درک تغییرات تکنولوژیکی: توضیح دیدگاه های مختلف در مورد نوآوری و تغییرات تکنولوژیکی

Understanding technological change: explanation of different perspectives on innovation and technological change

1. مدل خطی
2. ماهیت نظاموَند نوآوری
3. عملکرد سیستم نوآوری
4. شکست‌های نظاموَند/مسائل نظاموَند
5. انواع مختلف سیستم‌های نوآوری
6. مقایسه رویکرد سیستم نوآوری با سایر رویکردها
منابع

1. مدل خطی
یکی از نخستین چارچوب‌های نظری که برای درک تاریخی علم و فناوری و رابطه آن با اقتصاد تهیه شد، «مدل خطی نوآوری» بود. این مدل فرض را بر این می‌گذارد که نوآوری با تحقیق پایه شروع می‌شود و سپس تحقیق و توسعه‌‌ی کاربردی را به آن می‌افزاید و با تولید و انتشار پایان می‌یابد:
تحقیق پایه > تحقیق کاربردی > توسعه > تولید و انتشار

این مدل بسیار تاثیرگذار بوده است. سازمان‌های آکادمیک بعنوان یک لابی برای صندوق‌های پژوهش و اقتصاددانان نئوکلاسیک بعنوان مشاوران کارشناس برای سیاست‌گزاری، این مدل یا درک مبتنی بر آن را اشاعه داده‌اند و حمایت دولت از علومی که از چنین مدلی استفاده می‌کند را توجیه کرده‌اند. در نتیجه، خطمشی‌های علمی و دانشگاهیانی که به مطالعه‌ی علم و فناوری می‌پرداختند، دهه‌ها حامل تلقی و برداشتی خطی بودند (کدین 2006).

از این مدل خطی به دلیل نادیده‌گرفتن لوپ‌های بازخورد، سیگنال‌های بازار و یادگیری تکرارشونده انتقاد شده است (شاپیرا 2010). همانطور که روزنبرگ و سایرین (1994) ادعا کرده‌اند «همه می‌دانند که مدل خطی نوآوری، منسوخ شده است».

3. عملکرد سیستم نوآوری
مقاله‌ی جدیدی که در زمینه نظریه‌ی سیستم‌های نوآوری نوشته شده است، تصدیق این موضوع است که یک سیستم فقط از مولفه‌ها تشکیل نشده است بلکه از نظر یک تحلیلگر یا سیاستگزار، از یک کارکرد نیز برخوردار است. کارکرد اصلی یک سیستم نوآوری از نظر یک سیاستگزار یا تحلیلگر، توسعه‌ و اشاعه‌ی نوآوری‌ها است. در نظریه‌ی کلی سیستم‌ها، کارکرد سیستم یک بخش نرمال از نظریه‌ی سیستم‌ها است. اما مفهوم سیستم‌های نوآوری، ریشه در نظریه‌ی عمومی سیستم‌ها ندارد بلکه بعنوان پاسخی برای دیدگاه فروبهین در زمینه نوآوری در اقتصادهای نئوکلاسیک (مدل خطی نوآوری)، توسط اقتصاددان‌های ناهم‌اندیش شکل گرفته است. بینش‌های حاصل از نظریه‌ی سیستم‌های عمومی، به چارچوب سیستم‌های نوآوری افزوده شدند تا به ضعف بنیادین چارچوب سیستم نوآوری بپردازند: فقدان عوامل تبیینی سطح سیستم (لیو و وایت 2001). با تمرکز صِرف بر ساختار یک سیستم نوآورانه، می‌توان تحلیل کرد که کدام سازمان‌ها و نهادها در یک سیستم نوآوری حضور دارند اما بدون مفهوم کارکردهای سیستم بعنوان تحلیلی از ساختار سیستم نوآوری، موجب روشن شدن این موضوع نمی‌شود که یک سیستم نوآوری چطور کار می‌کند. جکوبسون و جانسون (2003) معتقدند که به منظور پشتیبانی از نوآوری، تعدادی از کارکردها باید درون آن به خدمت گرفته شوند. در متون پژوهشی، مجموعه‌های متعددی از کارکردهای سیستم ذکر شده‌اند. ما به توصیف فهرستی می‌پردازیم که غالباً توسط محققان اوترکت بکار رفته است و کاملاً نزدیک است به فهرست‌ بکاررفته در مقاله‌های بعدی که جاکوبسون و آنا برگک از دانشگاه چالمرز نوشته‌اند (برگک 2008).

کارکرد 1: فعالیت‌های کارآفرینانه
چیزی به نام سیستم نوآوری وجود ندارد که کارآفرین نداشته باشد. کارآفرینان جزئی ضروری برای یک سیستم نوآوری با عملکرد مطلوب هستند. نقش کارآفرین، این است که پتانسیل دانش، شبکه‌ها و بازارهای جدید را به کنش‌های عینی تبدیل نماید تا فرصت‌های تجاری جدیدی را تولید کند و از آن استفاده نماید. کارآفرینان هم می‌توانند تازه‌واردهای جدیدی باشند که از بینش فرصت‌های تجاری در بازارهای جدید برخوردارند یا شرکت‌هایی باشند که به راهبرد تجاری‌شان تنوع می‌دهند تا از مزیت پیشرفت‌های جدید بهره‌مند شوند. آزمایش‌های پُرریسک کارآفرینان، جهت غلبه بر عدم‌قطعیت‌های بزرگی که منبعث از ترکیب‌های جدید دانش فناورانه، اپلیکیشن‌ها و بازارها هستند، ضرورت دارند. با آزمایش می‌توان دانش بیشتری را درباره‌ی کارکرد فناوری تحت شرایط مختلف، گردآوری کرد. علاوه بر این، واکنش مشتریان، دولت، رقبا و تامین‌کنندگان را می‌توان ارزیابی کرد. با آزمایش اَشکال مختلفی از یادگیری رخ می‌دهد.

حضور کارآفرینان فعال، نخستین شاخص عملکرد یک سیستم نوآوری است. وقتی فعالیت کارآفرینانه عقب بیافتد، علل آن را می‌توان در شش کارکرد دیگر یافت.

 ترویج رشد کسب و کار با نوآوری مالی و دیجیتالی سازی: تأثیر متقابل نوآوری فناوری سبز، رقابت در بازار محصول و عملکرد شرکت

Financial innovation and digitalization promote business growth: The interplay of green technology innovation, product market competition and firm performance

چکیده
1 مقدمه
۲ مرور ادبیات
3 روش تحقیق
4 نتایج و مباحثه
5 نتیجه گیری و سیاست پیشنهادی
اعلامیه نویسندگان
اعلامیه تعارض منافع
منابع

چکیده
با ظهور نوآوری‌های فناورانه، دیجیتالی‌شدن امور مالی با ترکیبی از مدل‌های جدید و توسعه نوآوری‌های مالی جامع، اهمیت بسیاری برای شرکت‌های تجاری دارد تا بر روی رقابت محصولات نوآورانه و رقابت بازاری تأکید کنند. بنابراین، دیجیتالی‌شدن مالی و دستورالعمل‌های محیط کسب‌وکار به بهبود عملکرد مالی شرکت‌های تجاری کمک می‌کنند. این تحقیق نقش رقابت در بازار محصول بر عملکرد شرکت را از طریق نقش واسطه‌ای نوآوری مالی دیجیتال ارزیابی می‌کند. داده‌های سالانه 90 شرکت از سال 2014 تا 2020 از بورس اوراق بهادار پاکستان گرفته شده است. نتایج تجربی با استفاده از سه مسیر با استفاده از روش رگرسیون مدل معادلات ساختاری (SEM) تخمین زده شده‌اند. تحقیق نشان می‌دهد که رقابت در بازار محصول به تعیین عملکرد شرکت ارتقاء مثبتی داشته است. علاوه بر این، نوآوری مالی دیجیتال به عنوان واسطه در تحقیق عمل کرده است که جزئی مثبت به تعیین عملکرد شرکت ارتقاء می‌دهد. این نشان می‌دهد که نوآوری مالی شرکت قادر به توجیه کامل برای عملکرد شرکت نمی‌باشد. این تحقیق عوامل دیگر متعددی که عملکرد شرکت را تعیین می‌کنند، را دربر نمی‌گیرد. نتایج تحقیق یک کمک تجربی و نظری مفید به دیجیتالی‌شدن و نوآوری محصول ارائه می‌دهد. یافته‌ها به بررسی دلایل پیشینه نوآوری مالی و عملکرد شرکت کمک می‌کنند. این مدل تحقیق می‌تواند به محققان در طراحی استراتژی‌های قوی برای ارزیابی تأثیر بر عملکرد شرکت کمک کند. پژوهشگران ممکن است با یکپارچه‌سازی این روش، درک‌های ارزشمندی را پیش ببرند. در خصوص اصالت، این نتایج نشان می‌دهند که نوآوری دیجیتال مثبتاً بر عملکرد شرکت تأثیر می‌گذارد از طریق ارائه محصولات نوآورانه و دیجیتالی‌شدن. یافته‌ها به ادبیات نوآوری دیجیتال افزوده می‌شود و تحقیق توصیه می‌کند که سازمان‌های تجاری باید بهبود نوآوری مالی و دیجیتالی‌شدن در شرکت‌های تجاری خود توجه خاصی داشته باشند.

۲- مرور ادبیات
مطالعات مختلف نقش رقابت شدید در بازار محصول (PMC) را بر عملکرد شرکت (FP) بررسی کرده اند.
FP از طریق روابط مشتری، مدیریت مالی کارآمد، مدیریت منابع انسانی و بهبود تولید، اندازه گیری می شود (اپشتین و همکاران، 2004). پنگ و لین (2019)FP را با اطمینان از جایگاه بازار، نتایج عملیاتی و سودآوری اندازه گیری کردند. معمولاً از شاخص مالی برای اندازه گیری عملکرد شرکت استفاده می کنیم زیرا بیشتر داده ها از گزارش های شرکتی به دست می آید که اعتماد سهامداران را افزایش می دهد (آندرسن و همکاران، 2016). PMC زمانی رخ می دهد که شرکت ها کالاها و خدمات خود را در بازاری به فروش می رسانند که در آن محصولات مشابه بسیاری وجود دارد (جارونجیترکام و همکاران، 2020).

مطالعات گذشته نشان می دهد که رقابت شدید می تواند باعث افزایش بهره وری شود زیرا شرکت ها برای رقابت با یکدیگر مجبورند کارآمدتر باشند (آل حلبوسی و همکاران، 2023؛ مجید و همکاران، 2023). مفهوم مزیت رقابتی برای یک شرکت بسیار حیاتی است تا سودهای مالی را به حداکثر برساند (دانک، 2007؛ جاوید و همکاران، 2020). تجزیه و تحلیل رقابتی در بازار محصول بسیار پیچیده است. بیشتر پژوهشگران موافقند که بازارهای رقابتی منجر به استفاده موثر از منابع می‌شوند. پورتر و لیند (1995) به صورت تجربی بررسی کردند که رقابت در بازارهای محصول مفید و مضر برای موفقیت یک شرکت است. امان و همکاران (2013) به رابطه مثبت بین PMC و بهره وری در کشورهای در حال توسعه اشاره کردن.

PMC می تواند به شیوه های مختلفی بر عملکرد شرکت تأثیر بگذارد. برخی از مطالعات نشان داده اند که PMC باعث بهبود FP می شود. مرادی و همکاران (2017) . PMC را در ایران از سال 2004 تا 2012 مورد بررسی قرار دادند. این بررسی نشان داد که یک رابطه مثبت بین PMC و FP وجود دارد. او و شین (2020) PMC را با FP در ایالات متحده از سال 1990 تا 2011 مرتبط کردند. مطالعه نشان داد که انگیزه مدیر با PMC به طور مثبت در تعیین FP کمک کرده است

تاثیرات سرریز دانش، قابلیت های دیجیتال و نوآوری بر عملکرد شرکت: مدل میانجیگری تعدیل شده

The effects of knowledge spillovers, digital capabilities, and innovation on firm performance: A moderated mediation model

چکیده
1 مقدمه
2 نظریه و فرضیه ها
3 روش شناسی
4 نتایج و بحث
5 مفاهیم
6 ملاحظات نهایی، محدودیت ها و خطوط آینده تحقیق
منابع

چکیده
با وجود اینکه اجرای فناوری های دیجیتال در زمینه های کسب وکار اهمیت رو به رشدی دارد، تحقیقات تجربی مرتبط با قابلیت های دیجیتال، نوآوری و عملکرد کسب وکار همچنان کمیاب هستند، به خصوص در این دوران از اختلال. این مطالعه با توجه به سطح توسعه اقتصادی کشور محل شرکت، اثرات مستقیم و غیر مستقیم (‏واسطه توسط قابلیت های دیجیتال و نوآوری) ‏سرریزهای دانش بر عملکرد شرکت، یک چارچوب واسطه برای توصیف پیشنهاد می کند. ما یک مطالعه کمی را با استفاده از بررسی های طولی سازمان بانک جهانی برای سال های ۲۰۱۹، ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ در یک مجموعه داده انجام دادیم که شامل ۲۷۷۲۷ شرکت از ۴۱ کشور و قلمرو بود. ما رویکرد روش شناختی مدلسازی معادله ساختاری حداقل مربعات جزئی (‏PLS – SEM) ‏را برای آزمایش مدل واسطه که عملکرد کسب وکار را توضیح می دهد، به کار بردیم. نتایج چگونگی تاثیر مثبت سرریز دانش بر عملکرد شرکت از طریق قابلیت های دیجیتال و نوآوری را شناسایی می کند. علاوه بر این، ما به طور تجربی نشان می دهیم که سطح ملی توسعه اقتصادی اثرات مستقیم و غیر مستقیم سرریزهای دانش بر عملکرد شرکت را تعدیل می کند.

2- نظریه و فرضیه ها
2-1- تئوری سرریز دانش
نظریه سرریز دانش (‏KST) ‏برای اولین بار توسط آدرودش (‏۱۹۹۵) ‏براساس مفاهیمی مانند منابع دانش و اهمیت مکانیزم های سرریز برای فعالیت های کارآفرینی مطرح شد. در این مقاله اودرتچ (‏۱۹۹۵) ‏کارآفرینان را به عنوان کانال هایی برای انتشار و تجاری سازی دانش با این جنبه ها که به یک متغیر بسیار مهم برای نظریه رشد درونزا تبدیل می شوند، شناسایی می کند (‏گراسمن و هلپمن، ۱۹۹۱؛ رومر، ۱۹۸۶، ۱۹۹۰؛ اودرتچ و بلیتسکی، ۲۰۱۳)‏.

در این چارچوب، اودرتچ و کیلباخ (‏۲۰۰۷) ‏به تفصیل توضیح می دهند که چگونه KST دیدگاه های جدیدی را در مورد منشا و فرصت های کارآفرینی مرکزی باز می کند. به همین ترتیب، از زمان اولین پیشنهاد آن توسط آدرتش (1995)، KST در زمینه های مختلف مطالعاتی، از جمله رشد اقتصادی (آدرچ و همکاران، 2017)، ظرفیت جذب (اکس و پلامر، 2005؛ پروگر، 2020)، اکوسیستم های تجاری (یی و همکاران، 2021)، اتحادهای شرکت (شو و همکاران، 2014) و کارآفرینی پایدار (کلمبلی و کواتارو، 2019)، مورد استفاده قرار گرفته است. باوجود زمینه KST شامل مطالعات متنوعی که به اشکال مدون دانش مانند حق اختراع، انتشارات و استنادها نزدیک می شود (نوناکا، 1994؛ گیو و همکاران، 2015)، آدرتش و کیلباخ (‏۲۰۰۷)‏از این مسئله دفاع می کنند که چگونه افراد واجد شرایط ممکن است دانشی را ترکیب کنند که در یک سطح کلی، اشکال ضمن

ی متنوع دانش قابل استفاده در یک منطقه خاص را نشان می دهد (آدرتش و فلدمن، 2004؛ آدرتش و بلیتسکی، 2013؛ گیو و همکاران، 2015).
در حالی که نویسندگان مختلف و پیشگامان اولیه KST معتقدند که ایجاد دانش از طریق فرآیندهای یادگیری مختلف رخ می دهد (آدرتش، 1995؛ آدرتش و کیلباخ، 2007)، گوهیو و همکاران (‏۲۰۱۵)‏ از این موضوع دفاع می کنند که این فرآیند ایجاد دانش در درجه اول در شرکت های از قبل تاسیس شده و در موسسات تحقیقاتی رخ می دهد. در نتیجه این منجر به رویکردهایی برای مطالعه اقتصادهای کارآفرین و آگاهی مربوطه در مورد اینکه چگونه کارآفرینان خود منبع دانش هستند (آنتونلی، 2019) شد و در نتیجه عاملین را به عنوان خالق و گیرنده دانش با نیاز اساسی به تعریف این نقش ها در مکانیسم های سرریز دانش به تصویر کشیدند (اکس و همکاران، 2009) که در آن برخی دانش را ایجاد و برخی دیگر تجاری می کنند (براونرهجلم و همکاران، 2010).

با توجه به نویسندگان مختلف، دانش یک ویژگی غیر رقابتی و غیر انحصاری را به نمایش می گذارد به طوری که مکانیزم های سرریز خود فرصت هایی را برای کارآفرینان ایجاد می کنند (اکس و همکاران، 2004؛ اکس و آرمینگتون، 2006؛ آدرتش و کیلباخ، 2008؛ آدرتش، 2007). درنتیجه گیو و همکاران (2015) نشان می دهند که چگونه تعاملات بین کارآفرینان و تولیدکنندگان دانش نقش اساسی در به کارگیری دانش هنوز کشف نشده ایفا می کند. برای این منظور، نزدیکی جغرافیایی بین این عاملین نشان دهنده یک عامل ضروری است زیرا در غیر این صورت این مکانیسم های سرریز اثرات بسیار ضعیف تری ایجاد می کنند (آدرتش و کیلباخ، 2007؛ لی و همکاران، 2013) و با این فرصت های مبتنی بر دانش، راه اندازی کسب وکارهای جدید را هدایت می کنند (آدرتش و کیلباخ، 2007؛ ایفتخار و همکاران، 2020). عاملین درگیر در این فرآیندها درگیر توافق های رسمی متنوع و فزاینده ای شده اند که نشان می دهد چگونه بعد ضمنی این مکانیسم های سرریز دانش، در ارتباط با طیف گسترده ای از عاملین، ورودی اساسی برای اطمینان از اثربخشی و کارایی آنها را تشکیل می دهد (اشمیت، 2015؛ کایازا و همکاران، 2020؛ لاتاچر و همکاران، 2021).

بررسی تاثیر سطح بلوغ بر استفاده از روش های Agile UX توسط استارت آپ های دیجیتال: ارزیابی تفکر طراحی، استارتاپ ناب، و تجربه کاربری ناب

Does maturity level influence the use of Agile UX methods by digital startups? Evaluating design thinking, lean startup, and lean user experience

چکیده

1 مقدمه

2 روش‌های UX چابک: استارتاپ ناب، تفکر مبتنی بر طراحی، و تجربۀ ناب کاربر

3 روش شناسی

4 نتایج و تشریح آنها

5 نتایج

بیانیۀ تعارض منافع

منابع

چکیده

پیشینۀ تاریخی متن: روش‌های UX چابک از جمله تفکر طراحی محور، استارتاپ ناب، و تجربۀ ناب کاربر به منظور ارزش نهادن به مشتری و ارتقاء عملکرد سازمانی به کار گرفته شده‌اند. با این وجود، هنوز در زمینۀ پژوهش‌هایی پیرامون این موضوع که این ابزارها چگونه در مراحل گوناگون بلوغ و تکامل استارتاپ‌های دیجیتالی مورد استفاده قرار می‌گیرند، کمبود داریم.
هدف: هدف این پژوهش عبارت است از مقایسۀ سطح دانش استارتاپ‌های دیجیتالی دارای گرید، در حال رشد، و پیش رشد در مراکز رشد دانشگاهی، پیرامون استفاده از روش‌های UX چابک به گونه‌ای که بتوان ضعف‌ها و فرصت‌های آنها را شناسایی کرد و سرمایه‌گذاران و پژوهشگران آنها را با نگرش‌های استراتژیک جدید آشنا نمود.
روش‌ها: شش گروه به عنوان کانون‌های هدف به همراه 14 عضو از شش استارتاپ گزینش شده از طریق چند موردکاوی مختلف در اجرای این فعالیت پژوهشی همکاری داشتند. پاسخ‌ها به وسیلۀ پژوهشگران ثبت و سپس با استفاده از یک فرایند استقرائی مورد آنالیز قرار گرفتند و رمزگذاری شدند.
نتایج: نتایج حاکی از آن هستند که استارتاپ‌های دیجیتالی با مشتریان خود از طریق تحقیق بازار، تحلیل امکان‌سنجی و خرابی محصول در ارتباط هستند. در عین حال، به جز در یک استارتاپ، ناهماهنگی در بین بنیان‌گذاران در طول کل ارتقای محصول و پروژه‌های خدمات‌رسانی مشهود بود. تقریباً در تمامی موردکاوی‌های صورت گرفته، تفکر طراحی محور و استارتاپ ناب از سوی چهار استارتاپ مورد استفاده قرار گرفته بودند؛ در حالی که دو استارتاپ دیگر، از روش تجربۀ ناب کاربر استفاده کرده بودند. چرا که از سطح بلوغ و تکامل بالاتری برخوردار است.
نتیجه‌گیری: هر چند تمامی روش‌های UX چابک استفاده شدند، ولی هر شش استارتاپ دیجیتالی این طور گزارش کرده‌اند که خود را با روش‌های فوق سازگار نموده‌اند و یا دست کم به صورت جزئی از آنها استفاده کرده‌اند. در پایان، این نتیجه به دست آمد که سطح بلوغ و تکامل استارتاپ می‌تواند بر روی روش‌های UX چابک در هر استارتاپ دیجیتالی تأثیرگذار باشد؛ که این تأثیرگذاری بر اساس ماهیت و مرحله‌ای از پیشرفت استوار است که استارتاپ در بازار در اختیار دارد.

روش‌های UX چابک: استارتاپ ناب، تفکر مبتنی بر طراحی، و تجربۀ ناب کاربر
روش‌های رایجی که در حال حاضر در بخش پژوهش و پیشرفت (R&D) مورد استفاده قرار دارند، دارای محدودیت‌هایی می‌باشند. در حالی که ما با پروژه‌های نوآوری مواجه هستیم که عمدتاً درگیر یک سری الزامات مبهم در مراحل آغازین هر پروژه هستند. این موضوع اهمیت خاصی دارد که به طور واضح کاربر تنها رویدادهایی را مورد آزمایش قرار دهد که در زمان توسعۀ پیش نمونۀ راه‌حل‌ها و با توجه به الزامات سهام‌داران و ذی‌نفعان توسعه پیدا کرده‌اند. از این رو، بین مشتریان و کاربران تفاوت وجود دارد؛ که حاکی از آن است که مشتریان برای جواب گرفتن، هزینه پرداخت می‌کنند (که این جواب گرفتن می‌تواند از نوع محصول یا خدمت باشد)؛ در حالی که کاربران بدون آن‌که مشتری باشند و هزینه‌ای پرداخت کنند، از این پاسخ‌ها و راه‌حل‌ها استفاده می‌کنند. با این وجود، این مقاله از هر دو عبارت کاربر و مشتری به صورت جایگزین استفاده می‌کند. بنابراین کار پژوهشی حاضر، هر سه روش UX چابک که معمولاً به صورت ترکیب با همدیگر مورد استفاده قرار می‌گیرند را به کار می‌گیرد (یعنی ]20، 42 – 40[. این روش‌های سه گانه عبارتند از: تفکر مبتنی بر طراحی، استارتاپ ناب و تجربۀ ناب کاربر (UX ناب)؛ که در شکل1 نیز نشان داده شده‌اند.

این فصل همچنین به شناسایی تغییرات مقطعی می‌پردازد که برای این کار، پژوهش‌های صورت گرفته و مرتبط با هر سه روش چابک فوق (یعنی روش‌های تفکر مبتنی بر طراحی، استارتاپ ناب و UX ناب) را تشریح می‌کند. نقش مشتریان بالقوه در این روند از حساسیت و اهمیت بالایی برخوردار است.

2-1 تفکر مبتنی بر طراحی
تفکر مبتنی بر طراحی (DT) نخستین بار به وسیلۀ بوچانان معرفی شد و اخیراً در مدیریت به کراّت از آن استفاده می‌شود. تفکر مبتنی بر طراحی، مربوط به نوآوری و حل مسئلۀ خلاقانه می‌باشد. براون ]44[ تفکر مبتنی بر طراحی را با این هدف گسترش داد که بتواند نیازهای مشتری را به صورت یکپارچه درآورد و ارزش آفرینی را به یک فرایند تکراری و روزمره در زمینۀ پیشرفت سریع راه‌حل‌های چندگانه تبدیل نماید. این فرایند تکراری و روزمره، بر اساس یادگیری هم هست؛ که مشتمل بر بازخورد مشتری در هر مرحله‌ای از DT تا زمانی می‌باشد که به ارزشمندترین و امکان‌پذیرترین راه‌حل‌ها برای ایجاد ارزش برای مشتری منجر شود ]45[. تفکر مبتنی بر طراحی در بخش‌های مختلف و صنایع گوناگون مورد استفاده قرار گرفته است. بخش کسب و کار از DT برای نوآوری و ارائه راه‌حل‌های سریع‌تر به بازار استفاده می‌کند ]46[.

تأثیر نوآوری ها در شیوه های منابع انسانی، قابلیت های نوآوری و مزیت رقابتی بر عملکرد شرکت های کوچک و متوسط (SME) در تایلند

Effect of innovations in human resource practices, innovation capabilities, and competitive advantage on small and medium enterprises’ performance in Thailand

چکیده
1 مقدمه
2 بررسی ادبیات و توسعه فرضیه
3 روش تحقیق
4 نتایج
5 بحث و نتیجه گیری ها
6 مفاهیم
منابع

چکیده

این تحقیق به بررسی عملکرد شرکت های کوچک و متوسط عمده فروشی و خرده فروشی در تایلند که نوآوری شیوه های منابع انسانی، قابلیت های نوآوری، و مزیت رقابتی را ادغام می کنند، می پردازد. نمونه داده شامل 260 شرکت کوچک و متوسط مستقر در کوریدور اقتصادی شرق تایلند است. این داده ها با استفاده از مدلسازی معادله کیفی و ساختاری تحلیل می شوند. این تحقیق رابطه معنی داری بین نوآوری در شیوه های منابع انسانی، قابلیت های نوآوری، مزیت رقابتی، و عملکرد SME پیدا می کند. این نتایج به توسعه اثربخشی عملکرد بلند مدت و تجاری کمک می کنند، زیرا عوامل ضروری منابع انسانی و شیوه های قابلیت های نوآوری صنعت بسیار رقابتی فعلی با عصر اختلالات دیجیتالی تشدید می شوند.

2-2 قابلیت های نوآوری

هال و ویلیامز (2008، ص.5) و هجالاگر (2010، ص.2) بیان می کنند که «نوآوری به فرایند ارائه هر ایده جدید حل مسئله در عمل اشاره می کند. ایده هایی برای سازماندهی مجدد، کاهش هزینه، اختصاص سیستم های جدید بودجه بندی، بهبود ارتباطات یا مونتاژ محصولات در گروه ها نیز نوآوری هستند. نوآوری تولید، پذیرش و اجرای ایده ها، فرایندها، محصولات یا خدمات جدید است…. پذیرش و اجرا برای این تعریف ضروری است؛ نوآوری شامل ظرفیت تغییر و سازگاری است.» هاجالاگر درباره دسته بندی های نوآوری (2010،ص.2) بیان می کند «نوآوری های محصول، فرایند، سازمان/مدیریت و بازار شامل بدنه اصلی دسته بندی های نوآوری هستند». تعریف کلی نوآوری که توسط OECD/یورو استات/اتحادیه اروپا (1997، ص.9) و اورفیلا-سیسنتس و ماتسون (2009، ص.381) ارائه شده است، به صورت زیر است: «نوآوری یک محصول فناورانه عبارت است از اجرا/تجاری سازی یک محصول با بهبود ویژگی های عملکردی مانند ارائه عینی خدمات جدید یا بهبود یافته به مشتری. نوآوری یک فرایند فناوارنه اجرا/پذیرش محصولات جدید یا بسیار بهبود یافته یا روش های تحویل است. نوآوری ممکن است شامل تغییر در تجهیزات، منابع انسانی، روش های کاری یا ترکیبی از این موارد باشد.» تاثیر نوآوری ها بر عملکرد SME نیز در ادبیات مروری موجود نوآوری گزارش می شود (کوزا و همکاران، 2021).

لاوسون و سامسون (2001، ص.384) قابلیت های نوآوری (IC) را به صورت «توانایی تبدیل مداوم دانش و ایده ها به محصولات، فرایندها و سیستم های جدید به نفع شرکت و ذینفعان آن» تعریف می کنند. IC به پیاده سازی یا ایجاد فناوری برای خط مشی ها، سیستم ها، برنامه ها، کاربردها، محصولات، فرایندها، ابزارها، یا خدماتی اشاره می کند که برای یک شرکت جدید هستند (دامانپور و اوان، 1984). IC توانایی شرکت برای توسعه، پذیرش و اجرای ایده ها، فرایندها، محصولات یا خدمات جدید است که منابع کلیدی هستند که باعث موفقیت یک شرکت در بازار می شوند (وانگ و داس، 2017). یک سازمان باید IC کافی برای تشویق توسعه محصولات، فرایندها، و خدمات با پیشنهادات ارزش منحصربفرد داشته باشد. بنابراین IC یکی از تاثیرگذارترین پویایی هایی است که شرکت ها را قادر می سازد تا به سطح بالایی از رقابت پذیری در بازارهای ملی و بین المللی دست یابند (مقدادی، 2022).

پنج بعد نوآوری در مدل کسب و کار: کاوش چند موردی از تحولات مدل کسب و کار شرکت متصدی صنعتی

Five dimensions of business model innovation: A multi-case exploration of industrial incumbent firm’s business model transformations

چکیده

1 مقدمه

2 نظریات

3 روش ها

4 نتایج

5 بحث و نتیجه گیری ها

منابع

چکیده

     مطالعات موجود روی فرآیند نوآوری مدل کسب و کار متمرکز هستند که توسط شرکت های استارت آپ اجرا می شود اما شرکت های متصدی صنعتی که تلاش می کنند مدل های کسب و کار خود را ابتکاری سازند اغلب با شکست مواجه می شوند و وابستگی به مسیر، مانع از موفقیت آنها می گردد. این موضوع مشخص نشده است که چه چیزهایی در مدل کسب و کار این شرکت ها اصلاح می گردد تا یک نوآوری را ایجاد نماید که سبب افزایش ارزش آفرینی گردد. بر اساس بررسی های انجام شده بر روی 22 شرکت متصدی صنعتی، پنج بُعد یک مدل کسب و کار را شناسایی می کنیم که زمانی که اصلاح شوند می توانند به یک نوآوری مدل کسب و کار توسط متصدیان ختم شوند. این ابعاد شامل موارد قابل مبادله، فعالیت، کنشگر، مکانیزم تراکنش، راه اندازی حاکمیت هستند. نتایج مطالعه ما نشان می دهد که نوآوری مدل کسب و کار را چطور می توانیم به یک شیوه سیستماتیک بر حسب چندین بُعد توصیف کنیم که این ابعاد باید به یک شیوه هماهنگ اصلاح شوند تا یک مدل کسب و کار ابتکاری را تولید نمایند. نتایج ما همچنین نشان می دهد این نوآوری های مدل کسب و کار نیازمند کاربردهای جدید تکنولوژی های دیجیتالی هستند که اضافه سازی فعالیت های جدید به مدل های کسب و کار موجود را ممکن می سازند.

نظریات
با توجه به موضوع مورد تمرکز مقاله حاضر، در این بخش ابتدا مفهوم و بحث های اساسی یک مدل کسب و کار را تعریف می کنیم. در این مرور روی نیاز به شرکت ها (هم شرکت های کلی و هم شرکت های متصدی صنعتی) تمرکز می کنیم تا بتوانیم نوآوری مدل های کسب و کار آنها را دنبال کنیم. در این بحث روی شکاف دانشی تمرکز می کنیم که در مطالعه حاضر سعی بر پر کردن آن داریم.

2.1 از شرکت ها تا مدل های کسب و کار
مفهوم مدل کسب و کار در بین متخصصان محبوب شد و سپس با وارد شدن به قرن جدید در بین محققان نیز محبوب شد (ماسا، توسی و آفوا 2017). این علاقه پژوهشی ظاهراً توسط چندین نیروی تعاملی تحریک شده است که عبارتند از: اتخاذ تکنولوژی های دیجیتالی قدرتمند (به ویژه اینترنت)، تنظیم مجدد صنایع متعدد، هماهنگ سازی تنظیمی بازارها (کلیمنت و هافتور 2021؛ تیس 2010)، و ناتوانی نظریات اقتصادی و مدیریت ارتدکس (سنتی) برای توضیح دادن سرعت و حجم بی سابقه ارزش آفرینی توسط برخی از شرکت ها (امیت و زات 2001؛ ماسا و همکارانش 2017؛ پارکر، وان آلستین و چوداری 2016). لذا مدل کسب و کار نوع جدیدی از واقعیت تجاری را توضیح می داد: شرکت های جهانی شده مبتنی بر تکنولوژی.

تحقیقات انجام شده درباره مدل کسب و کار به یک همرایی رسید (ویرتز، پیستویا، اولریچ و گاتل 2016؛ زات و همکارانش 2011)، از این لحاظ که یک مدل کسب و کار به معنای معماری مکانیزم خلق، ارائه و کسب ارزش است (تیس 2010، ص 172). این معماری توسط یک سیستم متشکل از فعالیت های وابسته بهم اجرا می شود تا از فرصت های بازار بهره برداری کند (امیت و زات 2001). یک شرکت می تواند یک یا چند مدل کسب و کار را اجرا نماید که اینها ممکن است در طول زمان تغییر یابند (کاسادیسوس ماساندل و تارزیجان 2012؛ کیم و مین 2015).

نوآوری باز و مزیت رقابتی پایدار: نقش یادگیری سازمانی

Open innovation and sustainable competitive advantage: The role of organizational learning

چکیده

1 مقدمه

2 پیشینه نظری

3 فرضیه ها

4 روش ها

5 تحلیل

6 نتایج

7 بحث

فهرست کلمات اختصاری

بیانیه مشترک تالیف CRediT

تامین مالی

در دسترس بودن داده ها

ضمیمه I. پرسشنامه نظرسنجی

تامین مالی

منابع

چکیده

نوآوری باز با تشدید رقابت و افزایش وابستگی به الگوهای خارجی به یک استراتژی اجتناب ناپذیر و رایج برای دستیابی به مزیت رقابتی بلند مدت تبدیل شده است. تحقیقات قابل توجهی مزیت نوآوری باز را بررسی کرده کرده اند، این مکانیسم که از طریق نوآوری باز به مزیت رقابتی پایدار تبدیل می شود، تابحال به خوبی مورد بررسی قرار گرفته است. این تحقیق با تکیه بر چارچوب شایستگی استراتژی- مزیت رقابتی و دیدگاه مبتنی بر دانش، نقش یادگیری سازمانی دوسویه را در میانجی گری رابطه بین نوآوری باز و مزیت رقابتی پایدار و همچنین نقش واسطه ای قابلیت مدیریت دانش بررسی می کند. ما براساس داده های جمع آوری شده از 269 شرکت چینی با فناوری پیشرفته در سال 2021 در می یابیم که نوآوری باز از طریق ارتقای یادگیری سازمانی از جمله یادگیری اکتشافی و استثماری و همچنین توازن آنها به مزیت رقابتی پایدار کمک می کند. علاوه بر این، قابلیت مدیریت دانش به صورت مثبتی روابط بین نوآوری باز را با اکتشاف و بهره برداری و همچنین ترکیب آنها تعدیل می کند. پیامدهای تحقیق و توسعه مورد بحث قرار می گیرند.

پیشینه نظری
نوآوری باز
پارادایم نوآوری باز با تشدید رقابت و افزایش وابستگی به شرکای خارجی، توجه زیاد دانشگاهیان و متخصصان را به خود جلب کرده است (پوپا و همکاران، 2017؛ استانکو و همکاران، 2014؛ بوگرز و همکاران، 2018). ادبیات موجود با وجود افزایش علاقه به ساختار «گشودگی» در دانشگاه تعریف نوآوری باز را یکپارچه نکرده است. نوآوری باز از دیدگاه یک پارادایم به یک استراتژی نوآوری توزیع شده براساس جریان های دانش مدیریت شده هدفمند در مرزهای سازمانی با استفاده از مکانیسم های مالی و غیرمالی در راستای مدل کسب و کار سازمانی اشاره می کند (چسبروگ، 2006؛ چسبروگ و بوگرز، 2014). از دیدگاه فرایندی، فرایند نوآوری باز دارای سه فرایند اصلی است: بیرون به درون، درون به بیرون، و به هم پیوسته (گاسمن و انکل، 2004). گاهی اوقات، این فرایندها یکدیگر را تکمیل می کنند، اگرچه فرایند بیرون به درون معمولا غالب است. از دیدگاه نتایج، نوآوری باز بدین معنی است که راه حل های فنی خوب را می توان از بیرون و درون شرکت بدست آورد، و ایده های نوآورانه از داخل و خارج نوآوری را به صورت یکسان برای مصرف کنندگان در کوتاهترین زمان و کمترین هزینه ارائه می دهند (یانگ، 2006). ما در این مقاله بر مسئله چگونگی تبدیل یک استراتژی نوآوری باز به مزیت رقابتی پایدار تمرکز می کنیم. بنابراین، دیدگاه پاراداریم چسبروگ (2006) از نوآوری باز دنبال می شود. نوآوری باز به پارادایم نوآوری اشاره می کند که به صورت آگاهانه توانایی ها و منابع شرکت را با منابع بدست آمده خارجی ادغام می کند، و فرصت های بازار را از طریق کانال های مختلف توسعه می دهد.

در طول سال ها، نوآوری باز از دیدگاه های مختلف به شدت مورد بررسی قرار گرفته است. یک جریان از ادبیات با بررسی توانمندساز ها و سوابق آن مانند رفتارهای شهروندی (نقشبندی، 2016) و فرهنگ سازمانی (نقشبندی و همکاران، 2015)، ویژگی دارایی انسانی (حسیه و همکاران، 2016)، روابط غیررسمی (ژو و همکاران، 2019) و مدل های کسب و کار (هونگ و چیانگ، 2010) بر توسعه نوآوری باز تمرکز می کند.

سایر جریان های تحقیقاتی بر ارزش نوآوری باز از طریق بررسی تاثیر آن بر عملکرد شرکت (گرکو و همکاران، 2016؛ لوپس و دی کاروالهو، 2018) از نظر عملکرد اقتصادی (مانند رشد فروش، سهم بازار، سودآوری، شاخص های مالی، عملکرد مشتری، و حجم معاملات) و عملکرد نوآوری (مانند محصول جدید، R&D، و مالکیت معنوی) تمرکز می کنند. برخی نویسندگان از تاثیر مثبت استراتژی های نوآوری باز بر عملکرد یک شرکت طرفداری می کنند، در حالی که برخی نویسندگان ادعا می کنند که رویکرد نوآوری باز ممکن است بازده های حاشیه ای یا حتی تاثیر منفی بر عملکرد یک شرکت را کاهش دهد (دویسترز و لوکشین، 2011؛ کانگ و کانگ، 2009؛ لین، 2014). علاوه بر این، کارمونا-لاوادوآ و همکاران (2021) حتی ادعا می کنند که گشودگی به خودی خود ممکن است عامل تعیین کننده عملکردی نداشته باشد، مگر اینکه توسط دارایی های تکمیلی (بعنوان مثال، هماهنگی و قابلیت های یادگیری) پشتیبانی شود. در مجموع، اگرچه نوآوری باز در اصل مزایایی را به ارمغان آورده است، یافته های تحقیقات موجود بر رابطه بین نوآوری باز و عملکرد ثابت باقی می مانند. فقدان چنین نتیجه سازگاری نیاز به بررسی های بیشتر در این رابطه و به ویژه ضرورت بررسی مکانیسم های میانجی را از طریق نوآوری بازی نشان می دهد که به عملکرد احتمال وقوعی که بر ارزش نوآوری باز تاثیر تاثیر می گذارد، کمک می کند.

فرصت ها و چالش های دیجیتالی شدن برای شرکت های کوچک و متوسط (SMEها)

The opportunities and challenges of digitalization for SME’s

چکیده

1- زمینه

2- ادبیات (مرور ادبیات)

3- روش انجام پژوهش

4- نتایج و بحث

5 – نتیجه گیری

منابع

چکیده
     شرکت های کوچک و متوسط در صنعت افریقای جنوبی فراگیر و شایع هستند و در جهان به عنوان عضوی سهیم در توسعه اقتصادی، ایجاد شغل، فقرزدایی و نوآوری شناخته شده اند. اگرچه شرکت های کوچک و متوسط آگاه هستند که می توانند به طور قابل توجهی از سیستم های دیجیتال سود ببرند، اما زمان، مهارت ها و منابع مالی موردنیاز برای توسعه سیستم های خاص برای شرکت های کوچک و متوسط، مانع این کار می شود. این موضوع به این دلیل است که توانایی تعریف حسگر برای تقاضاهای سیستم های سازمانی برای شرکت های کوچک و متوسط، به نیازهای خاصی وابسته است. راه حل های کنونی که به شرکت های کوچک و متوسط پیشنهاد می شوند، مستقل بوده و یکپارچه نیستند. این پژوهش بینش هایی را درباره مشارکت و توسعه برای اکوسیستم شرکت های کوچک و متوسط مبتنی بر تقاضا ارائه می دهد. این تحقیق درباره اولویت های سیستم دیجیتال حدوداً 200 شرکت کوچک و متوسط افریقای جنوبی، بینش هایی را ارائه می دهد. براساس تحلیل های بررسی انجام شده، پژوهشگران چهار سیستم اولیه از 10 سیستم شناسایی شده را طراحی کرده و توسعه دادند. این مقاله، فازهای گردآوری داده ها، طراحی و تحویل چهار عملکرد را پوشش می دهد.

2- ادبیات (مرور ادبیات)
     دولت ها به طور جهانی، شناساییِ اهمیت شرکت های کوچک و متوسط در کسب توسعه اقتصادی بلندمدت و گسترده را آغاز کرده اند [5]. نقش شرکت های کوچک و متوسط در توسعه اقتصادی، کاهش فقر، نوآوری و ایجاد فرصت های شغلی حائز اهمیت است [5]. گزارش اخیر توسط [7] نشان می دهد که شرکت های کوچک و متوسط حدود 90% از کل کسب و کارها را تشکیل می دهند و سهم مهمی در فرصت های شغلی (50%) و توسعه اقتصاد جهانی دارند. با این حال، در مقایسه با همتایان بزرگتر در بخش رسمی، شرکت های کوچک و متوسط توسط منابع مالی و سایر منابع محدود شده اند [2]. منبع [8] چالش هایی را که منجر به جلوگیری از رشد شرکت های کوچک و متوسط هستند، به صورت زیر دسته بندی کرده است :
• موانع فنی : (ICT و کمبود کارکنان و مدیران ماهر)
• موانع سازمانی : مانند کمبود منابع مالی، کمبود حمایت مدیریت، مقاومت در برابر تغییر (تغییرناپذیری)، کمبود زیرساخت تحقیق و توسعه و … .
• موانع فناوری : به دلیل کمبود دانش، شرکت های کوچک و متوسط در به کارگیری خدمات فناوری های پیشرفته در I4.0 که منجر به افزایش نوآوری در تولید، عملیات لجستیکی، و فعالیت های دیگر (مثلاً برنامه ریزی منابع سازمانی (ERP)، طراحی به کمک رایانه (CAD)، هوش مصنوعی، یا کاربردهای Industry 4.0 مانند BDA) می شوند، دچار تردید هستند.
• موانع قانونی که به عدم همکاری و یکپارچگی بین مدیریت و دپارتمان ها و همچنین مشکلات حریم خصوصی مرتبط است.

     این چالش ها با استفاده از ابزارهای دیجیتال مناسب، می توانند مهار شوند. عملیات های یک شرکت کوچک یا متوسط می توانند به توابع (ویژگی های) عملیاتی تقسیم شده که می توانند در یک رویکرد ساختاریافته برای کاهش چالش های شرکت های کوچک و متوسط، اتخاذ شوند. این ویژگی های ذاتی شرکت های کوچک و متوسط مستلزم ایجاد یک چارچوب یا سازوکار است که این شرکت ها را در کارکردهای گوناگون کسب و کار، شامل ارتقای فنی، بازاریابی، مالی و توسعه منابع انسانی، قادر می سازد تا از حمایت برخوردار شوند [2]. در نتیجه، Industry 4.0 به شرکت های کوچک و متوسط این اجازه را می دهد که از طریق به کارگیری فناوری های جدید، قابلیت های تولید و قابلیت رقابت جهانی را افزایش دهند. در این زمینه، فناوری های Industry 4.0 ممکن است ابزار قدرمتندی برای حفظ یا حتی افزایش رقابت پذیری کسب و کارها در هر دو بازار محلی و جهانی باشند [9]. مطالعات نشان می دهد که فناوری های Industry 4.0 به شرکت ها در افزایش کارایی اقتصادی و استراتژی های تمایز محصول [10]، گشودن چشم اندازهای جدید بازار و افزایش بازدهی مالی برای شرکت های کوچک و متوسط [3]، کمک می کنند. فناوری های Industry 4.0 به شرکت های کوچک و متوسط کمک می کنند که به طور بهتری کالاها و خدماتشان را براساس ترجیحات مشتری ها، شخصی سازی کنند، خدمات جدیدی را توسعه دهند که تقاضای برآورده نشده مشتری را پاسخ دهد، و فرایندهای تولید را بهتر تنظیم کنند و امکان ایجاد ابتکاراتی برای کاهش هزینه ها را فراهم سازند [3].

پیشرو در نوآوری باز: نقش رهبری استراتژیک کارآفرینی در هماهنگی خلق ارزش و جذب در جوامع منبع باز GitHub

Leading open innovation: The role of strategic entrepreneurial leadership in orchestration of value creation and capture in GitHub open source communities

چکیده

1 مقدمه

2 پس زمینه پژوهشی و مرور متن

3 چارچوب یکپارچۀ رهبری در OI

4 نتیجه‌گیری

منابع

چکیده

     این پژوهش نقش رهبری کارآفرینی در هماهنگی دامنه‌های منبع در راستای ارزش آفرینی مؤثر و جذب در نوآوری باز (OI) را مورد بررسی قرار می‌دهد. برای این کار، یک چارچوب سه لایه پیشنهاد می‌شود که نخست به بررسی نقش رهبران OI در بسترسازی محیطی که از محرک‌های انگیزشی گوناگون اعضاء شبکه در دامنۀ ورودی پشتیبانی می‌کند، خواهد پرداخت. دوم این‌که تأثیر ایجاد جنبه‌های مختلف توان، از طریق التزام  رهبران OI به جهت‌گیری یک جریان غالب از نوآوری در عرصۀ سازمانی را شرح می‌دهد. و سوم این‌که تأثیر سهم کارآفرینی رهبران OI را به عنوان یک اصل اساسی مطرح می‌سازد. البته سهم اصلی رهبران OI در کارآفرینی به صورت فعالیت‌های فرصت‌یابی و مزیت‌یابی می‌باشد که در راستای خلق سرمایه‌های دانش محور و استراتژی‌های پولی، و همچنین تقاضاهای غالب و دینامیک‌های رایج موجود در عرصۀ بازار می‌باشد. مدل پیشنهاد شده در این مقاله، از طریق ترسیم نمونه‌های حاصل از ارتباطات اُپن سورس یا متن باز تشریح می‌شود که بر روی گیت‌هاب استقرار یافته است. این پژوهش، بر روی نوآوری باز و رهبری کارآفرینی تمرکز دارد. ضمن این‌که با تأکید بر روی اهمیت کارآفرینی در بین مدیران OI، تحقیق بر روی نوآوری باز را فراتر از تمرکزی که جامعۀ مدیران و اعضای فنی بر روی این موضوع دارند، دنبال می‌کند. این پژوهش با نقد و بررسی ایجاد رهبری کارآفرینی از دیدگاه OI، نگرش‌های تازه‌ای در مورد پیچیدگی‌های موجود در روند پیشبرد و درآمدزایی از نوآوری در محیط‌هایی که از سطح همکاری بالاتری برخوردارند را ارائه می‌دهد. این محیط‌ها حاصل جهت‌گیری‌های غالب در اولویت‌گذاری سازمانی هستند که در این مقاله به آن پرداخته خواهد شد.

2  پس زمینۀ پژوهشی و مرور متن
     جوامع اُپن سورس یا متن باز، متون منحصر به فردی برای بررسی پیچیدگی‌های رهبری و چالش‌های موجود در محیط‌های نوآور با تعاملات بالا را پیشنهاد می‌کنند. این جوامع ابتدا شبکۀ پیچیده‌ای از عوامل محرک با انگیزه‌های متنوع به منظور پیوستن، همکاری کردن و مشارکت کردن در این قبیل نوآوری‌ها ایجاد می‌کنند (وون کروگ،2003؛ وون هیپِل،2001-a، b). به عنوان مثال، در حالی که عوامل وابسته‌ای مثل اعضای دست‌اندرکار در فناوری‌های جدید به وسیله پاداش‌های بیرونی به شکل منابعی که به طور عمومی در دسترس عوام می‌باشند، داوطلب مشارکت می‌گردند، بیشتر توسعه‌دهندگان غیروابسته و بیگانه، بدون چشم‌داشت مالی حاضر به مشارکت در پیشبرد همان وظایف هستند (هارس،2002). دوم، چون معمولاً این جوامع به صورت اُرگانیک تشکیل شده‌اند، لذا گرایش به سمت ساختارهای غیر رسمی دارند که فاقد تشکیلات سلسله مراتبی می‌باشند (اُ ماهونی و فرارو،2007). بنابراین، ماهیت قدرت به وجود آمده به وسیلۀ رهبری در این جوامع عموماً ریشه در درک مشترک مشروعیت، رابطه‌مندی و تخصص داشتن رهبر دارد که نیاز به رویکردهای حاکمیتی شایسته سالاری دارد (فرنچ،1959؛ پودساکوف و شریشیم،1985).

2 – 1 رهبری و نوآوری باز
     متون مربوط به الزام رهبری به ایجاد انگیزه‌های مربوط به نوآوری باز، بر دو شاخص اصلی تأکید دارند که عبارتند از: مشارکت‌های اجتماعی رهبری و مشارکت‌های فنی وی (اُ ماهونی و فرارو،2007؛ فلمینگ و واگوسپک،2007). با این وجود، این مشارکت‌ها نه تنها بستگی به شایستگی و صلاحیت داوطلبان رهبری دارند، بلکه به انگیزه آنان در پیوستن و مشارکت در پروژه نیز بستگی دارند.

     محیط‌هایی که از انگیزه‌های عضویت پشتیبانی به عمل می‌آورند، مشارکت‌ها را افزایش می‌دهند. ساختارهای غیر رسمی توسعه و انگیزه‌های درونی را تسهیل می‌کنند؛ در حالی که پاداش‌های بیرونی خیلی ضعیف به چشم می‌آیند (هرتِل،2003؛ شاه،2006؛ کروگ،2012). در فضای محرک‌های بدیهی بیرونی و انگیزه بخشی در پروژه‌های OI، انتظار می‌رود که تأثیر انگیزه‌های درونی ذاتی بر عملکرد اعضاء تقویت شود (گاگنه و دِسی،2005). در نتیجه افرادی که به وسیلۀ انگیزه‌های درونی ترغیب شده و از پاداش‌های بیرونی دور نگه داشته شده‌اند، ممکن است در مقایسه با توانمندی‌های مشابه، از تأثیرگذاری بیشتری در OI برخوردار باشند؛ ولی توافق و همسویی کم‌تری در مقایسه با محرک‌هایی که از انگیزه‌های درونی برخوردار بوده‌اند، داشته باشند.

بررسی محرک های نوآوری بازاریابی در شرکت های کوچک و متوسط (SMEs)

Examining the drivers of marketing innovation in SMEs

چکیده
1 مقدمه
2 نوآوری بازاریابی در SMEs و عوامل تعیین کننده آن: مروری بر تحقیقات پیشین
3 چارچوب مفهومی و فرضیه ها
4 طرح تجربی
5. تحلیل و نتایج
6 بحث و کاربردها
منابع

چکیده

نوآوری بازاریابی نشان دهنده مسیری برای کسب مشروعیت، استمرار و رشد برای SME هایی است که معمولاً تحت محدودیت منابع در محیط های نامطمئن و رقابتی فعالیت می کنند. با این حال، درک ما از عوامل سازمانی نوآوری بازاریابی توسط  SMEها محدود است. ادبیات را با استفاده از مجموعه داده های طولی (5 ساله) که از اداره ملی آمار استرالیا(ABS) به دست آوردیم، و ارائه تصویری جامع از عوامل سازمانی که بر شانس نوآوری بازاریابی SMEها تأثیر می گذارند، پیش می بریم. به طور کلی تحلیل رگرسیون لجستیک انجام شده بر 4378 مشاهدات شرکت-سال، چارچوب نظری ما را تایید می کند و نشان می دهد که چگونه نوآوری بازاریابی SME ها از عوامل سازمانی، منابع، نوآوری و سنجش عملکرد نشات می گیرد. یافته‌های ما مسیر روشنی بین شیوه‌های سازمانی و شیوه‌های بازاریابی نوآورانه برای مدیران شرکت های کوچک و متوسط فراهم می کند. 

2- نوآوری بازاریابی در SMEs و عوامل تعیین کننده آن: مروری بر تحقیقات پیشین

سازمان همکاری و توسعه اقتصادی(OECD)، نوآوری بازاریابی را بدین صورت تعریف می کند “اجرای یک روش بازاریابی جدید که مستلزم تغییرات قابل توجه در طراحی یا بسته بندی محصول، جایگاه یابی محصول، ترویج یا قیمت گذاری محصول ” (OECD، Eurostat، 2005؛ para 169، ص.49). این تعریف در ادبیات SME  تأثیرگذار بوده است. بر این اساس، ما نوآوری بازاریابی را به‌ صورت پیاده‌سازی ابزارها و تکنیک‌های جدید مرتبط با طراحی یا بسته‌بندی کالاها و خدمات، رسانه‌ها یا تکنیک‌هایی برای ترویج، روش‌های جایگاه یابی محصول یا کانال‌های فروش، روش‌های جدید قیمت‌گذاری و سایر اشکال نوآوری بازاریابی تعریف می‌کنیم( به عنوان مثال، برندینگ).

نوآوری بازاریابی SME می تواند بنیادین یا تدریجی باشد(اودیر و همکاران، 2009). یک نوآوری بنیادین بازاریابی نشان دهنده یک انحراف اساسی از وضعیت موجود، مانند یک محصول یا شیوه جدید به جهان است. نوآوری تدریجی بازاریابی شامل تعدیل و بهبود محصولات و شیوه های موجود، مانند تغییرات بسته بندی است. مفهوم سازی ما بین نوآوری بازاریابی بنیادین و تدریجب تمایز قائل نمی شود؛ در عوض، هر دو حالت را در بر می گیرد.

ادبیات محدود در زمینه نوآوری بازاریابی SME چندین عامل  تعیین کننده نوآوری بازاریابی را پیشنهاد می دهد. دانش و مهارت های بازاریابی به عنوان توانمندسازهای نوآوری بازاریابی پیشنهاد می شوند. ماداها و همکاران(2018) در زمینه  SMEهای کشور نیجریه، مشاهده کردند که اکتساب و بکارگیری دانش بازاریابی ارتباط مستقیم با نوآوری بازاریابی دارد. کایه و منسا(2019) بر شایستگی بازاریابی به عنوان یک عامل تعیین کننده نوآوری بازاریابی در SMEهای کشور غنا تاکید کردند. تحقیقات اکتشافی (کیفی) در مورد رفتار SME  کشور نیجریه نشان می‌دهد که مدیریت ارتباط با مشتری، مشارکت با مشتری و بازاریابی ارجاعی نیز می تواند نوآوری بازاریابی SME را امکان پذیر سازد(آجایی و مورتون، 2015).

نوآوری محصول ممکن است نوآوری بازاریابی را تسهیل کند. داگلاس و همکاران(2015) با بررسی نمونه ای از شرکت های کوچک و متوسط اروپایی مشاهده کردند که یک ظرفیت معین برای نوآوری محصول ارتباط معناداری با نوآوری بازاریابی دارد، که با ضرورت بازاریابی محصولات جدید همخوانی دارد. بر اساس بررسی شرکت‌های کوچک و متوسط اسپانیایی، مدرانو و اولارت پاسکال (2016) مشاهده کردند که محصول، فرآیند و نوآوری‌های سازمانی با تمایل به معرفی نوآوری‌های بازاریابی ارتباط دارد. اخیراً، بادلاج و همکاران(2020) یک تاثیر مثبت و مستقیم از نوآوری محصول بر نوآوری بازاریابی در SMEهای ایتالیایی را نشان دادند. قابل ذکر است، یک رابطه دوسویه بین نوآوری محصول و نوآوری بازاریابی نیز ممکن است وجود داشته باشد. از یک طرف، نوآوری محصول ممکن است نوآوری بازاریابی را بر اساس منطق نیاز به بازار توضیح دهد. برعکس، نوآوری بازاریابی ممکن است بر نوآوری محصول تأثیر گذار باشد (آکسوی، 2017؛ سلطانی و همکاران، 2015). به طور مثال، در زمینه بازاریابی بین المللی، لواندوفسکا و همکاران(2016) تاکید کردند که نوآوری بازاریابی ممکن است دانش بازار شرکت را افزایش دهد، که نوآوری محصول را تحریک می کند.