and managing patient complaints against members. As the discovery of health-related information grew, however, new methods were needed to ensure that practitioners’ knowledge was continuously updated and incorporated into practice. Continuing education (CE) was introduced to address this need, with a range of professions in multiple countries introducing mandatory CE as a requirement to maintain licensure or certification.4-6 The goal of mandatory CE was to assure the public of the continuing quality of care provided by practitioners.7 As experience was gained with mandatory CE, however, research evidence documented that mandatory CE was ineffective at influencing practice performance.8,9 This led the professions, including pharmacy, to pose questions such as: ‘‘Is a better system possible? Could a different model produce the desired, or better, outcomes? How, and by whom, can professional competence be assured?’’.10 (p6) The purpose of this article is to present a new model for assurance of continuing competency of practicing pharmacists and to describe the research needed to validate this model.

عوامل استرس زای ارگونومیک و اختلالات عضلانی اسکلتی بالاتنه در تولید خودرو: مطالعه ادامه دار یک ساله

Ergonomic stressors and upper extremity musculoskeletal disorders in automobile manufacturing: a one year follow up study

Aims: To estimate the one year cumulative incidence and persistence of upper extremity (UE) soft tissue disorders, in a fixed cohort of automotive manufacturing workers, and to quantify their associations with ergonomic exposures.

Methods: At baseline and at follow up, cases of UE musculoskeletal disorders were determined by interviewer administered questionnaire and standardised physical examination of the upper extremities. The interview obtained new data on psychosocial strain and updated the medical and work histories. An index of exposure to ergonomic stressors, obtained at baseline interview, was the primary independent variable. Cumulative incidence and persistence of UE disorders (defined both by symptoms and by physical examination plus symptoms) were analysed in relation to baseline ergonomic exposures, adjusting for other covariates. The incidence of new disorders was modelled using multivariate proportional hazards regression among workers who were not cases in the first year and the prevalence on both occasions was modelled by repeated measures analysis.

Results: A total of 820 workers (69% of eligible cohort members) was examined. Follow up varied slightly by department group but not by baseline exposure level or other characteristics. Among the non-cases at baseline, the cumulative incidence of UE disorders was 14% by symptoms and 12% by symptoms plus examination findings. These rates increased with index of physical exposures primarily among subjects who had the same jobs at follow up as at baseline. Increased exposure during follow up increased risk of incidence. The persistence of UE disorders from baseline to follow up examination was nearly 60% and somewhat associated with baseline exposure score.

Conclusions: These longitudinal results confirm the previous cross sectional associations of UE musculoskeletal disorders with exposure to combined ergonomic stressors. The exposure-response relation was similar for incident cases defined by symptoms alone and those confirmed by physical examination. View Full Text

T he epidemiological literature on musculoskeletal disorders (MSDs) in relation to occupational exposures consists primarily of cross sectional rather than prospective studies.1–3 Until recently there have been few longitudinal studies of occupational risk factors for upper extremity MSDs, and many of those addressed psychosocial stressors exclusively. The cross sectional literature documents numerous associations with physical exposures, but methodological concerns about these studies include the temporal relation of exposure to outcomes; information bias, especially when symptoms and exposures are collected simultaneously by self report (common instrument bias); over-representation of long duration cases (length biased sampling); and underestimation of effect due to potential selection bias (‘‘healthy worker effect’’).4 Further, knowledge remains sparse as to the factors that predict recovery or persistence among workers who continue in their jobs after onset of a musculoskeletal disorder.5

In a cross sectional study of ergonomic stressors and upper extremity musculoskeletal disorders (UE MSDs) in automotive manufacturing, 1314 workers had been surveyed in selected production areas of one engine plant and one stamping plant.6 Upper extremity, shoulder, and wrist/hand disorders were all associated with exposure to physical ergonomic stressors in the subjects’ usual jobs. A follow up survey was conducted about one year later. The primary objective was to examine whether the same occupational ergonomic exposures associated with UE disorders cross sectionally were also predictors of occurrence of UE disorders among previous non-cases and of MSD persistence among baseline cases, thus resolving the temporal direction of the previously reported associations.