چارچوبی مبتنی بر داده کاوی برای مدیریت ریسک زنجیره تامین

A data mining-based framework for supply chain risk management

چکیده
1. مقدمه
2. مرور مقالات
3. روش تحقیق
4. توسعه چهارچوب مبتنی بر داده کاوی
5. اجرا و آزمون چهارچوب در یک شرکت نمونه
6. جمع بندی
منابع

چکیده
افزایش سطوح قرارگیری در معرض ریسک، توسعه فناوری و افزایش حجم اطلاعات بارگزاری شده در شبکه های زنجیره تامین سازمان ها واردار می کند تا رویکردهای داده محور را در زنجیره تامین مدیریت ریسک (SCRM) مورد استفاده قرار دهند. داده کاوی (DM) از چندین روش تحلیلی برای انتقال سریع و تصمیم گیری به موقع استفاده می کند. با این وجود، قابلیت آن برای SCRM به طور کامل کشف نشده است. هدف این مقاله ارائه یک چهارچوب مبتنی بر DM برای شناسایی، ارزیابی و کاهش انواع مختلف ریسک در زنجیره تامین است. یک رویکرد جامع فعالیت های DM و مدیریت ریسک را در یک چهارچوب منحصربفرد برای مدیریت موثر ریسک تلفیق می کند. اعتبارسنجی این چهارچوب از طریق یک مطالعه موردی بر اساس مجموعه ای از مصاحبه ها، بحث ها و یک مطالعه متمرکز بر گروه نیمه سازمان یافته انجام شد. این مطالعه نشان داد که چطور DM اطلاعات مخفی و مفید را در داده های ریسک غیرسازمان یافته برای اتخاذ تصمیمات مدیریت ریسک هوشمند کشف می کند.

2. مرور مقالات
خطرات بیشمار طبیعی و انسانی وجود دارد که دارایی های فیزیکی و عملیاتی را در شبکه های SC تهدید می-کنند. برخی از این ریسک ها شامل نوسانات قیمت، تقاضای بی ثبات، مشکلات عرضه، خطرات عملیاتی، خطر تحویل، خطر شهرت و بلایای طبیعی هستند (Chen & Wu, 2013; Rajagopal, Venkatesan, & Goh, 2017). کاهش عملکرد کاری، آسیب به ارزش نام تجاری، دارایی های فیزیکی و ورشکستگی برخی از تبعات ریسک های SC هستند. SCRM یک روش سیستماتیک برای شناسایی، ارزیابی و کاهش ریسک در SC است (Ghadge, Dani, & Kalawsky, 2012). هدف از SCRM درک ریسک ها و اثرات آن ها و تلاش برای انجام اقدامات پیشگیرانه و بازدارنده برای کاهش آن است. اطلاعات امروز و فناوری های ارتباطی فرصتی را برای گرداوری، ذخیره و تحلیل مجموعه متنوعی از داده های مرتبط با ریسک در منابع داده ناهمگن فراهم می کند (Schlegel & Trent, 2014; Lee, Zhou, Souza, & Park, 2016; Kang et al., 2017). مفهوم هوش ریسک (RI) در نتیجه این پیشرفت ها ایجاد شده است (Lee & Kulkarni, 2011; Ponemon Institute, 2017). هوش ریسک می تواند به صورت توانایی سازمان برای شناسایی، اندازه گیری، ارزیابی و پیش-بینی تهدیدها تعریف شود که از طریق استفاده از داده ها و تجربیات مرتبط گذشته است (Apgar, 2006). مطالعات آکادمیک محدودی به بررسی رفتار ریسک یا هوش برخاسته از دیدگاه SC پرداخته اند(Ghadge, Dani, Chester, & Kalawsky, 2013).

روش است که سازمانها نمی توانند ریسک خود را بدون مدیریت داده ها و اطلاعات/دانش مدیریت کنند (Neef, 2005)؛ در نتیجه بسیاری از سازمان ها شروع به استفاده از چهارچوب مدیریت ریسک خودکار برای رقابت در محیط کسب و کاری برگرفته از دانش حال حاضر نموده اند (Haksöz, 2013; Wu, Chen, & Olson, 2014). برخلاف علاقمندی زیاد در صنعت، تحقیقات دانشگاهی در زمینه استفاده از BI برای مدیریت ریسک های SC وجود ندارد (Liu, Daniels, & Hofman, 2014; Wu, Chen, & Olson, 2014; Aruldoss, Travis, & Venkatesan, 2015). BI حاوی پایگاه های داده، ابزارها، روش ها، فرایندها و فناوری هایی برای تبدیل داده های خام به اطلاعات باارزش و مفید برای اهداف تجریه و تحلیل کسب و کار است. استخراج، تبدیل و بارگزاری (ETL)، مخزن داده، فرایند تحلیل برخط (OLAP)، تحلیل آماری، پیش بینی و شفاف سازی برخی از ابزارها/فناوری های کلیدی BI (Sherman, 2015; Coronel & Morris, 2017) هستند. DM نقش مهمی در تامین یک محیط BI فراهم می کند (Ranjan & Bhatnagar, 2011) و کاربردهای متعددی در زمینه های مختلف دارد (Giudici & Figini, 2009; Köksal, Batmaz, & Testik, 2011; Murray, Agard, & Barajas, 2017). DM از الگوریتم هایی برای کشف اطلاعات مخفی، قبلاً شناخته شده و مفید و همچنین الگوهای مجموعه داده های بزرگ استفاده می کند (Han, Kamber, & Pei, 2012; Witten, Frank, Hall, & Pal, 2017). DM برای پیش بینی تقاضا و قیمت در بازهای بی ثبات، شناسایی مشتریان و بازارهای پرخطر تشخیص کلاهبرداری و پشتیبانی از سیستم های اخطار اولیه استفاده می شود (Seng & Chen, 2010; Carneiro, Figueira, & Costa, 2017; Lee, Kim, & Lee, 2017). جدول 1 برخی از کاربردهای DM در مقالات مدیریت ریسک را به طور خلاصه ارائه داده است.

درک تغییرات تکنولوژیکی: توضیح دیدگاه های مختلف در مورد نوآوری و تغییرات تکنولوژیکی

Understanding technological change: explanation of different perspectives on innovation and technological change

1. مدل خطی
2. ماهیت نظاموَند نوآوری
3. عملکرد سیستم نوآوری
4. شکست‌های نظاموَند/مسائل نظاموَند
5. انواع مختلف سیستم‌های نوآوری
6. مقایسه رویکرد سیستم نوآوری با سایر رویکردها
منابع

1. مدل خطی
یکی از نخستین چارچوب‌های نظری که برای درک تاریخی علم و فناوری و رابطه آن با اقتصاد تهیه شد، «مدل خطی نوآوری» بود. این مدل فرض را بر این می‌گذارد که نوآوری با تحقیق پایه شروع می‌شود و سپس تحقیق و توسعه‌‌ی کاربردی را به آن می‌افزاید و با تولید و انتشار پایان می‌یابد:
تحقیق پایه > تحقیق کاربردی > توسعه > تولید و انتشار

این مدل بسیار تاثیرگذار بوده است. سازمان‌های آکادمیک بعنوان یک لابی برای صندوق‌های پژوهش و اقتصاددانان نئوکلاسیک بعنوان مشاوران کارشناس برای سیاست‌گزاری، این مدل یا درک مبتنی بر آن را اشاعه داده‌اند و حمایت دولت از علومی که از چنین مدلی استفاده می‌کند را توجیه کرده‌اند. در نتیجه، خطمشی‌های علمی و دانشگاهیانی که به مطالعه‌ی علم و فناوری می‌پرداختند، دهه‌ها حامل تلقی و برداشتی خطی بودند (کدین 2006).

از این مدل خطی به دلیل نادیده‌گرفتن لوپ‌های بازخورد، سیگنال‌های بازار و یادگیری تکرارشونده انتقاد شده است (شاپیرا 2010). همانطور که روزنبرگ و سایرین (1994) ادعا کرده‌اند «همه می‌دانند که مدل خطی نوآوری، منسوخ شده است».

3. عملکرد سیستم نوآوری
مقاله‌ی جدیدی که در زمینه نظریه‌ی سیستم‌های نوآوری نوشته شده است، تصدیق این موضوع است که یک سیستم فقط از مولفه‌ها تشکیل نشده است بلکه از نظر یک تحلیلگر یا سیاستگزار، از یک کارکرد نیز برخوردار است. کارکرد اصلی یک سیستم نوآوری از نظر یک سیاستگزار یا تحلیلگر، توسعه‌ و اشاعه‌ی نوآوری‌ها است. در نظریه‌ی کلی سیستم‌ها، کارکرد سیستم یک بخش نرمال از نظریه‌ی سیستم‌ها است. اما مفهوم سیستم‌های نوآوری، ریشه در نظریه‌ی عمومی سیستم‌ها ندارد بلکه بعنوان پاسخی برای دیدگاه فروبهین در زمینه نوآوری در اقتصادهای نئوکلاسیک (مدل خطی نوآوری)، توسط اقتصاددان‌های ناهم‌اندیش شکل گرفته است. بینش‌های حاصل از نظریه‌ی سیستم‌های عمومی، به چارچوب سیستم‌های نوآوری افزوده شدند تا به ضعف بنیادین چارچوب سیستم نوآوری بپردازند: فقدان عوامل تبیینی سطح سیستم (لیو و وایت 2001). با تمرکز صِرف بر ساختار یک سیستم نوآورانه، می‌توان تحلیل کرد که کدام سازمان‌ها و نهادها در یک سیستم نوآوری حضور دارند اما بدون مفهوم کارکردهای سیستم بعنوان تحلیلی از ساختار سیستم نوآوری، موجب روشن شدن این موضوع نمی‌شود که یک سیستم نوآوری چطور کار می‌کند. جکوبسون و جانسون (2003) معتقدند که به منظور پشتیبانی از نوآوری، تعدادی از کارکردها باید درون آن به خدمت گرفته شوند. در متون پژوهشی، مجموعه‌های متعددی از کارکردهای سیستم ذکر شده‌اند. ما به توصیف فهرستی می‌پردازیم که غالباً توسط محققان اوترکت بکار رفته است و کاملاً نزدیک است به فهرست‌ بکاررفته در مقاله‌های بعدی که جاکوبسون و آنا برگک از دانشگاه چالمرز نوشته‌اند (برگک 2008).

کارکرد 1: فعالیت‌های کارآفرینانه
چیزی به نام سیستم نوآوری وجود ندارد که کارآفرین نداشته باشد. کارآفرینان جزئی ضروری برای یک سیستم نوآوری با عملکرد مطلوب هستند. نقش کارآفرین، این است که پتانسیل دانش، شبکه‌ها و بازارهای جدید را به کنش‌های عینی تبدیل نماید تا فرصت‌های تجاری جدیدی را تولید کند و از آن استفاده نماید. کارآفرینان هم می‌توانند تازه‌واردهای جدیدی باشند که از بینش فرصت‌های تجاری در بازارهای جدید برخوردارند یا شرکت‌هایی باشند که به راهبرد تجاری‌شان تنوع می‌دهند تا از مزیت پیشرفت‌های جدید بهره‌مند شوند. آزمایش‌های پُرریسک کارآفرینان، جهت غلبه بر عدم‌قطعیت‌های بزرگی که منبعث از ترکیب‌های جدید دانش فناورانه، اپلیکیشن‌ها و بازارها هستند، ضرورت دارند. با آزمایش می‌توان دانش بیشتری را درباره‌ی کارکرد فناوری تحت شرایط مختلف، گردآوری کرد. علاوه بر این، واکنش مشتریان، دولت، رقبا و تامین‌کنندگان را می‌توان ارزیابی کرد. با آزمایش اَشکال مختلفی از یادگیری رخ می‌دهد.

حضور کارآفرینان فعال، نخستین شاخص عملکرد یک سیستم نوآوری است. وقتی فعالیت کارآفرینانه عقب بیافتد، علل آن را می‌توان در شش کارکرد دیگر یافت.

اپلیکیشن های کمک محور انسان برای محیط کاری آینده

Human Centered Assistance Applications for the working environment of the future

چکیده
1. ایده اپلیکیشن های دستیار انسان محور (HCAA)
2. تعامل HCAA از منظر فاکتور انسانی
3. نتیجه گیری
منابع

چکیده
زمینه: تغییرات اجتماعی، تکنولوژیکی و قانونی راه حل های جدیدی برای کمک به نیروی کار انسانی در محیط کار صنعتی اینده ارائه می دهند.

هدف: بهینه سازی شرایط کاری با استفاده از سیستم های دستیار هماهنگ از نظر پذیرش انسانی و رفاه. موسسه ارگواکونومیک در دانشگاه فنی مونچن (TUM) با سه راه حل فنی این رویکرد را دنبال می کند: اسکلت های خارجی (اگزواسکلتون) (Lifting Aid)، ربات های همکار (Cobot) و اورتوزیس (Assembly Glove).

روش ها: دانش های علمی پایه در زمینه علوم شناختی، شاخص های آنتروپومتریک، بیومکانیک و فیزیولوژی پایه طراحی های کاربرگرا (user-oriented) و بررسی ها از طریق آنالیزهای تنفسی، دنبال کردن حرکت، اندازه گیری نیرو و شبیه سازی را فراهم می کند.

نتیجه گیری: انسان با تمام توانایی ها، انعطاف پذیری و دانش اش، اصلی ترین فاکتور موفق در محیط کار آینده خواهد بود. بنابراین برای مدیریت چالش های پیش رو مانند تغییر در ساختارجمعیت، نیروی کار متنوع و شغل های پرتنش لازم است تا رویکردهای هولیستیک (کل نگر) که مکمل اعمال انسانی هستند گسترش یابند.

1.2. تعامل انسان- ربات اساس سیستم های دستیاری جدید
در سال 2013، 178132 واحد در سال ربات صنعتی به فروش رفت که با یک افزایش 12 درصدی همراه بود و بالاترین تعداد ربات های صنعتی فروخته شده بود. خصوصا صنایع شیمیایی، لاستیک سازی، پلاستیک و غذا بیشترین تعداد این ربات ها را خریداری کردند. این افزایش پیوسته در خرید ربات های صنعتی نیاز به سیستم های تولیدی جدید با شرایط کاری بهبود یافته را الزامی خواهد کرد. این ربات های همکار فعالیت های سنگین و مکرر که قبلا بر دوش نیروی کار انسانی بود را انجام خواهند داد. بر خلاف سیستم های کاری امروزی، انسان ها و ربات ها نه تنها در کنارهم بلکه به صورت یک تیم با هم کار خواهند کرد. این تعامل آینده که تعامل انسان- ربات نیز خوانده می شود (HRI، شکل 1)، با تفکیک کامل انسان و ربات ها شروع شده است.

انسان ها سیستم های خودکار را در یک فضای کاری طراحی شده به کارگرفته و برنامه ریزی می کنند. فنس ها، سدها و سایر محیط های ایمن تضمین می کنند که هیچ انسانی آسیب نبیند و سیستم رباتیک بتواند وظایف از پیش تعیین شده اش را پیش ببرد. اما مانند هر ابزار دستی دیگر، ربات ها نیز از نظر عملکرد در حال تکامل هستند و برای بدست اوردن کارایی بالا و ایمنی بیشتر توانایی های جدیدی کسب می کنند.

این تکامل اکنون سیستم های هیبریدی را امکان پذیر می سازد که در آن دو جزء انسان و ماشین در بخش تولید همکاری می کنند. تعامل انسان-ربات (HRI) به عنوان یک واژه کلی برای تمام اشکال تعامل بین انسان و ربات است که می توان آن را به عنوان یک عبارت کلی برای چنین سیستم های هیبریدی در نظر گرفت که خود به چندین زیرگروه تقسیم می شود (شکل 1). دسته بندی از چهار معیار فضای کاری، زمان کاری، هدف، و تماس به صورت از بالا به پایین تبعیت می کند. دیرمرمن فضای همپوشانی در محدوده کاری ربات و انسان را فضای کاری مشترک توصیف می کند. زمان کاری زمانیست که اجزاء در داخل فضای کاری مشغول کار هستند. هر جزء تیم تعاملی هدفی دارد که می خواهد به آن برسد. این هدف مانند زمان کاری و فضای کاری می تواند با هدف طرف مقابل جور یا ناجور باشد. در نتیجه، اگر یک فضای کاری مشترک وجود داشته باشد که هر دو جزء به صورت همرمان در آن مشغول کار باشند، تعامل انسان-ربات را می توان از نوع تعامل انسان-ربات Coexistence (HRCoex) را دانست. انسان و ربات لزوما مجبور نیستند که در HRCoex هدف یکسانی را دنبال کنند، زیرا آنها می توانند کارهای متفاوتی انجام دهند. اما در همکاری ربات و انسان (HRCoop)، این دو روی یک هدف بسیار مشابه کار می کنند و الزامات زمانی و فضایی را در یک زمان مشابه برآورده می کنند. اگر تماس مستقیم (به صورت فیزیکی، شنوایی یا لامسه ای) بین انسان ها و ربات ها اتفاق بیافتد، این تعامل را می توان به عنوان مشارکت انسان- ربات (HRCollab) را در نظر گرفت.

قابلیت پلت فرم دیجیتال، کیفیت نوآوری محیطی و مزیت رقابتی شرکت ها: نقش تعدیل کننده عدم اطمینان محیطی

Digital platform capability, environmental innovation quality, and firms’ competitive advantage: The moderating role of environmental uncertainty

خلاصه
1. مقدمه
2. سابقه‌ی نظری و فرضیه‌ها
3. هنجارها
4. نتایج
5. نتیجه و تصمیم‌گیری
انطباق با استانداردهای اخلاقی
تقدیر و تشکر
منابع

چکیده
در زمینه‌ی عصر «اینترنت پلاس»، بررسی این موضوع که آیا پایگاه‌های دیجیتالی می‌توانند مزیت رقابتی واحدهای اقتصادی و سازوکارهای داخلی این رابطه‌ی بالقوه را افزایش دهند یا خیر، از اهمیت زیادی برخوردار است. براساس نظریه‌ی قابلیت‌های پویا، این مطالعه، تاثیر قابلیت‌های پایگاه دیجیتالی را بر مزیت رقابتی واحد اقتصادی و همچنین اثر میانجی‌گری کیفیت نوآوری محیطی و بی‌ثباتی محیطی را بررسی می‌کند. ما 242 واحد اقتصادی چینی را به عنوان نمونه انتخاب کردیم و این مدل را با استفاده از روش‌های رگرسیون چندگانه، امتحان کردیم. نتایج نشان می‌دهد که قابلیت پایگاه دیجیتالی، تاثیر مثبت قابل توجهی بر مزیت رقابتی واحد تجاری دارد، و کیفیت نوآوری محیطی، تا حدی نقش میانجیگری بین قابلیت پایگاه دیجیتالی و مزیت رقابتی واحد اقتصادی بازی می‌کند، و تاثیر قابلیت پایگاه دیجیتالی بر کیفیت نوآوری محیطی، به صورت منفی‌ای با بی‌ثباتی محیطی تعدیل می‌شود. این تحقیق سازوکارهای تعامل بین قابلیت پایگاه دیجیتالی و مزیت رقابتی را نشان می‌دهد، که می‌تواند به واحد اقتصادی برای ساختن پایگاه‌های دیجیتالی کمک کند و کیفیت نوآوری محیطی و مزیت رقابتیشان را بهبود بخشد.

2. سابقه‌ی نظری و فرضیه‌ها
نحوه‌ی به دست آوردن و حفظ کردن مزیت‌های رقابتی یک موضوع مهم و اساسی در حوزه‌ی مدیریت راهبردی است (بارنات و مک کندیک 2004، نیوبرت 2008، وانگ و گائو 2021، نایاک و همکارانش 2022). تحقیقات پیشین بر چشم‌اندازی مبتنی بر منابع تمرکز داشته اند، و تاکید می‌کند که منابع باارزش، کمیاب، تغییرناپذیر و غیرقابل تعویض منشاء‌هایی برای مزیت رقابتی هستند (بارنی 1991، نیوبرت 2008). به هر حال، متخصصان به تدریج دریافتند که داشتن این منابع خاص برای حفظ مزیت رقابتی در محیط تجاری ناخوشایند کنونی که دائماً در حال تغییر است، کافی نیست، و حتی واحدهای اقتصادی با منابع مشابه، تفاوت‌هایی را در رفتار نشان می‌دهند (آیزنهارت و مارتین 2000، وانگ 2014).در این زمینه، نظریه‌ی قابلیت پویا را تیس و همکارانش در سال 1997 به عنوان ضمیمه‌ی نظریه‌ی مبتنی بر منابع، مطرح کرده‌اند و به تدریج به یک دورنمای نظری داخلی برای متخصصان تبدیل شده است که نحوه‌ی حفظ مزیت‌های رقابتی و دستیابی به عملکردی عالی در محیط متلاطم کنونی را توضیح می‌دهد (هلفات و رابیچک 2018، سوزا زومر و همکارانش 2020).

تسریع در از سرگیری اصول فنی، تحول دیجیتالی و افزایش فشار نظارتی بر توسعه‌ی پایدار، واحدهای اقتصادی را مجبور می‌کند تا هر چه بیشتر با محیط‌های خارجی غیر قابل اطمینان و پرآشوب روبرو شوند (وانگ و همکارانش 2023). در این زمینه، بهینه‌سازی دائمی در تخصیص منابع، به یک سابقه‌ی اصلی برای واحد اقتصادی برای بدست آوردن مزیت رقابتی تبدیل شده است (تیبریوس و همکارانش 2021). قابلیت‌های پویا، توانایی واحد اقتصادی برای درک فرصت‌ها و تهدیدها، به چنگ آوردن سابقه و پیکربندی مجدد هر دو منابع ملموس و ناملموس در داخل و بیرون واحد اقتصادی را توصیف می‌کند (تیس 2007). با سرعت گرفتن رشد و توسعه و عمومی شدن فناوری دیجیتال، متخصصان قابلیت‌های پویای واحد اقتصادی را گسترش دادند و رابطه‌ی چنین قابلت‌هایی را با نتایج رفتاری واحد اقتصادی مطالعه کردند (سرور و همکارانش 2023، وانگ و همکارانش 2023). قابلیت‌های پویای دیجیتال، به واحدهای اقتصادی کمک می‌کند تا تغییرات مداوم تقاضاهای بازار و توسعه‌های اخیر در اجرای تخصصی چندباره‌ی یک فرایند برای رسیدن به نتیجه یا خروجی را درک کنند، دائماً منابع را برای رسیدن به تخصیص راهبردی بهینه تعدیل کنند و قابلیت‌های خودشان را برای بدست آوردن جریانی مداوم از فرصت‌های ممکن راه‌اندازی کنند (تیس 2018). این امر، می‌تواند برای آن‌ها مزیت رقابتی قابل اطمینانی را فراهم آورد که به راحتی در این محیط دیجیتالی پویای پرشتاب و نامشخص، از بین نمی‌رود (چن و همکارانش 2022).

2.1. تاثیر قابلیت پایگاه دیجیتالی بر مزیت رقابتی واحد اقتصادی
نظریه‌ی مزیت رقابتی، ریشه در نظریه‌ی رقابت دارد که فرض می‌کند رقیبان و چشم‌اندازهای رقابتی از شرط‌های لازم هستند (باین 1956). مزیت رقابتی به صورت یک واحد اقتصادی دارای قابلیت‌های عملکرد قوی‌تر – که معمولاً از طریق هزینه‌ی کمتر و مدل‌های متنوع تولید بدست آمده‌است – از دیگر رقیبانشان در بازار نشان داده می‌شود (پورتر 1985). به علاوه، تحقیق بر روی دیدگاه مبتنی بر منابع، اشاره می‌کند که مزیت رقابتی از منابع اصلی و قابلیت‌های تحت کنترل واحد اقتصادی می‌آید (بارنی 1991). به هر حال، به موجب تغییرات سریع محیطی، منابع اصلی ممکن است که در ادامه مستهلک شوند و از کار بیفتند (تیس و پیزانو 1994) و رقیبان به آسانی از آن تقلید کنند و برای خود منابع سخت می‌شود که مستقیماً به واحدهای اقتصادی کمک کنند تا مزیت رقابتیشان را حفظ کنند (وانگ و همکارانش 2015، میکالف و پاتلی 2017). تخصیص کارآمد و پایدار، و توانایی یکپارچه‌سازی و استفاده از منابع، برای واحدهای اقتصادی به منظور ایجاد مزیت‌های رقابتی پایدار، به امری حیاتی تبدیل شده است (سیرمون و همکارانش 2011، تیبریوس و همکارانش 2021).

 ترویج رشد کسب و کار با نوآوری مالی و دیجیتالی سازی: تأثیر متقابل نوآوری فناوری سبز، رقابت در بازار محصول و عملکرد شرکت

Financial innovation and digitalization promote business growth: The interplay of green technology innovation, product market competition and firm performance

چکیده
1 مقدمه
۲ مرور ادبیات
3 روش تحقیق
4 نتایج و مباحثه
5 نتیجه گیری و سیاست پیشنهادی
اعلامیه نویسندگان
اعلامیه تعارض منافع
منابع

چکیده
با ظهور نوآوری‌های فناورانه، دیجیتالی‌شدن امور مالی با ترکیبی از مدل‌های جدید و توسعه نوآوری‌های مالی جامع، اهمیت بسیاری برای شرکت‌های تجاری دارد تا بر روی رقابت محصولات نوآورانه و رقابت بازاری تأکید کنند. بنابراین، دیجیتالی‌شدن مالی و دستورالعمل‌های محیط کسب‌وکار به بهبود عملکرد مالی شرکت‌های تجاری کمک می‌کنند. این تحقیق نقش رقابت در بازار محصول بر عملکرد شرکت را از طریق نقش واسطه‌ای نوآوری مالی دیجیتال ارزیابی می‌کند. داده‌های سالانه 90 شرکت از سال 2014 تا 2020 از بورس اوراق بهادار پاکستان گرفته شده است. نتایج تجربی با استفاده از سه مسیر با استفاده از روش رگرسیون مدل معادلات ساختاری (SEM) تخمین زده شده‌اند. تحقیق نشان می‌دهد که رقابت در بازار محصول به تعیین عملکرد شرکت ارتقاء مثبتی داشته است. علاوه بر این، نوآوری مالی دیجیتال به عنوان واسطه در تحقیق عمل کرده است که جزئی مثبت به تعیین عملکرد شرکت ارتقاء می‌دهد. این نشان می‌دهد که نوآوری مالی شرکت قادر به توجیه کامل برای عملکرد شرکت نمی‌باشد. این تحقیق عوامل دیگر متعددی که عملکرد شرکت را تعیین می‌کنند، را دربر نمی‌گیرد. نتایج تحقیق یک کمک تجربی و نظری مفید به دیجیتالی‌شدن و نوآوری محصول ارائه می‌دهد. یافته‌ها به بررسی دلایل پیشینه نوآوری مالی و عملکرد شرکت کمک می‌کنند. این مدل تحقیق می‌تواند به محققان در طراحی استراتژی‌های قوی برای ارزیابی تأثیر بر عملکرد شرکت کمک کند. پژوهشگران ممکن است با یکپارچه‌سازی این روش، درک‌های ارزشمندی را پیش ببرند. در خصوص اصالت، این نتایج نشان می‌دهند که نوآوری دیجیتال مثبتاً بر عملکرد شرکت تأثیر می‌گذارد از طریق ارائه محصولات نوآورانه و دیجیتالی‌شدن. یافته‌ها به ادبیات نوآوری دیجیتال افزوده می‌شود و تحقیق توصیه می‌کند که سازمان‌های تجاری باید بهبود نوآوری مالی و دیجیتالی‌شدن در شرکت‌های تجاری خود توجه خاصی داشته باشند.

۲- مرور ادبیات
مطالعات مختلف نقش رقابت شدید در بازار محصول (PMC) را بر عملکرد شرکت (FP) بررسی کرده اند.
FP از طریق روابط مشتری، مدیریت مالی کارآمد، مدیریت منابع انسانی و بهبود تولید، اندازه گیری می شود (اپشتین و همکاران، 2004). پنگ و لین (2019)FP را با اطمینان از جایگاه بازار، نتایج عملیاتی و سودآوری اندازه گیری کردند. معمولاً از شاخص مالی برای اندازه گیری عملکرد شرکت استفاده می کنیم زیرا بیشتر داده ها از گزارش های شرکتی به دست می آید که اعتماد سهامداران را افزایش می دهد (آندرسن و همکاران، 2016). PMC زمانی رخ می دهد که شرکت ها کالاها و خدمات خود را در بازاری به فروش می رسانند که در آن محصولات مشابه بسیاری وجود دارد (جارونجیترکام و همکاران، 2020).

مطالعات گذشته نشان می دهد که رقابت شدید می تواند باعث افزایش بهره وری شود زیرا شرکت ها برای رقابت با یکدیگر مجبورند کارآمدتر باشند (آل حلبوسی و همکاران، 2023؛ مجید و همکاران، 2023). مفهوم مزیت رقابتی برای یک شرکت بسیار حیاتی است تا سودهای مالی را به حداکثر برساند (دانک، 2007؛ جاوید و همکاران، 2020). تجزیه و تحلیل رقابتی در بازار محصول بسیار پیچیده است. بیشتر پژوهشگران موافقند که بازارهای رقابتی منجر به استفاده موثر از منابع می‌شوند. پورتر و لیند (1995) به صورت تجربی بررسی کردند که رقابت در بازارهای محصول مفید و مضر برای موفقیت یک شرکت است. امان و همکاران (2013) به رابطه مثبت بین PMC و بهره وری در کشورهای در حال توسعه اشاره کردن.

PMC می تواند به شیوه های مختلفی بر عملکرد شرکت تأثیر بگذارد. برخی از مطالعات نشان داده اند که PMC باعث بهبود FP می شود. مرادی و همکاران (2017) . PMC را در ایران از سال 2004 تا 2012 مورد بررسی قرار دادند. این بررسی نشان داد که یک رابطه مثبت بین PMC و FP وجود دارد. او و شین (2020) PMC را با FP در ایالات متحده از سال 1990 تا 2011 مرتبط کردند. مطالعه نشان داد که انگیزه مدیر با PMC به طور مثبت در تعیین FP کمک کرده است

بررسی اصولی مدیریت دانش و پروژه های توسعه محصول جدید: روندها، مسائل و چالش ها

A systematic review of knowledge management and new product development projects: Trends, issues, and challenges

چکیده
مقدمه
مرور ادبیات
مدیریت دانش
نتایج فردی
خروجی های تیمی
خروجی های سازمانی
توسعه محصول جدید
روش شناسی
یافته های تحقیق
روند انتشارات
نتیجه گیری
مسیرهای پژوهشی آتی
محدودیت ها
منابع

چکیده

هدف این پژوهش این است که نشان دهد مدیریت دانش جزئی جدایی ناپذیر از استراتژی کسب و کار است که می تواند منجر به توسعه محصول کارامدتری برای شرکت های هایتک (شرکت های با فناوری پیشرفته) شود. از آنجا که سازمان ها به این درک رسیده اند که مدیریت دانش تا چه میزان برای بقا در فضای رقابتی بازار مهم است، به طور فزاینده ای بر روش های مدیریت دانش تمرکز کرده اند. مدیریت دانش (KM) مسئول کارایی، کارآمدی و نوآوری شرکت است. نتایج پروژه، نتایج فردی و نتایج سازمانی در توسعه محصولات جدید (NPD) به دانش مرتبط و متصل هستند. بیش از 22548 مقاله در حوزه KM منتشرشده در طول 22 سال گذشته با استفاده از Scopus و Web of Science در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفت ؛ نمونه اصلی تنها به مواردی که به ادبیات KM کمک می کردند، محدود شد. R Studio و نرم افزار VOS Viewer، آمار توصیفی و رویکردهای نقشه برداری علمی را با استفاده از تحلیل هم استنادی اجرا کردند. تحلیل توصیفی، مطالعه الگوهای انتشار مقالات در طول زمان، محلی سازی جغرافیایی موسسات شرکت کننده، مجلات، پرکارترین نویسندگان، موسسات با عملکرد برتر و پراستنادترین مقالات را شامل می شد. محققین و دست اندر کاران در طول سال های اخیر توجه زیادی را به مدیریت دانش و عملکرد سازمانی معطوف داشته اند. پس از انجام، این رویکرد یکپارچه ممکن است اثر چشمگیری روی فرایندها و عملکرد سازمانی بگذارد. این مطالعه هر دو ایده KM را در ابتکارات NDP بررسی می کند. تعداد متعددی از اکتشافات جذاب به همراه توضیحاتی گسترده در خصوص جهتگیری آینده آنها، یک چارچوب مفهومی برای مطالعه و تمرین بر اساس پیشینه پژوهش ارائه شده است.

مرور ادبیات
مدیریت دانش
تعریف مدیریت دانش بحث های زیادی را در ادبیات موضوع به همراه داشته است (دسپرس و چاول، 1999). بیشترین بحث بر تمییز بین اطلاعات و دانش تمرکز داشته است (مارتنسون، 2000). اگرچه این دو می توانند به جای هم استفاده شوند، نویسندگان متعددی عنوان کرده اند که این دو، دو مفهوم کاملاً مجزا از یکدیگر هستند (مکلنرنی، 2002). معمولاً ادعا می شود که اطلاعات جزئی از دانش است، اما نه کاملاً خود آن. دانش به طور قابل ملاحظه ای یک عبارت گسترده تر است که شامل باورهای مبتنی بر اطلاعات می شود (مایر و هادریچ، 2011). همچنین، به تعهد فرد و دانش او نسبت به این ایده ها بستگی دارد که تحت تأثیر تعاملات بین فردی و توسعه قضاوت، رفتار و نگرش قرار می گیرد (المشاری و همکاران، 2002).

از سوی دیگر، دانش سازمانی شامل تخصص شرکت و درک مشترک است و بسیاری از ویژگی های مشابه را به عنوان دانش شخصی به اشتراک می گذارد (مارتینز و همکاران، 2019). یادگیری سازمانی به فعالیت ها مرتبط بوده و از طریق اطلاعات و روابط اجتماعی، درون شرکت توسعه داده شده است و فرصت رشد را فراهم می کند (آوان، 2019؛ رحمان و همکاران، 2021). این نوع دانش زیربنای KM است. پیشرفت زمانی حاصل می شود که دانش از قلمروی فرد به قلمروی سازمان جریان یابد. از آنجا که اندازه گیری و حسابرسی دانش دشوار است، کسب و کارها می بایست که به طور موفقیت آمیزی آن را مدیریت کنند تا به طور کامل از مهارت ها و تجربیات ذاتی در سیستم ها و ساختارهای خود و دانش ضمنی کارکنان خود استفاده کنند. بر اساس دی وایو و همکاران (2021)، این فرایندی است که به سازمان ها در یافتن، انتخاب کردن، سازمان دهی کردن، انتشار دادن و انتقال دادن اطلاعات حیاتی و دانش لازم برای عملیات کمک می کند.

آمیراتو و همکاران (2021) اخیراً KM را به عنوان فرایند جامع شناسایی، سازمان دهی، انتقال و استفاده از اطلاعات و مهارت ها تعریف کردند. براساس نظرسنجی انجام شده توسط فریرا و همکاران (2018)، 92.2% از صاحبان کسب و کار باور دارند که یک سیستم KM می تواند بر یادگیری کارکنان و رشد سازمانی اثر بگذارد. 66.2% می گویند که KM به آنها برای همکاری کردن به عنوان یک تیم کمک می کند. تنها 91% از کسانی که در نظرسنجی شرکت کردند باور دارند که سیستم KM آنها را در توسعه برنامه های آموزشی جدید براساس تخصصشان یاری می کند. مطابق با اوده و آیاوو (2020)، بیش از 50% از ابتکارات KM شکست می خورند ؛ زیرا شرکت ها به یک رویکرد KM که به خوبی توسعه داده شده باشد نیاز دارند. زیم و همکاران (2019)، توضیح می دهند که «به جای مدیریت دانش مرتبط، برخی کسب و کارها به مدیریت مدارک می پردازند… از آنجا که بسیاری از فناوری های KM متمرکز بر مدیریت مدارک هستند تا مدیریت دانش، این یک اشتباه بزرگ مرسوم است».

نوآوری و مصرف بازاریابی پایدار: مدارکی از خرده فروشی برخط مواد غذایی زنجیره ای سرد

Sustainable marketing innovation and consumption: Evidence from cold chain food online retail

چکیده

1 مقدمه

2 مروری بر ادبیات

3 روش شناسی

4 نتایج

5 بحث

6 نتیجه گیری

اختصارات به کار رفته در این پژوهش

منابع

چکیده

     همانطور که گزارش ها در مورد شکاف بین آگاهی و رفتارهای مصرف کننده در مصرف پایدار افزایش می یابد، اثرات خدمات نوآوری بازاریابی پایدار بر کاهش این شکاف بیشتر و بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. این مطالعه به منظور بررسی تاثیر نوآوری بازاریابی بسته بندی سریع قابل بازیافت در زنجیره سرد مواد غذایی خرده فروشی آنلاین، نظریه انتشار نوآوری، نظریه ارزش درک شده و نظریه رفتار برنامه ریزی شده را یکپارچه می کند. به بیان دقیق تر، در این مطالعه سوابق، پیامدها و عوامل میانجی نوآوری بازاریابی پایدار را در هدایت مصرف کنندگان به مشارکت در بازیافت سریع بسته بندی مورد بررسی قرار می دهیم. داده های نظرسنجی از ۵۸۱ نفر در منطقه سئول کره جنوبی جمع آوری شدند و با استفاده از مدلسازی معادله ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در این مطالعه به این نتیجه رسیدیم که پنج ویژگی انتشار نوآوری خدمات نوآوری بازاریابی پایدار (‏مزیت نسبی، سازگاری، پیچیدگی، آزمایش پذیری و مشاهده پذیری)‏ هر کدام تاثیر چشمگیری بر مشارکت مصرف کنندگان در بازیافت بسته بندی سریع دارند. در ضمن ارزش درک شده و رضایت مصرف کننده، واسطه های موثری برای ترویج مشارکت مصرف کنندگان در بازیافت بسته های سریع محسوب می شوند. این پژوهش از یک رویکرد مبتنی بر تئوری استفاده می کند تا مقالات پیشین درمورد خدمات نوآوری بازاریابی پایدار سازمانی را تقویت کند و دیدگاه های عملی در مورد اثربخشی استفاده از خدمات نوآوری بازاریابی ارائه کند تا شرکت ها به تولید پاک تر دست یابند.

مروری بر ادبیات
بسته سریع قابل بازیافت
     در این مطالعه براساس بررسی بازار کره، SMI به عنوان یک خدمات بازاریابی نوآورانه تعریف شده است که در آن خرده فروشان آنلاین زنجیره سرد از بسته بندی قابل بازیافت برای هدایت مشارکت مصرف کننده با کل فرآیند EPR استفاده می کنند. در حقیقت هدف اصلی از بسته بندی غذاهای با زنجیره سرد قابل بازیافت (‏شکل ۱)، ‏اجتناب از آسیب رساندن به محیط زیست است (هائو و همکاران، 2019). نمودار جریان اصلی خدمات SMI برای بسته بندی سریع غذای سرد قابل بازیافت، در بخش زیر نشان داده شده است (‏شکل ۲)‏. به طور خاص، خرده فروشان آنلاین برای تحویل غذای زنجیره سرد سفارش داده شده توسط مصرف کنندگان به خانه هایشان، از بسته بندی قابل بازیافت استفاده می کنند، در حالی که از خدمات SMI بسته بندی سریع قابل بازیافت برای تمایز عمودی محصولات و خدمات خود استفاده می کنند. در ضمن در لجستیک معکوس EPR، خرده فروشان آنلاین با مصرف کنندگان مشارکت می کنند تا قبل از رسیدن سفارش بعدی، بسته های سریع را در جلوی خانه هایشان قرار دهند تا کارکنان تحویل بتوانند آن ها را جمع آوری کنند (دینگ و همکاران، 2021). عنصر کلیدی خدمات SMI بازیافت معکوس است که در آن، مشتری نقطه شروع تدارکات است (کومار، 2019). درنتیجه لازم است مصرف کنندگان در خدمات SMI شرکت کنند. در واقع مشارکت مصرف کننده یک مفهوم مهم در تحقیقات بازاریابی است (برودی و همکاران، 2011). در کره جنوبی، خرده فروشان به صورت نوآورانه از خدمات SMI مبتنی بر EPR برای تحویل بدون تماس در برآورده کردن تقاضای مصرف کننده برای غذای زنجیره سرد و هدایت آن ها برای مشارکت در EPR استفاده می کنند. شایان ذکر است که EPR بخش مهمی از رفتار مصرف پایدار است. نه تنها هزینه های عملیاتی برای خرده فروشان را حفظ می کند بلکه نیازهای حفاظت از محیط زیست مصرف کنندگان را برآورده می کند و استفاده موثر از منابع کمتر از حد مورد استفاده را ترویج می دهد (وای. وانگ و همکاران، 2019). این خدمات SMI نه تنها برای مصرف کنندگان سودمند است، بلکه به توسعه پایدار صنعت خرده فروشی مواد غذایی در زنجیره سرد نیز کمک می کند. اگرچه مدل بسته سریع زنجیره سرد در میان مصرف کنندگان محبوب بوده است، اما مکانیسم های داخلی خدمات SMI که به موجب آن مشارکت مصرف کننده در EPR تشویق می شود، نامشخص است. ما معتقدیم که درک گزاره ارزش خرده فروشان آنلاین زنجیره ای سرد خدمات SMI ممکن است شکاف موجود در خدمات SMI را از طریق ترویج مشارکت مصرف کننده در تحقیقات SCB پر کند.

نظریه ها و فرضیه ها
     این پژوهش به بررسی چگونگی راهنمایی و ترویج مشارکت مصرف کننده در EPR از طریق خدمات SMI با ویژگی های انتشار نوآوری می پردازد. ما نظریه انتشار نوآوری، نظریه ارزش درک شده و نظریه رفتار برنامه ریزی شده را با هم ترکیب می کنیم تا یک مدل نظری و فرضیه این مطالعه را ارائه دهیم (‏شکل ۳)‏.

اهداف استراتژیک عاملان در سیستم های نوآوری فناورانه در حال ظهور: شواهدی از بخش پالایشگاه زیستی در آلمان

Actors’ strategic goals in emerging technological innovation systems: evidence from the biorefinery sector in Germany

چکیده

1- مقدمه

2- چارچوب (ساختار) نظری و مفهومی

3- روش انجام کار

4- نتایج

5- بحث و نتیجه گیری

ضمائم (پی نوشت ها)

پی نوشت در مورد مشارکت کنندگان در پژوهش

شناسه ی آزاد پژوهشگران و نویسندگان/مشارکت کنندگان

منابع

چکیده

     این مطالعه به بررسی اهداف استراتژیک نهفته در پس مشارکت عاملان عرصه سیستم های نوآوری فناورانه (TIS) نوظهور در فناوری های پایدار، و نحوه مشارکت آنها در رشد و بهبود عملکردهای TIS می پردازد. بر اساس شش مصاحبه تخصصی که با شرکت های مشغول در بخش پالایشگاه زیستی آلمان صورت گرفت، چهار نوع هدف استراتژیک به چشم میخورد که مشارکت شرکت های نقش آفرین در این حوزه را هدایت و جهت دهی می نمایند: (1) بهره مندی از بازارهای جدید و کسب و کارهای تازه (2) یادگیری و اطلاع از پتانسیل بازارهای جدید و کسب و کارهای تازه (3) توسعه تکنولوژی های جدید و (4) ایجاد و توسعه بازار جدید و استفاده کاربردی برای محصولات؛ علاوه بر این بین سه دسته¬ی مختلف از عاملان این حوزه تفکیک قائل شدیم: (1) دسته ای از شرکت های پیشتاز فعلی که سهم زیادی در عملکرد TIS دارد؛ (2) شرکت های یادگیرنده که سهم کمتری در این زمینه دارند؛ (3) و بنگاه های کوچک که نقش پر کردن شکاف را بر عهده داشته، و یا استارت آپ های تولید کننده دانش مکمل، یا سایر نقش آفرینان حوزه TIS را بهم وصل می کند.

چارچوب (ساختار) نظری و مفهومی
سیستم نوآوری فناورانه (TIS)
     مفهوم سیستم نوآوری، مجموعه وسیعی از چارچوب های ملی (Lundvall et al. 2002)، منطقه ای (Cooke, Uranga, and Etxebarria 1997) ، بخشی (Malerba 2002; Fassio 2015) ، و یا فناوری (Carlsson and Stankiewicz 1991) را در بر می گیرد. از آنجایی که تمرکز اصلی این مطالعه به طور خاص بر روی حوزه فناوری است، ما سیستم نوآوری فناورانه (TIS) را به عنوان چارچوب تحلیلی خود انتخاب کردیم. در دیدگاه سیستم نوآوری فناورانه، تغییرات تکنولوژیکی به عنوان فرآیندی از کنش ها و تعاملات میان مجموعه ای متنوع از نقش آفرینان فعال در حوزه تولید، گسترش و استفاده از فناوری ها، در نظر گرفته می شود (Carlsson and Stankiewicz 1991; Hekkert et al. 2007; Bergek, Jacobsson, et al. 2008). عاملان میتوانند شامل شرکت هایی در طول زنجیره ارزش بوده، و یا دانشگاه ها، ارگان های دولتی، انجمن های صنعتی، سازمان های خصوصی و غیر دولتی، کارآفرینان فردی، و کاربرانی باشند که همگی به نحوی درگیر فعالیتهایی مرتبط با فناوری مورد نظر هستند. عاملان با ایجاد شبکه های تجارتی، همکاری و یا لابیگری، به مبادله دانش، افکار و دیدگاه های خود را با یکدیگر می پردازند. بعد از آن، این نهادهای نظارتی هستند که با ایجاد مقررات، هنجارها، و روال ها، عملکرد عاملان را هدایت می کنند.

     هفت فرآیند کلیدی، موسوم به عملکرد سیستمی (توابع سیستم)، باید به درستی سر جای خود قرار گیرند تا یک سیستم نوآوری فناورانه به خوبی عمل کند (Jacobsson and Bergek 2004; Hekkert et al. 2007; Bergek, Hekkert, and Jacobsson 2008). توسعه دانش (F1) نشان دهنده میزان و وسعت پایگاه دانش بوده، که در کنار گسترش دانش، عملکردی بسیار مهمی در سیستم دارد (F2). عامل تاثیر گذار بر مسیر جستجو (F3) در رد یا انتخاب مسیر خاصی در توسعه فناوری ، تعیین کننده است. تجربه علمی کارآفرینی (آزمایش کارآفرینی) (F4) به کاوش و بهره برداری از فرصت های کسب و کار مبتنی بر فناوری و کاربرد های جدید اشاره می کند. و سه عملکرد آخر مربوط به ایجاد بازارها (F5)، میزان بسیج منابع (F6)، و توانایی مشروعیت بخشی به فناوری های جدید (F7) است.

     چارچوب سیستم نوآوری فناورانه (TIS) به منظور تحلیل نوآوری در گذر به سمت پایداری (Jacobsson and Bergek 2004; Negro and Hekkert 2008; Normann and Hanson 2018)، به ویژه در زمینه فناوری های زیست پالایشگاهی (Hellsmark et al. 2016; Bauer et al. 2017; Giurca and Späth 2017; Hedeler et al. 2020) مورد استفاده قرارگرفته است. این مطالعات در درجه اول بر مفاهیم زیست پالایشی حول محور جنگل ها و بر روی تحلیل عملکردی سطوح سیستمی با ارزیابی نقاط ضعف و قوت عملکردهای فردی متمرکز شده اند. اما به تحلیل حول محور عاملان و نقشی که عاملان دانشگاهی، دولت ها، صنعت، و جامعه مدنی در ارزش آفرینی در سیستم های نوآوری بر عهده دارند، توجه بسیار کمتری شده است (Hasche, Höglund, and Linton 2020).

پیوند شیوه های مدیریت زنجیره تامین سبز با رقابت پذیری در طول کووید 19: نقش تجزیه و تحلیل داده های بزرگ

Linking green supply chain management practices with competitiveness during covid 19: The role of big data analytics

چکیده

1- مقدمه

2- ادبیات تحقیقی، دیدگاه نظری، و فرضیه سازی

3- متدولوژی

4- نتایج و یافته ها

5- بحث و گفتمان

ضمیمه A- گویه ها/ سازه (مفهوم)

ضمیمه B- بار عاملی و بارگذاری های تعاملی

منابع

چکیده

      هرچند شیوه ی مدیریت جهانی زنجیره تأمین سبز (GSCM) توجه محققان را به طور اساسی به خود جلب کرده است، اما میزان تأثیر آن برای سیستم مدیریت زیست محیطی (EMS) و رقابت پذیری بازار در طول پاندمی کووید 19 کاملا مشخص نشده است. بنابراین، ادبیات تحقیقی موجود نشان می دهد که ارتباط مهمی بین GCSM، EMS، و رقابت پذیری بازار وجود ندارد زیرا مدیریت تأمین برای حفظ رقابت پذیری بازار حائز اهمیت است. در راستای پرکردن این شکاف پژوهشی، مطالعه ی حاضر به بررسی این مسئله می پردازد که آیا EMS رابطه ی بین شیوه های GSCM و رقابت پذیری بازار را تحت تأثیر قرار می دهد یا خیر. ما نیز نقش تعدیل کننده و میانجی واکاوش کلان داده ها و هوش مصنوعی (BDA-AI) و رویت پذیری محیطی در خصوص این روابط را از نقطه نظر پاندمی کووید 19 مطرح می کنیم. ما یک مدل پیشنهادی را با استفاده از داده های اولیه ی (N=283) حاصل از مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر رگرسیون امتحان کردیم. نتایج از تأثیر GSCM روی ESM و رقابت پذیری بازار پشتیبانی تجربی می کنند. علاوه براین، نتایج نشان می دهند که BDA-AI و رویت پذیری زیست محیطی رابطه ی مثبت بین GSCM-EMS و EMSو رقابت پذیری بازار را به ترتیب تقویت و تشدید می کنند. تحقیق پیش رو بینش های متفکرانه ای برای متخصصان زنجیره تأمین، سیاستگذاران، مدیران، و دانشگاهیان ارائه می کند که سازمان ها باید EMS، BDA-A و رویت پذیری زیست محیطی را در اولویت خود قرار دهند تا به رقابت پذیری بازار حتی در زمان های بحران مثل پاندمی کووید 19 دست پیدا کنند.

ادبیات تحقیقی، دیدگاه نظری، و فرضیه سازی
مدیریت زنجیره تأمین سبز (GSCM)
     مدیریت زنجیره تأمین سبز در زنجیره تأمین و محیط زیست طبیعی در ادبیات تحقیقی موجود توجه زیادی را به خود جلب کرده است [1، 2، 6]. مدیریت زنجیره تأمین سبز به تلاش های کاملا منسجم و هماهنگ میان فرآیندهای تجاری مثل خرید، تولید، بازاریابی، و لجستیک نیاز دارد (برای مثال مرجع [24] را مطالعه کنید). مدیریت زنجیره تأمین سبز نیازمند یک استراتژی تجاری همتراز با فرآیند زنجیره تأمین بود تا مشتریان نهایی و همچنین سایر ذینفعان را راضی و مجاب کند [11]. به طور کلی، انگیزه ی شرکت ها برای اتخاذ شیوه ها و رویکردهای تجارت سبز (GBP) به احتمال زیاد کاهش آلودگی، کاهش پسماند و استفاده از انرژی، استفاده از مواد تجدیدپذیر، و ادغام و اجرای اقدامات محافظت از منابع برای تضمین این است که محصولات/ خدمات به یک شیوه ی پایدار از لحاظ زیست محیطی ارائه می شوند [46]. برای مثال، ادبیات تحقیقی سه رویکرد کلیدی از GSCM را ارائه می کند: 1) شرکت های منفعل تسلیم حداقل منابع برای مدیریت زیست محیطی می شوند، از محصولات دارای لیبل (برچسب) که قابل بازیافت هستند و از نوآوری های انتهای چرخه برای کم کردن محصولات زیست محیطی خود استفاده می کنند، 2) شرکت های کنشگرایانه با محقق کردن به کارگیری منابع نسبتا کم برای شروع بازیافت محصولات و طراحی محصولات سبز از قوانین جدید زیست محیطی پیشی می گیرند، و نهایتا 3) در جستجوی ارزش که در این حالت شرکت ها فعالیت های زیست محیطی را یکپارچه می کنند مثل خرید سبز و اجرای ISO به صورت ابتکارات و نوآوری های استراتژیک برای استراتژی کسب و کار خود [47].

      با وجود این، ادبیات تحقیقی موجود در مورد پیامدهای مختلف اتخاذ شیوه های GSCM صحبت کرده است، با این حال، استدلال های ارائه شده مربوط به GSCM و رقابت پذیری بازار ناکافی و بحث برانگیز هستند. برای مثال، تحقیقات صورت گرفته روی GSCM یافته های نامتناقض در رابطه با اثربخشی GSCM در سازمان را ارائه کردند. محققان در مورد اینکه آیا شیوه های GSCM سودآور هستند یا خیر به اجماع نرسیدند. مطالعات موجود استدلال های نظری در تأیید هر دو استدلال و مخالفت با آن مطرح می کنند. برای مثال، از یک سو، محققان دلیل می آورند که شاید این بار مسئولیتی است بر گردن سازمان تا به مزیت رقابتی دست پیدا کند [48]. [49] نگرانی های جدی درخصوص از دست رفتن مزیت رقابتی نشان دادند زیرا شیوه های GSCM هزینه های کلی کسب و کار را افزایش می دهند. مطالعه ی دیگری نشان داد که شیوه های GSCM به احتمال قوی راندمان و کارایی عملیات را بالا می برند تا سودآوری آن را [50]. [51] نتوانست یک ارتباط قوی بین GSCM و سوآوری شرکت ها ایجاد کند.

     درحالیکه از سوی دیگر، محققان به نفع اتخاذ GSCM دلیل آوردند و براساس استدلال نظری ثابت کردند که اتخاذ GSCM عملکرد مالی سازمان را افزایش می دهد. برای مثال، فریمن [52] براساس نظریه ی ذینفع مشخص کرد که سازمان ها تبعات و پیامدهای خارجی را ایجاد می کنند که هر دو طرف (ذینفعان) را به صورت داخلی به عنوان عوامل خارجی خوب تحت تأثیر قرار می دهند. تبعات خارجی روی سازمان فشار می آورند تا سیاست های سازگار با محیط زیست را اتخاذ کرده و اتلاف منابع را کاهش دهند. تئوری ذینفعان دلیل آورد که توجه به توقعات و انتظارات ذینفعان و تأمین آن ها عملکرد سازمانی را تقویت کرده و به موجب آن سودآوری شرکت ها را افزایش می دهد [52، 53]. علاوه براین، مشخص شده است که سازمان ها احتمالا در صورتی به یک مزیت رقابتی دست پیدا می کنند که شیوه های سازگار با محیط زیست را اتخاذ کرده و به بهترین شکل از ذینفعان حمایت کنند [54]. تحقیقات کمی ادعا کردند که GSCM تأثیر غیرمستقیم روی سودآوری شرکت ها دارد. برای نمونه، فنگ و همکاران [55] مشخص کردند که GSCM هیچ تأثیر مستقیمی روی سودآوری سازمان ها ندارد زیرا عمدتا روی فرآیند عملیاتی و مدیریت منابع تأکید می کند که نمی توانند مستقیما عملکرد مالی شرکت را بالا ببرند. در بخش بعدی، ما روی بحث جاری GSCM و کووید 19 متمرکز شدیم.

تاثیر ساختار سرمایه و نوآوری بر عملکرد شرکت. اثرات مستقیم و غیرمستقیم ساختار سرمایه

Impact of capital structure and innovation on firm performance. Direct and indirect effects of capital structure

چکیده

1.مقدمه

2. مروری بر مطالعات پیشین

3. روش شناسی

4. یافته ها و بحث

5. نتیجه گیری

منابع

چکیده

در این پژوهش قصد داریم در میان شرکت های تولیدی کوچک و متوسط (‏SME ها) مکزیکی، تاثیر ساختار سرمایه و نوآوری بر عملکرد شرکت را به صورت تجربی ارزیابی کنیم و به منظور تعیین اثرات واسطه ای نوآوری، اثرات غیرمستقیم ساختار سرمایه را تجزیه و تحلیل نماییم. بر اساس مدل سازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM)، یک رویکرد کمی و طراحی مقطعی به کار گرفته شده است. برای جمع آوری داده ها از یک نمونه ۲۲۰ نفری از مدیران یا صاحبان کسب وکار در ایالت آگوئاسکالینتس در مکزیک، یک تکنیک نمونه گیری تصادفی ساده و یک پرسشنامه خودایفایی مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها حاکی از آن است که ساختار سرمایه اثر معناداری بر نوآوری و صرفا اثر غیرمستقیم بر عملکرد شرکت دارد. از آنجایی که ثابت شده است که نوآوری نقش واسطه ای کامل و معناداری در این رابطه دارد، اگر شرکت های کوچک و متوسط می خواهند عملکرد شرکتی بهتری داشته باشند، باید سطح نوآوری خود را توسعه دهند. از این رو تصمیم گیرندگان باید توجه خاصی به سرمایه گذاری مجدد سود خود داشته باشند تا سطوح نوآوری و عملکرد شرکت را توسعه دهند. 

مروری بر مطالعات پیشین

در مطالعات پیشین در زمینه مالی شرکت، ساختار سرمایه و تاثیر آن بر عملکرد شرکت بسیار مورد توجه بوده است [‏13]‏. حتی با وجود پژوهش های متعدد در مورد این موضوعات، رسیدن به توافق بر سر امور مالی و توسعه بدهی دشوار شده است [‏14]‏. نتایج تجربی گوناگون که در مطالعات پیشین مطرح شده، یک حقیقت انگیزشی مهم در این پژوهش است. تعدادی از مطالعات توانستند اثر مثبتی را ثابت کنند، در صورتی که سایر مطالعات نتوانستند یک اثر منفی را نشان دهند. تعدادی دیگر از مطالعات تجربی، یک رابطه منفی بین اهرم مالی و اثربخشی هزینه را ثابت می کنند [1]، [4]، [12]، [14]. به همین ترتیب ممکن است بعضی از مطالعات دیگر رابطه ای مثبت بیابند، مانند برگر و دی پاتی [‏15]‏ که از داده های شرکت های آمریکایی استفاده نمودند؛ و مارگاریتیس و پسیلوکی [‏16]‏ که از داده های شرکت های فرانسوی استفاده کردند. هر دوی این تحقیقات به تاثیر مثبتی بر بدهی دست یافتند و سایر تحقیقات نیز نتایج مشابهی به دست آوردند [13]، [17].

با در نظر گرفتن تجزیه و تحلیل شومپیتر، مسائل مالی یک اصل مهم در فرآیند نوآوری است [‏18]‏. با این وجود شرکت های خلاق نمی توانند دسترسی ثابتی به حمایت اقتصادی مورد نیازشان داشته باشند. عواملی برحسب ساختار سرمایه وجود دارند که در راستای اتخاذ فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) هستند. مطالعه اصلی تیتمن و وسل [‏19]‏ در این زمینه کشف کرد که ارتباطی بین ساختار سرمایه و سرمایه گذاری وجود دارد که به بدهی کمتر اشاره دارد. مینا و همکارانش [‏20]‏ نشان دادند که کسب و کارهای در حال توسعه که تکنولوژی را به کار می گیرند، به احتمال زیاد به جای حمایت مالی از طریق بدهی، دسترسی بیشتری برای استفاده از سرمایه دارند و اولویت بیشتری برای آن قائلند. به عنوان مثالی از این موضوع می توانیم پژوهشی را عنوان کنیم که توسط چن و همکارانش انجام شده است [21] و رابطه بین سرمایه گذاری در R&D و ساختار سرمایه شرکت های کوچک و متوسط تایوانی را بررسی نمود. این مطالعه به این نتیجه رسید زمانی که شرکت های کوچک و متوسط مشغول به فعالیت های تحقیق و توسعه (R&D) شرکت می شوند، شرکت ها تمایل دارند سطوح پایینی از بدهی داشته باشند. در پژوهش دیگری که نویل و لوسی [22] در ایرلند اجرا کردند، می توانیم تایید کنیم منابع داخلی به عنوان منبع اصلی تامین مالی که یک رابطه مثبت و منفی مستقیم دارد، با اهمیت است. مطالعات دیگر نیز به همین نحو یک رابطه مثبت بین ساختار سرمایه و فرایندهای نوآوری یافتند [11]، [23].

برای دستیابی به عملکرد کسب وکار، این متغیر به صورت یک استراتژی شاخص مهم در خصوص نوآوری مطرح شده است؛ از این رو لازم است تمامی تصمیم گیرندگان به اهمیت بیشتر استراتژی های نوآوری محصولات، فرایندها و سیستم های مدیریت توجه کنند تا بتوانند به مزیت های رقابتی و عملکرد بهتر دست یابند [‏24]‏. زمانی نوآوری بر عملکرد شرکت اثر مثبتی دارد که از دیدگاه کلی ارزیابی شود [24]، [25]. براین اساس فرض های زیر فرضیه پردازی می شوند: