واکنش های ژنی تنش میان نسلی و چند نسلی به حشره کش اتوفن پراکس در فولسومیا کاندیدا

Transgenerational and multigenerational stress gene responses to the insecticide etofenprox in Folsomia candida (Collembola)

چکیده
مقدمه
2- مواد و روش‌ها
2-1- آزمایش ارگانیسم
2-2- تست خاک و مواد شیمیایی
2-3- گروه‌های تیمار و طراحی آزمایش
2-4- استخراج RNA
2-5- بررسی کیفیت RNA
2-6- سنتز cDNA
2-7- آنالیز بیان ژن
2-8- بخش آماری
3- نتایج
3-1- آثار اکوتوکسیکولوژی
4- بحث
4-1- اکوتوکسیکولوژی
4-2- بیان ژن
5- نتیجه‌گیری
منابع

چکیده

قرارگیری در معرض حشره‌کش ممکن است آثار میان‌نسلی و چندنسلی را در جمعیت‌ها ایجاد نماید، اما مکانیسم‌های مولکولی این تغییرات تا حد زیادی ناشناخته باقی‌مانده است. اکثر مطالعات بر روی مکانیسم‌های میان‌نسلی یا چند‌نسلی متمرکز شده‌اند اما از جنبه‌های مقایسه‌ای آنها غافل مانده‌اند. این مطالعه بررسی کرد که آیا حشره‌کش پیرتیروئید اتوفن‌پراکس (فرمولاسیون EC 30 تربون®) آثار میان‌نسلی و یا چند‌نسلی بر روی بقا و تولید مثل فولسومیا کاندیدا(کولمبولا) دارد یا خیر. فعال سازی ژن‌های وابسته به تنش برای کشف اینکه اتوفن‌پراکس بیان ژن‌های وابسته به تولید مثل را در تیمارهای میان و چند‌نسلی تغییر می‌دهد یا خیر، بررسی گردید. یک مطالعه‌ی آزمایشگاهی برای سه نسل با غلظت‌های حشره‌کش در خاک لوفا2.2 انجام گرفت. در تیمار چند نسلی، تنها نسل والدین (P) مورد بررسی قرار گرفت، اما برای نسل‌های بعدی چنین نبود. در تیمار چندنسلی، هر سه نسل در یک روش مشابه در معرض حشره‌کش قرار گرفتند. قرارگیری در معرض حشره‌کش موجب کاهش آثار تولیدمثل در طول نسل‌ها می‌شود و پیشنهاد می‌شود که فولسومیا کاندیدا قادر به سازگاری با افزایش سطح غلظت اتوفن‌پراکس در طولانی مدت در طی چندین نسل است. در تیمار میان‌نسلی، بیان پروتئین شوک حرارتی 70 در بالادست و سیتوکروم اکسیداز 1v4N6 در پایین دست در دوز وابسته به نسل F2 تنظیم گردید. این یافته‌ها احتمال وراثت اپی‌ژنتیکی آثار حشره‌کش بر والدین را بالا می‌برد. بعلاوه، بیان سیتوکروم اکسیداز 1v4N6 برخلاف تیمارهای میان و چند‌نسلی تنظیم شد. نتایج ما توجهات را به سمت اختلاف پاسخ‌ها در سطح مولکولی فلوسمیا کاندیدا به قرارگیری در معرض اتوفن‌پراکس میان و چند‌نسلی جلب می‌نماید.

5- نتیجه‌گیری

حشره‌کش اتوفن‌پراکس، در فرمولاسیون تربون ® 30EC، نشان داد که در دو نسل میان نسلی و چندنسلی بر روی فلوسومیا کاندیدا اثر داشته است. در تیمار میان نسلی، اثرات روی زنده‌ها و تولیدمثلی در نسل اول مشاهده شد، اما این یافته ممکن است ناشی از قرارگیری مستقیم نابالغ‌های نسل اول در معرض حشره‌کش باشد. اثرات تراریخته‌ی ظاهری اتوفن‌پراکس در رونویسی پروتئین شوک گرمایی 70 و سیتوکروم اکسیداز 1v4N6 در نسل دوم بدست آمد. بیان پروتئین شوک گرمایی70 در بالادست و سیتوکروم اکسیداز 1v4N6در پایین دست به صورت وابسته به دوز و بدون اثر مستقیم آفت‌کش تنظیم شدد. مطالعه‌ی بیشتر مکانیسم‌های مولکولی در پس تغییرات بیان سیتوکروم اکسیداز 1v4N6و پروتئین شوک گرمایی70 نیاز است. اثرات چندنسلی به عنوان اثر کاهشی روی تولیدمثل (تعداد نابالغ‌ها) در نسل اول و دوم بیان شده است. پاسخ‌های سلولی به اتوفن‌پراکس در تیمارهای میان نسلی و چندنسلی ظاهر شد و حساسیت بالایی را نشان داد. مقدار RNAی بدست آمده در تمام تیمارها به طور وابسته به دوز کاهش یافت(به جز در نسل میان نسلی2). که حاکی از ضعف سلامتی کولمبولانس‌های در معرض اتوفن‌پراکس است. الگوهای ترانسکریپتومی ژن‌های تنش می‌تواند حاکی از تنش اتوفن‌پراکس در جمعیت باشد. ژن پروتئین شوک گرمایی70 نشان دهنده‌ی تنش عمومی است اما ژن سیتوکروم اکسیداز 1v4N6در ارتباط با سم‌زدایی زنوبیوتیک‌های دارای پیوند استری است. ژن‌های فعال شده در تیمار میان نسلی و کاهش مهار تولیدمثل در تیمار چندنسلی مشابه به مرحله‌ی اول مقاومت یا سازگاری است.

Abstract

Insecticide exposure may cause both transgenerational and multigenerational effects on populations, but the molecular mechanisms of these changes remain largely unclear. Many studies have focused on either transgenerational or multigenerational mechanisms but did neglect the comparative aspects. This study assessed whether the pyrethroid insecticide etofenprox (formulation Trebon® 30 EC) shows transgenerational and/or multigenerational effects on the survival and reproduction of Folsomia candida (Collembola). The activation of stress-related genes was studied to detect whether etofenprox modifies the expression of reproduction-associated genes in trans- and multigenerational treatments. A laboratory study was carried out for three generations with five insecticide concentrations in LUFA 2.2 soil. In the transgenerational treatment, only the parent generation (P) was exposed, but the subsequent generations were not. In the multigenerational treatment, all three generations were exposed to the insecticide in the same manner. Multigenerational exposure resulted in reduced reproduction effects over generations, suggesting that F. candida is capable of acclimating to enhanced concentration levels of etofenprox during prolonged exposure over multiple generations. In the transgenerational treatment, the heat shock protein 70 was up-regulated and cytochrome oxidase 6N4v1 expression down-regulated in a dose-dependent manner in the F2 generation. This finding raises the possibility of the epigenetic inheritance of insecticide impacts on parents. Furthermore, CYP6N4v1 expression was oppositely regulated in the trans- and multigenerational treatments. Our results draw attention to the differences in molecular level responses of F. candida to trans- and multigenerational etofenprox exposure.

5- Conclusions

The insecticide etofenprox, in the formulation Trebon® 30 EC, showed both transgenerational and multigenerational effects on F. candida. In the transgenerational treatment, effects on survival and reproduction were observed in the F1 generation, but this finding may be due to direct exposure of the F1 juveniles to the insecticide. Apparent transgenerational effects of etofenprox on the transcription of HSP70 and CYP6N4v1 were found in the F2 generation. The HSP70 expression was upregulated and the CYP6N4v1 down-regulated in a dose-related manner without direct pesticide exposure. Further study of the molecular mechanisms behind the observed HSP70 and CYP6N4v1 expression changes is required. Multigenerational effects are expressed as a reduced effect on reproduction (juvenile numbers) at F1 and F2 generations. Cellular responses to etofenprox appeared both in transand multigenerational treatments, and showed high sensitivity. The obtained amount of RNA was decreased in all treatments in a doserelated manner (except in TF2 generation), suggesting poor health of the etofenprox-exposed collembolans. The stress-connected genes reacted with a dose-related increase to etofenprox exposure, which suggests that the population could be more resistant to further insecticide exposure or other environmental stress factors. The transcriptomic patterns of the stress genes could indicate an etofenprox stress of the population. The HSP70 gene indicates general stress, but the CYP6N4v1 gene is connected with the detoxification of ester bond-containing xenobiotics. The activated genes in the transgenerational treatment and the reduced inhibition of reproduction in the multigenerational treatment both resemble an early stage of resistance or acclimation.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

واکنش های ژنی تنش میان نسلی و چند نسلی به حشره کش اتوفن پراکس در فولسومیا کاندیدا

Transgenerational and multigenerational stress gene responses to the insecticide etofenprox in Folsomia candida (Collembola)

اثرات سطح پروتئین غذایی و نمکهای کلسیم اسیدهای چرب زنجیره بلند بر تحریک نیتروژن، میکروبیولوژی شکمبه و ترکیب اسیدهای چرب پلاسما در گاو های هولشتاین

Effects of dietary protein levels and calcium salts of long-chain fatty acids on nitrogen mobilization, rumen microbiota and plasma fatty acid composition in Holstein bulls

چکیده

1. مقدمه و پیش درآمد

2. مواد و متدها

2.1 . طرح آزمایشی تجربی و رژیم های غذایی حیوانی

2.2 . آنالیز شیمیایی و نمونه گیری

2.3 ترکیب اسید چرب و شاخص پلاسمای بیوشیمی

2.4. خصوصیات و ویژگیهای تخمیر شکمبه

2.5. فراوانی نسبی میکروبیولوژی شکمبه

2.6 . آنالیز آماری

3. نتایج

3.1. جذب مواد غذایی و قابلیت هضم

3.2. خصوصیات تخمیر شکمبه

3.3 فلور میکروبی شکمبه

3.4 شاخص های بیوشیمیایی پلاسما

3.5 ساخت اسید چرب در پلاسما

4. بحث و بررسی

5. نتیجه گیری

چکیده

هدف این مقاله، بررسی و ارزیابی اثر سطح پروتئین های غذایی CP و میزان نمک های کلسیمی اسیدهای چرب زنجیره بلند (CSFA) بر جذب مواد غذایی و قابلیت هضم ، رسوب نیتروژن ،خصوصیات تخمیر شکمبه و ویژگیهای میکروبیولوژیک آن ، شاخص های بیوشیمی پلاسما و ترکیب اسید چرب در گاوهای هولشتاین بوده است. حدود 8 گاوهولشتاین با طرح ابعاد 4X4 انگلیسی با رژیم های غذایی عاملی 2X2 از جمله دو سطح CP( حدود 133 یا 112 گرم بر کیلوگرم ماده خشک) و همراه با 2.32g/kg نمک های کلسیمی اسیدهای چرب زنجیره بلند (CSFA ) یا بدون آن مورد استفاده قرار گرفتند. رژیم های غذایی با سطح پروتئین بالا CP باعث افزایش میزان جذب سطح پروتئین و قابلیت هضم آن و ترشح نیتروژن ادراری گردید. مکمل های غذایی حاوی نمک های کلسیمی اسیدهای چرب زنجیره بلند (CSFA) نیز باعث افزایش قابلیت هضم ماده آلی می گردد. P=0.012 رژیم های غذایی حاوی نمک های کلسیمی اسیدهای چرب زنجیره بلند (CSFA) و رژیم های حاوی سطح پروتئین بالا نیز باعث افزایش غلظت نیتروژن آمونیاکی شکمبه و شدت غلظت های والرات و ایزووالرات گردید. رژیم های غذایی حاوی CP بالا باعث بهبود و افزایش فراوانی Butyrivibriov fibrisolvens( p=0.037) و همین طور Megasphaera elsdenii( p= 0.023) می گردد، در حالیکه نمک های کلسیمی اسیدهای چرب زنجیره بلند (CSFA ) باعث کاهش نسبت فراوانی متانوژن (p=0.047) می شوند. CP بالا موجب افزایش غلظت اوره نیز می گرددP=0.008. همین طور مکمل های غذایی حاوی نمک های کلسیمی اسیدهای چرب زنجیره بلند (CSFA) باعث افزایش سطح کلسترول و غلظت لیپوپروتئین کم تراکم کلسترول در پلاسما و نسبت C16:0, C18:1n9c و عدم اشباع C18 ودر عین حال کاهش نسبت C21:1 و C22:0 می گردد. رژیم های غذایی CP پایین باعث کاهش اتلاف پروتئین و همین طور آلودگی محیطی در مرحله پایانی پروار نمودن گاوهای هولشتاین می گردند. مطالعات و تحقیقات بیشتری باید در خصوص ارزیابی و بررسی تاثیر نمک های کلسیمی اسیدهای چرب زنجیره بلند (CSFA) بر انتشار CH4 بر حسب مکانیسم میکروبی در شکمبه انجام گیرد. 

5 نتیجه گیری

بر اساس نتایج مشاهدات ، بیان می داریم که رژیم های غذایی کم پروتئین باعث کاهش اتلاف پروتئین و آلودگی محیطی در مرحله نهایی پرواربندی دام های هولشتاین در 20 ماه می شوند. درهرحال، رژیم های غذایی حاوی CP بالاباعث افزایش Butyrivibrio fibrisolvens و گروه جمعیت Megasphaera elsdenii می گردد که در بیوهیدراته شدن و سلولزی شدن مشارکت دارند. مکمل های غذایی حاوی CSFA باعث افزایش هضم پذیری OM و میزان غلظت ایزووالرات می شوند. همینطور باعث بهبود میزان درصد اسیدهای چرب غیراشباع در پلاسما می گردند، ولی نسبت C16:0 و C18:2n6c را متاثر نمی نماید.CSFA مانع گروه متانوژن ها می گردند. مطالعات و تحقیقات بیشتری برای بررسی مکانیسم میکروبی تاثیر CSFA بر انتشار CH4 در شکمبه باید صورت گیرد. 

Abstract

The aim of this study was to investigate the impact of dietary crude protein (CP) levels and calcium salts of long-chain fatty acids (CSFA) on the nutrient intake and digestibility, nitrogen deposition, rumen fermentation characteristic and microbiota, plasma biochemical indexes and fatty acid composition in the Holstein bulls. Eight Holstein bulls was used in a 4 × 4 Latin Square design with 2 × 2 factorial diets, including two levels of CP (133 or 112 g/kg dry matter), and with or without 2.32 g/kg CSFA. The high CP level diets increased the CP intake and the CP apparent digestibility and the urinary nitrogen excretion (P = 0.001). Dietary supplementation with CSFA promoted the apparent digestibility of organic matter (P = 0.012). The diets of CSFA and high CP level raised the rumen ammonia nitrogen concentration (P = 0.009), and enhanced the isovalerate and valerate concentrations, respectively. The high CP diets improved the abundance of Butyrivibrio fibrisolvens (P = 0.037) and Megasphaera elsdenii (P = 0.023), while the CSFA reduced the abundance of methanogens (P = 0.047). High CP increased urea concentration (P = 0.008). Dietary supplementation with CSFA increased the cholesterol and the low-density lipoprotein cholesterol concentration in the plasma, and the proportion of C16:0, C18:1n9c and Δ9 desaturase C18, while it reduced the ratio of C21:1 and C22:0. The low CP diets reduced the protein waste and environmental pollution in the final stage of fattening Holstein bulls. Further study needs to be done to investigate the effect of CSFA on the CH4 emission in terms of microbial mechanism in the rumen.

5. Conclusion

Based on the results of our observations, we suggested that the low protein diets reduced protein waste and environmental pollution in the final stage of fattening Holstein cattle at 20 months. However, high CP diets increased Butyrivibrio fibrisolvens and Megasphaera elsdenii population, which participate in bio-hydrogenation and cellulolytic. Dietary supplementation with CSFA enhanced the OM apparent digestibility and the isovalerate concentration. It also can partially improve the percentage of unsaturated fatty acids in plasma, but not influence the proportion of C16:0 and C18:2n6c. The CSFA inhibited the methanogens population. Further study needs to be done to investigate the microbial mechanism of the CSFA effect on the CH4 emission in the rumen.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اثرات سطح پروتئین غذایی و نمکهای کلسیم اسیدهای چرب زنجیره بلند بر تحریک نیتروژن، میکروبیولوژی شکمبه و ترکیب اسیدهای چرب پلاسما در گاو های هولشتاین

Effects of dietary protein levels and calcium salts of long-chain fatty acids on nitrogen mobilization, rumen microbiota and plasma fatty acid composition in Holstein bulls

خواص فیزیکوشیمیایی و عملکردی ایزوله پروتئین به دست آمده از کنجاله پنبه دانه

Physicochemical and functional properties of protein isolate obtained from cottonseed meal

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

خواص فیزیکوشیمیایی و عملکردی ایزوله پروتئین به دست آمده از کنجاله پنبه دانه

Physicochemical and functional properties of protein isolate obtained from cottonseed meal

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تولید پروتئین دگرسان در زیست لایه های اشرشیا کولی: یک فرم متداول کشت چگالی سلول بالا

Heterologous protein production in Escherichia coli biofilms: A non-conventional form of high cell density cultivation

چکیده
1-مقدمه
2-منابع و روشها
2-1 صفت موروثی باکتریایی، پلاسمیدها و شرایط کشت
2-2 سیستم تشکیل زیست لایه و نمونه برداری
2-3 روشهای تحلیلی
2-4 بیان پروتئین دگرسان
2-6 تحلیل آماری
3- نتایج
4- بحث
5- نتیجه گیری

چکیده

اشرشیا کولی، یکی از میزبانان مساعد برای تولید پروتئین دارای صفات ارثی جدید است و به صورت یک مدل عالی برای مطالعات زیست لایه شناخته میشود. کشتهای چگالی سلول بالای (HCDC) این باکتری، بازده های تولید حجمی جذابی را میسر میسازند و سلولهایی که در زیست لایه رشد می یابند در برخی چالشهای کشتهای پلانکتونی چگالی بالای سلول دخیل هستند.
این اثر، پتانسیل تولید سلولهای زیست لایه E.coli JM109 (DE3) را ارزیابی میکنند که یک پروتئین الگو را بیان میکنند، پروتئین فلوئورسان سبز ارتقا یافته (eGFP )، از یک پلاسمید دارای صفات ارثی متشکل جدید. یک صفت موروثی پرورش دهنده ی تیره ی پلاسمیدی یکسان اما دچار کمبود ژن eGFP برای ارزیابی اثر تولید پروتئین دگرسان بر تشکیل زیست لایه بکار رفت. نتایج نشان میدهد تولید eGFP از سلولهای زیست لایه در حدود 30 برابر بالاتر از حالت پلانکتونی بود. به علاوه، سلولهای بیان کننده ی eGFP ، تشکیل زیست لایه را در مقایسه با سلولهای کنترل ارتقا داده بودند. مقادیر تولید حجمی، دو برابر مقادیر قبلا گزارش شده با همان پروتئین بود و در طیف چیزی هستند که میتواند با HCDC در تولید پروتئینهای حلال بدست آید. گرچه چگالی بالای سلولی که بدست آمد از HCDC متداول پایین تر بود (0.5 برابر)، این سیستم نوین به مقادیر تولید خوبی دست یافت که احتمالا پس از بهینه سازی شرایط کشت، بهبود می یابند.
1- مقدمه
باکتری گیاهی گرم-منفی اشرشیا کولی، یک میزبان ارجح برای تولید پروتئینهای دارای صفات ارثی متشکل جدید محسوب میگردد که به خاطر رشد سریع آن در چگالی های بالای سلولی، شرایط مورد نیاز غذایی ساده، ژنتیک کاملا شناخته شده و دسترسی به شمار زیادی از حاملهای تولید مثل غیر جنسی و صفات موروثی میزبان جهش یافته است. این باکتری گیاهی دارای توانایی انباشته کردن بسیاری از پروتئینهای دارای صفات ارثی متشکل به حداقل 20% از پروتئین سلولی کل میباشد و در پاره ای از موارد، آنها را از سیتوپلاسم به پریپلاسم منتقل میکند. کشت ای.کولی در پرورشهای چگالی بالای سلول (HCDC)، مزایای زیادی را ارائه میدهد همانند حجم کشت کاهش یافته، فراوری پایین دست ارتقا یافته و هزینه های تولید پایین تر. با وجود این مزایا، هنوز هم چالشهای زیادی وجود دارد که باید در HCDC مورد بررسی قرار گیرند و آنها عبارتند از انتقال اکسیژن ناکافی، شرایط لازم محیط کشت ویژه، بازده ترکیب کاهش یافته در راکتور، تجمع کربن دی اکسید که مقادیر رشد تولید استات بیشتر را کاهش میدهند. تولید پروتئین دارای صفات ارثی متشکل جدید توسط سلولهای زیست لایه در برخی از چالشهای HCDC متداول بویژه پخش مواد مغذی و اکسیژن از طریق زیست لایه و هم چنین در انباشتن تولیدات ضایعات سمی دخیل است.
بیان پروتئین دارای صفات ارثی متشکل جدید در زیست لایه های ای.کولی توسط هوآنگ و همکارانش پیشتاز شد که تولید بتا-گالاکتوسیداز را در E.coli DH5a حامل یک پلاسمید حاوی ترویج دهنده ی tac بررسی کرده اند. بعدها، اُکونل و همکارانش، نخستین سیستم برای تولید پروتئین دگرسان سطح بالا را در سلولهای زیست لایه ای.کولی با استفاده از یک حامل مبتنی بر pUC برای بیان پروتئین فلوئورسان سبز ارتقا یافته (e.GFP) توصیف نموده اند. با وجود پتانسیل عظیم این سیستم بیان کننده، تولید پروتئین دگرسان از سلولهای زیست لایه ای.کولی به طور وسیعی بررسی نشده باقی می ماند.
5- نتیجه گیری
استفاده از سلولهای ای.کولی در HCDC یک شیوه ی بسیار جذاب تولید پروتئینهای دگرسان از طریق بهبود بهره وری های حجمی و کاهش سرمایه گذاری پولی و هزینه های عملیات در تاسیسات تولید است. تولید پروتئینهای دگرسان در سلولهای زیست لایه در بخشی از چالشهای HCDC دخیل است اما برخی مطالعات نشان داده اند سلولهای زیست لایه از یک ظرفیت تولید ویژه عالی برخوردارند زمانیکه با همتاهای پلانکتونی خود مقایسه میشوند. این اثر نشان میدهد سلولهای زیست لایه ای.کولی میتوانند یک پروتئین دگرسان الگو را در مقادیر بسیار بالاتر از سلولهای پلانکتونی تولید کنند و چگالی های سلولی و بهره وری های حجمی از قبل در طیف چیزی هستند که میتوانند توسط HCDC بدست آیند حتی بدون بهینه سازی شرایط کشت. اثر آینده، بهینه سازی این شرایط را برای مهار قدرت این زیست لایه های تولید کننده بررسی خواهد کرد.

Abstract

Escherichia coli is one of the favourite hosts for recombinant protein production and is recognized as an excellent model for biofilm studies. High cell density cultures (HCDC) of this bacterium enable attractive volumetric production yields and cells growing in biofilms share some of the challenges of conventional high cell density planktonic cultures. This work assesses the production potential of E. coli JM109(DE3) biofilm cells expressing a model protein, the enhanced green fluorescent protein (eGFP), from a recombinant plasmid. A control strain harbouring the same plasmid backbone but lacking the eGFP gene was used to assess the impact of heterologous protein production on biofilm formation. Results show that specific eGFP production from biofilm cells was about 30 fold higher than in planktonic state. Moreover, eGFP-expressing cells had enhanced biofilm formation compared to control cells. Volumetric production values were 2 fold higher than those previously reported with the same protein and are within the range of what can be obtained by conventional HCDC in the production of soluble proteins. Although the cellular density that was obtained was lower than in conventional HCDC (0.5 fold), this novel system reached good production values which are likely to be improved after optimization of culture conditions.

1- Introduction

The Gram-negative bacterium Escherichia coli is a preferred host for the production of recombinant proteins [1,2] due to its fast growth at high cell densities, simple nutrient requirements, well-known genetics and the availability of a large number of cloning vectors and mutant host strains [3]. This bacterium has the ability to accumulate many recombinant proteins to at least 20% of the total cell protein [4] and, in some cases, to translocate them from the cytoplasm to the periplasm [5]. E. coli cultivation in high cell density cultures (HCDC) presents many advantages such as reduced culture volume, enhanced downstream processing and lower production costs [6]. Despite these advantages, there are still many challenges that have to be addressed in HCDC and these include insufficient oxygen transfer, specific culture medium requirements, reduced mixing efficiency in the reactor, accumulation of carbon dioxide which decreases growth rates and increased acetate production [5,6]. Recombinant protein production by biofilm cells shares some of the challenges of conventional HCDC, namely in diffusion of nutrients and oxygen through the biofilm and also in the accumulation of toxic waste products [7,8]. Recombinant protein expression in E. coli biofilms was pioneered by Huang et al. [9- 11] who have studied the production of -galactosidase in E. coli DH5α carrying a plasmid containing the tac promoter. Later, O’Connell et al. [12] have described the first system for high level heterologous protein production in E. coli biofilm cells using a pUC-based vector for the expression of enhanced green fluorescent protein (eGFP). Despite the enormous potential of this expressing system, heterologous protein production from E. coli biofilm cells remains largely unexplored.

5 -Conclusions

Using E. coli cells in HCDC is a very attractive way of producing heterologous proteins by improving volumetric productivities and reducing capital investment and operation costs in production facilities. Producing heterologous proteins in biofilm cells shares some of the challenges of HCDC, but some studies have shown that biofilm cells have a superior specific producing capacity when compared to their planktonic counterparts. This work shows that E. coli biofilm cells can produce a model heterologous protein at much higher levels than planktonic cells and that the cellular densities and volumetric productivities are already within the range of what can be obtained by HCDC, even without optimization of culture conditions. Future work will address the optimization of these conditions in order to harness the power of these productive biofilms..

رابطه دیابت نوع 2 و یک نشانه التهابی با شکستگی استخوان در اثر حادثه بین یک گروه ژاپنی

Association of type 2 diabetes and inflammatory marker with incident bone

چکیده

اهداف/مقدمه

مواد و روش ها

نتایج

جمع بندی

مقدمه

مواد و روش ها

نتایج

مباحث

منابع

چکیده

اهداف/مقدمه
دلایل مختلفی برای شکستگی استخوان در اثر سانحه وجود دارد. نه فقط افزایش سن، کاهش تراکم معدنی در استخوان و پیشینه شکستگی های قبلی، بلکه دیابت قندی و التهاب نیز به عنوان یکی از عوامل خطر برای شکستگی استخوان در نظر گرفته می شود. هدف این مقاله، تایید کردن ارتباط کنترل قند خون و یا یکی از نشان گر های التهابی با شکستگی در اثر سانحه در یک گروه بزرگ ژاپنی می باشد.
مواد و روش ها
این مطالعه در انجمن سانحه بمب اتمی هیروشیما انجام شد و شامل 6،556 شرکت کننده (2785 مرد و 3771 زن در سن 55-87 سالگی) بود که تحت معاینات پزشکی سالانه قرار گرفتند و به مدت 7.4 سال پیگیری شدند. اطلاعات مربوط به شکستگی های حادثه در مصاحبه ها جمع آوری شد. شرکت کننده ها به سه گروه تقسیم شدند: نرمال، مرزی و دیابت، با توجه به میزان گلیکوهموگلوبین (بیماران مبتلا به دیابت در گروه دیابت قندی ) گروه بندی شدند. علاوه بر این، شرکت کنندگان به چهار گروه اضافی تحت کنترل قندی (با دیابت قندی و یا بدون دیابت قندی) و سطح پروتئین واکنشی C (CRP) (کم یا زیاد) طبقه بندی شدند. نسبت خطر (HR) دیابت، CRP و خطر ترکیب آنها از نظر شکستگی در اثر سانحه ارزیابی شد.
نتایج
بعد از تنظیم کردن نتایج بر اساس سن، تراکم معدنی استخوان ها و شکستگی های قبلی، مشخص شد که CRP باعث افزایش خطر شکستگی می باشد ( در مردان HR به صورت 1.04، 95% بازه اطمینان [CI] : 1.003-1.06؛ در زنان HR 1.07 ، 95% CI ، 1.03-1.13) و همچنین دیابت قندی ، یکی از عوامل پیش بینی خطر شکستگی در مردان بود (HR 1.31, 95% CI: 1.02–1.51). خطر شکستگی به صورت محسوس در میان بیماران مبتلا به دیابت قندی در گروه CRP در مقایسه با گروه بدون دیابت قندی با CRP پایین ، بالاتر بود ( در مردان HR 1.47, 95% CI: 1.02–1.98 ، در زنان HR 1.41, 95% CI: 1.04–1.92).
جمع بندی
در میان یک گروه ژاپنی، اندازه گیری های CRP برای شناسایی کردن خطر بالای شکستگی در بیماران با نوع 2 دیابت قندی، مفید بود.

مباحث

بر اساس دانش ما، این اولین گزارش است که نشان دهنده ترکیبی از دیابت قندی نوع 2 و نشان گر های التهابی در سطح بالا می باشد ( Hs-CRP) که ارتباط بالایی با نرخ شکستگی استخوان در میان یک گروه گسترده ژاپنی دارد. در مطالعه فعلی، در مردان و زنان، خطر شکستگی مرتبط با افزایش سن، BMD بالا، شکستگی قبلی و CPR می باشد. شرکت کننده های مرد با دیابت نوع 2 خطر بالایی از نظر شکستگی داشتند که بعد از تنظیم دیگر پارامتر ها به دست آمد. شرکت کننده هایی که دیابت نوع 2 داشتند و CPR آن ها بالا بود نیز خطر شکستگی در اثر سانحه در مردان و زنان وجود داشت.

Abstract

Aims/Introduction There are various causes of incident bone fracture. Not only aging, low bone mineral density and history of previous fracture, but also diabetes mellitus and inflammation are regarded as risk factors for fracture. The purpose of the present study was to verify the association of glycemic control or one inflammatory marker with incident fracture in a large‐scale Japanese cohort.
Materials and Methods The present study was carried out at the Hiroshima Atomic Bomb Casualty Council and included 6,556 participants (2,785 men and 3,771 women, aged 55–87 years) who underwent annual health examinations and were followed for 7.4 years. Information about incident fractures was collected at interviews. Participants were classified into three groups: normal, borderline and diabetes mellitus according to glycohemoglobin levels (treated diabetes patients were included in the diabetes mellitus group). Furthermore, participants were classified into four additional groups by glycemic control (diabetes mellitus or non‐diabetes mellitus) and C‐reactive protein (CRP) levels (low or high). Hazard ratios (HRs) of diabetes mellitus, CRP and their combined risk of incident fracture were evaluated.
Results After adjusting for age, bone mineral density and previous fracture, CRP was associated with increased fracture risk (in men HR 1.04, 95% confidence interval [CI]: 1.003–1.06; in women HR 1.07, 95% CI: 1.03–1.13), and diabetes mellitus predicted fracture risk in men (HR 1.31, 95% CI: 1.02–1.51). Fracture risk was significantly higher among the diabetes mellitus with high CRP group compared with the non‐diabetes mellitus with low CRP group (in men HR 1.47, 95% CI: 1.02–1.98; in women HR 1.41, 95% CI: 1.04–1.92).
Conclusions Among a Japanese cohort, CRP measurements were helpful to detect high fracture risk in patients with type 2 diabetes mellitus.

Discussion

To our knowledge, this is the first report showing that combination of type 2 DM and high inflammatory marker (hs-CRP) had significant association with incidence rates of bone fracture among a large-scale Japanese cohort. In this study, in both men and women, fracture risk was associated with aging, low BMD, previous fracture, and CRP. Male participants with type 2 DM had a high risk of incident fracture after adjustment for other confounders. Participants with type 2 DM and high CRP level had a significantly increased risk of incident fracture in both men and women.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

رابطه دیابت نوع 2 و یک نشانه التهابی با شکستگی استخوان در اثر حادثه بین یک گروه ژاپنی

Association of type 2 diabetes and inflammatory marker with incident bone

متاآنالیز درباره ارتباط میان چند ریختی آپولیپوپروتئین E و بیماری زودرس عروق کرونر

Association between apolipoprotein E polymorphisms and premature coronary artery disease: a meta-analysis

چکیده

مقدمه

مواد و روش کار

روش جستجو

معیارهای ورود و خروج

استخراج داده ها

ارزیابی کیفی مطالعات گنجانده شده

تجزیه و تحلیل آماری

نتایج

ویژگی های مطالعه

ارتباط میان آلل ε2 و PCAD

ارتباط میان آلل ε4 و PCAD

رگرسیون متا

آنالیز حساسیت

تبعیض انتشارات

بحث

محدودیت

نتیجه گیری

منابع

چکیده

پس زمینه: با اینکه مطالعات متعددی به بررسی پلی مورفیسم های ژنتیکی آپولپیوپروتئین E (APOE) و تاثیر آن بر بیماری زودرس شریان کرونر (PCAD), پرداخته اند، اما هنوز اهمیت ارتباط آنها بحث برانگیز است. هدف ما، برآورد کردن ارتباط میان پلی مورفیسم APOE و PCAD از طریق متاآنالیز است.
روش کار:تمام مطالعات کنترل موردی مرتبط و مطالعات گروهی، که به زبان چینی یا انگلیسی تا قبل از مارس 2016 منتشر شده بودند، در پایگاه داده های الکترونیکی مورد جستجو و بررسی قرار گرفتند.اطلاعات دقیق مربوط به هر بخش از متون، به طور مستقل توسط دو محقق استخراج شدند. STATA11.0 را برای پردازش تمام داده ها و برای تعیین نسبت احتمال مشترک (OR) بکار بردیم. در کل، چهار مدل ژنتیکی برای محاسبه OR و فاصله اطمینان 95% (CI) استفاده شد: (1) آلل ε2 در مقابل آلل ε3 (2) حامل ε2 در مقابل ε3/3 (3) آلل ε4 در مقابل آلل ε3 (4) حامل ε4 در مقابل ε3/3
نتایج: هیجده مطالعه در مورد پلی مورفیسم APOE و تاثیر آن بر PCAD در آنالیز نهایی گنجانده شدند. آنالیز مشترک نشان داد که آلل ε2 و حامل ε2، خطر ابتلاء به PCAD را بطور قابل توجهی در میان آسیایی ها، افزایش می دهند (OR 1.54; 95% CI, 1.09–2.17; OR 1.65; 1.10–2.47), در حالیکه آنها تاثیرات حفاظتی بر PCAD در سفید پوستان نشان دادند (OR 0.77; 95% CI, 0.62–0.95; OR 0.69; 0.54–0.89). افرادی با آلل ε4 و حامل ε4 ، ارتباط معناداری را با PCAD نشان دادند (OR 1.62; 95% CI, 1.27–2.06; OR 1.65; 1.27–2.15).
نتیجه گیری: تحقیقات ما، این واقعیت را که آلل ε2 در APOE ممکن است به عنوان یک عامل خطر برای PCAD در آسیایی ها باشد در حالیکه یک عامل حفاظتی در سفیدپوستان است را حمایت می کند و همچنین از اینکه آلل ε4 به عنوان یک عامل خطر ژنتیکی برای PCAD عمل می کند نیز حمایت می کند.

محدودیت

اگرچه اثرات آشکار APOE بر PCAD مشخص شدند، اما چندین محدودیت، باعث شدند که نتایج را با احتیاط تفسیر کنیم. اولا، چندین محقق به درخواست ما برای بدست آوردن داده های اصلی، پاسخ ندادند، که این می تواند کلیت اطلاعات موجود را تحت تاثیر قرار دهد، بنابراین مطالعات آنها را در متاآنالیزمان قرار ندادیم. دوما، ناهمگونی در میان مطالعاتی که رابطه ی میان آلل ε4 و حامل ε4 را بررسی کرده بودند، وجود داشت و PCAD در یک سطح بسیار بالا باقی مانده بود، حتی در زمانی که آنالیز زیرگروهها را بکار بردیم. در آخر، تعداد ε2/2 در تحقیق ما، بسیار پایین و کم بود.

Abstract

Background: Although several studies have explored the genetic polymorphisms of apolipoprotein E (APOE) and their impact on premature coronary artery disease (PCAD), there is still some controversy regarding the significance of their association. Our aim is to estimate the association between APOE polymorphisms and PCAD via meta-analysis.
Methods: All relevant case-control studies and cohort studies published in Chinese or English prior to March 2016 were searched for in electronic databases. Detailed information concerning each piece of literature was independently extracted by two researchers. We used STATA11.0 to process all data and to determine the pooled odds ratio (OR). Altogether, four genetic models were applied to calculate OR and 95% confidence interval (CI): (1) ε2 allele vs. ε3 allele; (2) ε2 carriers vs. ε3/3; (3) ε4 allele vs. ε3 allele; (4) ε4 carriers vs. ε3/3.
Results: Eighteen studies concerning APOE polymorphisms and their impact on PCAD were included in the final analysis. The pooled analysis displayed that the ε2 allele and ε2 carriers increased the risk of PCAD significantly among Asians (OR 1.54; 95% CI, 1.09–2.17; OR 1.65; 1.10–2.47), while they showed protective effects on PCAD in Caucasians (OR 0.77; 95% CI, 0.62–0.95; OR 0.69; 0.54– 0.89). Subjects with the ε4 allele and ε4 carriers showed significant associations with PCAD (OR 1.62; 95% CI, 1.27– 2.06; OR 1.65; 1.27–2.15).
Conclusions: Our investigation supported the fact that the ε2 allele in APOE may appear as a risk factor for PCAD in Asians while a protective factor in Caucasians and that the ε4 allele acted as a genetic risk factor for PCAD.

Conclusions

In conclusion, our study described the distribution of APOE polymorphisms in PCAD and detected that the ε2 allele appeared as a risk factor for PCAD in Asians while remaining a protective factor in Caucasians, and confirmed that the ε4 allele in APOE was associated with a high risk for PCAD in general. Furthermore, larger sample investigations of different subgroups are still needed to obtain a more definite conclusion.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

متاآنالیز درباره ارتباط میان چند ریختی آپولیپوپروتئین E و بیماری زودرس عروق کرونر

Association between apolipoprotein E polymorphisms and premature coronary artery disease: a meta-analysis

اسپکتومتری UV-مرئی گروه جانبی تیروزین در پژوهش ساختار پروتئین. بخش 1: اصول پایه ای و خواص کروموفور تیروزین

UV–Vis spectroscopy of tyrosine side-groups in studies of protein structure. Part 1: basic principles and properties of tyrosine chromophore

مقدمه

اصول اساسی طیف‌سنجی پراکندگی، انتشار و جذب UV-مرئی

ویژگی‌های آزمایشی

ویژگی‌های نوری کروموفور تیروزین

جذب UV در کروموفور تیروزین

فلورسانس کروموفور تیروزین

دو رنگ نمایی خطی کروموفور تیروزین

دو رنگ نمایی دورانی کروموفور تیروزین

طیف‌سنجی رامان رزونانس کروموفور تیروزین

نتیجه‌گیری

چکیده

ویژگی‌های طیف‌سنجی ترکیبات تیروزین ممکن است در مطالعات ساختاری پروتئین‌ها مورد استفاده قرار گیرند. در اینجا ما در مورد چندین نوع طیف‌سنجی UV- مرئی مانند طیف‌سنجی نرمال، متفاوت و جذب UV مشتق دوم ، طیف‌سنجی فلورسانس، طیف‌سنجی دورنگ نمایی دورانی و خطی ، و طیف‌سنجی رامان و ویژگی‌های نوری مربوط به کروموفور تیروزین و فنول که برای مطالعه ساختار پروتئین مورد استفاده قرار می‌گیرد، بحث می‌کنیم.

طیف‌سنجی رامان رزونانس کروموفور تیروزین شکل 9 طیف رامان بنزن‌های مایع را برای چندین طول‌موج تحریک نزدیک 250 nm نشان می‌دهد که تا 0.25 nm تفکیک شده‌اند (Willitsford و همکاران، 2013). این فرکانس‌های تحریک متعلق به اولین ناحیه تحریک شده از این مولکول هستند . برای انجام یک مقایسه معنادار، پس‌زمینه هر یک از طیف‌ها از نظر تغییر در توان لیزر به عنوان تابعی از طول‌موج تنظیم کننده تصحیح شد و برای از بین بردن وابستگی v4 رامان ذاتی، نرمالیزه شد. در شکل 9، می‌توان افزایش رزونانس پراکندگی رامان را در حدود طول‌موج جذب اوج 259 nm، مشاهده کرد. دو حالت لرزشی ، اوج‌های شدید رامان را نشان می‌دهند که یکی حدود 992 cm-1 و دیگری حدود 1210 cm-1 است. فرکانس 992 cm-1 به مجموع حالت تنفس حلقه بنزن متقارن مربوط می‌شود (Willitsford و همکاران ، 2013؛ Ziegler و Hudson1981؛ Asher و Johnson، 1985)، که با استفاده از توافقنامه ویلسون (Wilson 1934) با نماد عنوان گذاری شده است. بر اساس توافقنامه ویلسون، دومین افزایش رزونانس اوج رامان در ∼1200 cm−1 به عنوان حالت لرزشی v15 تقویت شده (1150 cm-1) تفسیر شد (Willitsford و همکاران، 2013). یک تصویر گرافیکی از دو حالت نرمال بنزن تخصیص‌یافته به باندهای افزایش رامان، در تحریک با تابش 259 –nm مشاهده شد که در شکل 10 نشان داده شده است.

Abstract

Spectroscopic properties of tyrosine residues may be employed in structural studies of proteins. Here we discuss several different types of UV–Vis spectroscopy, like normal, difference and second-derivative UV absorption spectroscopy, fluorescence spectroscopy, linear and circular dichroism spectroscopy, and Raman spectroscopy, and corresponding optical properties of the tyrosine chromophore, phenol, which are used to study protein structure.

Resonance Raman spectroscopy of tyrosine chromophore Figure 9 shows Raman spectra of liquid benzene for several excitation wavelengths near 259 nm, separated by 0.25 nm (Willitsford et al. 2013). These excitation frequencies belong to the region of the first excited state of this molecule (1Lb). To make the comparison meaningful, each spectrum has been corrected for background, for changes in laser power as a function of tuning wavelength, and normalized to remove the inherent Raman v4 dependence. In Fig. 9 one can see resonance-enhanced Raman scatter around the 259-nm peak absorption wavelength. Two vibrational modes give intensive Raman peaks, one around 992 cm−1 and the other around 1210 cm−1. The frequency 992 cm−1 corresponds to the totally symmetric benzene ring breathing mode (Willitsford et al. 2013; Ziegler and Hudson 1981; Asher and Johnson 1985), labeled by using the Wilson convention (Wilson 1934) with the ν1 symbol. The second resonance-enhanced Raman peak at ∼1200 cm−1 was interpreted as the strengthened v15 (1150 cm−1) vibrational mode according to the Wilson convention (Willitsford et al. 2013). Graphic representation of the two normal modes of benzene assigned to the enhanced Raman bands observed in the excitation with 259-nm radiation is shown in Fig. 10.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اسپکتومتری UV-مرئی گروه جانبی تیروزین در پژوهش ساختار پروتئین. بخش 1: اصول پایه ای و خواص کروموفور تیروزین

UV–Vis spectroscopy of tyrosine side-groups in studies of protein structure. Part 1: basic principles and properties of tyrosine chromophore

برش، اصلاح و بهینه سازی پپتید MIG6segment 2 برای هدف گیری EGFR مرتبط با سرطان ریه

Truncation, modification, and optimization of MIG6segment 2 peptide to target lung cancer-related EGFR

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

برش، اصلاح و بهینه سازی پپتید MIG6segment 2 برای هدف گیری EGFR مرتبط با سرطان ریه

Truncation, modification, and optimization of MIG6segment 2 peptide to target lung cancer-related EGFR

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تنظیم پمپ H+-ATP آز غشای پلاسمایی در مرکز فیزیولوژی گیاهی

Plasma Membrane H+ -ATPase Regulation in the Center of Plant Physiology

چکیده

معرفی

تناوب بین دو مرحله ی فعالیت H+-ATP آزهای PM، در سطح خلال غشایی تنظیم گردیده است

تنظیم توسط لیپیدها

تنظیم توسط فسفوریلاسیون

مکانیسم عمل فوزیکوکسین Fusicoccin

حوزه های انتهایی (ترمینالی) تنظیم خودمهارکنندگی در اوایل تکامل گیاهان، ظاهر گشتند

تکامل تنظیم H+-ATP آز PM

زیرگروه واکوئلی، فاقد جایگاه های فسفات حفاظت شده می باشند

چندین عامل تنظیمی رشد، حوزه ی انتهایی C را هدف قرار می دهند و اثرات معکوسی بر فعالیت H+-ATP آز PM دارند

تنظیم با نور آبی

گیرنده های سطح سلولی برای پپتیدها، به طور مستقیم با تنظیم H+-ATP آز PM، در ارتباط هستند

آکسین

اسید آبسیزیک

گیاه مولکولی

سایر هورمون های گیاهی کلاسیک (معمول)

تنظیم H+-ATP آز PM، توسط میکروارگانیسم هایی که در تلاش تهاجم به گیاه هستند، مورد هدف قرار می گیرد

تنظیم پس ترجمه ای H+-ATP آزهای PM، جابجایی یونی را در دو طرف غشای پلاسمایی، تنظیم می کند

نتیجه گیری نهایی

چکیده

پمپ H+-ATP آز غشای پلاسمایی (PM)، پمپ یونی مهمی در غشای سلول گیاهی می باشد. این پمپ، از طریق دفع پروتون از سلول و تولید یک پتانسیل غشایی، غشای پلاسمایی (PM) را تحریک (فعال) می کند که این عمل، پیش شرطی لازم برای رشد می باشد. تغییر و تبدیل حوزه های انتهایی خود مهارکننده autoinhibitory terminal domains، فعالیت پمپ H+-ATP آز غشای پلاسمایی (PM) را تحریک می کند، و بر این اساس، فرض می شود که این پایانه های تنظیمی آماج عوامل فیزیولوژیکی ای قرار می گیرند که پمپاژ پروتون را مهار یا فعال می کنند. در این مقاله ی مروری، ما بر تنظیم پس ترجمه ای (منظور ویرایش پس از ترجمه ی ژن، در روند پروتئین سازی می باشد) پمپ H+-ATP آز غشای پلاسمایی (PM)، و تنظیم مکان این پمپ در زمینه ای فیزیولوژیکی و تکاملی، تأکید می کنیم. تصویر به دست آمده این است که، چندین سیگنال تنظیم کننده ی رشد گیاه، با تنظیم پس ترجمه ای پمپ H+-ATP آز غشای پلاسمایی (PM)، تداخل می نمایند.

نتیجه گیری نهایی

پس از شناسایی حوزه ی خودمهارگری در H+-ATP آز PM گیاه، این مسئله مطرح شد که چندین محرک محیطی که رشد گیاه را تنظیم می کنند، این حوزه را هدف قرار می دهند (Palmgren, 1991). در سال های اخیر از این فرضیه به شدت حمایت می گردد، علی الخصوص، وظایف مهمی برای تنظیم H+-ATP آز PM در سلول های محافظ و فیزیولوژی ریشه، مشخص شده است. تنها تعداد کمی از پروتئین کینازهای مسئول در فسفوریله کردن سایت های فسفات H+-ATP آز PM، شناسایی شده اند؛ پروتئین کینازی که تریونین ماقبا آخر را هدف می گیرد، هنوز ناشناخته است. تحقیقات در مورد نقش فیزیولوژیکی پروتئین فسفاتازها و فسفولیپیدها در تنظیم H+-ATP آز PM، هنوز در آغاز راه خود هستند. مطالعات آینده باید تمام اجزای مسیرهای هدایت سیگنال توسط عوامل کنترل کننده ی رشدی که H+-ATP آز PM را تنظیم می نمایند، مشخص کنند و این که چگونه این مسیرها در فیزیولوژی گیاه با هم متحد می گردند، را معین نمایند.

Abstract

The plasma membrane (PM) H+-ATPase is an important ion pump in the plant cell membrane. By extruding protons from the cell and generating a membrane potential, this pump energizes the PM, which is a prerequisite for growth. Modification of the autoinhibitory terminal domains activates PM H+-ATPase activity, and on this basis it has been hypothesized that these regulatory termini are targets for physiological factors that activate or inhibit proton pumping. In this review, we focus on the posttranslational regulation of the PM H+-ATPase and place regulation of the pump in an evolutionary and physiological context. The emerging picture is that multiple signals regulating plant growth interfere with the posttranslational regulation of the PM H+-ATPase.

ONCLUDING REMARKS

Following the identification of an autoinhibitory domain in plant PM H+ -ATPases, it was suggested that multiple environmental stimuli that regulate plant growth target this domain (Palmgren, 1991). This hypothesis has been strongly supported in recent years and, in particular, important roles for PM H+ -ATPase regulation in guard cell and root physiology have emerged. Only a few of the protein kinases responsible for phosphorylating PM H+ -ATPase phosphosites have been identified; notably, the protein kinase targeting the penultimate Thr residue is still not identified. Investigations of the physiological role of protein phosphatases and phospholipids in PM H+ -ATPase regulation are also still in their infancy. Future studies should aim to elucidate all elements of the signal transduction pathways by which growth-controlling factors regulate PM H+ -ATPases, and establish how these pathways are integrated into the physiology of the plant.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تنظیم پمپ H+-ATP آز غشای پلاسمایی در مرکز فیزیولوژی گیاهی

Plasma Membrane H+ -ATPase Regulation in the Center of Plant Physiology

استخراج فاز جامد پروتئین با استفاده از اکسید گرافنFe@ پوشش داده شده با مایعات یونی

Magnetic solid-phase extraction of protein by ionic liquid-coated Fe@graphene oxide

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

استخراج فاز جامد پروتئین با استفاده از اکسید گرافنFe@ پوشش داده شده با مایعات یونی

Magnetic solid-phase extraction of protein by ionic liquid-coated Fe@graphene oxide

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.