بهبود سلامت روانی والدین و مهارت های عمومی فرزندان به واسطه گردشگری خانوادگی

Family tourism improves parents’ well-being and children’s generic skills

چکیده
1 مقدمه
2 روش
1-2 شرکت کنندگان و روند بررسی
2-2 اندازه گیری ها
3 نتایج
1-3 مشخصات گردشگری خانوادگی
2-3 اعتبارسنجی مقیاس ها و همبستگی نتایج
3-3 مزایای گردشگری خانوادگی برای سلامت روان والدین و مهارت های عمومی کودکان
4 بحث
5 نتیجه گیری
6 اهمیت پژوهش
منابع

چکیده

گردشگری خانوادگی در سالیان اخیر توجه محققان بسیاری را به خود جلب کرده است اما بررسی های طولی اندکی مزایای روانشناختی آن را ارزیابی کرده اند. به همین دلیل این پژوهش از یک طرح پیش آزمون-پس آزمون برای بررسی اثرات مثبت گردشگری خانوادگی روی سلامت روان والدین و مهارت های عمومی فرزندان آنها استفاده می کند. ما داده های خود را از 217 خانواده گردآوری کردیم که کودکان آنها در مقطع ابتدایی تحصیل می کردند و با هم به تعطیلات خانوادگی رفته بودند. پرسش نامه هایی را به والدین و کودکان آنها دادیم تا پر کنند. نتایج نشان داد که سلامت روان والدین و مهارت های عمومی کودکان پس از گردشگری خانوادگی نسبت به قبل از آن بهتر شده بود. علاوه بر این، یک تجربه گردشگری به یادماندنی و مهارت افزایی از طریق گردشگری خانوادگی رابطه مثبتی با تغییرات بوجود آمده در سلامت روان والدین از این طریق داشت. یافته های ما اهمیت درنظر داشتن دیدگاه های مختلف اعضای خانواده را نشان می داد و مزایای تعامل آنها با هم را نیز شناسایی کرد.

1مقدمه

گردشگری خانوادگی توجه محققان و صنعت گردشگری را به خود جلب کرده است (برای نمونه، دورکو و پتریک 2013؛ لهتو، چوی، لین و مک درمید 2009؛ لی، لهتو و لی 2020؛ اسچانزل، ییمان و بکر 2012). طبق نظرسنجی “روندهای مسافرت خانوادگی 2018” آگودا (2018)، بازار گردشگری خانوادگی خصوصا در کشورهای آسیایی رونق چشمگیری یافته است. برای مثال، نظرسنجی گردشگری ملی 2018 ژاپن نشان داد که گردشگری خانوادگی یکی از مهم ترین انواع مسافرت است که 64/19 درصد از گردشگری داخلی و 06/30 درصد از گردشگری خارجی را در بین ساکنان ژاپنی به خود اختصاص داده است (آژانس گردشگری ژاپن، 2020). علاوه بر این، بسیاری از آژانس های مسافرتی یک بسته مسافرتی را تحت عنوان tabi-iku ارائه می دهند که نوعی گردشگری خانوادگی با هدف رشد فردی کودکان است که در بین خانواده های ژاپنی محبوبیت خاصی پیدا کرده است (موریشیتا 2013). از این رو به پژوهش هایی نیاز داریم که گردشگری خانوادگی را بیشتر بررسی کنند تا درک ما از این موضوع بیشتر شود.

Abstract

Family tourism has gained increased attention from researchers in recent years; however, few longitudinal studies have examined the psychological benefits of family tourism. Therefore, this study employed a pretest-posttest design to examine the beneficial effects of family tourism on parents’ well-being and their children’s generic skills. We collected data from 217 families with elementary school children who went on family holidays, administering questionnaires to both parents and children. The results showed that parents’ well-being and children’s generic skills increased from before to after the family tourism experience. Moreover, a memorable tourism experience and children’s skill development through family tourism were positively associated with changes in parents’ well-being through family tourism. Our findings highlight the importance of considering multiple perspectives from family members and identify the benefits of their interactions.

1 Introduction

Family tourism has gained increasing attention from researchers as well as the tourism industry (e.g., Durko & Petrick, 2013; Lehto, Choi, Lin, & MacDermid, 2009; Li, Lehto, & Li, 2020; Schanzel, ¨ Yeoman, & Backer, 2012). According to Agoda’s “Family Travel Trends 2018” survey (2018), the market for family tourism has increased, especially in Asian countries. For example, Japan’s 2018 National Tourism Survey showed that family tourism is one of the most popular types of travel, comprising 19.64% of domestic tourism and 36.06% of overseas tourism among Japanese residents (Japan Tourism Agency, 2020). Moreover, many travel agencies developed a package tour called tabi-iku, a form of family tourism aimed at promoting children’s personal development, that is gaining popularity among Japanese families (Morishita, 2013). Thus, research that investigates family tourism to increase the understanding of the family tourism market is needed.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بهبود سلامت روانی والدین و مهارت های عمومی فرزندان به واسطه گردشگری خانوادگی

Family tourism improves parents’ well-being and children’s generic skills

تاثیرات مدیریت منابع انسانی سبز (GHRM) و حمایت سازمانی درک شده از محیط زیست بر نتایج کارکنان هتل سبز و غیر سبز

The effects of green human resource management and perceived organizational support for the environment on green and non-green hotel employee outcomes

چکیده

1- مقدمه

2- چارچوب نظری، فرضیات و مدل پژوهش

3- روش

4-نتایج

5-بحث

منابع

چکیده

     پژوهش در خصوص مدیریت منابع انسانی سبز و حمایت سازمانی ادراک شده در قبال محیط زیست در مطالعات مهمان‌یاری و گردشگری در مرحله پیشرفت خود قرار دارد. بنابراین مقاله ما روابط متقابل بین مدیریت منابع انسانی سبز، حمایت سازمانی ادراک شده از محیط زیست، دلبستگی شغلی، رفتار دوستدار محیط زیست تکلیف‌محور و قصد ترک شغل را می‌آزماید. داده‌های جمع‌آوری شده از کارکنان هتل با یک فاصله زمانی یک هفته‌ای در تایوان با بهره‌برداری از مدل‌سازی معادله ساختاری ارزیابی شدند. نتایج تجربی از فرضیات ما حمایت کرده و نشان می‌دهند که مدل ما معتبر است. به طور دقیق‌تر، مدیریت منابع انسانی سبز، درک کارکنان را از حمایت سازمانی از محیط زیست افزایش داده و در عین ‌حال، حمایت سازمانی ادراک شده از محیط زیست، دلبستگی شغلی و رفتار دوستدار محیط زیست تکلیف‌محور را تقویت کرده و قصد ترک شغل را کاهش می‌دهد. حمایت سازمانی ادراک شده از محیط زیست و دلبستگی شغلی به طور پی‌درپی در تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر دستاوردهای مذکور مداخله می‌کنند.

هدف
     مقاله ما مدلی پژوهشی ارائه و تست می‌کند که بدنبال کشف روابط متقابل بین GHRM، POSE، دلبستگی شغلی (WENG)، رفتار دوستدار محیط زیست تکلیف‌محور (PEB) و قصد ترک شغل می‌باشد. و همچنین چهار مساله پژوهشی انتقادی را بررسی می‌کند: 1) ماهیت رابطه بین GHRM و POSE چیست؟ 2) ماهیت همبستگی بین POSE، WENG، PEB تکلیف‌محور و قصد ترک شغل چیست؟ 3) ماهیت رابطه بین WENG، PEB تکلیف‌محور و میل به ترک شغل چیست؟ 4) آیا POSE و WENG به عنوان مداخله‌گران پی‌درپی در اثر GHRM بر پیامدهای از پیش ‌ذکر شده عمل می‌کنند؟

مشارکت
     با توجه به مقاله حاضر، ما به روشهای زیر سهم خود را در مطالعات گردشگری و مهمان‌یاری در باب GHRM و POSE ادا می‌کنیم. ابتدا لازمست که مدیریت، سیاستهای سبزی را بپذیرد که تصویری از شرکت توسعه می‌دهند (Hameed et.al 2021a)، که از طریق تمرکز مدیریت منابع انسانی بر سیاستهای سبز انجام می‌شود. GHRM سیاستهای متعددی مثل آموزش سبز، سنجش عملکرد سبز، پاداشهای سبز، اجیر نمودن نیروهای سبز در محل کار، را شرح می‌دهد (Farooq et.al 2021, Kim et.al 2019). پیامی که این سیاستها به کارکنان القا می‌کنند این است که شرکت در حفظ و پایداری محیط زیست سرمایه‌گذاری کرده و اطلاعات و مهارت آنها در مدیریت سبز را توسعه می‌دهد (Ahmed et.al 2021a,b; Nisar et.al 2021). این علایم به عنوان مبنایی برای POSE تفسیر می‌شوند. به طور عجیب، مطالعات موجود تنها دو کار تجربی در خصوص رابطه متقابل بین GHRM و POSE ارائه می‌دهند (Aboramadan and Karatepe 2021, Hameed et.al 2021b). مقاله ما خلاء مذکور در این حوزه را پُر می‌کند.

     ثانیاً مطالعات موجود، تحقیقات متعددی را معرفی می‌کنند که POSE را به دستاوردهای کارکنان ارتباط داده‌اند (Aboramadan and Karatepe 2021; Bhatnagar and Aggarwal 2020; Lamm et.al 2015). این بسیار عجیب است زیرا مدیریتی که در پایداری محیط زیست سرمایه‌گذاری می‌کند نیازمند پرسنلی است که بتوانند خدماتی با کیفیت استثنایی عرضه کرده و رضایت مشتری را جلب کنند (Wang et.al 2021; Wu et.al 2021). کارکنانی که به شغل خود دلبستگی دارند می‌توانند به نیاز اشاره شده پاسخ دهند (Ozturk et.al 2021; Teng et.al 2021). WENG از طریق توانمندسازی، تخصیص و جذب مشخص می‌گردد (Schaufeli et.al 2006). کارکنانی که بسختی کار کرده، دارای احساساتی مثبت به شغل خود بوده، و توجه زیادی به شغل‌شان نشان دهند، مسلماً عملکرد کاری خوبی نیز دارند (Ozturk et.al 2021). چنین کارکنانی PEB تکلیف‌محوری نشان می‌دهند (Karatepe et.al 2021) که اجرای وظایف کارکنان را به روش دوستدار محیط زیست درون شرکت مشخص می‌کند (Bissing-Olson et.al 2013). بنابراین اثبات اینکه آیا POSE سطح WENG کارکنان را تقویت کرده و منجر به PEB و دستاوردهای مثبت محل کار می‌گردد، گریز ناپذیر است.

حاکمیت مقصد در مواقع بحران و نقش مشارکت های دولتی و خصوصی در بهبود گردشگری آسیب دیده از Covid-19: مورد ماکائو

Destination governance in times of crisis and the role of public-private partnerships in tourism recovery from Covid-19: The case of Macao

چکیده

1-مقدمه

2- پیشینه پژوهش

3- روش شناسی

4- یافته ها

5- بحث، نتایج حاصله و محدودیت ها

منابع مالی

تضاد منافع

منابع

چکیده

     همه گیری کرونا (کووید-19) اثرات منفی قابل توجهی را بر روی صنایع مختلف گذاشت که در این بین شاهد بیشترین آثار مخرب آن بر صنعت گردشگری هستیم. به منظور احیای سریع این صنعت آسیب دیده از بحران، به شیوه ای از حکمرانی پاسخگو و منعطف که قادر به استفاده از کمک تمامی ذینفعان در این حوزه باشد، نیاز است. در این مطالعه که از طریق انجام مصاحبه های کیفی با منابع آگاه در ادارات دولتی و اتحادیه های اصلی و مهم مرتبط با گردشگری صورت پذیرفته، چگونگی حکمرانی (راهبری) نسبت به مشارکت های عمومی- خصوصی در کمک به رونق مجدد صنعت گردشگری در (شبه جزیره خود مختار) ماکائو مورد بررسی قرار گرفته است. این مطالعه به طور مشخص به بررسی نقش دولت و فرمانده بحران (رهبر بحران) در بهبود وضعیت گردشگری آسیب دیده از بحران کووید- 19، تغییرات ایجاد شده در بازارهای مصرف این حوزه، و نیز تاثیر تلاش های مشارکتی بین کارگزاران بخش های مختلف کسب و کارهای گردشگری با سازمان های بازاریابی مقصد گردشگری، می پردازد. این مطالعه نشان میدهد که چگونه مشارکت های عمومی- خصوصی باعث بهبود وضعیت گردشگری شده، و علاوه بر آن اهمیت نقش فرمانده بحران (رهبر بحران) را در طی این فرآیند مورد بررسی قرار می دهد. ضمن آنکه پیشنهاداتی را نیز به همکاران فعال در حوزه¬ی صنعت گردشگری ارائه میدهد تا بتوانند با استفاده از آن ها در زمان بحران عملکرد مناسب و بازخورد های موثرتری را از خود نشان دهند.

پیشینه پژوهش
حکمرانی و مشارکت های عمومی- خصوصی

     حکمرانی به شیوه حکومت و قدرت حکمراندن در جوامع مربوط می شود (Pierre & Peters, 2005). از آنجایی که شرایط و مقتضیات سیاسی و اجتماعی روز به روز پیچیده تر شده و مواردی نظیر خواست جامعه در راستای تحقق دموکراسی، مقررات زدایی و بازاری سازی، و مشکلاتی نظیر رکود اقتصادی، جهانی شدن، مطالبات جهانی برای توسعه پایدار، بلایا و بحران ها رو به افزایش است، دیگر دولت ها به تنهایی قادر به اداره و کنترل جامعه خود نیستند (Bramwell & Lane, 2011). حکمرانی به معنای شیوه ای جدید از حکومت است که به همکاری ذینفعان مختلف برای رسیدن به یک هدف جمعی مشترک اشاره می کند (Pierre & Peters, 2005). این مفهوم شامل دستورالعمل هایی برای قانونگذاری و سازماندهی (تجهیز) فعالیت های اجتماعی، ایجاد نظم اجتماعی (Bramwell & Lane, 2011, p. 411)، و همینطور هماهنگ کردن بخش های غیر دولتی نظیر مشاغل، گروه های داوطلب، جوامع محلی درون یک شبکه منسجم، می شود. دولت به عنوان یک رهبر برای تجهیز منابع و تسهیل تصمیم گیری میان متولیان، و نیز تعیین خط مشی، شیوه حکمرانی و ایجاد راهبردهای لازم در پاسخ به تغییرات و بحران ها، ایفای نقش می کند (Pierre & Peters, 2005). شرکای یک شبکه ذینفع، از طریق یادگیری انطباقی و انجام آزمون و خطا میتوانند برای دستیابی به شیوه ها¬ی بسیار مناسب تر یا موثرتری از حکمرانی که در راستای اهداف و شرایط و زیر ساخت ها است، تلاش کنند (Wan, 2013, p. 166). در بین شیوه های موجود، مشارکت های عمومی- خصوصی یا PPP موثرترین شیوه است.

     عبارت “مشارکت های عمومی- خصوصی” به وجود یک توافق همکاری بین بخش های عمومی و خصوصی اشاره می کند (Graci, 2013). همانطور که نئیوپان (2021, p. 55) نیز اشاره می کند، از جمله مزايای PPP این است که تمامی ذینفعان با اهداف، مهارت ها، و منابع مختلف را در یک مشارکت داوطلبانه رسمی یا غیر رسمی، با هدف افزایش جذابیت یک مقصد محلی، بهره وری آنها، همبستگی کارایی بازار، و مدیریت جامع گردشگری در آن منطقه، گرد هم می آورد.

فاصله گذاری اجتماعی، اعتماد و بهبودی پس از کووید-19

Social distancing, trust and post-COVID-19 recovery

چکیده

1. مقدمه

2. بررسی متون

1-2. درک ریسک، فاصله گذاری اجتماعی و قصد خرید

2-2. اعتماد و اثر واسطه‌ای آن

3-2. اثرات تعدیل کنندگی خودکارآمدی و تحمل ریسک

4-2. اثرات تعدیل کننده مربوط به پیشنهادات تبلیغاتی

5-2. قالب مفهومی

3. مرور کلی مطالعه

4. مرحله 1: تأثیر فاصله گذاری اجتماعی بر قصد خرید

4-1. طرح و روش تحقیق

2-4. نتایج و بحث

5. مرحله 2: اثر واسطه ای و تعدیل شده اعتماد

1-5. طرح و معیارهای تحقیق

2-5. نتایج و بحث

1-2-5. بررسی انجام با مهارت کار

2-2-5. اثرات تعدیل کننده‎‌ای و واسطه‌ای

2-3-5. بحث

6. نتیجه گیری ها

بیانیه تاثیر

منابع

چکیده

بازیابی قصد خرید در مشتریان همزمان با بازگشایی بخش گردشگری و هتلداری پس از قرنطینه در دوران کووید-19 بمنظور راه‌اندازی مجدد این بخش یک ضرورت است. این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین اقدامات برای فاصله‌گذاری اجتماعی و قصد خرید در رستوران‌ها و هتل‌های پادشاهی پادشاهی انگلستان و با استفاده از روش طراحی تجربی ارزش‌سنجی نمره گرایش انجام شده است. یافته‌ها به تأثیر معیارهای فاصله‌گذاری اجتماعی بر قصد خرید که بوسیله اعتماد به رستوران و هتل مورد نظر وساطت می‌شود، اشاره می کند. تحمل ریسک بطرز چشمگیری تعدیل کننده تأثیر اقدامات فاصله گذاری اجتماعی بر اعتماد است؛ تبلیغات (غیر) نقدی تأثیری قابل چشم پوشی بر قصد خرید دارد. معرفی طرح وزن‌دهی نمره گرایش، به درون‌زایی (اقتصادمقاومتی) که از سوگیری نمونه‌برداری در مطالعات آزمایشی نمونه‌برداری غیراحتمالی ناشی می شود، می‌پردازد.

1. مقدمه

شیوع ویروس کرونا (کووید-19) و قرنطینه های شهروندی و اقدامات مهارکننده متعاقب آن (مانند فاصله گذاری اجتماعی) سبب کاهش تمایل به سفر و فلج شدن صنعت، از خطوط هوایی گرفته تا هتل ها و رستوران ها، شده است (کارابولوت و همکاران ، 2020). کشورهای متعدد (برای مثال دانمارک، کره جنوبی، چین، نیوزیلند و غیره) به تدریج نشانه هایی از کنترل تعداد مرگ و میر و انتشار عفونت نشان داده اند، این کشورها، کنترل را کاهش داده اند، اقدامات قرنطینه‌ای را لغو کرده و به کسب و کارها اجازه داده اند که به مرور و مطابق با دستورالعمل ها و قوانین دولتی درخصوص بهداشت و ایمنی و نیز اقدامات فاصله گذاری اجتماعی درخور (BFPG، 2020) آغاز بکار کنند. با این حال، بازگشت به حالت عادی قابلیت بحث دارد.

6. نتیجه گیری ها

صنعت هتلداری یک صنعت خدماتی بسیار متمرکز بر تماس بوده و تعامل بین مشتری و ارائه‌دهنده در آن اجتناب‌ناپذیر است؛ بنابراین سیاست قرنطینه دولت تأثیر زیادی بر این صنعت گذاشته است. طبق تمامی دانش و اطلاعات علمی ما در زمان نگارش این مقاله، این کار، اولین تلاش بمنظور بررسی تأثیر اقدامات فاصله گذاری اجتماعی بر قصد خرید مشتریان در دوره پس از کووید-19، بخصوص در زمینه هتلداری است. در کمال تعجب، تاثیر مستقیم بین دو متغیر در بخش رستوران‌ها چشمگیر اما حاشیه‌ای و در بخش هتلداری ناچیز بود. این کشف، نشان می‌دهد که تأثیر معیارهای فاصله‌گذاری اجتماعی روی قصد خرید، بوسیله تاثیر واسطه‌ای اعتماد به رستوران یا هتل مورد نظر، برجسته می شود. معنای آن این است که فقط اعتماد مشتریان به ارائه‌دهندگان خدمات هتلداری که معیارهای فاصله‌گذاری اجتماعی را تضمین می‌کنند، سبب افزایش قصد خرید آنها می‌شود بطوریکه وجود معیارهای فاصله‌گذاری اجتماعی سطح ریسک درک شده آنها را پایین می آورد. اینکه استراتژی‌های تبلیغاتی رابطه بین معیارهای فاصله‌گذاری اجتماعی و قصد خرید را تعدیل نمی‌کنند، یافته‌ای است که انتظارات ما را نقض می‌کند. این امر، نشان می‌دهد که وقتی بازار هتلداری بازگشایی شود، وجود معیارهای فاصله‌گذاری اجتماعی نسبت به استراتژی‌های تبلیغاتی در مشاغل هتلداری، مداخله تاثیرگذارتری برای راه‌اندازی مجدد صنعت و بازسازی اعتماد مشتریان دارد. به‌علاوه، این امر که استراتژی‌های تبلیغاتی ارتباط نزدیکی با ریسک درک شده توسط یک فرد ندارد را می‌توان استدلال کرد. با توجه به این رویدادها، یافته‌ها استنباط می‌کنند که قصد خرید مصرف‌کننده، بستگی به سطح ریسک درک شده (یعنی وجود یا عدم وجود معیارهای فاصله‌گذاری اجتماعی توسط ارائه‌دهنده خدمات) و اعتماد به آن ارائه‌دهنده خدمات دارد.

Abstract

With the tourism and hospitality sector reopening post-lockdown of COVID-19, the recovery of customers’ purchase intentions is essential to reboot the sector. This study aims to examine the relationship between social distancing measures and purchase intentions in the UK’s restaurant and hotel sectors using a propensity score weighting experimental design method. The findings suggest that the impact of social distancing measures on purchase intentions is mediated by the trust in the targeted restaurant and hotel. Risk tolerance significantly moderates the influence of social distancing measures on trust; (non-) cash promotions have an insignificant impact on purchase intentions. The introduction of the propensity score weighting scheme addresses the endogeneity caused by the sampling bias in non-probability sampling experiment studies.

1. Introduction

The coronavirus (COVID-19) outbreak and subsequent national lockdowns and containment measures (e.g. social distancing) have decreased the willingness to travel and paralysed the industry from airlines to hotels and restaurants (Karabulut et al., 2020). Slowly, numerous countries (e.g. Denmark, South Korea, China, New Zealand, etc.) show signs of control in the number of deaths and infections, these countries have been easing their control and lifting the lockdown measures, allowing businesses to gradually open with compliance to government guidelines and rules on health and safety and social distancing measures where appropriate (BFPG, 2020). Yet, the recovery back to normal is debatable.

6. Conclusions

The hospitality industry is a highly contact-intensive service industry where the interaction between the customer and provider is inevitable, and thus the government lockdown policy has affected the industry greatly. To our best knowledge, at the time of writing, this is the first attempt to investigate the impact of the social distancing measures on the purchase intention of customers in the post-COVID-19 period, especially in the context of hospitality. Surprisingly, the direct effect between the two variables was significant but marginal in the restaurant sector and insignificant in the hotel sector. The finding suggests that the influence of social distancing measures on purchase intentions is dominant by the mediating effect of the trust in the targeted restaurant or hotel. This means that only the customers’ trust to the hospitality service providers that ensure social distancing measures will increase their purchase intentions as the presence of social distancing measures reduces their level of perceived risk. A finding that has contradicted our expectation is that promotion strategies do not moderate the relationship between social distancing measures and purchase intentions. This indicates that when the hospitality market reopens, the presence of social distancing measures in hospitality businesses is a more effective intervention than promotion strategies to reboot the industry and rebuild customers’ trust. In addition, it can be argued that promotion strategies are not closely associated with an individual’s perceived risk. Given the circumstance, the findings infer that a consumer’s purchase intention depends on the level of perceived risks (i.e. the presence or absence of social distancing measures in the service provider) and the trust to that service provider.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

فاصله گذاری اجتماعی، اعتماد و بهبودی پس از کووید-19

Social distancing, trust and post-COVID-19 recovery

پیشینه های اصلی ارزش ویژه برند در توسعه برند میراث فرهنگی: نقش تعدیل کننده تجربه میراث گردشگری

Key antecedents of brand equity in heritage brand extensions: The moderating role of tourist heritage experience

چکیده

این مطالعه به بررسی این موضوع می پردازد که با توجه به نقش واسطه ای نگرش نسبت به برند و اعتبار برند و نقش تعدیل کننده سطح تجربه گردشگر از برند والد، درجه تناسب بین توسعه برند و برند والد (اصلی) در مورد مکان های تاریخی (میراث)، چگونه بر شکل گیری ارزش ویژه برند توسعه اثر می گذارد. در این مطالعه یک طرح آزمایشی اعمال می شود که در آن، دو سطح مختلف تناسب بین برند میراث والد و توسعه برند، بین سوژه ها کنترل می شود. پیشنهادهایی برای روش های موثر افزایش ارزش ویژه برند میراث و در نتیجه کمک به ارتقا و رقابت پذیری مقصد ارائه شده است.

1 مقدمه

به طور کلی میراث فرهنگی به عنوان یک عامل کلیدی در توسعه اجتماعی-اقتصادی قلمروها (‏محله ها، شهرها، مناطق و کشورها) ‏(بوویتز و ایبن هولت، 2008؛ هنچه و سلواج، 2017) و به طور خاص در مقاصد گردشگری (کاربن، 2016؛ هالپنی و همکاران، 2018 ؛ هنچه، 2018) در نظر گرفته می شود. هنگامی که یک مکان میراث جهانی در سایت میراث جهانی (‏WHS)‏ برگزیده می شود، این شناخت سطح بالا، یک برند میراث قدرتمند را تشکیل می دهد (تیموتی، 2011) که از وضعیت مهم، کیفیت درک شده و اصالت برخوردار است (رایان و سیل وانتو، 2009). این برند میراث فرهنگی تاثیر مثبتی بر الگوهای تقاضا در مناطق مورد نظر اعمال می کند (‏هالپنی و همکاران، ۲۰۱۸، پوریا و همکاران، ۲۰۱۱)‏، ریسک درک شده گردشگری مرتبط با انتخاب مقصد را کاهش می دهد (هالپنی و همکاران، 2018) و در نهایت، اعتماد گردشگران به مقصد مورد نظر را افزایش می دهد (حسن و رحمان، 2015). بنابراین، مکان های میراث فرهنگی که دارای نشان جهانی WHS هستند، کانون توجه گردشگران و محرک های ثروت آفرینی برای سرزمین هایی هستند که در آن ها واقع شده اند. آن ها همچنین منبع عظیمی از پتانسیل توسعه اقتصادی در حال پیشرفت مقاصد را از طریق ایجاد توسعه برند (‏موضوع مورد علاقه محققان بازاریابی) تشکیل می دهند (آکر، 1990؛ کیم و همکاران، 2019؛ رست، 2005).

Abstract

This study examines how the degree of fit between the brand extension and the parent brand, in the case of heritage sites, affects the extension’s brand equity-formation, considering the mediating role of brand attitude and brand credibility and the moderating role of the tourist’s level of experience of the parent heritage brand. An experimental design is applied, in which two different levels of fit between the parent heritage brand and the brand extension are controlled between subjects. Suggestions are provided for effective ways of enhancing heritage brand equity and therefore contributing to destination promotion and competitiveness.

1 Introduction

Cultural heritage is considered a key factor in the socioeconomic development of territories in general (neighborhoods, cities, regions, and countries) (Bowitz & Ibenholt, 2008; Henche & Salvaj, 2017) and in that of tourist destinations, in particular (Carbone, 2016; Halpenny et al., 2018; Henche, 2018). When a heritage site is designated a World Heritage Site (WHS), this high-profile recognition constitutes a powerful heritage brand (Timothy, 2011) that enjoys significant status, perceived quality, and authenticity (Ryan & Silvanto, 2009). This heritage brand exerts a positive effect on demand patterns in the territories concerned (Halpenny et al., 2018; Poria et al., 2011), reducing tourist perceived risk associated with choosing a destination (Halpenny et al., 2018) and, ultimately, increasing tourist confidence in the destination in question (Hassan & Rahman, 2015). Therefore, heritage sites that carry the WHS hallmark are a focus of significant appeal for tourists and drivers of wealth-creation for the territories in which they are located. They also constitute an enormous source of potential for destinations’ on-going economic development through the creation of brand extensions—a topic of particular interest to marketing scholars (Aaker, 1990; Kim et al., 2019; Reast, 2005).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

پیشینه های اصلی ارزش ویژه برند در توسعه برند میراث فرهنگی: نقش تعدیل کننده تجربه میراث گردشگری

Key antecedents of brand equity in heritage brand extensions: The moderating role of tourist heritage experience

طراحی سازمان گردشگری هوشمند (STO) برای مدیریت گردشگری: مطالعه موردی سازمانهای گردشگری استان خراسان جنوبی، ایران

Designing of smart tourism organization (STO) for tourism management: A case study of tourism organizations of South Khorasan province, Iran

چکیده

1. مقدمه

2. نظریه

2.1. هوش ساختاری

2.2. هوش انسانی و سازمانی

2.3. هوش فناوری

2.4. هوش رقابتی

2.5. هوش محیطی

2.6. هوش هیجانی

2.7. بُعد داخلی سازمان گردشگری هوشمند

2.8. خدمات الکترونیک

2.9. کارمندان آموزش دیده و مسلط به زبان

2.10. روش های جدید بازاریابی گردشگری

3. روش پژوهش

3.1. ارائه ی مدل اولیه و معرفی فرضیه ی پژوهش

3.2. تحلیل داده با نرم افزار SPSS (تحلیل توصیفی و آزمون های نرمال بودن داده ها)

3.5. تحلیل داده با نرم افزار Smart PLS

4. نتایج

5. بحث و نتیجه گیری

مشارکت نویسندگان

تأمین مالی

تعارض منافع

اطلاعات بیشتر

منابع

چکیده

مطالعه ی حاضر برای اولین بار از مرور پیشینه ی تحقیقاتی و دیدگاه های اساتید و کارشناسان حوزه ی گردشگری و مدیریت برای شناسایی عناصر هوشمند سازمانی در مدیریت گردشگری استفاده می کند. روش سرشماری برای تعیین نمونه های پژوهش استفاده شد و تکنیک دلفی برای طراحی پرسشنامه به کار گرفته شد. واگرایی سازه برای تعیین روایی و پایایی پرسشنامه استفاده شد. نتایج نهایی نشان داد که ارائه ی خدمات الکترونیک به گردشگران، بیشترین میزان اثرگذاری را بر توسعه ی سازمان گردشگری هوشمند داشت (ضریب بار: 0.677). علاوه براین، روش های جدید بازاریابی گردشگری، کمترین میزان اثرگذاری را بر توسعه ی سازمان گردشگری هوشمند داشتند (ضریب بار: 0.431). درکل، مهم ترین دستاورد این پژوهش، معرفی مفهوم سازمان گردشگری هوشمند در مدیریت گردشگری است.

1. مقدمه

سازمان های گردشگری در آغاز هزاره ی جدید با تغییرات جدی روبرو هستند (الکاساسبه و همکاران 2016، صفحه 106). فناوری های مدرن استفاده شده جهت سازماندهی صنایع از جمله صنعت گردشگری، مشاغل و تخصص های زیادی را از بین برده است و درعوض مشاغل و تخصص های جدیدی را بوجود آورده است (رنگریز 2016، صفحه 14). از سوی دیگر، گردشگری، صنعت سازمان است و سازمان گردشگری، فرآیندی پیچیده همراه با واحدهای مختلف است. سازمان های حوزه ی گردشگری را می توان براساس مالکیت، نقش یا نوع فعالیت و طبقه ی مصرف کننده ی آنها تقسیم بندی کرد (گلدنر و ریچی 2007، صفحه 87). واحدهای کوچک کسب و کار مانند آژانس های مسافرتی و هتل های رویال، مثال هایی از سازمان های گردشگری هستند (قربانی و ایران 2013، صفحه 77). همچنین، گردشگری یکی از صنایع پیشتاز در بکارگیری فناروی های عصر جدید است (بوهالیس و لا 2008). 

5. بحث و نتیجه گیری

نتایج این مطالعه نشان می دهد که توسعه ی هوش در صنعت گردشگری صرفاً از طریق فناوری ها و داده ها انجام نمی شود، بلکه، عوامل مختلفی در این زمینه دخیل هستند. مشابه نتایج لئونگ (2018)، این مطالعه مفهوم هوش را در شرکت های گردشگری آینده ارائه کرده است و زیست بوم گردشگری هوشمندی را پیشنهاد کرده است که برای تمام ذینفعان ارزش افزوده به ارمغان می آورد. در مطالعه ی تسویادیا و همکاران (2018) مشابه نتایج مطالعه ی حاضر، واقعیت مجازی و تجربه ی سفر هوشمند به عنوان ویژگی های گردشگری در عصر جدید درنظر گرفته شده اند. لیبراتو و همکاران (2018) بر اهمیت دسترسی به اینترنت در مقصد به خصوص در مکان هایی از جمله فرودگاه ها و هتل ها تأکید کرده اند و درنتیجه اهمیت خدمات الکترونیک را برای سازمان های گردشگری را نشان داده اند. ویژگی داخلی دیگر سازمان گردشگری هوشمند در این مطالعه، روش های جدید بازاریابی گردشگری مانند واقعیت مجازی به منظور کمک به کاهش ریسک خرید گردشگران می باشد. گریفین و همکاران (2017) استدلال کردند که واقعیت مجازی به عنوان یک روش جدید بازاریابی گردشگری، اثر مثبتی بر تصویر مقصد و بیشتر گویه های موجود در جذابیت تصویر مقصد و کارآمدی تبلیغات می گذارد.

Abstract

The present study uses a review of the literature and the views of tourism and management professors and experts in order to the identification of organizational intelligence elements in tourism management (STO) for the first time. The census method was used to determine the research sample and the Delphi technique was used to design the questionnaire. Construct divergence was then used to determine the validity and reliability of the questionnaire. The final results indicated that providing e-services for tourists had the greatest impact on the development of STO (loading factor: 0.677). Moreover, New Tourism Marketing Methods (NTMM) had the least effect on the development of STO (loading factor: 0.431). Overall, the most important achievement of the present research is introducing the concept of STO in tourism management.

1. Introduction

Tourism organizations are facing radical changes at the beginning of the new millennium (Al-Kasasbeh et al., 2016:106). Modern technologies used for the organization of industries such as the tourism industry have eliminated a number of occupations and specializations and have instead created some new occupations and specializations (Rangriz, 2016:14). On the other hand, tourism is the organization’s industry and the organization of tourism is a complex process with several units. Organizations in tourism can be classified by ownership, function or type of activity and their consumer class (Goeldner and Ritchie, 2007:87). Small business units such as travel agencies and Royal hotels are examples of tourism organizations (Ghorbani and Iran, 2013:77). Also, tourism is one of the pioneer industries in the application of new age technologies (Buhalis and Law, 2008).

5. Discussion and conclusion

The results of this study indicate that the development of intelligence in the tourism industry is not solely by technologies and data; instead, various factors are at play. Similar to Leung’s results (2018), the present study conceptualized intelligence in tourism enterprises of the future and proposed a smart tourism ecosystem that adds value to all stakeholders. In the study by Tussyadiah et al. (2018), similar to the results of the present study, virtual reality and smart travel experience are listed as features of tourism in the new era. Liberato et al. (2018) emphasized the internet access importance at the destination, particularly in places including airports and hotels, and thus demonstrated the importance of e-services for tourism organizations. Another internal feature of STO in the present study is new tourism marketing methods such as VR to help reduce the risk of shopping tourists. Griffin et al. (2017) argued that, as a new tourism marketing method, VR positively affects the destination image and most items within the conative destination image and the effectiveness of the advertisement. Offering smart experience and complementary activities were the other dimensions of STO in this research.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

طراحی سازمان گردشگری هوشمند (STO) برای مدیریت گردشگری: مطالعه موردی سازمانهای گردشگری استان خراسان جنوبی، ایران

Designing of smart tourism organization (STO) for tourism management: A case study of tourism organizations of South Khorasan province, Iran

گزینه های راهبردی برای شرکت های جهانگردی به منظور غلبه بر دوران های بحران

Strategic alternatives for tourism companies to overcome times of crisis

چکیده

1. .مقدمه

2. نقد و بررسی ادبیات پیرامون جهتگیری راهبردی

3 روش شناسی

3.1 نمونه و روش

3.2 اندازه گیری ها

4 نتایج

4.1 ارزیابی مدل اندازه گیری

4.2 ارزیابی مدل ساختاری

5. بحث نتایج

6.نتیجه گیری ها

چکیده

این تحقیق موفقیت راهبردهای پیرو سنخ شناسی مایلز و اسنو در طول یک رکود اقتصادی در صنعت توریسم اسپانیا را بررسی میکند. یک زمینه یابی برای یافتن راهبردها و سنجش اثرات متحمل شده از سوی شرکتهای گردشگری در طول بحران مالی گذشته اجرا شد. پیرامون راهبردها، جدای از تحلیلگران ، این نمونه شامل هر سه کهن الگو دیگر میشد. آینده نگران به بهترین شکل برای تحمل یک رکود اقتصادی مهیا شدند، به این صورت مدافعین امتیاز دوم گرفتند. واکنش دهندگان، بدترین ایفا کنندگان بودند. نتیجه گیریها تاکید میکنند برای مالکان/ مدیران شرکتهای گردشگری، انتخاب راهبردی که مناسب موقعیت محیطی باشد، عاقلانه است.

مقدمه

داده های اقتصادی اخیر نشان داده است بحران مالی که به طور جدی اسپانیا هم چنین دیگر کشورهای اروپای جنوبی را تحت تاثیر قرار داده است، به اتمام رسیده است. تخمینها نشان داده اند GDP در سال 2015 بار دیگر افزایش پیدا کرد. گردشگری بدترین سالهای خود را در سالهای 2008/2009 تجربه کرد و ضربه ی دیگری را در سالهای 2013/2012 با بدتر شدن بحران یورو در یونان و اثرات جانبی اش بر سایر کشورهای جنوب اروپا تجربه کرد (INE 2015). گرچه گروه یورو پیرامون بسته های کمکی برای یونان به تفاهم نامه هایی دست یافته اند (کمیسیون یوروپیج پرستل 2015)،اما مشخص نیست آیا این موقعیت ممکن است بار دیگر به خاطر بحرانهای دیگری مثل حملات تروریستی و بحران پناهندگان به عنوان یک پیامد، بدتر شود که انعکاسهایی را برای سایر بخشهای اروپا در پی دارد.

نتیجه گیری ها

نتایج این تحقیق، شماری از نتیجه گیری های مقتضی برای شیوه مدیریتی و دانشگاهی را ارائه میدهد. با فرض اینکه محیطهای نامعلوم و مخالف بر راهبردهای تجاری تاثیر دارند، شناسایی رفتارهای تجاری موفق برای غلبه بر زمانهای بحران، مبرم است. اولا، تنها راهبردی که به صورت پیش بینی شده عمل میکند، راهبرد واکنش دهنده است. لذا، این نوع راهبرد برای تطبیق هر روندی در محیط زیست با شکست مواجه شد و از همه ی موارد دیگر بر حسب رشد، بلوغ یا موقعیتهای رکود اقتصادی بدتر عمل کرد (آلونسو- آلمیدا و برمسر 2013؛ آلونسو- آلمیدا و دیگران 2015الف؛ گاریگوز-سیمون و دیگران 2005؛کوزوقلو و دیگران 2013). لذا این تحقیق نیاز برای شرکتهای توریستی به منظور توسعه یک راهبرد کاملا بررسی شده به طور سنجیده را تایید مینماید. لذا، مدیران باید راهبردها، شایستگی ها و قابلیتهای بارز برای حفظ و بهبود رقابتی بودن را گسترش دهند (آلونسو- آلمیدا و دیگران 2015الف؛ نیووی و زهرا 2009).

Abstract

This research investigates the success of strategies following the Miles and Snow typology during an economic downturn in the Spanish tourism industry. A survey was conducted to find strategies and measure the impacts suffered by tourism companies during the last financial crisis. Regarding strategies, apart from analyzers, the sample included all three other archetypes. Prospectors were the best prepared to withstand an economic downturn, with defenders scoring second. Reactors were the worst performers. The conclusions highlight that it is wise for owners/managers of tourism companies to select a strategy that suits the environmental situation.

Introduction

Recent economic data have shown that the financial crisis that affected Spain severely, as well as other Southern European countries, has come to an end. Estimates have shown that GDP in 2015 increased again (INE 2015). Tourism experienced its worst years in 2008/2009 and suffered another blow in 2012/2013 with the worsening of the Euro Crisis in Greece and its side effects on other Southern European countries (INE 2015). Although the Euro Group has reached agreements on bailout packages for Greece (Europa¨ische Kommission Pressestelle 2015), it is not known whether the situation might worsen again due to other crises, such as terrorist attacks and the refugee crisis and, as a consequence, have repercussions for other parts of Europe.

Conclusions

The results of this research provide a number of pertinent conclusions for managerial practice and academia. Given that uncertain and hostile environments influence business strategies, it is urgent to identify successful business behaviors to overcome times of crisis. First, the only strategy that behaved as predicted was the reactor strategy. Thus, this type of strategy failed to adapt to any trend in the environment and performed worse than the others in terms of growth, mature, or downturn situations (AlonsoAlmeida and Bremser 2013; Alonso-Almeida et al. 2015a; Garrigo´s-Simo´n et al. 2005; Ko¨seoglu et al. 2013). Therefore, this research confirms the need for tourist companies to deploy a thoroughly considered strategy deliberately. Thus, managers should develop distinctive strategies, competences, and capabilities to maintain or improve competitiveness (Alonso-Almeida et al. 2015a; Newey and Zahra 2009).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

گزینه های راهبردی برای شرکت های جهانگردی به منظور غلبه بر دوران های بحران

Strategic alternatives for tourism companies to overcome times of crisis

مناطق حفاظت شده، گردشگری جامعه براساس حیات وحش و پویایی معاش جامعه: افزایش و کاهش سرمایه‌های جامعه

Protected areas, wildlife-based community tourism and community livelihoods dynamics: spiraling up and down of community capitals

چکیده

مقدمه

مناطق حفاظت شده و پویایی اجتماع

چارچوب سرمایه‌های جامعه: دیدگاه سیستم‌ها

روش‌ها

منطقه مورد مطالعه

جمع اوری داده‌ها

تحلیل داده‌ها

یافته‌ها و نتایج

پذیرش گردش گری: از مدیریت هدفمند یا مدیریت تعاملی حیات وحش

بهبود معیشت و پویایی تنوع بخشی

هم زیستی شکننده حیات وحش-دام

ازایش تنازعات و تضاد بین انسان- حیات وحش

بحث

نوسان سرمایه‌های اجتماعی

نتیجه گیری

منابع

چکیده

مشارکت در گردشگری جامعه مبتنی بر حیات وحش و مناطق حفاظت شده به عنوان ابزاری برای ارتباط حفاظت از تنوع زیستی و بهبود معیشت‌های اجتماع مطرح شده است. با این حال، امروزه چارچوب‌های کمی برای درک روابط پیچیده وپویایی که در میان حفاظت، گردشگری و توسعه وجود دارند وجود دارد. چارچوب سرمایه‌های جامعه برای ارزیابی این ارتباطات از دیدگاه تفکر و نگرش سیستمی استفاده می‌شود که در آن انباشت وجریان سرمایه‌های جامعه که از طریق مشارکت جامعه در گردشگری توضیح داده می‌شود، تعیین کننده جهت تغییر است. نتایج اتحادیه حفاظت از منطقه چوبه در بوتسوانا نشان می‌دهد که همه سرمایه‌های جامعه وابسته به هم هستند و نقش پویایی در شکل دهی به نوسانات معیشت جامعه ایفا می‌کنند. مشارکت در گردشگری منجر به کاهش و افزایش سرمایه‌های اجتماعی شده است. افزایش سرمایه‌های جامعه با افزایش معیشت و شیوه‌های تنوع بخشی تسهیل شده با افزایش درآمد گردشگری قابل توجیه است. کاهش سرمایه اجتماع با افزایش تضاد انسان- حیات وحش و و هم زیستی شکننده حیات وحش- دام که منجر به بیماری‌های دامی، کاهش بازارهای گوشت گاو و قطعه قطعه شدن اکوسیستم‌ها از طریق ایجاد قرق قابل توجیه است. به این ترتیب، نوسان (افزایش و کاهش) سرمایه‌های اجتماع با تبدیل یک سرمایه اجتماعی به سرمایه دیگر در حالت پویایی نگرش سیستمی قابل توضیح است.

نتیجه گیری

این مطالعه از CCF برای ارزیابی روابط میان مناطق حفاظت شده، گردش گری و معیشت‌های جامعه با استفاده از مفاهیم چند بدی و ارتباط غیر خطی با تاکید بر همه سرمایه‌های جامعه به عنوان شاخص‌های تغییر استفاده کرد. رژیم مدیریت منطقه حفاظت شده تحت غالبیت مدیرانی بود که به دنبال حفظ اکوسیستم (سرمایه‌های طبیعی) بودند ولی نیازها و مسائل اجتماعی (مالی، اجتماعی، سیاسی و انسانی) را نادیده می‌گیرند و موجب انحراف سرمایه طبیعی جامعه از سایر سرمایه‌ها می‌شود. این سناریو موجب تشدید نوسان سرمایه جامعه می‌شود زیرا مانع از توسعه جامعه می‌گردد قبل از مشارکت در گردش گری، سرمایه‌های اجتماعی به طور کامل استفاده نشده‌اند اگرچه جامعه دارای سرمایه طبیعی فراوانی در شکل منابع حیات وحش است. یعنی، جریان سرمای طبیعی از نظر فنی بسته بوده و مانع از تبدیل سایر سرمایه‌های اجتماعی با جریان دارایی می‌شود. در نتیجه، سرمایه منابع حیات وحش انباشته شده و قابل استفاده نیست. برای بهره گیری از سرمایه طبیعی فراوان، سایر اشکال سرمایه مورد نیاز بایستی بهبود یابد و این کار با تشکیل CECT به عنوان یک سازمان معرف انجام می‌شود که موجب افزایش مشارکت جامعه در گردش گری می‌شود. تأسیس CECT منجر به ایجاد هیئت‌های تصمیم گیری، و تحول مشارکت جامعه و نظارت بر منابع طبیعی شده است. این توسعه منجر به تشخیص CECT به عنوان یک ذی نفع اصلی در مدیریت CNP و تقویت روابط مثبت شده است. ارتباط از طریق مشارکت گردش گری بر انباشت سرمایه طبیعی و نیز سایر سرمایه‌های اجتماعی اثر گذاشته است.

Abstract

Participation in wildlife-based community tourism within and around protected areas is seen as a tool to link biodiversity conservation and community livelihoods improvement. However, there is a deficiency of frameworks currently used to understand complex and dynamic relationships that exist among conservation, tourism and development. The community capitals framework is adopted to assess these linkages from a systems-thinking perspective in which community capitals’ stock and flow, explained by a community’s participation in tourism determines the direction of change. Results of the Chobe Enclave Conservation Trust in Botswana indicate that all community capitals are interdependent and play a dynamic role in shaping the spiraling of community livelihoods. Participation in tourism led to both the spiraling up and down of community capitals. The spiraling up of community capitals is explained by increased livelihoods and diversification options facilitated by increased tourism income. The spiraling down is explained by the heightened human–wildlife conflicts and fragile wildlife–livestock coexistence, which led to livestock diseases, loss of beef market and the ecosystems’ fragmentation through the introduction of veterinary fences. Thus, the spiraling of community capitals is explained by the transformation of one stock of community capital to another in a systemsthinking dynamics fashion.

Conclusion

This study used the CCF to assess the relationships among protected areas, tourism and community livelihoods using multidimensional concepts and nonlinear causation with the focus on all community capitals as indicators of change. The early protected area management regime was dominated by managers who were solely concerned with preserving the ecosystem (natural capitals) while neglecting human needs and/or social issues (financial, social, political and human capitals), thus contributing to community natural capital alienation from other community capitals. This scenario further exacerbates community capitals’ spiraling down as it inhibited community development. Before participation in tourism, community capitals were not fully utilized though the community had abundant natural capital in the form of wildlife resources; the resource could not be transformed to benefit other forms of community capitals. That is, the natural capital flow was technically “locked” and prevented “asset flow” to transform other community capitals. Consequently, the wildlife resource stock piled and could not be harnessed but rather accumulated to the extent that it became a burden to the same community as it destroyed the community’s physical asset. To benefit from the abundant natural capital, other forms of capitals needed to be enhanced first (e.g. social and political capitals) by forming CECT as a community representative institution that can spearhead the community’s participation in tourism. The establishment of CECT created the community decision-making body, voice and transformed community participation and governance of natural resources. This development led to the recognition of CECT as an important stakeholder in the CNP management, consequently fostering some positive linkages. The linkage through tourism participation further influenced the natural capital stock hosted by the CNP to flow and influence other community capitals.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مناطق حفاظت شده، گردشگری جامعه براساس حیات وحش و پویایی معاش جامعه: افزایش و کاهش سرمایه‌های جامعه

Protected areas, wildlife-based community tourism and community livelihoods dynamics: spiraling up and down of community capitals

ابزار تحقیقات بازاریابی برای طراحی آرم سازمانهای مدیریت مقصد گردشگری

A marketing research tool for destination marketing organizations’ logo design

چکیده

1- مقدمه

2- زمینه تحقیق

2-1- صنعت گردشگری جزیره

2-2- ساکنان جزیره‌های دریای کارائیب: نگاهی اجمالی

2-3- صنعت گردشگری در کشور هائیتی: نگاهی اجمالی

2-4- هویت هائیتی یا ”اهل هائیتی بودن“

2-5- نمونه‌هایی از مقصدهای گردشگری کارائیب: هویت و آرم

3- چارچوب نظری

3-1- آرم به عنوان یک نماد

3-2- نقش رنگ در آرم سازمان مدیریت مقصد گردشگری

4- تشریح مطالب

5- نتیجه‌گیری

چکیده

ادبیات تحقیق بازاریابی عمدتا اذعان می‌کند که ارتباطات دیداری به شکل مشاهده آرم شرکت، یک ابزار بازاریابی بالقوه برای جذب گردشگران است. این مطالعه منحصرا با تمرکز بر موضوع طراحی آرم‌ها، از آرم سازمان مدیریت مقصد گردشگری هائیتی به عنوان یک مطالعه موردی استفاده کرده است تا توضیح دهد که چگونه روش‌های تحقیقات بازاریابی می‌توانند در انتخاب رنگ یک آرم مفید واقع شوند. اساسا، این مطالعه با ارائه چارچوبی تحلیلی، سهم مفیدی در مجموعه فرا- ادبیات تحقیق بازاریابی صنعت گردشگری ایفا می‌نماید. نتایج این تحقیق بر روش‌های عملی بازاریابی فعلی در صنعت گردشگری تاثیرگذار است زیرا به نظر می‌رسد که شرکت‌ها عناصر مهمی را در طراحی آرم جدید نادیده می‌گیرند. این موضوع در مورد سازمان مدیریت مقصد گردشگری هائیتی و احتمالا سازمان‌های مدیریت مقصدهای گردشگری دیگر در جهان صحت دارد.

مقدمه

در صنعت گردشگری، عوامل برون‌زا نظیر ناپایداری سیاسی، بحران اقتصادی، فجایع طبیعی، و شیوع بیماری‌ها (های و چیک، 2011؛ ریچی، دورل، میلر و میلر، 2004) می‌توانند موجب افول مقصدهای گردشگری یا حتی در برخی از مواقع موجب حذف کامل آن‌ها از نقشه صنعت گردشگری گردند (صدّیقی، نوتال، تئوچاروس، 2001). از این منظر، صنعت گردشگری با چالش‌هایی مواجه است (گتز، 2008). سازمان‌های مرتبط با مقصدهای گردشگری علاقه دارند راهبردهایی را برای کاهش اثرات منفی این عوامل برون‌زا برای سفرهای گردشگری داخلی ابداع کنند. برقراری ارتباط با بازارهای گردشگری با استفاده از یک پیام موثر که تصویری مطلوب از مقصد گردشگری ارائه کند و اثرات سوء این عوامل را برطرف نماید (والتر و مِیر، 2012)، رویکردی است که این مطالعه قصد بررسی آن را دارد. نمادها، دارایی‌های نامشهود مهمی هستند که می‌توانند اثرات مثبت قابل‌توجهی (پارک، آیزنگریچ، پُل، و پارک، 2013) بر عملکرد مقصدهای گردشگری داشته باشند.

نتیجه‌ گیری

کشور هائیتی به عنوان یکی از مقصدهای گردشگری، از سال 1960 تاکنون از خود یک تصویر عدم اطمینان و عدم ایمنی نشان داده است. سازمان مدیریت مقصد گردشگری هائیتی برای به دست آوردن مجدد محبوبیت خود، اقدام به معرفی یک آرم جدید نموده است. این مقاله موضوع انتخاب یک آرم جدید را مورد پرسش قرار نداده است. در عوض، کانون تمرکز این مقاله، طراحی آرم (شامل رنگ‌های مورد استفاده) و به ویژه فقدان تحقیقات تجربی برای اتخاذ تصمیمات آگاهانه بوده است. این مطالعه چارچوبی مفهومی ارائه می‌کند تا رنگ‌های مناسب برای آرم سازمان مدیریت مقصد گردشگری تعیین گردند. این چارچوب رابطه‌ای بین رنگ و تاثیر آن بر توان رقابتی سازمان‌های مدیریت مقصدهای گردشگری برقرار نموده است.

Abstract

The literature widely acknowledges visual communication in the form of a logo as a potential marketing tool for attracting visitors. Focusing exclusively on logos, this study uses the Haitian Destination Marketing Organization (DMO) logo as a case study to explain how the choice of colors of a logo can benefit from market research methods. In essence, the study develops an analytical framework and contributes to the body of meta-literature in tourism marketing research. The results of the research affect current marketing practices in tourism, because firms seemingly overlook some important elements when developing a new logo. This situation is the case of the Haitian DMO and possibly other DMOs in the world.

Introduction

In the tourism industry, exogenous factors like political instability, economic crisis, natural disasters, and the outbreak of diseases (Hai & Chick, 2011; Ritchie, Dorrell, Miller, & Miller, 2004) can cause destinations to decline and sometimes even totally disappear from the tourism map (Seddighi, Nuttall, & Theocharus, 2001). In this respect, tourism is a problematic industry (Getz, 2008). Destinations have an interest in developing strategies to mitigate the effects of these exogenous factors on inbound tourism. Communication with the tourism market using an effective recovery message (Walters & Mair, 2012) is the approach that this study covers. Brands are important intangible assets that can have significant positive effects (Park, Eisingerich, Pol, & Park, 2013) on the performance of a destination.

Conclusions

Haiti, as a tourism destination, has since 1960s portrayed an image of uncertainty and insecurity. To win back its popularity, the Haitian DMO has introduced a new logo. This article does not question the decision of adopting a new logo. Instead, this study focuses on the design (including colors used), and particularly, the absence of empirical research to inform the decision. This study proposes a conceptual framework to determine the right colors for the DMO logo. The framework establishes a relationship between color and its effect on the overall competitiveness of the destination.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ابزار تحقیقات بازاریابی برای طراحی آرم سازمانهای مدیریت مقصد گردشگری

A marketing research tool for destination marketing organizations’ logo design

هتل های پزشکی در صنعت بهداشت و درمان در حال رشد: تاثیر نتایج دریافتی مسافران بین المللی

Medical hotels in the growing healthcare business industry: Impact of international travelers’ perceived outcomes

چکیده

1- مقدمه

2- چهارچوب نظری

2-1 ظهور گردشگری پزشکی و هتل بیمارستان ها

2-2 گردشگری پزشکی در یک فضای گردشگری بین المللی

2-3 اقدامات تحقیقاتی که شکل گیری تصمیم / نیت را توضیح می دهند

2-4 نگرش ها، تمایلات و نیت

2-5 تأثیر واسطه ایی پیامدهای دریافتی

2-6 مدل تحقیق و فرضیه ها

3- روش شناسی

3-1 شناسایی پیامدهای دریافتی

3-2 اندازه گیری نگرش ها، تمایلات و نیت

3-3 تهیه پرسشنامه و شیوه گردآوری داده ها

3-4 پروفایل مردم نگاری نمونه ها

4- نتایج

4-1 تحلیل فاکتور تأییدی

4-2 مدل سازی معادلۀ ساختاری

4-3 آزمون تغییرناپذیریe اندازه گیری

4-4 آزمون تغییرناپذیری ساختاری

5- بحث

6- محدودیت ها برای تحقیقات در آینده:

چکیده

علیرغم رشد سریع صنعت بین المللی بهداشت و درمان، پژوهش های اندکی درخصوص هتل بیمارستان ها در دست است. به منظور پر کردن این شکاف، این مطالعه به شناسایی پیامدهای اجتماعی بستری شدن بیماران بین المللی در هتل بیمارستان ها می پردازد و ایجاد این قصد در آن ها با لحاظ نگرش ها و تمایلات و همچنین تأثیر واسطه ایی پیامد دریافتی را بررسی می کند. در یک رویکرد کیفی، پیامدهای احتمالی ماندن در یک هتل درمانی که می تواند با سایر مراکز درمانی و بهداشتی رایج متفاوت باشد و مشتریان بین المللی بهداشت و درمان نیز به آن واقف هستند شناسایی می شود. تحلیل فاکتور تأییدی یک ساختار چهار فاکتوری از مدل پیامد دریافتی (شامل پس انداز مالی، تسهیلات، خدمات پزشکی و محصول مهمان نوازی) را بازبینی می کند. مدل سازی معادلۀ ساختاری نشان می دهد که نگرش ها، تمایلات و هدف ارتباط معناداری با هم دارند و تمایلات به عنوان یک میانجی (mediator) عمل می کنند. علاوه براین، یک آزمون تغییرناپذیری متریک نشان می دهد که تسهیلات، خدمات درمانی و محصولات مهمان نوازی پیامدهای دریافتی، شکل گیری نیات را به طور معناداری تعدیل می کند. نتایج این مطالعه به اپراتورهای هتل بیمارستان ها کمک می کند تا از راهبردی کارآمد برای جذب هر چه بیشتر گردشگران بهره ببرند.

6- محدودیت ها برای تحقیقات در آینده:

محدودیت های این مطالعه فرصت هایی برای تحقیقات در آینده فراهم می کند. اولاً این مطالعه در شکل گیری تصمیم گردشگران بین المللی با توجه به هتل بیمارستان ها عمومی را فراهم می کند. هتل بیمارستان ها با توجه به میزان خدمات با هم تفاوت دارند. در حالی که برخی هتل این دسته سرویس های لوکس درون ارائه می دهد، این نوع خدمالت افراطی ممکن در سایر مناطق وجود نداشته باشد. مطالعات آینده باید به بررسی بیشتر پروسۀ تصمیم گیری مسافران درمانی و پیامدهای دریافتی بپردازند و در این راستا سطح خدمات را لحاظ کنند. دوماً بسیاری از مطالعات گردشگری و میزبان اخیر ثابت می کنند که تصویر کلی یک عامل بحرانی در رفتار / تصمیم گردشگران بومی / بین المللی می باشد. این مطالعات نشان می دهد که شکل گیری تصویر پروسۀ ساده ایی نیست. یکپارچه سازی پروسۀ پیچیدۀ شکل گیری تصویر کلی به چهار چوب نظری ادامه معنادار این تحقیق را مطرح می کند. سوماً این مطالعه به بررسی شکل گیری تصمیم کلی مشتریان بین المللی می پردازد. ادامه این مطالعه مبنی بر بررسی رفتار تکرار خرید فرصتی جهت درک بهتر گردشگری پزشکی را مطرح می کند. آیا هتل بیمارستان ها می توانند مشتریان وفادار و هویت برندی (brand) برای خود ایجاد کنند؟ تحقیقات آینده باید با گنجاندن مشتریان مجرب تر و گردآوری داده ها در هتل بیمارستان ها این محدودیت را بررسی کنند. چهارماً شرکت کنندگان مطالعه از نقاط مختلف قاره های مختلف می آیند. آیا تفاوت فرهنگی وجود دارد؟ بررسی تأثیر فرهنگ بر چهارچوب نظری پیشنهادی یا نقاط قوت روابط پیشنهادی انجام یک مطالعه جالب توجه را مطرح می کند. در نهایت، طرح مطالعه حاضر با موقعیت هتل درمانی متناسب است. یافته های باید، احتیاط به سایر موقعیت های میزبانی، گردشگری و خدماتی تعمیم داده شوند.

Abstract

Despite the international healthcare industry’s rapid growth, little research exists about medical hotels. To fill this gap, this study identifies international patients’ possible outcomes of staying in a medical hotel and investigates their intention formation by considering attitudes and desires as well as the perceived outcome’s moderating impact. A qualitative approach identifies the possible outcomes of staying in a medical hotel, which can be distinctive from common medical/healthcare clinics, as perceived by international medical customers. Confirmatory factor analysis verifies a four-factor structure of the perceived outcome model (financial saving, convenience, medical service, and hospitality product). Structural equation modeling reveals that attitudes, desires, and intention significantly associate, and desires act as a mediator. Additionally, a metric invariance test shows that convenience, medical-service, and hospitality-product factors of the perceived outcomes significantly moderate forming intentions. Study results help medical hotel operators create effective strategies to attract more international tourists.

6- Limitations and venues for future research

This study’s limitations provide opportunities for future research. First, this study examines international tourists’ decision formation with regard to general medical hotels. Medical hotels vary by service/ amenity levels. While some hotels within this category offer modern luxury amenities and services, such lavish amenities/services may not be available in other locations. Future studies should further explore medical travelers’ decision-making process and perceived outcomes by considering these service levels. Second, many recent hospitality and tourism studies verify that the overall image is a critical factor in international/domestic tourists’ decision/behaviors (Han & Hyun, 2012; Lee et al., 2010; Lin et al., 2007). These studies show that image formation is not a simple process. Integrating the complicated process of overall image formation into the theoretical framework offers a meaningful extension of this research. Third, this study examines international patient customers’ general decision formation. A study extension examining repeat-purchase behavior offers an opportunity to better understand medical tourism. Can medical hotels develop loyal customers and brand identity? Future research should address this limitation by including more experienced customers and collecting the data at medical hotels. Fourth, study participants come from diverse countries/regions across several continents. Do cultural differences exist? Investigating culture’s impact on the proposed theoretical framework or the strengths of the proposed associations offers an interesting study extension. Lastly, the present study’s design fits a medical hotel context. Findings should be cautiously generalized to other hospitality, tourism, or service contexts.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

هتل های پزشکی در صنعت بهداشت و درمان در حال رشد: تاثیر نتایج دریافتی مسافران بین المللی

Medical hotels in the growing healthcare business industry: Impact of international travelers’ perceived outcomes