کارآفرینی غیر قابل تعویض بر اساس توکن: یک چارچوب مفهومی

Non-fungible token-enabled entrepreneurship: A conceptual framework

چکیده

1 مقدمه

2 مفهوم سازی کارآفرینی مبتنی بر NFT

۳ نتیجه گیری

فهرست منابع

چکیده

     طوفان توکن های تعویض ناپذیر (NFT) جهان را در نوردیده است. در ابتدا NFT به عنوان یک تجربه هنری / بازی آغاز شد و در ادامه به شکل جدیدی از کارآفرینی در دنیای مجازی با فرصت ها و توانمندی های عظیم درآمد. با این حال، تحقیقات درباره جنبه کارآفرینی NFT و نقش عاملیت آن در این فرآیند محدود می باشد. من مقاله حاضر به بررسی مفهوم کارآفرینی مبتنی بر NFT (یا NFTE) می پردازد. در مقاله جاضر، ابتدا ویژگی های اصلی NFT مشخص شده و سپس NFTE تعریف گشته و درباره فرضیات مربوطه بحث شده و در نهایت چارچوب مفهومی NFTE ارائه گشته و توانمندسازهای آن بررسی می گردند. مقاله حاضر با معرفی NFTE به عنوان حوزه جدید نظری و کاربردی کارآفرینی همراه با فرصت های تحقیقاتی گسترده جدید و امکان استفاده از NFT به عنوان شیوه جایگزین تولید دانش که محققان به پدیدآورندگان NFT تبدیل می شوند، پایان می یابد.

مفهوم سازی کارآفرینی مبتنی بر NFT
     در تعریف رسمی تر کارآفرینی مبتنی بر NFT (یا NFTE) به فعالیت های کارآفرینانه ای اطلاق می گردد که از فناوری های توکن تعویض ناپذیر به عنوان توانمندساز کلیدی بهره برداری می نماید. این مفهوم سازی نشان می دهد که چگونه NFT و به صورت گسترده تر وب 3.0، فناوری های تحول آفرین و توانمندسازهای بیرونی هستند. من بر روش این شکل از توانمندسازی (دیویدسون و همکاران، 2020؛ دیویدسون، 2015) و مکانیزم ها و نقش های آن تمرکز نموده و از نظریه ساخت اجتماعی (آلوارز و بارنی، 2007) برای ارائه چارچوبی برای مفهوم سازی NFTE استفاده می نمایم (شکل ۲ را ملاحظه نمایید). در این چارچوب، توانمندسازهای بیرونی (یعنی فناوری ها و جوامع) و نمایندگی کارآفرینی با هم ترکیب شده و نتیجه کار ایده کارآفرینانه مبتنی بر NFT است که به فعالیت منجر می شود. این امر مکانیزم های متعددی (مانند تولید، فشرده سازی و حذف) را تقویت می نماید که محصولات، تشکیلات اقتصادی و نهادها را شکل می دهد که به نوبه خود به آگاهی بخشی فناوری ها، جوامع و نمایندگی می پردازد. این چارچوب دیدگاهی را ارائه می نماید که تحقیقات تجربی آتی می توانند از آن پیروی کنند.

     این چارچوب بر سه فرضیه استوار است. نخست آنکه، فناوری های NFT و NFTE نفوذپذیر (نامبیسان و همکاران، 2019) و ناقص هستند (گارود و همکاران، 2008) یعنی سیال بوده و پیوسته از نظر حوزه (یعنی بخشی، جغرافیایی و زمانی)، کارکرد، فرآیند، نتیجه، و ارزش تغییر نموده و لذا منجر به غیرقابل پیش بینی بودن و ایجاد فرصت می شوند. در ثانی، فناوری های وب 3.0 که از NFTE پشتیبانی می کنند همپوشان هستند (لئوناردی، 2011) زیرا وظایف آن ها درهم تنیده، مکمل و گهگاه رقیب است. در نهایت، مفهوم نمایندگی در NFTE توزیع شده و سیال است (ون هافتن – شیک و ویتاکر، 2022) چرا که کارآفرینان NFT باید برای بقاء و رشد به صورت پویا در جوامع از طریق معماری مشارکت با هم ایجاد شوند (ماچرزاک و مارکوس، 2013).

توانمندسازهای فناورانه NFTE: استانداردهای توکن و زیرساخت های وب 3.0
     محور ظهور NFTE، توسعه سریع بلاکچین، رمزارزها و فناوری های دیگری است که زیرساخت های وب 3.0 را تشکیل می دهند. استاندارد توکن تعویض ناپذیر 721-ERC بلاکچین اتریوم دستاوردی است که NFT را محتمل ساخته است (باماکان و همکاران، 2022). با این حال، استانداردهای توکن ناقص بوده و پیوسته در حال تکامل هستند. برای مثال، 1155-ERC در حال حاضر پدیدآورندگان را قادر می سازد تا تعداد نامحدودی از توکن های تعویض ناپذیر و تعویض پذیر (20-ERC) را در یک قرارداد هوشمند واحد دسته بندی نموده که سرعت تراکنش را افزایش داده و به فضای ذخیره سازی کمتری نیاز دارد.

ابعاد جهت گیری کارآفرینی و عملکرد شرکت های با تکنولوژی پیشرفته و تکنولوژی پایین: یک روش پیکربندی

Entrepreneurial orientation dimensions and the performance of high-tech and low-tech firms: A configurational approach

چکیده
1 مقدمه
2 پیش زمین های تئوری
3 متد
4 نتیجه گیری
5 مباحثه و نتیجه گیری
تقدیم تشکرها
ضمیمه 1. سوالات نظرسنجی
ضمیمه 2. جداول درستی
منابع

چکیده

     به منظور بررسی چگونگی تاثیر پیکربندی ابعاد گرایش کارآفرینانه (نوآوری، ریسک پذیری و پیشگامی) بر بهبود یا تضعیف عملکرد شرکت ها و بررسی پیکربندی های متفاوت در حوزه های مختلف شرکت ها، آزمون های خود را بر اساس دیدگاه گرایش کارآفرینانه انجام دادیم. در تحقیقات خود رویکرد پیکربندی را اتخاذ نموده و برای بررسی نمونه مطالعاتی که 110 شرکت کوچک و متوسط بریتانیایی را در بر دارد، تحلیل تطبیقی کیفی مجموعه فازی (fsQCA) را به کار بردیم. یافته های ما نشان می دهد که وجود سه پیکربندی می تواند موجب بهبود عملکرد شرکت شود اما تبدیل آن به چهار پیکربندی عملکرد شرکت را تقلیل می نماید، بنابراین می توان گفت همانطور که ابعاد گرایش کارآفرینانه می تواند به عملکرد شرکت کمک نماید به همان میزان نیز می تواند مانعی برای عملکرد مناسب شرکت باشد. علاوه بر این، برای شرکت هایی که از فناوری پیشرفته ای برخوردار هستند و شرکت هایی که فناوری ابتدایی دارند پیکربندی های متمایزی نتیجه بخش خواهند بود، و این امر دال بر آن است که میزان تاثیر ابعاد گرایش کارآفرینانه بر عملکرد شرکت به ماهیت شرکت بستگی دارد. یافته های این مطالعه در رابطه با نحوه پیکربندی سبد فعالیت های کارآفرینانه شرکت ها که با هدف دستیابی به عملکرد برتر انجام می شود، رهنمون های مفیدی در اختیار مدیران قرار می دهد.

پیش زمین های تئوری
گرایش کارآفرینانه و عملکرد شرکت: رویکرد پیکربندی
     تحقیقات پیشین به دو صورت مفهوم گرایش کارآفرینانه را تعریف کرده است: گرایش کارآفرینانه تک بعدی و چند بعدی. رویکرد گرایش کارآفرینانه تک بعدی «بر آنچه میان شرکت های کارآفرین رایج است» تمرکز دارد (کوین و ولز، 2019، صفحه 4). محققانی که از این رویکرد پیروی می کنند، گرایش کارآفرینانه را با تجمیع نوآوری، ریسک پذیری و پیشگامی به کار می گیرند. برای مثال، در بررسی سیستماتیک 51 پژوهش، راچ و همکارانش (2009) دریافتند که گرایش کارآفرینانه تک بعدی به شکل قابل توجهی با عملکرد شرکت مرتبط است. در مقابل، در رویکرد گرایش کارآفرینانه چند بعدی «تمرکز بر این است که چگونه شرکت های کارآفرین می توانند متفاوت عمل کنند» (کوین و ولز، 2019، صفحه 4). محققانی که از رویکرد گرایش کارآفرینانه چند بعدی پیروی می کنند، هر سه بعد گرایش کارآفرینانه را به طور مستقل بررسی می نمایند. برای مثال، کرایزر و همکارانش (2013) دریافتند که هر یک از سه بعد گرایش کارآفرینانه تاثیر متفاوتی بر عملکرد شرکت دارند. در کل هر دو دیدگاه تک بعدی و چند بعدی توجیه پذیر و مقبول هستند زیرا هر یک بر پدیده های مختلفی تاکید دارند (کوین و ولز، 2019؛ گوپتا و ولز، 2017).

     در سال های اخیر، تحقیقات بیشتری خواستار انجام مطالعاتی در جهت بررسی گرایش کارآفرینانه از دیدگاه پیکربندی بوده اند (ولز، 2016؛ کوین و ولز، 2019). یکی از دلایل آن این است که فعالیت های کارآفرینانه پرهزینه و پر زحمت هستند (لومپکین و دس، 1996)، به این معنا که به دلیل دسترسی محدود شرکت ها به منابع ممکن است قادر نباشند هر سه فعالیت را به طور همزمان دنبال کنند. به عبارت دیگر، لازم است شرکت ها برای فعالیت های کارآفرینی پیکربندی های استراتژیکی لحاظ کنند تا از استفاده بیش از حد منابع محدودی که در اختیار دارند جلوگیری نمایند. دلیل دیگر این است که فعالیت های کارآفرینانه می توانند به صورت ترکیبی بر سازمان ها تاثیر گذار باشند. به عنوان مثال، نتایج حاصل از نوآوری به این بستگی دارد که محصولات یا خدمات جدید با چه سرعتی (پیشگامی) به بازار عرضه می شوند (اوانسشیتزکی و همکاران، 2012؛ کانکورتاران و همکاران، 2013). در واقع، شواهد حاکی از آن است که نوآوری و پیشگامی تاثیر مشترکی بر عملکرد شرکت دارند (لومبرگ و همکاران، 2016). بنابراین، علاوه بر بررسی تاثیرات مشترک (گرایش کارآفرینانه تک بعدی) یا اثرات مستقل نوآوری، ریسک پذیری و پیشگامی بر سازمان ها، لازم است این مسئله را که چگونه پیکربندی های سه بعدی می‌توانند بر عملکرد شرکت تاثیر گذار باشند را نیز در نظر داشته باشیم.

     اگر چه این مسئله به خوبی پذیرفته شده است که گرایش کارآفرینانه می تواند به عملکرد شرکت کمک کند (راچ و همکاران، 2009)، اما تحقیقات نوظهور نشان داده اند که گرایش کارآفرینانه همیشه هم منجر به بهبود عملکرد شرکت نخواهد شد. به بیانی دقیق تر، بر اساس رویکرد بررسی گرایش کارآفرینانه به عنوان یک تجربه علمی که توسط ویکلاند و شفرد (2011) ارائه شده است، گرایش کارآفرینانه منجر به تغییراتی در عملکرد شرکت خواهد شد که ممکن است به موفقیت و یا حتی شکست شرکت بیانجامد. به عبارت دیگر، گرایش کارآفرینانه به سان شمشیر دولبه عمل می کند که هم می تواند منجر به بهبود عملکرد شرکت شود و هم می تواند آن را تضعیف نماید. برای مثال، پاتل و همکاران (2015) دریافتند که گرایش کارآفرینانه می تواند در نتایج حاصل از نوآوری تغییر ایجاد کند. از آنجا که بررسی نتایج نوآوری، ریسک پذیری و پیشگامی در اصل مستلزم انجام تحقیقات بوده و بازده مشخصی ندارند (مارس، 1991)، چنین استدلال می کنیم که پیکربندی های سه بعدی می توانند عملکرد بالا و یا ضعیفی را برای شرکت به ارمغان آورند. در بخش بعدی، در خصوص این امر که چگونه هر بعد گرایش کارآفرینانه می تواند به نوبه خود عملکرد شرکت را افزایش داده و یا مانعی بر سر راه آن باشد را مورد بررسی قرار می دهیم.

رویدادهای نوآورانه: ارائه محصول جدید، نوآوری و عملکرد شرکت

Innovative events: product launches, innovation and firm performance

چکیده
۱ مقدمه
۲ داده ها
۲.۱ ساخت
۳ تحلیل توصیفی
۴ طرح تحقیقاتی
۴.۱ چارچوب نظری
۴.۱ مشخصات تجربی
۵ نتایج
۵.۱ ارتباط IP گذشته با فعالیت راه اندازی
۵.۲ ارتباط IP، راه اندازی ها و عملکرد شرکت
۶ گسترش ها
۷ نتیجه گیری ها
منابع

چکیده

ما در این مقاله درباره ارتباطات بین نوآوری در سطح شرکت و رشد توضیح می دهیم. ما داده هایی را معرفی میکنیم که جنبه های دشوار از فعالیت های نوآورانه شرکتها – ارائه محصولات یا خدمات جدید- را در مناسب ترین مقیاس به تصویر می کشند. ما یک چارچوب ساده با پوشش نوآوری در سطح شرکت، ارائه محصول جدید و بهره وری درآمد را ایجاد می کنیم. سپس رابطه های مثبتی را بین ثبت اختراع های گذشته و ارائه های جدید محصول و بین ارائه های جدید محصول و عملکرد برای پانل بزرگی از شرکتهای کوچک و متوسط (SME) در انگلستان نشان می دهیم. ما در ادامه به بررسی نقش عمر، اندازه، صنعت و کیفیت محصول یا خدمات در این روابط می پردازیم. زیر مجموعه ای از شرکت های کوچک و متوسط (SME) با ارائه های جدید محصول با کیفیت بالا، نتایج ما را توضیح می‌دهند.

۱ مقدمه

در مورد نقش نوآوری در توضیح عملکرد اقتصادی، ده ها سال تحقیق شده است. نظریه رشد درون زا به توضیح رابطه های نوآوری- بهره وری در سطح کشور کمک می‌کند (لوکاس، 1988؛ رومر،1990). چارچوب های شومپیتری، نقش های ورود کارآفرینی، رقابت و تخصیص مجدد عوامل را مشخص می کنند (شومپیتر، 1962؛ آگیون و هوویت، 1992). آنها همچنین پایه های خرد سطح شرکت مرتبط با فعالیت تحقیق و توسعه، نوآوری و محصولات و خدمات جدید را ارائه می دهند (آکیگیت، 2017 را برای یک بررسی مشاهده کنید). دیدگاه های تکاملی تاکید می کنند که توانایی های شرکت بسیار متفاوت است. منابع شرکت ها با گذشت زمان انباشته می شوند و تغییر آنها دشوار است (نلسون و وینتر، 1982؛ دوسی و همکاران، 2000). این تنوع در قابلیت های شرکت، شناسایی پیش بینی کننده های میانگین عملکرد شرکت را دشوار می سازد (نیگتینگل و کواد، 2013).

۷ نتیجه گیری ها

حوزه وسیعی از ادبیات، ارتباطات بین نوآوری و عملکرد اقتصادی را بررسی می کند(رومر، 1990؛ آگیون و هوویت، 1992، کواد، 2009؛ آکیگیت، 2017). چهار جریان مطالعه تجربی، ارتباطات در سطح شرکت را باز می کنند. مجموعه ای از مطالعات از تحقیق و توسعه، ثبت اختراع ها و بررسی های نوآورانه استفاده می کنند، تحلیل های جدیدتر، از علائم تجاری، معیارهای مبتنی بر متن یا داده‌های سطح محصول استفاده می کنند. با این حال، این مجموعه از مطالعات دارای دو محدودیت هستند: غیر رسمی بودن بسیاری از فعالیت‌های نوآورانه (هال و همکاران، 2014) و محدودیت های عملی در پردازش متن غنی‌تر یا اطلاعات سطح محصول. مقاله ما به پیشرفت های عملی و تجربی در زمینه این ادبیات می پردازد. ما ابتدا معیارهای نوآورانه جدید در سطح محصول را توسعه می‌دهیم که مطالعات موجود را گسترش می دهند. دوم، نشان می‌دهیم که معیار های جدید ما معیارهای رسمی موجود IP را تکمیل می‌کنند. سوم، ما ارتباطات مثبتی بین فعالیت راه اندازی SME و درآمد به ازای هر کارگر پیدا می کنیم.‌ مهم تر از همه، ما همچنین متوجه می شویم که صنعت، اندازه، استراتژی IP و تفاوت های کیفیت راه اندازی، نتایج اصلی ما را تعدیل می‌کنند.

Abstract

In this paper, we shed new light on the links between firm-level innovation and growth. We introduce data that capture a difficult-to-observe aspect of firms’ innovative activity – new product/service launches – at scale. We show that our novel measures complement existing innovation metrics. We build a simple framework covering firm-level innovation, launches and revenue productivity. Then, we show positive linkages between past patenting and launches and between launches and performance for a large panel of small and medium-sized enterprises (SMEs) in the UK. We go on to explore the roles of age, size, industry and product/service quality in these relationships. A subset of SMEs with high-quality launches explains our results.

1 Introduction

There is decades’ worth of research exploring the role of innovation in explaining economic performance. Endogenous growth theory helps explain country-level innovation-productivity linkages (Lucas, 1988; Romer, 1990). Schumpeterian frameworks highlight the roles of entrepreneurial entry, competition and factor reallocation (Schumpeter, 1962; Aghion and Howitt, 1992). They also provide firm-level microfoundations linking R&D activity, innovation and new products and services (see Akcigit (2017) for a review). Evolutionary perspectives emphasise that firms’ capabilities vary greatly. Firms’ resources accumulate over time, and it is difficult to shift them (Nelson and Winter 1982, Dosi et al 2000). This variation in firms’ capabilities makes predictors of average firm performance difficult to identify (Nightingale and Coad, 2013).

7 Conclusions

A vast field of literature explores the links between innovation and economic performance (Romer, 1990; Aghion and Howitt, 1992; Coad, 2009; Akcigit, 2017). Four streams of empirical work unpack connections at the firm level. An established set of studies uses R&D, patents and innovation surveys; newer analyses use trademarks, text-based measures or product-level data. However, this body of work has two constraints: the informality of much innovative activity (Hall et al, 2014) and practical limits in processing richer text or product-level information. Our paper makes three practical and empirical advances on this literature. First, we develop novel product-level innovation metrics that extend existing studies. Second, we show that our new measures complement existing, formal IP metrics. Third, we find positive links between SME launch activity and revenue per worker. Importantly, we also find that industry, size, IP strategy and launch quality differences moderate our main results.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

رویدادهای نوآورانه: ارائه محصول جدید، نوآوری و عملکرد شرکت

Innovative events: product launches, innovation and firm performance

اثرات مدیریت منابع انسانی سبز بر نوآوری سبز از طریق سرمایه انسانی سبز، دانش زیست محیطی و نگرانی مدیریتی محیطی

Effects of green human resource management on green innovation through green human capital, environmental knowledge, and managerial environmental concern

چکیده

1- مقدمه

2- مروری بر پیشینه پژوهش

3- روش شناسی

4- تجزیه و تحلیل داده ها

5- بحث

6- نتیجه گیری

منابع

چکیده

     منابع فعلی موجود در حوزه مدیریت محیط زیستی بر اهمیت عملکرد کارکنان در بهبود عملکرد زیست محیطی اشاره می کنند، اما کمتر مطالعه ای به بررسی چگونگی ارتباط مدیریت منابع انسانی (HRM) با نوآوری سبز پرداخته است. این پژوهش در صدد است تا از طریق مداخله در سرمایه انسانی سبز و دانش زیست محیطی و با تعدیل دغدغه های مدیریتی زیست محیطی (MEC)، به بررسی رابطه متقابل میان مدیریت منابع انسانی سبز و نوآوری سبز (پایدار) در صنعت هتلداری بپردازد. در این مطالعه بیش از 209 نفر با رده های شغلی مختلف، از جمله کارکنان خط مقدم، و کارمندان شاغل در سطوح مدیریت غیر تخصصی (رده پایین)، مدیریت میانی، و مدیریت ارشد در هتل های زنجیره ای مختلف در پاکستان شرکت داشتند. داده ها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای جمع آوری، و با استفاده از تکنیک مدلسازی معادلات ساختاری با روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. مطابق با نتایج به دست آمده، مدیریت منابع انسانی سبز (GHRM) در نوآوری سبز سازمان ها، نقش موثر و مهمی ایفا میکند. نقش میانجی سرمایه انسانی سبز و دانش محیطی نیز از نظر آماری معنادار بود. علاوه بر این، نتایج نشان میدهد که ارتباط مدیریت منابع سبز انسانی و سرمایه انسانی سبز با MEC به عنوان یک مداخله کننده، قوی تر است. این مطالعه بر اساس نظریه سرمایه انسانی به بررسی و تحقیق در زمینه حفاظت از محیط زیست پرداخته و ضمن ارایه شواهد تجربی از روابط فرضی، به مجموعه دانش موجود در این زمینه کمک می کند. ضمن آنکه این مطالعه با پیشنهاد مواردی نظیر دانش محیط زیستی به عنوان عوامل تعیین کننده در عملکرد صنعت هتلداری، به گسترش حوزه GHRM نیز کمک میکند.

مروری بر پیشینه پژوهش
پیشینه نظری
مبنای نظری
     نظریه سرمایه انسانی برای حمایت از پیشینه نظری مطالعه به نظر مناسب و مرتبط می رسد. “نظریه سرمایه انسانی مجموعه ای از ویژگی های شخصیتی، عادات، دانش، زندگی اجتماعی، و خلاقیت را در بر میگیرد که در عملکرد کارمند در جهت افزایش ارزش اقتصادی نقش دارد” (Oostendorp, 2009). این نظریه رویکرد متفاوتی را نسبت به سرمایه انسانی در اقتصاد و چگونگی کمک آن به بهره وری سازمانی (نوآوری) ارائه میکند. معمولا سرمایه انسانی توسط واحد مدیریت سرمایه انسانی (HCM) که در حال حاضر به عنوان بخش منابع انسانی (HR) در شرکت ها شناخته می شود، محقق می شود (Rusmingsih, Widarni, & Bawono, 2021). در اجرای برنامه منابع انسانی، فعالیت و عملکرد مدیریت ارشد، بر میزان پرداختن سازمان ها به مسائل زیست محیطی تاثیر قابل توجهی دارد (Eiadat, Kelly, Roche, & Eyadat, 2008). نتایج حاصل زمانی به نفع افراد، صنایع، و جامعه خواهد بود که اولا منابع به طور موثر و کارآمد مورد استفاده قرار گرفته (Blake & Gano-an, 2020) و دوم اینکه آگاهی در مورد رویکردهای کاری، محیطی نوآورانه را ایجاد کند (Antonioli, Mancinelli, & Mazzanti, 2013).

تدوین فرضیه
مدیریت منابع انسانی سبز و نوآوری سبز
     صنعت هتلداری برای مدیریت چالش های زیست محیطی متعددی که بواسطه سیاستگذاری ها و وضع قوانین محیط زیستی با آن مواجه می شود، بایستی به طور مستمر و پویا به دنبال راه کاری تازه باشد (Yong et al., 2020). مدیریت منابع انسانی سبز به عنوان اقدامی حیاتی در راستای اجرای رویکردهای سبز، به صورت گسترده ای مورد تایید قرار گرفته، و ضمن افزایش عملکردهای زیست محیطی، به بهبود و ارتقاء آن در طولانی مدت کمک میکند (Dragomir, 2020; Ren, Tang, & Jackson, 2018). مطالعات متعددی به بررسی این موضوع پرداخته اند که GHRM چگونه و در چه زمانی عملکرد محیط زیستی را تحت تاثیر قرار دهد تا بتواند برای کسب و کارها، ایجاد کننده¬ی مزایای رقابتی باشد (Ali, Wang, Jiang, & Ali, 2019). به عنوان مثال (Guerci et al., 2016) در مطالعات خود تاکید کرده اند که مدیریت منابع انسانی سبز بر رابطه میان عملکرد زیست محیطی و فشار وارده از سوی ذینفعان تاثیر گذار است؛ این در حالی است که مطالعات کمی رابطه میان نوآوری سبز و مدیریت منابع انسانی سبز را مورد بررسی قرار داده اند. در سالهای اخیر، در پژوهشی تاثیر GHRM بر پایداری مالی درک شده (مورد نظر) در بخش هتلداری و مهمان نوازی مورد بررسی قرار گرفته است (Harb & Ahmed, 2019; O’Donohue & Torugsa, 2016).

     نوآوری سبز، نوعی از نوآوری است که در آن ضمن دستیابی به اهداف زیست محیطی در صنعت و تامین منافع زیست محیطی، پیامدهای مخرب زیست محیطی را نیز به حداقل می رساند (Liu, Gao, Ma, & Chen, 2020; Wang, Cui, & Zhao, 2021). نوآوری پذیری، تمایل و توان صنعت در پذیرش ایده ها و رویکردهای تازه، فن آوری های جدید و ایجاد و ارائه خدمات منحصر بفرد است (Bibi et al., 2022; Xiong, Khan, Bibi, Hayat, & Jiang, 2022). مطالعات قبلی، نقش موثر مدیریت منابع انسانی در افزایش دانش، توانایی ها، و قابلیت های کارکنان، و در نتیجه¬ی آن ایجاد فرآیندهای سازمانی امیدوار کننده و نوآوری در محصول را مورد تاکید قرار داده است (Seeck & Diehl, 2017). از این روی این مطالعه به بررسی اثرات مثبت GHRM بر نوآوری سبز، در سه بعد مختلف پرداخته شده است.

شرکت های چندملیتی فناوری از بازارهای در حال ظهور: تعامل رقابتی تصمیم های زمان بندی ورود بین المللی

Technology multinational enterprises from emerging markets: Competitive interplay of international entry timing decisions

چکیده

مقدمه

مرور پیشینه و تدوین فرضیه ها

منابع بازیکنان

تجربه بازیکن در یک بازی تکراری

تجربه عملیاتی

تجربه بین المللی

نااطمینانی کشور میزبان

نااطمینانی اقتصادی

ناکارایی دولتی

بازده

اثر گروگان

روش شناسی پژوهش

داده ها و روش شناسی

سنجش ها

منابع بازیکنان

تجربه ی بازیکن در یک بازی تکراری

نااطمینانی ریسک کشور میزبان

بازده

هزینه ی هدررفته

متغیرهای کنترل

نتایج تجربی

بحث

نتیجه گیری

اصالت و ارزش

محدودیت ها و پیامدهای پژوهش

پیوست

منابع

چکیده

     با توجه به اهمیت روز افزون فن آوری، پژوهش درباره ی کسب وکارهای چندملیتی (MNEهای) فن آوری نیز رو به افزایش است، اما درباره ی فن آوری در بافت تجاری بین المللی، به ویژه پیرامون زمان بندی ورود به بازار، پیشینه ی ناچیزی وجود دارد. از همین رو، این پژوهش بر پایه ی نظریه ی بازی ها این موضوع را بررسی می کند که چگونه جنبه های گوناگون کشورهای میزبان و منابع بازیکنان بر تصمیم درباره ی زمان بندی ورود به کشورهای خارجی تأثیر می گذارد. داده ها شامل 979 شرکت تایوانی فن آوری-بنیانِ فعال در صنایع خدماتی و تولیدی است که عمدتاً از مجله ی اقتصاد تایوان و پایگاه داده های بانک جهانی گردآوری شدند. یافته های تجربی نشان می دهند که منابع و تجربیات شرکت، نااطمینانی کشور میزبان، و بازده ی سرمایه گذاری همگی بر زمان بندی ورود به کشورهای خارجی تأثیر می گذارند. این پژوهش از این نظر که چه عواملی در هنگام برگزیدن زمان سرمایه گذاری در کشورهای خارجی، به ویژه برای MNEهای فن آوری از بازارهای نوظهور مورد توجه قرار می گیرند، دانش کنونی درباره ی شرکت های خدماتی و تولیدی فن آوری-بنیان را گسترش می بخشد.

مرور پیشینه و تدوین فرضیه ها
     گزینه ی بین المللی شدن یک موضوع داغ برای بسیاری از شرکت ها و سازمان ها در جهان است. از همین رو، تصمیم به ورود به بازار یک راهبرد مهم است که می تواند در آینده تأثیر شگرفی بر موفقیت یا بقای یک شرکت داشته باشد. مطالعات بسیاری به این نکته اشاره داشته اند که انتخاب یک زمان بندی ورود دارای پیامدهای مهمی است که پس از وارد شدن به یک بازار جدید بر عملکرد یک شرکت تأثیر می گذارد (ایزوب و همکاران، 2000؛ لیو و پنگ، 1998؛ ماسکرانهاس، 1992؛ ماسکرانهاس، 1997؛ پن و همکاران، 1999). برای درک این موضوع که چگونه شرکت های بین المللی، بین المللی سازی خود را پردازش می کنند، نگرانی ها در ذیل سه وضعیت جای می گیرند: مکان، زمان، و چگونگی بین المللی سازی. بسیاری از پژوهشگران به شکل های متفاوتی پاسخ داده اند، اما مطالعات اندکی به بررسی روابط میان آن ها پرداخته اند.

     درباره ی این که چگونه تصمیم یک شرکت مبنی بر ورود به بازار خارجی بر اقدامات دیگر رقبا تأثیر خواهد گذاشت، و این که چگونه خصوصیات محیطی کشور میزبان در هنگام ارزیابی سود و زیان های احتمالی می تواند بر راهبرد ورود تأثیر بگذارد، یک خلأ پژوهشی در پیشینه وجود دارد. از همین رو، مطالعه ی کنونی دستاوردهای نظری و سیاسی برای پر کردن این خلأ ارائه می کند و در این راستا، عوامل تأثیرگذار بر تصمیم های شرکت ها برای وارد شدن به یک بازار خارجی بر پایه ی نظریه ی بازی ها را بررسی می کند.

     شاکل (1946) اظهار می کند که «هنگامی که شخصی درباره ی یک موضوعی تصمیم می گیرد، تلویحاً یا ناخودآگاه طیف گسترده ای از شرایط را که مرتبط هستند، مورد توجه قرار می دهد، به این معنی که اگر هر کدام از آن ها از نظر مادی متفاوت بودند، تصمیم او ممکن است متفاوت باشد». همین موضوع هنگام به کار بستن نظریه-ی بازی ها از منظر اقتصادی رخ می دهد. تصمیم یک شرکت برای بین المللی سازی می تواند متأثر از عوامل متفاوتی باشد، که شامل عوامل درونی و بیرونی (دانینگ، 1980)، مزایای مختص به شرکت (چانگ، 1995؛ دانینگ؛ 1980)، و تجربیات شرکتبا توجه به اهمیت روز افزون فن آوری، پژوهش درباره ی کسب وکارهای چندملیتی (MNEهای) فن آوری نیز رو به افزایش است، اما درباره ی فن آوری در بافت تجاری بین المللی، به ویژه پیرامون زمان بندی ورود به بازار، پیشینه ی ناچیزی وجود دارد. از همین رو، این پژوهش بر پایه ی نظریه ی بازی ها این موضوع را بررسی می کند که چگونه جنبه های گوناگون کشورهای میزبان و منابع بازیکنان بر تصمیم درباره ی زمان بندی ورود به کشورهای خارجی تأثیر می گذارد. داده ها شامل 979 شرکت تایوانی فن آوری-بنیانِ فعال در صنایع خدماتی و تولیدی است که عمدتاً از مجله ی اقتصاد تایوان و پایگاه داده های بانک جهانی گردآوری شدند. یافته های تجربی نشان می دهند که منابع و تجربیات شرکت، نااطمینانی کشور میزبان، و بازده ی سرمایه گذاری همگی بر زمان بندی ورود به کشورهای خارجی تأثیر می گذارند. این پژوهش از این نظر که چه عواملی در هنگام برگزیدن زمان سرمایه گذاری در کشورهای خارجی، به ویژه برای MNEهای فن آوری از بازارهای نوظهور مورد توجه قرار می گیرند، دانش کنونی درباره ی شرکت های خدماتی و تولیدی فن آوری-بنیان را گسترش می بخشد.

مدیریت ارائه خدمات و برندسازی در بسترهای دیجیتال: نوآوری از طریق توسعه برند

Service Delivery and Branding Management in Digital Platforms: Innovation through Brand Extension

1. مقدمه

2. پیشینه پژوهش

3. چارچوب مفهومی و فرضیه ها

4. روش: روند کار، شرکت کنندگان و معیارها

5. نتایج

6. بحث کلی

7. محدودیتها و خط سیر تحقیقاتی آینده

چکیده

     هدف. منابع و تجارب از عواملی هستند که می توانند مزایایی را در حیطه توسعه کسب و کار در سطوح جدید ترقی احتمالی برای صاحبان پلتفرم فراهم آورند. با این وجود، آیا یک پلتفرم برنده می تواند همه اینها را با هم داشته باشد؟ یا اینکه قانون اسپندکس – صرفا توانستن انجام یک کار به معنای لزوم انجام آن نیست- نیز برای پلتفرمها صدق می کند؟ هدف پژوهش حاضر این است که با تمرکز بر نوآوری از طریق تاثیر تعمیم برند بر رضایت مشتری و وفاداری او به برند بتواند این شکاف پژوهشی را در حوزه وسیعتری از بخش خدمات کاهش دهد. طراحی/روش شناسی/رویکرد. برای تحلیل پرسشنامه ها و بررسی روابط بین سازه های موجود در مدل تحقیق پیشنهادی، از مدلسازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) استفاده شده است. یافته ها. نتایج حاکی از آن است که نوآوری خدمات از طریق تعمیم برند، تاثیر مثبتی بر رضایت و وفاداری مشتریان می گذارد. رضایت مشتری، ارتباط بین نوآوری را از طریق تعمیم برند و وفاداری به برند تعدیل می کند. اعتبار برند والد (اصلی)، نوآوری خدمات را از طریق تاثیر تعمیم برند بر رضایت مشتری و وفاداری او نسبت به برند افزایش می دهد، درصورتیکه ریسک ادراک شده می تواند این تاثیر را از بین ببرد. نوآوری مشتری سبب می شود که رضایت مشتری افزایش یابد. در نهایت، تشابه مشهود در طبقه بندی (تناسب)، رضایت مشتریان را افزایش داده و در عین حال بر وفاداری آنها تاثیر نامطلوبی می گذارد. پیامدهای عملی. این یافته‌ها، فهم بیشتری را در خصوص نوآوری و مدیریت برند در پلتفرم های دیجیتال فراهم کرده و پژوهشگران بازاریابی را به سمت مسیر امیدبخشی در بررسی اقتصاد پلتفرم سوق می دهد. اصالت/ارزش. در خصوص حالت نظری نوآوری از طریق تعمیم برند در حوزه پلتفرم دیجیتال و پیامدهای آن بر رفتار مشتری، اطلاعات چندانی در دسترس نیست. با توجه به این نقطه ابهام، نویسندگان یک موضوع کمتر کاوش شده که بر نوآوری پلتفرم دیجیتال از طریق تعمیم برند، رضایت مشتری و وفاداری به برند تمرکز دارد را انتخاب کرده اند.

2. پیشینه پژوهش
     نوآوری در زمینه دیجیتال به عنوان قدرت نفوذ فن آوری دیجیتال برای ارائه خدمات/ محصولات، فرآیند یا مدل جدید کسب و کار یا ایجاد تغییر در آنها توصیف می شود (36). مفهوم جدیدی در مقالات فن آوری دیجیتال تحت عنوان”بلوغ دیجیتال” مطرح شده است که نشان می دهد چگونه یک شرکت می تواند با طراحی و حفظ تمهیدات پیشرفته دیجیتال که تداوم نوآوری دیجیتال را افزایش می دهد، خود را بخوبی با تغییرات محیط وفق دهد (37). و نتیجه آن با توجه به ماهیت ناپایدار نیازهای کاربر، قدرت خرید او، ویژگیهای دیجیتال و ملاحظات اجتماعی و فنی، پس از شروع کار مشخص می شود (36).

     پلتفرمهای دیجیتال که در رده بازارهای خدمات الکترونیکی قرار دارند، امکان برقراری ارتباط و تراکنشهای ارزش بین طرف عرضه و طرف تقاضای حاکم را فراهم می آورند (38). اطلاعات بیشتری در مورد پلتفرمها در جدول 1 ارائه شده است. دوسوتوانی به عنوان مثال، پایگاه داده های ارائه دهنده خدمات به مشتری، اعتماد، و اعتبار برند ناشی از دو مرحله قبل، از عواملی هستند که نفوذ به بازار مکمل و بازایجاد یک محرک برای سرمایه گذاری در نوآوری مکمل را در مرحله بلوغ آن برای صاحب پلتفرم میسر می سازند (12). این امر، نقش کلیدی در رشد و ترقی یک پلتفرم دارد. با این حال، همینکه بازار اشباع شد، پلتفرم باید برای تداوم فعالیت خود از نوآوری استفاده کند تا نیازهای مشتریان جدید را برآورده کند و بتواند آنها را در مثلث پلتفرم حفظ کند (38).

     منابع دیجیتال، یک مزیت بی پایان را برای درک، تصاحب و ایجاد ارزشی جدید برای یک پلتفرم با دو اهرم”چابکی و دوسوتوانی” فراهم می‌کند (27). نوآوری در خدمات پلتفرم را می توان طبق موارد زیر دسته بندی کرد: از نظر نوآوری محصول، به عنوان مثال، “توسعه خدمات جدید، موارد جدید در بازار، توسعه لاین خدمات”؛ نوآوری فرآیند، به عنوان مثال، “انتقال اطلاعات، سطح مشترک، راه گزینی، و دفتر پشتیبانی/ مدیران”؛ و نوآوری مدل کسب و کار، به عنوان مثال، “ساختار هزینه، درآمد، رابطه جدید، منابع جدید، بازار جدید، سود، خط تولید محصول جدید و طراحی سیستم” (40). در عین حال، “نوآوری فرآیند خدمات” از “نوآوری محصول- خدمات” پشتیبانی می کند (41). به عبارت دیگر، نوآوری در یک پلتفرم بر اساس پیکره بندی (مجدد) منابع موجود، ارتباط عواملی که در اجرا نقش دارند، مدیریت مشارکت چندعاملی، و کمک به حصول ارزشهای پیشنهادی نوآورانه برای احیا و رونق بخشی سازمان ادراک می شود (42). عوامل مکمل می‌توانند از طریق شبکه ‌های دیجیتال در راس “مجموعه منابع اصلی پلتفرم” با هم ارتباط برقرار کنند تا خدمات ارزش افزوده را به شرکت‌کنندگان اکوسیستم ارائه کنند. با این حال، هدف ثانوی پلتفرم به طور کل تداوم توسعه یک “اکوسیستم نوآوری” است (43). دسته های تکمیلی در جدول 2 نشان داده شده اند.

نوآوری شرکت و سیاست های منابع انسانی: تاثیرات تعدیل کننده بافت اقتصادی و نهادی

Human resource policies and firm innovation: The moderating effects of economic and institutional context

چکیده
1- مقدمه
2- نظریه و پیش زمینه
3- روش
4- بحث و نتیجه گیری
سپاسگزاری
پیوست الف
منابع

چکیده

     این مقاله، اثرات سیاست های منابع انسانی بر نوآوری شرکت را بررسی می کند. به ویژه، من استدلال می کنم که شرکت هایی که سیاست هایی برای ترویج استقلال شغلی و پرداخت دستمزد بر پایه ی عملکرد اجرا می کنند به طور محتمل تری نوآوری را از طریق سرمایه گذاری در پژوهش و توسعه انجام خواهند داد. افزون بر این، من بر این عقیده هستم که بافت های نهادی (یعنی قوانین کار) و رقابتی (یعنی فشار واردات) که یک شرکت در آن ها فعالیت می کند، به روش های مختلف بر رابطه ی میان سیاست های منابع انسانی و نوآوری تأثیر خواهند گذاشت. این فرضیه ها با استفاده از یک مجموعه داده شامل بیش از 900 شرکت از مجموعه ی ناهمگونی از 12 کشور که بیش ترشان بازارهای نوظهوری هستند، آزموده می شوند. من پشتیبانی تجربی قدرتمندی برای نقش استقلال شغلی و سیاست های پرداخت دستمزد بر پایه ی عملکرد در ترویج نوآوری شرکت، و پشتیبانی جزئی برای اثرات تعدیل-کننده ی بافت های نهادی و رقابتیِ این رابطه می یابم.

نظریه و پیش زمینه
خلاقیت و نوآوری شرکت
     نوآوری یک پیش نیاز برای بقا، رشد و موفقیت تجاری شرکت است، و از همین رو، پی بردن به این که چه چیزی برخی شرکت ها را نسبت به بقیه خلاق تر می کند، یکی از حوزه های کلیدی پژوهش در رشته های مختلف است (شومپیتر، 1934؛ کوهن و لِوینتال، 1990). در میان تبیین های پرشمار ارائه شده و بررسی شده، پژوهشگرانِ رفتار سازمانی توجه ویژه ای به خلاقیت کارمندان، به عنوان یکی از کانال هایی که از طریق آن نوآوری در سازمان ها شکوفا می شود، مبذول داشته اند (سیرس و بابا، 2011). از آنجا که افراد خلاق از طریق یک رویه ی استخدام انتخابی و نیز انتصاب و آموزش مناسب استخدام می شوند، سازمان ها می توانند از «یادگیری اکتشافی» (شیپتون و همکاران، 2005) بهره ببرند جایی که ایده ها و اندیشه ها به طور آزاد جریان دارند و ریسک پذیری بخشی از هنجارهای فرهنگی است (باروس و لازارینی، 2002؛ اینگل و هماران، 2015).

     با وجود این، یافتن، گزینش و استخدام کارمندان باکیفیت و خلاق برای ترغیب نوآوری بسنده نمی کند. همان-گونه که پژوهشگران مدیریت یادآوری می کنند، سیاست های شرکت همچنین باید «تنظیم» شوند تا محیط کاری برای تمرکز راهبردی شرکت بر نوآوری سازگار شود. بنابراین، آمیختگی مطلوبی از سیاست ها (برای نمونه، استقلال، انعطاف پذیری، آموزش، سَبک رهبری، یا الگوهای تسهیم اطلاعات) باید برای سازمان ها لحاظ شوند تا به طور کامل از خلاقیت ذاتی کارمندان خود بهره جویند (شالی و همکاران، 2004؛ وانگ و چنگ، 2010). از همین رو، یکی از چالش های سازمانی اصلی برای شرکت های نوآور، «ایجاد فضایی برای فردیت در درون فرهنگ دیوان سالارانه، به منظور آزاد کردن پتانسیل خلاقانه ی کارمندان است» (ایوانز و همکاران، 1989، ص. 177) . در این باره، آمیختگی درست و صحیح سیاست های منابع انسانی می تواند روزنه هایی برای ترغیب خلاقیت، خطرپذیری، و نوآوری کلی کارمندان برای سازمان ها فراهم آورد.

سیاست های منابع انسانی و نوآوری شرکت
     افزون بر بهره گیری از خلاقیت کارمندان، توانایی یک شرکت برای نوآوری همچنین دارای اهرم های مهمی در سطح سازمان است (امابیل، 1988؛ بوم و همکاران، 2014) که یکی از آن ها، استفاده از رویه های منابع انسانی اختصاصی است (بلوم و ون رینن، 2011). رویه ها و سامانه های منابع انسانی که با عنوان «مدیریت کار و افراد» نام گذاری شده است، با عملکرد نوآوری سازمان ها در رشته های (حوزه های) گوناگون پیوند داده شده است.

تاثیر اینرسی سازمانی بر نوآوری مدل کسب و کار، نوآوری باز و عملکرد شرکت

Impact of organizational inertia on business model innovation, open innovation and corporate performance

چکیده
۱ مقدمه
۲ پیشینه تحقیق
۲.۱ اینرسی سازمانی
2.2 اینرسی بینش
2.3 اینرسی روانی
۲.۴ اینرسی اقدام
۲.۵ اینرسی ساختاری و اینرسی اقتصادی
۲.۶ اینرسی و سایر موانع برای تغییر
۲.۷ نوآوری باز
۲.۸ نوآوری مدل کسب و کار
۲.۹ عملکرد شرکت
۳ توسعه فرضیه ها
۳.۱ اینرسی سازمانی و نوآوری باز
۳.۲ اینرسی سازمانی و نوآوری مدل کسب و کار
۳.۳ نوآوری باز و نوآوری مدل کسب و کار
۳.۴ نوآوری باز و عملکرد شرکت
۳.۵ نوآوری مدل کسب و کار و عملکرد شرکت
۳.۶ روش تحقیق
۳.۷ تحلیل داده ها
۴ بحث و نتیجه گیری
۴.۱ پیشنهادات عملی
منابع

چکیده

طراحی مدل کسب و کار به یک منبع ضروری از نوآوری شرکت در دنیای رقابتی فعلی تبدیل می شود. نوآوری مدل کسب و کار به ایجاد نوآوری یا نوآوری مجدد مدل های کسب و کار موجود با طراحی سیستمهای ارزش آفرینی جدید، پیشنهاد گزاره های ارزش جدید، و ایجاد مکانیسم های حق مشرفیت اصلی اشاره می کند. با این حال، برای اتخاذ مدل کسب و کار نوآورانه در هر شرکت، یک مانع اساسی برای تغییر، اینرسی است و نقش آن به طور کامل بررسی نشده است. هدف این تحقیق بررسی اثر اینرسی سازمانی بر نوآوری باز، نوآوری مدل کسب و کار و عملکرد شرکت است. با استفاده از این نظرسنجی به صورت مدل تحقیقاتی، داده های ۱۶۰ شرکت فعال در صنعت فناوری اطلاعات در شهر تهران جمع آوری می‌شوند. این شرکت‌ها از طریق روش نمونه گیری قضاوتی انتخاب می شوند. فرضیه ها با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری از طریق نرم افزار smartPLS2 آزمون میشوند. بر اساس یافته ها، اینرسی سازمانی دارای رابطه منفی با نوآوری مدل کسب و کار و نوآوری باز است، اگرچه نوآوری مدل کسب و کار و نوآوری باز تاثیر مثبت بر عملکرد دارند.

۱ مقدمه

امروزه، نه تنها نوآوری یک فرایند در کسب و کار نیست، بلکه مجموعه‌ای از مولفه‌های جدید شامل نیازمندیهای ثبات دائمی، نیازمندیهای فرآیند تولید، تغییرات صنعتی و بازار و ترکیبی از جمعیت شناختی است (توتیفار تهرانپور و ژیا، 2014). بررسی های اخیر نشان می‌دهند که اهمیت نوآوری مدل کسب و کار در حال افزایش است و مدیران ارشد شرکت های جهانی پیش بینی می کنند که ضرورت آن حتی از اهمیت نوآوری در محصولات و خدمات فراتر می رود. نوآوری مدل کسب و کار یک معیار جدید است که بر اساس آن شرکت‌های پیشگام سعی می کنند تا ارزش بیشتری را برای مشتریان خود ایجاد کنند و ارائه دهند. به این ترتیب، آنها تمایل دارند تا ارزش تصاحب خود را افزایش دهند.

۴.۱ پیشنهادات عملی

با توجه به نتایج به دست آمده پیشنهادات زیر مطرح می شوند:

• ایجاد یک سیستم برای دریافت نظرات و پیشنهادات مشتری برای ارائه خدمات با کیفیت متناسب با نیازهای آنها.

• تشویق به حل مسئله گروهی برای تحریک نوآوری افراد. • استفاده از ایده‌های مناسب کارکنان که سایر کارکنان را برای مشارکت در نوآوری را تشویق می کند.

• ایجاد زیرساخت های ICT برای به دست آوردن و استفاده از دانش به روز رسانی مهندسی مجدد فرایندهای سازمانی.

Abstract

Business model design becomes an essential source of firm innovation in the current competitive world. Business model innovation refers to the creation or reinvention of existing business models by designing novel value-creation systems, proposing new value propositions, and building original value-capturing mechanisms. However, to adopt the innovative business model in any organization, the inertia to change is a substantial barrier, and its role has not been examined completely. The purpose of this study is to examine the impact of organizational inertia on open innovation, business model innovation, and corporate performance. Using the survey as the research model, data were collected from 160 companies operating in the information technology industry in the city of Tehran. These firms were selected via judgment sampling method. The hypotheses were tested using structural equation modeling technique via SmartPLS2 software. Based on the findings, organizational inertia has a negative relationship with business model innovation and open innovation; though, business model innovation and open innovation have a positive effect on the performance.

1 Introduction

Nowadays, not only innovation is not a process in businesses, but also it is a set of new components containing the permanent setting requirements, production process requirements, industrial and market changes, and a combination of the cognitive population (Tootifar Tehranpour & Zia, 2014). Recent surveys demonstrate that the importance of business model innovation is undergoing an increasing trend, and the chief managers of the global corporations predict that its necessity will even surpass the importance of innovation in products and services. Business model innovation is a new criterion based on which the pioneer companies try to create and deliver more value for their customers. In this way, they tend to increase their takeover value.

4.1 Practical suggestions

Regarding the obtained results, the following suggestions are proposed:

Creating a system for getting the customers’ opinions and suggestions for providing services with a higher quality proportional to their needs.

Encouraging group problem solving for stimulating individuals’ innovation.

Applying the employees’ appropriate ideas, which encourage other employees for participation in innovation

Creating ICT infrastructures for getting and using updated knowledge of organizational processes reengineering

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تاثیر اینرسی سازمانی بر نوآوری مدل کسب و کار، نوآوری باز و عملکرد شرکت

Impact of organizational inertia on business model innovation, open innovation and corporate performance