چگونه تاب آوری کارآفرینی SME های تاب آور ایجاد می کند

How entrepreneurial resilience generates resilient SMEs

چکیده
مقدمه
کارآفرینان، رفتارهای کارآفرینانه و انعطاف اس ام ای
خرده‌بنیان‌ها- انعطاف سازمانی
خرده‌بنیان‌ها- کارآفرینی و انعطاف فردی
خلاصه: یکپارچه‌سازی چارچوب
رویکرد پژوهشی
نمونه
طراحی پژوهش
تحلیل دیتا
یافته‌ها
محدودیت‌ها در زمینه انعطاف اس ام ای
ماهیت و تاثیر انعطاف کارآفرینی
بحث و تبادل‌نظر
نتیجه
منابع

چکیده
هدف- هدف از این مقاله، بررسی این موضوع است که رفتارهای کارآفرینانه چگونه از انعطافپذیری شرکتهای کوچک یا متوسط (اس ام ای) پشتیبانی می‌کنند، مفهوم انعطافپذیری کارآفرینانه را اصلاح می‌کند و مشخص می‌کند که انعطاف‌پذیری اس ام ای به چه نحو می‌تواند تقویت شود.
طراحی/متدولوژی/رویکرد- دیتای کیفی در بریتانیا و از طریق 11 گروه تمرکز گردآوری شد که زیرنمونه‌ای از 19 مشارکت‌کننده‌ی اس ام ای را ارائه می‌کرد
یافته‌ها- کارآفرینان به دلیل تجربه‌شان در کار در محیط‌های غیرقطعی، تجربه‌ی مستقیم‌شان از سختی‌ها و زمینه‌ی سازمانی غیررسمی که در آن ساکن هستند، غالباً انعطافپذیر هستند و واجد توانمندی‌هایی هستند که اس ام ای‌ها را قادر می‌سازد منعطف باشند. انعطافپذیری کارآفرینانه مبنایی برای انعطافپذیری اس ام ای فراهم می‌کند که تفاوت زیادی با بهترین شیوه‌هایی دارد که در شرکت‌های بزرگتر استفاده می‌شوند.
محدودیت‌ها/ره‌آوردها- تحقیق کیفی اکتشافی روی نمونه‌ای کوچک (n= 19)، تعمیم‌پذیری این پژوهش را محدود ساخته است. تحقیق بیشتر می‌تواند بلحاظ کمّی، یافته‌های این مقاله را بیازماید و/یا به بررسی پیوند بین انعطافپذیری کارآفرینانه و انعطافپذیری شرکتهای بزرگتر بپردازد.
ره‌آوردهای عملی- خطمشی و شیوه‌هایی که به منظور تقویت انعطافپذیری اس ام ای‌ها طراحی شده‌اند، باید به‌جای تشویق به برنامه‌ریزی رسمی، توجه بیشتری به ایجاد ظرفیت‌ به منظور فائق آمدن بر عدم‌قطعیت نمایند، روابط شخصی را ایجاد و تقویت کنند و توانایی آزمایش و تفکر خلاقانه در پاسخ به بحران‌ها را فعال نمایند.
اصالت/ارزش- این مقاله از یک تحقیق روانشناسی استفاده می‌کند تا درک و شناختی را که از انعطافپذیری کارآفرینانه وجود دارد، اصلاح کند و بصورت تجربی، روابط بین انعطاپذیری کارآفرینانه و انعطافپذیری اس ام ای را بررسی و بصورت قیاسی آن را تئوریزه کند.

کارآفرینان، رفتارهای کارآفرینانه و انعطاف اس ام ای
این پژوهش به بررسی این موضوع می‌پردازد که انعطاف سازمانی چطور در بافت اس ام ای‌ها توسعه می‌یابد و نقش کارآفرینان و کارآفرینی در شکل‌دهی به انعطاف سازمان‌های کوچک و متوسط را بررسی می‌کند. این یک رویکرد ذاتاً چندسطحی به منظور درک انعطاف اس ام ای است زیرا بر نقش کنشگرهای فدری (رفتارهای کارآفرینانه) در شکل‌دهی به یک برونداد سطح سازمانی مهم (انعطاف) تمرکز دارد.

پیش از بحث در زمینه مفاهیم موجود در زمینه انعطاف سازمانی و مسائل مرتبط با آن، لازم است روابط رقابتی یا مناقشه‌آمیز بین مدیران و صاحبان بیزنس‌های کوچک و کارآفرینان و کارآفرینی را تشخیص دهیم. پژوهش‌ها بر این نکته تاکید کرده‌اند که همه مدیران اس ام ای، کارآفرین هستند و اینکه همه کارآفرینی در زمینه‌ی اس ام ای‌ها رخ نمی‌دهد. کارآفرینی توسط رفتارها تعریف می‌شود که عمدتاً در شناسایی و بهره‌برداری از فرصت‌ها، نوآوری‌ها و تازگی در معرفی فرایندهای جدید و محصولات/خدمات و ریسک‌پذیری، کنشگرانه عمل می‌کنند. در مقابل، اس ام ای‌ها توسط اندازه‌شان و فقدان نسبی مصنوعات ساختاری رسمی در مقایسه با سازمان‌های بزرگتر، تعریف می‌شوند. در سطح مفهومی، اس ام ای‌ها به‌منزله‌ی زمینه‌های سازمانی متمایز شناخته می‌شوند، مالکان-مدیران به‌منزله‌ی نقش‌ها/پوزیشن‌ها و کارآفرینان و کارفینی به‌منزله‌ی بازتاب نگرش‎‌ها، رفتارها و فعالیت‌های متمایز شناخته می‌شوند. این مقاله، مانند سایر پژوهش‌های مرتبط، رفتارهای مدیریتی را که در بافت اس ام ای‌ها مشاهده می‌شوند، رفتار کارآفرینانه یا کارآفرینی می‌نامد، زیرا اس ام ای‌ها از خصایصی ساختاری برخوردارند که نیازمند رفتارهای کارآفرینانه است.

خرده‌بنیان‌ها- انعطاف سازمانی
انعطاف در سطح سازمانی تحلیل، عبارت است از توانایی سازمانی جهت تشخیص سریع و استفاده از فرصت‌ها، تغییر مسیر و اجتناب از تصادم یا حرکت سریع، مصمم و موثر در پیش‌بینی، آغاز و استفاده از تغییر. لینین‌لوکه و گریفیتس (2010) معتقدند که بهترین تعریف انعطاف سازمانی این است «مقدار اختلال و آشفتگی که یک سازمان می‌تواند جذب کند پیش از اینکه ساختار و کارکرد خود را از دست بدهد». انعطاف سازمانی در بافت رویدادهای دشوار، عبارت است از شکلی از سازماندهی مثبت در پیش‌بینی رویدادهای دشوار (مثلاً فجایع طبیعی، بیماری‌های همه‌گیر و تروریسم) که می‌تواند حاوی آسیب‌پذیری در سیستم‌های سازمانی باشد، آنها را تعمیر کند یا انتقال دهد. هربانه و همکارانش (2004) انعطاف سازمانی را قابلیتی مستمر تفسیر کرده‌اند که می‌تواند از توسعه سازمانی را محیط‌های پیچیده پشتیبانی کند. ویک و سوت‌کلیف (2007) معتقد است که توانمندی، قابلیت‌های فنی، سازمانی و چابکی، برای انعطاف در سازمان‌های بسیار معتبر، ضرورت دارند.

تاثیر بهره برداری و اکتشاف بازاریابی بر جهت گیری پیشگامانه بنگاه های کوچک و متوسط ​​B2B

The influence of marketing exploitation and exploration on business-to-business small and medium-sized enterprises’ pioneering orientation

چکیده
1. مقدمه
2. نظریه و فرضیه ها
3. روش تحقیق
4. تحلیل داده ها
5. بحث
ضمیمۀ 1- سنجش ها
دسترسی به داده ها
منابع

چکیده
نظریۀ یادگیری سازمانی، شرکت هایی را مورد بحث قرار می دهد که از طریق فرایندهای تطبیقی، یعنی اکتشاف و بهره بری از مارکتینگ (بازاریابی)، به دانش بازار دست می یابند. در این پژوهش، بررسی می کنیم که این فرایندها چگونه بر جهت گیریِ پیشرو (یعنی تأکید شرکت ها بر آغاز تولید محصولات نوآورانه و جلوتر از رقبا) در شرکت های B2B کوچک و متوسط (SMEs) اثر می گذارند. دیدگاه غالب این است که شرکت ها یا باید به طور همزمان هر دو فرایند را دنبال کنند یا فقط روی یکی از آنها متمرکز شوند. ما این موضوع را به چالش می کشیم و بیان می کنیم که SEM های B2B عموماً باید یک فرایند را به دیگری اولویت دهند تا به طور مؤثری جهت گیری پیشرو را شکل دهند. با این حال، شرایط خاصی مانند یکپارچگیِ زنجیرۀ تأمینِ بالادست (SC) و قدرت زیاد فن آوری اطلاعات (IT)، شرکت ها را قادر می سازند مزایا را از طریق جایگزینی بین فرایندها بهینه سازی نمایند. تحلیل طولی ما از 213 SEM تجارت به تجارت (B2B) این بحث را تأیید می نماید و نشان می دهد اکتشاف بازاریابی، اثر مثبت قوی تری نسبت به بهره بری بازاریابی، بر جهت گیری پیشرو دارد. علاوه بر این، تحلیل ما نشان می دهد که یکپارچگیِ SC بالادست، به تنهایی، تعدیل کنندۀ مزایای اکتشاف بازاریابی نیست، بلکه در مسیرِ تقویت جهت گیریِ پیشرو در SEM های B2B، در ترکیب با IT بسیار قوی، این مزایا را (نسبت به مزایای بهره بری) افزایش می دهد.

2. نظریه و فرضیه ها
2-1 بررسی منابع
از دیدگاه بازاریابی، یادگیری سازمانی، شامل فرایند جامع همسان سازی، حفظ و اشاعۀ دانش بازار است که بینش هایی از درک نیاز مشتریان گرفته تا شناسایی فرصت های شکوفایی را در بر می گیرد. دستیابی به دانش بازار، شرکت ها را قادر می سازد استراتژی های خود را پالایش نمایند و در رقابت پیروز شوند (Kyriakopoulos & Moorman, 2004; Vorhies et al., 2011). بر اساس منابع مربوط به یادگیری سازمانی، شرکت ها می توانند از طریق دخیل شدن در فرایندهای تطبیقی، یعنی اکتشاف و بهره بری بازاریابی، دربارۀ بازار بیاموزند (March, 1991; Vorhies et al., 2011). تحقیقات تجربی پیشین، موقعیت های متفاوت زیادی را مورد بررسی قرار داده اند (جدول 1).

دیدگاه های موجود دربارۀ اجرای فرایندهای تطبیقی به دو گروه تقسیم می شوند. در دیدگاه متمرکز، بیان می شود که شرکت ها باید فقط یکی از دو مورد اکتشاف یا بهره بری را دنبال نمایند (دیگری را حذف کنند) و اثر آن بر یک پیامد خاص مانند عملکرد (Li, Ming, & Song, 2022) یا پیامدهای چندگانه مانند ریسک و بازگشت (Josephson, Johnson, & Mariadoss, 2016) را بررسی نمایند. دیدگاه دوسو، بیان می کند که شرکت ها باید هر دو مورد اکتشاف و بهره بری را همزمان دنبال نمایند و اثرات دوسو بر پیامدهای منفرد مانند عملکرد مالی (Kyriakopoulos & Moorman, 2004) یا پیامدهای متنوع مانند درآمد، سود، رضایت، و عرضۀ محصول جدید (Sarkees, Hulland, & Prescott, 2010) را بررسی نمایند. برخی محقّقان، بیشتر پیش می روند و در یک پژوهش، اثرات متمرکز و دو سو را هم در پیامدهای خاص (Vorhies et al., 2011) و هم در پیامدهای چندگانه (He, Pei, Lin, & Ye, 2021) تحلیل می کنند، یا کاوش عمیق تری برای بررسی اثرات غیر خطی (Lisboa, Skarmeas, & Lages, 2013) و مقایسۀ اثر تمرکز با دو سویی انجام می دهند (Sarkees, Hulland, & Chatterjee, 2014). مطالعات اندکی، یک دیدگاه مقایسه ای را به منظور بررسی اثر نسبیِ اکتشاف بازاریابی در برابر بهره بری بازاریابی به کار گرفته اند Mehrabi et al., 2019; Zhang, Wu, & Cui, 2015).

مطالعات موجود دربارۀ نتایج فرایندهای تطبیقی، دو تمرکزِ اصلی دارند. نتایج مرتبط با عملکرد، محبوب تر و رایج ترند و در آنها اثر بر متریک هایی مانند درآمد (Voss & Voss, 2013)، پیامدهای بازاریابی (Adiwijaya, Wahyuni, Gayatri, & Mussry, 2020)، نتایج مربوط به روابط مشتری (Mehrabi et al., 2019)، رشد فروش (Ho, Osiyevskyy, Agarwal, & Reza, 2020)، پیامدهای سرمایه گذاری (Li et al., 2022) و عملکرد کلّی (Su et al., 2022) بررسی می گردد. مطالعات کمتری بر پیامدهای مربوط به نوآوری مانند نوآوری محصول (Yalcinkaya, Calantone, & Griffith, 2007)، راه اندازی محصول جدید (Sarkees et al., 2010)، مقرون به صرفه بودن و تمایز محصول جدید (O’Cass et al., 2014) و عملکرد کلی نوآوری (He et al., 2021) تمرکز دارند.

بررسی میزان اجرای شیوه های مدیریت مالی شرکت های کوچک و متوسط (SMEs) ​​کشاورزی در کشورهای در حال توسعه: شواهدی از تانزانیا

An Investigation of the Extent of Implementation of the Financial Management Practices of Agri-SMEs in developing countries: Evidence from Tanzania

چکیده
مقدمه
بررسی ادبی
پیشینه مفهومی- شیوه های مدیریت مالی
شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی
مطالعات تجربی
چارچوب نظری
تئوری حسابداری مثبت
روش شناختی
طرح مطالعاتی و استراتژی نمونه گیری
جمع آوری داده ها
تحلیل داده ها
ارزیابی مدل وسعت گیری
نتایج و بحث
وسعت شیوه های مدیریت مالی
استنتاج و توصیه
شیوه های سرمایه در گردش
شیوه های بودجه بندی سرمایه
شیوه های مدیریت تامین مالی
شیوه های گزارش مالی
شیوه های مدیریت مالی
محدودیت مطالعاتی و مسیر اینده

چکیده
موفقیت شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی(agri-SMEs)، از میان عوامل دیگر، شدیدا بستگی به قابلیت انها در مدیریت کارامد مالی دارد. این مطالعه به بررسی وسعت شیوه فعالیت های مدیریت مالی این شرکتها در بخش کشاورزی تانزانیا می پردازد. همچنین این مطالعه، طرح پیمایش مقطعی را با هدف جمع اوری داده ها از 427 شرکت متوسط و کوچک بخش کشاورزی، در 3 منطقه تانزانیا مورد استفاده قرار داد. امار توصیفی و مدل معادلات ساختاری شکل دهنده- بازتابی رده بالاتر (SEM ) برای تحلیل داده ها به کار گرفته شدند. این یافته ها نشاندهنده پذیرش و به کارگیری شیوه های مدیریت مالی در حد متوسط هستند. مخصوصا اینکه براساس یافته ها و شواهد موجود، شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی مکررا در شیوه های مدیریت سرمایه در گردش از قبیل حفظ جریان های نقدی کافی و سوابق پرداختی و دریافتی مشارکت داشتند. با وجود این، گزارش مالی کمتری از شیوه های مدیریت با توجه به صورت های مالی پراکنده و تحلیل مالی صورت پذیرفته است. یافته های بیشتر نشاندهنده این می باشند که دیگر شیوه های مدیریت مالی از قبیل حسابداری مالی، بودجه بندی سرمایه ای و مدیریت تامین مالی ، به طور متوسط و به ندرت، با منابع مالی خارجی مورد استفاده قرار گرفتند، منابعی که در مقایسه با منابع مالی داخلی کمتر مورد استفاده قرار گرفتند. تحلیل مسیر این مورد را نشان می دهد که همه ساختارهای رده پایینتر به طرز چشمگیری با ساختار شیوه مدیریت مالی رده بالاتر ارتباط دارند که این مورد بیشترین تاثیر در بودجه بندی سرمایه ای را نشان می دهد. این یافته ها دلالت بر نیاز مبرم به ارتقا کیفی گزارش مالی ، تحلیل و استفاده از منبع خارجی مالی در شرکتهای متوسط و کوچک تانزانیا دارد. همچنین این یافته ها ارائه دهنده دیدگاه های ارزشمند شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی با هدف به کار گیری استراتژی مناسب در جهت اجرای شیوه های مدیریت مالی می باشند که نتیجه ان موفقیت بیشتر در زمینه عملکرد مالی بهتر است.

بررسی ادبی
پیشینه مفهومی- شیوه های مدیریت مالی
در این مقاله، اهمیت شیوه های مدیریت مالی بخش کشاورزی شرکت های متوسط و کوچک به خوبی ثبت شده اند. همانطور که در قسمت بالا اشاره شد، شیوه های مدیریت مالی اشاره به تکنیک ها و استراتژی هایی دارند که شرکتهای فوق در بخش کشاورزی برای مدیریت کارامد امور مالی از انها استفاده می کنند. این شیوه ها برای عملکرد مالی شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی ضروری هستند، به طوریکه انها این شرکتها را قادر به برنامه ریزی و کنترل مالی ، تحلیل عملکرد مالی و اتخاذ تصمیمات مالی اگاهانه می سازندHunjra etal, 2012,) Mangana etal 2022: Sooriyakumaran etal 2022). این مطالعات به شناسایی چندین شیوه مدیریت مالی می پردازند که برای عملکرد مالی شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی حیاتی هستند. برای نمونه: Turyahebwaetal(2013) 6 شیوه مدیریت مالی اصلی را با نام های ذیل شناسایی کرد: برنامه ریزی و کنترل مالی، حسابداری مالی، تحلیل مالی ، حسابداری مدیریت، بودجه بندی سرمایه و مدیریت سرمایه در گردش. همچنین Nkundabanyanga etal (2017) به شناسایی 4 شیوه مدیریت مالی پرداخت که برای شرکتهای فوق، ضروری می باشند: برنامه ریزی مالی، تحلیل مالی، کنترل مالی و گزارش مالی. همه این مفاهیم همسو با چارچوب ارائه شده از طریق Saeed etal (2020) هستند، چارچوبی که در ان شیوه های مدیریت مالی به 4 گروه طبقه بندی می شوند: شیوه های مالی، حسابداری مالی، گزارش و تحلیل ، مدیریت سرمایه در گردش و بودجه بندی سرمایه. در این مطالعه ، پیشنهاد روش شناسی گروه بندی مشابه از طریق saeed etal (2020) مورد قبول واقع شد.

مدیریت سرمایه درحال گردش شامل بهینه سازی سطوح سرمایه در حال گردش از طریق مدیریت سطوح موجودی، کاهش دریافتی ها و مدیریت جریان نقدی می شود. مدیریت کارامد سرمایه در گردش نیز متشکل از نقدینگی، موجودی و دریافتی ها است ، همه موارد فوق برای شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی با هدف رویارویی با تعهدات کوتاه مدت، مدیریت نقدینگی و کاهش خطر فشار مالی ضروری هستند. حسابداری مالی شامل حفظ سوابق مالی پایا همانند ترازنامه ها، صورت حساب درامد و صورت های جریان نقدی می شود (Sawe etal,2022: Mang ana etal 2023). این سوابق به ارزیابی سلامت مالی این شرکتهای بخش کشاورزی پرداخته و در چارچوب ملزومات قانونی ، به تهیه و ارائه اطلاعات مالی شفاف سهام داران کمک می کنند. حسابداری مالی دقیق و به موقع برای ردیابی و گزارش معاملات مالی شرکت های متوسط و کوچک بخش کشاورزی ضروری می باشد. علاوه بر این شیوه های اصلی، شیوه های مکملی نیز وجود دارند که با وجود اهمیت انها در وسعت اجرای این شرکتهای بخش کشاورزی، شناخته شده نمی باشند. تحلیل مالی شامل ارزیابی صورت های مالی, نسبت ها و شاخص های عملکردی می شود که از طریق انها می توان به دیدگاه هایی در زمینه سلامت مالی شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی دست یافت. این شیوه ها به شناسایی محیط های ارتقا، ارزیابی بهره وری و اتخاذ تصمیمات مالی اگاهانه کمک می کنند.

مقابله با چالش های مدل کسب و کار در بین المللی سازی SME از طریق دیجیتالی شدن

Tackling business model challenges in SME internationalization through digitalization

چکیده

1. مقدمه

2. مواد و روش ها

3. نتایج

4. بحث

5. نتیجه گیری و پیشنهادات

منابع

چکیده

     بسیاری از کسب وکارهای کوچک و متوسط (SMEها) بر آنند تا با متنوع سازی پیشنهادهای خود که متناسب با بازارهای جهانی هستند، تجارت خود را توسعه بخشند. با وجود این، بین المللی سازی دارای پیامدهایی برای همه ی جنبه های مدل تجاری یک شرکت است. اگرچه بین المللی سازی چالش های مدل تجاری بسیاری را پیش می آورد، تحول اخیر فن آوری دیجیتال یک تسهیل کننده ی کلیدی برای بین المللی سازی و تحول تجاری کارامد از نظر منابع است؛ یک نوآوری که SMEها آن را سازگار می بینند. بنابراین، هدف از این مقاله، تحلیل این موضوع است که چگونه دیجیتالی سازی می تواند در چیره شدن بر چالش های مدل تجاری مرتبط با بین المللی سازی SME کمک کند. این مقاله بر پایه ی مطالعه ی موردی اکتشافی 29 کسب وکار کوچک و متوسط استوار است که دارای یک راهبرد بین المللی سازی، و متعلق به مناطقی با جمعیت پراکنده در کشورهای فنلاند و سوئد هستند. برای تحلیل داده ها، کدهای مرتبه اول چالش های گوناگون مدل تجاری بین المللی سازی SME در موضوعات مرتبه دوم ادغام شده اند. گام پایانی تحلیل شامل تعیین ابعاد غالب و اصلی این چالش های مدل تجاری است. این مقاله چالش های مدل تجاری مرتبط با ایجاد، ارائه، و کسب ارزش در سراسر فرایند بین المللی سازی را شناسایی می کند. افرون بر این، یک چهارچوب تدوین می شود که فعالیت های دیجیتالی سازی را با چالش های مدل تجاری تطابق دهد. از آنجا که هیچ راه حل «همه منظوره ای» وجود ندارد، این مطالعه فعالیت های دیجیتالی سازی خاص را با چالش های مدل تجاری که SMEها هنگام اقدام برای فعالیت در بازارهای بین المللی رو به رو می شوند، انطباق می دهد. این یافته ها حائز اهمیت هستند چون آن ها دیجیتالی سازی را به فعالیت های اجراپذیری تفکیک می کنند که برای SMEها قابل مدیریت هستند.

بین المللی سازی SME
     حجم شایانی از پژوهش ها به بررسی این موضوع پرداخته اند که چگونه کسب وکارهای کوچک و متوسط (SMEها) طیفی از فرصت های تعبیه شده در بازارهای بین المللی را شناسایی و مورد بهره برداری قرار می دهند (لو و بیمیش، 2001). کالوف و بیمیش (1995) بین المللی سازی را به عنوان فرایند تطبیق دهی یک شرکت (شامل راهبرد، ساختار و منابع آن) به منظور فعالیت بین المللی تعریف کرده اند. در این تعریف، نه تنها پویایی و سرشت انقلابی بین المللی سازی لحاظ می شود بلکه جنبه های رفتاری و اقتصادی نیز در نظر گرفته می شوند. فعالیت در بازار بین-المللی فرصت های بسیاری در اختیار SMEها قرار می دهد، مانند دسترسی به بازارهای بزرگ تر، دسترسی به مزایای فن آورانه، ارتقای سطح فنی، کاهش ریسک، و دسترسی به مالیه (بردلی، می یر و گائو، 2006؛ سونیلا، 2019).

     مدیران و کارآفرینان می کوشند تا فرصت های موجود در بازارهای بین المللی را شناسایی کنند و از دسترسی به این بازارهای جهانی به عنوان یک ابزار راهبردی برای ارتقای رقابت پذیری و رشد تجاری خود بهره گیرند. مایه ی شگفتی نیست که عوامل اساسی در موفقیت بین المللی SMEها دارای اهمیت بالایی هم برای پژوهشگران و هم برای مالکان کسب وکار هستند (لاو و روپر، 2015؛ اورروبلات، پالاسیوس-مارکز و گارزون، 2020). زاهور، التباع، خان و وود (2020) پیشایندهای کلیدی را تحلیل کرده اند—به بیان دیگر، عواملی که زمینه سازی موفقیت بین-المللی SMEها هستند. بر پایه ی مصاحبه ی آنان، کاردانی کارآفرینانه، همکاری بینافردی یا بیناسازمانی، تعبیه-سازی رابطه ای، همکاری افقی یا عمودی، عدم قطعیت محیطی، و سرمایه ی سازمانی به عنوان پیشایندهای موفقیت بین المللی شناخته شدند. در اینجا، فعالیت های همیارانه همچون حاکمیت، سازوکار ها، قابلیت های مدیریت همکاری، و سرریز دانش، ممکن است به عنوان منشأ اصلی مزیت رقابتی عمل کنند و به عنوان عوامل میانجی و واسطه میان پیشایندها و موفقیت بین المللی SMEها ایفای نقش نمایند (ریم، اسجودین و پاریدا، 2019).

     بین المللی سازی SME در معرض چالش های محدودکننده ی متداولی است، مانند محدودیت منابع انسانی، مالی، و اطلاعاتی (روجرز، 1990؛ ولش و وایت، 1981)، فقدان مشروعیت در خارج (ساپینزا، اوتیو، جورج و زهرا، 2006)، و محدودیت های انعطاف پذیری کوتاه مدت (بردلی و همکاران، 2006). از همین رو، پایگاه منابع ضعیف شرکت احتمالاً تصمیم برای وارد شدن به بازارهای بین المللی را به طور ویژه ای برای یک مدیر یا یک کارآفرین چالش آمیز می کند. به رغم نقش استوار SMEها در توسعه ی اقتصادی و نقشی که کشورهای در حال توسعه در رشد تجارت جهانی ایفا می کنند، مطالعات اندکی درباره ی کوشش های بین المللی سازی انجام شده است (اشمیت و همکاران، 2020).

بازاریابی داخلی و رفتار خارج از نقش فروشندگان: نقش واسطه ای رضایت شغلی

Internal marketing and salespeople’s out-of-role behaviour: The mediating role of job satisfaction

چکیده
1 مقدمه
2 پژوهش ها و سوابق تئوری پیشین
3 فرضیه های تحقیق
4 روش تحقیق و آنالیز
5 بحث، محدودیت ها، و نتیجه گیری
ضمیمه1: آیتم های اندازه گیری
مراجع

چکیده

این تحقیق به بررسی اثر بازاریابی داخلی (IM) بر رفتارهای درون نقشی و برون نقشی فروشندگان و اینکه چگونه این رفتارها بر رضایت مشتری و عملکرد فروش تاثیر گذار است، می پردازد. همچنین نقش واسطه رضایت شغلی را به عنوان یک پاسخ عاطفی آزمایش کرده و طرح نظر سنجی را اتخاذ می کند. داده ها از 32 شرکت در استان Daegu و Gyeongbuk در جمهوری کره جمع آوری شده و برای آزمایش مدل مفهومی با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شدند. یافته ها نشان دادند که استراتژی IM در سازمان ها به منظور ارتقاء انگیزه کارکنان بر روی رضایت شغلی فروشندگان و رفتار خارج از وظیفه آنها تأثیر مثبت می گذارد. همچنین نتایج حاکی از آن بود که رفتار خارج از وظیفه فروشندگان رضایت مشتری و عملکرد فروش را بهبود می بخشد. این تحقیق پیشنهاد می دهد که سازمان ها باید دستورالعمل هایی را ارائه بدهند و فرهنگی سازمانی ایجاد کنند که از فعالیت های مختلف IM پشتیبانی کرده و رفتارهای خودجوش کارکنان را تشویق کند. این تحقیق اگر اولی نباشد، یکی از معدود مطالعاتی است که نشان می دهد چگونه استراتژی های IM شرکت ها می تواند به منظور ارتقاء رضایت شغلی و رفتارهای درون نقشی و برون نقشی کارکنان و تاثیر آنها بر افزایش رضایت مشتری  و عملکرد فروش به کار گرفته شود.

2- پژوهش ها و سوابق تئوری پیشین
2-1 بازاریابی داخلی
IM از اصول و قواعد بازاریابی برای برانگیختن کارکنان در جهت تکمیل وظایف خاص استفاده می کند. .(Greene et al., 1994; Palmer, 2001) George and Gronroos (1989) ذکر کرده اند که IM تلاش بیشتری در جهت “مشتریان داخلی سازمان” (کارکنان) نسبت به مشتریان خارجی کرده و در ارائه خدمات و مشتری مداری به آنها کمک می کند. به طور مشابه، Berry و همکاران (1991) اظهار کردند که IM با هدف انگیزه دادن به کارکنان یک سازمان با ایجاد محیطی است که به طور موثری با ایجاد محیطی که در رضایت شغلی آنها را حمایت کرده و منجر به رضایت مشتری می شود، استراتژی ها را اجرا کنند. علاوه بر آن،Longbottom et al. (2006) اظهار دارد که IM کارکنان را به عنوان مشتری داخلی و محصولاتشان ایجاب کرده و نیازهای کارکنان از طریق شرکت ها برآورده می شود.

سازمان ها از IM برای رفع نیازهای کارکنانشان و بهبود پیوسته خدمات مشتری استفاده می کنند. کارکنان با انگیزه تر و متعهد تر به سازمان ها می شوند که آنها را وارد فعالیت های IM با استفاده از بازاریابی و دستاوردهای مدیریتی منابع انسانی و در نتیجه ارائه خدمات بهتر به مشتریان خارجی می کند. (Bastida et al., 2022; Simwanza and Mabagala, 2022; Barnes et al., 2004) IM در عملیات سازمانی مهم است چرا که آنها را وادار به گسترش خدمات رسانی و مشتری مداری کرده، در نتیجه رضایت مشتری و صداقت به وجود خواهد آمد. تحقیقات زیادی به این نتیجه رسیده اند که IM موجب بهبود تعهد سازمانی، رضایت مشتری و عملکرد مالی از طریق رضایت کارکنان خواهدشد (Awwad and Agti, 2011; Panigyrakis andTheodoridis, 2009)

بنابر این، این تحقیق یک دستاورد منسجم را به کارگرفته تا شاخص های IM مربوطه را مشخص کند. نه ابزارهای رفتاری و نه دستاوردهای مکانیکی نمی توانند ارتباط بین IM و رفتار خارج از نقش را کاملا توضیح دهند که این مستلزم صرف زمان و تلاش بیشتر کارکنان در یک محیط خاص، هم داخلی و هم خارجی است. صحت داده ها در این تحقیق توسط این حقیقت تضمین شده است که شاخص های IM ابتدا به طور کلی برای اهداف ما بهینه سازی شده اند.

نقش اکوسیستم های کارآفرینی در بین المللی شدن شرکت های کوچک و متوسط (SME)

The role of entrepreneurial ecosystems in the SME internationalization

چکیده

1 مقدمه

2 پیشینه نظری و طرح فرضیه ها

3 روش شناسی

4 نتایج

5 بحث

6 نتیجه گیری

منابع

چکیده
     اکوسیستم های کارآفرینی (EE) مفاهیمی از جریان های مختلف ادبیات را به هم مرتبط می کنند و توسط ذینفعان متعدد شکل می گیرند و با سطوح مختلف تحلیل ارتباط دارند. اگرچه ادبیات نشان دهنده اهمیت فزاینده موضوع EE است، بیشتر مطالعاتِ این زمینه مفهومی هستند و وجود مطالعات تجربی با روش‌شناسی های کمی هنوز کم است. این مطالعه در تلاش است تا با ایجاد یک مدل پویا از EE و تأثیر آن بر عملکرد بین‌المللی شرکت‌های کوچک و متوسط (SME) با ترکیب سطوح مختلف تحلیل، به پر کردن این شکاف کمک کند. بر اساس نمونه‌ای از 120 شرکت کوچک و متوسط، نتایج نشان می‌دهند که متغیرهای سطح کلان (کنشگران) و میانی(شرکای مختلف) بر عملکرد بین‌المللی تأثیر مثبت دارند. همچنین دریافتیم که انتقال فناوری، تاثیر تعدیل کننده منفی بر رابطه سطح میانی EE با عملکرد دیجیتال دارد. همچنین، مطالعه ما در درک بیشتر اکوسیستم های کارآفرینی، بین المللی سازی آن و اثر عملکرد دیجیتال نقش دارد.

2 پیشینه نظری و طرح فرضیه ها

2-1 اکوسیستم های کارآفرینی

     از زمان شومپیتر (1934)، تأثیر کارآفرینی بر توسعه اقتصادی، توجه محققان زیادی را به خود جلب کرده است(لیبنشتاین، 1968؛ بامول، 1990). گرچه در زمینه ادبیات مربوط به رشد اقتصادی اجماع وجود ندارد، اما درباره اثرات مثبت کارآفرینی بر آن، اجماع نظر وجود دارد(آدریچ و همکاران، 2006؛ کری و توریک، 2010؛ فریچ، 2013؛ باسما و همکاران، 2018). و در زمینه روند، نویسندگان متعددی قبلا نشان داده اند که کارآفرینی، همانند سایر ارگانیسم‌های زیستی، در محیط‌هایی تکثیر می یابند که نهادهایی وجود داشته باشند که رشد آن را ارتقا دهند(سوبل، 2008؛ فریچ، 2013؛ بوسما و همکاران، 2018).

     در نتیجه، کارآفرینی در خلا روی نمی دهد، بلکه در یک مکان خاص با ویژگی های خاص رخ می دهد (فلدمن، 2001). بدین ترتیب، موضوع فضا، زمینه ساز آن است (گازمن و استرن، 2015؛ آلودالن و بوشما، 2017). بنابراین یک اکوسیستم، در اکولوژی و زیست شناسی، تعاملات بین موجودات زنده و محیط آنها را بررسی می کند( او کانر و همکاران، 2018). با توجه به اینکه این تعاملات در اقتصاد مشاهده شد، مور (1993 و 1996) بوم شناسی را به مدیریت مرتبط ساخت و برای اولین بار مفهوم اکوسیستم را به ادبیات مدیریت معرفی کرد.

     سپس، ایزنبرگ (2011) رویکرد استراتژی اکوسیستم کارآفرینی را برای توسعه اقتصاد آغاز کرد و از نظر نویسنده، این رویکرد یک استراتژی جدید و کارا را برای افزایش موفقیت تشکیل می دهد. پس از آن، نویسندگان متعددی در مطالعهEE یا به صورت مطالعات تجربی(آکز و همکاران، 2017؛ آتیو و همکاران، 2018؛ اشپیگل و هریسون، 2018؛ راپاسو و همکاران، 2021) یا مرورنظامند ادبیات وارد این حوزه شدند(آلودالان و بوشما، 2017؛ براون و میسون، 2017؛ کاوالو و همکاران، 2019؛ مالکی، 2018؛ گوئررو و همکاران، 2021).

تأثیر نوآوری ها در شیوه های منابع انسانی، قابلیت های نوآوری و مزیت رقابتی بر عملکرد شرکت های کوچک و متوسط (SME) در تایلند

Effect of innovations in human resource practices, innovation capabilities, and competitive advantage on small and medium enterprises’ performance in Thailand

چکیده
1 مقدمه
2 بررسی ادبیات و توسعه فرضیه
3 روش تحقیق
4 نتایج
5 بحث و نتیجه گیری ها
6 مفاهیم
منابع

چکیده

این تحقیق به بررسی عملکرد شرکت های کوچک و متوسط عمده فروشی و خرده فروشی در تایلند که نوآوری شیوه های منابع انسانی، قابلیت های نوآوری، و مزیت رقابتی را ادغام می کنند، می پردازد. نمونه داده شامل 260 شرکت کوچک و متوسط مستقر در کوریدور اقتصادی شرق تایلند است. این داده ها با استفاده از مدلسازی معادله کیفی و ساختاری تحلیل می شوند. این تحقیق رابطه معنی داری بین نوآوری در شیوه های منابع انسانی، قابلیت های نوآوری، مزیت رقابتی، و عملکرد SME پیدا می کند. این نتایج به توسعه اثربخشی عملکرد بلند مدت و تجاری کمک می کنند، زیرا عوامل ضروری منابع انسانی و شیوه های قابلیت های نوآوری صنعت بسیار رقابتی فعلی با عصر اختلالات دیجیتالی تشدید می شوند.

2-2 قابلیت های نوآوری

هال و ویلیامز (2008، ص.5) و هجالاگر (2010، ص.2) بیان می کنند که «نوآوری به فرایند ارائه هر ایده جدید حل مسئله در عمل اشاره می کند. ایده هایی برای سازماندهی مجدد، کاهش هزینه، اختصاص سیستم های جدید بودجه بندی، بهبود ارتباطات یا مونتاژ محصولات در گروه ها نیز نوآوری هستند. نوآوری تولید، پذیرش و اجرای ایده ها، فرایندها، محصولات یا خدمات جدید است…. پذیرش و اجرا برای این تعریف ضروری است؛ نوآوری شامل ظرفیت تغییر و سازگاری است.» هاجالاگر درباره دسته بندی های نوآوری (2010،ص.2) بیان می کند «نوآوری های محصول، فرایند، سازمان/مدیریت و بازار شامل بدنه اصلی دسته بندی های نوآوری هستند». تعریف کلی نوآوری که توسط OECD/یورو استات/اتحادیه اروپا (1997، ص.9) و اورفیلا-سیسنتس و ماتسون (2009، ص.381) ارائه شده است، به صورت زیر است: «نوآوری یک محصول فناورانه عبارت است از اجرا/تجاری سازی یک محصول با بهبود ویژگی های عملکردی مانند ارائه عینی خدمات جدید یا بهبود یافته به مشتری. نوآوری یک فرایند فناوارنه اجرا/پذیرش محصولات جدید یا بسیار بهبود یافته یا روش های تحویل است. نوآوری ممکن است شامل تغییر در تجهیزات، منابع انسانی، روش های کاری یا ترکیبی از این موارد باشد.» تاثیر نوآوری ها بر عملکرد SME نیز در ادبیات مروری موجود نوآوری گزارش می شود (کوزا و همکاران، 2021).

لاوسون و سامسون (2001، ص.384) قابلیت های نوآوری (IC) را به صورت «توانایی تبدیل مداوم دانش و ایده ها به محصولات، فرایندها و سیستم های جدید به نفع شرکت و ذینفعان آن» تعریف می کنند. IC به پیاده سازی یا ایجاد فناوری برای خط مشی ها، سیستم ها، برنامه ها، کاربردها، محصولات، فرایندها، ابزارها، یا خدماتی اشاره می کند که برای یک شرکت جدید هستند (دامانپور و اوان، 1984). IC توانایی شرکت برای توسعه، پذیرش و اجرای ایده ها، فرایندها، محصولات یا خدمات جدید است که منابع کلیدی هستند که باعث موفقیت یک شرکت در بازار می شوند (وانگ و داس، 2017). یک سازمان باید IC کافی برای تشویق توسعه محصولات، فرایندها، و خدمات با پیشنهادات ارزش منحصربفرد داشته باشد. بنابراین IC یکی از تاثیرگذارترین پویایی هایی است که شرکت ها را قادر می سازد تا به سطح بالایی از رقابت پذیری در بازارهای ملی و بین المللی دست یابند (مقدادی، 2022).

فرصت ها و چالش های دیجیتالی شدن برای شرکت های کوچک و متوسط (SMEها)

The opportunities and challenges of digitalization for SME’s

چکیده

1- زمینه

2- ادبیات (مرور ادبیات)

3- روش انجام پژوهش

4- نتایج و بحث

5 – نتیجه گیری

منابع

چکیده
     شرکت های کوچک و متوسط در صنعت افریقای جنوبی فراگیر و شایع هستند و در جهان به عنوان عضوی سهیم در توسعه اقتصادی، ایجاد شغل، فقرزدایی و نوآوری شناخته شده اند. اگرچه شرکت های کوچک و متوسط آگاه هستند که می توانند به طور قابل توجهی از سیستم های دیجیتال سود ببرند، اما زمان، مهارت ها و منابع مالی موردنیاز برای توسعه سیستم های خاص برای شرکت های کوچک و متوسط، مانع این کار می شود. این موضوع به این دلیل است که توانایی تعریف حسگر برای تقاضاهای سیستم های سازمانی برای شرکت های کوچک و متوسط، به نیازهای خاصی وابسته است. راه حل های کنونی که به شرکت های کوچک و متوسط پیشنهاد می شوند، مستقل بوده و یکپارچه نیستند. این پژوهش بینش هایی را درباره مشارکت و توسعه برای اکوسیستم شرکت های کوچک و متوسط مبتنی بر تقاضا ارائه می دهد. این تحقیق درباره اولویت های سیستم دیجیتال حدوداً 200 شرکت کوچک و متوسط افریقای جنوبی، بینش هایی را ارائه می دهد. براساس تحلیل های بررسی انجام شده، پژوهشگران چهار سیستم اولیه از 10 سیستم شناسایی شده را طراحی کرده و توسعه دادند. این مقاله، فازهای گردآوری داده ها، طراحی و تحویل چهار عملکرد را پوشش می دهد.

2- ادبیات (مرور ادبیات)
     دولت ها به طور جهانی، شناساییِ اهمیت شرکت های کوچک و متوسط در کسب توسعه اقتصادی بلندمدت و گسترده را آغاز کرده اند [5]. نقش شرکت های کوچک و متوسط در توسعه اقتصادی، کاهش فقر، نوآوری و ایجاد فرصت های شغلی حائز اهمیت است [5]. گزارش اخیر توسط [7] نشان می دهد که شرکت های کوچک و متوسط حدود 90% از کل کسب و کارها را تشکیل می دهند و سهم مهمی در فرصت های شغلی (50%) و توسعه اقتصاد جهانی دارند. با این حال، در مقایسه با همتایان بزرگتر در بخش رسمی، شرکت های کوچک و متوسط توسط منابع مالی و سایر منابع محدود شده اند [2]. منبع [8] چالش هایی را که منجر به جلوگیری از رشد شرکت های کوچک و متوسط هستند، به صورت زیر دسته بندی کرده است :
• موانع فنی : (ICT و کمبود کارکنان و مدیران ماهر)
• موانع سازمانی : مانند کمبود منابع مالی، کمبود حمایت مدیریت، مقاومت در برابر تغییر (تغییرناپذیری)، کمبود زیرساخت تحقیق و توسعه و … .
• موانع فناوری : به دلیل کمبود دانش، شرکت های کوچک و متوسط در به کارگیری خدمات فناوری های پیشرفته در I4.0 که منجر به افزایش نوآوری در تولید، عملیات لجستیکی، و فعالیت های دیگر (مثلاً برنامه ریزی منابع سازمانی (ERP)، طراحی به کمک رایانه (CAD)، هوش مصنوعی، یا کاربردهای Industry 4.0 مانند BDA) می شوند، دچار تردید هستند.
• موانع قانونی که به عدم همکاری و یکپارچگی بین مدیریت و دپارتمان ها و همچنین مشکلات حریم خصوصی مرتبط است.

     این چالش ها با استفاده از ابزارهای دیجیتال مناسب، می توانند مهار شوند. عملیات های یک شرکت کوچک یا متوسط می توانند به توابع (ویژگی های) عملیاتی تقسیم شده که می توانند در یک رویکرد ساختاریافته برای کاهش چالش های شرکت های کوچک و متوسط، اتخاذ شوند. این ویژگی های ذاتی شرکت های کوچک و متوسط مستلزم ایجاد یک چارچوب یا سازوکار است که این شرکت ها را در کارکردهای گوناگون کسب و کار، شامل ارتقای فنی، بازاریابی، مالی و توسعه منابع انسانی، قادر می سازد تا از حمایت برخوردار شوند [2]. در نتیجه، Industry 4.0 به شرکت های کوچک و متوسط این اجازه را می دهد که از طریق به کارگیری فناوری های جدید، قابلیت های تولید و قابلیت رقابت جهانی را افزایش دهند. در این زمینه، فناوری های Industry 4.0 ممکن است ابزار قدرمتندی برای حفظ یا حتی افزایش رقابت پذیری کسب و کارها در هر دو بازار محلی و جهانی باشند [9]. مطالعات نشان می دهد که فناوری های Industry 4.0 به شرکت ها در افزایش کارایی اقتصادی و استراتژی های تمایز محصول [10]، گشودن چشم اندازهای جدید بازار و افزایش بازدهی مالی برای شرکت های کوچک و متوسط [3]، کمک می کنند. فناوری های Industry 4.0 به شرکت های کوچک و متوسط کمک می کنند که به طور بهتری کالاها و خدماتشان را براساس ترجیحات مشتری ها، شخصی سازی کنند، خدمات جدیدی را توسعه دهند که تقاضای برآورده نشده مشتری را پاسخ دهد، و فرایندهای تولید را بهتر تنظیم کنند و امکان ایجاد ابتکاراتی برای کاهش هزینه ها را فراهم سازند [3].

بررسی محرک های نوآوری بازاریابی در شرکت های کوچک و متوسط (SMEs)

Examining the drivers of marketing innovation in SMEs

چکیده
1 مقدمه
2 نوآوری بازاریابی در SMEs و عوامل تعیین کننده آن: مروری بر تحقیقات پیشین
3 چارچوب مفهومی و فرضیه ها
4 طرح تجربی
5. تحلیل و نتایج
6 بحث و کاربردها
منابع

چکیده

نوآوری بازاریابی نشان دهنده مسیری برای کسب مشروعیت، استمرار و رشد برای SME هایی است که معمولاً تحت محدودیت منابع در محیط های نامطمئن و رقابتی فعالیت می کنند. با این حال، درک ما از عوامل سازمانی نوآوری بازاریابی توسط  SMEها محدود است. ادبیات را با استفاده از مجموعه داده های طولی (5 ساله) که از اداره ملی آمار استرالیا(ABS) به دست آوردیم، و ارائه تصویری جامع از عوامل سازمانی که بر شانس نوآوری بازاریابی SMEها تأثیر می گذارند، پیش می بریم. به طور کلی تحلیل رگرسیون لجستیک انجام شده بر 4378 مشاهدات شرکت-سال، چارچوب نظری ما را تایید می کند و نشان می دهد که چگونه نوآوری بازاریابی SME ها از عوامل سازمانی، منابع، نوآوری و سنجش عملکرد نشات می گیرد. یافته‌های ما مسیر روشنی بین شیوه‌های سازمانی و شیوه‌های بازاریابی نوآورانه برای مدیران شرکت های کوچک و متوسط فراهم می کند. 

2- نوآوری بازاریابی در SMEs و عوامل تعیین کننده آن: مروری بر تحقیقات پیشین

سازمان همکاری و توسعه اقتصادی(OECD)، نوآوری بازاریابی را بدین صورت تعریف می کند “اجرای یک روش بازاریابی جدید که مستلزم تغییرات قابل توجه در طراحی یا بسته بندی محصول، جایگاه یابی محصول، ترویج یا قیمت گذاری محصول ” (OECD، Eurostat، 2005؛ para 169، ص.49). این تعریف در ادبیات SME  تأثیرگذار بوده است. بر این اساس، ما نوآوری بازاریابی را به‌ صورت پیاده‌سازی ابزارها و تکنیک‌های جدید مرتبط با طراحی یا بسته‌بندی کالاها و خدمات، رسانه‌ها یا تکنیک‌هایی برای ترویج، روش‌های جایگاه یابی محصول یا کانال‌های فروش، روش‌های جدید قیمت‌گذاری و سایر اشکال نوآوری بازاریابی تعریف می‌کنیم( به عنوان مثال، برندینگ).

نوآوری بازاریابی SME می تواند بنیادین یا تدریجی باشد(اودیر و همکاران، 2009). یک نوآوری بنیادین بازاریابی نشان دهنده یک انحراف اساسی از وضعیت موجود، مانند یک محصول یا شیوه جدید به جهان است. نوآوری تدریجی بازاریابی شامل تعدیل و بهبود محصولات و شیوه های موجود، مانند تغییرات بسته بندی است. مفهوم سازی ما بین نوآوری بازاریابی بنیادین و تدریجب تمایز قائل نمی شود؛ در عوض، هر دو حالت را در بر می گیرد.

ادبیات محدود در زمینه نوآوری بازاریابی SME چندین عامل  تعیین کننده نوآوری بازاریابی را پیشنهاد می دهد. دانش و مهارت های بازاریابی به عنوان توانمندسازهای نوآوری بازاریابی پیشنهاد می شوند. ماداها و همکاران(2018) در زمینه  SMEهای کشور نیجریه، مشاهده کردند که اکتساب و بکارگیری دانش بازاریابی ارتباط مستقیم با نوآوری بازاریابی دارد. کایه و منسا(2019) بر شایستگی بازاریابی به عنوان یک عامل تعیین کننده نوآوری بازاریابی در SMEهای کشور غنا تاکید کردند. تحقیقات اکتشافی (کیفی) در مورد رفتار SME  کشور نیجریه نشان می‌دهد که مدیریت ارتباط با مشتری، مشارکت با مشتری و بازاریابی ارجاعی نیز می تواند نوآوری بازاریابی SME را امکان پذیر سازد(آجایی و مورتون، 2015).

نوآوری محصول ممکن است نوآوری بازاریابی را تسهیل کند. داگلاس و همکاران(2015) با بررسی نمونه ای از شرکت های کوچک و متوسط اروپایی مشاهده کردند که یک ظرفیت معین برای نوآوری محصول ارتباط معناداری با نوآوری بازاریابی دارد، که با ضرورت بازاریابی محصولات جدید همخوانی دارد. بر اساس بررسی شرکت‌های کوچک و متوسط اسپانیایی، مدرانو و اولارت پاسکال (2016) مشاهده کردند که محصول، فرآیند و نوآوری‌های سازمانی با تمایل به معرفی نوآوری‌های بازاریابی ارتباط دارد. اخیراً، بادلاج و همکاران(2020) یک تاثیر مثبت و مستقیم از نوآوری محصول بر نوآوری بازاریابی در SMEهای ایتالیایی را نشان دادند. قابل ذکر است، یک رابطه دوسویه بین نوآوری محصول و نوآوری بازاریابی نیز ممکن است وجود داشته باشد. از یک طرف، نوآوری محصول ممکن است نوآوری بازاریابی را بر اساس منطق نیاز به بازار توضیح دهد. برعکس، نوآوری بازاریابی ممکن است بر نوآوری محصول تأثیر گذار باشد (آکسوی، 2017؛ سلطانی و همکاران، 2015). به طور مثال، در زمینه بازاریابی بین المللی، لواندوفسکا و همکاران(2016) تاکید کردند که نوآوری بازاریابی ممکن است دانش بازار شرکت را افزایش دهد، که نوآوری محصول را تحریک می کند.

نقش اکوسیستم های کارآفرینی در بین المللی شدن شرکت های کوچک و متوسط (SME)

The role of entrepreneurial ecosystems in the SME internationalization

چکیده

1 مقدمه

2 پیشینه نظری و طرح فرضیه ها

3 روش شناسی

4 نتایج

5 بحث

6 نتیجه گیری

منابع

چکیده
     اکوسیستم های کارآفرینی (EE) مفاهیمی از جریان های مختلف ادبیات را به هم مرتبط می کنند و توسط ذینفعان متعدد شکل می گیرند و با سطوح مختلف تحلیل ارتباط دارند. اگرچه ادبیات نشان دهنده اهمیت فزاینده موضوع EE است، بیشتر مطالعاتِ این زمینه مفهومی هستند و وجود مطالعات تجربی با روش‌شناسی های کمی هنوز کم است. این مطالعه در تلاش است تا با ایجاد یک مدل پویا از EE و تأثیر آن بر عملکرد بین‌المللی شرکت‌های کوچک و متوسط (SME) با ترکیب سطوح مختلف تحلیل، به پر کردن این شکاف کمک کند. بر اساس نمونه‌ای از 120 شرکت کوچک و متوسط، نتایج نشان می‌دهند که متغیرهای سطح کلان (کنشگران) و میانی(شرکای مختلف) بر عملکرد بین‌المللی تأثیر مثبت دارند. همچنین دریافتیم که انتقال فناوری، تاثیر تعدیل کننده منفی بر رابطه سطح میانی EE با عملکرد دیجیتال دارد. همچنین، مطالعه ما در درک بیشتر اکوسیستم های کارآفرینی، بین المللی سازی آن و اثر عملکرد دیجیتال نقش دارد.

2 پیشینه نظری و طرح فرضیه ها

2-1 اکوسیستم های کارآفرینی

     از زمان شومپیتر (1934)، تأثیر کارآفرینی بر توسعه اقتصادی، توجه محققان زیادی را به خود جلب کرده است(لیبنشتاین، 1968؛ بامول، 1990). گرچه در زمینه ادبیات مربوط به رشد اقتصادی اجماع وجود ندارد، اما درباره اثرات مثبت کارآفرینی بر آن، اجماع نظر وجود دارد(آدریچ و همکاران، 2006؛ کری و توریک، 2010؛ فریچ، 2013؛ باسما و همکاران، 2018). و در زمینه روند، نویسندگان متعددی قبلا نشان داده اند که کارآفرینی، همانند سایر ارگانیسم‌های زیستی، در محیط‌هایی تکثیر می یابند که نهادهایی وجود داشته باشند که رشد آن را ارتقا دهند(سوبل، 2008؛ فریچ، 2013؛ بوسما و همکاران، 2018).

     در نتیجه، کارآفرینی در خلا روی نمی دهد، بلکه در یک مکان خاص با ویژگی های خاص رخ می دهد (فلدمن، 2001). بدین ترتیب، موضوع فضا، زمینه ساز آن است (گازمن و استرن، 2015؛ آلودالن و بوشما، 2017). بنابراین یک اکوسیستم، در اکولوژی و زیست شناسی، تعاملات بین موجودات زنده و محیط آنها را بررسی می کند( او کانر و همکاران، 2018). با توجه به اینکه این تعاملات در اقتصاد مشاهده شد، مور (1993 و 1996) بوم شناسی را به مدیریت مرتبط ساخت و برای اولین بار مفهوم اکوسیستم را به ادبیات مدیریت معرفی کرد.

     سپس، ایزنبرگ (2011) رویکرد استراتژی اکوسیستم کارآفرینی را برای توسعه اقتصاد آغاز کرد و از نظر نویسنده، این رویکرد یک استراتژی جدید و کارا را برای افزایش موفقیت تشکیل می دهد. پس از آن، نویسندگان متعددی در مطالعهEE یا به صورت مطالعات تجربی(آکز و همکاران، 2017؛ آتیو و همکاران، 2018؛ اشپیگل و هریسون، 2018؛ راپاسو و همکاران، 2021) یا مرورنظامند ادبیات وارد این حوزه شدند(آلودالان و بوشما، 2017؛ براون و میسون، 2017؛ کاوالو و همکاران، 2019؛ مالکی، 2018؛ گوئررو و همکاران، 2021).