اجرای پردازش سیگنال دیجیتال بلادرنگ برای PET درون پرتو تصویربرداری رادیوتراپی در HIMM

Real-time digital signal processing implementation for in-beam PET of radiotherapy imaging in HIMM

چکیده

1 مقدمه

2 سیستم PET In-beam

3 طراحی منطق پردازشی رویداد DAQU

4 نتایج آزمایشی و مقایسه

5 نتیجه گیری

منابع

چکیده

     برش نگاری با گسیل پوزیترون in-beam (ibPET) به تصویربرداری پرتودرمانی دستگاه پزشکی یون-سنگین (HIMM) اختصاص داده می شود، که به اندازه گیری آنلاین دقیق و همچنین توانایی پردازش سیگنال زمان واقعی الکترونیک ها نیاز دارد. ما در این مقاله اجرای پردازش سیگنال دیجیتالی زمان واقعی را در واحد اکتساب داده (DAQU) برای یک سیستم ibPET براساس بازخوانی لامپ تکثیر فوتونی (PMT) کریستال های سوسوزن اکسی اورتوسیلیکات لوتتیوم-ایتریوم (LYSO) ارائه می دهیم. ما مدار پردازش سیگنال سفارشی 10 کانالی را بر روی یک FPGA با عملکرد بالا طراحی کرده ایم، که از 3 حالت کاری (حالت پردازش سیگنال تک رویدادی، حالت خود کالیبراسیون و حالت داده خام (ADC))، محاسبه موقعیت، مکان یابی کریستالی، ذخیره سازی رویداد و غیره پشتیبانی می کند.

2 سیستم PET In-beam
     نمونه اولیه سیستم PET In-beam شامل دو بخش است. واحد آشکارساز، با نام آرایه آشکارساز نوع-مسطح با دو سر و یک سیستم الکترونیکی بازخوانی. شکل.1 آرایه آشکارساز نوع مسطح با دوسر از هشت بلوک آشکارساز را در سیستم نمونه اولیه نشان می دهد. این بلوک های اشکارساز به دو گروه تقسیم می شوند. هر گروه در یک آرایه آشکارساز با 2 × 2 بلوک به صورت یک سر آشکارسازی از واحد آشکارساز مرتب می شود. این دو سر آشکارسازی برعکس در دو طرف خط باریکه در امتداد آشکارسازی پرتو قرار می گیرند. هر بلوک آشکارساز شامل مولفه های 22 × 22 LYSO پیکسل (2mm ×2mm×15 mm) [19، 18] است و توسط یک PMT H8500C [20] و یک مدار پل شده با نام مدار موقعیت یابی گسسته (DPC) بازخوانی می شود [21]. DPC تعداد سیگنال های PMT را برای هر بلوک از 64 به 4 کاهش می دهد تا انرژی را اندازه گیری کند. آخرین داینود PMT برای زمان بندی استفاده می شود.

     سیستم الکترونیکی شامل واحد اکتساب داده (DAQU)، ماژول پردازش مرکزی (CPM)، و واحد ساعت و همزمان¬سازی (CSU) است. ابتدا سیگنال ها از آشکارسازها به DAQUها فید می شوند. هر DAQU با یک جفت بلوک آشکارساز همانند شکل 2 ارتباط دارد. توصیف دقیق تر از مدار سخت افزاری طراحی شده برای DAQU را می توان در [22] پیدا کرد. علاوه بر این، ویژگی های پردازش یک سیگنال دیجیتالی زمان واقعی را بهینه سازی می کنیم و توسعه می دهیم. حالت پردازش تک رویدادی و حالت خود کالیبراسیون فراتر از حالت داده های خام ADC افزوده می شوند. اطلاعات معتبر (بعنوان مثال، موقعیت، زمان، انرژی ذره، و غیره) برای هر رویداد در فریم های داده در DAQU خلاصه شده و مرتب می شوند، و سپس از طریق یک لینک فیبر نوری با سرعت بالا منتقل می شوند. CPM برای شروع فریم های داده به ترتیب زمانی با توجه به مهر زمانی هر رویداد استفاده می شود، به طوری که رویدادهای اتفاقی را به صورت کارآمدی شناسایی می کند [23]. سپس، داده های رویداد از طریق رابط PCI برای بازسازی تصویر 3D مرتبط می شوند. در عین حال، یک GSU سیگنال های ساعت و همزمانی را به تمام DAQUها ارائه می دهد تا یک سیستم بازخوانی همزمان را شکل دهد.

3  طراحی منطق پردازشی رویداد DAQU
     سه حالت پردازشی اجرا شده بر روی یک FPGA با عملکرد بالا وجود دارد. حالت پردازش تک رویدادی برای محاسبه اطلاعات موقعیت، زمان و انرژی استفاده می شود. این حالت برای پردازش تصویربرداری مشترک در سیستم ibPET استفاده می شود. حالت خود کالیبراسیون، جدول جستجوی کریستالی (CLUT) و نرمال سازی LUT (NLUT) را برای کالیبرسیون سیستم نتیجه می دهد. حالت داده های خام ADC برای تشخیص سیستم ذخیره می شوند (شکل 3 را مشاهده کنید).

ساختارهای بالینی و روانی اجتماعی برای مشارکت در غربالگری سرطان سینه، دهانه رحم و کولورکتال: یک بررسی سیستماتیک

Clinical and psychosocial constructs for breast, cervical, and colorectal cancer screening participation: A systematic review

چکیده

مقدمه

روش ها

استراتژی جستجو و جمع آوری داده ها

نتایج

انتخاب مطالعه

نتیجه ها درباره سؤال اول تحقیق و پژوهش

نتایج درباره سؤال دوم تحقیق و پژوهشی

بحث و نتیجه گیری

نتیجه گیری

منابع

چکیده

     تحقیق ها، طیف گسترده ای از عوامل روانی اجتماعی مربوط به انتخاب شرکت در غربالگری سرطان را شناسایی کرده است. با این حال، بررسی سیستماتیک چهارچوب های نظری و ساختارهای زیربنایی مطالعه ها درباره مشارکت غربالگری سرطان سینه، دهانه رحم و روده بزرگ هنوز عملی نشده است. به عنوان قسمتی از پروژه اقدام پژوهی “Miriade” ، مطالعه در حال حاضر با هدف شناسایی چهارچوب های نظری اصلی و ساختارهای به کار گرفته در پیشینه های تحقیق مربوط به پنج سال گذشته برای شرح مشارکت در غربالگری سرطان انجام شده است. طبق دستورالعمل های PRISMA ، جستجویی در پایگاه داده های MEDLINE/PubMed و PsycINFO انجام شده است. مطالعه های تجربی انجام گرفته از سال 2017 تا 2021 می باشند و از کلمه های کلیدی زیر استفاده شده است: غربالگری پستان یا دهانه رحم یا روده بزرگ و چسبندگی یا مشارکت یا درگیر شدن و چهارچوب نظری یا چهارچوب مفهومی یا نظریه. به صورت کلی، 24 مقاله، معیارهای ورودی را داشتند. هر چهارچوب نظری ساختارهای بالینی و روانی اجتماعی؛ مشارکت در غربالگری سرطان را با تمرکز کردن بر روی افراد (عملکرد عاطفی روانی و طرح مهارت) و یا دیدگاه های مربوط به خدمات بهداشتی برجسته می کند. نتایج و یافته های این مطالعه، اکثریت نسبی چهارچوب های نظری و ساختارهای به دست آمده را برای پیش بینی کردن یا ارتقای چسبندگی غربالگری سرطان سینه، دهانه رحم و روده بزرگ تأیید و در نهایت، تلاش های تحقیقاتی جدیدی به منظور بهبود اثربخشی، مداخله های ترویج غربالگری سرطان را تأیید می کند.

روش ها
     این بررسی سیستماتیک به دنبال روش جستجو و انتخاب کردن مطالعه های تنظیم شده در دستورالعمل های موارد گزارش برگزیده برای بررسی های سیستماتیک و فراتحلیلی (PRISMA) انجام شده است (Page et al., 2021).

استراتژی جستجو و جمع آوری داده ها
     مقاله ها از روش جستجو در پایگاه های اطلاعاتی MEDLINE/PubMed و PsycINFO با بهره گیری از “غربالگری سرطان سینه یا دهانه رحم یا کولون” و “چسبندگی یا مشارکت کردن یا تعامل” و ” چهارچوب نظری یا چهارچوب مفهومی یا نظریه” به عنوان کلمه های کلیدی شناسایی شده اند. مقاله ها در صورتی در نظر گرفته شده اند که دارای معیارهای ورود به مطالعه زیر را باشند: 1) آن ها مطالعه های تجربی بودند. 2) بیانه نظری روشنی را داشته اند. 3) حداقل یکی از سه نوع غربالگری سرطان، موضوع مطالعه بوده است. 3) به زبان ایتالیایی یا انگلیسی نوشته شده بودند و در آخر 4) بین ژانویه 2017 و اکتبر 2021 انتشار یافته اند.

     در مورد چهارمین معیار ورودی، بازه زمانی (5 ساله) جستجوی خودمان را توجیه می کنیم. این بررسی، مطالعه مقدماتی پروژه MIRIADE است که در دوره پنج ساله 2020 – 2025 ثبت شده است زیرا قسمتی از برنامه پیشگیری منطقه ای 2020 – 2025 است یا پاسخ محلی به برنامه پیش گیری ملی که توسط وزارت بهداشت ایجاد شده و هدف های گوناگونی را برای حوزه های مربوطه بهداشت عمومی مثل اجرای غربالگری سرطان تعیین می کند. با این بررسی سیستماتیک قصد داریم وضعیت پیشینه های تحقیق را از 5 سال قبل از شروع پروژه آن ها بررسی کنیم.

کاربرد MRI برای تشخیص نئوپلاسم ها

Application of MRI for the Diagnosis of Neoplasms

1 مقدمه

2 مواد و روش ها

3 نتایج

4 بحث

5 نتیجه گیری

منابع

     هدف: هدف این مطالعه تعیین معمول ترین نئوپلاسم های تشخیص داده شده با اسکن MRI و نشان دادن ارتباط آنها براساس متغیرهای توصیفی می باشد. روش ها: نرم افزار SPSS برای تعیین شیوع نئوپلاسم در تشخیص های ویژه براساس متغیرهای توصیفی جمعیت مورد مطالعه به کار گرفته شد. طی دوره پنج ساله، 791 بیمار و 839 مورد اسکن MRI در فهرست نئوپلاسم شناسایی شد (C00-D48 با توجه به دسته بندی آماری بین المللی بیماری ها و مشکلات سلامتی مرتبط ICD-10). نتایج: زنان میزان بیشتری از C00-D48 (56%) را نسبت به مردان (44%) نشان دادند. سه دسته از نئوپلاسم ثبت گردید. علاوه بر این نئوپلاسم های خوش خیم که بیشترین تعداد را شامل می شدند اساساً در بیمارانی که در دهه پنجم زندگیشان بودند، تشخیص داده شد که شامل نئوپلاسم مغز و دیگر بخش های سیستم عصبی مرکزی نیز بود. نتیجه گیری: مردان با سن کمتر از 30 سال و دارای نئوپلاسم نرخ اسکن MRI سه برابری نسبت به زنان با همان گروه سنی داشتند. هرچند زنان در دسته های دیگر سابقه اسکن بیشتری داشتند. مردان جوان اغلب زمانی که مشکوک به داشتن نئوپلاسم هستند برای اسکن انتخاب می شوند. در نهایت تعداد نئوپلاسم هایی که از طریق MRI تشخیص داده شدند نشان دهنده افزایش خطی سالیانه بود.

2 مواد و روش ها
     جمعیت مورد مطالعه شامل بیمارانی بود که بوسیله سیستم Siemens Magnetom Trio A Tim بیمارستان بالینی دانشگاه در Olsztyn (UCH) طی سال های 2011 تا 2015 مورد بررسی قرار گرفته بودند. داده در آزمایشگاه MRI بیمارستان جمع آوری گردید. جمعیت بیماران در محدوده سنی 2 تا 92 سال بودند. تعداد اسکن ها و بیماران و مشخصات بیماران مورد بررسی قرار گرفت تا بین دسته بندی C و D دسته بندی آماری بیماری ها و مشکلات سلامتی (ICD-10) ارتباط برقرار کنیم [13]. فرایند کد دهی بیماران و تشخیص در مطالعات قبلی ما شرح داده شده است [14].

     نرم افزار IBM SPSS Statistics v.24 برای پردازش و آنالیز داده ها مورد استفاده قرار گرفت. داده های سالانه و داده های دوره پنج ساله مورد آنالیز قرار گرفت تا دموگرافی کلی و تشخیص کلی با توجه به تعداد بررسی های انجام شده (تعداد ویزیت ها) یا تعداد بیماران نشان دهنده کد C و D، بدست آید. به منظور شناسایی کاربرد MRI، آمار توصیفی برای نواحی مورد نظر به کار گرفته شد. نرم افزار SPSS برای تخمین متغیرهایی مانند جنس، سن بیماران و کدهای تشخیصی خاص مورد استفاده قرار گرفت. Cross-tabulations برای بررسی ارتباط بین متغیرها و تست X2 نیز برای تعیین سطح اهمیت نواحی انتخاب شده استفاده شد؛ با این حال تنها در صورتی که هر گروه حداقل پنج مشاهده داشته باشد.

3 نتایج
     بین سال های 2011 تا 2015 تعداد 13298 مورد اسکن MRI در آزمایشگاه مربوط به UCH انجام شده است. آنالیز توزیع دسته های کدبندی شده با توجه ICD-10 در مطالعه قبلی ما انجام شده بود [14]. معمول ترین گروه از بیماری و اختلالاتی که با MRI بررسی شده بود، تعیین شد و دسته نئوپلاسم (C و D) جزو پنج بیماری غالب شناسایی شده در آزمایشگاه UCH بود. جدول 1 تعداد ویزیت ها و تعداد بیماران مرتبط با کدهای C و D در دوره پنج ساله و به طور منحصر به فرد برای هر سال از بازه سال های 2011 تا 2015 را نشان می دهد. بیماران با کدهای C و D به عنوان یک دسته شامل همه نئوپلاسم ها (C00-D48)، بیماری خون و اندام های خون ساز و اختلالات خاص درگیر کننده مکانیسم های ایمنی (D50-D89) در نظر گرفته شدند. 792 بیمار در دسته C و D بودند. هرچند یک بیمار با کد D 64 نشان دهنده بیماری خون بوده و به دلیل اینکه نئوپلاسم نداشت، بنابراین از مطالعه آماری کنار گذاشته شد.

آنکولوژی ریاضی کسری: امکان استفاده از حساب دیفرانسیل مرتبه غیرصحیح در مدل های میان رشته ای

Fractional Mathematical Oncology: On the potential of non-integer order calculus applied to interdisciplinary models

چکیده

1. مقدمه

2. مقدمه ای بر تومورشناسی ریاضیاتی

3. مدل های قطعی و پیوسته

4. مدل های تصادفی و برپایه سلول: رشد تومور تحت مدل های گسسته

5. تومورشناسی بر پایه ریاضیات کسری

5.1. پایه تئوری حساب دیفرانسیل کسری

5.2- مدل های کسری در ارتباط با سرطان

6. مدل های کسری هیبریدی نوین

7. نکات پایانی

اعلان تعارض منافع

تقدیر و تشکر

مراجع

چکیده

 تومورشناسی ریاضیاتی به بررسی پدیده های در ارتباط با سرطان از طریق مدل های ریاضی فراگیر می پردازد. از این رو رویکردهای میان رشته ای شامل مفاهیم گوناگون از زیست شناسی تا علوم مواد، موجب درکی عمیق تر از سیستم های بیولوژیکی وابسته به بیماری می گردد. در این راستا حساب دیفرانسیل کسری (منسوب به مراتب غیرصحیح) شاخه ای از آنالیز ریاضی می باشد که به کمک ابزارهای آن می توان پدیده های پیچیده در مقیاس های متفاوت زمانی و مکانی را توصیف نمود. مدل های مرتبه کسری امکان توصیف و درک بهتر جزئیات تومورشناسی و عوامل بالقوه موثر در حوزه های تصمیم گیری مانند رشد تومور، تکنیک های تشخیص اولیه و روش های درمانی اختصاصی را فراهم می آورد. تحقیق حاضر با دنبال کردن یک دیدگاه پدیدارشناختی (مانند روش های مکانیکی) به بررسی جنبه های گوناگون تومورشناسی بر پایه ریاضیات کسری پرداخته و به مرور و بحث دستاوردهای جدید این حوزه با توجه به کاربردهای آتی آن ها می پردازد. 

1. مقدمه

سرطان شامل گروهی از بیماری ها بوده که از جهش غیرنرمال سلول ها نشات گرفته و امکان ظهور آن در تمامی ارگان ها و بافت های بدن وجود دارد. این بیماری دومین علت مرگ و میر در جهان بوده و نرخ زنده ماندن در این بیماری تا حد زیادی به تشخیص به موقع و کیفیت درمان بستگی دارد (سازمان بهداشت جهانی، 2020). حوزه های تومورشناسی آزمایشگاهی، تکنیک های شامل زیست شناسی مولکولی و به تازگی علوم ژنتیک بیشترین پروژه های تحقیقاتی در این موضوع را شامل شده و موجب افزایش دانش پیرامون مشخصه یابی بدخیمی تومور، تشخیص و درمان بیماری می شوند (گاتنبای  و مائینی ، 2003). استفاده از فیزیک و ریاضی در موضوعات مربوط به سرطان در چند دهه گذشته افزایش یافته و موجب پیدایش حوزه تحقیقی جدیدی شده است (بیرن ، 2010؛ راکن  و اسکات ، 2019).

7. نکات پایانی

 برخی ابزارهای ریاضیاتی هم چنان در حال پیدا کردن مسیر خود در حوزه زیست شناسی نظری بوده و حساب دیفرانسیل کسری (به عنوان نمونه مرتبه غیرصحیح) نیز یکی از این موارد می باشد که جنبه های فلسفی و تاریخی آن توجهات زیادی را به خود جلب کرده است. کاربرد حساب دیفرانسیل کسری، همان طور که در این مرور مورد بحث قرار گرفت، به عنوان یک رویکرد قوی و استراتژیک مدل سازی بوده که به فرصت ها و چالش های احتمالی موجود در تومورشناسی ریاضیاتی می پردازد. تومورشناسی بر پایه ریاضیات کسری در کنار دارا بودن فواید شناخته شده تست یا بازتولید مربوط به سناریوهای سیلیکو (که در آزمایش های متناظر بی فایده و یا حتی غیرممکن می باشند)، توانایی کار کردن آسان در مقیاس های ناهمگن، هم چنین بررسی آثار حافظه و دوره های نهفتگی مربوط به شروع و رشد تومور را دارند.

Abstract

Mathematical Oncology investigates cancer-related phenomena through mathematical models as comprehensive as possible. Accordingly, an interdisciplinary approach involving concepts from biology to materials science can provide a deeper understanding of biological systems pertaining the disease. In this context, fractional calculus (also referred to as non-integer order) is a branch in mathematical analysis whose tools can describe complex phenomena comprising different time and space scales. Fractional-order models may allow a better description and understanding of oncological particularities, potentially contributing to decision-making in areas of interest such as tumor evolution, early diagnosis techniques and personalized treatment therapies. By following a phenomenological (i.e. mechanistic) approach, the present study surveys and explores different aspects of Fractional Mathematical Oncology, reviewing and discussing recent developments in view of their prospective applications.

1. Introduction

Cancer embodies a group of diseases that emerge from abnormally mutated cells and can appear in almost any body organ or tissue. It is the second leading cause of death worldwide and survival rates are profoundly related to timely access to quality diagnosis and treatment (World Health Organization, 2020). Experimental oncology and techniques involving molecular biology and, more recently, genetics have dominated most research projects on the subject, increasing the knowledge on malignancies characterization, diagnostic and treatment (Gatenby and Maini, 2003). In the last few decades, physics and mathematics have been increasingly applied to cancer-related problems, thus giving rise to a new research area (Byrne, 2010; Rockne and Scott, 2019).

7. Concluding remarks

There are tools in Mathematics still waiting to establish their way in Theoretical Biology and such is the case of fractional (i.e. non-integer order) calculus, whose historical and philosophical aspects have attracted growing interest. As addressed and discussed in the present review work, the application of fractional calculus indeed arises as powerful and strategic modeling approach in view of prospective challenges and opportunities in Mathematical Oncology. Besides wellknown advantages of either testing or reproducing different in silico scenarios (which could be impractical or even impossible via corresponding in vitro experimentation), Fractional Mathematical Oncology can straightforwardly deal with heterogeneous scales, memory effects and/or dormancy periods related to tumor onset and development.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

آنکولوژی ریاضی کسری: امکان استفاده از حساب دیفرانسیل مرتبه غیرصحیح در مدل های میان رشته ای

Fractional Mathematical Oncology: On the potential of non-integer order calculus applied to interdisciplinary models

پوناتینیب در کودکان مبتلا به لوسمی های کروموزومی مثبت در فیلادلفیا: ثبت بین المللی مطالعه در مورد لوسمی مزمن مغز استخوان در کودکان

Ponatinib in childhood Philadelphia chromosomeepositive leukaemias: an international registry of childhood chronic myeloid leukaemia study

چکیده

1. مقدمه

2. روش ها

3. نتایج

3.1 خصوصیات بیمار

3.2 پاسخ کلی

3.3 پوناتینیب پلی برای پیوند

3.4 استفاده از پوناتینیب در کودکان دارای جهش T3151

3.5 سمیت

3.6 بقا

4. بحث

5. نتیجه گیری

چکیده

پیشینه تحقیق: پوناتینیب در درمان لوسمی (سرطان خون) مثبت ناشی از کرومزوم فبلادلفیا موثر است، اما اطلاعات کمی در مورد استفاده از مهارکننده تیروزین کیناز در کودکان وجود دارد. 

اهداف: هدف این تحقیق توصیف قدرت تحمل و کاربرد دلسوزانه پوناتینیب در درمان یک گروه از کودکان مبتلا به لوسمی (سرطان خون) فیلادلفیای مثبت است. 

مواد و روش ها: اطلاعات این تحقیق به ترتیب از 11 کودک مبتلا به سرطان مغز استخوان حاد (لوسمی میلوئیدی حاد CML) که در لیست بین المللی کودکان مبتلا به لوسمی میلوئیدی حاد ثبت شده اند و سه کودک مبتلا به سرطان خون لنفوبلاستیک حاد فیلادلفیای مثبت تحت درمان با استفاده از روش پوناتینیب به دست آمده است.

یافته های تحقیق: در 11 دختر و 3 پسر ( با میانگین سنی 14 سال) پوناتینیب به عنوان دومین مرحله از درمان هشت مرحله ای مورد استفاده قرار گرفت. پوناتینیب به صورت درمان منفرد ( در 9 بیمار) و درمانی ترکیبی همراه با شیمی درمانی ( در 8 بیمار) استفاده شد. هنگامی که درمان با استفاده از پوناتینیب برای بیماران آغاز شد، وضعیت بیماران به صورت روبرو بود: CML در مراحل پیشرفته (n=8)، و CML در فاز مزمن بدون دستبابی به واکنش و پاسخ مولکولی (n=1) یا وجود جهش T3151، 

1. مقدمه

مهارکننده های تیروزین کیناز (TKIs) آنكوپروتئین های BCR-ABL را در فرآیند درمان حالت بدخیم در این بیماری هدف قرار داد، این مورد توانست انقلابی در درمان بیماران مبتلا به لوسمی میلوئید مزمن فیلادلفیا (Ph +) و سرطان خون لنفوبلاستیك حاد Ph + (Ph + ALL) ایجاد کند. ایماتینیب اولین نوع از مهارکننده های تیروزین کیناز یا TKI بود که برای درمان CML و Ph + ALL  مورد استفاده قرار گرفت و TKI های نسل دوم مانند داساتینیب و نیلوتینیب در درمان بیمارانی موفق عمل کرد که به نسل اول این مهارکننده مقاومت داشته و یا درمان با استفاده از مهار کننده های نسل اول در انها با شکست مواجه شده بود. به تازگی نیز، نسل سوم TKI تحت عنوان پوناتینیب، برای غلبه بر مقاومت در برابر TKI های نسل اول و دوم در بیماران مبتلا به CML و Ph + ALL تولید شده است.

Abstract

Background Ponatinib is effective in adults with Philadelphia chromosome–positive (Ph+) leukaemias, but scant data are available regarding the use of this tyrosine kinase inhibitor in children. Aims The aim of this study isto describe the tolerance and efficacy of compassionate use of ponatinib in a paediatric cohort of patients with Ph+ leukaemias.

Methods Data from 11 children with chronic myeloid leukaemia (CML) registered to the international registry of childhood chronic myeloid leukaemia and from 3 children with Ph+ acute lymphoblastic leukaemia (Ph+ ALL) treated with ponatinib were collected retrospectively.

Results In 11 girls and 3 boys (median age 14 years), ponatinib was used as a second- to eighth-line treatment. Ponatinib was administered as single therapy (9 patients) or in combination with chemotherapy (8 patients). The status of the disease when ponatinib was started was as follows: CML in advanced phases (n = 8), CML in chronic phase without achievement of molecular response (n = 2) or presence of T315I mutation (n = 1) and Ph + ALL in molecular (n = 1) or marrow (n = 2) relapses. The median dose administered was 21.4 mg/m2 and median duration of ponatinib was 2.5 months. Ponatinib alone or in combination with chemotherapy administered on 16 occasions led to achievement of major molecular response in 50% of cases. Ponatinib was used as a bridge to transplant in 4 cases. Among the 9 patients treated with ponatinib alone, toxicity grade III–IV (2 patients) was exclusively haematologic. No vascular events related to ponatinib were observed.

1. Introduction

Tyrosine kinase inhibitors (TKIs) have revolutionised the treatment of patients with Philadelphia chromosomeepositive (Phþ) chronic myeloid leukaemia (CML) and Phþ acute lymphoblastic leukaemia (Phþ ALL) by targeting the BCR-ABL oncoprotein underlying the malignant process. Imatinib was the first available TKI for the treatment of CML and Phþ ALL, and second-generation TKIs, such as dasatinib and nilotinib, were successfully introduced in patients with failure or intolerance to imatinib. Recently, ponatinib, a third-generation TKI, was developed to overcome resistance to first- and second-generation TKIs in patients with CML and Phþ ALL.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

پوناتینیب در کودکان مبتلا به لوسمی های کروموزومی مثبت در فیلادلفیا: ثبت بین المللی مطالعه در مورد لوسمی مزمن مغز استخوان در کودکان

Ponatinib in childhood Philadelphia chromosomeepositive leukaemias: an international registry of childhood chronic myeloid leukaemia study

شیمی درمانی همراه با رادیوتراپی برای درمان موفقیت آمیز لنفوم سلول T آنژیوایمونوبلاستیک: گزارش یک مورد

Chemotherapy combined with radiotherapy for successful treatment of angioimmunoblastic T-cell lymphoma: a case report

چکیده

پیش زمینه

معرفی مورد

بحث

نتیجه گیری

منابع

چکیده

پیش زمینه: میزان بروز لنفوم آنژیوایمنوبلاستیک سلول T در سراسر جهان نادر است و این بیماری پیش آگهی ضعیفی دارد. به دلیل نادر بودن این بیماری، هیچ خط اول درمان ثابت شده یا استانداردی وجود ندارد که برای اکثر بیماران مبتلا به لنفوم آنژیوایمنوبلاستیک سلول T موثر باشد. درمان و مدیریت بالینی این بیماری برای پزشکان چالش برانگیز است.

معرفی مورد: این گزارش فرآیند تشخیص و درمان یک مرد چینی 65 ساله که با سرفه و تورم غده ی لنفی در زیر بغل چپ به بیمارستان مراجعه کرده بود را شرح می دهد. لنفوم آنژیوایمنوبلاستیک سلول T در بیمار تشخیص داده شد. او تحت 8 دوره شیمی درمانی با CHOP (سیکلو فسفامید، هیدروکسی دائو نوروبیسین، آنکووین، پردنیزون) و سپس رادیوتراپی TOMO (توموتراپی چرخشی، نوعی از رادیوتراپی برای درمان سرطان با استفاده از اسکن توموگرافی کامپیوتری) قرار گرفت. بعد از درمان، حدودا 3 ماه بعد اثرات درمان با استفاده از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی و توموگرافی کامپیوتری ارزیابی شد. بیمار بدون عود هیچ یک از علائم تومور ریکاوری شد و هیچ گونه عوارض جانبی شدید ناشی از درمان مشاهده نشد.

نتیجه گیری: این تجربه ی درمانی نقش حیاتی ترکیب پرتو درمانی و CHOP را نشان می دهد که ممکن است پیش آگهی بهتری نسبت به درمان هایی داشته باشد که در آنها از پرتو درمانی استفاده نمی شود. اما چالش های به وجود آمده نشان می دهند با انجام مطالعات آینده نگر این روش بیشتر تایید می شود.

معرفی مورد

یک مرد چینی 65 ساله در 28 دسامبر 2017 با سابقه ی 1 ماه سرفه و تورم غده ی لنف که به تدریج بیشتر می شد؛ در بیمارستان محلی پذیرش شد. بر اساس بیوپسی که از غده ی لنف زیر بغل چپ بیمار گرفته شد؛ AITL در او تشخیص داده شد (شکل 1a) و سپس بیمار برای درمان به بخش ما مراجعه کرد. ما یک معاینه-ی بدنی دقیق انجام دادیم؛ اما تنها به چند لنفادنوپاتی دو طرفه در گردن پی بردیم که با تب، سرفه، احساس فشار در ناحیه ی قفسه سینه و ادم همراه نبود. یافته های نرمال حاصل از تست آزمایشگاهی او بدین صورت بود: تعداد گلبول های قرمز: 3.76 × 1012/L؛ هموگلوبین: 7.5 گرم در هر دسی لیتر خون؛ نسبت آسپارتات ترانس آمیناز/ آلانین ترانس آمیناز: 2.12 (حد نرمال این آنزیم 0.2 تا 2 است)؛ آلبومین 26.6 گرم بر لیتر؛ زمان پروترومبین: 12.8 ثانیه؛ نسبت نرمال پروترومبین: 1.17؛ محلول استوک دی دایمر: 1989 نانوگرم/ میلی لیتر (حد نرمال 0 تا 500 نانوگرم/ میلی لیتر). اسمیر حاصل از آسپیراسیون مغز استخوان هیچ گونه سلول غیر طبیعی را نشان نداد.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) لنفادنوپاتی های متعدد دو طرفه ای را در ناحیه ی گردن نشان داد که اندازه ی یکی از آنها تقریبا 22×18 میلی متر بود. توموگرافی کامپیوتری (CT) از قفسه ی سینه او، لنفادنوپاتی دو طرفه در ناحیه ی زیر بغل و میان سینه را نشان داد و اندازه ی غده ای که در ناحیه میان سینه قرار داشت حدودا 13×18میلی متر بود؛ غده هایی در لوب فوقانی و میانی ریه راست، پنومونی لوب های تحتانی، تراوش جنبی دو طرفه و ضخیم شدن دو طرفه ی پرده جنب نیز مشاهده شد (شکل 2a). توموگرافی کامپیوتری از شکم بیمار، لنفادنوپاتی مجاور آئورت و مجاور طحال را نشان داد که اندازه ی یکی از آنها حدودا 16 میلی متر بود (شکل 2c). توموگرافی کامپیوتری از ناحیه لگن، لنفادنوپاتی لگنی و دو طرفه ی کشاله ی ران را نشان داد که اندازه ی یکی از آنها حدودا 13×10میلی متر بود. مطالعه ی هیستوپاتولوژیک مجددا انجام شد و وجود لنفوم آنژیوایمنوبلاستیک سلول T را آشکار کرد که لنفوسیت های کوچک تا متوسط، سیتوپلاسم شفاف و هیپرپلازی رگی را در غدد لنفاوی نشان می داد (شکل 1b). نتایج تست ایمونو هیستوشیمی بدین شرح بود: CD34+, CD4+, CD38+,، +Bcl-6+, CD21+, CD20+, CD23+, CD5+, CD10-, PD-1 و Ki-67 (50%). بر اساس این نتایج، لنفوم آنژیوایمنوبلاستیک سلول T تشخیص داده شد و این لنفوم در مرحله ی IIIA قرار داشت. بیمار از 12 ژانویه 2018 تا 21 ژوئن 2018 تحت 8 دوره شیمی درمانی با CHOP قرار گرفت و لوکوپنی درجه 1 در طول شیمی درمانی اتفاق افتاد. هیچ گونه سمیت شدید دیگری از این درمان مشاهده نشد. به منظور ارزیابی اثرات درمانی، توموگرافی انتشار پوزیترون بعد از 6 دوره شیمی درمانی انجام شد که نشان داد لنفادنوپاتی هایپرمتابولیک در ناحیه ی گردن همچنان وجود دارد. ما بررسی کردیم که آیا رادیوتراپی باید بعد از 6 دوره شیمی درمانی شروع شود یا بعد از 8 دوره شیمی درمانی. بعد از بحث در مورد این موضوع در گروه تحقیقاتی‌مان و بعد از اتمام دو دوره شیمی درمانی باقیمانده، ما رادیوتراپی TOMO (تنظیم حجم هدف- حجم هدف بالینی 40 Gy در هر 20 فراکشن) را برای تخلیه ی لنفاتیک سر و گردن انجام دادیم. بیمار به دلیل آستانه ی تحمل پایین، از 2 آگوست 2018 تنها تحت 18 فراکشن رادیوتراپی قرار گرفت.

تحلیل مقرون به صرفه مدیریت مورد برای درمان آنتی ترومبوتیک بهینه در شیوه های عمومی آلمان در مقایسه با مراقبت های معمول – نتایج حاصل از کارآزمایی PICANT

Cost-effectiveness analysis of case management for optimized antithrombotic treatment in German general practices compared to usual care – results from the PICANT trial

22222222222222222222222222222

چکیده مطلب
سابقه و زمینه: با انجام مداخلات مدیریت موردی ، پزشکان عمومی و دستیاران مراقبت های بهداشتی می توانند به بیماران دچار بیماری های مزمن خود خدمات درمانی بیشتری ارائه دهند. با این حال، تأثیرات اقتصادی چنین مداخلاتی اغلب ناواضح است ، گر چه چگونگی مدیریت بار یک بیماری مزمن، همواره سوالی کلیدی برای سیاست گذاران است. هدف از این تحقيق مقايسه اثربخشی هزینه 24 ماهه مديريت مراقبتهای اوليه برای بيماران مبتلا به علايم طولاني مدت برای درمان با داروهای ضد انعقاد خوراکی در مقایسه با روش های درمانی معمول است.
روش ها : اين تحليل بخشی از آزمايش مديريت مراقبت های اوليه کنترل شده با روش تصادفی خوشه ای برای بررسی درمان بهينه آنتی ترومبوتيک (PICANT) است. در ابتدا جمعیت نمونه ای متشکل از 680 بیمار دارای بیمه درمانی قانونی آلمان برای تجزیه و تحلیل هزینه انتخاب شدند (92٪ از کل شرکت کنندگان اولیه ). هزینه ها شامل تمام هزینه های مربوط به مراقبت های مستقیم مربوط به بیماری از دیدگاه پرداخت کننده (بیمه های قانونی آلمان) و هزینه های مدیریت موارد مداخله برای گروه مداخله گر بود. برای سنجش کیفیت زندگی سالم تنظیم شده (QALY) از ابزار( EQ-5D-3 L) برای ارزیابی سودمند ی و نسبت هزینه-بهره وری (ICER) استفاده گردید. میانگین تفاوت ها با محدوده اعتماد 95٪ (CI) بصورت مستقل و غیر پارامتری (1000 تکرار) محاسبه و نمایش داده شد. 
نتایج N = 505 بیمار (605/505، 74٪) در تجزیه و تحلیل هزینه ها شرکت کردند (تجزیه و تحلیل کامل هزینه ها پس از 12 و 24 ماه پیگیری شد و و همچنین اطلاعات در مورد هزینه و QALY) در آن گنجانده شد. پس از دو سال، میانگین تفاوت هزینه های مستقیم مراقبت های بهداشتی در هر بیمار 115 یورو ، 95% CI[− 201; 406] و QALYs (0.03, 95% CI [− 0.04; 0.11]) در دو گروه کوچک بوده و قابل ملاحظه نبود. هزینه های مداخله در گروه مداخله باعث افزایش کل هزینه های هر بیمار در این گروه شد (تفاوت میانگین 503 یورو ، 95٪ CI [188; 794]). مقدار ICER برای هر QALY در حدود 16767 یورو بود. بدون در نظر گرفتن تمایل بیمه گران برای پرداخت در هر QALY، احتمال مقرون به صرفه بودن مداخلات هرگز بیش از 70٪ افزایش نیافت.
نتیجه گیری مدیریت موارد مورد توجه برای بیماران مبتلا به علایم طولانی مدت درمان ضد انعقادی خوراکی نسبت به مراقبت های معمول QALYs بهتری را نشان داد ، اما هزینه های بالاتری را نیز بهمراه داشت. با این حال، نتایج ممکن است به متخصصان و سیاست گذاران کمک کند که منابع کمیاب مراقبت های بهداشتی را به گونه ای تنظیم کنند که کیفیت کلی مراقبت ها ی با هزینه های متوسط، مخصوصا در بیماران مبتلا به بیماری های مزمن، بهبود یابد.

روش ها
این تجزیه و تحلیل بخشی از آزمایش کنترل خوشه ای تصادفی PICANT (مدیریت مراقبت های اولیه برای درمان آنتی ترومبوتیک بهینه شده) می باشد که از ژوئن 2012 تا مارچ 2015 توسط موسسه عمومی، دانشگاه گوته فرانکفورت آلمان انجام شده است. هدف از مطالعه PICANT بررسی این موضوع بود که آیا مداخلات پیچیده می تواند با کاهش ترومبوآمبولیک و خونریزی های عمده، مدیریت آنتی ترومبوتیک را در مراقبت های بهداشتی اولیه در مقایسه با مراقبت های معمول بهبود بخشد.

گزارش پروتکل نتایج اولیه و ثانویه آزمایش PICANT در جای دیگر منتشر شده است، همچنین جزئیات پروسه و روند انتخاب بیمار و نتایج غربالگری نیز ارائه گردیده است. به طور خلاصه، 52 بررسی عمومي و 736 بيمار بالای 18 سال با علائم مزمن ( در کل طول عمر) براي داروهای ضد انعقادی خوراکی و افرادی که درمان OAC دریافت کرده بودند (به عنوان مثال coumarin، dabigatran، rivaroxaban) در آزمايش PICANT شركت كردند. در ابتدای کار، 680 نفر (92.4%) دارای بیمه ی قانومی کشور آلمان(SHI) بودند. بایستی توجه داشت که 90% از کل جمعیت کشور آلمان تحت پوشش این بیمه هستند. این بیماران برای تجزیه و تحلیل اقتصادی مورد بررسی قرار گرفتند زیرا هزینه ها از منظر صندوق های تامین مالی قانونی ارزیابی می شوند.

مداخله
مداخله پیچیده در آزمایش PICANT شامل یک مدل عملی بهتر بود که در بر دارنده ی عناصر اصلی مدیریت پرونده و ابزارهای آموزش بیمار (مثل بروشور های اطلاع رسانی و یک ویدیو که توسط Hua و همکاران تهیه شده بود) برای بیماران مبتلا به علایم مزمن برای OAC بودند. HCA ها و GP ها را در خصوص مدیریت آموزش دادیم و به طور مرتب بیماران را با استفاده از فهرست انعقاد- مانیتورینگ نظارت کردیم تا روشهای تمرینی را بهبود بخشیم. عناصر اصلی جلسات نظارت، برای اطلاع رسانی به بیماران در مورد بیماری و شرایط درمان خود بود تا بیماران برای انجام خود مدیریتی در خصوص داروهای خوراکی ضد انعقادی تشویق شوند و اگر coumarins مصرف میکنند خود به نظارت بر علایم بپردازند و از درمان آنتی ترومبوتیک تبعیت کنند. HCA ها همچنین برای تشخیص عوارض زودهنگام و ارزیابی عوارض جانبی مانند ترومبوآمبولیزم های بزرگ یا جزئی یا عوارضی همچون خونریزی و نیز عوارض جانبی مرتبط با سو مصرف مواد مخدر آموزش دیده اند. HCA ها نتایج نظارت را به GP گزارش میدهند و او در خصوص اقدامات لازم بعدی تصمیم میگیرد.

پایداری دارویی در واکنش های مربوط به lncRNA و mRNA در 19 نوع سرطان

Drug Resistance-Related Competing Interactions of lncRNA and mRNA across 19 Cancer Types

مقدمه

نتایج

شبکه ها و الگو های ceRNA

الگو های مهم مرتبط با مقاومت دارویی

تحلیل پان دراگ در الگو های مهم در LUAD

تحلیل پان کانسر برای الگو های مهم باسوتینیب

مطالعه موردی مکانیزم های احتمالی ceRNA در مقاومت داروئی

بحث

مواد و روش

گرداوری اطلاعات و پیش پردازش

ساختار شبکه ceRNA

شناسایی الگو ها در شبکه ceRNA

شناسایی خطوط سلول مقاوم در برابر دارو و حساسیت های دارویی

شناسایی الگو های مهم مرتبط با مقاومت دارویی

تحلیل کاربردی الگو های مهم

دسترسی به اطلاعات و مواد

منابع

مقاومت دارویی یکی از دلایل رایج عدم موفقیت درمان در درمان های سرطان است و مکانیزم های مولکولی نیازمند بررسی بیشتر هستند. RNAs (ceRNAs) درون زای رقیب می توانند از طریق مشارکت در فرایندهای مختلف زیست شناسی بر واکنش دارویی تاثیر گذار باشند، از جمله این فرایندها می توان به تنظیم نوع سلول، انتقال سیگنال و غیره اشاره کرد. در این تحقیق، ما به بررسی سیستماتیک مقاومت از چشم انداز الگو های ceRNA پرداخته ایم. در ابتدا، یک شبکه عمومی از ceRNA ساخته ایم که در برگیرنده 83 RNA بلند بدون کد (lncRNAs) و 379 mRNAs می باشد. سپس، الگو های مقاومت دارویی را برای 138 دارو و 19 نوع سرطان شناسایی کردیم که مجموع آنها 758 موقعیت دارویی سرطان را شامل می شوند. تحلیل عملکرد نشان داد که فرایندهای زیست شناسی مقاومت دارویی در این الگو ها زیاد اتفاق می افتند. تحلیل های پان دراگ و پان کانسر نشان دهنده الگو های مشابه و ویژه برای داروها و سرطان های متفاوت می باشند. به علاوه، ما پی بردیم که جفت های دارویی دارای الگو های مشترک دارای ساختار یکسان هستند که این عامل دلالت بر ریسک بالای مقاومت چند دارویی (MDR) دارد. در نهایت، ما پیش بینی می کنیم که ceRNA جفت شده با GAS5-RPL8 می تواند مقاومت دارویی را تنظیم کند زیرا بیان پایین GAS5 باعث افزایش بازدارندگی میکرو RNA (miRNA)- در RPL8 می شود. در مجموع، ما به بررسی مقاومت دارویی از طریق استفاده از الگو های ceRNA پرداخته ایم و بیان کردیم که الگو های ceRNA می توانند شاخص های جدید برای مقاومت دارویی باشند و دلالت بر وجود مکانیزم جدید دارند.

شناسایی خطوط سلول مقاوم در برابر دارو و حساسیت های دارویی

ما در ابتدا موقعیت درمان دارویی را به عنوان خط سلول در سرطان درمان شده با یک دارو تعریف کردیم. برای هر کدام از موقعیت ها، یک خط سلول به عنوان خط سلول مقاوم در داروی خاص در نظر گرفته می شود اگر مقدار IC50 بیشتر از مقدار میانگین 0.8 برای SD تمام خطوط سرطانی باشد). به عبارت دیگر، خط سلول دارای مقدار IC50 کمتر از مقدار میانگین منهای SD به عنوان خط سلول حساسیت دارویی در نظر گرفته می شود. علاوه بر این، تعداد خطوط سلولی مقاوم و حساس نباید کمتر از سه برای هر موقعیت باشند. بنابراین، 758 موقعیت دارای معیار بالا هستند که در برگیرنده 19 نوع سرطان و 138 دارو می باشند (جزئیات در S3). تعداد نهایی خطوط سلولی مقاوم و حساس برای 19 سرطان در جدول 2 نشان داده شده اند.

Drug resistance is a common cause of treatment failure in cancer therapy, and molecular mechanisms need further exploration. Competing endogenous RNAs (ceRNAs) can influence drug response by participating in various biological processes, including regulation of cell cycle, signal transduction, and so on. In this study, we systematically explored resistance from the perspective of ceRNA modules. First, we constructed a general ceRNA network, involving 83 long non-coding RNAs (lncRNAs) and 379 mRNAs. Next, we identified the drug resistance-related modules for 138 drugs and 19 cancer types, totaling 758 drug-cancer conditions. Function analysis showed that resistance-related biological processes were enriched in these modules, such as regulation of cell proliferation, DNA damage repair, and so on. Pan-drug and pan-cancer analyses revealed some common and specific modules across multiple drugs or cancers. In addition, we also found that drug pairs with common modules have similar structure, indicating high risk for multidrug resistance (MDR). Finally, we speculated that ceRNA pair GAS5-RPL8 could regulate drug resistance because low expression of GAS5 would enhance microRNA (miRNA)-mediated inhibition of RPL8. In total, we investigated the drug resistance by using ceRNA modules and proposed that ceRNA modules may be new markers for drug resistance that indicated a possible novel mechanism.

Identification of Drug-Resistant and -Sensitive Cell Lines

We first defined drug treatment condition as the cell lines of one cancer type treated with one drug. For each condition, a cell line was considered as a resistant cell line of the specific drug if its IC50 value was greater than the mean value plus 0.8 times of the SD of all cell lines of the specific cancer type. Otherwise, a cell line with IC50 less than the mean value minus 0.8 times of the SD was defined as a drug-sensitive cell line. Moreover, the numbers of both resistant and sensitive cell lines should be not less than three for each condition. Thus, 758 conditions satisfied the above criteria, which included 19 cancer types and 138 drugs (details in Data S3). The total numbers of resistant and sensitive cell lines of the 19 cancer types were shown in Table 2.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

پایداری دارویی در واکنش های مربوط بهlncRNA و mRNAدر 19 نوع سرطان

Drug Resistance-Related Competing Interactions of lncRNA and mRNA across 19 Cancer Types

بررسی تقویت اثر رادیوتراپی در سرطان سینه با نانوذرات

Enhancing radiotherapy effect in breast cancer with nanoparticles: A review

چکیده

در بین همه تلاشهای انجام شده برای بهبود نتایج مدیریت انکولوژیکی، افزایش تابش نانوذرات برای درمان بیماران سرطانی رویکرد جدیدی است که در دهه اخیر توجه به تحقیق در این زمینه را افزایش داده است. داده های پیش بالینی مختلفی از سراسر جهان منتشر شده اند؛ با این حال، هنوز هم شواهد بالینی کافی در مورد اجرای این روش بصورت عادی و همچنین مدیریت مختص این بیماری وجود ندارد. نانوذرات طلا (AuNP، که ممکن است در بین بیشترین مواد مورد بررسی قرار داشته باشد، توجیهی برای اکثر اطلاعات موجود است؛ با این وجود، برخی از مواد جدید نیز در موقعیتهای پیش بالینی مورد استفاده قرار گرفته اند.

در حال حاضر، بدون وجود هیچ اطلاعات ایمنی برای حمایت از استفاده فعال از آن، به نظر می رسد که اطلاعات دوزیمتریک درون تنی و آزمایشگاهی با یک چشم اندازه بسیار مطلوب و امیدوارکننده برای کاربردهای بالینی سازگار باشد. این بررسی اطلاعات دوزیمتری مربوط به بافت سرطان پستان را ارزیابی می کند، و لازم است که بررسی بیشتری در آینده در مورد تاثیر احتمالی آن بر گزینه های درمان و نتایج بیمار در محیط بالینی انجام شود.  

در حال حاضر، ما استفاده از اطلاعات پیش بالینی کاربرد نانوذرات را برای بهبود کلی درمان سرطان توصیه می کنیم؛ با این حال، داده های بالینی بیشتری برای دستیابی به طیف وسیعتری از ابزارهای درمانی مورد نیاز است. همانطور که پروژه های تحقیقاتی مداوم هنوز هم نیاز به تکمیل داده های خود دارند، حساس کننده ها هنوز می توانند ابزار امیدوارکننده ای برای توسعه در آینده باشند (شکل 1 (19)). در سالهای بعد، آیا ما دوزهای درمانی را به دلیل تقویت نانوذرات کاهش خواهیم داد؟ این سوالی است که داده های بالینی به آن پاسخ خواهند داد.

Abstract

Amongst all efforts for improving oncological management outcomes, nanoparticles enhanced radiation for breast cancer patient’s treatment is a novel approach that has grown interest for research in the last decade. Multiple preclinical data has been published, from all around the globe; however, clinical evidence is still insufficient for implementing the method in routine practice and in disease specific management. Gold nanoparticles (AuNP), which may be among the most studed materials, account for the majority of available data; however, some new materials have also been used in preclinical settings.

Without any safety data available at the moment to support an active use, dosimetric in vitro and in vivo information seems to be consistent with a very promising and hopeful panorama for clinical applications. This review evaluates existing dosimetric data in breast cancer tissue, and a probable future impact in treatment choices and patient outcomes, as further investigation is required in a clinical.

At the moment, we have encouraging preclinical data supporting nanoparticles use for general cancer treatment enhancement; however, further clinical data is required for opening a wider range of therapeutic tools. As ongoing research projects still need to mature their data, radiosensitizers will still be a promising tool for future development (Fig. 1, [19]). In the following years, will we be descalating our treatment doses because of nanoparticles enhancement? Clinical data will answer this question.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بررسی تقویت اثر رادیوتراپی در سرطان سینه با نانوذرات

Enhancing radiotherapy effect in breast cancer with nanoparticles: A review

کبد برداری میزان بقا در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال (روده بزرگ) را افزایش میدهد: اثرات ناشی از تحلیل متغیرهای ابزاری در سطح جمعیت

Liver Resection Improves Survival in Colorectal Cancer Patients: Causal-effects From Population-level Instrumental Variable Analysis

روشها

پایگاه داده ها

اتصال پایگاه داده

گروه مطالعه

شایستگی بیماران برای انتخاب و معیارهای محرومیت (عدم انتخاب)

متغیرها و تعاریف داده های بیماران

نتیجه

متغیرهای ابزاری

تحلیل آماری

گزارش داده ها

مدل تجربی

نتایج

تفاوت در متغیرهای مداخله گر اندازه گیری شده توسط گروه بندی های متغیر ابزاری

تأثیر نرخ های کبد برداری (در منطقه) بر روی کبد برداری

تأثیر کبد برداری بر روی بقا

بحث

چکیده

هدف: هدف مطالعه حاضر این بود که اثرات سببی کبد برداری بر روی بقای بیماران مبتلا به متاستاز کبد سرطان روده بزرگ (CRC-LM) را در سطح جمعیت برآورد کند.

زمینه: یک آزمایش تصادفی برای اثبات اینکه کبد برداری سبب بهبود بقا در بیماران مبتلا به CRC-LM می شود چون انجام یک آزمایش تصادفی برای آزمایش تجربی مزیت کبدبرداری، نه ممکن است و نه اخلاقی است. ما در اینجا این ادعا را با استفاده از تحلیل متغیر ابزاری (IV) آزمایش می کنیم که با کنترل اثرات مخل مشاهده شده و مشاهده نشده، استنباط سببی را ممکن می سازد.

روشها: ما داده های بیمارانی که همزمان به CRC-LM نیز مبتلا بودند را با استفاده از داده های ثبت شده در مورد سرطان در ایالت کالیفرنیا از سال 2000 تا 2012 بدست آوردیم و این داده ها را به پایگاه داده بیماران اداره برنامه ریزی و توسعه بهداشت ایالتی متصل کردیم. ما از دو ابزار استفاده کردیم: نرخ برش (کبد برداری) در مجاورت بیمار (در شعاع 50 مایلی یا 80 کیلومتری) – نرخ NALR ؛ و نرخ برش در منطقه مطالعه خدمات پزشکی – نرخ MALR. تحلیل متغیر ابزاری را با استفاده از روش 2SLS انجام دادیم.

نتایج: بطور کلی ابتلا به سرطان روده بزرگ در مرحله IV در 24,828 بیمار تشخیص داده شد که 16,382 نفر (70 درصد) از آنها همزمان به CRC-LM نیز مبتلا بودند. کبد برداری بر روی 1635 (9.8 درصد) بیمار انجام شد. نرخ های NALR از 8 درصد (پایین ترین پنجک) تا 11 درصد (بالاترین پنجک) متغیر است در حالیکه نرخ MALR از 3 درصد (پایین ترین پنجک) تا 19 درصد (بالاترین پنجک) متغیر بود. رابطه قوی بین ابزارها و احتمال کبد برداری وجود دارد (آماره F در انقطاع زمانی میانه: NALR 24.8 ؛ MALR 266.8 ؛ P<0.001). تحلیل متغیر ابزاری با استفاده از هر دو ابزار، بهره ماهانه 23.6 را در بقا (SE قوی 4.4 ، P<0.001) در کبد برداری برای بیمارانی نشان داد که گزینه های درمانی آنها تحت تأثیر نرخ های برش (کبد برداری) در منطقه جغرافیایی آنها (بیماران حاشیه ای) قرار می گرفت، بعد از اینکه متغیرهای مداخله گر اندازه گیری شده و اندازه گیری نشده کنترل شدند.

نتیجه گیری: کبد برداری بر روی کمتر از 10 درصد بیماران مبتلا به CRC-LM انجام شد. تنوع جغرافیایی زیاد در نرخ های برش، به سوگیری های جامعه نسبت داده میشود. کبد برداری منجر به مزایای بقای گسترده ای می گردد که متغیرهای مداخله گر اندازه گیری شده و اندازه گیری نشده را توجیه میکند.

هر سال سرطان روده بزرگ 8.1 درصد سرطان های جدید و 8.3 درصد تمام مرگ های سرطانی در ایالات متحده را تشکیل میدهد. تقریباً 21 درصد بیماران، بیماری دیرینه ای دارند – اغلب آنها (83 درصد) بیماری های کبد دارند. اغلب بیماران (71 درصد) با بیماری دیرینه از متاستاز کبد می میرند.

کبد برداری به معالجه اصلی برای بیماران مبتلا به متاستاز کبد سرطان روده بزرگ (CRC-LM) تبدیل شده است. چندین مطالعه مشاهداتی شواهدی از بقای بلند مدت بعد از کبد برداری در بیماران کاملاً انتخابی مبتلا به CRC-LM را فراهم می سازند. بعنوان مثال برش کامل در بیماران مبتلا به بیماری محدود کبد، با بقای متوسط بیشتر از 40 ماه و بقای 5 ساله 30 تا 55 درصدی همراه بوده است. تقریباً 20 تا 25 درصد از بیمارانی که 10 سال زنده می مانند، از این معالجه استفاده کرده اند. همچنین همه بیماران مبتلا به بیماری دیرینه که فقط با شیمی درمانی سیستمیک مدرن درمان شده اند بطور میانگین 18 تا 24 ماه زنده می مانند و بیماران نادری هم بعد از تشخیص بیماری تا 10 سال زنده می مانند (که این بیماران را در اینجا مورد بررسی قرار داده ایم). این مشاهدات، توجیه قوی را برای «افزایش عمر و احتمالاً معالجه کامل توسط کبد برداری» فراهم می سازد.

بحث

Objective: The aim of this study was to estimate population-level causal effects of liver resection on survival of patients with colorectal cancer liver metastases (CRC-LM).

Background: A randomized trial to prove that liver resection improves survival in patients with CRC-LM is neither feasible nor ethical. Here, we test this assertion using instrumental variable (IV) analysis that allows for causal-inference by controlling for observed and unobserved confounding effects.

Methods: We abstracted data on patients with synchronous CRC-LM using the California Cancer Registry from 2000 to 2012 and linked the records to the Office of Statewide Health Planning and Development Inpatient Database. We used 2 instruments: resection rates in a patient’s neighborhood (within 50- mile radius)—NALR rate; and Medical Service Study Area resection rates— MALR rate. IV analysis was performed using the 2SLS method.

Results: A total of 24,828 patients were diagnosed with stage-IV colorectal cancer of which 16,382 (70%) had synchronous CRC-LM. Liver resection was performed in 1635 (9.8%) patients. NALR rates ranged from 8% (lowestquintile) to 11% (highest-quintile), whereas MALR rates ranged from 3% (lowest quintile) to 19% (highest quintile). There was a strong association between instruments and probability of liver resection (F-statistic at median cut-off: NALR 24.8; MALR 266.8; P < 0.001). IV analysis using both instruments revealed a 23.6 month gain in survival (robust SE 4.4, P < 0.001) with liver resection for patients whose treatment choices were influenced by the rates of resection in their geographic area (marginal patients), after accounting for measured and unmeasured confounders.

Conclusion: Less than 10% of patients with CRC-LM had liver resection. Significant geographic variation in resection rates is attributable to community biases. Liver resection leads to extensive survival benefit, accounting for measured and unmeasured confounders.

Every year, colorectal cancer comprises 8.1% of new cancers and 8.3% of all cancer deaths in the United States.1 Approximately 21% patients have distant disease on diagnosis—most (83%) involving the liver.2 The majority (71%) of patients with distant disease die from liver metastases.

Liver resection has become the main therapy for patiens with colorectal cancer liver metastases (CRC-LM). Several landmark observational studies provide evidence of long-term survival after liver resection in highly selected patients with CRC-LM.4–7 For instance, complete resection in patients with liver-limited disease has been associated with a median survival of >40 months, a 5-year survival of 30% to 55%.7–17 In approximately 20% to 25% of patients who survive 10 years, this defines cure.4,8,15,18 Alternatively, all patients with distant disease treated with modern systemic chemotherapy alone have a median survival of 18 to 24 months with rare survivors at 10 years from diagnosis (reviewed here19). These observations provide a strong rationale for liver resection as life-prolonging and potentially curative therapy.

DISCUSSION

Liver resection is an important component of multimodality therapy for patients with CRC-LM at expert centers. Most evidence for its use comes from institutional series, multi-institutional retrospective analyses, and population-based cohort analyses.2–18,21–27,34 These studies are limited by an inherent bias owing to rigorous patient selection. A randomized trial can minimize bias and provide accurate estimates of the benefit of liver resection. However, such a trial is unlikely to accrue patients as liver resection for CRC-LM is now well engrained in clinical practice. Similarly, at the populationlevel, it remains unknown whether increasing liver resection rates will improve the survival of patients with CRC-LM. This finding would have important health policy implications.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

کبد برداری میزان بقا در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال (روده بزرگ) را افزایش میدهد: اثرات ناشی از تحلیل متغیرهای ابزاری در سطح جمعیت

Liver Resection Improves Survival in Colorectal Cancer Patients: Causal-effects From Population-level Instrumental Variable Analysis