مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

کلا 119 لایه در سرزمین چین وجود دارد که بر حسب استان، گروه شهری و شهر مهم لایه بندی می شوند همانند مرکز استان و شهر که به طور ویژه در طرح دولت مشخص شده اند (جدول مکمل آنلاین S1 را ملاحظه نمایید).
سپس انتخاب نمونه به طور مستقل در هر لایه انجام شد. در مرحله اول، 3776 تقسیم در سطح سکنه شهرستان با نسبت احتمال به اندازه (تعداد مهاجران داخلی در سال 2003) انتخاب شد. در مرحله دوم، کل 8993 محله شهری و دهکده های روستایی دارای 10050 خوشه از تقسیمات در سطح سکنه شهرستان نمونه برداری شده از طریق نسبت احتمال به اندازه (تعداد مهاجران داخلی در سال 2014) برگزیده شدند. در مراحل سوم تا آخر، 20 مهاجر داخلی واجد شرایط در هر خوشه نمونه برداری شده از طریق مراحل ذیل، برگزیده شدند. اولا، همه مهاجران داخلی واجد شرایط در هر محله / روستای نمونه برداری شده، شمرده شدند و به چندین گروه با یک اندازه گروه در حدود 150 مهاجر داخلی تقسیم شدند. ثانیا، یک یا بیش از یک دسته، به طور تصادفی در بین همه گروه ها نمونه برداری شدند. سپس در هر خوشه، یک نمونه تصادفی ساده متشکل از 20 مهاجر داخلی انتخاب شدند. اگر یک مهاجر برگزیده از اعضاء خانواده شرکت کننده دیگری بود یا امکان برقراری تماس با او وجود نداشت یا از شرکت در مطالعه امتناع می ورزید، آنگاه مهاجر بعدی فهرست شده در چارچوب نمونه برداری، با همان جنسیت و سن مشابه و مدت اقامت برای جایگزینی انتخاب میشد. مصاحبه های رو در رو از طریق بازدیدهای خانگی اجرا شد. مصاحبه کنندگان، آموزش استاندارد را از طریق NPFPC دریافت نمودند و کنترل کیفیت در جمع اوری و درونداد داده ها اجرا شد. جزئیات بیشتر درباره ابعاد فنی این زمینه یابی در دسترس است.

اندازه گیری ها
وضعیت طرح های بیمه سلامت اجتماعی
از پاسخ دهندگان پرسیده شد آیا در NCMS، UEBMI یا URBMI شرکت دارند (بله / خیر). بر اساس پاسخ ها، وضعیت طرح های بیمه سلامت اجتماعی شرکت کنندگان به علاوه به صورت ذیل، دسته بندی شد:
1. بیمه نشده از طریق بیمه سلامت اجتماعی : پاسخ دهندگان در هیچ طرح بیمه سلامت اجتماعی شرکت نکردند.
2. فقط بیمه شده NCMS: پاسخ دهندگان فقط در NCMS شرکت کرده بودند. مهاجران داخلی روستا به شهر برای NCMS در بخش مبدا خود، واجد شرایط هستند.
3. فقط بیمه شده طرح های بیمه پزشکی پایه شهری (UEBMI/URBMI): پاسخ دهندگان در UEBMI یا URBMI شرکت داشتند. دو طرح بیمه ترکیب شدند زیرا جمعیت مانع الجمع را پوشش می دهند (جمعیت شاغل در برابر بیکار) و فقط 3.7% از شرکت کنندگان، مشارکت در URBMI را گزارش داده بودند.
4. بیمه شده دوگانه: مهاجران داخلی در طرح های روستایی (NCMS) و شهری (UEBMI/URBMI) به طور همزمان شرکت کرده بودند. به خاطر سیستم های مستقل برای طرح های بیمه سلامت اجتماعی روستایی و شهری، کارگران مهاجری که در NCMS شرکت کرده بودند÷ می توانند در UEBMI هم ثبت کنند.

حمایت مالی
برای اندازه گیری درجه نسبی اثرات حمایت مالی در سرتاسر پایگاه طرح های بیمه سلامت اجتماعی، از یک شاخص مهم – درصد پرداخت های OOP برای تازه ترین خدمت بستری در طول 12 ماه گذشته در کل هزینه خانوار – و شاخص های ثانویه دیگر استفاده نمودیم (جدول 2).
همانطور که توسط سازمان بهداشت جهانی توصیه شده است، نظارت حمایت مالی، بعضا بر اساس شاخص های تولید شده هم از پرداخت های OOP و هم هزینه خانوار است. برای نمونه، هزینه سلامت فاجعه آمیز، به عنوان رایج ترین شاخص به صورت پرداخت های OOP برای مراقبت از سلامت تعریف می شود که از سهم هزینه یک خانوار فراتر می رود، یعنی 25% هزینه کل. با این حال، داده های 2014 NIMIDMS فقط شامل پرداخت های OOP پاسخ دهندگان برای آخرین خدمت بستری در طول 12 ماه گذشته بود. لذا، درجه نسبی حمایت مالی را به صورت درصد پرداخت های OOP به عنوان درصد پرداخت های OOP برای آخرین خدمت بستری در طول 12 ماه در هزینه کل خانوار به صورت یک اندازه جایگزین هزینه سلامت فاجعه بار محاسبه شد. به علاوه، برای تنظیم تاثیر حمایت مالی بیمه سلامت شخصی (86 شرکت کننده بازپرداخت گرفتند)، ما بازپرداخت ها از بیمه سلامت شخصی را به پرداخت های OOP شرکت کنندگان افزودیم. روش پیشنهادی ما، از طریق این واقعیت حمایت شده است که هزینه های خدمات بستری، منبع اصلی پرداخت های OOP در بین مهاجران داخلی در چین هستند، هزینه های خدمات بستری که در حدود 75% هزینه های پزشکی سالانه در بین مهاجران داخلی را تشکیل می دهند و فقط 5.9% شرکت کنندگان مطالعه، دارای بستری های متعدد هستند.

استفاده از خدمات بستری
از پاسخ دهندگان سوال شد آیا از خدمات بستری تجویز شده توسط پزشکان در طول 12 ماه گذشته استفاده نموده اند (بله / خیر)، در زمان آخرین استفاده از خدمات بستری (بیمارستان های بخش / منطقه و مادون یا بیمارستان های شهری و مافوق) به چه سطحی از تسهیلات سلامت دستیابی داشته اند و تسهیلات سلامت در کجا قرار داشتند (در بخش مبدا یا خارج از بخش مبدا).

عوامل مخل
دموگرافی پاسخ دهندگان که به تمایل افراد به شرکت در یا بهره بردن از طرح های بیمه سلامت وابسته بود، شامل شد÷ همانند سن، جنس، درامد ماهانه، هزینه خانوار سالانه، وضعیت تاهل، میزان تحصیلات، وضعیت استخدام، مدت مهاجرت، آیا با خانواده هایشان مهاجرت کرده اند، اندازه خانوار و منطقه استانهای فرستنده (چین غربی/ مرکزی / شرقی). در NIMDMS، خانوار به صورت یک واحد اقتصادی تعریف می شود که در آن گروهی از افراد زندگی می کنند و با هم غذا می خورند، به جز همسران بیوه و فرزندان در نواحی روستایی.

تحلیل آماری
تحلیل ها با استفاده از آمار شناسی IBM SPSS، نسخه V.21.0 انجام شد. آمار وصفی شامل میانگین، انحراف استاندارد (SD)، میانه، IQR، فراوانی و تناسب میشد که برای خلاصه کردن دموگرافی، استفاده از خدمات بستری و حمایت مالی در بین شرکت کنندگان مطالعه با وضعیت طرح های بیمه سلامت اجتماعی مختلف استفاده می شد و تفاوت ها در بین لایه ها از طریق متغیرهای مطالعه از طریق تحلیل یک سویه واریانس برای متغیرهای پیوسته یا آزمون X2 برای متغیرهای رده ای ارزیابی شد. به علاوه، آزمون کم ترین تفاوت معنادار فیشر برای مقایسه بیشتر تفاوت های زیر گروهی بر روی شاخص های حمایت مالی بکار رفت که بر روی تحلیل یک سویه واریانس (p<0.05) معنادار÷ یافت شد.

نرخ بیمه نشده وزنی جمعیت بیمه سلامت اجتماعی، NCMS, UEBMI/URBMI و پوشش بیمه دوگانه و95% از CIها بر اساس یک وزن زمینه یابی براورد شد که در طیف 0.01 تا 17.57 بود. وزن زمینه یابی از سه بخش وزنی برای کاهش سوگیری ها به خاطر احتمالات نابرابر، جمعیت غیر پاسخ دهنده و غیر مشمول تشکیل می شد. به علاوه، نرم افزار QGIS V.2.18.10، برای تبدیل پوشش UEBMI/URBMI و نرخ بیمه نشدگان از طریق استانهای کنونی محل سکونت و پوشش NCMS از طریق استانهای فرستنده به نقشه ها بکار رفت.
تاثیر حمایت مالی طرح های بیمه سلامت اجتماعی در بین شرکت کنندگانی که از خدمات بستری در 12 ماه گذشته استفاده کرده بودند توسط مدلهای ترکیبی خطی تعمیم یافته سه سطحی (GLMMs) ارزیابی شد. مهاجران داخلی، سطح اولی بودند که در بخش ها / مناطق کنونی محل سکونت آشیانه کردند (سطح 2) و به علاوه در شهرهای کنونی محل سکونت آشیانه کردند (سطح 3). اولا، GLMMهای سطح سه ی دو متغیره با ارتباط لگاریتمی ، برای تحلیل وابستگی های ساده بین تاثیر حمایت مالی و وضعیت بیمه سلامت اجتماعی شرکت کنندگان، شاخص های استفاده از خدمات بستری و عوامل مخل بکار رفت. ثانیا، یک GLMM سطح سه چند متغیره با ارتباط لگاریتمی برای ارزیابی وابستگی بین وضعیت بیمه سلامت و تاثیر حمایت مالی ایجاد شد در حالیکه نظارت برای همه متغیرها بر روی GLMMهای دو متغیره (p<0.10) و سهم درصدی کل هزینه های پزشکی بر روی آخرین خدمت بستری مهم یافت شد.

نتایج
کلا 200.937 مهاجر داخلی در 2014 NIMDMS بکار گرفته شدند و 170904 (85.1%) مهاجر داخلی روستا به شهر در این مطالعه با میانگین سنی 34 (9.4= SD) مشمول بودند (جدول 3). 100.201 شرکت کننده مرد (58.1%) و 85.8% از شرکت کنندگان (150.031=n) یا شاغل یا کارفرما بودند.
بر اساس داده های خود گزارش شده (جدول 4)، 23.539 مورد از 170.904 شرکت کننده در هیچ طرح بیمه سلامت اجتماعی ثبت نام نکرده بودند (نرخ وزنی بیمه نشدگان: 17.3%، 95% CI 16.9% تا 17.7%)، 119.997 شرکت کننده، فقط در NCMS ثبت نام کرده بودند، 21.272 شرکت کننده، فقط در UEBMI / URBMI ثبت نام کرده بودند و 6096 شرکت کننده، بیمه شده دوگانه بودند (پوشش وزنی: 5.5%، 95% CI 5.3% تا 5.7%). بنابراین، 126.093 (6096+119.997) شرکت کننده در NCMS (پوشش وزنی : 66.6% (66.0% تا 67.1%)) و 27.368 (6096+21.272) شرکت کننده در UEBMI/URBMI (پوشش وزنی: 22.6% (22.2% تا 23.0%)) ثبت نام کرده بودند. لازم به ذکر است÷ پوشش طرح های بیمه سلامت اجتماعی در مهاجران داخلی روستا به شهر، در سرتاسر سرزمین چین فرق داشت.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

در بسیاری از موارد، سرمایه گذاری و کارآفرینی نیز در ادبیات علمی به عنوان عوامل عملکرد کسب و کار تجاری مستقیم نیز مورد توجه است که بر نتایج تجاری اقتصادی موثر است.آنها محرک رشد اقتصادی در مناطق روستایی اروپا هستند، در نتیجه بهره وری اقتصادی روستایی، سرعت توسعه ارزش افزوده و رشد کیفیت زندگی را تعیین می کنند.
واضح است که موفقیت آتی اقتصاد روستایی به طور مجزا مرتبط با ظرفیت کارآفرینان روستایی برای نوآوری و شناسایی فرصت های کسب و کار جدید است که خالق شغل و درآمد در مناطق روستایی است. علاوه بر این، پتانسیل منابع انسانی، محیط طبیعی و تنوع زیستی آن، مواد خام و دیگر منابع اقتصادی در این مناطق بسیار عالی است.
بنابراين ايجاد کسب و کار در مناطق روستايي مهم است. این تنها ایجاد ارزش افزوده یا نتیجه جاه طلبی شخصی است، اما نتیجه دینامیک منطقه است. اهمیت فعالیت های اقتصادی را نمی توان تنها باتعداد مشاغل ایجاد شده سنجید. این بخشی از یک کل است که جنبه های مکمل آن می توانند به توسعه پایدار کمک کنند.
توجه زیادی به جوانان جویای مشارکت در فعالیت های کشاورزی وسایر کسب و کارها در مناطق روستایی معطوف شده است.
متاسفانه، کارآفرینان در مناطق روستایی با مجموعه ای منحصر به فرد از چالش ها مواجه هستند که در کل در یک زمینه شهری دیده نمی شوند.این چالش ها به طور عمده از میزان مختلف دسترسی به مناطق روستایی با زیرساخت فیزیکی کمتر توسعه یافته و همچنین تراکم جمعیت کوچک و کمجوامع روستایی وترکیب اجتماعی و اقتصادی آنها حاصل می شوند.کسب و کارهای کوچک در مناطق روستایی اغلب فاقد پشتیبانی دولتی اساسی، از جمله خدمات رفاهی و مالی، برنامه های آموزش و تحصیل و سایر انگیزه ها برای حمایت جامعه محلی از فعالیت های اقتصادی است.
مناطق محیطی تعیین شده که اغلب روستایی هستند، در داخل اتحادیه اروپا دارای اقتصاد و استانداردهای زندگی است که کمتر از حد متوسط است.یکی از دلایل اولیه شناخته شده از سوی دولت های محلی برای این وضعیت اقتصادی ضعیف سطوح پایین نوآوری میان شرکت های کوچک و متوسط SME بومیاست. SMEsدر رشد و صادرات یا بخشی از زنجیره های تامین موفق مشکل دارند. وضعیت اقتصادی ضعیف نیز نتیجه پشتیبانی ضعیف از زیرساخت است.

اهمیت پشتیبانی از زیرساخت
ارائه هر نوع اشتغال کشاورزی و غیر کشاورزی در مناطق روستایی بیشتر به دسترس بودن زیرساخت فیزیکی، سیستم آب و فاضلاب، تامین گاز، ارتباطات مخابراتی و غیره بستگی دارد. زیرساخت یکی از عوامل مرتبط با سطوح بالا بهره وری است.تأثیر مثبت زیرساخت عمومی بر اشتغال منطقی است و انتظار می رود، از آنجا که بخش عمومی یک کارفرما کلیدی در بسیاری از مناطق روستایی است.
اصطلاح زیرساخت مرتبط با امکانات فیزیکی مناطق و ملل است. زیرساخت نشانگر این نوع کالا سرمایه ای است که متناسب با بسیاری از فعالیت های اجتماعی و نیازهای کسب و کار است، از جمله جاده ها، شبکه های ارتباطی، حمایت مالی، انرژی و منابع آب، یعنی تمام کالاهای سرمایه ای پشتیبان تولید و بازاریابی صنایع در یک منطقه یا یک کشور است.بسیاری از انواع عناصر زیرساخت تعریف شده است.به طور کلی، این می تواند از زیرساخت فیزیکی (فنی)، اجتماعی و اقتصادی متمایز شود. زیرساخت فیزیکی به ساختارهای فیزیکی پایه مورد نیاز برای اقتصاد برای عملکرد و بقا اشاره دارد، مانند شبکه حمل و نقل، شبکه برق و سیستم دفع زباله و فاضلاب.از نظر برخی اقتصاددانان توسعه به عنوان بخشی از سیستم سه ستونی، همراه با سرمایه انسانی و حاکمیت خوب، زیرساخت فیزیکی یک پیش شرط برای تجارت و سایر فعالیت های مولد است.
کیفیت زیرساخت به طور مستقیم بر پتانسیل رشد اقتصادی منطقه و توانایی یک شرکت برای مشارکت مؤثر تاثیر می‌گذارد. توسعه اقتصادی اجتماعی می تواند با وجود زیرساخت کافی تسهیل و تسریع شود.
Aschauer (1990) به اهمیت اساسی زیرساخت عمومی وسرمایه عمومی افزوده به عملکرد تولید متعارف اشاره کرده است.تیلور 2001 اظهار داشت که پشتیبانی زیرساخت و تراکم نهادی، از جمله دسترسی به سرمایه دراشکال قابل استفاده، از اهمیت ویژه ای در ارتقای ظرفیت های اقتصادی محلی درانعطاف پذیری، یادگیری و رویکردهای مزیت رقابتی برخوردار است.زیر ساختاز طریق افزایش بهره وری و کاهش هزینه به رشد و توسعه کمک می کند، به ویژه برای بنگاه های کوچک. علاوه بر این، سرمایه گذاری زیرساخت ممکن است اثر مثبت بر رشد داشته باشد که فراتر از اثر سهام سرمایه به دلیل صرفه اقتصادی،وجود خارجی شبکه و اثرات افزایش رقابت است. سرمایه عمومی در زیرساخت ممکن است بهره وری حاشیه ای تمام ورودی های عامل را افزایش دهد (سرمایه و نیروی کار)، به این ترتیبهزینه تولید حاشیه ای کاهش و سطح تولید خصوصی افزایش می یابد. به نوبه خود، این تاثیر مقیاس بر خروجی ممکن است از طریق اثر شتاب دهنده استاندارد به سرمایه گذاری خصوصی بالاتر، در نتیجه افزایش ظرفیت تولید طی زمان و تأثیر رشد پایدارتر منتهی شود(Agénor and Moreno-Dodson, 2006).
اهمیت زیرساخت ها نیز با مقررات سیاست پشتیبانی می شود.سرمایه گذاری زیرساخت اهداف اصلی سیاست ها و اولویت های روستایی اروپایی را محقق می سازد، از جملهCAP، استراتژی اروپا 2010، استراتژی های توسعه محلی و برنامه های توسعه روستایی RDPs در میان تعدادی از اقدامات که می تواند به افزایش کارآفرینی روستایی کمک کند، مهمترین آنها شناسایی شده است: بررسی فرصت ها در بخش های جدید، جنبه های اجتماعی کارآفرینی و غلبه بر موانع کارآفرینی (کمبود زیرساخت).
زیرساخت فیزیکی نیز در ارائه خدمات محیطی مانند حفاظت از تنوع زیستی، حفاظت از کیفیت و در دسترس بودن آب، حفظ کیفیت هوا، تقویت مقاومت در برابر سیل و / یا آتش سوزی و حفظ ارزش های چشم انداز کمک می کندبه این معنا که چرا توسعه و حمایت از خدمات اساسی برای اقتصاد و جمعیت روستایی مهم است و با برنامه های مختلف اروپایی و ملی تامین می شود (کمیسیون اروپا، 2011).
می توان نتیجه گرفت که توافق گسترده ای وجود دارد که سطح اساسی زیرساخت برای توسعه ضروری است.با این حال، باید به یاد داشته باشید که اتصال بین زیرساخت و رشد بین کشورها و در طول زمان و همچنین در داخل کشور و درون بخش های آن متفاوت است (Cockburn et al., 2013). همچنین، محدوده برآورد اثرات زیرساخت در ادبیات به طور گسترده ای متفاوت است.
به همین دلیل است که توجه این مقاله متمرکز بر ترجیحات زیرساخت کسب و کار در مناطق روستایی است.فرض بر این است که بر اساس ادبیات فعالیت های مختلف نیازمند امکانات زیرساخت مختلف است.

مدیریت ریسک برای استقرار مینی گرید در مناطق روستایی

Risk Management for Mini-Grid deployment in Rural Areas

Abstract

A significant challenge for mini-grid deployment is a communication and language gap between mini-grid developers and investors about mini-grid risks and their management. While investors usually think in financial risk/return dimensions and are often unaware of the specific challenges in the field of mini-grid electrification, project developers and mini-grid operators have immense expertise in overcoming these specific challenges in terms of preventing threats but often do not use risk management tools as usually expected by bankers and investors.

1 Risk Management for Mini-grids

1-1 Introduction

For the year 2014, the International Energy Agency (IEA) estimated the number of people without access to electrical energy at 1.3 billion. The IEA also forecasts that in Africa, the number of un-electrified people will probably even increase from 589 million to 689 million. This estimate is mainly caused by population growth being higher than the increase in the electrification rate. Private investments in renewable energy have increased significantly worldwide over the years 2004 to 2012 demonstrating a market opportunity resulting from the falling prices of individual technologies like Solar Photovoltaic.

Benefitting from these trends, the decentralized electrification sector is also seeing an emergence of investor interest. Improving policy and regulatory frameworks in certain regions is drawing the attention of entire business communities and requiring the electrification industry to engage in the sector more actively and with greater professionalism. With increased private sector interest in the operation of rural electrification facilities and higher accountability requirements by financiers, the pressure to develop strategies that reduce the risk of electrification schemes failing is high. Trends like these are expected to facilitate more professional engagement of rural electrification actors and draw more investment to the rural electrification sector. Today, holistic business models are already being piloted around the world. Rural electrification project developers in East Africa and South Asia are innovating by taking different stakeholder demands into account and catering to various types of customers, leveraging managerial expertise and employing solid financial planning.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب)

F1873

در عین حال، نابرابری های چشمگیری بین خانواده ها وجود دارد. در سال 2013، درآمد یک خانواده کشاورز برای 82٪ از درآمد متوسط یک خانواده در رومانی اختصاص داده است. فقیرترین خانواده خانواده بیکاران (66٪) و خانواده های خود-اشتغال (77٪) بودند.
در بسیاری از کشورهای عضو اتحادیه اروپا، خانواده های کشاورزان دارای درآمدهای بالاتر از متوسط هستند. با این حال، کشورهایی با یک وضعیت کاملا شبیه به رومانی وجود دارند، همانند لحظه ای که این کشورها به اتحادیه اروپا پیوستند، آنها شکاف اقتصادی قابل توجهی در مقایسه با اتحادیه اروپا قدیمی کشورهای عضو داشتند و آنها دارای یک بخش مهم کشاورزی بودند که از نظر شغلی در منطقه روستایی (به عنوان مثال پرتغال و یونان) غالب بود.
3.2. نقش مزارع کوچک در اقتصاد منطقه روستایی
رومانی, کشوری با ساختار کشاورزی عمدتاً پراکنده، با 32.2٪ تعداد مزارع اتحادیه اروپا و 7.7٪ از منطقه کشاورزی استفاده شده در اتحادیه اروپا-27 قرار دارد. استرداد زمین به صاحبان سابق و وارثان خود، که در دهه 1990 آغاز شد، به تکه تکه شدن کنونی کمک کرد. با تمام اصلاحات قانونی در طول سال، و اقدامات اعمال شده برای تحریک افزایش متوسط اندازه مزارع، فرایند تثبیت زمین بسیار آهسته است و احتمالا از هم اکنون چند سال, رومانی دارای ساختار کشاورزی بسیار پراکنده خواهد بود.
اگرچه تعداد کل از منابع کشاورزی در رومانی توسط تقریبا نیم میلیون در دهه گذشته پایین آمد، از 4.48 میلیون نفر ثبت نام شده سرشماری تا سال 2002 به 3.85 میلیون با توجه به سرشماری سال 2010 (جدول 1) رسید، که یکی از بالاترین رقم ها در کشورهای عضو اتحادیه اروپا باقی ماند و نشاندهنده شخصیت معیشتی اجتماعی بخش بزرگی از منابع کشاورزی است. در سطح اتحادیه اروپا نیز، تعداد مزارع به طور مداوم در چند دهه گذشته کاهش یافته است، که کاهش قوی در دولت های جدید عضو اتحادیه اروپا (-4.7٪ در سال) وجود داشته است، در حالی که این فرآیند در دولت های قدیمی عضو اتحادیه اروپا کندتر بود (-2.2٪ در سال) (EC-2013). با این حال، تفاوت های ساختار مزرعه حفظ شد. در حالی که اندازه متوسط مزرعه در اتحادیه اروپا کشورهای عضو قدیمی 23.6 هکتار است، در کشورهای عضو جدید تنها 7.1 هکتار است. با توجه به ساختار کشاورزی بسیار تکه تکه شده خود، رومانی به طور کامل تعداد مزارع کوچک در اتحادیه اروپا را پس از الحاق خود در سال 2007 افزایش داده است. در سال 2010، 43٪ از مزارع اروپا تحت 5 هکتار در رومانی بد. برای اندازه گیری فعالیت های اقتصادی مزرعه، شاخص خروجی استاندارد استفاده شد، که ارزش پولی مزرعه خروجی کشاورزی با قیمت های مزرعه برای تمام فعالیت های تولید محصول و دام را می سنجد. توزیع خروجی استاندارد توسط مزارع نیز تفاوتهای فاحشی بین 15 کشور عضو اتحادیه اروپا-قدیمی و کشورهایی که پس از آن به اتحادیه اروپا پیوستند را نشان می دهد. بنابراین، تعداد کل مزارع اتحادیه اروپا-28، 44٪ یک خروجی استاندارد کمتر از 2000 یورو در سال 2010 بود، در حالی که در رومانی 73 درصد از تعداد مزارع یک خروجی استاندارد کمتر از 2000 یورو بودند
در حال حاضر، هنوز رومانی یک تعریف روشن از مزرعه کوچک ارائه نداده است، اما به منظور این تحلیل می توانیم منابع زیر 5 هکتار وحتی زیر 10 هکتار را در نظر بگیریم. 3.5 میلیون منابع زیر 5 هکتار, 93٪ از تعداد کل دارایی ها را به خود اختصاص می دهند و آنها تقریبا 30٪ از منطقه کشاورزی در سطح ملی را بهره برداری نمودند. حدود 98 درصد از منابع زیر 10 هکتار با حدود 39 درصد از مساحت مورد استفاده قرار گرفت. منابع کوچک به طور بدیهی سازمان های غیر قانونی هستند.
. سهم کشاورزی در امنیت غذایی خانوارهای روستایی
امنیت غذایی به عنوان “دسترسی همه افراد به یک زندگی فعال و سالم، به صورت دائم، به مواد غذایی لازم” (FAO، 1996) تعریف می شود. امنیت غذایی را می توان در سطوح مختلف مورد بررسی قرار داد، در عین حال بسیاری از مراجع در سطح جهان، در سطح ملی و سطح اقتصاد خرد، به عنوان مثال در خانواده ها و سطح فردی ساخته شده اند. بسته به سطح مرجع ساخته شده، تمرکز بر روی یک یا چند مورد از چهار بعد امنیت غذایی طرح ریزی شده است، عبارتند از: دسترسی به مواد غذایی، ثبات عرضه، دسترسی اقتصادی و تمایل فرد برای سالم، مواد غذایی مغذی. بنابراین، در مورد استفاده از مفهوم امنیت غذایی در جهان و یا در سطح ملی، تمرکز عمدتاً روی ظرفیت کشورها برای ارائه یک منبع کشاورزی کافی برای برآورده سازی نیازهای غذا و تغذیه مردم (Pinstrup، A، 2009) است. در همان زمان، روش اخیر (FAO، 2007) تمرکز بر “استقلال غذایی” به عنوان عامل ثبات امنیت غذایی، که باعث کاهش آسیب پذیری به نوسانات بازارهای کشاورزی داخلی و جهان شده است.
با این حال، در دسترس بودن مواد غذایی, دسترسی به مواد غذایی را تضمین نمی کند، زیرا مشکلات مربوط به توزیع درآمد در سطح جامعه به طور جدی می تواند دسترسی به امنیت غذایی و تغذیه ای در سطح خانوار به طور ضمنی را تحت تاثیر قرار دهد. در نتیجه، امنیت غذایی، در آخرین مرحله، به عنوان یک مشکل در خانواده و یا سطح فردی در نظر گرفته می شود. در یک مفهوم کلی، عدم امنیت غذایی و گرسنگی, نتیجه مستقیم فقر هستند. با رشد اقتصادی و افزایش درآمدها، خانواده های فقیر دارای توانایی تمایل به داشتن رژیم غذایی مناسب خواهند شود (Senauer، ب.، و همکاران، 2007). اگر چه در بیشتر مطالعات در مورد وضعیت تغذیه مردم، خانواده به عنوان واحد از مشاهده استفاده می شود، مشکل اصلی تغذیه در سطح فردی است، به خصوص در مورد افراد در نظر گرفته شده در معرض خطر تغذیه ای. در مطالعه حاضر، ما مسئله امنیت غذایی خانوارها را از منظر شناسایی عوامل مشروط دسترسی به مواد غذایی در اقتصاد معیشتی و نیمه معیشتی رومانی در نظر می گیریم.
در خانواده های روستایی از کشور ما، دسترسی به مواد غذایی نه تنها به درآمد خانواده، بلکه به منابع کشاورزی بستگی دارد که این خانواده ها در وهله اول دارند. این بدان دلیل است که اکثر مزارع در رومانی دارای اندازه کوچک هستند، به طور ضعیف متصل به بازار هستند، و تولید آنها به طور عمده به خود-مصرف بستگی دارد. بر اساس برآوردهای اخیر، 82 درصد از مزارع از رومانی به طور عمده برای خود مصرف, تولید می کنند (یورو استات 2013) و با توجه به Farm Structure Survey (NIS، 2008) تنها 16.5٪ تولید به طور عمده برای فروش مستقیم صورت می گیرد. از شکل 2، می توانیم متوجه شویم که بیش از 90 درصد از مزارع کوچک و متوسط (با یک مقدار خروجی کمتر از 8000 یورو)، بیش از 50 درصد از تولید به دست آمده به خود مصرف اختصاص می گیرد.
بنابراین، کشاورزی معیشتی به عنوان یک شبکه امن برای جمعیت فقیر ساکن در حومه شهر، و همچنین برای خانواده های شهری خاص به نظر می رسد که دارای زمین کشاورزی تحت مالکیت هستند که به علت عدم وجود درآمد نقدی است و یک استاندارد غذایی را برای زنده ماندن نشان می دهد. این اتفاق در شرایطی می افتد که مصرف مواد غذایی خانوارها از کشور ما همچنان دارای سهام بسیار بالا در مخارج مصرفی است، کهآسیب پذیری از همه خانواده ها برای کشاورزی، به طور دقیق تر برای قیمت های محصولات کشاورزی در بازارهای داخلی و خارجی را نشان می دهد. در دهه گذشته، یک کاهش در سهم مخارج مصرف مواد غذایی در محل از 56٪ در سال 2001 به 44٪ در سال های اخیر به عنوان یک اثر رشد اقتصادی و رشد درآمد مردم صورت گرفت. به هر حال، سهم 44 درصد از هزینه های مواد غذایی در کل مخارج مصرفی در میان بالاترین در اتحادیه اروپا است. حتی در منطقه روستایی، این سهم بالاتر است، اما به طور قابل توجهی در پنج سال گذشته کاهش یافته است: در سال 2001 به 52٪ و در سال 2013 به 67٪ رسید.

مقاله انگلیسی رایگان

ترجمه فارسی رایگان 

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

چکیده:
پیشینه: اثرات گیاهان دارویی در شرایط مختلف متغیر می باشند. در این مقاله، اثر ضد میکروبی 15 گونه از گیاهی دارویی و وابستگی آنها به شرایط آب و هوایی رشد در مناطق مختلف جغرافیایی و زیست محیطی استان فارس مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، اثر ضد میکروبی عصاره هیدروالکلی 15 گونه از گیاه دارویی در برابر نژادهای باکتریایی استاندارد در مقایسه با آنتی بیوتیک درمانی مرسوم با استفاده از روش disk diffusion assay و serial broth dilution مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: همه ی عصاره ها علیه رشد S.aureus ATCC 25923 موثر بودند. همچنین عصاره های
Peganum harmala ، Myrtus communis ، Mentha pulegium ، Mentha spp و Zataria multiflora برای داشتن فعالیت ضد میکروبی در برابر باکتری E.coli ATCC 25922. مورد مشاهده قرار گرفتند. این فعالیت ضد میکروبی در مقایسه با آنتی بیوتیک های متعارف تا حدودی نتایج مشابه داشت.
نتیجه گیری: گیاهان دارویی در شرایط آب و هوایی و زیست محیطی هر منطقه مقادیر متنوعی از مواد ضد میکروبی تولید می کنند، که باید در ساخت داروهای گیاهی در نظر گرفته شوند.
کلید واژگان: گیاهان دارویی، عامل ضد عفونت ، شرایط آب و هوایی روستایی
مقدمه:
استفاده از مواد شیمیایی در تولید دارو همواره مورد توجه محققان بوده است. با این حال، عوارض جانبی داروهای شیمیایی، منجر به تمایل در استفاده از ترکیبات ضروری در درمان بیماری ها از هزاران سال پیش شده است. گیاهان دارویی در درمان بیماری به عنوان مواد طبیعی کم خطر، در دسترس، و ارزان قیمت با مصرف بالاتر توسط مردم در مقایسه با داروهای مصنوعی مورد استفاده قرار می گیرند.
پس از به رسمیت شناختن نخستین آنتی بیوتیک و افزایش استفاده از آن در درمان، آنتی بیوتیک های جدید به طور فزاینده برای بازیابی عفونت ها توسعه داده شدند. استفاده بیش از حد از این داروهای ضد میکروبی منجر به افزایش مقاومت دارویی در برابر آنتی بیوتیک های مختلف در بسیاری از باکتری ها شد. و به همین دلیل است که موج جدیدی از مطالعات جهانی گسترده مطرح و اثرات ضد باکتریایی گیاهان مختلف معرفی شده اند. تنوع شرایط جغرافیایی و آب و هوایی در ایران باعث ایجاد منبع متنوع و غنی از گونه های گیاهی در کشور ما شده است که برخی از آنها دارای خواص دارویی از جمله فعالیت ضد باکتریایی هستند.
تفاوت آب و هوایی رشد از نظر شرایط مانند متوسط بارش و دمای سالانه، ارتفاع از سطح دریا، نوع خاک، و بسیاری دیگر از عوامل فیزیکی، شیمیایی و زیست محیطی موثربر رشد گیاهان می توانند منجر به تفاوت های کمی و کیفی در مورفولوژی و میزان مواد تولید شده توسط گیاهان شوند که به نوبه خود منجر به تغییراتی در اثرات یک گیاه می شوند. هدف این مطالعه بررسی وابستگی خواص ضد میکروبی 15 گونه گیاهی در اقلیم رشد در مناطق مختلف استان فارس می باشد. این گیاهان عبارتند از:
Peganum harmala ، Cinamomum zeylanicum، Achillea fragrantissimia، Urtica
dioica، Saturina hortensis، Myrtus communis، Mentha pulegium، Zingiber
Officinale، Cuminum cyminum، Saturina hortensis، Plantago psyllium ،
Glycyrrhiza glabra، Matricaria chamomilla، Mentha spp. و Zataria multiflora. اثرات ضد میکروبی این گیاهان توسط محققان در مطالعات قبلی نشان داده شده است. گیاهان نامبرده، توسط مردم استان فارس برای درمان برخی از عفونت های بالینی استفاده می شوند.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Abstract

Background: The effects of medicinal plants are variable in different conditions. Here, the antimicrobial effect of 15 medicinal plant species and their dependency on the climatic condition of growth in different geographical and ecological areas of Fars Province were studied. Materials and Methods: In This empirical study, the antimicrobial effect of hydroalcoholic extract of 15 medicinal plant species was examined against standard bacterial strains comparing to conventional therapeutic antibiotics using disk diffusion assay and serial broth dilution. Results: All Extracts were effective against S.aureus ATCC 25923 growth; also Peganum harmala, Myrtus communis, Mentha pulegium, Mentha spp, and Zataria multiflora extracts were observed to have antimicrobial activity against E.coli ATCC 25922. This antimicrobial activity had partially similar results, comparing to conventional antibiotics Conclusion: Medicinal plants produce various amounts of antimicrobial substances under the climatic and ecological conditions of each zone, which must be considered in manufacturing herbal medicines.

ntroduction sing chemicals in medicine production has always drawn researchers’ attention; however, chemical medicines’ side effects have led to an inclination toward applying essential compounds in the diseases treatment from thousands of years ago. Medicinal plants are used in treating diseases as low-risk, available, and inexpensive natural materials with higher consumption by people comparing to synthetic drugs [1, 2]. Upon recognizing the first antibiotic and developing its use in the treatment, new antibiotics were increasingly developed for infections recovery. Excessive use of these antimicrobial drugs led to medicinal resistance increase against different antibiotics in most bacteria [3, 4]. And, that is why a new wave of expansive global studies has raised and the antibacterial effects of different plants have introduced [1, 2]. Diversity of geographical and climate conditions in Iran has resulted in a diverse and rich source of plant species in our country some of which have medicinal properties including antibacterial activity. Climatic differences of growth in terms of conditions such as average precipitation and annual temperature, altitude from sea level, type of soil, and many other physical, chemical and ecological factors affecting the growth of plants can lead to qualitative and quantitative differences in morphology and amount of substances produced by plants – which in turn lead to changes in the effects of a plant [5, 6]. This study is aimed at examining the dependency of 15 plant species antimicrobial properties on the growth climate in different zones of Fars Province. These plants included Peganum harmala ،Cinamomum zeylanicum ، Achillea fragrantissimia ،Urtica dioica ،Saturina hortensis ،Myrtus communis ،Mentha pulegium ،Zingiber officinale ،Cuminum cyminum ،Saturina hortensis ، Plantago psyllium ،Glycyrrhiza glabra ،Matricaria chamomilla ،Mentha spp., and Zataria multiflora. The antimicrobial effects of these plants are demonstrated by the researchers in previous studies [1, 5-10]. The given plants are used by the people of Fars Province to treat some clinical infections.