مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

(1) سنجش : این نوع تجربه در درجه اول از پنج حس می‌آید (بینایی، شنوایی، بویایی، چشایی و لامسه). این حس‌ها می‌توانند بر مطلوبیت خرید کاربر تاثیر گذارند. برای مثال، موسیقی دلپذیر یا غذای خوشمزه ارزش درک شده یک محصول یا تجربه را توسط مشتری افزایش می‌دهد، علاقه به آن را افزایش می‌دهد، دانش و استفاده از محصول یا سرویس را افزایش می‌دهد. به هر حال، واسط کاربری یک وبلاگ بو، سلیقه، و احساس لمسی را نمی‌تواند ایجاد کند. بنابراین، محتوای بصری (مانند متن منتشر شده در وب و محتوای تصویر و طرح) و صدا ( موسیقی پس زمینه) عوامل تعیین کننده اصلی مطلوبیت یک وبلاگ برای یک کاربر هستند.
(2) احساس : این نوع تجربه در درجه اول احساسات روانی و هیجانات مشتری را بر می‌انگیزد. ارائه متن تجربی، موسیقی، و تصویر یک ارتباط قوی را بین مشتریان و ارائه دهندگان خدمات/محصول ایجاد می‌کند، و باعث می‌شود که بر مشتریان با برند یا محصول تاثیر گذارند و واکنش هیجانی مثبتی داشته باشند.
(3) تفکر : این نوع تجربه تسهیل تفکر گروهی کاربران را به صورت فعالانه‌ای با استفاده از روش‌های خلاقانه هدف قرار می‌دهد. این نوع تجربه در درجه اول تجربه را با عادات گروه کاربران ترکیب می‌کند و این یکپارچه سازی را به روش خلاقانه‌ای به کاربر نشان می‌دهد، و آن‌ها را قادر می‌کند که درک پایه‌ای از تجربه بدست آورند و علاقه به تجربه ارائه شده توسط اپراتورهای بازاریابی را افزایش می‌دهد. به همین ترتیب، نظرات متعددی نسبت به برند و محصول تولید شده حاصل می‌شود.
(4) اقدام : این نوع تجربه گزینه‌های رفتاری متعددی را ادغام می‌کنند، مانند فعالیت‌های فیزیکی، الگوهای زندگی، و تعامل. فعالیت‌های رفتاری در زندگی روزانه یک کاربر برداشت پایداری را حاصل می‌کند یا یه یک واکنش مستقیم ناخودآگاه تبدیل می‌شود.
(5) رابطه : این نوع تجربه فراتر از احساسات فردی و شخصی است، با ایده آل شخص در رابطه با افراد یا فرهنگ‌های دیگر در ارتباط است. در نتیجه، یک رابطه بین فرد و سیستم اجتماعی غنی تر در تجربیات زیر حاصل می‌شود.
CE در حال حاضر شهرت دارد چرا که هر تجربه از انواع تجربه‌‌های مختلف تشکیل شده است، که فروشندگان می‌توانند برای ایجاد یک مدل تجربه مناسب برای محصولات خود استفاده کنند. در برابر وب سایت‌های معمولی، وبلاگ‌ها نه تنها محصولات یا خدماتی را به مشتریان از طریق سنجش و احساس ارائه می‌دهند، بلکه تجربه هویتی موثر، خلاقانه/شناختی، سبک زندگی، و از شرکت‌ها یا فروشندگان برای مشتریان فراهم می‌کنند. برخی از مطالعات اپلیکیشن CE را برای صنعت خدماتی بررسی کردند. به هر حال، این مطالعات مربوط به استفاده از CE در وبلاگ‌هایی است که فاقد آن هستند. بنابراین، مطالعه حاضر برای بررسی کاربرد CE در وبلاگ‌ها و تاثیر آن بر دیگر فاکتورها از چشم انداز کاربران وبلاگ تلاش می‌کنند.

2.1 ارزش درک شده (PV)
دانشمندان بسیاری PV را به عنوان متریک کلیدی در بازاریابی شرکتی توسط بنگاه‌ها در نظر گرفتند. PV مورد تاکید قرار گرفته است و به صورت گسترده در شاخه‌های گوناگون پژوهش بازاریابی بحث شده است. تنظیمات سرویس مصرف کننده یا نیت‌های خرید می‌توانند با بررسی PV تعیین شوند. یافته‌ها می‌توانند در بازارهای کلیدی متمایز برای حفظ مزیت رقابتی توسعه یابند. اهمیت PV بر اساس ارزش محصول یا سرویسی است که توسط مشتریان درک شده است، که می‌تواند به عنوان معاوضه‌ای بین مزایای درک شده و هزینه‌های درک شده تعریف شود. در مطالعه تجارت همراه ، Kim و همکاران (2007) نشان دادند که PV یک متریک از اثربخشی کلی سرویس‌ها است که توسط یک فرد ارزیابی می‌شود، و تلاش‌های صورت گرفته توسط افراد برای استفاده از سطح و مزایای بدست آمده از آن در نظر گرفته شده‌اند.
مصرف کنندگان معمولا ارزش افزوده‌ای از یک محصول یا سرویس را دریافت می‌کنند که توسط یک فروشنده ارائه شده است. همچین ارزش‌هایی به عنوان ارزش مصرفی شناخته می‌شود. ارزش مصرفی یک فرم ارزش شخصی است، که افراد با تکمیل تعامل‌های اجتماعی گوناگون، تبادلات، یا هزینه به دست می‌آورند. در نتیجه، ارزش مصرف ضرورتا یک باور از کسب ارزش شخصی است. ارزش مصرفی یک ارزش شخصی نهایی است.
در ادامه بحث ابعاد گوناگون PV که در مطالعات نظری و آزمایشی بیان شد، Sheth و همکاران (1991) مفهوم “ارزش‌های مصرفی” را بیان کردند، که بر اساس آن، Sweeney and Soutar (2001) یک مقیاس را برای سنجش PV مشتریان در یک زمینه خرید خرده فروشی توسعه می‌دهند.
PV از پنج نوع ارزش نظری ترکیب شده است – ارزش کاربردی، ارزش اجتماعی، ارزش احساسی، ارزش معرفتی، ارزش شرطی. ضرورتا، PV یک ارزیابی روان شناختی است، که نه تنها در محصولات و مالکیت خدمات و محصولات منتخب وجود دارد، بلکه از خود مصرف کنندگان نشات گرفته است.

2.2 رضایت و نیت مداوم
برای پیش بینی و تشریح دقیق نیت مداوم (CI) کاربران یک سیستم؛ Bhattacherjee (2001) نظریه تایید-انتظار expectation–confirmation theory را برای مقابله با سیستم‌های اطلاعاتی (IS) و مدل post-acceptance ادامه IS” توسعه یافته، مطرح کردند. این مدل در درجه اول بیان می‌کند که CI سیستم تحت تاثیر رضایت و سودمندی درک شده است، و نشان می‌دهد که CI برای استفاده از ISها بسیار به خرید مجددنیت تولید شده در طول خرید مشابه است. CI به تمایل برای استفاده از یک محصول یا سرویس بعد از اینکه مشتری تجربه مثبتی از محصول یا سرویس حاصل کرد، اشاره دارد.

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

1- مقدمه
هدف این مقاله درک عوامل تاثیر گذار بر اهداف رفتاری مسافران خارجی است. درک وفادارای مسافران هدف مهمی برای مدیران بازاریابی مقصد می باشد. در زمینه مقاصد گردشگری، وفاداری بازدید کننده خارجی عامل مهم مدیریت مقصد موفقیت آمیز محسوب می گردد. مطالعات قبلی درباره عوامل موثر در وفاداری گردشگران از جمله انگیزه، وجهه مقصد، کیفیت سفر، ارزش درک شده و رضایتمندی در محیط مقاصد مختلف بحث کرده اند. به هر حال تحقیقات کمی بر رشد نظری در نام تجاری مربوط به کشور صورت گرفته است . هر چند تحقیقات اولیه بر وجهه نام تجاری شهر متمرکز بوده اند، نام تجاری کشور زمینه نسبتا جدید تحقیقات علمی در بازاریابی است.
ادبیات وافداری به مقصد به لحاظ چند جنبه مهم ناقص اند. این مقاله سعی دارد وفادارای مسافران خارجی را با ایجاد مدلی طبق نظریه موجود رفتار برنامه ریزی شده شرح دهد. این مطالعه تحقیقات نام تجاری کشور را به چند طریق پیش می برد. نخست اینکه این مقاله مدل ترکیب تعیین وفادارای نام تجاری کشور را بیان نموده و امکان شناسایی دیدگاه های مهم به نام تجاری کشور را فراهم می کند. سپس در زمینه گردشگری مرور بر ادبیت نشان دهنده چند مقاله درباره وفاداری به مقصد است که نیاز به بررسی جامع دارد. لذا متخصصین و جامعه علمی در می یابند که انجام مطالعات بیشتر درباره وفاداری به مقصد حائز اهمیت است. رابطه بین این ساختارها ناواضح مانده و در زمینه گردشگری ناقص اند. هر چند پیشرفت های اخیر در زمینه بازاریابی کلی نشان دهنده اهمیت وجهه مقصد، تجربه سفر قبلی، رضایتمندی در شرح جوانب رفتاری مصرف کننده می باشد، تحقیقات در زمینه نقش این مولفه ها در گردشگری کمیاب اند. برای بررسی این نقطه ضعف، مقاله فعلی مدلی را می آزماید که شناسایی مقصد-گردشگر شخصیت سفر را به رضایتمندی گردشگر ، ارتباط کلامی موثر و اهداف بازدید مجدد نسبت می دهد. برای پر کردن شکاف موجود در ادبیات وفاداری به مقصد، این مقاله رویکرد جامعی برای بررسی شواهد تجربی و نظری روابط بین وجهه مقصد، تجربه سفر مصرف کننده، رضایتمندی از مقصد و وفاداری به مقصد در زمینه گردشگری فراهم می سازد. همچنین تعیین اهمیت این عوامل در تعیین وفاداری ممکن است مدیران بازاریابی مقصد را مقدور سازد تا منابع کمیاب را به طور موثر تخصیص داده و وفداری بازدید کننده را منسجم نمایند.

2- مرور بر ادبیات و فرضیه های تحقیق

1-2 وفاداری به مقصد

نیومن و وربل مشتریان وفادارای را به عنوان افرادی تعریف می کنند که نوعی نام تجاری را مجدد خریداری می کنند. تلیس وفاداری را از دیدگاه رفتاری تعریف می کند و آن را تکرار خرید می داند. هر چند مقالات قبلی به بررسی مسئله بازدید مکرر و تعیین وفاداری گردشگر پرداخته اند، مطالعه مفهوم وفاداری و کاربرد آن در مقصد در نام تجاری کشور دارای محدودیت هایی است.
وفاداری به مقصد گردشگر موضوع بحث عملی با توجه به اندازه گیری و سنجش بوده است. مسئله دیگر سنجش وفاداری رفتاری در زمینه گردشگری تعیین زمان مناسب است که در آن چارچوب مشتریان ممکن است به مقصد بازگردند. به هر حال رویکرد رفتار وفاداری ممکن است ارزیابی کاملی از بازدید مکرر مقاصد گردشگری نباشد چون مشتریان زیادی تعطیلات خود را به طور سالیانه سپری می کنند. این رویکردها با توجه به چارچوب مفهومی و عدوم توانایی در شرح عوامل تاثیرگذار بر وفاداری مشتری ناشناخته باقی می مانند.

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

The purpose of this study is to gain an understanding of the antecedents of foreign travelers’ behavioral intentions. Understanding travelers’ loyalty is an important goal for destination marketing managers. In the context of tourist destinations, foreign visitor loyalty remains an important indicator of successful destination management. Previous studies exist on the antecedents of tourists’ loyalty, including motivation, destination image, trip quality, perceived value, and satisfaction in different destination settings (Bigne, Sanchez, & Sanchez, 2001; Chen & Tsai, 2007; Chi & Qu, 2008; Ekinci, Sirakaya-Turk, & Preciado, 2013; Huang & Hsu, 2009). However, little research contributes to the theoretical development in country branding. Although earlier research focuses on city brand images (Merrilees, Miller, & Herington, 2009), country branding is a relatively new area of academic research in marketing. The literature on destination loyalty is incomplete in several important respects. This study attempts to explain foreign travelers’ destination loyalty by developing a model following the existing theory of planned behavior. This research advances country branding research in several ways. First, the article articulates a model of the determination of country brand loyalty, enabling the identification of the important country brand attitudes. Next, in the context of tourism, the review of literature reveals a number of studies on destination loyalty that need thorough investigation. Therefore, practitioners and academics find that conducting more studies of destination loyalty to have a greater knowledge of this concept is important. The relationship among some of these constructs remains unclear and inconclusive in the tourism fields. Although recent advances in the general marketing field indicate the importance of destination image, previous travel experience, and satisfaction in explaining aspects of consumer behavior, research is scarce on the role of these elements in tourism. To address this shortcoming, the current study develops and tests a model linking destination personality and tourist–destination identification with tourist satisfaction, positive word-of-mouth, and revisiting intentions. To bridge the gap in the destination loyalty literature, the study proposes an integrated approach to examine the theoretical and empirical evidence on the relationships among destination image, consumer travel experience, destination satisfaction, and destination loyalty in the tourism context. Also, identifying the relative importance of these factors in determining loyalty may enable destination marketing managers to allocate scarce resources efficiently and consolidate visitor loyalty.

2. Literature review and research hypotheses

2.1. Destination loyalty

Newman and Werbel (1973) define loyal customers as those who re-buy a brand. Tellis (1988) defines loyalty in behavioral terms as a repeating purchasing frequency. Although previous studies explore the issue of repeated visitation (Bowen & Shoemaker, 1998; Fakeye & Crompton, 1991; Gyte & Phelps, 1989) and identify preliminary tourist loyalty (Backman & Crompton, 1991; Oppermann, 2000; Pritchard & Howard, 1997; Sirakaya-Turk, Ekinci, & Martine, 2015), the study of the concept of loyalty and its applications to destination in the country brand has limitations. Loyalty for a tourist destination has been the subject of intense academic debate with respect to its measurement (Baker & Crompton, 2000; Ekinci et al., 2013; Oppermann, 2000; Yoon & Uysal, 2005). Another issue for the behavioral loyalty measures in tourism contexts is the determination of an appropriate time frame during which customers may or may not return to a destination (Ekinci et al., 2013; Sirakaya-Turk et al., 2015). However, the loyalty behavior approach may not be an adequate assessment of repeated visitation for tourism destinations because many consumers undertake their holiday only on an annual basis. These approaches remain unclear with respect to their conceptual framework and inability to explain the factors that influence customer loyalty (Bastida & Huan, 2014; Yoon & Uysal, 2005).

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

شناخت نیاز مصرف کننده
درک رفتار مصرف کننده و به ویژه رفتار جستجوی اطلاعات مصرف کننده می تواند به مدیران صنعت کمک کند تا موتور جستجو را توسعه دهند و بهینه سازی کنند و وب سایت های خود را سفارشی کنند تا نیازهای مشتریان خود را برآورده سازند. اینترنت به یکی از مهمترین منابع اطلاعات مصرف کننده (Zins، 2007)، به ویژه برای مصرف کنندگان جوان و با تحصیلات عالی (Beritelli، Bieger و Laesser، 2007؛ Casanova، Kim و Morrison، 2005؛ Seabra، Abrantes و Lages ، 2007 تبدیل شده است) با این حال، مسافران بزرگسال و سالخورده هنوز بروشورهای چاپی را به عنوان منبع اصلی اطلاعات خود ترجیح می دهند (لین، 2005)، و بسیاری از مسافران از اینترنت به همراه اطلاعات آفلاین برای برنامه ریزی سفر استفاده می کنند (Lee، Soutar و Daly، 2007). علاوه بر این Lin، Wu وChano (2006) از یک بررسی آنلاین برای بررسی ادراکات اعضای جامعه آنلاین مسافرت مقصد خاص استفاده کردند. به غیر از سفر، گریفیتس، پارک، وود و پارک (2006), تأثیر روانی اجتماعی قمار و عوامل مرتبط با اعتیاد به قمار را مورد بررسی قرار داده اند.

جستجوی اطلاعات
مصرف کنندگان با جنس، سن، ملیت، زمینه تحصیلات و سبک زندگی متفاوت, الگوهای متفاوت جستجو را نشان می دهند (کیم، لشتو و موریسون، 2007؛ هال و گورسوی، 2006). بسیاری از مردم, رزرو آنلاین را در هنگامی که قبلاً به یک مقصد سفر کرده باشند و با محل آشنا باشند، ترجیح می دهند, اگرچه بسیاری هنوز هم روابط ثابت خود را با آژانس های مسافرتی حفظ می کنند (شین، داونز و لگگ، 2006). Kozak (2007) مسافران از 36 کشور به ترکیه را بررسی کرد و نتیجه گرفت که ملیت های مختلف نیاز به منابع اطلاعات متنوعی دارند. مسافران, اطلاعات مختلفی را از اینترنت در مراحل مختلف مسافرت مورد نیاز می دانند. برای مثال، قبل از خروج، دسترسی به اطلاعات می تواند برنامه ریزی سفر را تحت تأثیر قرار دهد، در حالی که بعداً ممکن است از سایت های بازرسی که از محصولات مورد نظر خود را انتخاب کرده اند، اطمینان حاصل کنند (Lehto، Kim، و Morrison، 2006). هاید (2006), شش استراتژی جستجوی استفاده شده بازدید کنندگان تعطیلات در اولین بار در نیوزیلند در طی 24 ساعت اول ورود آنها را شناسایی کردند. DiPietro، وانگ، Rompf، و Severt (2007) دریافتند که پس از ورود، اطلاعاتی که بازدیدکنندگان دریافت می کندن, می توانند بر تصمیمات آنها در مورد محل آنها تأثیر بگذارند.
برای مشتریانی که در اینترنت, برای کمترین هزینه ها جستجو می کنند، وب سایت های نماینده های مسافرتی و نماینده های رزرو به احتمال زیاد بهترین انتخاب هستند (Law، Chan، و Goh، 2007). در عصر اینترنت، موتورهای جستجو در جستجوی اطلاعات, نقش مهمی ایفا می کنند (Ho و Liu، 2005)، و موتور جستجوی گوگل به ویژه به عنوان مهم ترین ابزار شناخته می شود (Law و Huang، 2006). برای درک بهتر الگوهای جستجوی مشتریان با استفاده از یک موتور جستجو، محققان فرمول پرس و جوی جستجو (Pan، Litvin، و O’Donnell، 2007) و کلمات کلیدی را تجزیه و تحلیل کرده اند (Pan و Fesenmaier، 2006). اخیرا، فناوری های تلفن همراه که یک راه جدید و راحت برای گردشگران به منظور جمع آوری اطلاعات از هر مکان و شاید مهم تر از همه, مقصد را فراهم می کنند, معرفی شده است. فن آوری های موبایل از خدمات مبتنی بر مکان، تفسیر در مقصد و تعامل پویا با تامین کنندگان گردشگری (Buhalis و Law، 2008) پشتیبانی می کنند. Rasinger، Fuchs وHopken (2007) نیات استفاده گردشگران از راهنماهای تلفن همراه را بررسی کردند.
IT همچنین می تواند به بررسی جنبش گردشگری و تحقیقات بازاریابی کمک کند. لاو و مک کرچر (2006) از سیستم اطلاعات جغرافیایی [GIS] برای ردیابی الگوی حرکت گردشگران در یک مقصد استفاده کردند. این تکنیک می تواند مزایای زیادی برای بازاریابان گردشگری به منظور درک رفتار مصرف کننده و در عین حال مقصد و ایجاد استراتژی برای ایجاد تجارب گردشگری در برداشته باشد. جالب توجه است، هرچند گردشگران می توانند اطلاعات سفر را در اینترنت پیدا کنند، یک مطالعه نشان داد که فقط سه درصد از گردشگران مورد مطالعه در رستوران هایی که در اینترنت پیدا کرده اند (Litvin، Blose، و Laird، 2005) غذا خوردند.

ارزیابی گزینه ها
مصرف کنندگان از IT به طور گسترده ای برای ارزیابی فرصت های سفر جایگزین و برای مقایسه و ارائه پیشنهادات متقابل استفاده می کنند. با استفاده از موتورهای فراجستجو مانند کایاک و Kelkoo، مسافران بالقوه می توانند محصولات را با توجه به تنظیمات، فیلترها و الزامات آنها شناسایی و ارزیابی کنند (Buhalis و O’Connor، 2005).
Choi، Lehto، و O’Leary (2007) اظهار داشتند که مشتریان, محتوای اطلاعاتی مختلف در سراسر سطوح مختلف وب سایت های سازمان بازاریابی مقصد (DMO) را ترجیح می دهند و نیازهای اطلاعات و رفتار آنها در مراحل مختلف مسافرت تغییر می کنند. علاوه بر این، انگیزه خرید آنلاین بر اساس پیچیدگی وب سایت متغیر است، و تغییرات آن وابسته به سطح مهارت کاربران اینترنت (Beldona، Morrison، و O’Leary، 2005) می باشد. با توجه به یافته های یک مطالعه انجام شده در استرالیا، انواع مختلف بازدیدکنندگان در هنگام استفاده از تکنولوژی در جاذبه های توریستی (Benckendorff، Moscardo، و Murphy، 2005) دارای سطوح مختلفی از راحتی بودند. علاوه بر این، Pfaffenberg و Burnett (2007) نشان دادند که نظرات و اولویت مصرف کنندگان, هیچ گونه تفاوت یا ارتباطی در نوع وب سایت هایی که در درجه اول از آنها استفاده می کنند را نشان نمی دهند.
تصمیم خرید
بیشتر مشتریان اکنون محصولات گردشگری را از طریق وب سایت ها خریداری می کنند و تصور می کنند که تصویر و قابلیت استفاده وب سایت به طور مستقیم بر اهداف خرید تاثیر می گذارد (Chiang و Jang، 2006؛ Law و Cheung، 2006b؛ Law و Hsu، 2006). به این ترتیب، درك نظرات مشتریان برای توسعه یک وب سایت موفق بسیار مهم است (Benckendorff، 2006؛ Davidson و Yu، 2005؛ Law و Ngai، 2005). علاوه بر این، یافته های Lu و Feng (2006) نشان می دهد که گردشگران داخلی چینی در هنگام خرید خدمات و محصولات هتل, دقت کمتری نسبت به گردشگران بین المللی خرج می دهند و این که میز و خدمات خانگی و اندازه اتاق مهمترین عوامل هستند که به ادراک آنها از استانداردهای هتل کمک می کنند. علاوه بر این، مشخص شد که در هنگام رزروهای آنلاین, مشتریان چینی کمتر بر برند هتل تکیه می کنند, و در عوض بر روی اطلاعات الکترونیکی شفاهی و امنیت آنلاین تکیه می کنند، اگر کاربران اینترنتی باتجربه تر باشند (Kim، Ma، و Kim، 2006) . مسافران تجاری که به دنبال خدمات جامع فناوری اطلاعات در هتل ها هستند مایل به پرداخت هزینه خدمات IT خاص هستند، زیرا آنها درک می کنند که هتل ها باید هزینه های بالایی برای اجرای چنین فناوری بپردازند (Yeh، Leong، Blecher و Lai، 2005). چنین مهمان هایی به هتل هایی روی می آورند که تجارت الکترونیک و کاربردهای IT را برآورده می سازند (Yeh، Leong، Blecher، و Hu، 2005). درک رفتارهای آنلاین مصرف کننده های مختلف می تواند امکان تکمیل تراکنش های آنلاین را افزایش دهد (Lee، Qu، و Kim، 2007؛ Lexhagen، 2005).

رفتار پس از خرید
پس از بازگشت مسافران به خانه، آنها اغلب دوست دارند تجربه سفر خود را به اشتراک بگذارند و مبادله کنند. سایت هایی مانند Tripadvisor یا Holidaycheck.de و وبلاگ ها و پلت فرم های محبوب دیجیتال را برای مسافران ابرازکننده احساسات و امتیاز دهنده به تجربه خود (Thevenot، 2007) مرور کنید. Pudliner (2007) وبلاگ ها در زمینه گردشگری را به عنوان شکل گفتگو و ارتباط میان مسافران تعریف کرد. او گردشگری را در سه الگوی گردشگری، به عنوان یک زبان؛ محل تجربه در فضا و زمان؛ و به عنوان یک تجربه معتبر مورد بحث قرار داد. زمانی که گردشگران از طریق اشتراک خاطرات مسافرت و آلبوم های عکس خود لذت می برند، ایجاد یک محیط سه بعدی برای گردشگری الکترونیکی به منظور ارتقای ایفای نقش در محیط دیجیتال (Berger، Dittenbach، Denk، Merkl، و Pesenhofer، 2007) توصیه شده است. این امر با برنامه های جدیدی که در بازار مانند مایکروسافت از طریق برنامه Photosynth ظاهر می شوند، امکان پذیر است.
پس از مرور وبلاگهای متعدد سفر، Yeoman وMcMahon-Beattie (2006) , 16 روند را شناسایی کردند که به آینده جامعه اطلاعاتی شکل خواهد داد، از جمله دسترسی اینترنت پهنای باند و موبایل، دسترسی به اینترنت و بازاریابی آنلاین، و یک فرهنگ بازی بدون پول. آنها پیش بینی کرده اند که تا سال 2015، اکثر مصرف کنندگان از طریق اینترنت در تعطیلات خریداری می کنند و جامعه دیجیتال, رفتار خرید آنها را تغییر خواهد داد. وبلاگ ها خودشان چهره ارتباطات را تغییر داده اند و ممکن است منجر به شرکت هایی بزرگ شود که احتمالا کنترل اطلاعات را از دست می دهند. اگر مدیران بر جامعه دیجیتال نظارت دقیق نداشته باشند، آنها دیدگاه های مشتریان خود و بحث و بررسی آنلاین در مورد برند خود را نمی دانند (Dwivedi، Shibu، و Venkatesh، 2007). پان، مک لورن وCrotts (2007) بیشتر معتقد بودند که محتوای وبلاگ, درک خوانندگان از تصویر یک مقصد را تحت تأثیر قرار می دهد. منابع داده های مختلف مانند وبلاگ ها، مجلات مسافرتی آنلاین، وب سایت های بررسی، وب سایت های سفر و وب سایت های گردشگری رسمی، تصاویر مختلف پروژه که اغلب به صورت ناهماهنگ و آشفته منعکس می کنند، زیرا آنها محتویات را از منابع مختلف و مخاطبان مختلف, هدف قرار می دهند (Choi، Lehto، و Morrison، 2007).

مدیریت ریسک
یکی از مهمترین اجزا در تجارت الکترونیک، پرداخت است و فرایند خرید را نمی توان بدون دخیل شدن پول تکمیل کرد. با توجه به کیم، کیم، و لئونگ (2005) و میلر (2006)، خطر درک شده کسب و کار الکترونیکی به طور مستقیم با قصد خرید مشتری در ارتباط است. زمانی که صنعت گردشگری به تدریج به شدت به IT متکی می شود، نگرانی فزاینده ای در مورد مصرف کنندگان در مورد حفظ حریم خصوصی وجود دارد (Brown، Muchira، و Gottlieb، 2007)، هرچند مصرف کنندگان به تدریج قبول می کنند که باید حریم خصوصی را فدای خدمات بهتر به مشتریان کنند.

آموزش
به طور کلی توافق بر اینست که فناوری اطلاعات می تواند به دانش آموزان و متخصصان کمک کند تا به طور موثری یاد بگیرند (Connolly و Lee، 2006؛ داونی و DeVeau، 2005؛ Feinstein، Dalbor و McManus، 2007). کاربردهای وب و محیط های یادگیری مجازی می توانند پلت فرمی برای دانش آموزان به منظور مطالعه گروهی برای تبدیل شدن به دانش آموزان فعال و بازتابنده را فراهم کنند (Altinay و Paraskevas، 2007؛ Cranage، Lambert، Morais و Lane، 2006؛ Hassanien، 2006؛ Dale و Lane، 2007 ؛ McGugan و Peacock، 2005). با توجه به میزان بالای گردش مالی و هزینه آموزش بالا در صنایع گردشگری و هتلداری، آموزش کامپیوتر (CAI) یک راه موثر برای ارائه برنامه های آموزشی به کارکنان است. فن آوری های مبتنی بر اینترنت همچنین می توانند تبادل اطلاعات بین انواع کارکنان را تسهیل کنند (Zakrzewski، Sammons، و Feinstein، 2005). این به ویژه در مورد شرکت های گردشگری کوچک و متوسط صحت دارد که ممکن است منابع لازم برای آموزش رسمی را نداشته باشد (Peters و Buhalis، 2005).
دانشجویان ملزم به کسب دانش خاص تجارت الکترونیک می باشند تا نیازهای آینده صنعت گردشگری را تامین کنند، با این حال یافته های تحقیق نشان می دهد که همه موسسات دانشگاهی, تجارت الکترونیکی را در برنامه های درسی خود نمی گنجانند (Dopson، 2005). لشلی و روسون (2005) از این مورد پیشتیبانی نمودند که فناوری اطلاعات باید به عنوان یک مهارت اصلی در صنعت هتلداری و گردشگری در نظر گرفته شود و آموزش دهندگان باید سواد کامپیوتری را برای بهبود دانش دانشجویان تدریس نمایند. پارك و خان (2006) عواملي را شناسایی نمودند كه مشاركت دانشجويان در نظرسنجي هاي آنلاین را تحت تاثير قرار مي دهند. به غیر از ابزاری برای آموزش، اینترنت, کانال بازاریابی مهم برای موسسات دانشگاهی برای استخدام دانشجویان نیز می باشد (Han، Hu، Bai، و Jang، 2005).
پیامدهای مدیریتی
در صنایع هتلداری و گردشگری، فناوری اطلاعات برای ارتقای آگاهی مشتری، ایجاد یک وعده واقعی و ارائه خدمات جامع، حیاتی است. بنابراین مدیران باید از فناوری اطلاعات برای مدیریت پیشنهادات خود با توجه به دایره رفتار مصرف کننده خود استفاده کنند. به عنوان مثال، مدیران باید اطمینان حاصل کنند که اطلاعات وب سایت آنها بر نیازهای مشتری تمرکز می کنند و باید رتبه بندی موتور جستجوی بالا را ادامه دهند. آنها همچنین باید یک انتظار واقعی از کاربران هدف در مورد اجرای فناوری اطلاعات خود داشته باشند و راهکارهای جامع برای برآوردن نیازهای همه ذینفعان خود داشته باشند. به عنوان مثال، مدیران رستوران باید از وب سایت خود به عنوان یک کانال تبلیغاتی برای هدف مشتریان محلی استفاده کنند، و نه صرفا برای جذب گردشگران. IT نه تنها می تواند تجربه یادگیری و کاهش هزینه های آموزشی را از طریق CAI ارتقا دهد، بلکه یک کانال بازاریابی مهم برای موسسات دانشگاهی و صنایع به منظور استخدام دانش آموزان و کارکنان است (Zakrzewski، Sammons، و Feinstein، 2005). دست اندکاران صنعتی نیز باید به نظرات مشتری در وبلاگها و انجمنهای گفتگو نگاه کنند تا از تجربیات یکدیگر یاد بگیرند (Peters و Buhalis، 2005). در نهایت، سیاست های مربوط به حفاظت از حریم خصوصی مشتری در رابطه با استفاده از فناوری اطلاعات باید به وضوح بیان شوند.