چارچوبی مبتنی بر داده کاوی برای مدیریت ریسک زنجیره تامین

A data mining-based framework for supply chain risk management

چکیده
1. مقدمه
2. مرور مقالات
3. روش تحقیق
4. توسعه چهارچوب مبتنی بر داده کاوی
5. اجرا و آزمون چهارچوب در یک شرکت نمونه
6. جمع بندی
منابع

چکیده
افزایش سطوح قرارگیری در معرض ریسک، توسعه فناوری و افزایش حجم اطلاعات بارگزاری شده در شبکه های زنجیره تامین سازمان ها واردار می کند تا رویکردهای داده محور را در زنجیره تامین مدیریت ریسک (SCRM) مورد استفاده قرار دهند. داده کاوی (DM) از چندین روش تحلیلی برای انتقال سریع و تصمیم گیری به موقع استفاده می کند. با این وجود، قابلیت آن برای SCRM به طور کامل کشف نشده است. هدف این مقاله ارائه یک چهارچوب مبتنی بر DM برای شناسایی، ارزیابی و کاهش انواع مختلف ریسک در زنجیره تامین است. یک رویکرد جامع فعالیت های DM و مدیریت ریسک را در یک چهارچوب منحصربفرد برای مدیریت موثر ریسک تلفیق می کند. اعتبارسنجی این چهارچوب از طریق یک مطالعه موردی بر اساس مجموعه ای از مصاحبه ها، بحث ها و یک مطالعه متمرکز بر گروه نیمه سازمان یافته انجام شد. این مطالعه نشان داد که چطور DM اطلاعات مخفی و مفید را در داده های ریسک غیرسازمان یافته برای اتخاذ تصمیمات مدیریت ریسک هوشمند کشف می کند.

2. مرور مقالات
خطرات بیشمار طبیعی و انسانی وجود دارد که دارایی های فیزیکی و عملیاتی را در شبکه های SC تهدید می-کنند. برخی از این ریسک ها شامل نوسانات قیمت، تقاضای بی ثبات، مشکلات عرضه، خطرات عملیاتی، خطر تحویل، خطر شهرت و بلایای طبیعی هستند (Chen & Wu, 2013; Rajagopal, Venkatesan, & Goh, 2017). کاهش عملکرد کاری، آسیب به ارزش نام تجاری، دارایی های فیزیکی و ورشکستگی برخی از تبعات ریسک های SC هستند. SCRM یک روش سیستماتیک برای شناسایی، ارزیابی و کاهش ریسک در SC است (Ghadge, Dani, & Kalawsky, 2012). هدف از SCRM درک ریسک ها و اثرات آن ها و تلاش برای انجام اقدامات پیشگیرانه و بازدارنده برای کاهش آن است. اطلاعات امروز و فناوری های ارتباطی فرصتی را برای گرداوری، ذخیره و تحلیل مجموعه متنوعی از داده های مرتبط با ریسک در منابع داده ناهمگن فراهم می کند (Schlegel & Trent, 2014; Lee, Zhou, Souza, & Park, 2016; Kang et al., 2017). مفهوم هوش ریسک (RI) در نتیجه این پیشرفت ها ایجاد شده است (Lee & Kulkarni, 2011; Ponemon Institute, 2017). هوش ریسک می تواند به صورت توانایی سازمان برای شناسایی، اندازه گیری، ارزیابی و پیش-بینی تهدیدها تعریف شود که از طریق استفاده از داده ها و تجربیات مرتبط گذشته است (Apgar, 2006). مطالعات آکادمیک محدودی به بررسی رفتار ریسک یا هوش برخاسته از دیدگاه SC پرداخته اند(Ghadge, Dani, Chester, & Kalawsky, 2013).

روش است که سازمانها نمی توانند ریسک خود را بدون مدیریت داده ها و اطلاعات/دانش مدیریت کنند (Neef, 2005)؛ در نتیجه بسیاری از سازمان ها شروع به استفاده از چهارچوب مدیریت ریسک خودکار برای رقابت در محیط کسب و کاری برگرفته از دانش حال حاضر نموده اند (Haksöz, 2013; Wu, Chen, & Olson, 2014). برخلاف علاقمندی زیاد در صنعت، تحقیقات دانشگاهی در زمینه استفاده از BI برای مدیریت ریسک های SC وجود ندارد (Liu, Daniels, & Hofman, 2014; Wu, Chen, & Olson, 2014; Aruldoss, Travis, & Venkatesan, 2015). BI حاوی پایگاه های داده، ابزارها، روش ها، فرایندها و فناوری هایی برای تبدیل داده های خام به اطلاعات باارزش و مفید برای اهداف تجریه و تحلیل کسب و کار است. استخراج، تبدیل و بارگزاری (ETL)، مخزن داده، فرایند تحلیل برخط (OLAP)، تحلیل آماری، پیش بینی و شفاف سازی برخی از ابزارها/فناوری های کلیدی BI (Sherman, 2015; Coronel & Morris, 2017) هستند. DM نقش مهمی در تامین یک محیط BI فراهم می کند (Ranjan & Bhatnagar, 2011) و کاربردهای متعددی در زمینه های مختلف دارد (Giudici & Figini, 2009; Köksal, Batmaz, & Testik, 2011; Murray, Agard, & Barajas, 2017). DM از الگوریتم هایی برای کشف اطلاعات مخفی، قبلاً شناخته شده و مفید و همچنین الگوهای مجموعه داده های بزرگ استفاده می کند (Han, Kamber, & Pei, 2012; Witten, Frank, Hall, & Pal, 2017). DM برای پیش بینی تقاضا و قیمت در بازهای بی ثبات، شناسایی مشتریان و بازارهای پرخطر تشخیص کلاهبرداری و پشتیبانی از سیستم های اخطار اولیه استفاده می شود (Seng & Chen, 2010; Carneiro, Figueira, & Costa, 2017; Lee, Kim, & Lee, 2017). جدول 1 برخی از کاربردهای DM در مقالات مدیریت ریسک را به طور خلاصه ارائه داده است.

برآورد اقتصادی ریسک تولید مبتنی بر روش های منطق فازی

Production risk economic assessment based on the fuzzy logic approaches

چکیده

1 مقدمه

2 پیشینه ایجاد مدلی برای ارزیابی ریسک

3 ارزیابی مولفه ریسک تولید

4 ارزیابی ریسک اقتصادی

5 نتیجه گیری

منابع

چکیده

آیا مدل ریاضی-اقتصادی ارزیابی ریسک تولید مربوط به آسیب های شغلی، بر اساس روش استنتاج فازی ممدنی بتفضیل شرح داده شده است. این مدل، ارزیابی ریسک مربوط به ایمنی کارگران و ارزیابی ریسک کاهش سودآوری تولید ناشی از آسیب های شغلی را در بر می گیرد. کاربرد عملی این مدل می تواند اثربخشی تصمیمات مربوط به مدیریت ریسک را بهبود دهد.

2 پیشینه ایجاد مدلی برای ارزیابی ریسک
این مدل شامل دو سیستم استنتاج فازی متوالی (SFI) می باشد:SFI1 (مولفه ریسک تولید) و SFI2 (مولفه اقتصادی). در شبیه سازی از نامگذاری های زیر استفاده می شود.

SFI1: i(i=1,n) – عوامل پرخطر تولید(HPF)، آسیب های اولیه و زیان مالی. متغیرهای ورودی: Ti – احتمال تصادفی؛ Si – آسیب تصادفی، Di – مدت زمان در معرض HPF بودن . متغیر خروجی- Ri – ریسک تصادفی. Ri ، Ti ، Si، Di به شکل زبانی با این روابط ارائه می شوند: Y1j، X1j، X2j، X3j.

SF12: P- سودآوری تولید؛ I-سود مورد انتظار، اختلاف. ؛ C- هزینه اولیه مورد انتظار، اختلاف..؛ G- درآمد عملیاتی، اختلاف.؛ C0i- هزینه کل پیاده سازی ریسک Ri ، اختلاف. ؛ Qi= C0i/C. – REi- ارزیابی جامع ریسک تولید تاثیر HPF به همراه هزینه های آتی؛ RiиQi- متغیرهای ورودی شکل زبانی با روابطY2j و X4j.
بیان شکل: A={X/µA(X)} – مجموعه ای از زوج های مرتب از زیر مجموعه فازی A، که (X)µ – تابع عضویتی از مقدار متغیر پایه برای یک زیر مجموعه است؛ Wm – قوانین محمول فازی (m=1,g).

مدیریت ریسک کیفیت در زنجیره تامین برای هدایت عملکرد شرکت: نقش مکانیسم های کنترل

Managing quality risk in supply chain to drive firm’s performance: The roles of control mechanisms

چکیده

1 مقدمه

2 ادبات و توسعه ی نظری

3 متدولوژی

4 تجزیه و تحلیل داده ها

5 بحث

6 نتیجه گیری

منابع

چکیده

     رسوایی زیان و آسیب محصول به عنوان کابوس یک شرکت در نظر گرفته می شود. در بسیاری از موارد، منبع مولفه های معیوب یا ناامن ممکن است از خود شرکت تولیدی نباشد، ممکن است مسائل ذاتی در شبکه ی تامین وجود داشته باشد. هدف این پژوهش، بررسی تاثیرات دو اقدام مدیریت ریسک متمرکز تحت عنوان توسعه ی تامین کننده و فراخوان محصول پیشگیرانه بر عملکرد شرکت است. برای بررسی دقیق تاثیر دو نوع مکانیزم کنترل، کنترل اجتماعی و کنترل رسمی را به عنوان سوابق اقدامات مدیریت ریسک مورد بررسی قرار می دهیم و نقش تعدیل کننده ی آن ها بر رابطه ی بین اقدامات مدیریت ریسک و عملکرد شرکت را کشف می کنیم. بر مبنای داده های به دست آمده از 209 تولیدکننده ی چینی، مدل سازی معادلات ساختاری و رگرسیون سلسله مراتبی برای آزمون فرضیات پیشنهادی مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج نشان می دهند که توسعه ی تامین کننده فراخوان محصول به طور قابل توجهی بر عملکرد شرکت و عملکرد کیفیت نقش دارند. علاوه براین، کنترل اجتماعی و رسمی، سوابق قابل توجه دو اقدام مدیریت ریسک هستند. از همه مهم تر، نقش تعدیل کننده ی مکانیزم های کنترل بر رابطه ی بین اقدامات مدیریت ریسک و عملکرد شرکت را بررسی می کنیم. شاغلین حرفه ای باید آگاه باشند که مکانیزم های کنترل دارای تاثیرات تعدیل کننده ی مختلفی هستند، نوع مختلفی از مکانیزم کنترل باید برای تسهیل اقدامات مدیریت ریسک به کار گرفته شود تا عملکرد بهتر شرکت محقق شود.

2- ادبات و توسعه ی نظری:
     مفهوم اصلی مدل پیشنهادی این است که مدیریت ریسک دارای تاثیر بر عملکرد مالی FP و عملکرد کیفیت QP است. مفهوم سازی ما از مدیریت ریسک شامل اقدامات واکنشی و پیشگیرانه با هدف مدیریت ریسک کیفیت در زنجیره تامین بالادستی (فعالیت های ابتدایی زنجیره تامین) و کاهش پیامدهای منفی فراخوان محصول در شبکه ی پایین دستی (فعالیت های انتهایی زنجیره تامین) است. به منظور هماهنگی فعالیت های اقدامات مدیریت ریسک، مدیران نیز باید از مکانیزم های کنترل استفاده نمایند. بنابراین، دو مکانیزم کنترل را به عنوان سوابق و عوامل SD,PPR قرار می دهیم. برای درک تصویر کلی از مکانیزم های کنترل، نقش تعدیل کننده ی ان ها را نیز در رابطه ی بین اقدامات مدیریت ریسک و عملکرد شرکت بررسی می کنیم. مدل مفهومی در تصویر 1 ارائه شده است.

2-1 مدیریت ریسک کیفیت و عملکرد شرکت
     به منظور مدیریت مناسب ریسک کیفیت، شرکت باید زنجیره تامین بالادستی و پایین دستی را در نظر بگیرد. در زنجیره تامین بالادستی، شرکت باید رویکرد خرید معقول و مناسبی را برای بستن و مسدود کردن منبع مواد معیوب ایجاد نماید. این امر شامل اقدامات پیشگیرانه برای توقف رخداد ریسک است (اقدامات پیشگیرانه). در زنجیره تامین پایین دستی، شرکت باید اقدام سریع و واکنشی را اتخاذ نماید زمانی که بحران آسیب و زیان محصول کشف می شود. تان و هونیگ در سال 2011 بیان کردند که برنامه ی جامع SCRM باید شامل هر دو اقدام واکنشی و پیشگیرانه باشد. به طور مشابه، لویس در سال 2003 مکانیزم های واکنشی و پیشگیرانه را به عنوان عوامل مهم در کنترل مدیریت ریسک عملیاتی طبقه بندی می کند. فعالیت های پیشگیرانه به عنوان اقدام پیشگیرانه در نظر گرفته می شوند که مشابه با مفهوم”درست زمان اول” و اثبات خطا در مدیریت کیفیت است. مکانیزم واکنشی، مدیریت پیامدهای منفی را شناسایی می کند، زیرا کیفیت خدمات، بهبود از شکست کیفیت را در نظر می گیرد. در این پژوهش، SD را به عنوان اقدام پیشگیرانه و PPR را به عنوان اقدام واکنشی بررسی می کنیم. تصویر 2 شرح می دهد که چگونه می توان اقدامات مدیریت ریسک را به منظور کاهش ریسک کیفیت در زنجیره تامین بالادستی و پایین دستی اتخاذ نمود.

ادغام ساخت پذیری و مدیریت ریسک پروژه

Integration of Constructability and Project Risk Management

چکیده

1- مقدمه

2- تعریف مساله تحقیق

3- روش تحقیق

4- یافته ها

5- نتیجه گیری و تحقیقات بیشتر

چکیده

این تحقیق مربوط به دنیای EPC و پروژه های مگا (پروژه های بزرگ) می باشد. تمرکز اصلی بر روی دو رشته است: مدیریت ریسک و ساخت پذیری. یک مدل ادغام نوآورانه با هدف پر کردن شکاف های موجود برای حمایت از فرایند تصمیم گیری ساخت یافته و تسهیل ادغام دو رشته با رویکرد و توانایی های مختلف مشخص شده، اما با هدف مشترک پیشنهادی است: موقعیت مگا پروژه. اعتبارسنجی مدل با استفاده از یک تحلیل هزینه/سود بر روی 4 مورد مطالعاتی از یک پیمانکار EPC انجام شده است (Saipem SpA).

5- نتیجه گیری و تحقیقات بیشتر
سه نتیجه اصلی می تواند برجسته شود. PRM و ساخت پذیری به خوبی توسط جهان دانشگاهی به صورت جداگانه توضیح داده شده است، اما کمی در ادغام بحث شده است (R1). مدل پیشنهادی ادغام بین دو رشته را فراهم می کند (R2). این مدل به روش داخلی پیمانکار قابل اجرا است. راحتی آن برای انواع مختلفی از پروژه ها مخصوصاً برای آنهایی که با پیچیدگی فنی بالا و/یا شرایط مرزی پیچیده نشان داده شده است (R3). اعتبار ارائه شده فقط مربوط به دنیای ساحلی است. تحقیقات بیشتری می تواند این تجزیه و تحلیل را در سایر رشته ها مانند پروزه های دریایی و حفاری تکرار کند. در حالی که ساخت دامنه خوشه ای، تفاوت بین نوع شناسی بالا و پایین را مورد توجه قرار می دهد. تحقیقات بیشتری ممکن است اهمیت واقعی این عامل را مورد مطالعه قرار دهد، شاید با استفاده از یک نمونه گسترده تر از پروژه ها و نظرات سایر متخصصان.

Abstract

The research concerns the EPC world and Mega-Projects. The focus is on two disciplines: Risk Management and Constructability. An innovative integration model is proposed, aiming to bridge the existing gaps, to support a structured decision-making process and to facilitate the integration of the two disciplines characterised by different approaches and competences, but with a common target: the megaproject success. The validation of the model is carried out by mean of a cost/benefit analysis on four case studies of an EPC contractor (Saipem SpA).

5 Conclusions and Further Research

Three main results can be highlighted. PRM and Constructability are well described by the academic world taken individually, but little has been discussed about their integration (R1). The proposed model provides the integration between the two disciplines procedures (R2). The model is applicable to a contractor’s internal procedure. Its convenience has been demonstrated for different kinds of projects especially for those with high technical complexity and/or complicated boundary conditions (R3). The provided validation concerns only the onshore world. Further research could replicate this analysis within other branches, such as offshore and drilling projects. While building the cluster domain, differences between upstream and downstream typology have not been considered significant. Further research may study the actual significance of this factor, maybe using a wider sample of projects and other experts’ opinions.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ادغام ساخت پذیری و مدیریت ریسک پروژه

Integration of Constructability and Project Risk Management

رابطه بین فعالیتهای مربوط به تامین مالی خارجی و مدیریت درآمد: شواهدی از مدیریت ریسک سازمانی

The relationship between external financing activities and earnings management: Evidence from enterprise risk management

چکیده
1- مقدمه
2- بررسی ادبیات و توسعه فرضیات
2-1- روش های مدیریت سوددهی و تامین مالی خارجی
2-2- نقش ERM
3- طرح تحقیق
3-1- داده ها و نمونه
3-2- مدل های تجربی
3-3- تعاریف متغیر
4- نتایج تجربی
4-1- آماره های توصیفی و همبستگی
4-2- نتایج رگرسیون
4-3- تجزیه و تحلیل های تکمیلی
5- نتیجه گیری

چکیده

مطالعه حاضر به بررسی تاثیر اقدامات تامین مالی خارجی بر تصمیمات مدیریت سوددهی و کنکاشی بیشتر پیرامون نقش مدیریت ریسک سازمانی (ERM) به عنوان عامل تعدیل کننده بالقوه در این ارتباط می پردازد. ما دریافتیم که مدیران هنگام پرداختن به اقدامات مربوط به تامین مالی از طریق سهام از اقدامات واقعی و مدیریت سوددهی مبتنی بر اقلام تعهدی استفاده می کنند. افزون بر این، هنگامی که شرکت ها از سیستم های ERM ضعیفی برخوردار هستند، مشاهده می شود که مدیران کمتر از مدیریت سوددهی اقدامات واقعی در راستای تامین مالی از طریق سهام استفاده می کنند. بنابراین، یافته های مرتبط با سیاست های ما نشان می دهد که سیستم های ERM ضعیف بیانگر مکانیزم های کنترل ضعیفی بوده و موشکافی مضاعف سرمایه گذاران را در پی داشته و در نتیجه استفاده مدیران از دستکاری در سوددهی اقدامات واقعی را برای لطمه زدن به ارزش شرکت در درازمدت محدود می سازد.

1- مقدمه

مقاله حاضر به بررسی رابطه بین اقدامات مربوط به تامین مالی خارجی و مدیریت سوددهی در شرایط محیط کنترل داخلی شرکت می پردازد که با مدیریت ریسک سازمانی (ERM) ارزیابی می شود. شرکت ها از طریق عرضه سهام یا اوراق قرضه می توانند به تامین مالی خارجی نائل شوند و نظریه ساختار سرمایه بر اهمیت تمایز بین تامین مالی از طریق سهام و اوراق قرضه تاکید می ورزد. از منظر هزینه سرمایه، تامین مالی از طریق اوراق قرضه مستلزم پرداخت بهره و اصل سررسید است، اما هیچ گونه فشار پرداختی در تامین مالی از طریق سهام وجود ندارد. با این حال، شرکت هایی که از تامین مالی از طریق سهام استفاده می کنند با فشارهای عملکردی مواجه می شوند زیرا عملکرد عملیاتی ضعیف باعث کاهش قیمت سهام می شود. از دیدگاه نظریه نمایندگی که در بر گیرنده حقوق کنترل است تامین مالی از طریق استقراض باعث حفظ نسبت جاری حقوق کنترل می گردد در حالی که تامنی مالی از سهام منجر به کاهش توانایی نظارتی اعتباردهندگان می شود.
مطالعات پیشین نشان می دهد که استفاده از تامین مالی خارجی منجر به درگیر شدن مدیران شرکت در مدیریت سوددهی می گردد (دوچارم، مالاتستا، و سفسیک، 2004؛ شیواکومار، 2000؛ شو و چیانگ، 2014؛ تئو و همکاران، 1998؛ یانگ و همکاران، 2016). این مطالعات بر مدیریت سوددهی مبتنی بر اقلام تعهدی و پیامدهای آن برای عملکرد شرکت ها پس از تامین مالی تمرکز دارند. به عنوان مثال، یانگ و همکاران (2016) نشان دادند که شرکت های با سطوح بالاتر مدیریت سوددهی و ریسک بحران مالی پس از SEO عملکرد ضعیفی دارند. هم چنین تحقیقات اخیر ناهنجاری تامین مالی خارجی را که به صورت اثرات منفی بر بازده سهام آتی و سودآوری حاصل از اقدامات تامین مالی خارجی شرکت ظاهر می شود، نشان دادند (بردشاو، ریچاردسون و اسلون، 2006؛ پاپاناستاسوپولوس و همکاران، 2011). اغلب مطالعاتی که در پی شناسایی ناهنجاری های خارجی هستند مبتنی بر استنتاج های مستقیم از پدیده ها یا فرضیه های احتمالی از دیدگاه تاثیر سرمایه گذاران خارجی بر تغییرات بازده مورد انتظار می باشند. فرضیه مدیریت سوددهی نقش معنی داری در توضیح ناهنجاری های خارجی دارد. این فرضیه اظهار می نماید که مدیران قبل از اجرای سیاست های مالی، سوددهی را رو به بالا دستکاری نموده و سرمایه گذاران خارجی به اشتباه تصور می نمایند که شرکت از عملکرد عملیاتی بهتری برخوردار است. هنگامی که سیاست های تامین مالی در جایگاه خود پیاده شوند، عملکرد شرکت ممکن است به علت تبدیل معکوس اقلام تعهدی مدیریت سوددهی، بدتر شده و در نتیجه سرمایه گذاران باید ارزش واقعی شرکت را دوباره ارزیابی نمایند. این اثر در نهایت منجر به بازده سرمایه گذاری منفی می شود (پاپاناستاسوپولوس و همکاران، 2011).

5- نتیجه گیری

با توجه به فرضیه مدیریت سوددهی، مدیران به دستکاری سوددهی رو به بالا جهت گمراهی سرمایه گذاران می پردازند تا القاء نمایند که شرکت قبل از اجرای سیاست های تامین مالی دارای عملکرد عملیاتی بهتر و ارزش بالاتری نسبت به زمان پرداختن به مدیریت سوددهی داشته است. وقتی که مدیریت سوددهی معکوس می شود، افت عملکرد عملیاتی شرکت، سرمایه گذاران را وادار می کند تا در ارزش شرکت بازنگری نموده و در نتیجه بازده سرمایه سرمایه گذاری منفی را بر سرمایه گذاران تحمیل می نماید. مطالعه حاضر بررسی می کند که آیا ناهنجاری های تامین مالی خارجی با استفاده مدیران از استراتژی مدیریت سوددهی ارتباط داشته و یا انتخاب استراتژی مدیریت سوددهی متاثر از وجود و اثربخشی ساختار ERM است یا خیر.

Abstract

This study examines the impact of external financing activities on earnings management decisions and further explores the role of enterprise risk management (ERM) as a potential moderating factor in this association. We find that managers use both real-activities and accrual-based earnings management when engaging in equity financing activities. Moreover, when firms have weaker ERM systems, we find that managers are less likely to use real-activities earnings management in their equity financing efforts. Therefore, our policy-relevant findings suggest that weaker ERM systems can signal poor control mechanisms and attract additional investor scrutiny, thus constraining managers’ use of real-activities earnings manipulation to harm long-term firm value.

1- Introduction

This paper examines the relationship between external financing activities and earnings management within the setting of a firm’s internal control environment as measured by Enterprise Risk Management (hereafter, ERM).2 Firms can obtain external financing through equity or debt offerings, and capital structure theory emphasizes the importance of distinguishing between equity and debt financing.3 From a capital cost perspective, debt financing necessitates the payment of interest and matured principal, but there is no such payment pressure in equity financing. However, firms employing equity financing face performance pressures because poor operational performance will result in a reduced stock price. From an agency theory perspective incorporating control rights, debt financing maintains the current proportion of control rights whereas equity financing reduces the monitoring ability of creditors.4
Prior studies find that the use of external financing can drive firm managers to engage in earnings management (DuCharme, Malatesta, & Sefcik, 2004; Shivakumar, 2000; Shu and Chiang, 2014; Teoh et al., 1998; Yang et al., 2016). These studies focus on accrual-based earnings management and its consequences for post-financing firm performance. For example, Yang et al. (2016) show that firms with higher levels of earnings management and distress risk perform poorly after SEOs. Recent research also documents external financing anomalies, which manifest as negative effects on future stock returns and profitability from a firm’s external financing activities (Bradshaw, Richardson, & Sloan, 2006; Papanastasopoulos et al., 2011). Most studies that attempt to detect such external anomalies are based on direct inferences of possible phenomena or hypotheses from the perspective of the impact of outside investors on the change in expected returns. The earnings management hypothesis contributes significantly to the explanation of external anomalies. It argues that managers will manipulate earnings upward before implementing financing policies, and external investors will mistakenly believe that the firm has better operating performance as a consequence. Once the financing policies are in place, the firm’s performance may deteriorate due to the reversal of earnings management accruals, thus forcing investors to reevaluate the true value of the firm. This effect ultimately yields negative investment returns (Papanastasopoulos et al., 2011).

5- Conclusion

According to the earnings management hypothesis, managers manipulate earnings upwards to mislead investors into believing that the firm has better operational performance and a higher value than it actually does by engaging in earnings management prior to implementing financing policies. Once the earnings management is reversed, the firm’s deteriorating operational performance forces investors to reconsider the value of the firm, thus imposing negative investment returns on investors. This study explores whether such external financing anomalies are associated with the managers’ use of earnings management strategies and whether the choice of an earnings management strategy is affected by the presence and effectiveness of an ERM structure.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

رابطه بین فعالیتهای مربوط به تامین مالی خارجی و مدیریت درآمد: شواهدی از مدیریت ریسک سازمانی

The relationship between external financing activities and earnings management: Evidence from enterprise risk management

گسترش مدیریت ریسک اطلاعات منابع انسانی در دوره داده های بزرگ

Developing human resource data risk management in the age of big data

چکیده

مقدمه

داده های بزرگ در سازمان ها : اخلاق، جایگاه، استراتژی و خطر

مدیریت ریسک و داده های بزرگ در منابع انسانی

دیدگاه های نظری

درس‌های (آموزه‌های) جدید برای کارفرمایان

نمونه‌برداری مسئولانه و عامه‌پسند داده‌ها

مدیریت ریسک پیشگیرانه داده‌ها و رسیدگی به حوادث اطلاعاتی

مدیریت ریسک اعتباری

آگاهی نسبت به محتوا

اخلاق در درک و مدیریت ریسک داده‌ها

وضعیت تحقیقات داده‌های موجود، محدودیت‌ها و مسیرهای تحقیقاتی آینده

نتیجه‌گیری

چکیده

در سال های اخیر توجه زیادی به تلاش برای درک چالش های پر خطر در مدیریت اطلاعات صورت گرفته است و اخیرا نیز چالش هایی که مربوط به داده های بزرگ هستند، افزایش یافته اند. در این مقاله پیچیدگی داده هابرای کارفرمایان با استفاده از طراحی مدیریت ریسک در دیدگاه ، منابع انسانی و نظریه تصادف طبیعی برای نشان دادن ویژگی های تکاملی این پیچیدگی ها مورد بررسی قرار می گیرد. این مقاله با توصیه هایی که بر آموزش ، طراحی در جمع آوری داده ها و مدیریت ریسک متمرکز هستند ، به پایان می رسد و امید است که این توصیه ها ، کارفرمایان را قادر به پیش بینی و مطرح کردن چالش های بزرگ سازند.

5- نتیجه‌گیری

بعید است که سازمان‌ها بتوانند صرفاً بر استراتژی‌های ارزیابی ریسک موجود و پیشگیری برای مقابله با حوادث اطلاعاتی تکیه کنند. از یک‌سو، استراتژی‌های رسیدگی به حوادث اطلاعاتی می‌توانند بر روی افزایش کارایی کارکنان متمرکز شوند تا ویژگی‌های اخلاقی جدید، امنیت داده‌ها و چالش‌های جمع‌آوری داده‌ها را برآورده کند. از سوی دیگر، چنین استراتژی‌هایی باید شامل حسابرسی‌های گسترده سیستم نیز شوند تا قادر به شناسایی هر دو وابستگی پیچیده و مستحکم به یکدیگر برای شناسایی عوامل احتمالاً کمک‌کننده باشند. شناسایی این‌ها ممکن است اولین گام برای نظارت بر الگوهای آسیب‌پذیری و کاهش احتمال وقوع مجدد باشد. هدف سازمان‌ها این است که اطمینان حاصل کنند که حوادث اطلاعاتی خاص، شناخته شده تر، مبهم‌تر و قابل‌ردیابی‌تر هستند. چنین همکاری و هماهنگی به‌ناچار نیاز به تعامل نزدیک‌تر ذینفعان داخلی و خارجی دخیل در اقدامات داده‌های بزرگ، ازجمله منابع انسانی و روابط آن با داده‌ها و اطلاعات کارکنان دارد. به‌طور خلاصه، اگر هدف ایجاد بینشی در مورد داده‌های کارکنان برای یک سازمان باشد، مزایای کنترل دقیق اقدامات داده‌کاوی داخلی و مدیریت ریسک می‌توانند برای جبران و مقابله با هزینه‌های هماهنگی و آسیب‌پذیری‌های شدید ناشی از داده‌های بزرگ، بسیج شوند.

Abstract

In recent years, a great deal of attention has been devoted to trying to understand the risk challenges that arise in information management, and most recently, challenges that arise due to big data. In this article, the complexities of big data for employers are explored, drawing on a risk management on Human Resources (HR) perspective and normal accident theory (NAT) to illustrate the evolving characteristics of these complexities. The paper concludes with a series of recommendations that focus on education, design in data collection, and risk management, in the hope that these recommendations enable employers to better anticipate and address emerging big data challenges.

5- Concluding remarks

It is unlikely that organisations can rely solely on existing risk evaluation and prevention strategies to deal with data accidents. On the one hand, data accident-handing strategies can focus on employee upskilling to meet new ethical, data security and data collection challenges. On the other hand, such strategies will need to also involve system-wide audits to be able to trace both complex and tightly coupled interdependencies to identify the most likely contributing factors. Identifying these may be the first step toward monitoring patterns of vulnerabilities and to reduce the likelihood of reoccurrence. The objective for organisations is therefore to ensure that specific data accidents are made more known, less ambiguous and more traceable. Such cooperation and coordination will inevitably require a closer interaction of internal and external stakeholders involved in big data efforts, including HR and its relationships with employee data and information. In sum, if the goal is to generate insight from employee data for one organisation, the benefit of carefully controlled in-house data efforts and risk management can be mobilised to outweigh and combat the costs of coordination and emergent vulnerabilities arising from big data.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

گسترش مدیریت ریسک اطلاعات منابع انسانی در دوره داده های بزرگ

Developing human resource data risk management in the age of big data

تاثیر تعدیل کننده توپولوژی شبکه تأمین بر اثر بخشی مدیریت ریسک

The moderating impact of supply network topology on the effectiveness of risk management

چکیده
1- مقدمه
2- مروری بر ادبیات
2-1- مدیریت ریسک زنجیره تأمین
2-2- توپولوژی شبکه تأمین
2-3- شکاف دانش
3- طرح تحقیقاتی
3-1- مدل مبتنی بر عامل
3-2- ایجاد شبکه تامین بالادست
3-3- مدل مدیریت موجودی
3-4- سیستم آزمایشی برای ساختارهای مدیریت موجودی در شبکه
3-5- معیارهای عملکرد
3-6- طراحی آزمایشات
4- نتایج و بحث
4-1- تاثیر اختلال
4-2- کارایی کاهش موجودی
4-3- کارایی تغییر مسیر احتمالی
4-4- تفاوتهای بین کاهش موجودی و تغییر مسیر احتمالی
4-5- کارایی احتمال و کاهش هدفمند
5- نتیجه گیری
منابع

چکیده

در حالی که مدیریت ریسک زنجیره تأمین یک مجموعه از ابزارهای غنی را برای مقابله با ریسک در سطح دوگانه ارائه می‌دهد، اما توجه کمتری به کارایی مدیریت ریسک در شبکه‌های تأمین پیچیده معطوف شده است. ما این شکاف را با ایجاد یک مدل مبتنی بر عامل برای بررسی رابطه بین ویژگیهای توپولوژیکی شبکه‌های تأمین پیچیده و توانایی آنها برای بهبودی از طریق کاهش موجودی و تغییر مسیر احتمالی، پر می‌کنیم. ما شبکه‌های تأمین بالادست را درجاییکه هر عامل نشاندهنده یک تأمین کننده است شبیه سازی می‌کنیم. الگوهای ارتباط تأمین کنندگان از طریق مدلهای وابستگی تصادفی و ترجیحی ایجاد می‌شوند. هر تأمین کننده با استفاده از سیاست سفارش دهی تعدیل کننده، موجودی خود را کنترل می‌کند. ما سپس بطور تصادفی تأمین کنندگان را تفکیک می‌کنیم و مشاهده می‌کنیم که چگونه توپولوژیهای مختلف در زمان اعمال استراتژیهای مدیریت ریسک بهبود می‌یابند. نتایج ما نشان می‌دهند که توپولوژی دارای اثر تعدیل کننده‌ای بر کارایی استراتژیهای مدیریت ریسک می‌باشد. شبکه‌های تأمین بدون مقیاس هزینه‌های کمتری را ایجاد می‌کنند و دارای نرخ پرسازی بالاتری می‌باشند و در زمانیکه در معرض اختلالات تصادفی قرار می‌گیرند، نسبت به شبکه‌های تصادفی به موجودی کمتری برای بازیابی نیاز دارد. شبکه‌های تصادفی بطور قابل توجهی نیاز به موجودی بیشتری برای توزیع در سراسر شبکه دارند تا به نرخ پرسازی مشابه شبکه‌های بدون مقیاس دست یابند. کاهش موجودی، نرخ پرسازی را بیشتر از تغییر مسیر احتمالی صرف نظر از توپولوژی شبکه، بهبود می‌بخشد. تغییر مسیر احتمالی به دلیل تعداد اندک تأمین کنندگان دیگر برای شبکه‌های بدون مقیاس، بخصوص برای اختلالات کوتاه مدت مؤثر نیست. ما همچنین درمی یابیم که استفاده از کاهش موجودی برای بیشتر تأمین کنندگان جدا از هم، تنها زمانی مؤثر است که شبکه در معرض اختلالات مکرر قرار بگیرد، و در غیر اینصورت مقرون به صرفه نمی باشد. کار ما به زمینه نوظهور تحقیقاتی در مورد رابطه بین توپولوژی پیچیده شبکه تأمین و برگشت پذیری آن کمک می‌کند.

5- نتیجه گیری

رویکردهای SCRM شامل شیوه هایی است که در سطح محلی و دوگانه به خوبی شناخته شده است. به هر حال، رابطه بین کارایی استراتژیهای SCRM و توپولوژی شبکه تامین ، علی رغم تاکید مطالعات اخیر بر توپولوژیهای شبکه پیچیده که از شبکه تامین پشتیبانی می کند، تاکنون مورد بررسی قرار نگرفته است. در این مقاله، ما این شکاف را با بررسی کارایی تغییر مسیر احتمالی و کاهش موجودی در شبکه های تامین با ویژگیهای توپولوژیکی مختلف پر می کنیم. پس از بررسی مقالات، ما بر دو استراتژی گسترده SCRM تمرکز کردیم: تغییر مسیر احتمالی و کاهش ریسک مبتنی بر موجودی؛ و دو توپولوژی شبکه: شبکه تامین تصادفی و شبکه تامین بدون مقیاس. پس از این، رویکرد شبیه سازی را برای بررسی اینکه کدام استراتژی در کدام سطح و در کدام توپولوژی منجر به عملکرد بهتری برای OEM و برای کل شبکه می شود، دنبال کردیم. معیار عملکرد شامل شبکه و هزینه های مربوطه و نرخ پرسازی OEM بود.

Abstract

While supply chain risk management offers a rich toolset for dealing with risk at the dyadic level, less attention has been given to the effectiveness of risk management in complex supply networks. We bridge this gap by building an agent based model to explore the relationship between topological characteristics of complex supply networks and their ability to recover through inventory mitigation and contingent rerouting. We simulate upstream supply networks, where each agent represents a supplier. Suppliers’ connectivity patterns are generated through random and preferential attachment models. Each supplier manages its inventory using an anchor-and-adjust ordering policy. We then randomly disrupt suppliers and observe how different topologies recover when risk management strategies are applied. Our results show that topology has a moderating effect on the effectiveness of risk management strategies. Scale-free supply networks generate lower costs, have higher fill-rates, and need less inventory to recover when exposed to random disruptions than random networks. Random networks need significantly more inventory distributed across the network to achieve the same fill rates as scale-free networks. Inventory mitigation improves fill-rate more than contingent rerouting regardless of network topology. Contingent rerouting is not effective for scale-free networks due to the low number of alternative suppliers, particularly for short-lasting disruptions. We also find that applying inventory mitigation to the most disrupted suppliers is only effective when the network is exposed to frequent disruptions; and not cost effective otherwise. Our work contributes to the emerging field of research on the relationship between complex supply network topology and resilience.

5- Conclusions

SCRM approaches involve practices that are well understood at the local and dyadic levels. However, the relationship between the effectiveness of SCRM strategies and supply network topology has thus far not been investigated, despite recent studies highlighting complex network topologies that underpin supply chains. In this paper we bridged this gap by exploring effectiveness of inventory mitigation and contingent rerouting in supply networks with different topological characteristics. After a review of literature, we focussed on two widely practiced SCRM strategies: inventory based risk mitigation and contingent routing; and two supply network topologies: a randomly organised supply network and a scale-free supply network. This was then followed by a simulation approach to test which strategy, at what level, in which topology results in a better performance for the OEM and for the overall network. Performance criteria included both network and the OEM’s fillrate and associated costs.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تاثیر تعدیل کننده توپولوژی شبکه تأمین بر اثر بخشی مدیریت ریسک

The moderating impact of supply network topology on the effectiveness of risk management

تاثیر یک رابطه خوب بین حسابرسی داخلی و عملکرد امنیت اطلاعات بر پیامدهای امنیت اطلاعات

The influence of a good relationship between the internal audit and information security functions on information security outcomes

چکیده
1- مقدمه
2- پیش زمینه
3- فرضیات
3-1 تأثیر ارتباط میان حسابرسی داخلی و عملکرد های امنیت اطلاعات بر نتایج امنیتی
3-2- اهمیت پشتیبانی عالی مدیریت
3-3- اهمیت ساختار گزارشگری برای امنیت اطلاعات
3-4- متغیرهای کنترل
4- روش تحقیق
4-1- روند
4-2 متغیرهای مستقل و کنترل
4-3- متغیرهای وابسته
5- نتایج
5-1- آمار جمعیتی و توصیفی
5-2- تست مدل
5-3- نتایج تست فرضیات
6- خلاصه و بحث

چکیده

با توجه به افزایش تاثیر مالی جرم سایبری، مدیریت ریسک امنیت اطلاعات برای شرکت ها بسیار مهم است. ادبیات مربوطه مدت هاست استدلال کرده اند که عملکرد حسابرسی داخلی (IAF) می تواند نقش مهمی در ارائه اطمینان در رابطه با امنیت اطلاعات و ایجاد بینش هایی در مورد چگونگی بهبود امنیت اطلاعات سازمان داشته باشد. با این وجود، شواهد تجربی کمی برای حمایت از این باور وجود دارد. این مطالعه با استفاده از یک مجموعه داده منحصر به فرد، به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه کیفیت ارتباط بین حسابرسی داخلی و عملکرد امنیت اطلاعات، اندازه گیری عینی اثربخشی کلی تلاش های یک سازمان امنیت اطلاعات را تحت تاثیر قرار می دهد. کیفیت این رابطه تأثیر مثبتی بر تعداد ضعف های کنترل داخلی گزارش شده، حوادث عدم رعایت و سرپیچی و نیز تعداد حوادث امنیتی کشف شده که موجب آسیب مادی به سازمان شده اند، دارد. علاوه بر این، ما دریافتیم که سطوح بالاتر حمایت مدیریتی برای امنیت اطلاعات و داشتن مدیر ارشد امنیت اطلاعات (CISO)، جدا از عملکرد فناوری اطلاعات، تأثیر مثبتی بر کیفیت ارتباط بین حسابرسی داخلی و عملکرد امنیتی اطلاعات دارد.

6- خلاصه و بحث

اخیرا، تحقیق در مورد وابستگی بین روابط کاری حسابرسی داخلی و اثربخشی حسابرسی (Ma’ayan & Carmeli، 2016) برای حوزه امنیت اطلاعات نیز گسترش یافته است. استفاده این مطالعه از معیارهای چندگانه نتایج، این امکان را برای ما فراهم می سازد تا بینش هایی را در مورد اینکه چگونه کیفیت ارتباط بین IAF و عملکرد امنیت اطلاعات، پیامدها را تحت تاثیر قرار می دهد، ارائه می کند. تحقیقات پیشین نشان می دهند که یک رابطه کاری خوب بین دو تابع می تواند نتایج را از طریق یک قابلیت تشخیص مشارکتی یا از طریق انتقال دانش بهبود ببخشد (Havelka & Merhout، 2013). نتایج ما برای معیار های پیشین نشان می دهند که یک رابطه بهتر بین حسابرسی داخلی و عملکردهای امنیت اطلاعات، تعداد نقاط ضعف کنترل داخلی مربوط به امنیت اطلاعات و حوادث عدم انطباق مربوط به فناوری اطلاعات را که به هیئت مدیره گزارش شده اند، افزایش می دهد. این امر از این مفهوم پشتیبانی می کند که یکی از مزیت های کلیدی یک رابطه خوب بین حسابرسی داخلی و عملکرد امنیت اطلاعات، قابلیت های تشخیص مشارکتی سازمان برای شناسایی شاخص های پیشروی مسائل امنیت اطلاعات را بهبود می بخشد. این نتیجه همچنین مطابق با نتایج Lin و همکاران (2011) است که هماهنگی بین نتایج حسابرسان داخلی و خارجی را در تعداد بیشتری از نقاط ضعف کنترل داخلی گزارش شده، بهبود بخشیده است.

Abstract

Given the increasing financial impact of cybercrime, it has become critical for companies to manage information security risk. The practitioner literature has long argued that the internal audit function (IAF) can play an important role both in providing assurance with respect to information security and in generating insights about how to improve the organization’s information security. Nevertheless, there is scant empirical evidence to support this belief. Using a unique data set, this study examines how the quality of the relationship between the internal audit and the information security functions affects objective measures of the overall effectiveness of an organization’s information security efforts. The quality of this relationship has a positive effect on the number of reported internal control weaknesses and incidents of noncompliance, as well as on the numbers of security incidents detected, both before and after they caused material harm to the organization. In addition, we find that higher levels of management support for information security and having the chief information security officer (CISO) report independently of the IT function have a positive effect on the quality of the relationship between the internal audit and information security functions.

6- Summary and discussion

The escalating rate of cybersecurity incidents and the magnitude of associated fiscal and reputational impact is driving organizations to pay increased attention to cybersecurity risk (ISACA, 2016). This study makes a significant contribution to the literature by providing evidence that the quality of the relationship between internal auditors and managers responsible for information security improves information security effectiveness. In doing so, it answers Gramling et al.’s (2004) call for research into how the IAF contributes to the overall effectiveness of governance. It also extends recent research on the association between internal audit working relationships and audit effectiveness (Ma’ayan & Carmeli, 2016) to the information security context.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تاثیر یک رابطه خوب بین حسابرسی داخلی و عملکرد امنیت اطلاعات بر پیامدهای امنیت اطلاعات

The influence of a good relationship between the internal audit and information security functions on information security outcomes

مدیریت ریسک مالی و عملیاتی یکپارچه ریسک ارز خارجی، ریسک قیمت کالاهای ورودی و عدم قطعیت تقاضا

Integrated Financial and Operational Risk Management of Foreign Exchange Risk, Input Commodity Price Risk and Demand Uncertainty

Abstract

In this paper, we study the risk management performance of a supply chain which is exposed to foreign exchange risk, commodity price risk and demand uncertainty. We develop an integrated risk management model which uses both financial derivatives and operational methods to hedge the supply chain risks. Findings are discussed for the cases of exchange rate risk with and without hedging.

1 Introduction

In this paper, we develop a model that incorporates an integrated financial/operational approach to risk management when managing risks along a supply chain. The risks of the supply chain consist of foreign exchange risk, uncertainty in the price of its input commodity and uncertainty in the demand for its output. The risk management methods used by the supply chain consist of financial derivatives and the use of operational hedging methods. We examine the performance of the supply chain’s integrated risk management approach and focus on the impact of foreign exchange risk on this performance. We illustrate our model and its application by a study of a supply chain which consists of an aluminium can supplier, a brewery and a beer distributor. The domestic currency of the can supplier, brewery and beer distributor is the Canadian dollar (CAD). The input to the can supplier consists of aluminium sheets whose price is denominated in US dollars (USD). The volatility in the exchange rate between the USD and the CAD is the source of foreign exchange risk. The commodity price risk is due to fluctuation in the USD denominated price of the aluminium sheets. Demand uncertainty is due to variability in the demand for beer. Risk management is accomplished by controlling the inventory of aluminium sheets, aluminium cans and beer as well as by using options on aluminium futures, whose premiums as well as the underlying futures price are both denominated in CAD. The performance of the integrated risk management approach is quantified by the expected total opportunity cost of the supply chain.

Our paper adds to the existing literature on the benefits of integrating financial and operational methods in risk management. Operational approaches include real options such as switching production between plants located in different countries to supply different markets to protect against fluctuations in a currency exchange rate (Kogut and Kulatilaka 1994, Huchzermeier and Cohen 1996). The use of real options is integrated with the use of financial instruments in models developed by Mello et al. (1995), Chowdhry and Howe (1999) and Hommel (2003) to manage demand uncertainty and foreign exchange risk. Ding et al. (2007) use postponing of capacity allocation in addition to foreign currency options. Triantis (2000) notes that firms exposed to exchange rate risk can use financial derivatives to manage the short term impacts of transaction risk but cannot affect the long term effects of competitive risk. In their studies of multinational and non-financial firms, Allayannis et al. (2001), and Kim et al. (2006) find that geographical dispersion of a firm’s activities is an operational hedging strategy that is complemented by the use of currency derivatives to hedge against foreign exchange risk. However, Aabo and Simkins (2005), who survey firms to determine their use of real options and financial instruments to manage foreign exchange risk, find that a majority of the firms would prefer to manage their exposure with real options.

Financial and operational risks faced by the beer supply chain studied are presented in Section 2. We describe in detail the integrated risk management model incorporating financial and operational hedging instruments in Section 3. Findings and concluding remarks are discussed in Section 4 and in Section 5, respectively.

 نقش هیئت مدیره و کمیته‌ حسابرسی در مدیریت ریسک در شرکت ها

The Role of the Board and the Audit Committee in Corporate Risk Management

چکیده
1- مقدمه
2- مرور پیشینه‌ تحقیقات و فرضیات تحقیقی
2-1- مرور پیشینه تحقیقات
2-2- ارائه فرضیه
3- مدل‌های تجربی و انتخاب نمونه
3-1- مدل‌های تجربی
4- نتایج تجربی
4-1- ویژگی های هیئت مدیره و مقابله با ریسک
4-2- تحلیل رگرسیون
4-3- بررسی نیرومندی
5- نتیجه‌گیری
منابع

چکیده

این مقاله به بررسی اثر حاکمیت شرکتی بر اقدامات مدیریت ریسک در 500 شرکت P و S در دوره‌ای از سال 2004 تا 2010 با سنجش خصوصیات هیئت‌مدیره و کمیته‌ی حسابرسی می‌پردازد. نتایج ما نشان می‌دهند هیئت مدیران به‌ویژه کمیته‌ی حسابرسی نقش مهمی در تصمیمات مقابله با ریسک شرکت‌ها شامل لزوم پوشش ریسک و میزان آن ایفا می‌کنند. چنین شواهدی در شرکت‌های برخوردار از اهرم مالی بالا و انگیزه‌های زیاد جهت تغییر ریسک بسیار قوی هستند. این نتایج برای ملاحظه‌ی موضوعات داخلی، شاخص حاکمیت شرکتی هیئت‌مدیره و اثرات صنعتی اهمیت دارند. این مطالعه به منابع تحقیقی با نشان دادن نقش مؤثر کمیته‌ی حسابرسی بر مدیریت ریسک در شرکت‌ها می‌پردازد.

5- نتیجه‌گیری

در این مقاله، ما بررسی تأثیر نظارت کمیته هیئت‌مدیره و حسابرسی بر مقابله با ریسک شرکتی بر اساس نمونه‌ای بزرگ از 500 شرکت S & P از سال 2004 تا 2010 را انجام دادیم. نتایج تجربی به ما امکان می‌دهد تا نتیجه‌های زیر را به دست آوریم. اولاً ما متوجه می‌شویم که هیئت‌مدیره، به‌ویژه کمیته حسابرسی، نقش مهمی در نظارت بر تصمیم‌های مقابله با ریسک شرکت ایفا می‌کند. ویژگی‌های هیئت‌مدیره، ازجمله اندازه هیئت‌مدیره، تعداد اعضای کمیته حسابرسی، تعداد جلسات کمیته حسابرسی، درصد کارشناسان مالی در کمیته حسابرسی و تعداد مدیران مستقل، تأثیر معنادار و مثبتی بر روی تصمیم پوشش ریسک شرکت دارند. اندازه هیئت‌مدیره، تعداد جلسات کمیته حسابرسی و تعدادی از مدیران مستقل تأثیر معنادار و مثبتی بر میزان مقابله با ریسک شرکت دارند. ثانیاً، هنگامی‌که شرکت‌ها بسیار قدرتمند عمل می‌کنند، اين ویژگی‌های هیئت‌مدیره بر تصميم مقابله با ریسک تأثير بيشتري دارد. مطابق با مدیران هیئت‌مدیره نظارت مؤثر، در میان شرکت‌هایی که انگیزه‌های تغییر ریسک بالایی دارند، متوجه می‌شویم که شرکت‌هایی که دارای حاکمیت شرکتی خوب توسط هیئت‌مدیره و کمیته حسابرسی هستند، انگیزه بالاتری برای پوشش ریسک دارند و در مقایسه با شرکت‌هایی که دارای حاکمیت ضعیف هستند، پوشش ریسک بالاتری دارند. این نتیجه نشان می‌دهد که مکانیسم حاکمیت خوب توسط هیئت‌مدیره همچنین می‌تواند نقش مهمی در کاهش مشکل تغییر ریسک آژانس بین سهامداران و بدهکاران داشته باشد هرچند هیئت‌مدیره عمدتاً توسط سهامداران عمده تشکیل می‌شود. علاوه بر این نتیجه برای بررسی مشکل درون‌زایی و اثرات صنعت قوی است.

Abstract

This paper examines the impact of corporate governance on corporate risk-management activities in S&P 500 firms over the period 2004–2010 by measuring the characteristics of the board directors and audit committee. Our results show that the board of directors, especially the audit committee, plays an important role in the firm’s hedging decisions, including whether to hedge and to what extent. Such evidence is even stronger in high-leveraged firms with large risk-shifting incentives. These results are robust to the consideration of endogenous concerns, a board corporate governance index, and industrial effects. Our study contributes to the literature by showing the influential role of the audit committee on corporate risk management.

5- Conclusion

In this paper we examine the impact of monitoring by the board and audit committee on corporate hedging based on a large sample of S&P 500 firms from 2004 to 2010. The empirical results allow us to draw the following conclusions. First, we find that the board of directors, especially the audit committee, plays an important role in monitoring a firm’s hedging decisions. The characteristics of the board, including board size, the number of audit committee members, the number of audit committee meetings, the percentage of financial experts on the audit committee, and the number of independent directors, have a significant and positive impact on a firm’s decision of whether to hedge. Board size, the number of audit committee meetings, and the number of independent directors have a significant and positive impact on a firm’s extent of hedging. Second, when firms approach highly leveraged, these board characteristics have an additional effect on the hedging decision. Consistent with board directors being effective monitors, among firms with high risk-shifting incentives, we find that firms with good corporate governance by the board and audit committee have a higher incentive to hedge and hedge more as compared to firms with poor governance. This result indicates that good governance mechanism by the board can also play roles in mitigating the agency problem of risk-shifting between shareholders and debtholders whatever the board is mainly constituted by blockholders. Moreover, the result is robust to considering the endogeneity problem and industry effects.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

 نقش هیئت مدیره و کمیته‌ حسابرسی در مدیریت ریسک در شرکت ها

The Role of the Board and the Audit Committee in Corporate Risk Management