مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

چکیده 
1. مقدمه 
2. مواد و روش ها 
2.1. مواد شیمیایی 
2.2. میکروارگانیسم ها 
2.3. مدل معدی روده ای in vitro 
2.4. ارزیابی سلول های باکتریایی آزاد برای مقاومت آن ها در شرایط معده و روده کوچک 
2.5. ارزیابی سلول های باکتریایی انکپسوله شده برای مقاومت در شرایط معده و روده کوچک 
2.6. ارزیابی مقاومت دمایی سلول های باکتریایی آزاد 
2.7. ارزیابی مقاومت دمایی سلول های باکتریایی انکپسوله
2.8. آماده سازی عصاره ی پلوروتوس استراتوس
2.9. تخمین بتا گلوکان در قارچ خشک شده
2.9.1. اندازه گیری گلوکان کلی (آلفا گلوکان + بتا گلوکان) به اضافه ی D گلوکز در الیگوساکاریدها، سوکروز، و D – گلوکز آزاد
2.9.2. اندازه گیری آلفا گلوکان (فیتوگلیکان و نشاسته) به اضافه ی D گلوکز در سوکروز، و D گلوکز آزاد
2.9.3. تخمین بتا گلوکان در عصاره های قارچ 
2.10. آماده سازی میکروکپسول سین بیوتیک و کاربرد آن برای فرمولاسیون محصولات غذایی عملکردی خشک
2.10.1. ارزیابی قابلیت بقا باکتری ها در طی ذخیره سازی در میکروکپسول های سین بیوتیک الحاق شده در ماتریکس غذای خشک (مخلوط سلامتی (سالم) غلات) 
2.10.2. ارزیابی قابلیت بقا باکتری ها در طی ذخیره سازی در میکروکپسول سین بیوتیک در یک اسنک غذایی خشک هندی 
2.10.3. ارزیابی قابلیت بقا باکتری ها در طی ذخیره سازی در میکروکپسول های سین بیوتیک الحاق شده در مخلوط سلامت خشک (نوشیدنی سلامت مالت) 
2.11. آنالیز آماری 
3. نتایج و بحث 
3.1. ارزیابی سلول های باکتریایی آزاد برای مقاومت آن ها در شرایط معده و روده کوچک 
3.2. ارزیابی سلول های باکتریایی انکپسوله برای مقاومت آن ها در شرایط معده و روده کوچک
3.3. ارزیابی مقاومت دمایی سلول های باکتریایی آزاد 
3.4. ارزیابی مقاومت دمایی سلول های باکتریایی انکپسوله 
3.5. محتوای بتا گلوکان در قارچ P. اسراتوس
3.6. آماده سازی میکروکپسول سین بیوتیک و کاربرد آن برای فرمولاسیون محصولات غذایی عملکردی خشک
3.6.1. مطالعه قابلیت بقا در طی ذخیره سازی باکتری ها در میکروکپسول های باکتریایی و میکروکپسول های سین بیوتیک الحاق شده به درون یک ماتریکس غذایی خشک محلی (مخلوط سلامت غلات)
3.6.2. ارزیابی قابلیت بقا در طی ذخیره سازی میکروکپسول های سین بیوتیک در یک اسنک غذایی خشک سنتی هندی 
3.6.3. ارزیابی قابلیت بقا در طی ذخیره سازی میکروکپسول سین بیوتیک در نوشیدنی سلامت مالت خشک
4. نتیجه گیری

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

1. مقدمه
یک هیاهویی از محصولات پروبیوتیک سلامت محور در طی یک دهه اخیر به وجود آمده است. فعالیت بیولوژیک باکتری های پروبیوتیک، مدیون توانایی اتصال آن ها به انتروسیت ها می باشد که از این رو، با روش مستثنی کردن رقابتی، مانع از اتصال پاتوژن های روده ای، می شود. باکتری های پروبیوتیک، به دلیل خصوصیات سودمند مختلف خودشان، از جمله کاهش علایم سندرم روده تحریک پذیر، اثرات تنظیم کنندگی ایمنی و کاهش کلسترول، در صنعت غذایی مورد استفاده قرار گرفته اند (FAO/WHO, 2006). شمول باکتری های پروبیوتیک در محصولات تخمیری، ارزش آن ها را به عنوان غذاهای با عملکرد درمانی بهتر افزایش می دهد. برای همه ی محصولاتی که ادعای سلامت پروبیوتیک دارند لازم است که حداقل CFU/ml106 باکتری پروبیوتیک، تا تاریخ انقضا داشته باشند، چون مینیمم سطح درمانی در هر روز، 109-108 سلول در نظر گرفته می شود (Kailasapathy & Chin, 2000). کریمی، مرتضویان و دا کروز (2011) بیان کردند که محصولات پروبیوتیک زمانی که 100 گرم در روز مصرف می شوند حدود 109 سلول زنده را درون روده تحویل می دهند. گزارش ها نشان دهنده ی بقا ضعیف پروبیوتیک ها در محصولات غذایی و همچنین در سیستم معدی روده ای انسان می-باشد. بقا پروبیوتیک ها در یک محصول در طی مصرف، برای اثر بخشی آن ها دارای اهمیت است، چون بقا آن ها در طی فراوری و ذخیره سازی محصولات غذایی ضروری است (Mortazavian, Mohammadi, & Sohrabvandi, 2012). انتخاب سویه های پروبیوتیک بهتر و ارائه ی لایه بندی فیزیکی به آن ها، برای افزایش بقا آن ها، از جمله، استفاده از پروبیوتیک های مناسب و ترکیب نرمالی از پروبیوتیک ها و پری بیوتیک ها (سین بیوتیک ها) می تواند تحویل پروبیوتیک های زنده ی کافی در محصولات غذایی عملکردی به مصرف کنندگان را افزایش دهد. بقا پروبیوتیک-ها در ماتریکس غذایی توسط عواملی مانند PH، اسیدی شدن در طی ذخیره سازی محصولات تخمیری، تولید هیدروژن پروکسید، سمیت اکسیژن، دماهای فراوری و ذخیره سازی، نرخ و نسبت تلقیح، میکروانکپسولاسیون و پایداری در طی ذخیره سازی تحت تاثیر قرار می گیرد (Mortazavian et al., 2012). به منظور فعالیت به عنوان پروبیوتیک در دستگاه گوارش (GIT) و به منظور اعمال اثرات سودمند خودشان روی میزبان، برای باکتری ها ضروری است که مکانیسم های محافظتی برای مقاومت در برابر PH پایین در معده، آنزیم های هاضمه و صفرای موجود در روده کوچک داشته باشند (Argyri et al., 2012). مدل معدی روده ای in vitro (سیستم تک ظرفی) ترجیحا برای تقلید این میکرو محیط GIT مورد استفاده قرار می گیرد.
میکروانکپسولاسیون به عنوان یک فرایندی تعریف می شود که در آن، سلول ها درون یک غشا حفظ می شوند تا آسیب سلولی و مرگ را کاهش دهند که ذراتی در حد نانومتر (نانوانکپسولاسیون)، میکرومتر (میکروانکپسولاسیون) یا مقیاس میلی متری ایجاد می کنند (Burgain, Gaiani, Linder, & Scher, 2011). انکپسولاسیون سلول های پروبیوتیک را پایدار می کند، که به طور معنی داری بقا و پایداری آن ها در تولید و مدیریت غذاهای عملکردی و همچنین در طی هیدراتاسیون مجدد و لیپوفیلیز شدن آن ها را افزایش می دهد. آن همچنین از فعالیت متابولیک پروبیوتیک ها در دستگاه معدی روده ای محافظت می کند (Picot & Lacroix, 2004) و پایداری در طی ذخیره سازی درازمدت را تضمین می کند (Zuidam & Nedovic, 2010). به علاوه، انکپسولاسیون، خصوصیات چشایی غذا را بهبود می دهد و پایدار می کند و همچنین به توزیع همگن پروبیوتیک ها در کل محصول کمک می کند (Krasaekoopt, Bhandari, & Deeth, 2003). به نظر می رسد که قارچ ها یک کاندیدای بالقوه برای پری بیوتیک ها باشند چون آن ها حاوی کربوهیدرات هایی مانند کیتین، همی سلولز، بتا و آلفا گلوکان، مانان، زایلان و گالاکتان-ها هستند. مطالعات پیشین پیشنهاد می کنند که پلی ساکاریدهای گرفته شده از قارچ، خصوصیات تعدیل کننده ی ایمنی مانند افزایش تکثیر لنفوسیت و تولید آنتی بادی (Bao, Liu, Fang, & Li, 2001) و همچنین خصوصیات ضد سرطانی (Wasser, 2002) و کمک به حذف کلسترول و جلوگیری از چاقی دارند. آخرین یافته توسط هرست و همکارانش (2009) و تسایی و همکارانش (2009)، به ترتیب، خصوصیات ضد میکروبی و آنتی اکسیدانی قارچ ها را نشان داد. به جز خصوصیات پزشکی آن ها، قارچ های خوراکی، بهبود سلامتی معنی داری را نشان دادند چون آن ها محتوای پایینی از کالری، سدیم، چربی و کلسترول دارند و در عین حال در پروتئین، کربوهیدرات، فیبر، ویتامین ها و مواد معدنی غنی هستند. این خصوصیات تغذیه ای به قارچ ها، این پتانسیل را اعطا می کند که یک مکمل غذایی و همچنین یک عامل دارویی باشند. آن ها قادر به دستکاری ترکیب میکروبیوتای کولون در روده انسان توسط مهار پاتوژن های اگزوژن هستند (Rycroft, Jones, Gibson, & Rastall, 2001)، بنابراین، سلامت میزبان را بهبود می دهند (Roberfroid, 2002). سینیتسیا و همکارانش (2009) نشان دادند که عصاره های قارچ قادر به تحریک رشد پروبیوتیک ها هستند. نوشیدنی های پروبیوتیک عموما حاوی باکتری-های زنده هستند. آن ها همچنین باید حاوی یک منبعی از مواد مغذی برای باکتری ها برای تغذیه باشند (Savini et al., 2010). در نتیجه، مسایل کوتاه شدن ذخیره سازی و دوام در قفسه برای برخی محصولات زنده وجود دارد. به علاوه، رقابت برای مواد مغذی بین سویه های باکتریایی درون یک نوشیدنی یک عارضه ی مهم دیگر می باشد. به علاوه، پروبیوتیک های مایع نیاز به نگه داری در یخچال دارند. از طرف دیگر، پودرهای پروبیوتیک شامل پروبیوتیک هایی هستند که تحت دما و فشار پایین با سرما خشک شده اند بدون اینکه سلول ها آسیب ببینند. این یک رشد مناسب را در حالت معلق برای ذخیره سازی درازمدت باکتری های پروبیوتیک فراهم می کند. بعداز هضم، به محض اینکه مجددا رطوبت در دسترس قرار می گیرد، آن ها مجددا هیدراته می شوند و سپس مجددا یک نسبتی از سلول ها، همانند چیزی که قبل از خشک شدن با سرما بوده اند، آغاز به تقسیم شدن می-کنند. محققین، فهمیده اند که پروبیوتیک هایی که مجددا هیدراته شده اند، قادر به فراهم کردن موثر مزایای مربوطه ی خودشان هستند (Bohbot & Cardot 2012). اینکه آیا نگه داری در یخچال برای پروبیوتیک ها مورد نیاز هست یا نه بستگی به سویه های معین دارد، برخی از آن ها مقاوم به گرما و قفسه هستند و برخی از آن ها اینطور نیستند. بنابراین، کار اخیر برای مطالعه ی اثربخشی میکروکپسولاسیون در حفاظت از LAB از اسید، صفرا، و آنزیم های گوارشی برنامه ریزی شده است. این کار همچنین به ارزیابی اثربخشی انکپسولاسیون LAB با مولکول های پری بیوتیک به منظور افزایش قابلیت بقا آن ها در طی ذخیره سازی در ماتریکس غذایی خشک کمک کرده است.

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

There has been an explosion of health-based probiotic products since over a decade. The biological activity of probiotic bacteria owes to their ability of attachment to enterocytes thereby inhibiting the enteric pathogens from binding as a result of competitive exclusion. Probiotic bacteria are used in the food industry due to various beneficial properties including reduction of irritable bowel syndrome symptoms, immunomodulatory effects, and cholesterol reduction (FAO/WHO, 2006). Inclusion of probiotic bacteria in fermented products enhances their value as better therapeutic functional foods. It is necessary for all products having probiotic health claims to have minimum 106 CFU/mL probiotic bacteria till expiry date, since minimum therapeutic level per day is considered to be 108 –109 cells (Kailasapathy and Chin, 2000). Karimi et al. (2011) stated that probiotic products when consumed 100 g per day deliver about 109 viable cells into the intestine. Reports indicate poor survival of probiotics in food products as well as in the human gastro-intestinal system. Viability of probiotics in a product during consumption is important for their efficacy, as their survival is essential during processing and storage of food products (Mortazavian et al., 2012). Selecting better probiotic strains and providing them physical layering to enhance their survival, including the use of appropriate prebiotics and the optimal combination of probiotics and prebiotics (synbiotics), can increase the delivery of sufficient viable probiotics in functional food products to the consumers. Viability of probiotics in food matrix is affected by factors like pH, acidification during storage of fermented products, production of hydrogen peroxide, oxygen toxicity, processing and storage temperatures, rate and proportion of inoculation, micro-encapsulation, and stability during storage (Mortazavian et al., 2012). In order to act as probiotic in the gastrointestinal tract (GIT) and to exert their beneficial effect on the host it is essential for the bacteria to have protective mechanisms to withstand the low pH in the stomach, digestive enzymes, and bile in the small intestine (Argyri et al., 2012). In-vitro gastro intestinal model (one pot system) is preferably used to mimic this GIT micro-environment. Microencapsulation is defined as a process in which the cells are retained within a membrane to reduce cell injury and death, producing particles in the nanometer (nanoencapsulation), micrometer (microencapsulation) or millimeter scale (Burgain et al., 2011). Encapsulation stabilises the probiotic cells, significantly enhancing their viability and stability in the production and handling of functional food as well as during their rehydration and lyophilisation. It also preserves the metabolic activity of probiotics in the gastrointestinal tract (Picot and Lacroix, 2004), and ensures viability during long-term storage (Zuidam and Nedovic, 2010). In addition, encapsulation improves and stabilises the sensory properties of the food as well as aids in the homogeneous distribution of probiotics throughout the product (Krasaekoopt et al., 2003). Mushrooms seem to be a potential candidate for prebiotics as it contains carbohydrates like chitin, hemicellulose, β and α-glucans, mannans, xylans, and galactans. Previous studies suggested that the polysaccharides from mushroom have immunomodulating properties like enhancement of lymphocyte proliferation and antibody production (Bao et al., 2001) as well as antitumor properties (Wasser, 2002) and help in cholesterol removal and prevention of obesity. Latest finding by Hearst et al. (2009) and Tsai et al. (2009) revealed antimicrobial and antioxidant properties of mushrooms, respectively. Other than its medicinal properties, edible mushrooms also show significant health improvement as they have low content of calories, sodium, fat, and cholesterol, while they are rich in protein, carbohydrate, fibre, vitamins, and minerals. These nutritional properties give mushrooms the potential to become a food supplement as well as a pharmaceutical agent. They are able to manipulate the composition of colonic microbiota in human gut by inhibition of exogenous pathogens (Rycroft et al., 2001), thus improving the host health (Roberfroid, 2002). Synytsya et al. (2009) showed that mushroom extracts were able to stimulate the growth of probiotics. The probiotic drinks generally contain live bacteria. They must also contain a source of nutrition for the bacteria to feed upon (Savini et al., 2010). Consequently, there is storage and shelf-life issue shortened for some live products. Furthermore, competition for nutrition between bacterial strains within a drink is another important complication. In addition, liquid probiotics all require refrigeration. On the other hand probiotic powders consist of probiotics that have been freeze-dried under low temperature and pressure without damaging the cells. This provides a suitable growth suspended state for the long-term storage of probiotic bacteria. Once moisture becomes available again after ingestion they rehydrate and subsequently, a proportion of cell start to divide again as before being freeze-dried. Researchers have found that the rehydrated probiotics are capable of effectively providing their respective benefits (Bohbot and Cardot, 2012). Whether or not refrigeration is required for probiotics is dependent upon the actual strains, some of which are heat and shelf stable and some of which are not. Hence, the present work was planned to study the efficiency of microencapsulation in protecting the LAB from acid, bile, and digestive enzymes. This work also aimed to evaluate the efficiency of encapsulation along with prebiotic molecules to increase their survivability during storage in dry food matrix.

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

چکیده
1- مقدمه
2-مواد و روش ها
2-1: سویه های باکتریایی و فاژ ها
2-2 مطالعات زیست پذیری: مواد افزودنی به کار برده شده در محصولات و فراورده های گوشتی
2-2-1 تاثیر اسید لاکتیک و اسید استیک
2-2-2 تاثیر استات و لاکتات ( نمک های سدیم)
2-2-3 تاثیر نیتریت
2-3 مطالعات زیست پذیری- مواد افزودنی به کار برده شده در فراورده های لبنی
2-3-1 تاثیر نایسین
2-3-2 تاثیر کیموزین
2-3 تحلیل آماری
3- نتایج وبحث
3-1 تاثیر مواد افزودنی به کار برده شده در فراورده های گوشتی بر روی زیست پذیری فاژ
3-2 تاثیر افزودنی های به کاربرده شده در محصولات لبنی بر روی زیست پذیری فاژ
4- نتیجه گیری

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

 1- مقدمه
بیماری های غذا زاد ناشی از سویه های اشریشیا کولای پاتوژنتیک( اکولای) یک مسئله جدی و رو به رشد محسوب می شوند.این پاتوژن عامل اصلی موارد سندرم همولیتیکاورمیک از 1980 بوده است( کارمالی و همکاران 1985).باکتری های غذا زاد می توانند محصولات غذایی را در هر نقطه در امتداد تولید زنجیره در طی ذبح، شیره کشی، ذخیره و بسته بندی آلوده کنند( گارسیا، مارتینز، ابزو و رودریگز 2008). از این روی، چندین ماده افزودنی غذایی نظیر اسید های ضعیف( اتارا، سیمارد، هولی، پیت و بگین 1997)، نیتریت( هونیکل 2008) و نایسین( گارسالویی، جولی، اولهال و دیگریو 2015) در مراحل مختلف تولید به منظور اطمینان از کیفیت و ایمنی غذایی استفاده می شوند. در خصوص حداکثر غلظت مجاز در مواد اولیه غذایی، نظارت دقیقی بر بیشتر این مواد افزودنی وجود دارد( FDA، 2000، CAA 2010) زیرا آن ها ممکن است سمی باشند نظیر نیتریت( هونیکل 2008) و موجب تغییر ویژگی های ارگانولپتیک مواد غذایی نظیر اسید های ضعیف در غلظت های بالاتر(کاتولا و تالپاروت 1994) یا با فعالیت مورد نیاز برای دست یابی به محصولات با کیفیت بالا برای مثال کیموزین(والجو، اگویتس، پوزا و ویلا 2012) می شود. اگرچه این مواد افزودنی به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته و پذیرفته شده اند و مقالات متعددی، کارایی و اثر بخشی مواد نگه دارنده غذایی در برابر ای کولای( یودر و همکاران 2012) را بررسی کرده و سایر پاتوژن ها( گلاس و همکاران 2002، میکلسون، سبرنک ودیکسون 2006)، راهبرد های جدید نظیر استفاده از فاژ ها برای رفع تقاضا و نیاز های مشتری برای غذا با مقدار کم ترکیبات شیمیایی مورد نیاز می باشند. به علاوه مواد افزودنی نسبت به فاژ ها کم تر خاص و ویژه هستند واین بر هر دوی پاتوژن ها و نیز میکروفلور طبیعی غذا به دلیل مکانیسم عمل عمومی اثر می گذارد( کین و همکاران 2011).
کاربرد باکتریوفاژ ها در ایمنی غذایی به طور گسترده ای در برابر سویه های پاتوژنیک ای کولای و نیز سایر پاتوژن های غذا زاد نظیر Salmonella, CampylobacterEnterobactersakazakii
jejuni, Listeria monocytogenes, و Staphylococcus aureus مطالعه و اثبات شده است( تومات، مرکانتی، بالاگو و گویبرونی 2013 الف). با این حال عمل افزودنی های غذایی بر روی زیست پذیری فاژ در بسیاری از مطالعات انجام شده میانی یعنی در ماتریس غذایی ارزیابی نشده است.
یک سری مطالعات به بررسی و تحلیل اثر اسید استیک بر روی بیان فاژ( والین- کارگویست و همکاران 2010) و نیز اثر اسید لاکتیک بر روی زیست پذیری فاژ( گارسیا، مادرا، مارتینز و رودریگز 2007) پرداخته اند و مطالعات دیگری نیز انجام شده است که در آن فاژ ها با مقاومت اسیدی خود مشخص می شوند( کافی و همکاران 2011). با این حال، مقالاتی که به بررسی اثر مواد افزودنی غذایی بر روی آلودگی و عفون کولی فاژ پرداخته باشند نادر هستند. چندین نویسنده و محقق به مطالعه ترکیب متفاوتی از آنتی بیوتیک ها نظیر باکتریوسین ها و فاز ها( لارونتز و همکاران 2003، لی کاتاین، مسایی، ورا و ریگبلو و دمریگنی 2013)، باکتریوسیون ها و اندولیزین ها( شملکر، پاول، بکر، کمپ و دانون 2012)، باکتریوسین ها و روغن های ضروری( باجیپای، یون ، باردوجی و کانگ 2014) پرداخته اند. با این حال بیشتر این مطالعات بر فاژ های LAB( لی کاتایین و همکاران 2013)، L. monocytogenes( لاورنتس و همکاران 2003) و S. aureus( مارتینز، باسو، رودریگز و گارسیا 2008) پرداخته اند. در رابطه با مطالعات در خصوص فاژ های موثر بر سویه های اکولای پاتوژنیک، لی –کاتین(2013) تنها محققانی هستند که به تحلیل فعالیت آنتی ویروسی چندین ترکیب کاتیونی به خصوص نایسین در برابر باکتریوفاز MS2، فاژی که بر سویه های اکولای تاثیر می گذارد، پرداخته اند و اثر آنتی ویروسی ضعیفی کاهش 1 در لگاریتم مبنای 10 بعد از ده دقیقه) تنها در بالاترین غلظت نایسین(1000000 IU) یافتند.
در مطالعات قبلی، فاز ها عوامل کنترل زیستی موثری در برابر سویه های پاتوژنییک ای کولای بوده( تومات، میگ لوری، اکوییلی، گیبرلونی و بالاک 2013 ب، تومات، مرکانتی، بالاگ و گیبرلونی 2013 ج، تومات، گیبرلونی، مرکانتی و بالاگ 2014) و به تیمار های حرارتی و فیزیوشیمیایی به شدت مقاوم هستند( تومات، بالاگ، کازبون، وردینی و گویلینی 2015). مطالعات در خصوص فعل و انفعال ( برای مثال چالش ها)ی کولی فاژ ها با افزودنی های غذایی نظیر اسید های ضعیف و نمک سودیک آن ها، نیتریت و کیموزین هنوز انجام شده اند.هدف این مطالعه، ارزیابی اثر مواد افزودنی افزوده شده به گوشت و محصولات لبنی بر روی زیست پذیری فاژ برای تعیین این که آیا آن ها را می توان هم زمان به عنوان یک فناوری مانع در کنترل زیستی سویه های پاتوژنیک ای کولای استفاده کرد بود.

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

Foodborne diseases caused by pathogenic Escherichia coli (E. coli) strains are a serious and growing problem. This pathogen has been responsible for hemolytic uremic syndrome cases since 1980 (Karmali et al., 1985). Foodborne bacteria can contaminate food products at any point along the chain production – during slaughtering, milking, storage or packaging (García, Martínez, Obeso, & Rodríguez, 2008). Therefore, several food additives such as weak acids (Ouattara, Simard, Holley, Piette, & Begin, 1997
), nitrite (Honikel, 2008), and nisin (Gharsallaoui, Joly, Oulahal, & Degraeve, 2015) are used at different stages of production in order to ensure food quality and safety. Regarding the maximum concentration allowed in foodstuff, most of these additives are strictly regulated (FDA, 2000; CAA, 2010) as they may be toxic, e.g. nitrite (Honikel, 2008), cause alteration of the organoleptic characteristics of food, e.g. weak acids at higher concentrations (Kotula & Thelappurate, 1994) or by the activity needed to achieve a high quality product, e.g. chymosin (Vallejo, Ageitos, Poza, & Villa, 2012). Although these additives are widely used and accepted, and numerous publications have documented the effectiveness of food preservatives against E. coli (Yoder et al., 2012) and other pathogens (Glass et al., 2002; Michaelsen, Sebranek, & Dickson, 2006), novel strategies, such as the use of phages, are needed to fulfill consumer demands for food with lower amounts of chemical compounds. Furthermore, additives are less specific than phages, affecting both foodborne pathogens as well as the normal microflora of food due to their nonspecific mechanisms of action (Kin et al., 2011). The application of bacteriophages in food safety has been extensively documented against pathogenic E. coli strains as well as other foodborne pathogens such as Salmonella, Campylobacter jejuni, Listeria monocytogenes, Enterobacter sakazakii, and Staphylococcus aureus (Tomat, Mercanti, Balague,
& Quiberoni, 2013a). However, the action of food additives on phage viability was not assessed in most of the studies carried out in situ, namely in the food matrix. There are studies analyzing the effect of acetic acid on phage expression (Wallin-Carlquist et al., 2010), and the effect of lactic acid on phage viability (García, Madera, Martinez, & Rodriguez, 2007), as well as other works where phages are characterized by their acid resistance (Coffey et al., 2011). However, articles reporting the effect of food additives on the infectivity of coliphages are scarce. Several authors have studied different combination of antimicrobials such as bacteriocins and phages (Leverentz et al., 2003; Ly-Chatain, Moussaoui, Vera, Rigobello, & Demarigny, 2013), bacteriocins and endolysins (Schmelcher, Powell, Becker, Camp, & Donovan, 2012), and bacteriocins and essential oils (Bajpai, Yoon, Bhardwaj, & Kang, 2014). However, most of these studies were focused on phages of LAB (Ly-Chatain et al., 2013), L. monocytogenes (Leverentz et al., 2003) and S. aureus (Martínez, Obeso, Rodríguez, & García, 2008). Regarding studies on phages affecting pathogenic E. coli strains, Ly-Chatain et al. (2013) were the only authors who analyzed the antiviral activity of several cationic compounds, specifically nisin, against the bacteriophage MS2, a phage infecting E. coli strains, and found a weak antiviral effect (1 log10 reduction after 10 min) only at the highest concentration of nisin (100,000 IU) tested. In previous studies, phages have proved to be efficient biocontrol agents of pathogenic E. coli strains (Tomat, Migliore, Aquili, Quiberoni, & Balague, 2013b; Tomat, Mercanti, Balagu
e,
& Quiberoni, 2013c; Tomat, Quiberoni, Mercanti, & Balague, 2014
) and to be highly resistant to thermal and physicochemical treatments (Tomat, Balague, Casabonne, Verdini,
& Quiberoni, 2015). Studies on the interaction (e.g. challenges) of coliphages with food additives, such as weak acids and their sodic salts, nitrite, and chymosin, have not yet been carried out. The aim of this study was to evaluate the influence of additives added to meat and dairy products on phage viability in order to determine whether they can be used simultaneously as a hurdle technology in the biocontrol of pathogenic E. coli strains.

مقاله انگلیسی رایگان

ترجمه فارسی رایگان 

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

چکیده
بررسی کنونی به این منظور طراحی شده است تا ترکیب شیمیایی روغن های ثابت و ضرورری ساقه و برگ های Perovskia abrotanoides و فعالیت های ضد اکسید شوندگی و ضد میکروبی این روغن ها ر بررسی کند.
آنالیز(تجزیه و تحلیل) GC-MS درباره ی روغن ضروری، 19 ترکیب که (9)- E – دو دستال ترکیب اصلی در ساقه و اسید هگزا دکانوئیک، ترکیب اصلی در برگ ها بود را شناسایی کرد. فعالیت آنتی اکسیدان (ضد اکسید شوندگی)، بیشترین مقدار 7/76 % را در روغن ضروری برگها در مقایسه با روغن ثابت ساقه (9/45 %) از طریق بازدارندگی پروکسیداسیون در سیستم اسید لینولئیک نشان داد.
کلید واژه ها: Perovskia abrotanoides Kar.، روغن تثبیت شده، ظرفیت آنتی اکسیدان (ضد اکسیدشوندگی)، فعالیت ضد میکروبی.
مقدمه
Perovskia abrotanoides یک گیاه مهم دارویی است که در استان سیستان و نواحی شمالی پاکستان یافت می شود. جامعه ی محلی از این گیاه برای درمان تیفوئید، سردرد، تهوع، حرکت، دندان دردو بیماری های قلبی و عروقی، فیبروز کبدی و سرفه استفاده می کنند. گیاه در درمان مشکلات عفونت و ادرار دردناک مورد استفاده قرار می گیرد. دارای تأثیرات دارویی مثل ضد مسمومیت، ضد التهاب و ضد پلاسمودی است. عملکرد ضد اکسیدشوندگی آن شامل تقویت قلبی و بهبود عملکرد در مسمومیت سلولی در پاتوژن ها و ویروس ها و سلول های سرطانی هم گزارش شده است. روغن های ضروری تثبیت شده Perovskia abrotanoides نقش مهمی در محافظت از بذرهای ذخیره شده ایفا می کند و نشان داده شده که در شستشوی زخم ها و کرم غیرحلقوی و انگل ها پوستی و ضدقارچ و ضد هیپوکسی مؤثر می باشد.
نتایج و بررسی
تنوع شرایط کشاورزی اقلیمی پاکستان، گسترده ترین سلسله ی فلورا (گل و گیاه) را تشکیل می دهد. این تنوع زیستی سرشار فلورای پاکستان، اندوخته ای مؤثر برای «درمان و غذای طبیعی» تشکیل می دهد که جوامع بومی مواد اولیه ی غذایی خود را از آن تهیه کرد. و نسخه های گیاهی برای درمان و مدیریت و کنترل بیماری های مختلف خود را از آن دریافت می کند. باور بر این است که مواد میکروبی و ضد اکسیدشوندگی با منشاء گیاهی تأثیرات جانبی ندارند که از این نظر با داروهای مصنوعی، قابل مقایسه می باشند و پتانسیل درمانی عظیمی برای درمان بسیاری از عفونت ها و بیماری ها دارند.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Abstract

Background: Current study has been designed to evaluate the chemical composition of essential and fixed oils from stem and leaves of Perovskia abrotanoides and antioxidant and antimicrobial activities of these oils. Results: GC-MS analysis of essential oil identified 19 compounds with (E)-9-dodecenal being the major component in stem and hexadecanoic acid in leaves. In contrast, GC-MS analysis of fixed oil showed 40 constituents with α-amyrin the major component in stem and α-copaene in leaves. The antioxidant activity showed the highest value of 76.7% in essential oil from leaves in comparison with fixed oil from stem (45.9%) through inhibition of peroxidation in linoleic acid system. The antimicrobial assay tested on different microorganisms (e.g. E. coli, S. aureus, B. cereus, Nitrospira, S. epidermis, A. niger, A. flavus and C. albicans) showed the higher inhibition zone at essential oil from leaves (15.2 mm on B. cereus) as compared to fixed oil from stem (8.34 mm on S. aureus) and leaves (11.2 mm on S. aureus). Conclusions: The present study revealed the fact that essential oil analyzed from Perovskia abrotanoides stem and leaves could be a promising source of natural products with potential antioxidant and antimicrobial activities, as compared to fixed oil.

Introduction

Perovskia abrotanoides (Lamiaceae) locally known as hoosh, visk, brazambal, domou, and gevereh [1-4] is a medicinally important plant found in Baluchistan province and northern areas of Pakistan. The plant is used by local communities for treatment of typhoid, headache, gonorrhea, vomiting, motion, toothache, atherosclerosis, cardiovascular diseases, liver fibrosis, and cough [5-7]. It has sedative, analgesic, antiseptic and cooling effect [5,8,9]. Herbal tea of this plant is used in curing infection problems and painful urination [10]. Some of the pharmacological effects of plant such as antiplasmodial, antiinflammatory and cytotoxic effects have also been reported [11-13]. Its antioxidant performance including heart enhancing and optimized performance as cell toxicity in pathogens, viruses and cancer cells were also reported [5,14]. Essential and fixed oils of Perovskia abrotanoides plays an important role in protection of stored grains and showed to be effective in washing wounds, antiring worm, dermal parasites, anti-fungus and anti-hypoxia [14-17]. Despite its multipurpose usage, little data exists on chemical composition as well as biological activities of this plant. Therefore this study was designed to investigate composition of essential and fixed oil and antioxidant and antimicrobial activities of stem and leaves of Perovskia abrotanoides.

Results and discussion

The diversity of agrogeoclimatic conditions of Pakistan offers the broadest array of flora. This rich floral biodiversity of Pakistan constitutes an impressive pool for ‘natural food and healing’ from which the indigenous communities select ingredients for food and prepare herbal recipes for the treatment, management and control of their various ailments. It is believed that antimicrobials and antioxidants of plant origin are without side effects as compared to synthetic drugs and have an enormous therapeutic potential to heal many infections and diseases. Much of the potential of these botanicals is however still unearthed. In current research, a less explored medicinal plant found in Pakistan has been investigated for compositional studies and biological activities.

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

مقدمه
فرآوردی فشار هیدروستاتیک بالا (HHP) اکنون به عنوان یکی از بهترین روش های غیرگرمایی حفظ غذا در نظر گرفته می شود و برای پاستوریزه کردن تعداد زیادی از محصولات غذایی مود استفاده قرار می گیرد. معمولا، فشارها از 200 تا 600MPa می باشند تا پاتوژن های غذایی و میکروارگانیسم های فاسد کننده را غیرفعال کنند از این رو امنیت و طول عمر محصول بالا می رود. چون این فرآیند می تواند در دمای پیرامون یا در شرایط یخچال اجرا شود، محصولات معمولا کمتر مواد مغذی، رنگ، طعم و بافت خود را نسبت به روش گرم کردن از دست می دهند.
بهره گیری پایدارتر فناوری HHP در صنعت غذا نیازمند درک عمیق تر از تاثیر فشار بر میکروارگانیسم ها می باشد. در این بافت، به دلایل نامعلوم، به نظر می رسد که حساسیت باکتری های نباتی به HHP در میان گونه های مختلف متفاوت است و حتی درون گونه ها نیز ممکن است این حساسیت متغیر باشد. همچنین، به هنگام قرار گرفتن در معرض پردازش HHP مشابه، اختلاف در غیرفعالسازی در میان نژادهای مختلف Listeria monocytogene یا Escherichia coli وجود دارد. علاوه براین مطالعات بر روی Listeria monocytogene و Escherichia coli نشان داد که مقاومت HHP یک ویژگی است که می تواند فراگرفته شود. بدین روی، کاراتزاس و همکاران (13-15) جهش یافته های مقاوم به HHP از monocytogene Scott A را از بخش کوچکی از سلولهای زنده مانده در شوک HHP با 400MPa پیدا کردند. این جهش یافته های خودبه خودی در تنظیم گر CrsR ناتوان شده بودند که پروتئین های شوک حرارتی نوع 3 را سرکوب می کند و معرفی مجدد ژنهای ناهم سان CtsR-null مقاومت HHP در monocytogene را اعمال می کنند. جالب اینکه به دلیل تکرار جفتی ناپایدار ژن CtsR، مشخص شد که جهش یافته های ctsR در واقع یک جمعیت فرعی از قبل موجود را در کشت های فاز ثابت monocytogene ایجاد کرده اند که ناشی از باکتری نوع وحشی می باشد و جداسازی خود را پس از شوک منفرد HHP توضیح می دهد. در مقابل، گروه ما جداسازی جهش یافته های مقاوم در برابر HHP نوع E. coli را در طی رویکرد غنی سازی انتخابی براساس چرخه های سازه ای شوک های HHP شدید با احیای متناوب و نتیجه ی جمعیت باقی مانده نشان می دهد. در حالی که سطح مقاومت HHP آنها تا حد زیادی بیش از جهش یافته های monocytogene ctsR می باشد. این جهش یافته های E. Coli به صورت مشابه سرکوبی تعدادی از ژن های شوک حرارتی را نشان می دهند. متاسفانه، مبنای ژنتیک این مقاومت شدید HHP در E.coli هنوز حل نشده باقی مانده است اگرچه می توان پیش بینی کرد که تعدادی از جهش یافته های مختلف مورد نیاز هستند و جهش یافته های متناظر به صورت پیوسته به صورت طبیعی از قبل در جمعیت E.coli نوع وحشی حضور ندارند.
مواد و روش ها
نژادهای باکتریایی و شرایط رشد. باکتری های مختلف مورد استفاده در این کار در جدول 1 فهرست شده اند. E.coli 536 توسط اریک دنامور (اینسرم U722، پاریس، فرانسه)، در حالی که جهش یافته ی E.coli MG1655A7 و نژاد مادری متناظر آن (E.coli MG21) توسط ناتالی کوئستمبرت-بالابان (دانشگاه عبری، اورشلیم، اسرائیل).
برخلاف گفته های دیگران، کشت های فاز ثابت توسط رشد هوازی با تکان دادن (200rpm) برای 23 ساعت در TBS (آب سویای تریپتون) در دمای 30درجه (pseudomonas aerugiosa، Aeromonas Hydrophila، Yersinia enterocolitica، Listeria innocua) یا در 37درجه (E.coli، Salmonella enterica serovars Typhimurium و Enteritidis و Shigella felxneri). به هنگام ضرورت، یک غلظت نهایی با 100μg/ml برای انتخاب برای وجود pAA212 استفاده شد (کددار کردن ارتقاء دهنده ی جریان رو به بالای شوک گرمایی ژن dnaK از ژن پروتئین فلورسنت سبز (جدول 1).
در طی انتقال های سریالی (در غیاب پردازش HHP)، کشت های فاز ثابت به صورت مکرر در TSB از پیش گرم شده رقیق شدند 1/10000 و به صورت شبانه رشد داده شدند (24ساعت) تا فاز ثابت بدست آید تا زمانی که رشد متوالی برای نسل های ca.80 حاصل شد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

High hydrostatic pressure (HHP) processing is currently considered as one of themost promising nonthermalfood preservation techniques and is being used for the commercial pasteurization of an increasing number of food products (7, 18). Typically, pressures in the range of 200 to 600 MPa are applied to inactivate food-borne pathogens and spoilage microorganisms, in order to enhance the safety and extend the shelf life of the product (5, 10, 17, 27). Since this process can be conducted at ambient temperature or in refrigerated conditions, products generally incur less deterioration of nutritional value, flavor, color, and texture than occurs with heating (19). A sustained further exploitation of HHP technology in the food industry, however, requires a more profound understanding of the impact of pressure on microorganisms. In this context, for reasons still not understood, it appears that the susceptibility of vegetative bacteria to HHP varies significantly among different genera and species (2, 28), and even within species as well (4, 23, 31). Indeed, when exposure is to an identical HHP treatment (345 MPa, 5 min, 25°C), the difference in inactivation among different strains of Listeria monocytogenes or Escherichia coli O157:H7 can amount up to 3.5 and 5.6 log cycles, respectively (2). Moreover, studies with E. coli and L. monocytogenes have further revealed that HHP resistance seems to be a trait that can be readily acquired (9, 13, 34). As such, Karatzas et al. (13–15) obtained HHP-resistant mutants of L. monocytogenes Scott A from the small fraction of cells surviving a single HHP shock of 400 MPa (20 min). These spontaneous mutants were typically impaired in the CtsR regulator, which represses type 3 heat shock proteins, and de novo introduction of a ctsR-null allele correspondingly imposed HHP resistance on L. monocytogenes. Interestingly, because of a short but unstable tandem repeat tract in the ctsR gene, it was shown that ctsR mutants actually constituted a preexisting subpopulation in stationary-phase cultures of L. monocytogenes originating from a wild-type inoculum, which explained their isolation already after a single HHP shock (14, 15). In contrast, our group demonstrated the isolation of extremely HHP-resistant mutants of E. coli MG1655 (up to 2 GPa) during a selective enrichment approach based on consecutive cycles of increasingly severe HHP shocks with intermittent resuscitation and outgrowth of the surviving population (9, 34). While their level of HHP resistance by far exceeds that of the L. monocytogenes ctsR mutants, these E. coli MG1655 mutants similarly displayed derepression of a number of heat shock genes (1). Unfortunately, the genetic basis of this extreme HHP resistance in E. coli still remains elusive, although it can reasonably be anticipated that a number of different mutations are required and that the corresponding mutants concomitantly do not naturally preexist in a wild-type population of E. coli MG1655. Spurred by the apparent potential of E. coli MG1655 to develop extreme HHP resistance, and by the importance of this phenomenon for the efficacy and safety of HHP processing, we investigated how readily this trait could evolve in food-related pathogens and how stably it would be maintained in the absence of HHP exposure.

MATERIALS AND METHODS

Bacterial strains and growth conditions. The different bacteria used in this work are listed in Table 1. E. coli 536 was kindly provided by Erick Denamur (Inserm U722, Paris, France), while the E. coli MG1655A7 mutant as well as its corresponding parental strain (i.e., E. coli MG21) was kindly provided by Nathalie Questembert-Balaban (Hebrew University, Jerusalem, Israel). Unless stated otherwise, stationary-phase cultures were obtained by aerobic growth with shaking (200 rpm) for 23 h in tryptone soy broth (TSB) (Oxoid, Basingstoke, United Kingdom) at 30°C (Pseudomonas aeruginosa, Aeromonas hydrophila, Yersinia enterocolitica, and Listeria innocua) or at 37°C (E. coli, Salmonella enterica serovars Typhimurium and Enteritidis, and Shigella flexneri).When necessary, a final concentration of 100
g/ml ampicillin (Ap100; Applichem, Darmstadt, Germany) was used to select for the presence of pAA212 (encoding the promoter of the dnaK heat shock gene upstream of the green fluorescent protein gene [gfp]; i.e., PdnaK-gfp reporter) (Table 1). During serial passaging (in the absence of HHP treatment), stationary-phase cultures were repeatedly diluted 1/10,000 in prewarmed TSB and grown overnight (24 h) to stationary phase again, until successive growth for ca. 80 generations was achieved (i.e., 6 growth cycles).

مقاومت ضدمیکروبی دارو برای باکتری Staphylococcus aureus (نوعی باکتری کروی) در محصولات لبنی

Antimicrobial drug resistance of Staphylococcus aureus in dairy products

چکیده
1- مقدمه
2- مواد و روش ها
2-1- جمیعت مطالعه و مجموعه نمونه
2-2- آزمایشات باکتری شناسی
2-3 آزمایش حساسیت آنتی بیوتیکی
2-4 تحلیل اماری
3- نتایج
3-1- جداسازی و مشخص سازی بیوشیمی S- aureus
3-2- آسیب پذیری جدا شده های S- aureus
4- بررسی
بیانیه تضاد منافع

چکیده
هدف: ارزشیابی شیوع Staphylococcus aureus مقاوم چنددارویی (S.aureus) در محصولات لبنی

روش ها: جداسازی و شناسایی S.aureus در 3 محصولات غذایی لبنی انجام شد. جداسازی ها برای استعداد در آسیب پذیری برای 5 داروی ضدمیکروبی رایج مختلف آزمایش شد.

نتایج: برای 50 نمونه آزمایش شده، 5 (10 درصد) با S.aureus در معرض آلودکی قرار گرفت. متعاقباً 5 جداسازی تحت الگوی مقاومت ضدمیکروبی با استفاده از 5 قرص آنتی بیوتیک قرار گرفت (متاسیلین، وانکومیسین, کانامیسین، کلروفنیکول و تتراسیلین). 29 نمونه مقاومت متی سیلین و وانکومیسین را نشان داد. 18 نمونه پاسخ میانه ای را برای تتراسیلین نشان داد. دیگر نمونه ها برای تمام انتی بیوتیک های آزمایش شده مورد تردید بودند.

نتیجه گیری: نتایج داده های اولیه برای منبع آلودگی غذایی را فراهم می نماید که می تواند به عنوان وسایلی برای انتقال Staphylococcus مقاومت-ضدمیکروب عمل نماید. بنابراین ما را برای توسعه راهبردهای پیشگیرانه برای اجتناب از حضور آسیب های جدید برای S.aureus مقاوم توانا می سازد.

1- مقدمه
Staphylococcus aureus) S. aureus) یک پاتوژن در انسان ها و حیوانات است که مسبب طیف وسیعی از بیماری ها در گستره نقایص پوستی مینور تا بیماری های تهدید کننده عمر انسان، از قبیل ذات الریه و مننژیت است. همچنین به عنوان یکی از مهمترین عوامل مسمویت غذایی در دنیا شناخته شده است. این باور وجود دارد که تمام آسیب های باکتریایی با گستره وسیعی از عوامل ضدمیکروبی و موثر قابل درمان هستند. هرچند، مقاومت برای انتی بیوتیک های چندگانه در بین Staphylococcus aureus(S. aureus) اخباری جدید برای محققان و اقدام کنندگان در مورد سلامتی بشر است. گزارش شده که کمی بعد از عرضه پنی سیلین در دهه 1940، مقاومت گسترش یافته در مقابل Staphylococcus aureus(S. aureus) توسط مقامومت به متی سیلین و اخیراً گلی سوپپتاید مثلاً وانکومیسین دنبال شد.
Staphylococcus aureus(S. aureus) می تواند به انسان ها از طریق شیر الوده شده و محصولات شیر انتقال یابد. S. aureus در پوسته و مخاط باقیمانده های تولیدات حیوانی حاضر می شود که شامل جانوران پستاندارد می شود و اغلب به غده های پستان بالینی و بالینی فرعی منجر به آلودکی محصولات لبنی می شود. این باکتری به صورت پاتوژن عمده ایجاد شده رایج در غده پستان گاو در نظر گرفته می شود.
هدف از این مطالعه جداسازی S. aureus از محصولات لبنی است که شامل شیر تازه گاو، شیر پاستوریزه شده، ماست و پنیر برای مشخص سازی S. aureus با استفاده از روش های رایج مانند کشش Gram ازمون کواگالاز و آزمون کاتالاز و همچنین تعیین شیوع مقاومت ضد میکروبی در بین محصولات لبنی جدا شده می شود.

Abstract

Objective To evaluate the prevalence of multidrug resistant Staphylococcus aureus (S. aureus) in dairy products.

Methods Isolation and identification of S. aureus were performed in 3 dairy-based food products. The isolates were tested for their susceptibility to 5 different common antimicrobial drugs.

Results Of 50 samples examined, 5 (10%) were contaminated with S. aureus. Subsequently, the 5 isolates were subjected to antimicrobial resistance pattern using five antibiotic discs (methicillin, vancomycin, kanamycin, chloramphenicol and tetracycline). Sample 29 showed resistance to methicillin and vancomycin. Sample 18 showed intermediate response to tetracycline. The other samples were susceptible to all the antibiotics tested.

Conclusions The results provide preliminary data on sources of food contamination which may act as vehicles for the transmission of antimicrobial-resistant Staphylococcus. Therefore, it enables us to develop preventive strategies to avoid the emergence of new strains of resistant S. aureus.

1- Introduction

Staphylococcus aureus(S. aureus) is a versatile pathogen in humans and animals which is responsible for a diverse spectrum of diseases ranging from minor skin infections to life threatening diseases, such as pneumonia and meningitis[10]. It is also known as one of the most important agents of food poisoning globally[7]. It has been believed that all bacterial infections were treatable with a vast array of effective and antimicrobial agents. However, the emergence of resistance to multiple antibiotics among S. aureus has created breaking news for health practitioners and researchers[15]. It has been reported that shortly after the introduction of penicillin in 1940s, resistance developed in S. aureus, followed by resistance to methicillin and more recently to glycopeptides, e.g. ,vancomycin[11].

S. aureus can be transmitted to humans through contaminated and untreated milk and milk products[14]. S. aureus presents on the skin and mucosae of food producing animal reservoirs that include ruminants and it is frequently associated with sub-clinical or clinical mastitis leading to the contamination of dairy products[8]. This bacterium is considered as the most commonly occurring major pathogen of cow’s mammary gland[5].

The objective of this study was to isolate S. aureus from dairy products which include fresh cow milk, pasteurized milk, goat milk, yogurt and cheese, to characterize S. aureus using conventional methods like Gram staining, coagulase test and catalase test and also to determine the prevalence of antimicrobial resistance among S. aureus isolated from dairy products..

مقاومت ضدمیکروبی دارو برای باکتری Staphylococcus aureus (نوعی باکتری کروی) در محصولات لبنی

Antimicrobial drug resistance of Staphylococcus aureus in dairy products

اثرات اتوکلاو ، نمک و پروتئین ضد میکروبی در فعالیت های سماق ایرانی

The Effects of Autoclaving, Salt and Protein on Antimicrobial Activities of Iranian Sumac

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب)

F1906

تعیین ثبات در اتوکلاو
500 میلی گرم عصاره خشک سماق آب مقطر استریل در غلظت 50 درصد رقیق شده است (w/v). عصاره
تقسیم به دو بخش شد. یک بخش فیلتر شده استریل و دیگری در وضعیت اتوکلاو (121 درجه و 1 اتمسفر) برای 15 دقیقه قرار گرفت. برای تعیین حداقل غلظت مهاری (MIC)، رقت نمونه های بین 0.03 تا 3.75 درصد در Muller Hinton broth آماده شدند. غلظت نهایی باکتریهای موجود در لوله های منفرد cfu/ml بود. لوله های کنترل حاوی هیچ عصاره ای نبودند. پس از رشد نهفته در 37 درجه سانتی گراد، لوله های آزمایش برای رشد ممکن مورد بررسی قرار گرفتند و MIC هر قسمت از عصاره به صورت کمترین غلظت تعیین شد که با هیچ رشدی پایان نمی یافت. لوله های حاوی غلظت بالا، MICها در صفحات Muller hinton برای به دست اوزدن مینیمم غلظت های باکتریایی (MBC) برای نمونه های منفرد در مقابل کشش های آزمایش شده گسترده می شدند.

تعیین اثر متقابل ممکن با نمک و ژلاتین
اجزای اصلی عصاره سماق ترکیبات جوهر مازو هستند. جوهر مازو دارای فعل و انفعالات با نمک و پروتئین است [5]. به منظور ارزشیابی اثار این فعل و انفعالات در فعالیت های ضد میکروبی عصاره، 1 میلی گرم از عصاره سماق (20 درصد) به 2 میلی گرم محلول ژلاتین (1 درصد) یا محلول سالین (10 درصد) به طور جداگانه اضافه شد و نتیجتاً به طور تقریبی تمام ترکیبات جوهر مازوی عصاره به شکل رسوب جدا شدند. بعد از سانتریفیوژ در 10 دقیقه در 5000g، 100 میکرولیتر جوهر مازو شفاف شناور بر روی اب با روش انتشار در ازای Staphylococcus aureus and Pseudomonas aeruginosa آزمایش شد. بعد از رشد نهفته در شب در 37 درجه، نواحی ممانعت حول چاه ها بر حسب میلی متر با استفاده از یک ک.لیس اندازه گیری شدند.

نتایج
تعیین پایداری فعالیت ضدمیکروبی سماق در دمای بالا از طریق ارزشیابی MIC‌و MBC برای عصاره قبل و بعد از اتوکلاو انجام شد. نتایج نشان داد که فعالیت ضدمیکروبی عصاره سماق در تمام باکتری های ازمایش به جز P. aeruginosa پایدار و مقاوم در برابر گرما است (جدول 1).
جدول 2 اثر تعامل سماق/غذا را در فعالیت ضدمیکروبی عصاره نشان می دهد. تامل سماق/غذا دارای هیچ اثر مخربی روی فعالیت های مثبت ضدgram نیست بر خلاق اثر مخرب ان روی فعالیت های منفی ضدgram ان.

بررسی
به طور ایده ال، یک محافظ میکروبی خوب باید دارای فعالیت ضدمیکروبی قوی، هیچ گونه تعامل با اجزای غذل، هیچ اثر منفی روی مزه غذا و ظاهر آن باشد و نیز باید غیرسمی، غیرالرژی زا، ارزان و پایدار در مقابل فرایندهایی باید که در معرض ان ها قرار گرفته است [1]. اثار ضدمیکروبی عصاره سماق در مطالعات قبلی ما ارزیابی شده است [2,3]. در این بررسی، پایداری اثار ضدمیکروبی عصاره سماق در مدت دمای بالا با استفاده از شرایط فوق العاده اتوکلاو ارزیابی شد. نتایج نشان می داد که فعالیت ضدمیکروبی عصاره سماق در تمام باکتری های آزمایش به جز P. aeruginosa پایدار و مقاوم در برابر گرما است (جدول 1).

این عصاره بسیار مهم است زیرا استفاده از ترکیب تکنیک های حفاظتی معمول است و بنابراین عصاره می تواند در ترکیب با روشهای گرمایی استفاده شود. علاوه بر این ادویه جات معمولا دارای بار میکروبی هستند اگر بالا باشند، نمونه ها باید به جای ضدمیکروبهای غذایی به عنوان منبع الودگی در نظر گرفته شوند. مانند دیگر ادویه جات، سماق دارای بار میکروبی است و با حذف الودگی ها، اتوکلاو، ایمنی استفاده از سماق را در فرایندهای غذایی تضمین خواهد نمود [6].
هدف دیگر این مطالعه ارزیابی اثار معکوس ممکن تامل غذا/سماق در فعالیت های ضدمیکروبی عصاره سماق بود. ترکیبات مهم سماق، جوهر مازو، دارای تعاملاتی با نمک و پروتئین است که نمک را از لحاظ بیولوژیک غیرفعال می سازد [5]. همانگونه که در جدول 2 ذکر شده است، تعاملات دارای هیچ اثر مخربی روی فعالیتهای مثبت ضدمیکروبی عصاره نیستند بر خلاف اثر مخرب روی فعالیت های منفی ضدgram. کاهش فعالیت های منفی ضدgram برای سماق، یک نقطه فقدان است زیرا اغلب باکتری های زاده شده در غذا منفیgram هستند. بررسی های بیشتر روی اثر تعامل سماق/غذا در فعالیت های ضدمیکروبی عصاره سماق پیشنهاد می شود.
برای ارزیابی اثر تعامل، این مطالعه به آزمایشات اولیه ضدمیکروبی (روش انتشار) اکتفا می کند زیرا آزمایشات کمی بیشتر مانند تعیین MIC برای عصاره دارای جوهر مازوی کمتر قابل مقایسه با عصاره دارای جوهر مازوی MIC نبودند، به علت تغییر در نسبت بعد از جداسازی جوهر مازوها.
مطابق با نتایج، برخلاف سماق صاف، (Rhus glabra L.)، یک نمونه مشابه، ترکیبات بدون جوهر ماوز می توانند پاسخگوی برخی از فعالیت های ضدمیکروبی سماق ایرانی باشند (Rhus coriaria L.) [7]. کاهش فعالیت عصاره در مقابل P. aeruginosa نشان می دهد که ترکیبات جوهر مازو می توانند مرتبط با فعالیت های منفی ضدgram برای سماق باشند.
در کنار تمام مزیت های و نقایص ضدمیکروبی، سماق دارای برخی مشخصات دیگر است. می تواند مزه و ظاهر محصولات غذایی را بهبود بخشد. به عنوان یک نماینده، در غذای ایرانی، سماق به عنوان افزودنی طعم و رنگ استفاده می شود. علاوه بر این، برخی از مطالعات اثار انتی اکسیدان سماق [8,9] را نشان داده است. بررسی های بیشتر در مورد توانایی سماق به عنوان یک افزودنی محافظ غذایی یکی از کارهای آینده ما خواهد بود.