مقاومت در برابر تامین مالی جمعی در میان کارآفرینان: دیدگاه مدیریت تاثیر

Resistance to crowdfunding among entrepreneurs: An impression management perspective

چکیده
مقدمه
مرور مقالات و ایجاد یک مدل اولیه
سرمایه گذاری جمعی به عنوان یک مکانیزم مالی کارآفرینی
سرمایه گذاری جمعی و مدیریت برداشت
مدل سازی مقاومت در برابر سرمایه گذاری جمعی کارآفرینی
روش
انتخاب مورد: کارآفرینان در ایرلند
جمع آوری داده و تجزیه و تحلیل
یافته ها و ساختار فرضیه
مقاومت کارآفرینان در سرمایه گذاری جمعی
ارزش درک شده توسط کارآفرین از سرمایه گذاری جمعی و تاثیر آن بر مقاومت
درک کارآفرینان از IM تاثیر آن بر مقاومت
بحث
نتایج تحقیق
مفاهیم کاربردی
جمع بندی
منابع

چکیده
سرمایه گذاری موضوع مهیجی برای محققان در زمینه کارآفرینی است. بینندگان و پیشگامان اولیه به استراتژی های ارائه شده جدید در زمانی اشاره می کنند که از تنگناهای بودجه بتوان عبور کرد و اعضای جمعیت بتوانند به زودی در توسعه مشارکت کنند. هنوز هم اگر به درستی ثابت شود که سرمایه گذاری عامل مزاحمی برای کارآفرینان است، باید تلاش های بیشتری انجام داد تا افراد غیر قابل پذیرش شناسایی شوند. این مطالعه به مدلسازی مقاومت کارآفرینان نسبت به سرمایه گذاری جمعی با استفاده از یک دیدگاه مدیریتی می پردازد. یک مطالعه موردی از 20 کارفرما پیشنهاد کرد که مقاومت تحت تاثیر ترس کارفرمایان از افشا، ترس از شکست مشهود و ترس از ناامیدی قرار می گیرد.

مرور مقالات و ایجاد یک مدل اولیه
سرمایه گذاری جمعی به عنوان یک مکانیزم مالی کارآفرینی
سرمایه گذاری جمعی ایجاد شده تا به کسب و کارها اجازه دهد سرمایه را از راه های مختلف دریافت کنند (Haas et al., 2014;Beaulieu et al., 2015) برخی مدل ها پاداش سرمایه گذاری را با کالاهای مادی یا محصولات فروخته شده پرداخت می کنند (مانند Kickstarter و IndieGoGo)، در حالی که دیگران سرمایه گذاری اینچنین را بنا به دلایل بشردوستانه یا اجتماعی تشویق نمی کنند (مانند Razoo، Fundrazr). دیگران پاداش سرمایه گذاری را به صورت تاخیر در سود پول می دهند نه به شکل وام های ناامن مبتنی بر بهره (مانند LendingClub، LinkedFinance) یا از طریق اجازه دادن به کسب و کارها برای فروش کیفیت (مانند Crowdcube, Seedrs). اخیراً، کسب و کارهایی شروع به کار کرده اند که در داخل شبکه شخصی خود به طور مستقیم مبتنی بر فناوری های سرمایه گذاری جمعی هستند تا اینکه مرتبط با پلتفورم های درجه سوم سرمایه-گذاری جمعی باشند (مانند صنایع فضایی رابرت). در چنین موردی، سرمایه گذاری جمعی به افراد یا کسب و کارها اجازه می دهد تا در مقابل برخی تعهدات این افراد یا کسب و کارها، ارتباط آزادی با اهدا کننده این کمک های مالی داشته باشند.

مزایای استراتژیک سرمایه گذاری جمعی برای کارآفرینان هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم است. از نظر مستقیم، مقادیر کوچکتر مورد نیاز برای هر سرمایه گذار نشاندهنده فرصت هایی برای استارت آپ هایی است که در حالت های رایج بسیار پر ریسک هستند، به طوری که محتمل تر است که سرمایه گذارهای جدید در مقادیر کمتر سرمایه گذاری کنند (Higgins, 2012; Stemler, 2013)، برای حمایت از توسعه نمونه کارها (Ley and Weaven, 2011) یا بنابه دلایل ایدئولوژیک یا شخصی (Gambardella, 2012; Kuppuswamy and Bayus, 2013) خواهد بود. به طور غیرمستقیم، کمک های مالی مشتریان بالقوه یک سرمایه گذاری احساسی و شخصی دراز مدت را در شرکت تشویق می کند (Ordanini et al., 2011) و ممکن است مشارکت و تحقیق بازار به عنوان بخشی از نوآوری افزایش یابد (Burtch et al., 2014). علاوه بر این، در رابطه با توسعه محصولات از طریق سرمایه گذاری جمعی می توان گفت که فروش افزایش می یابد، چنانچه در چندین پروژه با مشخصات بالا مشاهده شد، مانند ساعت هوشمند Pebble و هدست واقعیت مجازی Oculus Rift.

هنوز هم دامنه جمعی که در آن فناوری های سرمایه گذاری جمعی عمل می کنند نیز پیچیدگی هایی را در کسب و کارهای جدید نشان می دهند. سرمایه جمعی به عنوان دارایی مهم کارآفرینان تلقی می شود (Davidsson and Honig, 2003) و به این معناست که تا چه حد مدیریت تصویر اجتماع آن هابرای موفقیتشان حیاتی است (Baron and Markman, 2003; Nagy et al., 2012). این مسئله نشان می دهد که سطح گفتگوی جمعی و به اشتراک گذاشتن اطلاعات مورد نیاز سرمایه گذاری جمعی ممکن است بیانگر دغدغه قابل توجه کارآفرینان باشد. در نتیجه، هدف این مطالعه ارزیابی میزان نگرانی در رابطه با مدیریت برداشت است که ممکن است بر مقاومت کارافرینان برای سرمایه گذاری جمعی تاثیرگذار باشد.

ناهنجاری شکاف قیمت در بازار سهام ایالات متحده: کل داستان

Price gap anomaly in the US stock market: The whole story

چکیده
1- مقدمه
2- ادبیات موضوع
3- داده ها و روش تحقیق
4- نتایج
5- نتیجه‌گیری
منابع

چکیده
در این مقاله عدم‌تعادل‌های ناشی از شکاف قیمت در بازار سهام ایالات متحده (متشکل از بازارهای داوجونز، اِس‌اَندپی500 و نزدک) که دوره 1928 تا 2018 را پوشش می‌دهد، تحلیل می شود. این مقاله با هدف بررسی اینکه آیا شکاف‌های قیمتی باعث ایجاد ناکارآمدی در بازار می‌شود یا خیر، تدوین شده است. شکاف قیمت زمانی رخ می‌دهد که قیمت بازگشایی روز جاری با سفارش بسته‌شده روز قبل از بازگشایی بازار متفاوت باشد. چندین فرضیه با استفاده از آزمون‌های مختلف آماری (Student’s t-test،ANOVA ، Mann-Whitney test)، تحلیل رگرسیون و روش‌های ویژه‌ای مانند بازده تجمعی اصلاح‌شده و رویکردهای شبیه‌سازی معاملات، آزمایش می‌شوند. ما شواهدی محکم در مورد حرکت غیرعادی قیمت سهم پس از شکاف قیمتی به‌وجود آمده پیدا می‌کنیم. مشاهده می‌کنیم که در طی یک روز شکاف قیمت‌ها در جهت شکاف ایجادشده تغییر می‌کنند. یک استراتژی معاملاتی مبتنی بر این ناهنجاری از این جهت کارآمد بود که نتایج آن تصادفی نبوده است و این‌که نشانگر کارآیی این بازار نیست. اثر حرکت موقت بود و هیچ شواهدی از فصلی‌بودن شکاف قیمت پیدا نشد. سرانجام اینکه، نتایج ما نیز برخلاف این تصور عامیانه بود که شکاف قیمت‌ها پر می‌شود.

2- ادبیات موضوع
طبق گفته فاما (1965، 1970) بازاري كه در آن تصميمات سرمايه‌گذاري با فرض اينكه قيمت‌هاي ضمني “به‌طور کامل” تمام اطلاعات موجود را منعكس مي‌كند، اتخاذ مي‌شود، مي‌تواند كارآمد تلقي شود. علاوه بر این، میزان انعکاس اطلاعات در قیمت اوراق بهادار را می‌توان به دو شکل مختلف طبقه‌بندی و آزمایش کرد، یعنی شکل ضعیف که فقط اطلاعات تاریخی بر اوراق بهادار تأثیر می‌گذارد و شکل قوی درجایی‌که یک سرمایه‌گذار اطلاعات خصوصی در مورد قیمت یک اوراق بهادار دارد. بنابراین ، EMH به سادگی این ادعا است که اطلاعات “به طور کامل” در قیمت‌های اوراق بهادار منعکس می‌شوند، یعنی هیچ سرمایه‌گذاری فرصتی برای سودآوری از طریق آربیتراژ ندارد.

با این حال آکرلوف و شیلر (2009)، گروسمن و استیگلیتز (1980)، لو (1991)، ماندلبروت (1963)، شیلر (2000) و شوورت (2003) موارد متعددی از EMH را به دلایل زیادی به چالش کشیده‌اند. در یک سطح نظری (گروسمن و استیگلیتز، 1980) استدلال می‌کنند که اطلاعات در واقع هزینه‌بر هستند، بنابراین قیمت‌ها نمی‌توانند تمام اطلاعات موجود را به طور کامل منعکس کنند. آکرلوف و شیلر (2009) و شیلر (2000) رفتارهای غیرمنطقی سرمایه‌گذاران مانند وحشت توده‌ای را به عنوان یک استدلال اصلی علیه EMH برجسته می‌کنند. شوورت (2003) نشان می‌دهد که چگونه ناهنجاری‌های اساسی بازار پس از کشف از بین می‌روند، زیرا نمایندگان بازار این استراتژی‌های نابهنجار را اجرا می‌کنند. برخی دیگر مانند ماندلبروت (1963) از نظر تجربی نشان می‌دهند که توزیع قیمت از توزیع دنباله‌دار و حافظه طولانی‌مدت رنج می‌برد.

سه نوع عدم‌تعادل در ادبیات این موضوع مورد بررسی قرار گرفته است؛ 1) ناهنجاری های فصلی، 2) اندازه و 3) قیمت (نگاه کنید به یاکوبسن، مامون و ویسلتاناچوتی، 2005). به گفته بیلدیک (2004) عدم‌تعادل‌ها نشان‌دهنده ناکارآمدی یا ناکافی‌بودن بازار در مدل قیمت‌گذاری دارایی اساسی است و پس از کشف به دلیل انطباق معامله‌گران با موجودیت آنها ناپدید می‌شوند. دلایل بی‌شماری برای وجود عدم‌تعادل‌ها وجود دارد، به عنوان مثال باسو (1977) با کشف اینکه ارزش سهام دارای ریسک بالاتر دارای بازده تعدیل‌شده بالاتری در مقایسه با سهام بنیادی است، عدم‌تعادل‌های قیمتی را شناسایی کرد.

آیا بین فرهنگ و توسعه اقتصادی رابطه درون زا وجود دارد؟

Is there an endogenous relationship between culture and economic development?

چکیده
1. مقدمه
2. پنجابی‌ها در سوتهال لندن
3. گجاراتی‌ها در ومبلی، لندن
4. روش‌ها
5. پاسخ‌های پرسشنامه
6. حفظ فرهنگ از طریق جداسازی در مقابل نهادینه‌سازی
7. تفکیک پایداری فرهنگی و نهادینه‌سازی
8. بحث و تبادل نظر
9. نتیجه
منابع

چکیده
شواهد برگرفته از دو جامعه حاکی از مسیرهای واگرای توسعه‌ی اقتصادی هستند. یکی از این مسیرها، فرهنگ را در فعالیت‌های اقتصادی تلفیق می‌کند و دیگری چنین نمی‌کند. اگر درون‌زایی را نتوان مفروض دانست، آیا اهمیت فرهنگ برای فعالیت‌های اقتصادی، بر ثبات و پایداری آن تاثیر می‌گذارد؟ علیرغم غلبه‌ی فرهنگ در جامعه‌ی اول، هنجارهای اجتماعی، نشانه‌ها و نمادهای اخلاقی، نه احتمال دارد که شکوفا شوند و نه احتمال دارد که حفظ شوند. برخلاف انتظارها، در زمینه حفظ فرهنگ از طریق راهبردی که جداکننده‌ی هویت اجتماعی از فعالیت‌های اقتصادی است، گروه دوم ظاهراً موفق‌تر است.

2. پنجابی‌ها در سوتهال لندن
سوتهال منطقه‌ای به مساحت 10 بلوک مربع را پوشش داده است. معمولاً از آن بعنوان «هندوستانی کوچک» در لندن یاد می‌شود. سوتهال میزبان تعداد معدودی سفیدپوست است (من سه سفیدپوست را در روز اول توانستم بشمارم)، زبان انگلیسی در این منطقه به‌ندرت شنیده می‌شود و اکثر فروشگاه‌ها منحصراً کالاهای مصرفی هندی دارند. سفیدپوست را در روز اول توانستم بشمارم)، زبان انگلیسی در این منطقه به‌ندرت شنیده می‌شود و اکثر فروشگاه‌ها منحصراً کالاهای مصرفی هندی دارند. هیچکدام از فروشگاه‌های بزرگ زنجیره‌ای بریتانیایی در این منطقه وجود ندارد و هیچ رستوران زنجیره‌ای بریتانیایی نیز در آن نیست، در عوض خیابان‌ها پر از کسب‌وکارهای کوچکی هستند که مالکانشان تجار هندی هستند. مالکانشان تجار هندی هستند. مغازه‌ها غالباً تبلیغات خود را به زبان پنجابی و انگلیسی انجام می‌دهند اما دیدن تابلوهایی که فقط به زبان پنجابی باشند، غیرمعمول نیست. در این محله، طیف کاملی از نیازهای مشتری برطرف و خدمات به مشتری ارائه می‌شود؛ مغازه‌های خوراکی، ادویه‌جات، لوازم خانگی، آژانس‌های مسافرتی، دفاتر ازدواج، بانک، خواربارفروشی، دفاتر بیمه، اسنک‌فروشی، مغازه‌های پوشاک و جواهرات، مغازه‌های موسیقی، رستوران و مرکز اطلاعات دولت. هر روز عصر، خصوصا در اواخر هفته، پیاده‌روها نیز از میزهایی پر می‌شوند و مردم اطراف و داخل مغازه‌ها ازدحام می‌کنند و ورانداز می‌کنند اجناسی را دست‌فروش‌های پیاده‌روها عرضه می‌کنند، مثل نوار، کتاب و بدلیجات. روزنامه‌فروشی‌های زیادی در محله پنجابی‌ها وجود دارد و هر یک حاوی روزنامه‌های آسیایی به زبان پنجابی، هندی و اردو و روزنامه‌های انگلیسی‌زبان نظیر آسیاتایمز و عصر آسیا هستند. سوتهال ایستگاه رادیویی خود به نام سانرایز رادیو را دارد که 24 ساعت شبانه‌روز برنامه پخش می‌کند و 381000 آسیایی را در لندن و سه‌برابر این تعداد را در خارج از لندن پوشش می‌دهد.

سوتهال که در شاخه‌ی ایلینگ لندن واقع است، یکی از پنج عضور آسیای جنوبی پارلمان بریتانیا به نام پی.اس خبرا را دارد که بعنوان رییس انجمن کارگران هندی نیز فعالیت می‌کند، انجمنی که در سوتهال مستقر است. انجمن کارگران هندی در 3 مارس 1957 شکل گرفت و این انجمن نخستین مهاجران لندنی را تشکیل می‌داد که این سازمان را بعنوان سرآغاز اجتماعی و اقتصادی برای سیک‌های پنجابیِ تازه‌وارد، تشکیل دادند. امروزه این انجمن نقش یک مرکز ملاقات برای ساکنان محله‌ی هندی‌ها است که در آن می‌توانند در زمینه مشکلاتی نظیر مهاجرت و ویزای سفر کمک بگیرند و از ام‌پی خبرا درخواست کمک نمایند. آنسوی خیابان در روبروی این انجمن، یکی از باشکوه‌ترین خانه‌های محله‌ی هندی‌ها قرار دارد. این مکان اتاق بازرگانی سوتهال است که کاملاً توسط هندی‌های پنجابی اداره و مدیریت می‌شود. «گام بعدی سوتهال» یک مرکز کمک‌رسانی اقتصادی و اجتماعی است پرسنل آن فقط هندی هستند. هیچ‌یک از آگهی‌های کاغذی آنها به زبان انگلیسی نبود و درواقع من نیز قط با کمک وکلایی که بیرون ساختمان حضور داشتند، سرانجام توانستم اجازه کسب اطلاعات درباره‌ی خدمات آنجا را دریافت کنم. تا قبل از آن، منشی‌ها تاکید می‌کردند که هدف هیچ‌یک از خدماتشان کمک به من نیست و هیچ‌کسی نمی‌تواند با من ملاقات کند.

تئوری شومپیتر در مورد توسعه اقتصادی چقدر تکاملی است؟

How evolutionary is schumpeter’s theory of economic development?

تئوری تکاملی چیست؟
«تئوری توسعه اقتصادی»- ارزیابی بحرانی
تجارب آمریکا و بازگشت به تاریخ گرایی
نتیجه‌گیری
منابع

علی‌رغم کارهای برجسته جوزف ا. شومپیتر از نظر ارجاعات، چیزی مانند مکتب شومپیتر در اقتصاد وجود ندارد- حتی با وجود این که در دوران تصدی وی در دانشگاه هاروارد از سال 1932 تا زمان مرگش در سال 1950، شومپیتر شاگردان بسیار با استعدادی داشت. از جمله شاگردان او که فقط به ذکر چند مورد می‌پردازیم عبارتند از برگسون ، ژرژسو-روژن ، گودوین ، هیرشلیفر ، موسگریو ، ساموئلسون ، استولپر و توبین – که به نوبه خود اقتصاددانان برجسته‌ای بودند، اگرچه کلاس‌های شومپیتر را تحسین نمی‌کردند، با علاقه از آن یاد می‌کردند. با این حال، در تحقیقات‌شان، راه‌های متنوعی را پشت سر گذاشتند بدون آنکه بیش از حد، اندیشه شومپیتر را بر توسعه سرمایه‌داری مدرن اعمال کنند. دلیل آن که در اینجا ارائه خواهد شد، این است که شومپیتر هیچ سیستم نظری قطعی را برای شاگردان خود، مانند میل یا مارشال که در قبل از خودش و ساموئلسون پس از خودش مرده بودند، باقی نگذاشته بود. آنچه او به جا گذاشت این بود كه با موضوعات بسیار گسترده‌ با روشی نسبتاً الكترونیكی روبرو شوند، هرچند كه با چارچوب و جهان‌بینی اقتصادی متمایز با آن تفسیر شود.

بدون شک دو اثر بسیار عالی و اصلی او عبارتند از نظریه توسعه اقتصادی (1912/1934) و سرمایه داری، سوسیالیسم و دموکراسی (1942) – که شومپیتر در آنها به وضوح جهان‌بینی خود را آشکار می‌کند. به نظر می‌رسد این جهان‌بینی تا حدودی با تجربه تاریخی خود شومپیتر درباره روند رشد اقتصادی ناپایدار و نامتعادل در دوره «ترویج» و گسترش سریع صنعت در اروپا در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، و بخشی نیز از تأثیر و بازگرداندن آموزه‌های عامه‌پسند مارکسیستی توسعه سرمایه‌داری مستعد بحران شکل گرفته است. توسعه اقتصادی سرمایه‌داری ضمن عبور از رونق و بحران‌ها، رونق و رکود اقتصادی، سطح پیشرفت اقتصادی ناشناخته‌ای را در تولید، مصرف، ارز و حتی در بستر نهادی اقتصاد ایجاد کرده بود. هرگونه تلاشی برای نظریه‌پردازی سوابق تاریخی (و در واقع، توسعه مداوم آن زمان) به آسانی می‌تواند نقش نوآوری‌ها و کارآفرینی و تغییر اقتصادی مداوم در تمام سطوح اقتصاد را در نظر گیرد. با این حال، هنگامی که شومپیتر جوان در حال نوشتن بود، تمام این مفاهیم و مفروضات نظری مربوطه، در بهترین حالت، در حاشیه تئوری اقتصادی به شکلی آزادانه‌ای مورد بحث قرار می‌گرفت. در حقیقت، این مفاهیم در خارج از الگوی نیوتنی برگرفته از اقتصاد همیشه متعادل و ایستا بود، الگویی که تحت تأثیر نویسندگانی چون جونز ، والراس ، ادگورث ، پارتو ، کلارک و مارشال بوده و تا اوایل قرن بیستم پایبندی روزافزونی بدست آورد.

تئوری تکاملی چیست؟
مفهوم تکامل از مباحث اواخر قرن 18 و اوایل قرن نوزدهم در فلسفه و علوم اجتماعی است (مرجع: شومپیتر، 1954: قسمت سوم، فصل 3؛ بولر ، 1989: فصل 3 و 4). در عوض ، مفاهیم مدرن تکامل معمولاً با تئوری جدید و بسیار موفق‌تر نسبت به داروین در انتخاب طبیعی با همه پسوندهای قدرتمند آن در زیست‌شناسی مشخص می‌شوند. این مسأله در اقتصاد نیز صادق است که در آن اغلب، توصیفی از رویکرد تکاملی با مراجعه به تئوری داروینی در زیست‌شناسی تکاملی انجام می‌شود- معمولاً به روش قیاس (مثلاً بولینگ ، 1981؛ نلسون و وینتر ، 1982؛ هاجسون ، 1993). قدرت توضیح نظریه داروین (نئو) در رابطه با پدیده‌های تکاملی درون زیستی را به آسانی می‌توان انکار کرد، اما اهمیت آن برای حوزه انسانی، جایی که هوش و نیت انسان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، نامشخص بوده و مورد اختلاف است. به جای بحث درباره مناسب بودن انتقال قیاس‌های بیولوژیکی برای اقتصاد، با وجود تمام خطرات ناشی از آن، بحث درباره مفهوم و شکل رویکرد تکاملی برای اقتصاد بهتر، روشی است که بر اساس مفهوم تعمیم‌یافته تکامل پایه‌گذاری می‌شود.

بر این اساس، با معرفی تحول کلی تکامل به عنوان انتقال اطلاعات در طی زمان سیستم تحت بررسی، آغاز می‌کنیم. چنین سیستمی ممکن است جمعیتی از موجودات زنده، مجموعه‌ای از افراد در حال تعامل مانند اقتصاد یا برخی از قسمت‌های آن، یا حتی مجموعه‌ای از ایده‌های تولید شده توسط ذهن انسان باشد (پاپر ، 1972). تحول خود به خودی که در اینجا مورد بحث قرار می‌گیرد، به دنبال عادات است، اما این قوانین بسیار ضعیف هستند تا امکان پیش‌بینی مطمئن از نتایج آینده تکامل را فراهم کنند. تکامل، فرایندی «باز» و منعکس‌کننده ظرفیت سیستم برای ارائه تازگی است، اما همانطور که مفهوم جدید بودن نشان می‌دهد، تنها راهی که انتظار می‌رود این در آن اتفاق رخ دهد، پیش‌بینی آن به صورت عادی است، نه خود نتیجه.

اثرات شوک های نفت خام بر رفتار تغییرات بازار سهام: رویکرد تغییر ساختار

The effects of crude oil shocks on stock market shifts behaviour: A regime switching approach

چکیده
1. مقدمه
2. داده ها و روش
3. انتخاب مدل و نتایج تخمین
4. خلاصه و سخنان پایانی
قدردانی ها
مراجع

چکیده
در این مقاله مدل سوئیچینگ- مارکوف EGARCH دو ساختاری را که توسط هنری [هنری ، او. ، 2009] معرفی شدارائه کردیم.. هنری. او در سال 2009 مدل سوئیچینگ ساختار را با توجه به رابطه‌ی برقرار شده بین بازده‌های سهام و نرخ‌های بهره‌ی کوتاه مدت تعریف نموده است (ژورنال خدمات بانکی و مالی، شماره‌ی 33 ، 405-414).هدف ما این است که رابطه موجود بین شوک‌های قیمت نفت خام و بازارهای سهام را مورد بررسی قرار بدهیم. با اعمال این مدل روی بازارهای سهام کشورهای انگلیس، فرانسه، ژاپن در محدوده‌ی زمانی تحت نمونه گیری (از ژانویه‌ی 1989 تا دسامبر 2007) به نتایج مطلوبی دست یافته‌ایم. ما موفق به شناسایی دو دسته از سری‌های رفتاری شده‌ایم. یکی از آن‌ها نشان دهنده‌ی ساختاری با میانگین کم و واریانس بالاست ، در حالیکه سری دوم به ساختاری با میانگین بالا/ واریانس کم اختصاص یافته است. همچنین شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه دوره‌های رکودی رایج با ساختارهایی با میانگین بالا/ واریانس کم تلاقی دارد. علاوه بر این، این امکان را در نظر گرفته‌ایم که بازده‌های واقعی سهام و احتمال جابه جایی از یک ساختار به ساختاری دیگر به متغیر “افزایش خالص بهای نفت” بستگی دارند. نتایج نشان می‌دهند که افزایش قیمت نفت، تأثیر زیاد و معناداری را روی نوسانات بازدهی سهام و نیز احتمال جابه جایی/ تعویض ساختارها به جا خواهد گذاشت.

2 داده‌ها و متدولوژی
2-1 : داده‌ها، مشخصات متغیرها،تحلیل اولیه
در این مطالعه از بازده‌های واقعی سهام سه کشور صنعتی مهم یعنی ژاپن (نیکی 225)، انگلیس (FTSE100) و فرانسه (CAC40) سود برده‌ایم. قیمت نهایی دو محصول مهم نفت خام را نیز لحاظ کرده‌ایم. این قیمت‌ها به عنوان قیمت آمریکایی سهام نفت سبک وست تگزاس اینترمدیت (WTI) و نفت برنت بیان شده بر حسب دلار در بشکه بیان می‌شوند. دوره‌ی نمونه شامل فراوانی ماهیانه است از ژانویه‌ی 1989 تا دسامبر 2007 برای مجموعاً 228 مشاهده است. سری‌های زمانی قیمت CO از اطلاعات وزارت انرژی آمریکا استخراج شده‌اند (اداره‌ی اطلاعات انرژی). سری‌های شاخص سهام از پایگاه داده‌ی آمار مالی بین المللی (IFS) استخراج شده‌اند . بازده‌های دارایی‌های بازار سهام به شکل زیر محاسبه می‌شوند :

در این رابطه P(t) قیمت سهام در ماه t است. برای هر کشور، بازده‌های واقعی سهام به عنوان تفاوت بین بازده‌های ترکیبی پیوسته شاخص قیمت سهام و نرخ تورم مبتنی بر تفاوت لگاریتمی در شاخص قیمت مصرف کننده تعریف می‌شوند.شاخص‌های قیمت مصرف کننده از پایگاه داده‌ی OECD استخراج شده‌اند. به این دلیل از سری‌های زمانی ماهیانه استفاده می‌کنیم چرا که بر این عقیده هستیم تغییرات ساختاری در گذر زمان با دقت بیشتری شناسایی می‌شوند. از سوی دیگر ، داده‌های فصلی دارای مشاهدات کافی نیستند و تحلیل در دوره‌های بحران را بی ارزش می‌کنند ، چرا که بحران‌ها معمولاً کوتاه مدت هستند.از سوی دیگر داده‌های روزانه دارای نویز بسیار بالایی هستند و نتایج تخمینی مبهمی را در پی خواهند داشت (راچموند و سوسمل ، 1998). این شرایط با ترسیم سری بازده‌های ماهیانه برای سه بازار سهام قابل مشاهده هستند (شکل 1). همانطور که در شکل 1 مشاهده می‌شود، پنل عمودی سمت راست با بازدهی منفی بزرگ در طول نمونه همراه می‌شود. این جنبه نشان داده که تغییرات ساختار در این دوره رخ می‌دهند.انتخاب متغیر قیمت نفت مهم است . با توجه به مطالعه‌ی همیلتون (1996)، ما متغیر افزایش خالص قیمت نفت (NOPI) را انتخاب می‌کنیم و قیمت فعلی نفت را به ارزش آن در سال – و نه ماه قبل نسبت می‌دهیم.به بیان دقیق‌تر، این متغیر برابر با تفاوت بین قیمت نهایی ماهیانه‌ی فعلی نفت و مقدار حداکثری سال قبل بوده و در این حالت مثبت است، در غیر اینصورت صفر است.NOPI به شکل زیر تعریف می‌شود.

به عبارتی دیگر، فرض می‌شود تغییرات قیمت نفت روی اقتصاد تاثیرگذار هستند، تنها در مواقعی که نفت در قیمت‌های بالاتری نسبت به زمان‌های قبلی معامله بشود.به منظور تعیین اثر آثار شوک قیمت نفت بر بازده‌های واقعی سهام، در ابتدا باید شاخص مناسبی را برای شوک قیمت نفت تعیین کرده تا آن را در مدل MS-EGARCH اعمال بکنیم.قیمت NOPI پیشنهاد شده توسط همیلتون را برای تخمین نوسانات قیمتی مورد استفاده قرار داده‌ایم. این متغیر دارای رابطه‌ی پایداری با متغیرهای اقتصاد کلان است و لذا این فرض مورد پشتیبانی قرار می‌گیرد. فرض می‌شود که اگر قیمت‌های فعلی نفت در یک دوره از پیک قیمتی دوره‌ی قبل بالاتر بروند ، آنگاه تاثیری به جا می‌ماند. اما اگر قیمت‌ها به پیک قبلی نرسند، آنگاه این متغیر صفر است و تأثیر زیادی نخواهد داشت. کوبو ریس و پرز کورس (2005) با تحلیل رابطه‌ی شوک قیمت نفت و بازده‌ها مطابق مدل همیلتون (1989) نیز از این رابطه پشتیبانی به عمل آورده‌اند.همیلتون مفهوم NOPI را در مدل VARوارد کرده است تا رابطه‌ی معناداری را بین قیمت‌های نفت و خروجی واقعی آمریکا کشف کند. منرا و کولوگنی (2006) با استفاده از مدل MS-ARنشان دادند که NOPI و نوسانات نفت در تعریف شوک قیمت بخوبی آثار وارده بر رشد اقتصادی را منعکس می‌کنند.پارک و راتی (2008) در مقاله‌ی خود از معیار NOPI برای بررسی تاثیرات شوک قیمت نفت بر بازده‌های واقعی سهام در آمریکا و 13 کشور اروپایی در حد فاصل 1986-2001 و 2005 الی 2012 سود برده‌اند.آن‌ها دریافتند که شوک قیمت نفت اثر منفی را روی بازارهای سهام بجا می‌گذارد. همچنین کونگ و همکاران (2008) نیز متغیر NOPIرا به عنوان تبدیل غیرخطی سری‌های زمانی CO انتخاب کرده و تأثیر شوک نوسانات بازار CO بر رفتار سهام بازار چین را مورد بررسی قرار داده‌اند. آن‌ها دریافتند که شوک‌های چشمگیر قیمت نفت با کاهش قیمت سهام شرکت نفت چین همراه می‌شود (کونگ و همکاران، 2008)

در شکل 1 ، در پنل عمودی راست با پدیده‌ی خوشه بندی نوسانات روبرو هستیم. در واقع تغییرات چشمگیر قیمت سهام (افزایش- کاهش) با تغییرات چشمگیر قیمت (افزایش – کاهش) در ماه‌های بعدی همراه می‌شوند. این خوشه بندی نوسانات یک انگیزه‌ی رایج نسبت به مدل‌های GARCH برای تعریف ویژگی‌های بازده واقعی سهام محسوب می‌شود.در جدول 1 گزارش آمار ماهیانه‌ی بازده‌های سهام CAC40، نیکی 225 ، FTSE100 ، بعلاوه ی NOPI برای نفت تگزاس آمریکا و برنت اروپا ارائه شده است.

عوامل تعیین کننده رفتاری قصد مصرف کنندگان برای استفاده مجدد از لباس هایی با عمر مفید به پایان رسیده در استرالیا

Behavioural determinants of consumers’ intention to reuse end-of-life garments in Australia

چکیده
1. مقدمه
2. مرور منابع
3. ایجاد فرضیه و مدل مفهومی
4. مواد و روش ها
5. یافته ها
6. نتیجه گیری و نوآوری ها
7. محدودیت ها و تحقیقات آتی
دسترسی به داده ها
منابع

چکیده
منابع موجود دربارۀ استفادۀ مجدد از البسه که بر رفتار مصرف کننده و محصولات ناخواسته، تمرکز داشته باشند، بسیار کم هستند. پژوهش ما با شناسایی پیشگوهای مهم در استفادۀ مجدّد از لباس های ناخواسته توسط مصرف کنندگان استرالیایی، این خلأ را برطرف می کند. همچنین، این مطالعه، به بسطِ نظریۀ رفتارِ برنامه ریزی شده (کنترل رفتاریِ درک شده ، نگرش، و هنجارهای ذهنی ) از طریق رفتارِ بازیافتِ عمومی ، هویت شخصی ، آگاهی از کیفیت ، سواد اکولوژیکی ، و خودکارآمدی به عنوان پیشگوهای رفتار و تمایل به استفادۀ مجدّد، می پردازد. برای تحلیل داده های حاصل از نمونه ای شامل 428 پاسخ به پرسشنامه، که از مصرف کنندگانِ استرالیایی، بین 16 تا 22 مارس 2022 جمع آوری شد، از مدلسازیِ معادلۀ ساختاری استفاده گردید. یافته ها این مفهوم را تأیید کردند که پیشگوهای اصلیِ نظریۀ رفتارِ برنامه ریزی شده، به همراه خودکارآمدی، و سواد اکولوژیکی، پیشگوهای مهم در درک رفتارهای پایدار مانند استفادۀ مجدّد هستند. با این حال، هیچ رابطۀ معنی داری بین خودکارآمدی، رفتار بازیافتِ عمومی، و آگاهی از کیفیت، دیده نشد. ما با برطرف کردن خلأِ موجود در منابعِ مربوط به استفادۀ مجدّد، با تمرکز بر رفتار مصرف کننده و البسۀ ناخواسته، منابع نظریِ مفیدی در این زمینه فراهم کردیم. همچنین، این مطالعه، با بسط دادنِ مفاهیم نظری، ادعا می کند که استفادۀ مجدّد، باید در مشارکت با کلّ زنجیرۀ تأمین باشد. به علاوه، این تحقیق، یک مفهوم فرهنگی برای رفتار و تمایل به استفادۀ مجدّد در بین مصرف کنندگانِ استرالیایی ایجاد می نماید. در مفهوم وسیع تر، یافته های این مطالعه می توانند تعداد البسۀ ارسال شده به زباله دان ها را کاهش دهند و استفاده از البسه را به چیزی فراتر از چرخۀ زندگی ، ارتقا دهند.

2. مرور منابع
2-1 استفادۀ مجدد
با یک مرور منابع گسترده، به این نتیجه رسیدیم که استفادۀ مجدّد، یکی ابعادِ ترجیح داده شده در رسیدن به اقتصاد چرخشی است (de Wagenaar et al., 2022; PBL, 2019; The Commonwealth of Australia, 2018). در استرالیا، استفادۀ مجدّد، به عنوان سوّمین روشِ ترجیح داده شده (پس از اجتناب از تولید ضایعات و کاهش ضایعات) برای خلاص شدن از ضایعات، شناخته شده است (The Commonwealth of Australia, 2018).

دربارۀ اثر مثبتِ استفادۀ مجدّد بر محیط زیست، دانش کافی وجود دارد، ولی تحقیقات اندکی فقط بر استفادۀ مجدّد به صورت عام، تمرکز کرده اند، و حتی مطالعاتِ کمتری به استفادۀ مجدّد از البسه پرداخته اند. ساندین و پیترز (2018)، در بررسیِ 41 تحقیق دربارۀ اثر زیست-محیطیِ بازیافت و استفادۀ مجدّد از پارچه، دریافتند که اکثر مقالات (85%) بر بازیافت، تمرکز داشتند، 27 درصد، هم به استفادۀ مجدّد و هم به بازیافت پرداخته اند و فقط 14 درصدِ مقالات، فقط به استفادۀ مجدّد از لباس پرداخته اند. آنها با تعریف بازیافت به عنوان پردازشِ مجّددِ ضایعاتِ پارچه ای، به منظور تولید پارچه جدید یا برای استفاده در صنعت دیگر، آن را موضوع متمایزی نشان

داده اند، در حالی که استفادۀ مجدّد، به معنای افزایش طول عمرِ یک محصولِ پارچه ای، از طریق ترمیم یا دادنِ آن به فردی دیگر است (Sandin & Peters, 2018). در حالی که تحقیق آنها بر صنعت نساجی متمرکز بود، یافته های اصلی شان، در این مورد بود که چگونه بازیافت و استفادۀ مجدّد از پارچه می تواند تا حدّ زیادی برای محیط زیست، مفید یا مضر باشد، و نیز بر این موضوع تمرکز داشتند که موانع رسیدن به مزایای هر دو روش چیستند (Sandin & Peters, 2018). در آخرین پژوهش موجود در منابع، نتایج مشابهی یافتیم، یعنی مطالعات اندکی فقط بر استفادۀ مجدّد و به طور ویژه، بر ز از البسه، تمرکز داشتند. به عنوان مثال، کسلر و همکاران (2021) به این موضوع پرداختند که آیا استفادۀ مجدّد یا بازیافت می توانند به کاهش مواد تولیدشده در بخش نساجی کمک کنند؟ اینکه آنها استفادۀ مجدّد را به عنوان یک مداخلۀ اقتصادِ چرخشی شناسایی کردند، نشان می دهد که چه چیزی می تواند بر دور انداختنِ لباس و در نتیجه، بر پذیرشِ رویکردِ استفادۀ مجدّد اثر بگذارد. البته این امر، موضوع اصلی تحقیق آنها نبود (Kessler et al., 2021). بنابراین، این پژوهش ها بر استفادۀ مجدّد و به ویژه، استفادۀ مجدّد از لباس، تمرکز دارند، ولی به نقش و پیشگوهای استفادۀ مجدّد از البسه نمی پردازند.

ارتز و همکاران (2017)، که به مشاهدۀ مصرف ظروفِ غیر یکبار-مصرف (قابل استفادۀ مجدّد) توسط دانشجویان در یک دانشگاه کانادایی و چینی پرداختند، بیان نمودند که منابع موجود دربارۀ استفادۀ مجدّد و مصرف- کنندگان، به یک اندازه، اندک هستند. لین و همکاران (2022)، اظهارات مشابهی داشتند و برای انجام تحقیقاتی دربارۀ رفتار استفادۀ مجدّد فراخوانی اعلان کردند. تحقیق آنها به تمایلِ مصرف کنندگان برای استفادۀ مجدّد در یک فروشگاه ِخُرده فروشی می پرداخت. محقّقان دیگر، مانند کیم (2021)، به استفادۀ مجدّد از داده ها (اطلاعات) پرداختند، و ونگ و همکاران (2022) تمایلِ مصرف کنندگان برای استفاده از فنجان های قابل استفادۀ چندباره را مورد مطالعه قرار دادند. این مطالعات، برای بررسیِ رفتار استفادۀ مجدّد، مفید بوده اند، ولی به طور ویژه، به استفادۀ مجدّدِ مصرف کنندگان از البسه (با تمرکز بر البسۀ ناخواسته) نمی پردازند.

بررسی میزان اجرای شیوه های مدیریت مالی شرکت های کوچک و متوسط (SMEs) ​​کشاورزی در کشورهای در حال توسعه: شواهدی از تانزانیا

An Investigation of the Extent of Implementation of the Financial Management Practices of Agri-SMEs in developing countries: Evidence from Tanzania

چکیده
مقدمه
بررسی ادبی
پیشینه مفهومی- شیوه های مدیریت مالی
شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی
مطالعات تجربی
چارچوب نظری
تئوری حسابداری مثبت
روش شناختی
طرح مطالعاتی و استراتژی نمونه گیری
جمع آوری داده ها
تحلیل داده ها
ارزیابی مدل وسعت گیری
نتایج و بحث
وسعت شیوه های مدیریت مالی
استنتاج و توصیه
شیوه های سرمایه در گردش
شیوه های بودجه بندی سرمایه
شیوه های مدیریت تامین مالی
شیوه های گزارش مالی
شیوه های مدیریت مالی
محدودیت مطالعاتی و مسیر اینده

چکیده
موفقیت شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی(agri-SMEs)، از میان عوامل دیگر، شدیدا بستگی به قابلیت انها در مدیریت کارامد مالی دارد. این مطالعه به بررسی وسعت شیوه فعالیت های مدیریت مالی این شرکتها در بخش کشاورزی تانزانیا می پردازد. همچنین این مطالعه، طرح پیمایش مقطعی را با هدف جمع اوری داده ها از 427 شرکت متوسط و کوچک بخش کشاورزی، در 3 منطقه تانزانیا مورد استفاده قرار داد. امار توصیفی و مدل معادلات ساختاری شکل دهنده- بازتابی رده بالاتر (SEM ) برای تحلیل داده ها به کار گرفته شدند. این یافته ها نشاندهنده پذیرش و به کارگیری شیوه های مدیریت مالی در حد متوسط هستند. مخصوصا اینکه براساس یافته ها و شواهد موجود، شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی مکررا در شیوه های مدیریت سرمایه در گردش از قبیل حفظ جریان های نقدی کافی و سوابق پرداختی و دریافتی مشارکت داشتند. با وجود این، گزارش مالی کمتری از شیوه های مدیریت با توجه به صورت های مالی پراکنده و تحلیل مالی صورت پذیرفته است. یافته های بیشتر نشاندهنده این می باشند که دیگر شیوه های مدیریت مالی از قبیل حسابداری مالی، بودجه بندی سرمایه ای و مدیریت تامین مالی ، به طور متوسط و به ندرت، با منابع مالی خارجی مورد استفاده قرار گرفتند، منابعی که در مقایسه با منابع مالی داخلی کمتر مورد استفاده قرار گرفتند. تحلیل مسیر این مورد را نشان می دهد که همه ساختارهای رده پایینتر به طرز چشمگیری با ساختار شیوه مدیریت مالی رده بالاتر ارتباط دارند که این مورد بیشترین تاثیر در بودجه بندی سرمایه ای را نشان می دهد. این یافته ها دلالت بر نیاز مبرم به ارتقا کیفی گزارش مالی ، تحلیل و استفاده از منبع خارجی مالی در شرکتهای متوسط و کوچک تانزانیا دارد. همچنین این یافته ها ارائه دهنده دیدگاه های ارزشمند شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی با هدف به کار گیری استراتژی مناسب در جهت اجرای شیوه های مدیریت مالی می باشند که نتیجه ان موفقیت بیشتر در زمینه عملکرد مالی بهتر است.

بررسی ادبی
پیشینه مفهومی- شیوه های مدیریت مالی
در این مقاله، اهمیت شیوه های مدیریت مالی بخش کشاورزی شرکت های متوسط و کوچک به خوبی ثبت شده اند. همانطور که در قسمت بالا اشاره شد، شیوه های مدیریت مالی اشاره به تکنیک ها و استراتژی هایی دارند که شرکتهای فوق در بخش کشاورزی برای مدیریت کارامد امور مالی از انها استفاده می کنند. این شیوه ها برای عملکرد مالی شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی ضروری هستند، به طوریکه انها این شرکتها را قادر به برنامه ریزی و کنترل مالی ، تحلیل عملکرد مالی و اتخاذ تصمیمات مالی اگاهانه می سازندHunjra etal, 2012,) Mangana etal 2022: Sooriyakumaran etal 2022). این مطالعات به شناسایی چندین شیوه مدیریت مالی می پردازند که برای عملکرد مالی شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی حیاتی هستند. برای نمونه: Turyahebwaetal(2013) 6 شیوه مدیریت مالی اصلی را با نام های ذیل شناسایی کرد: برنامه ریزی و کنترل مالی، حسابداری مالی، تحلیل مالی ، حسابداری مدیریت، بودجه بندی سرمایه و مدیریت سرمایه در گردش. همچنین Nkundabanyanga etal (2017) به شناسایی 4 شیوه مدیریت مالی پرداخت که برای شرکتهای فوق، ضروری می باشند: برنامه ریزی مالی، تحلیل مالی، کنترل مالی و گزارش مالی. همه این مفاهیم همسو با چارچوب ارائه شده از طریق Saeed etal (2020) هستند، چارچوبی که در ان شیوه های مدیریت مالی به 4 گروه طبقه بندی می شوند: شیوه های مالی، حسابداری مالی، گزارش و تحلیل ، مدیریت سرمایه در گردش و بودجه بندی سرمایه. در این مطالعه ، پیشنهاد روش شناسی گروه بندی مشابه از طریق saeed etal (2020) مورد قبول واقع شد.

مدیریت سرمایه درحال گردش شامل بهینه سازی سطوح سرمایه در حال گردش از طریق مدیریت سطوح موجودی، کاهش دریافتی ها و مدیریت جریان نقدی می شود. مدیریت کارامد سرمایه در گردش نیز متشکل از نقدینگی، موجودی و دریافتی ها است ، همه موارد فوق برای شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی با هدف رویارویی با تعهدات کوتاه مدت، مدیریت نقدینگی و کاهش خطر فشار مالی ضروری هستند. حسابداری مالی شامل حفظ سوابق مالی پایا همانند ترازنامه ها، صورت حساب درامد و صورت های جریان نقدی می شود (Sawe etal,2022: Mang ana etal 2023). این سوابق به ارزیابی سلامت مالی این شرکتهای بخش کشاورزی پرداخته و در چارچوب ملزومات قانونی ، به تهیه و ارائه اطلاعات مالی شفاف سهام داران کمک می کنند. حسابداری مالی دقیق و به موقع برای ردیابی و گزارش معاملات مالی شرکت های متوسط و کوچک بخش کشاورزی ضروری می باشد. علاوه بر این شیوه های اصلی، شیوه های مکملی نیز وجود دارند که با وجود اهمیت انها در وسعت اجرای این شرکتهای بخش کشاورزی، شناخته شده نمی باشند. تحلیل مالی شامل ارزیابی صورت های مالی, نسبت ها و شاخص های عملکردی می شود که از طریق انها می توان به دیدگاه هایی در زمینه سلامت مالی شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی دست یافت. این شیوه ها به شناسایی محیط های ارتقا، ارزیابی بهره وری و اتخاذ تصمیمات مالی اگاهانه کمک می کنند.

بازاریابی رسانه های اجتماعی جهت تامین مالی جمعی سهام: کدام پست ها باعث تصمیم گیری سرمایه گذاری می شوند؟

Social media marketing for equity crowdfunding: Which posts trigger investment decisions?

چکیده

1 مقدمه

2 روش

3 نتایج

4 استنتاج

بیانیه مشارکت در تالیف اعتباری

قابلیت دسترسی داده ها

ضمیمه

منابع

چکیده

براساس 26883 مورد تصمیم گیری در زمینه سرمایه گذاری، ما به بررسی تاثیر بازاریابی رسانه های اجتماعی بر مشارکت جمعیت در تامین مالی جمعی سهام می پردازیم. همچنین ما انواع مختلفی از پست های ترغیبی و اگاهی بخش موجود در فیس بوک و توییتر را از هم متمایز می کنیم. پست های اگاهی بخش ، اطلاعاتی را درباره کمپین تامین مالی جمعی در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهند، پست های ترغیبی اینگونه نیستند و هدف انها این است که مستقیما بر فرایند تصمیم گیری سرمایه گذار تاثیر می گذارند. ما به این نتیجه رسیدیم که هر دو نوع پست تاثیر مثبتی بر تعداد سرمایه گذاران داشته اند. با وجود این، پست های ترغیبی ، در صورتی که شامل بیانیه ای درمورد موفقیت قبلی سرمایه گذاری کمپین بوده و نشانه ای در جهت اینکه جمعیت به تنهایی سرمایه گذاری نمی کنند ؛ باشند می توانند سبب افزایش میزان سرمایه گذاری شوند.

حالا زمانش فرا رسیده است، مسیر تامین مالی جمعی هنوز برای سرمایه گذاری شما باز است. پست توییتری در زمان وجود کمپین fraiser در seedmatch.

2 روش
2-1 داده ها
ما به تحلیل 26883 تصمیم گیری سرمایه ای ، نشاندهنده حجم تامین مالی 18.56 ملیون € ، می پردازیم که به صورت دستی از 6 نوامبر 2011 تا 28 اوت 2014 و از طریق پلت فرم های تامین مالی جمعی سهام شرکت Campanisto، سرمایه گذاری و شرکت Seedmatch جمع اوری کردیم. همگام با Block etal (2018) و Hornuf and Schwienbacher(2018)، ما به جمع اوری سرمایه هایی می پردازیم که یک استارت اپ در یک روز دریافت کرده است. بنابراین ما در جهت دستیابی به ساختاری از داده های پنل ، با توجه به بعد زمانی روزهای کمپین، اقدام می کنیم؛ این در حالی است که بعد مقطعی مربوط به کمپین می باشد. علاوه بر این، ما در نمونه خود به جمع اوری 2583 پست توییتر و 1816 پست فیس بوک برای استارت اپ ها در طی 7 روز قبل از شروع کمپین مربوطه می پردازیم.

شکل شماره 1. توزیع پست های رسانه های اجتماعی در کل دسته بندی های محتوای فردی. توجه: این شکل نشاندهنده توزیع 4399 پست رسانه اجتماعی در کل دسته بندی های محتوای فردی می باشد. بدلیل اینکه یک پست می تواند حاوی نمونه سازی چندین دسته باشد، مجموع سهام فردی بیشتر از 100 درصد می باشد.

2-2 متغیرها

با تبعیت از روش Block et al(2018)، ما از 3 متغیر متمایز و در عین حال وابسته مکمل به منظور عملی کردن تصمیمات سرمایه ای، به روشی نسبتا گسترده، استفاده می کنیم: تعداد سرمایه گذاری ها در هر روز به عنوان معیار مشارکت جمعیت(Investments(#))، حجم بودجه در یک روز معین (Amount (€)) و میانگین مبلغ سرمایه گذاری در هر روز (Avg.amount(€ )) ، نشاندهنده حجم سرمایه گذاری می باشند. جهت بررسی این مورد که کدام از پست های رسانه های گروهی بر تصمیمات سرمایه گذاری تاثیر می گذارند، ما در مرحله نخست به دسته بندی پست ها به دو گروه پست های ترغیبی و اطلاعاتی، بر اساس محتوای انها می پردازیم. علاوه بر این، به منظور تحلیل و تجزیه دقیقتر، ما جلوه های متفاوتی از پست های اطلاعاتی و ترغیبی متفاوت را از هم متمایز ساختیم. در داخل پست های اطلاعاتی، ما دسته های استارت اپ، گواهینامه یا تاییدیه خارجی و گسترش کمپین را از یکدیگر جدا می کنیم.[1] با وجود این که همه پست های اطلاعاتی اطلاعات مربوط به تصمیم گیری را در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهند، اما انها در ماهیت اطلاعات متفاوت می باشند.

2  به این مورد توجه داشته باشید که ما دسته های دیگری از پست های 2اطلاعاتی طبقه بندی شده را از طریق Block etal(2018) جستجو کردیم. با وجود این، این دسته ها جز پستهای محدود مربوطه در مطالعات ما هستند. بنابراین ما تیم دسته ها (2.2%)، مدل تجاری(0.3%)، ارتقا فرایند تولید(0.6 %)، پروژه های همکاری(1.0%)، منابع ملی جدید(0.05%) و گسترش تجارت(0.9%) را با برچسب استارت اپ تضمین کردیم.

اثر واسطه و آستانه نوآوری سبز در اثر مقررات زیست محیطی بر رشد اقتصادی: شواهدی از چین

The intermediary and threshold effect of green innovation in the impact of environmental regulation on economic Growth: Evidence from China

چکیده
1 مقدمه
2 مروری بر ادبیات پیشین
3 تحلیل تئوری و فرضیه ها
4 روش ها و داده ها
5 نتایج
6 بحث
7 نتیجه گیری و پیامدها
بیانیه مشارکت نویسندگان CRediT
ضمیمه A.
منابع

چکیده
به دنبال رشد سریع اقتصادی، آلودگی های زیست محیطی کم کم نمایان شده اند. مقررات زیست محیطی یکی از حائز اهمیت ترین ابزارهای دولت در راستای پرداختن به مسائل زیست محیطی در توسعه اقتصادی و رواج دادن ساخت تمدن زیست محیطی می باشد. این مقاله با بهره گیری از داده‌ های منطقه ای چین طی بازه زمانی 2005 تا 2020 به بررسی اثر واسطه و اثر آستانه ‌ای نوآوری سبز در فرآیند مقررات زیست محیطی تاثیرگذار بر رشد اقتصادی می ‌پردازد. مدل رگرسیون گام به گام اثر واسطه نشان دهنده این است که مقررات زیست محیطی نوآوری سبز را به طور قابل توجهی رواج می دهد که سبب رشد اقتصادی خواهد بود. مدل رگرسیون آستانه پانل مورد بررسی نشان می دهد که وقتی نوآوری سبز زیر 984/7 (آستانه دوم) می رسد، مقررات زیست محیطی تاثیر خوش آیندی بر رشد اقتصادی گذاشته و وقتی نوآوری سبز از آستانه دوم عبور می کند، اثرات حاشیه ای آن ها تضعیف می شود. تحقیقات بیشتر ارائه می دهند که اثر غیرهمگنی ویژه منطقه ‌ای وجود دارد. این مطالعه تحلیلی از 4 منطقه چین می باشد. هنگامی که نوآوری سبز از حد معینی فراتر می‌رود (آستانه شرقی 4٫382 است، آستانه مرکزی 6٫553، آستانه غربی 5٫037، آستانه شمال شرقی 5٫347 است)، اثر حاشیه ‌ای هر منطقه را کاهش می‌دهد. نتایج این پژوهش می تواند بعنوان مرجعی برای دولت باشد که سیاست ‌های عاقلانه ای را به جهت برپایی توازن اقتصادی و زیست ‌محیطی تدوین نماید.

2 مروری بر ادبیات پیشین
دیدگاه ثابتی درباره ی چگونگی اثربخشی مقررات زیست‌ محیطی بر اقتصاد موجود نیست. برخی از مطالعات در جهت توضیح تاثیر مفید آن تلاش کرده ‌اند. پس از معرفی سیاست ‌های مالیات زیست‌ محیطی، رومانی نیز آلودگی زیست ‌محیطی را کاهش داده، رشد اقتصادی منطقه‌ ای را سرعت بخشیده و به سود سهام دو برابر رسیده ‌است (آندری و همکاران، ۲۰۱۶). مقررات زیست ‌محیطی قادر است منجر به بهبود بازده تولید، افزایش سودآوری و رقابت میان شرکت ‌ها شود (دی سانتیس و همکاران، ۲۰۲۱، وانگ و ژانگ، ۲۰۲۲)؛ همزمان که به هدف مستقیم خود از صرفه جویی در مصرف انرژی و کاهش انتشار می ‌رسد، رشد اقتصادی نیز ارتقا میابد (هی و ائن، ۲۰۱۹، کویان و همکاران، ۲۰۱۹). در پیآمد پدید آمدن نتیجه ای حاصل از تراکم صنعتی با تکنولوژی پیشرفته، این تاثیر، بیشتر در خور نگرش است (جیانگ و تن، 2021، سو و همکاران، 2020، منگ و شائو، 2020). مدیریت زیست محیطی به‌ طور چشمگیری قادر به بهبود نرخ رشد بهینه و ظرفیت حمل محیطی می باشد (هوانگ و لین، 2013، خو و همکاران، 2020) و با استفاده از سیاست‌ های کنترل دوده های مضر و مه ناشی از بخار آب، دولت قادر است درصدد کمک به بهبود محیط جوی برآید، در نتیجه بهبود کیفیت توسعه اقتصادی و ترویج رشد اقتصادی پایدار میسر می شود (چن و چن، 2018). اندازه‌ گیری سیاست ‌های مقررات زیست ‌محیطی با تجارت انتشار گازهای دی ‌اکسید گوگرد (چنگ و فو، 2020) یا نرخ ‌های غرامت عقلانی دولت و مالیات ‌های زیست‌ محیطی (فن، 2018)، نشان دهنده این است که آن‌ها نه تنها قادر به حفظ رشد اقتصادی پایدار هستند و الگوی توزیع درآمد را بهبود می بخشند، بلکه کیفیت زیست‌ محیطی را نیز توسعه می دهند. ژائو و وانگ (2017) مقررات زیست ‌محیطی را به دو حالت رسمی و غیررسمی تقسیم بندی کردند. مقررات رسمی با تاثیر مثبت بر توسعه اقتصادی همراه است و اثربخشی ترویج مقررات غیررسمی روی توسعه صنعتی، رفته رفته پدیدار شده است. هوانگ و گائو (2016) با انجام پژوهشی تجربی متشکل از دو دیدگاه کیفیت و کمیت اقتصاد، به ارتقای کیفیت رشد اقتصادی توسط مقررات زیست ‌محیطی، اشاره کردند؛ ولیکن اثر بازدارندگی بر کمیت رشد اقتصادی را وخیم تر می‌کند. مقررات زیست ‌محیطی باعث افزایش هزینه ‌های تولید شده برگرفته از هزینه ‌های اولیه ‌ای که جامعه باید در یک زمان کوتاه تحمل کند، می شود. اما قادر است باعث ارتقای نوآوری فناوری و افزایش فرصت‌ های سرمایه‌ گذاری بلند مدت به جهت رشد اقتصادی پایدار شود (لیانگ و همکاران، 2022، تانگ و همکاران، 2019). لی و شن (2019) استدلال کردند که مقررات زیست ‌محیطی می تواند بصورت چشمگیری منجر به بهبود سطح جدید شهرنشینی در شهرهای محلی و اطراف شود.

برخی مطالعات شواهدی مبنی بر این موضوع که مقررات زیست ‌محیطی مانع رشد اقتصادی می‌شود، یافته ‌اند. ممکن است سود حاصل از ثبت اختراع فناوری، به دلیل مقررات زیست‌ محیطی، برای شرکت ‌ها فاقد سود مازاد باشد. بنابراین زمانی که شرکت ‌ها تحت مقررات زیست ‌محیطی قرار می‌گیرند، به جهت پیروی از این سیستم بخشی از هزینه ‌های خود را افزایش می ‌دهند. بار اقتصادی و مضیقه هزینه ‌ای شرکت‌ ها افزایش یافته و شرکت بیشتر دچار عملکرد منفی می شود (کراتزبرگر و وتزل، 2012، لوینسون و پترین، 2000)، سرانجام مانع از توسعه کسب و کار می گردد (چینتراکارن، 2008). اکنون، در چین هزینه های کنترل آلودگی بسیار بالاست، دستورالعمل های زیست محیطی موجب کاهش سود شرکت ها شده و رشد اقتصادی را ناچیز می کند (زی و لیو، 2019). بهره وری همه عوامل صنعتی به علاوه ی تقویت مقررات زیست‌ محیطی، به تدریج کاهش پیدا می کند (هیل و موبیوس، 2018، لی و وی، 2014، گرین استون و همکاران، 2012). با آگاهی بر نیاز به افزایش هزینه ‌های کنترل آلودگی و جبران شکاف ‌های سود، تعدادی از شرکت ‌ها به جای فعالیت، صنایع آلاینده را سرعت می بخشند و مقررات مرتبط در بردارنده ی تاخیر زمانی می باشد که از حیث کار و عمل، نقش کاهش آلودگی را استنطاق نمی‌ کند (هوانگ و همکاران، 2018). گویا اجرای دقیق مقررات زیست ‌محیطی به مهاجرت شرکت‌ ها به مناطقی با ‌تراکم کمتر و افت بهره‌ وری شهری (جین و شن، 2018) می انجامد. با وجود اینکه دولت ‌های محلی به منظور رشد تولید ناخالص داخلی در رقابت اند، ممکن است صفر تا صد مقررات زیست ‌محیطی اجرا نشود که شکست ارتقای صنعت منطقه ‌ای (لین و گوان،2020) را در پی دارد. با در نظر گرفتن عدم هماهنگی دولت‌ های محلی، مقررات زیست‌ محیطی در مناطق مجاور با یکدیگر در تداخل اند که مقررات محیطی منجر به محدود شدن رقابت اقتصادی می ‌شود (ژو و هان، 2020). مقررات جدید زیست محیطی تاثیر مثبتی بر توسعه اقتصادی سطح پایین دارند (وانگ و همکاران، 2022). برای مقابله با نظارت زیست ‌محیطی، شرکت ‌ها هزینه کنترل آلودگی را افزایش می‌ دهند که تاثیر منفی بر نوآوری تکنولوژیکی و تکثیر مبسوط (وانگ و ژانگ، 2022) می ‌گذارد. دلایل مذکور نقش بازدارنده مقررات زیست محیطی در رشد اقتصادی را به اثبات می رساند.

سیاست اعتبار سبز و حساسیت سرمایه گذاری به جریان نقدی: شواهدی از یک آزمایش شبه طبیعی

Green credit policy and investment-cash flow sensitivity: Evidence from a quasi-natural experiment

چکیده

1-مقدمه

2-ادبیات مرتبط و توسعه فرضیه

3-طراحی تحقیق

4-نتایج تجربی

5-نتیجه گیری

بیانیه مشارکت نویسندگی اعتباری

اعلامیه منافع رقابتی

در دسترس بودن اطلاعات

سپاس گذاری

چکیده

     سیاست اعتبار سبز در کشور چین (GCP ) با هدف به دست آوردن یک توسعه سبز از طریق کاهش تخصیص اعتبار به شرکت های با آلودگی زیاد برای محیط زیست می باشد.اجرای GCP به عنوان یک شوک در برابر تامین هزینه مالی خارج از سازمان استفاده می شود، زمانیکه یک رویکرد تفاوت در تفاوت ها ایجاد می کنیم انتظار داریم که اجرای GCP به طور قابل توجهی افزایش یابد.اثر این امر بیشتر در شرکت های با فرصت های سرمایه گذاری و نفوذ مالی بالا و در شرکت های بدون مالکیت در بانک های تجاری آشکار می شود.مقاله ما بینش جدیدی در قبال تاثیر GCP بر محدودیت های مالی و کمک به منظور بحث حساسیت نسبت به جریان سرمایه گذاری نقدی به وسیله استفاده از شوک های بیرونی بر محدودیت های مالی را آشکار می کند. نتایج نشان می دهند که حساسیت نسبت به جریان سرمایه گذاری نقدی ممکن است یک شاخص مناسب برای محدودیت های مالی در مورد کشور چین باشد.

2-ادبیات مرتبط و توسعه فرضیه
2-1-محدودیت های مالی و حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی
     در یک بازار کامل که بوسیله مودیلیانی و میلر در سال 1965 توصیف شده است، تصمیمات سرمایه گذاری و رشد یک شرکت، از جریان های نقدی داخل آن شرکت مستقل می باشند، زیرا که تامین مالی خارجی و داخلی در یک شرکت جایگزین های کاملی هستند.علاوه بر این اصطکاک در بازارهای سرمایه بر این امر دلالت دارد، که هزینه تامین سرمایه خارجی از تامین سرمایه مالی داخلی بیشتر می باشد، و منجر به، محدودیت مالی و متکی بر سرمایه داخلی شرکت ها برای سرمایه گذاری جدید می شود.زمانیکه شرکت ها دسترسی کافی به سرمایه خارجی ندارند، هزینه های سرمایه گذاری ممکن است نسبت به در دسترس بودن منابع داخلی مالی حساس باشند.(فازاری و همکاران در سال 1988 ).از آنجائی که کار پیشگامانه (فازاری و همکاران در سال 1988 )قسمت بزرگی از ادبیات پیشنهادی است که بیان می کند، سرمایه گذاری شرکت های دارای محدودیت مالی نسبت به سرمایه گذاری شرکت های دارای محدودیت مالی کمتر، نسبت به در دسترس بودن جریان های نقدی داخلی حساس تر می باشند.( اندرن و جنکنس گارد سال 2015، آتیگ و همکاران سال 2012، بوند و همکاران سال2003 ، مولیر و همکاران سال 2016 ).به عنوان شکلی از اصطکاک بازار، حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی، معمولا به عنوان یک شاخص برای محدودیت های مالی تعریف شده است.در مقابل برخی مطالعات نشان دادند که حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی بالاتری نسبت به شرکت های دارای محدودیت های کمتر مالی و تحت فشار وجود دارد.(کاپالین و زینگالس در سال 1997 ) و کلیری در سال 1999پیدا نمودند که سرمایه گذاری در شرکت هائی که دارای محدودیت های کمتر مالی هستند آشکارخواهد شد و تقریبا نسبت به جریان نقدی داخلی حساس می باشند.مخالف شواهد قبلی در (مطالعه فازاری و همکاران در سال 1988).مطالعه اخیر به وسیله چن و چن در سال 2012 نشان داد که حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی در طول بحران های مالی سال های 2007 تا 2009 درست در زمانیکه محدودیت های مالی الزام آور بودند، کاهش یافته و یا ناپدید شده است.آنها تفسیر حساسیت نسبت به جریان سرمایه گذاری نقدی را به عنوان معیاری برای محدودیت های مالی زیر سوال می برند.

     تفسیر صحیح حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی بحث برانگیز باقی مانده است.یکی از دلایل این امر دشواری در معیارهای محدودیت مالی می باشد.مطالعات تجربی در این زمینه معمولا بر پروکسی های غیر مستقیم تکیه دارند، مانند سایز، جنس، نرخ اعتبار(آتیگ و همکاران سال 2012 ).ما با ارائه شواهدی از یک شوک به این خط از ادبیات کمک می کنیم که شرکت های دارای آلایندگی زیاد در چین کاهش عامل برونزا در عرضه تامین مالی خارجی را تجربه می کنند.