بررسی علائم بی خوابی، افسردگی و اضطراب بر هم و تاثیر آن بر عملکرد فردی: تحلیل شبکه ای و اهمیت نسبی در زمینه بی خوابی

Insomnia, depression, and anxiety symptoms interact and individually impact functioning: A network and relative importance analysis in the context of insomnia

چکیده

1- مقدمه

2- روش ها

3- نتایج

4- بحث و نتیجه گیری

5- نتیجه گیری

منابع مالی

دسترسی به داده ها

مسئولیت های نویسندگان صاحب امتیاز

اظهار نامه منافع مالی:

ضمیمه الف . داده های تکمیلی

منابع

چکیده

     هدف مطالعه: بی خوابی، افسردگی، و اضطراب نرخ بالایی از همبودی (اختلالات همزمان) و اختلال عملکردی را به خود اختصاص میدهند. اثر متقابل علائم فراتشخیصی در این همبودی میتواند نقش داشته باشد. این تحلیل شبکه ای با بررسی چندین حوزه در افراد مبتلا به اختلال بی خوابی، احتمال اثرات متقابل بی خوابی، افسردگی و اضطراب بر یکدیگر و تاثیر مستقل آن ها در این اختلال را مورد ارزیابی و بررسی قرار می دهد.
مواد و روش ها: در ابتدا داده های روان شناختی حاصل از یک کارآزمایی شاهددار تصادفی تجزیه و تحلیل شد (N= 1711). شبکه ای از همبستگی جزئی منظم از علائم اختلال (بیماری) بررسی شد. مرکزیت (ارتباط علائم بیماری)، ساختار جمعی (خوشه بندی علائم)، و ارتباط میان جوامع (پل زدن) مورد ارزیابی قرار گرفت. تکرار پذیری مدل شبکه از طریق تحلیل نمونه های جدا نگه داشته شده (کنار گذاشته شده) ارزیابی شد. به منظور تعیین اهمیت نسبی هر یک از علائم اختلالات روانی در پیش بینی عملکرد (به عنوان مثال، سلامت روانی، عملکرد روانی- اجتماعی، اختلال در سلامت جسمی)، مقادیر شیپلی برای هر یک به صورت جداگانه تخمین زده شد.  
یافته ها: بیشترین گره ها (نقاط اتصال) مربوط به نگرانی های غیر قابل کنترل، بهم خوردن آرامش، حالت افسردگی/ نا امیدی بودند. پنج اجتماع با مشکل بهم خوردن آرامش مورد شناسایی قرار رفتند که در حکم پل ارتباطی بین گروه ها در نظر گرفته شدند (نشان دهنده وجود رابطه آماری احتمالی میان جوامع مشخص شده). نمونه جدا نگه داشته شده، برازش خوبی را نشان داد. سطح انرژی پایین و علایم و نشانه های اثرگذار در افسردگی (احساس گناه/ شکست؛ احساس افسردگی/ ناامیدی؛ فقدان احساس لذت و نشاط) از جمله عوامل پیش بینی کننده اصلی در تحلیل اهمیت نسبی موارد مختلف اختلالات به شمار می روند.
نتیجه گیری: در زمینه بی خوابی، این احتمال وجود دارد که مشکل تنش زدایی (آرام سازی/ کسب آرامش) از اهمیت بالینی و فراتشخیصی برخوردار باشد. از این منظر که چگونه علائم اختلالات با عملکرد مرتبط هستند، واضح بود که علاوه بر اینکه سطح انرژی پایین و احساس گناه/ شکست از جمله عوامل پیش بینی کننده مهم هستند، طیف وسیعی از نشانه ها (علائم بیماری یا اختلال) نیز وجود دارند که با اختلالات عملکردی مرتبط هستند. توجه به هر دو مورد، یعنی علائم اختلالات و اختلالات عملکردی، در همه موارد می تواند در تعیین اهداف درمانی مفید واقع شوند.

2- روش ها

     این مطالعه در واقع تجزیه و تحلیلی ثانویه با استفاده از داده های اولیه حاصل از یک کارآزمایی شاهددار تصادفی شده است که در آن به مقایسه ی استفاده از رفتار درمانی شناختی دیجیتال (CBT) و آموزش بهداشت خواب در بیماران مبتلا به بی خوابی پرداخته و آن را مورد ارزیابی قرار داده است. (شماره ثبت کارآزمایی: ISRCTN 60530898، تائیدیه کد اخلاقی: MS-IDREC-C2-2015-024) [44]. قبل از دریافت هر گونه درمانی، داده ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. سوالات پژوهش و طرح تحلیلی در Open Science Framework ثبت شد (OSF; https://osf.io/p9t3y/).

1-2- جامعه آماری (نمونه)

     جامعه آماری اولیه ما از 1711 شرکت کننده ساکن در کشورهای بریتانیا، ایالات متحده و استرالیا بود. شرکت کنندگان واجد شرایط مطالعاتی ما، بزرگسالانی بودند که بر اساس شاخص 8 موردی وضعیت خواب [45]، احتمال ابتلای آنها به بی خوابی مثبت بود، در حالی که از نظر سلامت جسمی و روانی شرایط پایداری داشته و برای بی خوابی خود روان درمانی های تخصصی دریافت نکرده اند. شرکت کنندگانی که به هر دلیلی دارو مصرف می کردند، مشروط بر اینکه از سلامت پایداری برخوردار بودند از مطالعه حذف نشدند. برای آگاهی دقیق تر از معیارهای ورودی به مطالعه که در این پژوهش مورد استفاده قرار گرفت می توانید به مطالعه اسپی و همکارانش [44] مراجعه کنید.

افسردگی، اضطراب و خودکشی در افراد مبتلا به آسیب مزمن تروماتیک مغزی قبل و در طول همه گیری کووید-19: یک موسسه ملی در مورد ناتوانی، زندگی مستقل و تحقیقات توانبخشی مطالعه سیستم های آسیب تروماتیک مغزی

Depression, anxiety, and suicidality in individuals with chronic traumatic brain injury before and during the COVID-19 pandemic: A NIDILRR TBI Model Systems Study

چکیده

اختصارات

مطالب و روش ها

شركت كنندگان

معیارها

تحلیل داده ها

نتایج

نمونه

همبستگی ها به طور کلی و بر اساس دوره پاندمی

رگرسیون – پیش بینی کننده شدت علائم سلامت روان

بحث

نتیجه گیری

منابع

چکیده
هدف: بررسی شیوع، شدت و همبستگی افسردگی، اضطراب و افکار خودکشی در افراد مبتلا به آسیب مغزی تروماتیک (‏TBI) که قبل و در طول پاندمی کووید 19 ارزیابی شدند.

طرح: مطالعه هم گروهی گذشته نگر با استفاده از داده‌های جمع آوری شده از طریق شبکه سیستم های مدل TBI (‏TBIMS)‏ در ۱، ۲، ۵، ۱۰، ۱۵، ۲۰، ۲۵، یا ۳۰ سال پس از TBI.

موقعیت: مراکز توان بخشی TBIMS مستقر در ایالات متحده با ارزیابی تلفنی شرکت کنندگان ساکن جامعه.

شرکت کنندگان: بزرگسالان (‏۷۲.۴ % مرد، با میانگین سنی ۴۷.۲ سال)‏ که در پایگاه ملی سیستم های مدل TBI ثبت نام کردند و پرسشنامه های سلامت روانی قبل از ‏پاندمی (1/1/2017-2/29/2020؛ n=5000) یا در طول ‏پاندمی (4/1/2022-6/30/2021؛ n=2009) را تکمیل کردند.

مداخلات: قابل اجرا نیست.

مقیاس پیامد اصلی: پرسشنامه سلامت بیمار-۹ (‏PHQ – 9)‏، پرسشنامه اختلال اضطراب عمومی – ۷.

نتایج: رگرسیون های خطی و لجستیک جداگانه با ویژگی های جمعیت شناختی، روانی-اجتماعی، مربوط به جراحت و عملکردی همراه با شاخص دوتایی دوره پاندمی COVID ایجاد شدند (‏پاندمی در مقابل پاندمی)‏. هیچ تفاوت معناداری در افسردگی، اضطراب و یا افکار خودکشی قبل و در طول پاندمی کووید 19 مشاهده نشد. همبستگی بین پیش بینی کنندگان و نتایج سلامت روانی قبل و در طول پاندمی مشابه بود.

نتیجه گیری: بر خلاف پیش بینی های ما، شیوع، شدت و همبستگی های شرایط سلامت روانی قبل و در طول پاندمی کووید 19 مشابه بودند. نتایج ممکن است تاب آوری کلی را منعکس کند و با یافته های اخیر از جمعیت عمومی مطابقت داشته باشد که تنها افزایش کوچک و گذرا در پریشانی روانی مرتبط با این بیماری همه گیر را نشان می دهند. حال آن که افسردگی، اضطراب و افکار خودکشی شایع هستند و ارزش تمرکز بر درمان و تحقیقات را دارند.

مطالب و روش ها

شركت كنندگان

     شرکت کنندگان، زیرمجموعه ای از نام نویسان در پایگاه ملی TBIMS بودند، یک گروه چند مرکزی طولی از افراد که توان بخشی بستری را برای TBI دریافت می کنند. معیارهای ورود به TBIMS عبارت است از سن در هنگام آسیب > 16 سال؛ TBI متوسط تا شدید [به صورت فراموشی پس از سانحه بیش از 24 ساعت، ناهنجاری های تصویربرداری عصبی داخل جمجمه ای مرتبط با تروما، از دست دادن هوشیاری بیش از 30 دقیقه، یا نمره مقیاس کما گلاسکو (GCS) در بخش اورژانس کمتر از 13 تعریف می شود]؛ و افرادی که در مدت 72 ساعت در بیمارستان بستری شدند و پس از آن، توانبخشی بستری در مراکز تعیین شده TBIMS انجام شد. برای تحلیل‌های حاضر، نمونه را به کسانی که واجد شرایط پیگیری هستند (سال 1، 2، 5، 10، 15، 20، 25 یا 30 پس از آسیب) بین 1/01/2017 و 06/30/2021، با پرسشنامه سلامت بیمار-9 (PHQ-9) و اختلال اضطراب عمومی-7 (GAD-7) که در طول پیگیری جمع آوری شده است، محدود کردیم. تنها جلسه اول آن ها برای شرکت کنندگانی حفظ شد که جلسات پیگیری متعدد را در طول این دوره تکمیل کردند. برای مقایسه، ما نمونه خود را به دو گروه مقطعی مستقل، “پیش از پاندمی” و “در طول پاندمی” تقسیم کردیم. پیش از پاندمی به صورت داده های جمع آوری شده از اول ژانویه 2017 تا 29 فوریه 2020 تعریف شد. دوره در طول پاندمی به صورت داده های جمع آوری شده بین ۱ آوریل ۲۰۲۰ و ۳۰ ژوئن ۲۰۲۱ تعریف شد. داده های جمع آوری شده در مارس ۲۰۲۰ به دلیل دوره گذار از شروع پاندمی حذف شدند. از هر مرکز، تایید تحقیق توسط افراد انسانی دریافت شد.

معیارها
     نتایج اولیه عبارت بودند از افسردگی و اضطراب (‏به ترتیب PHQ – 9 و GAD – 7) ‏در هر دوره ارزیابی (سال های 1، 2، 5، 10، 15، 20، 25 و 30 پس از آسیب). PHQ-9 یک اندازه گیری خودگزارش دهی 9 موردی است که از “0=اصلا” تا “3=تقریبا هر روز” نمره گذاری شده است، با نمره کل 0 تا 27. PHQ-9 یک شاخص قابل اعتماد و معتبر برای شدت افسردگی و احتمال افسردگی اساسی در افراد مبتلا به TBI است. برای این مطالعه، PHQ-9 به سه روش امتیازدهی شد: نمره کل (0-27)، آستانه 10 یا بالاتر برای افسردگی متوسط تا شدید و نمره آیتم افکار خودکشی (SI) بیشتر از 0 که نشان دهنده افکار بهتر مردن یا آسیب رساندن به خود در دو هفته گذشته است.

اندازه گیری حس مکان در محیط های پروژه برای ارتقای رفاه ذهنی مثبت

Measuring sense of place in project environments to promote positive mental wellbeing

چکیده
1- مقدمه
2- حس تعلق به مکان
3- روشهای پژوهش تست مدل: مطالعه یک
4- نتایج تست مدل: مطالعه 1
5- روشهای تست مدل و نتایج: مطالعه دوم
6- بحث
7- نتیجه گیری
منابع

چکیده
حس تعلق به مکان، درک افراد از تشخیص کیفیّات و ویژگیهای محیط را توصیف میکند که حس دلبستگی مثبت ایجاد کرده و سلامت روانی را ارتقا میدهد. هدف از این پژوهش، شناسایی کیفیّات و مشخصات محیطهای کار پروژه ای نقش آفرین در حس تعلق به مکان، و تست و توسعه یک ابزار پیمایش طراحی شده برای اندازه گیری این کیفیات و ویژگیها میباشد. طبق مطالعات انجام شده، مشخصات محیطهای کار پروژه ای با پتانسیل ایجاد یک حس تعلق به مکان ارتقادهندۀ سلامت مثبت شناسایی شدند. یک ابزار پیمایش با استخراج مقیاسهای معتبر موجود توسعه یافت تا میزان حس مثبت تعلق به مکان را در محیطهای کار پروژه ای اندازه بگیرد. ابزار پیمایش در دو مطالعه انجام شده در پروژه های ساخت و ساز در نیوزیلند تست شدند. مطالعه اول، روایی و پایایی سازه ای ابزار پیمایش و نیز میزان وابستگی مولفه های پیشنهادی به سلامت روان مثبت کارگران را تست نموده است. مطالعه دوم تایید میکند که مولفه های حس تعلق به مکان، مستقل هستند و بطور موثق با کمک ابزار پیمایش اندازه گیری میشوند. سازمانها میتوانند بطور بالقوه از ابزار پیمایش برای ارزیابی میزان پشتیبانی محیطهای کار پروژه ای از سلامت روان کارگران استفاده کنند و استراتژیهای خاص متمرکز بر شکل گیری محیطهای کاری که سبب ارتقای سلامت روان در بین کارگران پروژه میشوند را توسعه دهند. 

2- حس تعلق به مکان
2-1- تعریف حس تعلق به مکان
حس تعلق به مکان برای توصیف درک مکان از نظر کیفیات و ویژگیهایی بکار میرود که مکان مربوطه را از سایر مکانها متمایز ساخته و حس اصالت، تعلق خاطر و دلبستگی در آن القا میکنند (Poote & Azaryahu 2009). Kudravastev و همکارانش (2012) بر این باور هستند که حس تعلق به مکان، دو مفهوم مکمل تداعی میکند: دلبستگی به مکان و مفهوم مکان. دلبستگی به مکان، پیوند بین مردم و مکانها یا میزان اهمیت مکان برای افراد را توصیف میکند (Kudravstev 2017; p. 231). مفهوم مکان به مفاهیم نمادینی که مردم به محیط اطراف خود نسبت میدهند اشاره دارد (Kudravstev 2017; p. 232).

جالب اینجاست که همه مردم باور دارند که سلامت، تحت تاثیر عوامل اجتماعی، بیولوژیکی و ژنتیکی قرار میگیرد. یکی از معروفترین مدلهای شاخصۀ اجتماعی سلامت، توسط Dahlgern و Whitehead (1991) توسعه یافته است. این مدل نشان میدهد که سلامت افراد با مشخصات فردی عوامل سبک زندگی مرتبط است ولی سلامت نیز (تا حد بیشتری) تحت تاثیر شرایطی که افراد در آن زندگی و کار میکنند قرار میگیرد که در اصل، با مجموعه بزرگتری از قوای اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی شکل میگیرد (Allen et.al 2014; 392). درک سلامت بعنوان مشخصه ای که در محیطهای بزرگتر کار و زندگی مردم شکل میگیرد، شاغلین و سیاستگذاران را ترغیب میکند به این نکته توجه کنند که چه کارهایی میتوانند در بستر فعالیت خود انجام دهند تا بر سلامت گروههایی اثر بگذارند که بطور بالقوه از فعالیتهای خود متاثر میشوند (Dahlgern & Whitehead 2021). بنابراین بررسی کاملتر رابطه بین پروژه ها – بعنوان محیطهای کار – و سلامت روان کارگران پروژه، سودمند است.

حس تعلق به مکان مطابق با این ادراکات سیستمیک وسیعتر سلامت (اغلب بسته به محیط زندگی هر شخص)، به کیفیت زندگی، سلامت و تندرستی بستگی دارد (Foley 2007; Miller et.al 2001). در رشته های جامعه شناسی و روانشناسی محیطی، حس تعلق به مکان، بر جامعه، تعلق خاطر، و هویت متمرکز شده و با بررسی ابعاد رابطه بین افراد با مکان، کاهش تنش و رهایی از آن، انسجام روانشناختی و جلوگیری از بیماری روانی همبستگی دارد (Hausman et.al 2015; p.121).

پیش‌بینی و مقایسه سلامت روانی در طول COVID-19 در میان جمعیت هندی و مراقبه گران راجیوگا با استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشینی

Prediction and comparison of psychological health during COVID-19 among Indian population and Rajyoga meditators using machine learning algorithms

چکیده
1 مقدمه
2 سیستم های پیش بینی مبتنی بر یادگیری ماشینی
3 روش شناسی
4 نتایج
5 نتیجه گیری
منابع

چکیده
یکی از نگرانی های مهم در سرتاسر نقاط دنیا فراهم کردن مراقبت سلامت روان برای افرادی است که از اختلالات روانی رنج می برند. روان شناسی دیجیتال تاثیرات مثبتی زیادی در طول همه گیری ویروس کووید-19 به دنبال داشته است. برای مثال، روان شناسی دیجیتال میتواند افت سلامت روانی افراد و بروز مشکلات شدید مرتبط با بهداشت روانی را در مراحل اولیه پیش بینی و شناسایی کند. در نتیجه، در این مطالعه به دنبال شناسایی کردن افرادی هستیم که احتمال بروز مشکلات روانی در بین آن ها در طول دوران همه گیری بالاتر است. در راستای دست یابی به این هدف، در مطالعه خود برداشت های افراد مراقبه کننده راجا یوگا در مورد تاثیرات روانی دوران همه گیری و همچنین سطوح اضطراب، استرس و افسردگی آن ها را با دیگر افراد جامعه، مقایسه خواهیم کرد. علاوه براین، در این مطالعه با بهره گرفتن از الگوریتم های یادگیری ماشینی و داده نظرسنجی های آنلاین اجرا شده در بین افراد مراقبه کننده راجا یوگا و جمعیت عمومی تلاش میکنیم که اختلال های سلامت روان از جمله استرس، اضطراب و افسردگی را پیش بینی کنیم. در این مطالعه ما از الگوریتم های درخت تصمیم، جنگل تصادفی، بیز ساده، بردار پشتیبانی و همچنین الگوریتم k-نزدیک ترین همسایه برای پیش بینی کردن استفاده کردیم، زیرا این الگوریتم ها دقت بالاتری در پیش بینی اختلالات روانی به نمایش گذاشته اند. در بین این الگوریتم ها مشاهده کردیم که الگوریتم بردار پشتیبانی بالاترین دقت را برای داده ما تولید می کند. علاوه براین، الگوریتم بردار پشتیبانی بالاترین نمره F1 را نیز تولید کرده است. 

2- سیستم های پیش بینی مبتنی بر یادگیری ماشینی
در این بخش در مورد نحوه کاربرد تکنیک های یادگیری ماشینی هوش مصنوعی در سیستم های بهداشت، بحث خواهیم کرد. این سیستم های پیش بینی برای تشخیص بیماری و ارزیابی بهداشت روان خلق شده اند.

1-2 پیش بینی بیماری
ژونگ و شیائو با بهره برداری از الگوریتم های یادگیری عمیق و گره همجوشی اصلاح شده توانستند یک سیستم ایده آل برای بهبود پیش بینی سلامت روان خلق کنند [15]. گره همجوشی در واقع الگویی برای ترکیب کردن اطلاعات در راستای خلق سیستم های پیش بینی بیماری و سلامت روان است. در صورتی که ما از یادگیری عمیق در کنار گره های همجوشی استفاده کنیم، می توان پیش بینی های دقیق بر مبنای حجم بزرگی از داده های سلامت تولید کرد. دقت مدل همجوشی پیشنهاد شده در تشخیص بیماری های مختلف تقریبا برابر با 73.21 درصد خواهد بود.

آمبیگا و همکارانش سیستم هوشمند پیش بینی سلامت را خلق کردند که عیب های سیستم قبلی را بر طرف می کند [16]. این سیستم یک معاینه پایه بر روی بیمار انجام می دهد و سپس بیماری های احتمالی در افراد را حدس می زند. این سیستم هوشمند در ابتدا سوالاتی در مورد علائم بیمار می پرسد. در صورتی که این سیستم بتواند بیماری فرد را صحیح تشخیص دهد، در ادامه یکی از دکترهای در دسترس در نزدیکی محل سکونت بیمار را پیشنهاد خواهد کرد. در صورتی که سیستم توانایی تشخیص مشکل فرد را نداشته باشد، مجموعه ای از سوالات را از بیمار می پرسد و سپس انجام آزمایش را پیشنهاد خواهد کرد. این سیستم در نهایت نتیجه تشخیص خود را بر مبنای مجموعه ای از داده های جمع آوری شده در گذشته ، ارائه خواهد کرد. سیستم هوشمند پیش بینی سلامت بر مبنای پایگاه داده اسناد پزشکی چندین بیمار عمل می کند. آقای داهیواد و همکارانش تکنیکی برای برای پیش بینی کردن بیماری ها بر اساس علائم افراد ارائه کردند [17]. آن ها به منظور تشخیص دقیق بیماری از الگوریتم های یادگیری ماشینی شبکه عصبی پیچشی و k-نزدیک ترین همسایه، استفاده کردند. باید اشاره کنیم که در این سیستم پیش بینی بیماری، عادات زندگی افراد و اطلاعات معاینات پزشکی آن ها در نظر گرفته میشود. در مجموع، الگوریتم شبکه عصبی پیچشی (CNN) دقت 84.5 درصد را در تشخیص بیماری های عمومی به نمایش می گذارد. این الگوریتم دقت بالاتری نسبت به تکنیک K-نزدیک ترین همسایه (KNN) دارد. علاوه براین، الگوریتم KNN نیاز زمانی و حافظه ای بیشتری نسبت به الگوریتم CNN دارد.

تأثیرات روانشناختی، آموزشی درک شده و اثر مالی همه گیری کووید۱۹ بر رضایت از زندگی دانشجویان دانشگاه یونان با توجه به سلامت روان

The effects of perceived psychological, educational, and financial impact of COVID-19 pandemic on Greek university students’ satisfaction with life through Mental Health

چکیده
1. مقدمه
2.روش
3.نتایج
4.بحث
منابع

چکیده

 پیشینه: هدف از این مطالعه فراهم ساختن مکانیزم های عملیاتی برای درک تأثیر کووید ۱۹ بر رضایت از زندگی، با توجه به سلامت ذهنی عمومی دانشجویان است

روش ها: نمونه ای شامل ۱۶۵۳نفر از دانشجویان یونانی زبان دانشگاه (که ۷۲.۴٪ آن ها خانم ها و ۶۵.۳٪ آن ها کارشناسی با میانگین سنی ۲۶.۱ ٪) بودند که پرسشنامه آنلاین شامل معیارهایی برای تأثیرات روانشناختی، آکادمیک درک شده و اثر مالی همه گیری کووید ۱۹ بر سلامت ذهنی عمومی و رضایت از زندگی را تکمیل کردند. 

نتایج: یک مدل میانجی برای آشکار ساختن این ارتباطات با در نظر گرفتن سلامت ذهنی عمومی دانشجویان به عنوان میانجی آزموده شد. یافته ها اثبات می کنند که تأثیرات قابل توجه مستقیم درک شده کووید ۱۹ بر وضعیت مالی شرکت کنندگان وجود دارد که بر رضایت از زندگی آن ها  مؤثر بوده و تأثیرات غیر مستقیم درک شده کووید ۱۹ بر وضعیت مالی و عملکرد آکادمیک به ترتیب وجود دارد که بر رضایت از زندگی با توجه به سلامت روان عمومی مؤثر بوده است. 

محدودیت ها: طرح مقطعی مطالعه، خودگزارش دهی داده و نمونه گیری گلوله برفی. 

نتیجه گیری: یافته ها، بر درک ما از ارتباط بین تأثیر درک شده کووید ۱۹ بر رضایت از زندگی میان دانشجویان دانشگاه می افزاید و نقش حیاتی سلامت ذهنی عمومی را در میانجی گری روابط روشن می کنند. هدف گذاری عواملی که سلامت ذهنی عمومی را تحت تأثیر قرار می دهند، می تواند به کاهش مشکلات احتمالی کمک کند، هم چنین در یافتن راه هایی برای بهبود بهزیستی و سلامت ذهنی، تأثیر گذار باشد.

تأثیر درک شده کووید۱۹ بر رضایت از زندگی دانشجویان دانشگاه
     آنطور که گزارش شده است، دانشجو بودن، به عنوان یک عامل ریسک با اهمیت برای مشکلات نامطلوب سلامت روانی و تأثیر منفی بر بهزیستی روانی در مقایسه با سایر گروه های سنی در طول شیوع این همه گیری بوده است(lei et al,2020). به عنوان مثال: یک مطالعه انجام شده درباره مسائل سلامت روانی عمومی در طول همه گیری کووید۱۹ گزارش داده است که نرخ بالایی از استرس حاد، افسردگی و اضطراب در میان دانشجویان دانشگاه چین وجود دارد (Ma et al, 2020). در همین راستا مطالعه در مورد اثر همه گیری بر سلامت روانی دانشجویان دانشگاه ایتالیا آشکار کرده است که آن ها از اینکه قادر نیستند حضور فیزیکی در کلاس های دانشگاهیشان داشته باشند و هم کلاسی هایشان را ملاقات کنند، مضطرب و ناراحت هستند و احساس بدبختی دارند (Villani et al,2021). یافتن دانشجویانی که احتمالاَ به دلیل تعطیلی دانشگاه ها، لغو رویدادهای اجتماعی، اثربخشی پایین دوره های آنلاین و موکول کردن امتحانات به بعد دچار مشکلات روانی شده اند، آسان است(Cao et al., 2020).

     این موضوع می تواند توسط اهمیت زیادی که جوانان و بزرگسالان برای شرکت در فعالیت های اجتماعی به ویژه با گروه هم سالان خود دارند و مجبور شدند به دلیل اقدامات ریاضتی کووید۱۹ از آن صرف نظر کنند، توجیه شود. تحقیقات بیشتر در مورد اینکه چطور دانشجویان دانشگاه تحت تأثیر اقدامات ریاضتی کووید ۱۹ قرار گرفته اند و عملکرد آکادمیک آن ها در بیشتر بخش ها بنابر این اضطراب، کاهش یافته است، انجام شده اند(Frazier et al., 2019). کاهش دستاوردهای آکادمیک دانشجویان می تواند به دلیل دانش فنی و پشتیبانی و تجهیزات ناکافی در منزل به دلیل حضور آنلاین در کلاس ها یا دشواری/ ناتوانی در تمرکز بر موضوع یا درک مطالب تدریس شده باشد. به علاوه، هم چنین این موضوع می تواند اینگونه مورد بحث قرار گیرد؛ از آنجا که دانشجویان دانشگاه یک گروه اجتماعی ویژه با عادت های زندگی فعال مبتنی بر ارتباطات و تماس ها، فعالیت های دانشگاهی و فیزیکی، سفر و دورهمی ها هستند، اقدامات ریاضیتی همه گیری اثر قابل توجهی بر سبک زندگی ها آن ها داشته و تأثیر ناخوشایندی بر بهزیستی روانی و عملکرد دانشگاهی آن ها دارد.

تجربه واقعی استفاده از آزمایش فارماکوژنومیک ترکیبی در کودکان و نوجوانان دچار افسردگی و اضطراب

Real-world experience of using combinatorial pharmacogenomic test in children and adolescents with depression and anxiety

چکیده
1 مقدمه
2 مواد و روش ها
2-1 جمعیت مطالعه و گردآوری داده
2-2 تحلیل داده ها
3 نتایج
4 بحث
منابع

چکیده

هدف: ارزیابی تأثیر واقعی استفاده از یک آزمایش فارماکوژنومیک ترکیبی (CPGx) تجاری بر مدیریت دارو و پیامدهای بالینی در کودکان و نوجوانانی که در یک طبابت روانپزشکی مراقبت ثالثیه مورد درمان واقع شدند.

روش ها: یک مطالعه ی همگروهی گذشته نگر با استفاده از یک پایگاه داده ی آینده نگر از بیمارانی که آزمایش CPGx بر روی آنان انجام می شد، اجرا گردید. تنها بیمارانی برخوردار از داده های بالینی در هنگام صدور دستور آزمایش CPGx (پیش از خط مبنا)، ملاقات برای تغییر داروی احتمالی (خط مبنا)، و ملاقات پیگیری 8 هفته پس از درمان (پس از خط مبنا) گنجانده شدند. نمرات تأثیر کلی بالینی (CGI) به ازای هر ملاقات محاسبه شد. تحلیل های آماری مناسب، ازجمله آزمون تی یک نمونه ای، آزمون تی زوجی، و آزمون مربع کا، انجام شد.

نتایج: بر پایه ی معیارهای ورود به مطالعه، 281 نفر (9/75 درصد) از مجموع 370 بیمار با آزمایش CPGx لحاظ شدند. میانگین سنی آنان برابر با 5/4 ± 8/15 سال (111 زن؛ 5/39 درصد) بود. میانگین شمار داروها در ملاقات پس از خط مبنا به طور چشمگیری به 2/1±4/2 افزایش یافت (t(280)=8.34، p<0.001). داروهایی برای 123 بیمار (7/43 درصد) افزوده شد، برای 92 بیمار (7/32 درصد) تغییر دارو انجام گرفت، و بقیه بدون تغییر باقی ماندند. هیچ ارتباط معنی داری میان عوارض مضر مرتبط با دارو و گروه تغییر داروی روانگردان رخ نداد (p=0.27). جمعیت مطالعه یک بهبودی معنی دار (p<0.001) را از نظر شدت تأثیر کلی بالینی، اثربخشی، و شاخص های بهبودی کلی نشان داد.

نتیجه گیری: در تجربه ی ما پیرامون استفاده از آزمایش CPGx در یک همگروه بزرگ از کودکان و نوجوانان طی یک طبابت بالینی رویه ای، برای سه چهارم از آنان تغییر دارو انجام شد. افزون بر این، ما یک بهبودی در پیامدهای بالینی بدون عوارض مضر تأثیرگذار مشاهده کردیم. در حالی که نقش قضاوت بالینی در تغییرات دارو در همگروه ما محتمل است، CPGx ممکن است مکملی برای تصمیم گیری بالینی باشد. با وجود این، بهترین استفاده و فایده ی CPGx در طبابت بالینی رویه ای نیازمند بررسی بیش تر است.

4 بحث

ما یکی از بزرگ ترین تجربیات واقعی استفاده از آزمون CPGx در نزدیک به 300 بیمار مشاهده شده در درمانگاه های روانپزشکی کودکان و نوجوانان و در یک مرکز مراقبت های ثالثیه را ارائه می کنیم. جمعیت مطالعه یک بهبودی کلی از نظر پیامدهای بالینی پس از تغییرات دارویی بر مبنای نتایج آزمون CPGx را نشان داد بدون این که افزایش معنی-داری در عوارض مضر رخ دهد. این یافته با یک فراتحلیل انجام شده بر روی 1556 بزرگسال (18 ≤ سال) قابل قیاس است که نتیجه گیری آن از این قرار بود که مراقبت هدایت شده با CPGx پیامدها در میان بیمارانی دچار اختلال افسردگی اساسی را بهبود می دهد (براون و همکاران، 2020).

Abstract

Objective To evaluate the real-world impact of using a commercially available combinatorial pharmacogenomic (CPGx) test on medication management and clinical outcomes in children and adolescents treated at a tertiary care psychiatry practice.

Methods A retrospective cohort study using our prospectively maintained database of patients undergoing CPGx testing was performed. Only patients with clinical data at the time of ordering CPGx test (pre-baseline), potential medication change visit (baseline) and 8-weeks follow-up (post-baseline) visit were included. Clinical Global Impression (CGI) scores for each visit were calculated. Appropriate statistical analysis, including one-sample t-test, paired t-test and Chi-square test was performed.

Results Based on the inclusion criteria, 281 (75.9%) of the 370 patients with CPGx testing were included. Their mean age was 15.8 ± 4.5 years (111 females; 39.5%). The average number of medications significantly increased to 2.4 ± 1.2 on the post-baseline visit [t(280) = 8.34, p < 0.001). Medications were added in 123 (43.7%), replaced in 92 (32.7%) patients and remained unchanged in rest. There was no significant association between medication-related adverse effects and psychotropic medication change group (p = 0.27). The study population showed a significant improvement (p < 0.001) in the CGI severity, efficacy, and global improvement indices.

Conclusion In our experience of using CPGx test in a large cohort of children and adolescents during routine clinical practice, three-quarter of them underwent medication change. Additionally, we noted an improvement in clinical outcomes without impacting adverse effects. While the role of clinical judgement in medication changes in our cohort is likely, CPGx may supplement clinical decision making. However, the best use and benefit of CPGx in routine clinical practice needs further investigation.

4 Discussion

We present one of the largest, real-world experience of the use of CPGx test in close to 300 patients seen in child and adolescent psychiatry clinics at a tertiary care center. The study population showed an overall improvement in clinical outcomes after changes in medication based on the results of CPGx testing without a significant increase in adverse effects. This is comparable to a recent meta-analysis of 1556 adults (≥18 years), which concluded that CPGx guided care improves outcomes among patients with major depressive disorder (Brown et al., 2020).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تجربه واقعی استفاده از آزمایش فارماکوژنومیک ترکیبی در کودکان و نوجوانان دچار افسردگی و اضطراب

Real-world experience of using combinatorial pharmacogenomic test in children and adolescents with depression and anxiety

بهبود سلامت روانی والدین و مهارت های عمومی فرزندان به واسطه گردشگری خانوادگی

Family tourism improves parents’ well-being and children’s generic skills

چکیده
1 مقدمه
2 روش
1-2 شرکت کنندگان و روند بررسی
2-2 اندازه گیری ها
3 نتایج
1-3 مشخصات گردشگری خانوادگی
2-3 اعتبارسنجی مقیاس ها و همبستگی نتایج
3-3 مزایای گردشگری خانوادگی برای سلامت روان والدین و مهارت های عمومی کودکان
4 بحث
5 نتیجه گیری
6 اهمیت پژوهش
منابع

چکیده

گردشگری خانوادگی در سالیان اخیر توجه محققان بسیاری را به خود جلب کرده است اما بررسی های طولی اندکی مزایای روانشناختی آن را ارزیابی کرده اند. به همین دلیل این پژوهش از یک طرح پیش آزمون-پس آزمون برای بررسی اثرات مثبت گردشگری خانوادگی روی سلامت روان والدین و مهارت های عمومی فرزندان آنها استفاده می کند. ما داده های خود را از 217 خانواده گردآوری کردیم که کودکان آنها در مقطع ابتدایی تحصیل می کردند و با هم به تعطیلات خانوادگی رفته بودند. پرسش نامه هایی را به والدین و کودکان آنها دادیم تا پر کنند. نتایج نشان داد که سلامت روان والدین و مهارت های عمومی کودکان پس از گردشگری خانوادگی نسبت به قبل از آن بهتر شده بود. علاوه بر این، یک تجربه گردشگری به یادماندنی و مهارت افزایی از طریق گردشگری خانوادگی رابطه مثبتی با تغییرات بوجود آمده در سلامت روان والدین از این طریق داشت. یافته های ما اهمیت درنظر داشتن دیدگاه های مختلف اعضای خانواده را نشان می داد و مزایای تعامل آنها با هم را نیز شناسایی کرد.

1مقدمه

گردشگری خانوادگی توجه محققان و صنعت گردشگری را به خود جلب کرده است (برای نمونه، دورکو و پتریک 2013؛ لهتو، چوی، لین و مک درمید 2009؛ لی، لهتو و لی 2020؛ اسچانزل، ییمان و بکر 2012). طبق نظرسنجی “روندهای مسافرت خانوادگی 2018” آگودا (2018)، بازار گردشگری خانوادگی خصوصا در کشورهای آسیایی رونق چشمگیری یافته است. برای مثال، نظرسنجی گردشگری ملی 2018 ژاپن نشان داد که گردشگری خانوادگی یکی از مهم ترین انواع مسافرت است که 64/19 درصد از گردشگری داخلی و 06/30 درصد از گردشگری خارجی را در بین ساکنان ژاپنی به خود اختصاص داده است (آژانس گردشگری ژاپن، 2020). علاوه بر این، بسیاری از آژانس های مسافرتی یک بسته مسافرتی را تحت عنوان tabi-iku ارائه می دهند که نوعی گردشگری خانوادگی با هدف رشد فردی کودکان است که در بین خانواده های ژاپنی محبوبیت خاصی پیدا کرده است (موریشیتا 2013). از این رو به پژوهش هایی نیاز داریم که گردشگری خانوادگی را بیشتر بررسی کنند تا درک ما از این موضوع بیشتر شود.

Abstract

Family tourism has gained increased attention from researchers in recent years; however, few longitudinal studies have examined the psychological benefits of family tourism. Therefore, this study employed a pretest-posttest design to examine the beneficial effects of family tourism on parents’ well-being and their children’s generic skills. We collected data from 217 families with elementary school children who went on family holidays, administering questionnaires to both parents and children. The results showed that parents’ well-being and children’s generic skills increased from before to after the family tourism experience. Moreover, a memorable tourism experience and children’s skill development through family tourism were positively associated with changes in parents’ well-being through family tourism. Our findings highlight the importance of considering multiple perspectives from family members and identify the benefits of their interactions.

1 Introduction

Family tourism has gained increasing attention from researchers as well as the tourism industry (e.g., Durko & Petrick, 2013; Lehto, Choi, Lin, & MacDermid, 2009; Li, Lehto, & Li, 2020; Schanzel, ¨ Yeoman, & Backer, 2012). According to Agoda’s “Family Travel Trends 2018” survey (2018), the market for family tourism has increased, especially in Asian countries. For example, Japan’s 2018 National Tourism Survey showed that family tourism is one of the most popular types of travel, comprising 19.64% of domestic tourism and 36.06% of overseas tourism among Japanese residents (Japan Tourism Agency, 2020). Moreover, many travel agencies developed a package tour called tabi-iku, a form of family tourism aimed at promoting children’s personal development, that is gaining popularity among Japanese families (Morishita, 2013). Thus, research that investigates family tourism to increase the understanding of the family tourism market is needed.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بهبود سلامت روانی والدین و مهارت های عمومی فرزندان به واسطه گردشگری خانوادگی

Family tourism improves parents’ well-being and children’s generic skills

تأثیر گزارش های سلامت روان پزشکی قانونی بر تصمیم گیری درباره گناهکاری در هلند: یک رویکرد آزمایشی

The effects of forensic mental health reports on decisions about guilt in the Netherlands: An experimental approach

چکیده

1- مقدمه

1-1 نظریه

1-2 پژوهش های پیشین

1-3 مطالعه ی کنونی

2- روش

2-1 شرکت کنندگان و رویه

2-2 مواد و مقیاس ها

2.2.1 وینیت

2-3 طراحی

2-4 پرسشنامه

2-5 تحلیل ها

3- نتایج

3-1 تحلیل های توصیفی و مقدماتی

3-2 فرضیه ی 1: تأثیر وجود یک گزارش FMHR

3-2-1 رأی

3-2-2 ارزیابی گناهکاری

3-2-3 ارزیابی شواهد

3-3 فرضیه ی 2: تأثیر اطلاعات درباره ی یک اختلال

3-3-1 رأی

3-3-2 ارزیابی گناهکاری

3-3-3 ارزیابی شواهد

3-4 فرضیه ی 3: تأثیرات نوع اختلال

3-4-1 رأی

3-4-2 ارزیابی گناهکاری

3-4-3 ارزیابی شواهد

4- بحث

4-1 محدودیت ها و نقاط قوت مطالعه

4-2 دلالت ها

4-3 نتیجه گیری

منابع

چکیده

در کشور هلند در تقریباً 30 درصد از پرونده های جنایی جدی تر، یک گزارش سلامت روان پزشکی قانونیِ پیش-دادگاهی (FMHR) درخواست می شود تا دادگاه آگاه شود که آیا یک اختلال روانی در زمان جرم وجود داشته یا خیر، آیا این اختلال بر رفتار و تصمیم گیری در زمان جرم تأثیر گذاشته یا خیر، و چگونه این اختلال ممکن است بر رفتار (جنایی) آینده تأثیر بگذارد. اطلاعات درباره ی اختلال های روانی یا خطر ضمن آگاهی بخش بودن برای تصمیم-های محکومیت، برای این پرسش که آیا متهم مرتکب جرم مورد نظر شده یا خیر، بی ربط است. اما بر مبنای نظریه ی ارزیابی و یکپارچه سازی روان شناسی شناختی، ما این فرضیه را پیش نهادیم که اطلاعات ارائه شده در گزارش FMHR بر ارزیابی شواهد و نیز تصمیم نهایی درباره ی گناهکاری تأثیر خواهد گذاشت. ما با استفاده از یک مطالعه ی آزمایشی در میان 200 دانشجوی حقوق و جرم شناسی با دستکاری وجود و محتوای یک گزارش FMHR، دریافتیم که وجود یک گزارش FMHR بر تصمیم ها درباره ی گناهکاری تأثیر عمده ای می گذارد. نسبت آرای گناهکاری برای زمانی که یک گزارش FMHR وجود داشت در مقایسه با زمانی که این گزارش وجود نداشت، تقریباً 20 درصد افزایش یافت، بدون توجه به نوع اختلال (اسکیزوفرنی یا اختلال شخصیتی) یا سطح خطر تکرار جرم (بالا یا پایین) موجود در گزارش. ما برای فرضیه ی خودمان مبنی بر این که این تأثیر را می توان بر اساس همسان سازی دیگر شواهد موجود توضیح داد، شواهد تأییدکننده ای نیافتیم. دلالت هایی برای پژوهش بیش تر مورد بحث قرار می گیرند.

1- مقدمه

افراد دچار بیمار روانی در نظام عدالت کیفری بیش از اندازه تظاهر می یابند و بیماری روانی بیش تر در میان زندانیان رایج تر است تا در میان جمعیت عامه (فاضل و دانش، 2002؛ فاضل، هایس، بارتلاس، کاریچی و ترستمن، 2016). برای نمونه، در ایالات متحده، افراد دچار بیماری روانی بیش تر در بازداشتگاه نگهداری می شوند تا این که در بیمارستان های سلامت روان یا درمانگاه ها بستری شوند (فولر توری، کنارد، اسلینگر، لامب و پاوی، 2010). از همین رو، افراد دچار بیماری روانی در روال های کیفری عمیقاً شایع هستند و اطلاعات پیرامون بیماری روانی می تواند نقش مهمی در دادرسی های کیفری ایفا کند. در هلند، در تقریباً 30 درصد از پرونده های کیفری جدی تر، یک گزارش سلامت روان پزشکی قانونی پیش دادگاهی (FMHR) درخواست می شود تا دادگاه آگاهی بیش تری پیدا کند (Nederlands Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie, 2020;Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie, 2013). کارشناسان سلامت روان پزشکی قانونی ارزیابی می کنند که آیا یک اختلال روانی در زمان جرم وجود داشته یا خیر، آیا این اختلال بر رفتار و تصمیم گیری در زمان جرم تأثیر داشته یا خیر، و این که چگونه این اختلال ممکن است بر رفتار (کیفری) آینده تأثیر بگذارد. این ارزیابی منجر به توصیه درباره ی مسئولیت کیفری می شود  (سه سطح یا درجه: عدم مسئولیت، مسئولیت جزئی، مسئولیت کامل)، امری که دلالت بر خطر تکرار جرم و توصیه درباره ی تدابیر درمانی احتمالی دارد (برای نمونه، هاملین و وان در وولف، 2018؛ برای مشاهده ی نگاهی اجمالی به زبان انگلیسی بر این ارزیابی، بنگرید به اثر کوتاردت، 2010 ؛ ون مارلی، مویس و ون در وولف، 2013).

4-3 نتیجه گیری

ما تشریح کردیم که وجود صرف یک گزارش FMHR، صرف نظر از محتوای آن، می تواند باعث سوگیری در تصمیم ها به سود گناهکاری شود. این سوگیری ضمنی نیازمند پژوهش بیش تر درباره ی سازوکار شناختی زیربنایی آن و نیز درباره ی تعمیم پذیری به دیگر انواع اختلال، انواع جرم و صلاحیت قضایی است. از آنجا که افراد دچار بیماری روانی به کرات در روال های کیفری حضور دارند، پژوهش هایی لازم است تا ابعاد تأثیرات بالقوه ی سوگیری ناشی از یک گزارش FMHR بر تصمیم ها درباره ی گناهکاری تعیین شود و بدین وسیله بینش بیش تری درباره ی عواملی که در این تصمیم ها دخیل هستند، به دست آید. این امر برای پیشگیری از محکومیت های نادرست و افزایش مشروعیت و اعتبار تصمیم گیری حقوقی، مهم است.

Abstract

In the Netherlands, in approximately 30% of the more serious criminal cases, a pretrial forensic mental health report (FMHR) is requested to inform the court whether a mental disorder was present at the time of alleged crime, whether this disorder affected behavior and decision-making at the time of the offense and how this disorder may affect future (criminal) behavior. While informative for sentencing decisions, information about mental disorders or risk is irrelevant for the question whether the defendant committed the alleged crime. Yet based on cognitive psychological theory of evidence evaluation and integration, we hypothesized that information in an FMHR would affect the evaluation of evidence as well as the ultimate decision about guilt. Using an experimental vignette study among 200 law and criminology students with manipulation of the presence and content of an FMHR, we found a main effect of the presence of an FMHR report on decisions about guilt. The proportion of guilty verdicts increased with almost 20% when an FMHR was present compared to when this report was absent, irrespective of the type of disorder (schizophrenia or personality disorder) or level of recidivism risk (low or high) present in the report. We did not find support for our hypothesis that this effect could be explained by assimilation of other available evidence. Implications for further research and practice are discussed.

1. Introduction

Mentally ill people are overrepresented in the criminal justice system and mental illness is more prevalent among prisoners than in the general population (Fazel & Danesh, 2002; Fazel, Hayes, Bartellas, Clerici, & Trestman, 2016). In the United States, for instance, more mentally ill individuals are detained than admitted to mental health hospitals or treatment facilities (Fuller Torrey, Kennard, Eslinger, Lamb, & Pavie, 2010). Consequently, people with mental illness are profoundly prevalent in criminal procedures and information regarding mental illness can have a significant role in criminal trials. In the Netherlands, in approximately 30% of the more serious criminal cases, a pretrial forensic mental health report (FMHR) is requested to inform the court (Nederlands Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie, 2020; Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie, 2013). Forensic mental health experts evaluate whether a mental disorder was present at the time of the alleged crime, whether this disorder affected behavior and decisionmaking at the time of the offense and how this disorder may affect future (criminal) behavior. This evaluation results in advice on criminal responsibility1 (three degrees: no responsibility, diminished responsibility, full responsibility), an indication of recidivism risk and advice on possible treatment measures (e.g. Hummelen & van der Wolf, 2018; see Koenraadt, 2010 for an English overview of this evaluation; van Marle, Mevis, & van der Wolf, 2013).

4.3. Conclusion

We demonstrated that the mere presence of an FMHR, regardless of its content, can bias decisions in favor of guilt. This implicit bias requires further research into its underlying cognitive mechanisms as well as into the generalizability to other types of disorders, types of crime and jurisdictions. Since people with mental illness are frequently present in criminal procedures, research is necessary to determine the extent of potential effects of bias by an FMHR on decisions about guilt to gain more insight in factors that are relevant in these decisions. This is important to prevent wrongful convictions and increase legitimacy and credibility of judicial decision-making.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تأثیر گزارش های سلامت روان پزشکی قانونی بر تصمیم گیری درباره گناهکاری در هلند: یک رویکرد آزمایشی

The effects of forensic mental health reports on decisions about guilt in the Netherlands: An experimental approach

رفتاردرمانی شناختی (CBT): استراتژی جهت مقابله با اضطراب ناشی از بیماری همه گیر

Cognitive Behavioural Therapy: A Strategy to Address PandemicInduced Anxiety

چکیده

پیش زمینه

ویژگی های بالینیِ اضطراب ناشی از قرنطینه

رفتار درمانی شناختی(CBT) به منظور کاهش علائم و ایجاد تاب آوری

کاربرد عملیِ رفتار درمانیِ شناختی

نقش پرستاران متخصص(NP)

نتیجه گیری

منابع

چکیده
مشکلات مربوط به سلامت روان در خلالِ همه¬گیری بیماری COVID-19 به سبب انزوای اجتماعی، محرومیت افراد از برخی نیازهای اولیه، عدم¬ثبات مالی، و ترس از ویروس، افزایش یافته¬است. اختلالات روانی و بیماری¬های مزمن نسبت به گذشته تشدید شده و نمونه¬های جدیدی از اضطراب و افسردگی در حال افزایش است. رفتار درمانی شناختی(CBT)، تکنیکی بسیار انعطاف¬پذیر است که برای مدیریت مجموعه¬ای از بیماری¬های روانی، بکارگرفته می¬شود. رفتار درمانی شناختی احتمالاً در شرایط انزوای اجتماعی و ارائۀ از راه¬ دور مراقبت¬های بهداشتی، از مزایای ویژه¬ای برخوردار است. این گزارش، به نقش حیاتیِ پرستاران متخصص در جهت¬دهیِ موثر CBT به منظور بهبود سلامت روان می¬پردازد.

ویژگی های بالینیِ اضطراب ناشی از قرنطینه
     قرنطینه های اجتماعی گسترده و عدم قطعیت ها دربارۀ میزان گسترش COVID-19، تاب آوری افراد و توانایی آن ها برای مدیریت شرایط استرس زا را کاهش داد. احساس ترس و اضطراب، واکنش عادیِ بدن انسان به شرایط ناشی از همه گیریِ بیماری است. افرادی که دارای قابلیت تاب آوری بالایی بوده و از لحاظ جسمی و فیزیکی سلامت هستند، بهتر می توانند استرس های ایجاد شده در زندگی را مدیریت کرده و ممکن است قادر باشند پس از دوران همه گیری، بدون آسیبِ روحی و یا با حداقل آسیب به زندگی عادیِ بازگردند5,6,12-15. با این حال، تهدیدات این بیماریِ همه گیر برای ایمنی افراد، میزان تحمل و توانایی آن ها را برای مقابله با این بیماری به طور چشمگیری تضعیف کرده است. همه گیریِ بیماریِ COVID-19، سبب ایجاد سطوح بالایی از اضطراب، احساس عدم امنیت جسمانی و احساسی، و بیم و هراس ناشی از پیامدهای مورد انتظار، ناخواسته و یا نامطلوبِ همه گیری، شد13. به علاوه، پژوهش های صورت گرفته نشان می دهند که مشکلات ناشی از قرنطینه، ممکن است تا سه سال ادامه پیدا کند8,12,13.

      مردم، تشدید علائم اضطراب، کاهش عملکرد کاری، بدتر شدنِ شرایط سلامت روان، افزایش ترس و وحشت، اختلال در تمرکز، همچنین افزایش بی خوابی، بداخلاقی، و انزوا را گزارش کردند8,9,12,13. به روزرسانی مداوم اطلاعات در شبکه های اجتماعی سبب افزایش اضطراب و استرس و همچنین کاهش توانایی افراد برای مواجه موثر روزانه با این بیماری شد8,9,12,13.

     افراد مسن، کودکان، کادر درمان، افراد با سابقۀ اختلال روانی، و کسانی که در شرایط قرنظینه دسترسی محدودی به خدمات حمایتیِ سلامت روان داشتند، عمیقاً تحت تاثیر همه گیری بیماری و انزوای اجتماعی متعاقب آن قرار گرفتند.6,7,9,10,14,15 اختلال در ارائۀ خدمات مربوط به سلامت، سبب بدتر کردن شرایط بدِ موجود برای افراد مسن شد.7,12 کادر درمان و ارائه دهنگان خدمات بهداشتی نیز پیامد های ناشی از همه گیری مانند استرس ناشی از کار، ساعات کاریِ طولانی، ترس از ابتلا و انتقال ویروس، تاثیرات روزانه به دلیل کار با بیمارن مبتلا به این ویروس، و مشکلات روانیِ مرتبط با موقعیت های مرگ و زندگی، را تجربه کرده اند.6,9-12 به منظور جلوگیری از آسیب رساندن افراد به خود در نتیجۀ محدودیت های این بیماریِ همه گیر، شناسایی و ارزیابیِ جمعیت آسیب پذیر که سابقۀ بیماری های جسمی و روانی داشته و همچنین کسانی که به مراقبت های بهداشتی مناسب دسترسی ندارند، توسط پرستاران متخصص لازم و ضروری است.

روند نشریات در رابطه با اسکیزوفرنی، سلامت روان، و افسردگی در طی کووید-19

Publication trends related to schizophrenia, mental health, and depression during COVID-19

چکیده

1 مقدمه

2 روش

3 نتایج و بحث

4 نتیجه گیری

منابع

چکیده

     هدف این مقاله، تجزیه و تحلیل روند نشریات در رابطه با اسکیزوفرنی، سلامت روان و افسردگی در طی کووید-19 در مجله روانپزشکی آسیا است. در سال 2020، 576 مقاله با استفاده از تجزیه و تحلیل کتاب سنجی از scopus.com شناسایی شدند. بر اساس نتایج، هند و پس از آن چین، استرالیا، بنگلادش و ژاپن بیشترین مقالات را در مورد اسکیزوفرنی، سلامت روان و افسردگی در طی کووید-19داشته است. در عین حال، بیشترین کلمات کلیدی مورد استفاده عبارت بود از اسکیزوفرنی (n=39)، کووید-19 (n=35)، سلامت روان (n=23)، افسردگی (n=22)، و نوجوانان (n=12). این موارد بیانگر روال نشریات مربوط به عناوین مورد بحث در سال 2020 است. علاوه بر این، می توان از موضوعات تحقیقاتی دیگر، مانند کیفیت زندگی، اختلال وسواس فکری-جبری، سندرم متابولیک، شیوع و بیماری روانی نیز در آینده استفاده کرد.

روش
     این تحقیق، یک مطالعه کتاب‌سنجی تحلیلی از روال نشریات مرتبط با اسکیزوفرنی، سلامت روان و افسردگی در طی کووید-19 در مجله روانپزشکی آسیا است. این موضوع در مجله روانپزشکی آسیا از پایگاه داده (http://www.scopus.com) در تاریخ 26/08/2021 به دست آمده است. سپس داده ها با اپلیکیشن Biblioshiny مبتنی بر R که به صورت رایگان از https://bibliometrix.org/ قابل دانلود است تجزیه و تحلیل شدند (Aria و Cuccurullo ، 2017). پایگاه داده مورد استفاده همچنین حاوی اطلاعات حداکثر 576 مقاله منتشر شده در سال 2020 به همراه جزئیاتی در مورد انواع مقالات 222؛ مقاله کنفرانس1؛ سرمقاله 4؛ غلط نامه 3; نامه 323; یادداشت 1؛ خلاصه 1؛ و بررسی 21 می باشد.

نتایج و بحث
تجزیه و تحلیل نمودار سه قسمتی انجام شده است: نویسنده، کشور نویسنده و کلمات کلیدی.
     شکل 1 همبستگی سه آیتم، یعنی نویسنده، کشور نویسنده، و کلمات کلیدی را با استفاده از تجزیه و تحلیل نمودار سه قسمتی نشان می دهد. ما تعداد آیتمها را 20 در نظر می گیریم، به این معنی که تمام قسمتهای عنوان شده دارای ارزش 20 هستند: 20 نویسنده، 20 کشور و 20 کلمه کلیدی. این سه عامل با روابط خاکستری ترسیم می‌شوند تا رابطه بین یک قسمت و قسمت دیگر را که با کشور نویسنده، نویسندگان و کلمات کلیدی برتر در تحقیقات شروع می‌شود، نشان دهند. تعداد مقالات مرتبط با هر عنصر با اندازه هر مستطیل در هر لیست نشان داده می شود. همچنین، سطح مرکزی (AU_CO) نقطه کانونی این طرح سه قسمتی است. در سال 2020، 5 کشور برتر نشان داده شده است که هند بیشترین مقاله را دارد و پس از آن چین، استرالیا، بنگلادش و ژاپن قرار دارند. علاوه بر این، شکل 1 5 موضوع متداول منتشر شده در مجله روانپزشکی آسیا را نشان می دهد، که شامل اسکیزوفرنی، کووید-19، افسردگی، سلامت روان و نوجوانان می باشد و هر کدام با یک مستطیل سبز رنگ (DE) نشان داده شده اند. هر چه مستطیل بزرگتر باشد، موضوعات تحقیقاتی بیشتری ظاهر می شوند؛ بدین ترتیب، این مطالعه به یک موضوع تحقیقاتی رایج پرداخته است.

سهم نویسنده
     ما 5 نویسنده برتر را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادیم تا تأثیر نویسنده، مجموع نشریات و همکاریهای نویسنده را مشخص کنیم. طبق شکل 2، Rajkumar RP با مجموع 964 استناد، مقالاتی با عنوان کووید-19 و سلامت روان در رتبه اول قرار دارد: بررسی مقالات موجود (راجکومار، 2020) نیز تأثیر قابل توجهی بر پیشبرد تحقیقات در مورد کووید-19 و سلامت روان داشت. دومین مورد استناد شده، مطالعه Roy D در مورد دانش پژوهی، نگرش ها، اضطراب و نیازهای سلامت روان ادراک شده در جمعیت هند در طی پاندمی کووید-19 (Roy و همکاران، 2020)، با 486 استناد است. مورد بعدی، Ahmed MZ با 299 استناد برای تحقیقات خود در مورد پاندمی کووید-19 در چین و مشکلات روانی مرتبط با آن است (Ahmed و همکاران، 2020). پس از آن Spoorthy MS قرار دارد که مطالعه ای در مورد مشکلات سلامت روانی که کارکنان مراقبت های بهداشتی در نتیجه پاندمی کووید-19 با آن مواجه هستند (اسپورتی، 2020) را ارائه کرده است- که این بررسی دارای 247 استناد است (Spoorthy ، 2020).