گردشگری فرهنگی

Cultural Tourism

گردشگری میراث [فرهنگی] گردشگری هنری
گردشگری خلاقانه
گردشگری فرهنگی شهری
گردشگری فرهنگی روستایی
گردشگری فرهنگی بومی
گردشگری فرهنگی عامه
منابع

گردشگری فرهنگی را می توان گردشگری تعریف نمود که بر جاذبه ها و فعالیت های فرهنگی به عنوان عامل برانگیزاننده اصلی برای مسافرت تمرکز دارد. به رغم تعاریف گسترده فرهنگ در نوشته های پسامدرن و عامه‌گرا، باید پارامترهایی را پیرامون آنچه که در این راستا فرهنگ خوانده می شود، ترسیم نمود. لذا تفکیک مفهوم گردشگری فرهنگی به تعدادی زیرمجموعه مفید خواهد بود. مطابق اظهارات اسمیت (29 :2003)، گردشگری فرهنگی را دیگر نمی توان مقوله ویژه یا بخش مجزایی در نظر گرفت، بلکه اصطلاح گسترده ای است که طیفی از انواع گردشگری و فعالیت های متنوع را با محوریت فرهنگ در بر می گیرد.

ریچاردز (7 :2001) اظهار داشت که گردشگری فرهنگی نه تنها مصرف محصولات فرهنگی گذشته بلکه فرهنگ معاصر و یا شیوه زندگی مردم یا منطقه را در بر می گیرد. هیوز (1996، 2000) بین گردشگری فرهنگی جهانی، گسترده، محدود و بخش بندی شده تمایز قائل می شود. این تعاریف با تلقی فرهنگ به عنوان روش کلی زندگی؛ تعامل با گروه های خاص قومی یا بومی؛ تجربه اندوزی در فعالیت های هنری و فکری جامعه؛ بازدید از جاذبه های خاص میراث [فرهنگی] و یا مکان های هنری ارتباط گسترده ای دارد. گردشگری فرهنگی مشتمل بر میراث (ملموس و ناملموس)، هنر (شامل جشنواره ها و رویدادها) و فرهنگ معاصر تا جایی است که به سبک زندگی و سنت های مردم یا منطقه ای مربوط می شود. گردشگری فرهنگی به واقع درصدد بهره برداری منفعلانه از جاذبه های میراث [فرهنگی] و یا حضور در جشنواره ها نیست بلکه درجه بالایی از تعامل با مردم محلی و نیز پیگیری فعالیت های خلاقانه (مانند نقاشی، عکاسی و رقص) را در بر می گیرد. در واقع، ریچاردز و ریموند (2010) اظهار داشتند که گردشگری خلاقانه به شاخه رو به رشدی در گردشگری فرهنگی تبدیل شده است.

گردشگری هنری
گردشگری هنری بر هنرهای تجسمی (نمایشگاه ها) و نیز نمایشی (تئاترها و کنسرت ها) و دیگر اَشکال تجربی فعالیت (مانند جشنواره ها و رویدادها) تمرکز دارد. دغدغه هایی وجود دارد مبنی بر اینکه گردشگری می تواند باعث تضعیف و یا ابتذال هنر گردد. بسیاری از اَشکال هنرهای قومی و بومی (مانند کارناوال های اهالی کارائیب، جشنواره های گردهمایی آسیائیان ، هنرها و صنایع دستی بومیان، رقص فلامنکوی اندلسی) در یک مقیاس جهانی محبوب تر شده اند، لذا باید اطمینان حاصل گردد که بیش از حد مال التجاره ای نشده باشند.

گردشگری خلاقانه
گردشگری خلاقانه مشتمل بر گردشگرانی است که فعالیت های خلاقانه ای مانند نقاشی، سفالگری، شیشه‌گری، بافندگی، عکاسی و منبت کاری را تحت هدایت مردم محلی و یا مستقل از آن ها (مثلاً با یک متصدی تور) انجام می دهند. در بسیاری از موارد، گردشگری خلاقانه فعالیتی تابعه است تا عامل برانگیزاننده اصلی، اگر چه تعداد بیشماری از متصدیان تور هم اکنون تورهای ویژه ای را با تمرکز بر فعالیت های خلاقانه (مانند تعطیلات سالسا در کوبا، نقاشی آبرنگ در پروانس، آشپزی در توسکانی) ارائه می نمایند.

گردشگری فرهنگی شهری
گردشگری فرهنگی شهری بر فعالیت های شهری متمرکز است که مشتمل بر اَشکال خاصی از میراث [فرهنگی] یا گردشگری هنری هستند. شهرهای تاریخی (مانند ونیز، پراگ، آکسفورد) تعداد زیادی از گردشگران بین المللی را جذب می کنند. با این حال، گردشگران فرهنگی به طور فزاینده ای مجذوب شهرهای غیرصنعتی می شوند که در حال بازسازی هستند (مانند گلاسکو، بیلبائو، روتردام). ممکن است گردشگران رویدادهای بزرگ فرهنگی (مانند نمایشگاه ها) را تجربه نموده و یا از موزه های اصلی (مانند گوگنهایم در بیلبائو) و یا پاتوق های فرهنگی کاملاً جدید و یا کرانه های ساحلی (مانند بارسلونا، کاردیف) بازدید نمایند.

ادراکات دینی و هژمونی توسعه گردشگری: موردی از جمهوری اسلامی ایران

Religious Perceptions and Hegemony on Tourism Development: the Case of the Islamic Republic of Iran

چکیده
مقدمه
برداشت های مذهبی در قبال توسعه گردشگری در کشورهای اسلامی
مروری اجمالی بر صنعت گردشگری ایران
تحلیل زمانی توسعه گردشگری ایران: پتانسیل، محدودیت ها و طرح ها
بحث و نتیجه گیری
منابع

چکیده

مقاله حاضر بر محدودیت های توسعه گردشگری با توجه به برداشت های مذهبی در یک کشور تحت سلطة مذهب یعنی ایران تاکید می نماید. طبقه حاکم تمایلی برای تعدیل هیچ یک از ارزش های بنیادین اجتماعی و فرهنگی در فرآیند تدوین راهبردهای طرح های توسعه گردشگری ملی ندارد. کشورهایی مانند ایران که نگران تاثیرات منفی بالقوه توسعه گردشگری هستند، اثرات بالقوه مثبت اقتصادی را نادیده می گیرند. در ایران پس از انقلاب، توسعه و ترویج گردشگری از راهبردهای منحصر به فرد مذهبی پیروی می کند. طرح توسعه پنج ساله کنونی نخستین گام در راستای گذار به سوی به رسمیت شناختن اهمیت گردشگری در توسعه اقتصادی و بهبود روابط بین الملل محسوب می شود.

برداشت های مذهبی در قبال توسعه گردشگری در کشورهای اسلامی
در خاورمیانه، زیارتگاه ها و شهرهای مقدس، بناهای مذهبی، مراسم و اعیادی است که اغلب مسلمانان معتقد آرزومند بازدید از آن ها هستند. مشهورترین شهرهای مزبور، شهرهای مکه و مدینه در عربستان سعودی، کربلا، نجف و سامرا در عراق و مشهد و قم در ایران هستند. این شهرها پربازدیدترین شهرهای مذهبی از سوی مسلمانان سراسر دنیا محسوب می شوند (رولی، 1997؛ آرمسترانگ،‌ 2001؛ عزیز، 2001؛ سدون و خوجا، 2003). جعفری (1983) خاطرنشان نمود که: مسیحیان از واتیکان بازدید می نمایند، مسلمانان مکه را زیارت می کنند، یهودیان از اورشلیم بازدید می نمایند و چنین مذاهبی مشوق فرصت های کنونی برای حکومت ها هستند تا درصدد توسعه گردشگری باشند. پادشاهی عربستان سعودی، نمونه قدرتمندی از ترویج این نوع گردشگری با جذب سالانه بیش از ۳ میلیون مسلمان از سراسر جهان است که برای برگزاری مراسم حج در مکه گرد هم می آیند. با این حال، نگرش ها در قبال ترویج چنین زیارت های مذهبی بین کشورهای مسلمان تفاوت چشمگیری دارد. دین (1989، ص 547) اظهار نمود که کشورهای مسلمان عموماً در میان گردشگران بین المللی محبوب نیستند. به رغم شباهت های قابل توجه بین کشورهای عربی و سایر کشورهای اسلامی از نظر اعتقادات مذهبی عمومی آن ها، کشورهای اسلامی غیرعرب و مهمی در جهان اسلام وجود دارند یعنی ایران، مالزی و ترکیه که نه تنها زبان متفاوتی داشته بلکه سازمان های اجتماعی، ارزش ها و تفکر متفاوتی دارند. چنین تفاوت هایی تاثیر قابل توجهی بر توسعه گردشگری دارند (خاکساری، 2003).

یکی از تفاوت های اساسی، برداشت های رهبران مذهبی درباره اثرات احتمالی منفی اجتماعی – فرهنگی گردشگری، به ویژه اثراتی است که گردشگران بین المللی تحمیل می کنند. در ایران مشاهده شده که هر چقدر طبقه حاکمه بنیادگراتر باشد، محدودیت های بیشتری را بر توسعه گردشگری اِعمال نموده و مزیت اقتصادی آن چندان مهم انگاشته نمی شود (پرامانیک، 2003). در رابطه با توسعه گردشگری، کشورهای مسلمان احتمالاً دستکم از منظر سیاسی، در زمره حساس ترین کشورها قرار دارند (بهشتی، 2003؛ دابور، 2003؛ هفته نامه Asarh، 2006). با این حال، در خصوص ایران و ترکیه تفاوت هایی مشاهده می شود. اگر چه هر دو کشور مسلمان هستند اما ترویج گردشگری به دلیل نگرش های متفاوت احزاب حاکم در دو کشور در قبال گردشگری متفاوت است. نظام سیاسی در ایران پس از انقلاب بر بنیادگرایی اسلامی متمرکز شده، در حالی که نظام سیاسی ترکیه معاصر مبتنی بر سکولاریزم است که مشابهت بسیاری با نظام پادشاهی ایران پیش از انقلاب دارد (لطفی، 1999؛ عزیز، 2001؛ توگال، 2002).

تاثیر روابط شبکه ای بر توسعه مقصد و نتایج کسب و کار

Effects of network relations on destination development and business results

چکیده
1 مقدمه
۲ مزایا، نتایج و پیچیدگی روابط
۳ روش ها
۳.۱. رویکرد
۳.۲. روند کار
۳.۳. نمایش به عنوان شبکه چندگانه وزن شده
۴ نتایج و بحث
۴.۱. سهم روابط دوجانبه در نتایج رضایت بخش کسب و کار
۴.۲ رابطه بین مزایای میانی و نتایج کسب و کار
۴.۳. مشارکت روابط دوجانبه در توسعه مقصد
۴.۴. رابطه بین مزایای واسطه ای و توسعه مقصد
۵ نتیجه گیری و مفاهیم
توضیحات معتبر نویسنده
تقدیر و تشکر
بیانیه اثر
منابع و مآخذ

چکیده

این مطالعه با اتخاذ دیدگاهی مستحکم، بر روی همکاری در شبکه مقصدی در دهکده روستایی واقع در نروژ تحقیق می کند. 51 سازمان در یک نظرسنج شرکت کردند که  این نظرسنجی  بر شرکای اصلی همکار و ارزیابی ارزش هر همکاری از نظر ده مزیت واسطه ای (افزایش فروش، هزینه های کاهش یافته و غیره) و دو نتیجه نهایی (نتایج تجاری، توسعه مقصد) دلالت دارد. در صورتی که همکاری منجر به افزایش فروش شود یا شرکت را در برابر نوسانات بازار منعطف سازد، شرکت ها آن را برای مشارکت در نتایج کسب و کار تلقی می کنند. اگر همکاری منجر به دانشی جدید، بهبود رضایت مشتریان  شود و تنها به ارتقای عملیات نینجامد، شرکت ها آن را کمک به توسعه مقصد تلقی می کنند. یافته ها پیوند متقابل بین پیامدهای میانه و نهایی در سطح شرکت و سطح مقصد را نشان میدهند. این مطالعه به درک جامع تری از روابط شبکه ای مربوط به مبحث مزایای رابطه ای و توسعه مقصد کمک می کند.

1 مقدمه

شرکت ها برای دستیابی به مزایایی که عملکرد شرکت را افزایش می دهند، حد و مرزهای خود را گسترش می دهند و درگیر روابط خارجی می شوندGiuliani, 2013; Parmigiani & Rivera-Santos, 2011)). هر شرکت در چندین اداره تعاملی شرکت می کند و برای هر شرکت مشخص، چندین نتیجه رابطه ای می توانند تشخیص داده شوند. برخی از این همکاری ها به عنوان مثال با توانمندسازی ارتقای محصولات شرکت کانونی، ورود به بازارهای جدید یا افزایش فروش برای مشتریان موجود، برای افزایش درآمد هستند. ممکن است دیگر شرکت ها به کاهش هزینه های یک شرکت کمک کنند به عنوان مثال با توانمندسازی آن برای مذاکره در مورد زمان های تحویل سریع تر محصول با تأمین کنندگان و بنابراین، کاهش موجودی کمک کنند. نتیجه هردو رابطه می توانند سود خالص یک کسب و کار را ارتقا دهد. این ها موضوعات استانداردی در مدیریت زنجیره های تامین و کانال های بازایابی هستند و عملا هیچ تفاوتی در زمینه توریسم به وجود نمیاورند. در هر صورت، اگر شخص دیدگاهی محلی اتخاذ کند و بر کسب و کارهای موجود در یک مقصد خاص توریسم تمرکز کند، تاثیرات شبکه و پیوندهای متقابل بین نتایج رابطه تبدیل به مسئله ای مرکزی می شوند (Sainaghi & Baggio, 2017; Pavlovich, 2003; Scott, Cooper, & Baggio, 2008; Tinsley & Lynch, 2001).

Abstract

Taking a firm perspective, this study investigates cooperation in a destination network in a mountain village in Norway. 51 organizations participated in a survey, indicating their main cooperation partners and assessing the value of each cooperation in terms of ten intermediary benefits (increased sales, reduced costs, etc.) and two ultimate outcomes (business results, destination development). Firms perceived a cooperation to contribute to business results if the cooperation had led to increased sales or made the firm more resilient to market fluctuations. Firms perceived a cooperation to contribute to destination development if the cooperation had led to new knowledge, improved customer satisfaction, and hat not simply helped improve operations. The findings demonstrate the interconnectedness of intermediate and ultimate relationship outcomes on firm and destination level. The study contributes to a more comprehensive understanding of network relations, relevant to the literature on relational benefits and destination development.

1 Introduction

Firms expand their boundaries and engage in external relationships to achieve benefits that will increase firm performance (Giuliani, 2013; Parmigiani & Rivera-Santos, 2011). Each firm participates in several cooperative dyads, and for any given dyad, several relationship outcomes can be distinguished. Some of these contribute to increased revenues, for example by enabling the focal firm to develop new products, enter new markets or increase sales to existing customers. Others may help a firm reduce costs, for example by enabling it to negotiate shorter delivery times with suppliers and thereby reduce inventory. Both relationship outcome types can improve the bottom line of a business. These are standard topics in the management of supply chains and marketing channels and, in principle, no different in the case of tourism. However, if one adopts a local perspective and focuses on the businesses at a particular tourism destination, network effects and interdependencies between relationship outcomes become a central issue (Sainaghi & Baggio, 2017; Pavlovich, 2003; Scott, Cooper, & Baggio, 2008; Tinsley & Lynch, 2001).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تاثیر روابط شبکه ای بر توسعه مقصد و نتایج کسب و کار

Effects of network relations on destination development and business results

احساس امنیت نسبت به مقاصد گردشگری: دیدگاه سازنده اجتماعی

Sense of safety toward tourism destinations: A social constructivist perspective

چکیده

1- مقدمه

2- احساس ایمنی

3- روش شناسی

4- یافته ها و بحث

5- بحث و نتیجه گیری

مسئولیت نویسندگان

اظهار تضاد منافع

قدردانی

منابع

چکیده

     ذات سفر همیشه با خطر همراه بوده است. پژوهشگران و محققین در گذشته مجموعه ای از عوامل نظیر ادراک فردی نسبت به ایمنی مقصد، فضای ایمنی، و نقش ایمنی را به عنوان اجزای سازنده یک تصویر ذهنی از مقصد گردشگری، را مورد بررسی قرار داده اند. این پژوهش قصد دارد تا با استفاده از رویکرد ساختارگرایی اجتماعی، و به منظور رفع یک شکاف تحقیقاتی موجود، جزییات بیشتری از چگونگی شکل گیری فرآیند ایجاد حس امنیت در گردشگران نسبت به مقصد گردشگری را مورد پژوهش و بررسی قرار دهد. داده هایی که از طریق یک شبکه اجتماعی چینی جمع آوری شد نشان می دهد که احساس ایمنی در گردشگر، بر اساس مسائل و موارد مهمی که گردشگر در طول مراحل سفر خود از قبیل مرحله قبل از سفر، حین سفر، و بعد از سفر با آن ها مواجه می شود، شکل میگیرد. یافته های این پژوهش با توجه بر تاکیدی که بر لزوم درک حس ایمنی توسط گردشگر در زمان و مکان های مختلف دارد، میتواند بر روی سایر پژوهش هایی که بر روی موضوع ایمنی گردشگری کار میکنند، تاثیر گذار باشد. با توجه به اینکه فرآیند شکل گیری احساس ایمنی در گردشگر، از چندین مرحله تشکیل شده است؛ این پژوهش میتواند به منظور افزایش ایمنی گردشگری محلی و مدیریت آن، یکسری مفاهیم و نتایج کاربردی را در اختیار سازمان های مدیریت مقاصد گردشگری قرار دهد.

احساس ایمنی

     ایمنی، معمولا به شرایطی اطلاق می شود که در آن امکان مواجه با خطر، ریسک، و یا آسیب وجود ندارد یا فرد در قبال آن مصون است. ایمنی گردشگری، یک از شاخصه های اساسی مقصد گردشگری است (Dolnicar & Grun, 2013; Marine Roig & Huertas, 2020; S ̈onmez & Graefe, 1998a)؛ و عوامل مختلفی نظیر ایمنی فردی، ثبات سیاسی، اغتشاشات، نقض حقوق شهروندی، و میزان جرم و جنایت را شامل می شود (Dolnicar & Grun, 2013). مفهوم ایمنی در گردشگری از زوایای متعددی مورد بررسی قرار گرفته و با استفاده از واژگان تخصصی مختلفی توصیف شده است. اما در مجموع، این واژه ها و اصطلاحات، پدیده های مشابه را در بر میگیرند. به عنوان نمونه در مطالعات Xie et al. (2021) ، ایمنی سفر “درجه ای از خطر قابل تحمل در طول سفر، که عبارتی رایج برای فعالیت های گردشگری در شرایط معمول، با ثبات، و سازمان یافته است” تعریف شده است (صفحه 1232). ایمنی ادراک شده توسط گردشگران، منعکس کننده ارزیابی شخصی آنها از تهدیدات، خسارات، و یا آسیب های احتمالی در طول سفر است (Chauhan, 2007). شرایط ایمنی مقصد گردشگری، درکی کلی از ایمنی مقصد را به تصویر می کشد (Yen et al., 2021). Zou and Meng (2020) در مطالعات خود اینطور بیان می کنند: در فضای گردشگری، احساس ایمنی نشات گرفته از تجربیات احساسی فرد است، که خود ناشی از میزان برآورده شدن نیازهای ایمنی فردی در مواجهه با محیط خارجی و شرایط ایمنی موجود در آن محیط است.

      در بسیاری از پژوهش های انجام شده بر روی موضوعات مرتبط با ایمنی گردشگری از مقیاس های کمی، به منظور مفهوم سازی ایمنی، و ارتباط آن با چگونگی تصمیم گیری به سفر در گردشگران، درک ذهنی از مقصد، و تصمیم گیری برای بازدید مجدد از مقصدهای گردشگری، استفاده شده است. احساس ایمنی نسبت به یک مقصد خاص، بیشتر یک موضوع ذهنی و درونی است. این احساس وابسته به برخی ویژگی های درونی فرد، نظیر خصوصیات شخصیتی فرد (Gstaettner, Rodger, & Lee, 2017; Reisinger & Mavondo, 2005)، پیشینه اجتماعی (e.g. age and gender) ، فرهنگ و ملیت، سطح درآمد، موقعیت اجتماعی، سطح شناخت و آگاهی نسبت به موضوع ایمنی، و توانایی تحمل خطر (Amir, Ismail, & See, 2015; Clifford, Brander, Trimble, & Houser, 2018) است. به عنوان مثال مک اینتایر و راگنباک (1998) بر این باور بودند که فردی با شخصیت منفعل که دارای سطح فعالیت پایینی نیز هست، اغلب باعث برانگیخته شدن احساساتی نظیر پذیرش، آرامش، لذت و سرگرمی، و ایمنی می شود؛ در حالی که فردی با شخصیت فعال به احتمال خیلی زیاد باعث بروز احساساتی نظیر برانگیختگی، استرس و حتی ترس خواهد شد. تجربه های قبلی که افراد از سفر داشته اند تاثیر عمیقی بر ادراک آنها از ایمنی دارد: مسافران باتجربه در مقایسه با تازه کارها معمولا ریسک پذیری بالاتری دارند (Lepp & Gibson, 2003; Warton & Brander, 2017). S ̈onmez and Graefe (1998b) احتمال اینکه گردشگران بین المللی بر اساس تجربیات قبلی خود، به مناطق خاصی سفر کنند را به صورت کمی مورد بررسی قرار دادند. مشخص شد افرادی که در زندگی خود با جرم و جنایت و خشونت مواجه بوده اند، تمایل بیشتری برای پذیرش خطر دارند.

     هرچند که برخی از گردشگران افرادی هیجان طلب و ماجراجو هستند، اما مردم اکثرا ایمنی را بر حسب احساس شخصی خود از احتمال مواجهه با هرگونه تصادف، جراحت و یا حتی مرگ، مورد سنجش و ارزیابی قرار میدهند (Rossell ́o, Becken, & Santana-Gallego, 2020). به همین دلیل عوامل حاکم بر محیط پیرامونی مقصد، در ایجاد احساس ایمنی در گردشگر و تصمیم گیری او برای سفر، نقش دارند. Ghaderi, Saboori, and Khoshkam (2017) معتقدند نحوه¬ی پوشش رسانه ها در مورد حوادث، بحران ها و اتفاقاتی که در مقصد های گردشگری رخ می دهد، اغلب اغراق آمیز و یا بعضا مغرضانه هستند. در صورتی که اگر هشدارهای لازم از طریق دولت یا نهادهای عمومی مشاوره¬ی سفر منتشر شوند، بیشتر قابل استناد خواهند بود.

طراحی سازمان گردشگری هوشمند (STO) برای مدیریت گردشگری: مطالعه موردی سازمانهای گردشگری استان خراسان جنوبی، ایران

Designing of smart tourism organization (STO) for tourism management: A case study of tourism organizations of South Khorasan province, Iran

چکیده

1. مقدمه

2. نظریه

2.1. هوش ساختاری

2.2. هوش انسانی و سازمانی

2.3. هوش فناوری

2.4. هوش رقابتی

2.5. هوش محیطی

2.6. هوش هیجانی

2.7. بُعد داخلی سازمان گردشگری هوشمند

2.8. خدمات الکترونیک

2.9. کارمندان آموزش دیده و مسلط به زبان

2.10. روش های جدید بازاریابی گردشگری

3. روش پژوهش

3.1. ارائه ی مدل اولیه و معرفی فرضیه ی پژوهش

3.2. تحلیل داده با نرم افزار SPSS (تحلیل توصیفی و آزمون های نرمال بودن داده ها)

3.5. تحلیل داده با نرم افزار Smart PLS

4. نتایج

5. بحث و نتیجه گیری

مشارکت نویسندگان

تأمین مالی

تعارض منافع

اطلاعات بیشتر

منابع

چکیده

مطالعه ی حاضر برای اولین بار از مرور پیشینه ی تحقیقاتی و دیدگاه های اساتید و کارشناسان حوزه ی گردشگری و مدیریت برای شناسایی عناصر هوشمند سازمانی در مدیریت گردشگری استفاده می کند. روش سرشماری برای تعیین نمونه های پژوهش استفاده شد و تکنیک دلفی برای طراحی پرسشنامه به کار گرفته شد. واگرایی سازه برای تعیین روایی و پایایی پرسشنامه استفاده شد. نتایج نهایی نشان داد که ارائه ی خدمات الکترونیک به گردشگران، بیشترین میزان اثرگذاری را بر توسعه ی سازمان گردشگری هوشمند داشت (ضریب بار: 0.677). علاوه براین، روش های جدید بازاریابی گردشگری، کمترین میزان اثرگذاری را بر توسعه ی سازمان گردشگری هوشمند داشتند (ضریب بار: 0.431). درکل، مهم ترین دستاورد این پژوهش، معرفی مفهوم سازمان گردشگری هوشمند در مدیریت گردشگری است.

1. مقدمه

سازمان های گردشگری در آغاز هزاره ی جدید با تغییرات جدی روبرو هستند (الکاساسبه و همکاران 2016، صفحه 106). فناوری های مدرن استفاده شده جهت سازماندهی صنایع از جمله صنعت گردشگری، مشاغل و تخصص های زیادی را از بین برده است و درعوض مشاغل و تخصص های جدیدی را بوجود آورده است (رنگریز 2016، صفحه 14). از سوی دیگر، گردشگری، صنعت سازمان است و سازمان گردشگری، فرآیندی پیچیده همراه با واحدهای مختلف است. سازمان های حوزه ی گردشگری را می توان براساس مالکیت، نقش یا نوع فعالیت و طبقه ی مصرف کننده ی آنها تقسیم بندی کرد (گلدنر و ریچی 2007، صفحه 87). واحدهای کوچک کسب و کار مانند آژانس های مسافرتی و هتل های رویال، مثال هایی از سازمان های گردشگری هستند (قربانی و ایران 2013، صفحه 77). همچنین، گردشگری یکی از صنایع پیشتاز در بکارگیری فناروی های عصر جدید است (بوهالیس و لا 2008). 

5. بحث و نتیجه گیری

نتایج این مطالعه نشان می دهد که توسعه ی هوش در صنعت گردشگری صرفاً از طریق فناوری ها و داده ها انجام نمی شود، بلکه، عوامل مختلفی در این زمینه دخیل هستند. مشابه نتایج لئونگ (2018)، این مطالعه مفهوم هوش را در شرکت های گردشگری آینده ارائه کرده است و زیست بوم گردشگری هوشمندی را پیشنهاد کرده است که برای تمام ذینفعان ارزش افزوده به ارمغان می آورد. در مطالعه ی تسویادیا و همکاران (2018) مشابه نتایج مطالعه ی حاضر، واقعیت مجازی و تجربه ی سفر هوشمند به عنوان ویژگی های گردشگری در عصر جدید درنظر گرفته شده اند. لیبراتو و همکاران (2018) بر اهمیت دسترسی به اینترنت در مقصد به خصوص در مکان هایی از جمله فرودگاه ها و هتل ها تأکید کرده اند و درنتیجه اهمیت خدمات الکترونیک را برای سازمان های گردشگری را نشان داده اند. ویژگی داخلی دیگر سازمان گردشگری هوشمند در این مطالعه، روش های جدید بازاریابی گردشگری مانند واقعیت مجازی به منظور کمک به کاهش ریسک خرید گردشگران می باشد. گریفین و همکاران (2017) استدلال کردند که واقعیت مجازی به عنوان یک روش جدید بازاریابی گردشگری، اثر مثبتی بر تصویر مقصد و بیشتر گویه های موجود در جذابیت تصویر مقصد و کارآمدی تبلیغات می گذارد.

Abstract

The present study uses a review of the literature and the views of tourism and management professors and experts in order to the identification of organizational intelligence elements in tourism management (STO) for the first time. The census method was used to determine the research sample and the Delphi technique was used to design the questionnaire. Construct divergence was then used to determine the validity and reliability of the questionnaire. The final results indicated that providing e-services for tourists had the greatest impact on the development of STO (loading factor: 0.677). Moreover, New Tourism Marketing Methods (NTMM) had the least effect on the development of STO (loading factor: 0.431). Overall, the most important achievement of the present research is introducing the concept of STO in tourism management.

1. Introduction

Tourism organizations are facing radical changes at the beginning of the new millennium (Al-Kasasbeh et al., 2016:106). Modern technologies used for the organization of industries such as the tourism industry have eliminated a number of occupations and specializations and have instead created some new occupations and specializations (Rangriz, 2016:14). On the other hand, tourism is the organization’s industry and the organization of tourism is a complex process with several units. Organizations in tourism can be classified by ownership, function or type of activity and their consumer class (Goeldner and Ritchie, 2007:87). Small business units such as travel agencies and Royal hotels are examples of tourism organizations (Ghorbani and Iran, 2013:77). Also, tourism is one of the pioneer industries in the application of new age technologies (Buhalis and Law, 2008).

5. Discussion and conclusion

The results of this study indicate that the development of intelligence in the tourism industry is not solely by technologies and data; instead, various factors are at play. Similar to Leung’s results (2018), the present study conceptualized intelligence in tourism enterprises of the future and proposed a smart tourism ecosystem that adds value to all stakeholders. In the study by Tussyadiah et al. (2018), similar to the results of the present study, virtual reality and smart travel experience are listed as features of tourism in the new era. Liberato et al. (2018) emphasized the internet access importance at the destination, particularly in places including airports and hotels, and thus demonstrated the importance of e-services for tourism organizations. Another internal feature of STO in the present study is new tourism marketing methods such as VR to help reduce the risk of shopping tourists. Griffin et al. (2017) argued that, as a new tourism marketing method, VR positively affects the destination image and most items within the conative destination image and the effectiveness of the advertisement. Offering smart experience and complementary activities were the other dimensions of STO in this research.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

طراحی سازمان گردشگری هوشمند (STO) برای مدیریت گردشگری: مطالعه موردی سازمانهای گردشگری استان خراسان جنوبی، ایران

Designing of smart tourism organization (STO) for tourism management: A case study of tourism organizations of South Khorasan province, Iran

مناطق حفاظت شده، گردشگری جامعه براساس حیات وحش و پویایی معاش جامعه: افزایش و کاهش سرمایه‌های جامعه

Protected areas, wildlife-based community tourism and community livelihoods dynamics: spiraling up and down of community capitals

چکیده

مقدمه

مناطق حفاظت شده و پویایی اجتماع

چارچوب سرمایه‌های جامعه: دیدگاه سیستم‌ها

روش‌ها

منطقه مورد مطالعه

جمع اوری داده‌ها

تحلیل داده‌ها

یافته‌ها و نتایج

پذیرش گردش گری: از مدیریت هدفمند یا مدیریت تعاملی حیات وحش

بهبود معیشت و پویایی تنوع بخشی

هم زیستی شکننده حیات وحش-دام

ازایش تنازعات و تضاد بین انسان- حیات وحش

بحث

نوسان سرمایه‌های اجتماعی

نتیجه گیری

منابع

چکیده

مشارکت در گردشگری جامعه مبتنی بر حیات وحش و مناطق حفاظت شده به عنوان ابزاری برای ارتباط حفاظت از تنوع زیستی و بهبود معیشت‌های اجتماع مطرح شده است. با این حال، امروزه چارچوب‌های کمی برای درک روابط پیچیده وپویایی که در میان حفاظت، گردشگری و توسعه وجود دارند وجود دارد. چارچوب سرمایه‌های جامعه برای ارزیابی این ارتباطات از دیدگاه تفکر و نگرش سیستمی استفاده می‌شود که در آن انباشت وجریان سرمایه‌های جامعه که از طریق مشارکت جامعه در گردشگری توضیح داده می‌شود، تعیین کننده جهت تغییر است. نتایج اتحادیه حفاظت از منطقه چوبه در بوتسوانا نشان می‌دهد که همه سرمایه‌های جامعه وابسته به هم هستند و نقش پویایی در شکل دهی به نوسانات معیشت جامعه ایفا می‌کنند. مشارکت در گردشگری منجر به کاهش و افزایش سرمایه‌های اجتماعی شده است. افزایش سرمایه‌های جامعه با افزایش معیشت و شیوه‌های تنوع بخشی تسهیل شده با افزایش درآمد گردشگری قابل توجیه است. کاهش سرمایه اجتماع با افزایش تضاد انسان- حیات وحش و و هم زیستی شکننده حیات وحش- دام که منجر به بیماری‌های دامی، کاهش بازارهای گوشت گاو و قطعه قطعه شدن اکوسیستم‌ها از طریق ایجاد قرق قابل توجیه است. به این ترتیب، نوسان (افزایش و کاهش) سرمایه‌های اجتماع با تبدیل یک سرمایه اجتماعی به سرمایه دیگر در حالت پویایی نگرش سیستمی قابل توضیح است.

نتیجه گیری

این مطالعه از CCF برای ارزیابی روابط میان مناطق حفاظت شده، گردش گری و معیشت‌های جامعه با استفاده از مفاهیم چند بدی و ارتباط غیر خطی با تاکید بر همه سرمایه‌های جامعه به عنوان شاخص‌های تغییر استفاده کرد. رژیم مدیریت منطقه حفاظت شده تحت غالبیت مدیرانی بود که به دنبال حفظ اکوسیستم (سرمایه‌های طبیعی) بودند ولی نیازها و مسائل اجتماعی (مالی، اجتماعی، سیاسی و انسانی) را نادیده می‌گیرند و موجب انحراف سرمایه طبیعی جامعه از سایر سرمایه‌ها می‌شود. این سناریو موجب تشدید نوسان سرمایه جامعه می‌شود زیرا مانع از توسعه جامعه می‌گردد قبل از مشارکت در گردش گری، سرمایه‌های اجتماعی به طور کامل استفاده نشده‌اند اگرچه جامعه دارای سرمایه طبیعی فراوانی در شکل منابع حیات وحش است. یعنی، جریان سرمای طبیعی از نظر فنی بسته بوده و مانع از تبدیل سایر سرمایه‌های اجتماعی با جریان دارایی می‌شود. در نتیجه، سرمایه منابع حیات وحش انباشته شده و قابل استفاده نیست. برای بهره گیری از سرمایه طبیعی فراوان، سایر اشکال سرمایه مورد نیاز بایستی بهبود یابد و این کار با تشکیل CECT به عنوان یک سازمان معرف انجام می‌شود که موجب افزایش مشارکت جامعه در گردش گری می‌شود. تأسیس CECT منجر به ایجاد هیئت‌های تصمیم گیری، و تحول مشارکت جامعه و نظارت بر منابع طبیعی شده است. این توسعه منجر به تشخیص CECT به عنوان یک ذی نفع اصلی در مدیریت CNP و تقویت روابط مثبت شده است. ارتباط از طریق مشارکت گردش گری بر انباشت سرمایه طبیعی و نیز سایر سرمایه‌های اجتماعی اثر گذاشته است.

Abstract

Participation in wildlife-based community tourism within and around protected areas is seen as a tool to link biodiversity conservation and community livelihoods improvement. However, there is a deficiency of frameworks currently used to understand complex and dynamic relationships that exist among conservation, tourism and development. The community capitals framework is adopted to assess these linkages from a systems-thinking perspective in which community capitals’ stock and flow, explained by a community’s participation in tourism determines the direction of change. Results of the Chobe Enclave Conservation Trust in Botswana indicate that all community capitals are interdependent and play a dynamic role in shaping the spiraling of community livelihoods. Participation in tourism led to both the spiraling up and down of community capitals. The spiraling up of community capitals is explained by increased livelihoods and diversification options facilitated by increased tourism income. The spiraling down is explained by the heightened human–wildlife conflicts and fragile wildlife–livestock coexistence, which led to livestock diseases, loss of beef market and the ecosystems’ fragmentation through the introduction of veterinary fences. Thus, the spiraling of community capitals is explained by the transformation of one stock of community capital to another in a systemsthinking dynamics fashion.

Conclusion

This study used the CCF to assess the relationships among protected areas, tourism and community livelihoods using multidimensional concepts and nonlinear causation with the focus on all community capitals as indicators of change. The early protected area management regime was dominated by managers who were solely concerned with preserving the ecosystem (natural capitals) while neglecting human needs and/or social issues (financial, social, political and human capitals), thus contributing to community natural capital alienation from other community capitals. This scenario further exacerbates community capitals’ spiraling down as it inhibited community development. Before participation in tourism, community capitals were not fully utilized though the community had abundant natural capital in the form of wildlife resources; the resource could not be transformed to benefit other forms of community capitals. That is, the natural capital flow was technically “locked” and prevented “asset flow” to transform other community capitals. Consequently, the wildlife resource stock piled and could not be harnessed but rather accumulated to the extent that it became a burden to the same community as it destroyed the community’s physical asset. To benefit from the abundant natural capital, other forms of capitals needed to be enhanced first (e.g. social and political capitals) by forming CECT as a community representative institution that can spearhead the community’s participation in tourism. The establishment of CECT created the community decision-making body, voice and transformed community participation and governance of natural resources. This development led to the recognition of CECT as an important stakeholder in the CNP management, consequently fostering some positive linkages. The linkage through tourism participation further influenced the natural capital stock hosted by the CNP to flow and influence other community capitals.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مناطق حفاظت شده، گردشگری جامعه براساس حیات وحش و پویایی معاش جامعه: افزایش و کاهش سرمایه‌های جامعه

Protected areas, wildlife-based community tourism and community livelihoods dynamics: spiraling up and down of community capitals

تاثیر تبلیغ رویداد بر نگرش ها و مقاصد بازدید

The impact of event advertising on attitudes and visit intentions

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اثر تبلیغ رویداد بر دیدگاه ها و مقاصد بازدید

The impact of event advertising on attitudes and visit intentions

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

گردشگری داوطلبانه بین المللی یک مکانیسم برای پیشرفت

International Volunteer Tourism: One Mechanism for Development

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

گردشگری داوطلبانه بین المللی یک مکانیسم برای پیشرفت

International Volunteer Tourism: One Mechanism for Development

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

نقش گردشگری مجازی در خلق ثروت ملی

The role of virtual tourism in creating national wealth

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اثر توریسم مجازی در ایجاد ثروت ملی

The role of virtual tourism in creating national wealth

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

نقش گردشگری فقر در توسعه منطقه ای

The role of slum tourism in regional development

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اثر توریسم فقر در توسعه منطقه ای

The role of slum tourism in regional development

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.