تحقیق درباره تاثیر استرس شغلی بر حواس پرتی و رفتارهای پرخطر رانندگی راکبان موتورسیکلت تحویل غذا

Investigating the Effects of Job Stress on the Distraction and Risky Driving Behaviors of Food Delivery Motorcycle Riders

چکیده
1 مقدمه
2 روش ها
3 نتایج
4 بررسی
منابع

چکیده

پیش زمینه: مسائل ایمنی شغلی مربوط به رانندگان تحویل غذا با شواهدی از افزایش تصادفات و آسیب های ترافیکی همراه با رشد سریع کسب و کار تحویل آنلاین غذا ظاهر می شود. این مقاله بر استرس شغلی سوارکاران تحویل غذا تمرکز دارد و روابط آن را با سوابق و نتایج رانندگی پر خطر بررسی می کند.
روش: داده های نظرسنجی از 279 راکب موتور سیکلت تحویل غذای تایوانی جمع آوری شده و با استفاده از تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی تجزیه و تحلیل شد.
نتایج: نتایج نشان می دهد که اضافه بار شغلی و فشار زمانی بر استرس شغلی افراد تاثیر مثبت می گذارد، در حالی که خود کار آمدی کمی استرس شغلی را کاهش می دهد. استرس شغلی به طور مثبت منجر به رفتارهای پرخطر رانندگی و حواس پرتی می شود. علاوه بر این، فشار زمانی می تواند تاثیر اضافه بار شغلی را بر استرس شغلی تقویت کند. نگرش رانندگی پرخطر همچنین می تواند تاثیر استرس شغلی بر رفتارهای خطرناک سواری و حواس پرتی را تقویت کند.
نتیجه: این مقاله مقالات مربوط به تحویل آنلاین غذا و همچنین ایمنی شغلی تحویل دهندگان غذا را بهبود می بخشد. به طور خاص، این مطالعه بینش هایی را در مورد استرس شغلی موتورسیکلت سواران تحویل غذا و اثرات ویژگی های شغلی و پیامدهای رفتاری خطرناک را فراهم می کند.

2 روش ها
1-2 شرکت کنندگان و رویه
ما از طریق یک نظر سنجی آنلاین که در نوامبر 2021 انجام شد، داده ها را از سواران موتورسیکلت تحویل غذا جمع آوری کرده ایم. توجه داشته باشید که در طول دوره نظرسنجی محدودیت های مرتبط با COVID هنوز در تایوان وجود داشت. نظرسنجی با رعایت دستورالعمل های سازمانی اجرا شد. یک آگهی مشارکت در نظرسنجی در چندین انجمن اجتماعی آنلاین مرتبط با موتورسواران تحویل غذا از طریق Facebook و LINE ارسال شد تا پاسخ دهندگان بالقوه را برای شرکت دعوت کند. یک نامه پوششی هدف تحقیقاتی پرسشنامه را بیان می کند و به شرکت کنندگان از ناشناس بودن، حق توقف شرکت در هر زمان و عدم وجود پاسخ درست و غلط اطمینان خاطر داده شد. پس از تکمیل نظرسنجی، به شرکت کنندگان یک کارت هدیه قرعه کشی به ارزش NT$100 (تقریبا 3.3 دلار آمریکا) ارائه شد.

تقریبا 10 دقیقه طول کشید تا پاسخ دهنده پرسشنامه را تکمیل کند. برای تایید روایی محتوایی پرسشنامه، پیش آزمونی با حضور 30 نفر از راکبان موتورسیکلت تحویل غذا انجام شد و بر این اساس تغییراتی در برخی عبارات صورت گرفت.

در مجموع، 315 پاسخ در نظرسنجی (SurveyCake) (سامانه ثبت و آنالیز داده ها) ثبت شد که 279 پاسخ با اطلاعات معتبر تکمیل شد. جدول1 ویژگی های جمعیت شناختی و ویژگی های کاری پاسخ دهندگان را نشان می دهد. جمعیت نمونه شامل 206 مرد و 73 زن بود. سن اکثر پاسخ دهندگان 31 الی 50 سال و پس از آن افراد 21 الی 30 سال (13%) بودند، با میانگین تجربه رانندگی 12.37 سال (انحراف معیار، SD: 7.79 ) از زمان دریافت گواهینامه رانندگی خود. اکثر پاسخ دهندگان (67%) به عنوان کارمند پاره وقت، با میانگین ساعت کار روزانه 6.32 ساعت (SD : 3.58) تجربه کاری 8.34 ماه (SD : 7.60) کار می کردند. اکثر پاسخ دهندگان (76%) گزارش کردند که هیچ تصادفی را تجربه نکرده اند.

دورکاری: اندازه‌گیری رضایت بین تعادل کار و زندگی و استرس کار در طول همه‌گیری کووید 19 در اندونزی

Work from Home: Measuring Satisfaction between Work–Life Balance and Work Stress during the COVID-19 Pandemic in Indonesia

چکیده
1 مقدمه
2 بازبینی های نظری
2.1 دورکاری
2.2 توازن بین کار و زندگی
2.3 استرس کاری
2.4 رضایت شغلی
3 روش ها ی تحقیق
4 تجزیۀ و تحلیل اطلاعات و نتایج
4.1 مدل سنجش
4.2 مدل ساختاری
4.3 ارزیابی فرضیه ها
5 مباحثه
6 نتیجه گیری
پیوست 1 (موارد نظرسنجی)
منابع

چکیده

ویروس کرونا (COVID-19) با شیوع خود در ابتدای سال 2020، شیوۀ زندگی و کار مردم و همچنین صنایع و سازمان‌های مختلف را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار داد. بسیاری از سازمان ها برای سازگاری با این تغییرات شروع به ارائه روش های جدیدی برای کارکنان خود؛ از جمله دورکاری و کار از خانه کرده اند. هدف از این مطالعه پرداختن بهتر به این موضوع با بررسی چندین عامل (مانند تعادل میان کار و زندگی ویا استرس شغلی)برای سنجش رضایت شغلی در حین کار در خانه (تحت تأثیر COVID-19 ) بود. با استفاده از یک رویکرد کمی، 472 از کارکنان در سراسر اندونزی که مجبور به دورکاری شده بودند در نظر سنجی و تحقیق طراحی شده شرکت کردند و پاسخ های آنها با استفاده از نرم افزار مدل سازی Smart-PLS تجزیه و تحلیل شد. این تحقیق نشان داد که کار در خانه، برقراری تعادل بین کار و زندگی، و استرس شغلی به طور مستقیم و غیرمستقیم تأثیر چشمگیری بر مقدار رضایت شغلی افراد دارند. دورکاری به عنوان یک نوع جدید نحوۀ کارکردن می تواند رضایت شغلی را در فضای کاری و اجتماعی فعلی برای کارکنان در اندونزی حفظ کند. به طور کلی، استفاده از دورکاری می تواند نشانۀ مثبتی باشد که باید برای سازمان مورد توجه قرار گیرد.

1 مقدمه

در اوایل سال 2020، تحت تأثیر فراگیری ویروس کرونا (COVID-19) در سراسر جهان، شوک اقتصادی و اجتماعی ایجاد شده که به طور خاص نحوه زندگی و کار مردم و نحوه عملکرد صنایع مختلف و سازمان‌ها را دچار تغییر کرد. یکی از قابل مشاهده ترین تغییرات در نتیجه همه گیری COVID-19، دورکاری و اجرایی شدن سیاست های کار از خانه در شرکت هاست (کرامر و کرامر 2020). دورکاری در ابتدا توسط سازمان جهانی بهداشت برای جلوگیری از انتشار ویروس و همچنین راه حلی برای اجرای کارها به صورت معمول پیشنهاد شد تا دولت ها و سازمان های سراسر جهان به عنوان یک نوآوری در نحوۀ کار کردن آن را بپذیرند. این پدیده به یک رویکرد کاری انعطاف پذیر اشاره دارد که توسط زمان، مکان، نحوۀ ارتباطات فنی و استفاده از اطلاعات محدود نمی شود.

6 نتیجه گیری

این مطالعه در ابتدا در جستجوی عامل تعیین کننده ایجاد تعادل کار و زندگی در اوایل پاندمی بود که در آن نیازهای نامشخص دورکاری در اندونزی به خوبی تنظیم نشده بود، نه از سوی دولت و سیاست اجرایی هر سازمان مربوطه درمورد این مفاهیم بحث نکرده بود.. مفهوم تعادل کار و زندگی به ندرت در محیط جمع گرا مورد بحث قرار می گیرد. در این مطالعه با نزدیک شدن کارکنان به خانواده، مفهوم تعادل زندگی کاری به عنوان یک علامت مثبت در نظر گرفته شد که از طرفی می تواند رضایت شغلی آنها را افزایش دهد، در حالی که از طرف دیگر استرس شغلی نقش پررنگی در وضعیت موجود ایفا میکند . استرس می تواند بر رضایت شغلی در یک محیط کاری عادی تأثیر بگذاردو در این وضعیت که کارگران مجبور به کار در خانه بودند نیز، استرس کاری بر رضایت شغلی تأثیر منفی داشت. این مطالعه برای ما روشن میکند که که اگرچه برای کارکنان اندونزیایی کار در محیط دورکاری غیرمعمول است، اما می توان برای افزایش بهره وری همچنان امیدوار بود که با همراهی سیاست های درست تحقق بیابد. این مطالعه همچنین نشان می دهد که دورکاری به عنوان جو جدید شناخته شدۀ کار برای کارکنان اندونزیایی بوده و می تواند رضایت شغلی آنها را حفظ کند. همینطور انتظار می رود که آنها به کار خود متعهد باشند و وظایف خود را انجام دهند.

Abstract

Coronavirus (COVID-19), which hit in early 2020, changed the way people live and work, and affected industries and organizations all over the world. Many organizations have begun to deliver a new way of working to adapt to these shifts effectively using teleworking or a work from home policy. The purpose of this study was to fill the gaps by investigating several potential predictors of job satisfaction during working from home from the impact of COVID-19 such as work–life balance and work stress. Using a quantitative approach, 472 workers who were forced to work from home all over Indonesia participated, and the responses were analyzed using Smart-PLS software. The study revealed that working from home, work–life balance, and work stress have a significant effect, both directly and indirectly, on job satisfaction. Working from home as a new pace of work can sustain job satisfaction as the current working atmosphere for Indonesian workers. In response to the collectivist setting, working from home can be a positive sign that needs to be paid attention to for the organization.

1 Introduction

In early 2020, the impact of coronavirus (COVID-19) spread that affected all over the world created economic and social shock, which specifically in the organization world will likely reshape the way people live and work and the way in which industries and organizations operate. One of the most observable changes as a result of the COVID19 pandemic is teleworking, telecommuting, or the working from home policy across occupations (Kramer and Kramer 2020). Teleworking was suggested by the World Health Organization to be implemented by governments and organizations around the world as a new work innovation to prevent the spread of the virus as well as a solution so that work can be performed as usual. This refers to a flexible working approach not constrained by time, place, type of technical communication, and the use of information.

6 Conclusions

This study initially focused on seeking the determinant of work–life balance in the early pandemic wherein the unclear direction of working from home in Indonesia was not regulated well, neither from the government nor the policy itself within the organization. The work–life balance concept is rarely discussed in the collectivist setting. In this study, as the workers became close with their family, the concept of work life balance was received as a positive sign, which in some areas could increase their job satisfaction, while in the other side, work stress needs to be paid attention to. Work stress can affect job satisfaction in a normal work setting; however, in this study, where workers were forced to work from home, work stress had a negative impact on job satisfaction. This study sheds light on the fact that even though it is uncommon for Indonesian workers to work in the telecommuting setting, hopes for increasing productivity are still open when it is accompanied by the right policy. The study reveals that working from home as the new climate of working for Indonesian workers can maintain their job satisfaction, and it is expected that they commit to their work and fulfill their task accomplishment.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

دورکاری: اندازه‌گیری رضایت بین تعادل کار و زندگی و استرس کار در طول همه‌گیری کووید 19 در اندونزی

Work from Home: Measuring Satisfaction between Work–Life Balance and Work Stress during the COVID-19 Pandemic in Indonesia

استرس محیط کار و مکانیزم مقابله در گروهی از صنایع خدماتی هند

Workplace stress and coping mechanism in a cohort of Indian service industry

چکیده
1 مقدمه
2 روش ها
3 نتایج
4 بحث
4.1 پیامدهای مطالعه
4.2 محدودیت ها و تحقیقات آتی
5 نتیجه گیری
منابع

چکیده

هدف مقاله حاضر بررسی درک استرس محیط کار و مکانیزم های مقابله با استرس کارکنان گروه های سنی مختلف در بخش خدمات بود. این مطالعه در ضمن به بررسی رابطه بین مکانیزم های مقابله با استرس و درک استرس محیط کار کارکنان بر اساس شواهد مبتنی بر ادبیات برای تایید نتایج می پردازد. این مطالعه به بررسی استرس محیط کار و مکانیزم های مقابله کارکنان (204 = n) سه بخش صنایع خدماتی می پردازد که به صورت تصادفی انتخاب شده اند. از آمار توصیفی، تحلیل واریانس و آزمون های تعقیبی برای بررسی سوالات تحقیق مختلف مطالعه حاضر استفاده گردید. این مطالعه در ولهه نخست برای بررسی تاثیر جنسیت، سن، سطح مدیریت و مالکیت سازمانی بر درک استرس و مکانیزم های مقابله کارکنان طراحی گردید. نتایج نشان دادند که استرس درک شده محیط کار و مکانیزم های مقابله با استرس با توجه به سن تفاوت معنی دارند دارند در حالی که سایر عوامل تفاوت های غیر معنی داری را گزارش نمودند. شگفت آنکه، کارکنان مسن نمره بالاتری را برای استفاده از مکانیزم های مقابله کسب کردند، اما استرس درک شده محیط کار آن ها در مقایسه با همتایان جوان بالا بود. این مطالعه درک استرس بالا را در کارکنان مسن به عوامل استرس زای جدید در محیط کار نسبت داده و لذا نظریه پرکاربرد تجربه را در توضیح توانایی مقابله بالای کارکنان مسن در محیط کار نفی نمودند.

1 مقدمه

استرس محیط کار مثبت مطلوب است اما استرس منفی می تواند به عواقب ناکارآمدی منتج گردد (اندرسون و پولیچ، ۲۰۰۱). بر طبق مدل کنترل نیازهای شغلی (JDC) کاراسک (۱۹۷۹)، پاسخ استرس زا نتیجۀ عدم تعادل بین نیازهای شغلی کارکنان و پتانسیل آن ها برای کنترل این امور است. از این رو، جایی که کار همزمان با نیازهای بالا و کنترل پایین همراه است، استرس شغلی یا فشار شغلی ایجاد می گردد. عوامل استرس زای شغلی درک شده در کارکنان احساس و درک ناهمخوانی بین زمان، توانایی، مهارت، یا منابع و نیازهای شغلی موجود در یک زمان مشخص است (شعیب و همکاران، ۱۹۹۰؛ لازاروس، ۱۹۹۰). رقابت شدید در دوران فعلی منجر به افزایش تعداد عوامل استرس زای شرکتی شده که توسط کارت رایت و کوپر (۱۹۹۷) در تعریف عوامل استرس زای محیط کار آتی و مدیریت استرس محیط کار پیش بینی شده است. عوامل استرس زای محیط کار شرایط بالقوه ای هستند که باعث می شوند کارکنان استرس را درک نمایند (کوتزی و دی ویلیرز، ۲۰۱۰).

5 نتیجه گیری

مطالعه حاضر با استفاده از نظرسنجی های استرس به بررسی درک استرس و استراتژی های مقابله کارکنان در گروه های مختلف سنی می پردازد. یافته ها از فرضیه پیشنهادی حمایت نکرده و تفاوت های معنی داری در درک استرس و مکانیزم های مقابله بین گروه های سنی گزارش شد. شگفت آنکه، کارکنان مسن به رغم بالاترین نمرات مقابله، درک استرس بالایی را گزارش کردند. مطالعه حاضر این مشاهدات را با تعریف عوامل استرس زای کاری جدید تبیین نموده و در نتیجه نظریه تجربه و تخصص را که در اکثر مطالعات برای تبیین مقابله با استرس در کارکنان مسن به کار می رود نفی می نماید. مطالعه حاضر بینش آموزنده ای را درباره درک استرس کارکنان گروه های مختلف سنی و مکانیزم های مقابله آن ها ارائه نموده و از مداخلات سازمانی برای حمایت از مهارت های مقابله فعال در میان کارکنان پشتیبانی می نماید. مطالعه حاضر مسیر تحقیقات آتی را برای شناسایی عوامل استرس زای کاری جدید و تاثیر آن ها بر درک استرس کارکنان هموار می سازد.

Abstract

The purpose of this paper was to explore workplace-stress perceptions and stress coping mechanisms used by employees of different age-groups in services. The study further examined the relationship between stress coping mechanisms and workplace-stress perceptions of employees, by underpinning literature-based evidences to results. The study investigated workplace-stress and coping mechanisms of randomly selected employees (n = 204) of three sectors of service industry. Descriptive statistics, analysis of variance and related post-hoc tests were used to examine different research questions in the study. The study was primarily designed to study the impact of gender, age, management level and organizational ownership on stress perceptions and coping mechanisms of employees. The results suggested that perceived workplace-stress and stress coping mechanisms differ significantly with age while other factors reported insignificant differences. Interestingly, the older employees scored high on the use of coping mechanisms but their perceived workplace-stress was also high in comparison to their younger counterparts. The study attributes high stress-perceptions in older employees to the new stressors at work, thereby negating the experience theory widely used in explaining high coping ability of older employees at work.

1 Introduction

Positive workplace-stress is desirable but negative stress can lead to dysfunctional consequences (Anderson & Pulich, 2001). According to Karasek (1979) job demandecontrol (JDC) model, stressful response is a result of imbalance between employees’ job demands and their potential to control the task. Hence, where the work is simultaneously high in demand and low in control, it would produce job stress or job strain. Perceived job stressors in employees are feelings and perceptions of disparity between available time, ability, skill, or resources and demands of the job at a given time (Shoaib et al., 2019; Lazarus, 1990). The fierce competition in the present times has led to an increased number of corporate stressors as predicted by Cartwright and Cooper (1997) in defining future workplace stressors and managing workplace stress. Workplace stressors are potential conditions that can make employees perceive stress (Coetzee & De Villiers, 2010).

5 Conclusion

Using stress surveys, this study investigated the stress perceptions and coping strategies of employees in different age groups. The findings did not support the proposed hypothesis and significant differences were reported in stress perceptions and coping mechanisms between age-categories. Surprisingly, the older employees reported high stress perceptions despite highest coping scores. The study explained these observations by defining new work-stressors thereby negating the experience and expertise theory utilized by most of the studies to explain stress coping in older employees. The study provides an informative insight into stress perceptions of employees of different age-categories and their coping mechanisms and advocates organizational interventions for supporting active-coping skills among employees. The study paves way to future research in identifying new workstressors and their influence on stress perception of employees.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

استرس محیط کار و مکانیزم مقابله در گروهی از صنایع خدماتی هند

Workplace stress and coping mechanism in a cohort of Indian service industry

اثر مکان کنترل بر استرس محل کار و رضایت شغلی: یک مطالعه آزمایشی روی کارمندان بخش خصوصی

The impact of locus of control on workplace stress and job satisfaction. A pilot study on private-sector employees

چکیده
1. مقدمه
2. سوالات تحقیق
3. اهداف
4. فرضیه ها
5. روش شناسی
6. ابزار مورد استفاده
7. متغیر های تحقیق
8. نتایج& بحث
9. نتیجه گیری
منابع

چکیده

تحقیق اخیر یک تلاش برای بررسی نقش مکان کنترل بر استرس کار و رضایت شغلی بود. برای گردآوری داده ها، شرکت کنندگان به صورت هدفمند انتخاب شدند. تعداد نهایی 65 شرکت کننده انتخاب شدند. مکان کار برای مقیاس کنترل معرفی شده توسط پائول.ای. اسپکتور، تحقیق انجام شده در مورد رضایت شغلی توسط پائول.ای. اسپکتور و تحقیق مرتبط با استرس کار انجام شده توسط موسسه آمریکائی استرس برای این تحقیق مورد استفاده قرار گرفته اند. یافته ها دلالت بر این دارند که اختلاف قابل توجهی در مکان کنترل کار، رضایت شغلی و استرس کار مرتبط با جنسیت وجود ندارد. مشخص شد که احتمال رضایت شغلی در افراد دارای مکان کنترل درونی بیشتر می باشد. داده ها با استفاده از میانگین، انحراف از مقیاس، تی تست مستقل و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شدند. همچنین نتایج نشان داد که مکان کنترل کار و استرس کار دارای همبستگی مثبت هستند و مکان کنترل کار و رضایت شغلی همبستگی منفی دارند. استرس کار و رضایت شغلی نیز همبستگی منفی دارند.

1- مقدمه

امروزه استرس کار به عنوان تیتر اخبار و مباحث جدید روز شده است. این مفهوم یک پدیده جهانی از شیوه زندگی معاصر است که مبحث ما از آن مستثنی نیست. تحقیقات مختلف نشان می دهند که شدت استرس شغلی می تواند به سلامت فیزیکی و ذهنی کارکنان صدمه وارد کند و در نهایت منجر به بازده، رضایت شغلی و سلامت کمتر کارکنان شود. نمی توان استرس کار در داخل شرکت را نادیده گرفت. تحقیق انجام شده توسط آندرسون نشان می دهد که استرس به میزان کم یا زیاد در هر سازمانی اتفاق می افتد و به نوبه خود بر عملکرد نهایی کارکنان تاثیر می گذارد. برای نمونه (پیکر نیک 2001) بیان کرده است که تاثیرات استرس در کار می تواند متفاوت و با نتایج ضعیف همراه باشد و افزایش بیماری، غیبت، ترک خدمت کارکنان را شامل شود. علاوه بر این، تنش معمولا با کارشکنی های صنعتی در ارتباط است.

9- نتیجه گیری

در مجموع، می توان بیان کرد که کنترل کار دارای همبستگی مثبت با استرس محل کار می باشد و رضایت شغلی همبستگی منفی با استرس محل کار و مکان کنترل دارد. اختلاف قابل توجهی در استرس محل کار، رضایت شغلی و کنترل کار و کنترل جنسیت وجود ندارد. نتایج بیان می کند که کارکنانی که کنترل درونی دارند رضایت بیشتری را در مقایسه با کارکنان دارای کنترل بیرونی گزارش کرده اند. این تحقیق بر روی کارکنان سازمان های بخش خصوصی انجام شده است. پیشنهاد شده است که این تحقیق می تواند بر روی جمعیت بزرگی انجام شود تا تعمیم بخشی بیشتری از نتایج و یافته ها ارائه شود.

Abstract

The current study was an attempt to investigate the role of locus of control on work stress and job satisfaction. To collect data, participants were selected purposively. A total of 65 respondents were selected. The work locus of control scale by Paul E. Spector, job satisfaction survey by Paul E. Spector, and workplace stress survey by The American Institute of Stress were used for the study. The findings indicate that there was no significant difference in work locus of control, job satisfaction, and workplace stress concerning gender. It was found that individuals with an internal locus of control are more likely to have higher job satisfaction. The data were analyzed using mean, S.D, Independent t-test, and Pearson’s correlation coefficient. Results also showed that work locus of control and workplace stress was found positively correlated; work locus of control and job satisfaction were found negatively correlated; workplace stress and job satisfaction were negatively correlated.

1- Introduction

Stress at work has been the headline of news stories and the talk of the day these days. It is a global phenomenon of contemporary lifestyles that our island is no exception to. Various studies show that intense job stress can harm workers’ mental and physical health, which eventually leads to lower productivity, less job satisfaction, and less healthy employees. It is not possible to ignore the work stress within the company. A study conducted by Anderson shows that stress occurs in any organization high or low, and which in turn affects the overall job performance of the employees. For example, (Pickering,2001) notes that the effects of stress in the workplace can be very varied and along with poor results, including elevated illness, absence, and staff turnover. Moreover, tension has frequently been related to industrial sabotage.

9- Conclusion

In conclusion, it can be stated that work locus of control is positively correlated with workplace stress; and job satisfaction is negatively correlated with workplace stress and work locus of control. There was no significant difference in workplace stress, job satisfaction, and work locus of control with gender. The results indicate that employees with an internal locus of control reported higher job satisfaction when compared to employees with an external locus of control. The present study was conducted on employees in private sector organizations. It can be further suggested that this study can be conducted on a larger population to establish greater generalizability of these findings.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اثر مکان کنترل بر استرس محل کار و رضایت شغلی: یک مطالعه آزمایشی روی کارمندان بخش خصوصی

The impact of locus of control on workplace stress and job satisfaction. A pilot study on private-sector employees

استرس شغلی و سندرم فرسودگی شغلی میان کارکنان قسمت مراقبت های بهداشتی بحرانی

Job Stress and Burnout Syndrome among Critical Care Healthcare Workers

چکیده
1- مقدمه
2- جامعه آماری و روش های انجام پژوهش
1- 2 – ابزار پژوهش
2- 2 – تجزیه و تحلیل آماری
3- 2 – مجوز اخلاقی
3- نتایج
1- 3- مشخصات اجتماعی و کاری در جامعه مورد مطالعه
2- 3- سندرم فرسودگی شغلی در میان کارکنان بخش مراقبت های بهداشتی مورد
3 -3- استرس شغلی در میان کارکنان بخش مراقبت های بهداشتی مورد مطالعه
4- 3- ارتباط بین مقیاس های فرعی NIOSH – GJSQ و نمره خستگی روحی
5- 3- ارتباط بین مقیاس های فرعی NIOSH-GJSQ و نمره انحصارگرائی
6- 3- ارتباط بین مقیاس های فرعی NIOSH-GJSQ و نمره دستاوردهای فردی
4- بحث و بررسی
5- محدودیت های پژوهش
6- نتیجه گیری
تضاد منابع تحقیق
منابع

چکیده

پیشینه پژوهش: در میان حرفه های مربوط به مراقبت های بهداشتی،کارکنان بخش مراقبت های بهداشتی بحرانی (HCWs ) یکی از استرس زاترین مشاغل را دارند. پژوهش حاضر به منظور تعيين ارتباط بين استرس شغلي و سندرم فرسودگي شغلي(BOS) در پرستاران و تکنسين هاي مراقبت هاي بهداشتي بخش اورژانس جراحي و واحد مراقبت های ویژه بخش مراقبت های بحرانی در بیمارستان دانشگاه الکساندر انجام شد. روش انجام پژوهش: یک رویکرد مقطعی از اکتبر 2014 تا مارچ 2015 انجام شد. هشتاد و دو پرستار و تکنسین مراقبت های بهداشتی در این تحقیق شرکت کردند (میزان پاسخ دهی٪ 80.39 بود). داده ها توسط پرسشنامه مصاحبه با استفاده از مقیاس های فرعی انتخاب شده از پرسشنامه استرس شغلی عمومی نایوش ورپرسشنامه فرسودگی شغلی خدمات بهداشتی و انسانی مازلاک جمع آوری گردید. ارتباط بین سندرم فرسودگی شغلی و استرس شغلی با استفاده از تجزیه و تحلیل دومتغیره و چند متغیره مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج: با اينكه اکثریت شركت كنندگان میزان متغیری از حجم کار (84.15٪)، میزان کار بیش از حد (76.8٪)، مسئولیت جان افراد (69.5٪) و فاقد کنترل درک شده (63.41٪) را گزارش دادند، با این وجود، 85.4٪ از کار خود راضی بودند. علاوه بر این، میزان بالای خستگی روحی توسط اکثریت افراد (80٪) گزارش شد، در حالیکه کمتر از یک سوم، میزان بالایی از زوال شخصیت یا پایین بودن سطوح قلمروهای عملکرد فردی سندرم فرسودگی شغلی را گزارش نمودند.
در تجزیه و تحلیل رگرسیون چند متغیره، بهره گیری کم از مهارت، تغییر در حجم کار و درگیری های درون گروهی ارتباط معکوسی با حوزه های سندرم فرسودگی شغلی نشان دادند. در حالیکه، رضایت شغلی و مسئولیت جان افراد رابطه مثبتی با قلمروهای عملکرد فردی سندرم فرسودگی شغلی را نشان دادند.
نتيجه گيري: کارکنان بخش مراقبت های بهداشتی بحرانی، سندرم فرسودگی شغلی زیادی داشتند. از این پژوهش نتیجه گیری می شود که کاهش درگیری های درون گروهی، بهبود بکارگیری مهارت ها و افزایش رضایت شغلی برای کاهش سندرم فرسودگی شغلی در میان کارکنان بخش مراقبت های بهداشتی بحرانی ضروری است. توجه و حمایت روانی بیشتر برای کارکنان بخش مراقبت های بهداشتی بحرانی توصیه می شود.

6- نتیجه گیری

اکثریت پرستاران و تکنسین های مراقبت های بهداشتی در بخش مراقبت های ویژه و بخش مراقبت های ویژه(ICU) در بیمارستان دانشگاه الکساندر سطح بالای خستگی روحی ناشی از سندرم فرسودگی شغلی را گزارش نمودند. استرس های شغلی بالقوه به طور معناداری با سندرم فرسودگی شغلی ، بهره گیری کم از مهارت ها، درگیری درون گروهی، تغییر در حجم کار و نارضایتی شغلی ارتباط داشتند. این مطالعه به این نتیجه رسیده است که کاهش درگیری های درون گروهی، بهبود عدم بهره گیری از مهارت ها و افزایش رضایت شغلی برای کاهش سندرم فرسودگی شغلی در میان مراقبت های ویژه ضروری هستند. مطالعات بیشتر شامل نمونه های بیشتر از مردان و زنان در سطوح مختلف مراقبت ضروری است. توجه بیشتر و حمایت روانشناختی بیشتری باید به افرادی که در بخش مراقبت های بهداشتی مشغول به کار هستند(به ویژه با افزایش نیازهای بهداشتی در منطقه) مبذول گردد.

Abstract

Background Among healthcare professions, critical care healthcare workers (HCWs) have one of the most stressful jobs. This study was conducted to determine the relationship between job stress and burnout syndrome (BOS) among nurses and healthcare technicians at the surgical emergency department and intensive care unit of Critical Care department at the Alexandria University Hospital.
Methods A cross-sectional approach was conducted from October 2014 to March 2015. Eighty-two nurses and healthcare technicians participated in the research (response rate = 80.39%). Data was collected by an interview questionnaire using selected subscales of NIOSH Generic job stress Questionnaire and Maslach Burnout Inventory of Health and human service Questionnaire. The relationship between BOS and job stress was examined using bivariate and multivariate analyses.
Results Although majority of participants reported variation of workload (84.15%), quantitative overload (76.8%), responsibility for peoples’ life (69.5%) and lack of perceived control (63.41%), yet, 85.4% were satisfied with their job. Moreover, high levels of emotional exhaustion was reported by the majority of participants (80%), while less than one third reported either high levels of depersonalization or low levels of personal accomplishment domains of BOS. In multiple regression analysis, skill underutilization, variation in workload, and intragroup conflicts were negatively associated with BOS domains. While, job satisfaction and responsibility for peoples’ life were positively associated with personal accomplishment domain of BOS.
Conclusion Critical care HCWs had high BOS. The study concluded that reducing intragroup conflict, improving skills utilization, and raising job satisfaction are crucial to reduce BOS among critical care HCWs. More attention and psychological support is recommended to critical care HCWs.

6- Conclusion

The majority of nurses and healthcare technicians at the surgical ED and ICU of Critical Care department at the AUH reported high levels of emotional exhaustion of BOS. Potential job stressors that were significantly associated with BOS were skill underutilization, intragroup conflict, variation in workload, and job dissatisfaction. The study concluded that reducing intragroup conflict, improving skills utilization, and raising job satisfaction are crucial to reduce BOS among critical care HCWs. More studies involving larger samples of both males and females in multiple levels of care are required. More attention and psychological support should be given to those working in the healthcare sector especially with increasing healthcare demands in the region.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

استرس شغلی و سندرم فرسودگی شغلی میان کارکنان قسمت مراقبت های بهداشتی بحرانی

Job Stress and Burnout Syndrome among Critical Care Healthcare Workers

ساعت کار و علائم افسردگی: نقش عوامل استرس شغلی

Working hours and depressive symptoms: the role of job stress factors

چکیده

پیشیه پژوهش

مطالب و روش ها

داده ها و موضوعات پژوهش

متغیرها

ساعات کاری

علائم افسردگی

متغیرها و اختلاط های میانجی احتمالی

تحلیل آماری

نتایج

بحث

نتیجه گیری

چکیده

پیشینه پژوهش: کره جنوبی یکی از کشورهایی است که طولانی ترین ساعات کاری را در بین کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه ی اقتصادی (OECD) دارد. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر ساعات کاری بر علائم افسردگی و نقش عوامل استرس شغلی این دو متغیر در میان کارمندان کره جنوبی است.

روش ها: این پژوهش از داده های «بررسی شرایط کاری در کره» در سال 2014 استفاده می کند. افراد این پژوهش، 23197 کارمند 19 سال به بالا هستند که هفته ای بیش از 35 ساعت کار می کنند. ساعات کار به صورت 35-39، 40، 41-52، 53-68 و بیش از 68 ساعت در هفته تقسیم شده است. با استفاده از شاخص سلامت سازمان بهداشت جهانی با نمره برش 13، علائم افسردگی ارزیابی شدند. با استفاده از رگرسيون لگاریتم دو جمله ای، نسبت شيوع علائم افسردگی با توجه به ساعات کاری محاسبه شده است. از طریق تغییر درصد نسبت شیوع، میزان نقش عوامل استرس شغلی را شناسایی کرده ایم که علائم افسردگی را توضیح می داد.

نتایج: پس از تنظیم متغیرهای اختلاطی، به نسبت افرادی که 40 ساعت در هفته کار می کردند، خطر علائم افسردگی به طور چشمگیری در افرادي بیشتر بود كه 35 تا 39 ساعت (PR: 1.09, CI: 1.01-1.18)، 53 تا 68 ساعت (PR: 1.21, CI: 1.16-1.25) و بیش از 68 ساعت در هفته (PR: 1.14, CI: 1.07-1.21) مشغول کار بودند. استرس شغلی، اثرات ساعات کاری طولانی مدت بر علائم افسردگی را در حدود 20 تا 40 درصد از گروه هایی بیان می کند که بیشتر از 40 ساعت در هفته کار می کنند. در میان عوامل استرس شغلی، حمایت اجتماعی 10 تا 30 درصد را به خود اختصاص می داد که در تمامی ساعات کاری بیشترین قدرت توضیحی را دارد. پاداش در گروه هایی که بیش از 52 ساعت کار می کنند 15 تا 30 درصد توضیح داده شده است. پاداش در گروهی کاری که بیش از 68 ساعت کار می کند، مهمترین عامل محسوب می شد.

نتایج: نشان دادیم که ساعات کاری می تواند عاملی باشد که خطر جداگانه ای در قبال علائم افسردگي در کارمندان دارند. برای بهبود سلامت روانی کارگران، مهم این است که حمایت اجتماعی در محل کار را تقویت کنیم، به آنها پاداش کافی را در قبال کارشان بپردازیم، و در نهایت ساعات کاری را به شکلی مناسب تنظیم کنیم.

نتیجه گیری

تضمین ساعات کاری کافی برای سلامت روانی کارگران ضروری است. در طرح کارهای طولانی مدت که بر علائم افسردگی تأثیر می گذارد، حمایت اجتماعی و پاداش ناکافی عوامل مؤثر بر میزان استرس شغلی بودند. حمایت اجتماعی، عامل توضیحی اصلی در مورد استرس شغلی مربوط به ساعات کاری و علائم افسردگی بود. بنابراین می توان نتیجه گرفت که حمایت اجتماعی مدیران و همکاران در محل کار می تواند نقش مهمی در کاهش علائم افسردگی داشته باشد. حمایت اجتماعی می تواند از طریق رهبری مدیران، احترام به اشخاص، حل اختلاف، مهارت های سازمانی، و مشارکت و حمایت همکاران، به سلامت روانی کارگران کمک کند. در کارگرانی که بیش از 68 ساعت کار می کنند پاداش بخش مهمی از نشانه های افسردگی را تشکیل می دهد. زمانی که برای ساعات کاری، پاداش کافی درنظر گرفته نشود، این امر عامل خطر برای علائم افسردگی می باشد. بنابراین، برای سلامت روانی کارمندان، لازم است حمایت اجتماعی تقویت شود یا با توجه به ساعات کاری، پاداش داده شود و در نهایت در ساعات مناسب کار انجام شود.

Abstract

Background: South Korea is one of the countries with the longest working hours in the OECD countries. The aim of this study was to evaluate the effect of working hours on depressive symptoms and the role of job stress factors between the two variables among employees in South Korea.

Methods: This study used data from the Korea Working Conditions Survey in 2014. Study subjects included 23,197 employees aged 19 years or older who work more than 35 h per week. Working hours were categorized into 35– 39, 40, 41–52, 53–68, and more than 68 h per week. Depressive symptoms were assessed using the WHO’s WellBeing Index with a cut-off score of 13. We calculated prevalence ratios of depressive symptoms according to working hours using log-binomial regression. Through the percentage change in prevalence ratios, we identified the extent of the role of job stress factors that explain depressive symptoms.

Results: The risks of depressive symptoms were significantly higher in people who worked 35–39 h per week (PR: 1.09, CI: 1.01–1.18), 53–68 h/week (PR: 1.21, CI: 1.16–1.25), and more than 68 h/week (PR: 1.14, CI: 1.07–1.21) than 40 h/week, after adjusting for confounding variables. Job stress explained the effects of long working hours on depressive symptoms in about 20–40% of the groups working more than 40 h/week. Among the factors of job stress, social support was 10–30%, which showed the highest explanatory power in all working hours. Reward explained 15–30% in the more than 52 h working group, and reward was the most important factor in the working group that exceeded 68 h.

Conclusions: We showed the working hours could be an independent risk factor for depressive symptoms in employees. To improve workers’ mental health, it is important to strengthen social support in the workplace, to provide adequate rewards as they work, and ultimately to regulate the appropriate amount of working hours.

Conclusions

It is necessary to ensure adequate working hours for the mental health of workers. In the outline of long working hours affecting depressive symptoms, social support and inadequate reward were important factors affecting amount of job stress. Social support was the main explanatory factor of job stress related to working hours and depressive symptom. Therefore, we can infer that the social support of managers and colleagues in the workplace can play an important role in relieving depressive symptoms. It can help the mental health of workers through the managers’ leadership, respect of personalities, dispute resolution, organizational skills, and colleagues’ cooperation and support. In workers who work more than 68 h, reward accounted for a considerable portion of depressive symptom. When there was inadequate reward for hours worked, it was a risk factor for depressive symptoms. Therefore, for the mental health of employees, it is necessary to strengthen social support or give appropriate reward according to working hours, and ultimately to work in the suitable hours.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ساعت کار و علائم افسردگی: نقش عوامل استرس شغلی

Working hours and depressive symptoms: the role of job stress factors

مطالعه رابطه بین استرس کاری کارکنان دانشگاه و تعهد سازمانی در چین

The Study on the Relationship between University Faculties’ Job Stress and Organizational Commitment in China

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مطالعه رابطه بین استرس کاری کارکنان دانشگاه و تعهد سازمانی در چین

The Study on the Relationship between University Faculties’ Job Stress and Organizational Commitment in China

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

استرس و مدیریت استرس در موسسات بهداشتی

Stress and Stress Management in Health Institutions

چکیده

1. مقدمه

2. مواد و روش‌ها

3. نتایج

4. بحث و پیشنهادات

چکیده

هدف از این پژوهش تعیین عوامل اصلی استرس و راه‌های مقابله با آن است که کارکنان مراکز بهداشتی با آن روبرو هستند. برای این منظور، داده‌ها توسط پرسشنامه‌های رو در رو از 103 کارمند شاغل در بخش مراقبت‌های بهداشتی در مرزیفون آسکر هاستانسی  به دست آمده است. این داده‌ها با نرم‌افزار SPSS 16.0 مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. در پایان این مطالعه، 83 درصد از مشارکت‌کنندگان اعلام کردند که آن‌ها عوامل استرس مختلفی دارند. در این نمونه مطالعه شده، کم‌اهمیت جلوه دادن کار توسط دیگران، توزیع نابرابر وظایف، شایعات بی‌اساس محل کار مشترک، روابط با مدیران، بی‌عدالتی در ارزیابی عملکرد و همچنین نارضایتی بیمار و ترس از شکایت به عنوان عوامل استرس‌زای اصلی بیان شده است. هنگامی که روش‌های مقابله با استرس مورد سؤال قرار گرفتند، رایج‌ترین پاسخ‌ها عبارت بودند از؛ “من درون خودم می‌ریزم”، ” من اخم می‌کنم”، ” من سعی می‌کنم خودم حلش کنم، و با دوستان نزدیک و خانواده‌ام به اشتراک بگذارم.”. مشخص شد که عوامل تنش‌زا و روش مقابله بر اساس نوع شغل، جنسیت، و زندگی فعالیت متفاوت است. با توجه به اینکه خدمات در بخش سلامت باید با حداقل خطای ممکن انجام شود، آشکار است که رضایت کارکنان نقش کلیدی در این موضوع دارد. بنابراین، نیاز فوری برای مطالعات مؤثر در مورد مدیریت استرس فردی و سازمانی در سازمان‌های بهداشت برای کاهش عوامل استرس‌زا موردنیاز است.

1. مقدمه

استرس که اثرات قابل‌توجهی بر افراد، و بر نگرش آن‌ها، رفتار و روابط بین فردی‌شان دارد، عاملی است که توسط عوامل مختلفی تشکیل‌شده است. برای ایجاد استرس، افراد تحت تأثیر محیطی که در آن زندگی می‌کنند قرار می‌گیرند. وضعیت جسمی و روحی افراد، سبک زندگی و وضعیت مالی میزانی که توسط این تغییرات تحت تأثیر قرار می‌گیرند را تعیین می‌کند. در جامعه امروز، بیماری‌های مرتبط با استرس افزایش روز به روز افزایش میابند، به‌طوری که مردم و نهادها با یک مشکل مهم روبرو می‌شوند (تورون ، 1997 و رایس ، 1999).

4. بحث و پیشنهادات

مشخص شده است که در میان کارکنان بیمارستان نظامی مرزیفون، 83٪ دارای یک منبع استرس هستند. اصلی‌ترین عوامل استرس عبارت‌اند از: نادیده گرفته شده کار توسط دیگران، توزیع نابرابر وظایف، رواج گسترده شایعات بی‌اساس در محل کار، ارتباط با مدیریت، بی‌عدالتی در ارزیابی عملکرد، ترس از نارضایتی و شکایت بیمار است (جدول 2).

Abstract

The purpose of this research was to determine main stress factors that health workers face with and ways of coping with this stress. To this end, data were obtained by face to face questionnaire from 103 health care workers employed in Merzifon Asker Hastanesi. These data were analyzed with SPSS 16.0 package program. At the end of the study, 83% of the participants stated that they have various stress factors. İn the studied sample, disvaluation of work by others, inequitable distribution of tasks, common workplace gossip, relations with managers, injustice in performance evaluation as well as patient dissatisfaction and fear of complaints were found as leading stress factors. When methods for coping with stress were questioned, most common answers were; ‘I repress’, ‘I fret’, ‘I try to solve by myself, and 21will share with my close friends and my family2. İt was found that stress factors and coping methods differ based on occupation, sex, and business life time. Considering that services in health sector should be carried out with the least error possible, its obvious that personnel satisfaction has a key role. Therefore, there is an urgent need for effective studies about individual and corporate stress management are needed in our health corporation for the reduction of stress factors.

1. Introduction

Stress which have significant effects on individuals, and affect their attitudes, behavior and interpersonal relationships, is a case formed by the combination of several factors. For the formation of stress, people need to be affected by the environment they live in. People’s physical and emotional status, lifestyle, financial status determines the level of being affected by these changes. In today’s society, stress-related diseases increase day by day, so the people and institutions are confronted with an important problem to be faced (Torun, 1997 and Rice, 1999).

4. Discussion and recommendations

It has been determined that among the staff of Merzifon Military Hospital, 83% have a source of stress. The most common stress factors are; work ignored by others, inequitable distribution of tasks, the widespread use of gossip in the workplace, relations with management, injustice in performance evaluation, fear of patient dissatisfaction and complaints (Table 2)

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

استرس و مدیریت استرس در موسسات بهداشتی

Stress and Stress Management in Health Institutions

استرس کاری، شکایات اختلال عضلانی اسکلتی و علائم استرس در میان پرتونگارها در بخش شمالی اردن

Work-related Stress, Musculoskeletal Disorder Complaints, and Stress Symptoms among Radiographers in the Northern Part of Jordan

چکیده

مقدمه

مواد و روشها

افراد و طرح مطالعه

تحلیل آماری

نتایج

اطلاعات دموگرافیک (سن، جنسیت، تجربه، مدرک و طبقه شغلی)

WRS

عوامل استرس زای مدیریت و مسئولیت

حمایت پرسنل وحضور در جلسات آگاهی از استرس

نشانه های استرس

شکایات MSD

کاهنده های استرس

همبستگی ها

بحث

نتیجه گیری

چکیده

هدف: اهداف این مطالعه عبارتنداز گزارش تغییر در عوامل استرس زای شغلی (WRS) و شکایت از اختلال اسکلتی عضلانی (MSD) در میان سه بیمارستان بزرگ در بخش شمالی اردن و بررسی همبستگی های بین عوامل تنش زا، شکایت های MSD و نشانه های استرس با استفاده از پرسشنامه.

روشها: یک رادیوگرافر قابل و شایسته پرسشنامه را دربخش رادیولوژی هر سه بیمارستان، من جمله بیمارستان عمومی دولتی (GH)، بیمارستان آموزشی دانشگاه (UH) و بیمارستان خصوصی (PH) توزیع نمود. پرسشنامه شامل بخشهای دموگرافیک، WRS، عوامل تنش زای مدیریت و مسئولیت، نشانه های تنش، عوامل کاهنده تنش، و شکایت های MSD می شد. کلاً 74 رادیوگرافر (GH = 28, UH = 29, PH = 17) پس از امضای فرم رضایت نامه موافقت خود مبنی بر شرکت کردن را اعلام کردند.

نتایج: میانگین سنی بین 30.8±3.3 تا 33.6±1.4 (P = .6) و میانگین تجربه بین 6.2±2.5 تا 8±1.2 (P = .7) در بیمارستان ها متغیر بود. تعداد مردان تنها در UH بالاتر از زنان بود ( نسبت= 6. 2). تعداد دارندگان مدرک دیپلم تنها در GH بالاتر از تعداد دارندگان مدرک لیسانس بود ( نسبت= 3). نشانه های استرس نظیر افسردگی و شکایت های MSD نظیر کمردرد در GH به طور قابل توجهی بالاتر از بیمارستان های دیگر بود. بین شکایت های WRS و MSD، همبستگی قابل توجهی وجود داشت ( ضریب همبستگی اسپیرمن= 0.61، P=.04).

نتیجه گیری: GH در مقایسه با بیمارستان های دیگر از شکایت های بیشتری در رابطه با MSD و نشانه های استرس برخوردار بود. بین WRS با شکایت های MSD همبستگی قابل توجهی وجود داشت. تشویق رادیوگرافرها برای حضور در جلسات مدیریت استرس شغلی به کاهش سطح استرس کمک می کند.

بحث

این مطالعه نشان داد که بین شکایت های WRS و MSD همبستگی معناداری وجود دارد. به علاوه، آن اولین مطالعه ای بود که سطوح استرس و اثرات آنها بر نشانه های استرس وشکایت های MSD در میان رادیوگرافرها در اردن شمالی را گزارش می کند. بنابراین مبنایی برای پژوهشها و مطالعات آتی در مورد WRS در رادیوگرافی ارائه می نماید. در اینجا تعیین کردیم که GH دارای بالاترین میانگین معنادار نشانه های استرس و شکایت های MSD می باشد. این مسئله با گزارش قبل در مورد سرویس های رادیولوژی در اردن موافق می باشد که نشان داد کمبودپرسنل رادیوگرافی و تجهیزات تصویربرداری در بیمارستان های عمومی غالب می باشد؛ اکثر آنها هنوز از فیلم معمولی و اتاق تاریک استفاده کرده و به سیستم های تصویربرداری دیجیتال مجهز نیستند. همچنین میانگین سنی و تعداد زنان در GH بالاتراز بیمارستان های دیگر بود.

Abstract

Objective The aims of this study were to report the variation in work-related stressor (WRS) and musculoskeletal disorder (MSD) complaints across three major hospitals in the northern part of Jordan and to examine the correlations between stressors, MSD complaints, and stress symptoms using a questionnaire. Methods A qualified radiographer distributed a questionnaire in the radiology department at three hospitals, including a governmental public hospital (GH), a university educational hospital (UH), and a private hospital (PH). The questionnaire included demographic, WRS, management and responsibility stressors, stress symptoms, stress relievers, and MSD complaints sections. A total of 74 radiographers (GH = 28, UH = 29, PH = 17) agreed to participate after signing a consent form. Results The average age ranged from 30.8 ± 3.3 to 33.6 ± 1.4 (P = .6), and the average experience ranged from 6.2 ± 2.5 to 8 ± 1.2 years (P = .7) in the hospitals. The number of men was higher than women only in the UH (ratio = 2.6). The number of diploma degree holders was higher than the number of bachelor’s degree holders only in the GH (ratio = 3). Stress symptoms such as depression and MSD complaints such as low back pain in the GH were significantly higher than the other hospitals. There was a significant correlation (Spearman correlation coefficient = 0.61, P = .04) between WRS and MSD complaints.

Discussion

This study found a significant correlation between WRS and MSD complaints. In addition, it was the first study to report stress levels and their effects on stress symptoms and MSD complaints among radiographers in Northern Jordan. Therefore, it provides a baseline for future investigations and studies regarding WRSs in radiography. We determined that the GH has the significantly highest means of stress symptoms and MSD complaints. This is in agreement with a previous report regarding the radiology services in Jordan, which found that the shortage of radiography staff and imaging equipment is predominant in the public hospitals; most of them are still using conventional film and a darkroom and are not well equipped with digital imaging systems [10]. Also, the average age and number of females in the GH were reported to be higher than the other hospitals.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

استرس کاری، شکایات اختلال عضلانی اسکلتی و علائم استرس در میان پرتونگارها در بخش شمالی اردن

Work-related Stress, Musculoskeletal Disorder Complaints, and Stress Symptoms among Radiographers in the Northern Part of Jordan

کاهش استرس مبتنی بر حضور پویای در لحظه برای محیط های کاری متغیر

Mindfulness Based Stress Reduction for the Changing Work Environment

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

کاهش استرس مبتنی بر حضور پویای در لحظه برای محیط های کاری متغیر

Mindfulness Based Stress Reduction for the Changing Work Environment

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.