مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

aDNA هسته ای Neanderthals این مشکل را حل کرده است، و این آنالیز نشان داد که آمیزش واقعی از انچه توسط ژنتیک دانان و دیرینه شناسان پیش بینی میشود، متفاوت است. Green و همکاران اولن پش نویس ژنوم Neanderthals را از یک مجموعه اطلاعات ترکیب شده از استخوان استخراج شده از سه فرد که در Vindija Cave در Croatia یافت شدند، را بیان کردند و نشان داد که سطح آلودگی کمتر از 1% بود. ژنوم افراد از سه جمعیت غیر آفریقایی ( فرانسوی، چینی، نئو گنیا) 4% شبیه تر به ژنوم Neanderthals تا ژنوم افرادی که از دو جمعیت آفریقایی بودند. به صرفه ترین گستره برای این الگو Neanderthals بود و اجداد جمعیت های غیرآفریقای امروزه در خاورمیانه که آمیزش کرده اند در جایی که محدوده شان به نظر میرسد که همپوشانی داشته است. این نتیجه¬ی تجربی توسط مطالعات متعدد بعدی با استفاده از ژنوم Neanderthals و ژنوم های انسان های مدرن اولیه تثبیت شد. همه ژنوم Neanderthals که تا کنون توالی یابی شدند، شباهت بیشتری به غیر آفریقایی ها داشتند تا آفریقایی ها. به علاوه، دانستن قطعات ژنومی که از ژنوم غیرآفریقایی امروزه Neanderthals مشتق شده اند اثبات کردند که آمیزش باید رخ داده باشد. نهایتا، ژنومی که از فسیل یک انسان مدرن امروزی 45000 ساله از Ust’-Ishim ، Siberia فراهم شد شامل اثر Neanderthals بود که طویلتر از آنهایی بود که در انسان های امروزه یافت میشد. این مشاهدات بر آمیزش رخ داده در 7000 تا 13000 قبل از اینکه افراد Ust’-Ishim زیست کنند، استوار است زیرا آمیزش تمایل دارد که زمان طولانی تر را کوتاه تر کند از زمانی که آمیزش رخ میدهد. یک الگوی مشابه در ژنوم Kostenki-14 ، یک انسان اروپایی مدرن 37000 ساله مشاهده شده.
مقایسه ژنوم Neanderthals Vindija با تعداد بیشتری از ژنوم انسان امروزه حقیقت جالبی را فاش میکند که شباهت ژنتیکی انسان های شرق آسیا به Neanderthals اندکی است اما به شدت شبیه Neanderthals اروپایی هستند.
این الگو متضاد آن چیزی است که از زمین های دیرینه خالص انتظار می رفت زیرا هیچ فسیل Neanderthals در آسیای شرقی شناخته نشد و تنها اندکی در غرب و مرکز آسیا یافت شد. اخیرا، Vernot و Akey فرضیه این که تنها یک نوع امیزش در اجداد رایج انسان های آسیای شرقی و اروپایی وجود داشت را رد کردند که پیشنهاد میکند که یا آمیزش دیگری همانطور که Neanderthals به شرق گسترده شده یا وجود داشته یا اینکه علامت Neanderthalsدر اروپایی ها توسط زادآوری با گروه انسان های مدرن رقیق شده است که با Neanderthals آمیزش نداده است.
دو سال پیش، ژنوم با پوشش بالا، از یک فسیل یافت شده در کوهستانهای آلتای در جنوب-مرکز سیبری فراهم شد که “Altai Neanderthal نامیده میشد. به عنوان پیامد بهبود در مسیری که استخراج ، مضاعف سازی و توالی یابی قطعه ی aDNA انجام میشود، کیفیت توالی با ژنوم های با کیفیت بالا فراهم شده از افراد زنده قابل مقایسه است. Prüfer و همکارانش با استفاده از روش پیوسته دو به دو دریافتند که جد جمعیت Altai Neanderthal اندازه ی کوچکی دارد بعد از اینکه از خط اجدادی که منجر به انسان مدرن شد، مشتق شد. به علاوه، به این دلیل که تعداد زیادی اجرای هموزیگوتی وجود داشت ، افراد استنباط شده که یک ضریب زادآوری 1/8 دارند، که معنی می دهد که والدین شان یا خواهر برادر ناتنی بودند یا عمه/ عمو زاده، پدربزرگ و نوه یا عموزاده های اول.
اخیرا، ژنوم فسیل 37000 تا 42000 ساله در Pes¸tera cu Oase، کشور رمانی یافت شد که به شدت تایید میکرد که آمیزشی بین انسان های مدرن اولیه و Neanderthals وجود داشته است. این پنوم شامل سه قطعه کروموزوم اجداد Neanderthals است که از 50 سانتیمتر طویل تر است، که نشان میدهد که اجداد Neanderthals 4 تا 6 نسل قبل بودند. تناسب نهایی اجداد Neanderthals 6-9 درصد در ژنوم انسان امروزی بالاتر بود. ژنوم Oase آلل بیشتری نسبت به اروپایی های امروزه با آسیایی های شرق امروزه به اشتراک نمیگذارند که پیشنهاد میکند که جمعیتی که به آن وابسته اند، به طور قابل توجهی با اروپایی های امروزه مشارکت نمیکنند. بنابراین، آمیزش بیشتر در اروپا رخ داده است، جمعیت هایی که مخلوط هستند توسط جمعیت های انسان مدرن جایگزین میشود که در وقایع زادآوری بعدی درگیر نیستند.

Denisovans. در 2010 ، محققان یک ژنوم از یک استخوان انگشت کوچک که در Denisova Cave در سیبری جنوبی-مرکزی یافت شده را منتشر کردند. ریخت شناسی این استخوان به اندازه ی کافی اطلاع رسان نبود که معلوم کند آیا این از انسان مدرن ، Neanderthal, و یا چیز دیگر آمده است. با این وجود، توالی DNA میتوکندریایی نشان داد که این اشتقاق از کلاد انسان- Neanderthal به سختی 1 میلیون سال پیش رخ داده بود. اگرچه، وقتی که DNA هسته ای توالی یابی شد، داستان دگری را مطرح کرد: گروهی که توسط این استخوان نمایندگی میشد یک گروه خواهری از Neanderthal است که از آنها بعد از اجداد انسان های مدرن از Neanderthal مشتق شده است. این نتایج توسط آنالیز ژنوم با پوشش بالا تثبیت شد که از فسیل یکسانی و از Neanderthal آلتای حاصل شد. Denisovans اولیم گروه قدیمیhominin بود که تقریبا بر مبنای ژنومیکس مشخص شد زیرا بقایای فسیل بسیار نادر بودند که اطلاعات بیشتر ریخت شناسی فراهم کنند.
ژنوم Denisovans با پوشش بالا یک الگوی جمعیت نشان داد که مشابه ژنوم Neanderthal آلتای کاهش یافت. اگرچه، Denisovans تاریخچه ی متفاوتی از آمیزش با انسان های مدرن دارد. اجداد Denisovans در Melanesians و بومی های استرالیایی و با یک درجه کمتر در آسیایی های شرق یافت میشود. اگرچه، Denisovans تنها از یک غار تک در سیبری شناخته میشود، الگوی آمیزش پیشنهاد میکند که آنها زمانی محدوده جغرافیایی وسیعتری داشتند. این نتیجه توسط آنالیز جزیی ژنوم فراهم شده است که از دو دندان یافت شده در Denisova Cave آمده است. یکی از این دندان ها تقریبا 60000 سال مسن تر از استخوان انگشت است که اولین توالی هسته ای از آن فراهم شده است، که نشان میدهد که Denisovans در آن مناطقی که به طور پیوسته آب و هوای ناگوار دارد،‌ یا حداقل دو بار وارد شده است، پایدار است. به علاوه، Denisovans از نظر ژنتیکی بیشتر نسبت به Neanderthals پراکنش دارد. یکی از دندان هایی که توالی یابی شده تفاوت های بیشتری از Denisovans ژنوم با پوشش بالا نسبت به تفاوت های یافت شده بین ژنوم های اسپانیا و سیبری دارد.
مقایسه ی ژنوم Denisovans با پوشش بالا و Neanderthals نشان داد که Neanderthals آلتای بیشتر شبیه ژنوم آفریقایی است تا Denisovans. سایر مدارک منجر به این نتیجه میشود که Denisovans آمیزشی از سایر گروه های قدیمی honinin دریافت کرده است، احتمالا Homoerectus که از اجداد رایجی از انسان ها، Neanderthals و Denisovans بیشتر از 1 میلیون سال پیش مشتق شده است. آمیزش این گروه احتمالا درخت mtDNA غیر عادی را توضیح میدهد: mtDNA Denisovans احتمالا از این گروه قدیمی hominin مشتق شده است.

aDNA انسان های مدرن
قطب شمال. انسان های اولیه 4500 y سال پیش آغاز به گسترش در قطب دنیای جدید کردند. دیرینه شناسان سه فرهنگ عمده در این گسترش را تشخیص دادند: اسکیمو- دیرینه اولیه، اسکیمو- دیرینه دیر و Thule . گروه اسکیمو دیرینه تکنولوژی مشابهی در میان محدوده جغرافیایی دارد و به سختی تا 1000 y سال پیش پایدار مانده است زمانی که توسط Thule جایگزین شدند که جد مستقیم Inuit امروزی بودند. ژنوم انسان قدیمی اولیه از افراد اسکیمو- دیرینه ایجاد شده است. این قضه مدارکی از مهاجرت اولیه دیرینه-اسکیموها از سیبری فراهم میکند که از مهاجرت های بعدی متفاوت است که موجب افزایش آمریکایی های بومی امروزه شده.
اخیرا، Raghavan و همکاران 26توالی ژنومی از استخوان های قدیمی در قطب فراهم کردند و دریافتند که پیوستگی ژنتیکی در هر دو زمان و مکان در بین همه اسکموهای دیرینه وجود دارد. آنها از مهاجران آسیا شرقی کاستند و به سرعت از قسمت آمریکایی قطب ناپدید شدند. پراکنش بعدی ابداع تکنولوژی که در گزارش دیرینه شناسی دیده میشود توسط تغییرات ژنتیکی در اسکیمو- دیرینه همراه نبود. این الگو پیشنهاد میکند که اسکیمو های دیرینه متحرک و عشایری بودند و در نتیجه در ژن های وسیع جریان بین گروه های محلی وجود دارد. پیوستگی ژنتیکی مرتبط در زمان ، اندازه ی یک جمعیت موثر سرتاسری که نتیجه ی سطوح بالا بیان ژن است، را نشان می دهد.
Raghavan و همکاران همچنین نشان دادند که مردم Thule از موج جدایی از مهاجرت از سیبری شرقی سرازیر شدند. Thule اسکیموهای –دیرینه را با هیچ زاده ی قابل بررسی بین گروه¬ها جایگزین کرد. Park بحث کرد که نقص درون¬زادآوری سوالی ایجاد کرد که ادعا میکرد که دروه 200 y اسکیموهای دیرینه و Thule همپوشانی داشتند. چنین مردم متحرکی احتمالا با یکدیگر مواجه میشوند و به نظر میرسد که احتمال ندارد که انها موانع فرهنگی قوی برای جلوگیری از زادآوری کامل داشته باشند.

آمریکای شمالی و جنوبی. آمریکایی های بوم در آمریکای شمالی و جنوبی بیشتر از وقایع مهاجرت متفاوت و اولیه سرازیر میشوند تا از اسکیموهای دیرینه و thule . مدارک دیرینه شناسی گسترده ای وجود دارد که شمال آمریکا توسط مردمی که مرتبط با تکنولوژی clovis بودند تا 13000 سال پیش تکثیر شدند و برخی مناطق در شمال و جنوب آمریکا اشغال شدن زودتر را پیشنهاد میکند. این مشاهدات با مهاجرت از سیبری شرقی از طریق Beringia استوار است، که بالاتر از سطح دریا بودند 22000 – 17000 سال پیش. در برخی مناطق اولیه آمریکا، جمجمه هایی یافت شده که به نظر میرسد بیشتر شبیه مردم امروزه استرالیا و مالزی باشد احتمال را افزایش می دهد که اصراری بر آن نداشتند.
توالی فسیل 24000 ساله از Mal’ta در جنوب- مرکز سیبری برای درک منشا آمریکای های بومی مهم است. ژنوم Mal’ta هم در قاعده گروه اروپای های غربی امروزه قرار میگیرند هم ارتباط نزدیکی با آمریکایی های بومی دارند اما وابستگی نزدیکی با آسیایی های شرقی امروزه ندارند. Raghavan و همکاران تخمین زده اند که 14-38% اجداد آمریکایی های بومی از جمعیت Mal’ta مشتق شده اند که در نتیجه آمیزشی است که احتمالا در آسیا بعد از اجداد آمریکایی های بومی رخ داده و از آسیایی های شرقی مشتق شده و قبل از اشتقاق گروه آمریکایی های بومی از سایرین بوده است.

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

محدودیت ها و ملاحظات
فراوانی نسبی ایزوتوپ های عنصری پایدار و ناپایدار
انگشت نگاری عنصری
مولکول های آلی مونومری
مولکول های آلی پلیمری
همکاری بین باستان شناسان و شیمی دانان
نتیجه گیری

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

 مفهوم غیر تخصصی باستان شناسی، به معنی گنج یابی، اشیای نادر و زیبا و جمع آوری آثار هنری باستانی، پارادایم: ایندیانا جونز” ( تا حدودی به دلیل کشفیات مشهور هاینریش شیلمن( که شهر تروی را در 1870 میلادی حفاری کرد)، هیرام بینگهام( که پناهگاه اینکا ماچو پیچو را در 1911 کشف کرد) و و هوارد کارتر( که معبد توتنخامون را در 1920 میلادی در مصر کشف کرد) اطلاق می شود.
بهترین تعریف از باستان شناسی مدرن، تحقیقات مبتنی بر داده، تجربی و با طراحی دقیق می باشد که بر کشف رفتار های انسان و فرایند های اجتماعی مربوط به مصنوعات و اشیا متمرکز است. باستان شناسی امروزی، دیگر مربوط به یافتن اشیا نیست بلکه مربوط به درک و فهم اشیاء است. کاربرد شیمی تجزیه بر روی مواد باستان شناسی، به بخشی لاینفک و ضروری از تحقیقات باستان شناسی مدرن بدل شده است.
یکی از پیشگامان استفاده از شیمی تجزیه در مطالعه اشیای باستان شناسی، الفرد لوکاس(1867-1945) می باشد. لوکاس که یک شیمی دان تجزیه با سابقه کار در پزشکی قانونی بود، در 1898 به قاهره نقل مکان کرده و برای مراکز مختلف خدمات استعماری بریتانیا کار کرد. او در سن 55 سالگی باز نشسته شده و به باستان شناسی مصر روی اورد. اندکی بعد، لوکاس به عنوان مشاور شیمی دان برای وزارت آثار باستانی مصر( که تا موقع مرگ در همین سمت قرار داشت) منصوب شده و هوارد کارتر از او خواست تا در آزمایش و حفاظت از اشیای کشف شده از معبد توتنخامون به او کمک کند( شکل 1). او به خاطر کتاب خود با عنوان” صنایع و آثار باستانی مصر” که از زمان اولین انتشار آن در 1926 بار ها تجدید چاپ شده است، شهرت فراوانی کسب کرده است.
انسان، همانند همه موجودات دیگر، ساختار شیمیایی بدن و محیط خود را با فعالیت های روزانه خود تغییر می دهد. این فعالیت ها متغیر از فعالیت های روز مره( تهیه، اماده سازی و مصرف غذا و نوشیدنی، دور ریختن زباله، تولید و استفاده از ابزار های اساسی) تا فعالیت های فرهنگی( استفاده از رنگ برای اهداف تزیینی، مصرف محرک ها و مواد توهم زا در مراسم ها و یا مومیایی کردن مرده ها) تا فعالیت های خارق العاده ( هم جنس خواری، متالورژی، اصلاح ژنتیک گیاهان و حیوانات، استفاده از دارو ها و درمان ها) میباشند. همه این رفتار ها، اطلاعات اساسی را در خصوص شیوه سازمان دهی سیاسی و اقتصادی انسان ها، شیوه و چگونگی تنظیم پاسخ ها به محرک های محیطی و اجتماعی، چگونگی تعادل علایق و منافع آن ها در برابر علایق و منافع گروه بزرگ تر و فراتر از نیاز های روزمره، شیوه انتخاب افراد برای زندگی در محیط پیچیده و دنیای دارای عدم قطعیت، در اختیار قرار می دهند
شیمی تجزیه ابزاری مهم برای دست یابی به تاریخ های تقویمی مطلق برای مکان های باستانی( رادیوکربن ها و سایر اشکال تاریخ یابی ایزوتوپیک)، ارتباط مواد خام مورد استفاده در ماقبل تاریخ با منابع ژئوشیمیایی آن ها( تجزیه اکسیژن، نیتروژن، استرانسیوم و سایر ایزوتوپ ها)، استخراج ترکیب عنصری اشیا و مصنوعات از طریق انگشت نگاری عنصری و طیف سنجی( فلورسنس اشعه ایکس، انکسار اشعه ایکس، فعال سازی نوترون)، شناسایی مولکول های آلی کوچک نظیر اسیدهای چرب، چربی، استرول ها، ترپنوئیدها، آلکالوئیدها، و کربوهیدرات( ترکیب کراماتوگرافی گازی و طیف سنجی جرمی)، ترکیب کراماتوگرافی مایع و طیف سنجی جرمی و ترکیب کروماتوگرافی مایع و طیف سنج جرمی متوالی (LC/MS/MS)) و برای شناسایی مولکول های آلی بزرگ تر از جمله پپتید ها، پروتین ها و اسید های نوکلیک( رادیوایمنوسی، تست الیزا، LC/MS و LC/MS/MS ) می باشد. هر یک از فنون روش شناختی در کاربرد به طیف متغیری از مواد باستان شناسی دارای معایب و مزایای خاص بسته به ماهیت نمونه و نوع فعالیت های انسانی مورد نظر می باشد.
با توجه به این که بودجه محدود است و موانع سیاسی و حقوقی در کشف نمونه های باستان شناسی در مرز های بین المللی،فنون تجزیه ای بایستی به طور دقیق انتخاب شوند تا بر این مسائل غلبه شود ، ضمن این که جمع اوری داده ها بهینه سازی شود. تحلیل و تجزیه امروزه با استفاده از روش های مختلف برای بررسی کامل نمونه صورت می گیرد. ما در این جا به بررسی منابع مربوط به فنون پرداخته و تاکید می کنیم که بیشتر کار ها و مطالعات شامل کاربرد فنون مختلف برای جمع اوری مجموعه داده های مکمل می باشند.

بخشی از مقاله انگلیسی:

The lay conception of archaeology is often one of treasure hunting, the discovery of rare and fantastic exotica, and the collection of fine works of ancient art, the “Indiana Jones” paradigm, partly because of the famous discoveries of Heinrich Schliemann (who excavated the Hellenic city of Troy in the 1870s), Hiram Bingham (who rediscovered the Inka sanctuary of Machu Picchu in 1911), and Howard Carter (who explored the tomb of the Egyptian Pharaoh Tutankhamun in the 1920s). Instead, the best of modern archaeology couches itself as carefully designed, empirical, and data-driven research focused on uncovering the human behaviors and social processes behind the artifact. Today’s archaeology is not about finding things; it is about finding things out. The application of analytical chemistry to archaeological materials has become an essential part of modern archaeological investigation. One of the pioneers in using analytical chemistry to study archaeological objects was Alfred Lucas (1867−1945). An analytical chemist with a background in forensic science, Lucas moved to Cairo in 1898 where he worked for various departments of the British Colonial Service. At the age of 55 he retired from the civil service to pursue his interest in Egyptian archaeology.8 Shortly thereafter, Lucas became a consulting chemist for the Egyptian Department of Antiquities (a position he held until his death) and was asked by Howard Carter to assist in the examination and preservation of the artifacts from the tomb of Tutankhamun (Figure 1). He remains best known for his book Ancient Egyptian Materials and Industries of which many editions have appeared since it was first published in 1926. Human beings, like all organisms, modify the chemical constitution of themselves and their surrounding environments as they go about daily activities. These range from the quotidian (procuring, preparing, and enjoying food and beverage; discarding waste; production and use of basic tools) to the culturally specific (use of pigments and dyes for decorative purposes; consumption of stimulants and hallucinogens in ritual contexts; embalming and other treatment of the dead) to the seemingly extraordinary (cannibalism; complex metallurgy; genetic modification of plant and animal populations; applying remedies, treatments, and medicines). All of these behaviors provide fundamental information on how human groups organize themselves politically and economically, how cultural norms regulate responses to social and environmental stimuli, how individuals balance their interests against that of a larger group, and beyond the functional necessities of everyday life, how people choose to render their lives meaningful in a complex and often uncertain world. Analytical chemistry contributes techniques vital for obtaining absolute calendar dates for archaeological sites (radiocarbon and other forms of isotopic dating), linking the raw materials used in prehistory to their geochemical sources (analyses of oxygen, nitrogen, strontium, and other stable isotopes), deducing the elemental composition of artifacts via spectroscopic and elemental fingerprinting (X-ray florescence (XRF), X-ray diffraction (XRD), and neutron activation (NA) analyses), identifying relatively small organic molecules including fatty acids, lipids, sterols, terpenoids, alkaloids, and carbohydrates (combined gas chromatography/mass spectrometry (GC/MS), combined liquid chromatography/mass spectrometry (LC/MS), and combined liquid chromatography/ tandem mass spectrometry (LC/MS/MS)) and for identifying larger organic molecules including peptides, proteins, and nucleic acids (radioimmunoassay (RIA), enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA), LC/MS, and LC/MS/MS). In their application to varying types of archaeological materials, each methodological technique holds inherent advantages and disadvantages depending on the nature of the sample and the specific type of human activities in question. Given that budgets are often limited and that the legal and political hurdles to exporting archaeological samples across international borders are often substantial, analytical techniques must be carefully selected to overcome these pragmatic concerns while at the same time optimizing the collection of meaningful data. Analysis now often takes advantage of the wide range of available methods to fully interrogate a sample. Here we loosely organize the extant literature by technique but emphasize that much work involves the application of multiple techniques for assembling complementary and intersecting data sets.

اسکن لیزر هوایی با چند طول موج برای جستجوی آثار باستانی

MULTI-WAVELENGTH AIRBORNE LASER SCANNING FOR ARCHAEOLOGICAL PROSPECTION

Abstract

Airborne laser scanning (ALS) is a widely used technique for the sampling of the earth’s surface. Next to the widely used geometric information current systems provide additional information about the signal strength of each echo. In order to utilize this information, radiometric calibration is essential. As a result physical observables that characterise the backscatter characteristic of the sensed surface are available. Due to the active illumination of the surfaces these values are independent of shadows caused by sunlight and due to the simultaneously recorded 3D information a single-channel true orthophoto can be directly estimated from the ALS data. By the combination of ALS data utilizing different laser wavelengths a multi-wavelength orthophoto of the scene can be generated. This contribution presents, next to the practical calibration workflow, the radiometric calibration results of the archaeological study site Carnuntum (Austria). The area has been surveyed at three different ALS wavelengths within a very short period of time. After the radiometric calibration of each single ALS wavelength (532 nm, 1064 nm and 1550 nm) a multi-channel ALS orthophoto is derived. Subsequently, the radiometric calibration results of the single- and multi-wavelength ALS data are studied in respect to present archaeological features. Finally, these results are compared to the radiometric calibration results of an older ALS data acquisition campaign and to results of a systematic air photo interpretation.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب)

F1842

مبانی TLS برای ثبت میراث فرهنگی – از دیدگاه کاربر
a) هدف از ضبط داده ها
هنگام فکر کردن در مورد استفاده از سیستم های TLS برای ضبط شی فرهنگی، در نظر گرفتن هدف از ضبط مورد نیاز و موارد قابل تحویل که باید از ضبط ایجاد شود، لازم است.
به طور کلی هدف اصلی برای استفاده از سیستم های TLS بر روی مستندسازی دیجیتال میراث فرهنگی، ضبط هندسه آنها است. این سود اصلی از سیستم TLS است – که اگر به درستی استفاده شود – می توان هندسه کلی یک شی را با تمام تغییر شکل آن با دقت و صحت بالا در یک مقدار کوتاه از زمان ضبط نمود.
این هندسه ضبط و ذخیره شده در یک Pointcloud می تواند نقطه شروعی برای مستندسازی و بررسی بیشتر شی فرهنگی باشد. در این زمینه TLS باید به عنوان یک ابزار در جعبه ابزار به منظور حل این هدف از ضبط داده ها در نظر گرفته شود.
این در مورد TLS و PointCloud نیست- بلکه در مورد موارد قابل تحویلی است که برای برآورده سازی نیازهای اشیا نیاز می شوند.
موارد قابل تحویل مفید خلق شده از یک Pointcloud عبارتست از:
– Pointcloud به خود خود برای پشتیبانی از هندسه، زمانی که سیستم های TLS، هندسه را در مختصات X، Y، Z ضبط می کنند، شدت انرژی لیزر منعکس کننده و بسته به سیستم ها و یا اعمال پردازش پس از آن- اطلاعات رنگ را در فرمت RGB، هندسه می تواند به صورت فایل دیجیتال ASCII- برای استفاده مجدد در آینده و پشتیبانی هندسه در هر آرشیو دیجیتال ذخیره شود. بازخوانی فایل های ASCII توسط هر سیستم نرم افزاری در هر زمان دیگر از هر تولیدکننده با فرمت داده های شخصی ممکن خواهد بود. در صورت نیاز این فایل های ASCII حتی می توانند بر روی میکرو فیش و در آرشیو سنتی میراث فرهنگی چاپ یا ذخیره شوند.

– Pointcloud خود را برای هدف تجسم
با استفاده از ابزارهای نرم افزاری ویژه، pointclouds را می توان برای ایجاد تصاویری از جسم ثبت شده مورد استفاده قرار داد. برای تحقیقات هندسی، آموزش، بازاریابی، سرمایه گذاری، و غیره، موارد قابل تحویل تجسم را می توان به عنوان عکس ها و یا فیلم های ساکت ایجاد نمود. در کنار اینها، هم تصاویر مدرج قائم را می توان ایجاد نمود که می تواند به عنوان پایه ای برای کار بیشتر استفاده شود

تجسم Pointcloud

– ترسیمات CAD دوبعدی ایجاد شده از Pointcloud
Pointclouds های متراکم ایجاد شده از سیستم های TLS اغلب باعث مشکلات زیادی در کار با آن می شوند. مجموعه داده های Pointcloud تبدیل به صدها گیگابایت از داده های ذخیره شده می شوند که نیاز به قدرت کامپیوتر ویژه ای برای انجام وظایف بر روی آن دارند. بنابراین استفاده از Pointcloud در صورتی که مجموعه داده های بزرگ نیاز به قدرت و پول اضافی برای خرج کردن به منظور کار با آن داشته باشند، مهم می شود.
بنابراین ترسیمات دوبعدی CAD ممکن است با توجه به نیازهای اشیای منحصر به فرد فرهنگی، به بهترین روش برای کار با داده های ضبط شده توسط سیستم های TLS تبدیل شوند، همانطور که کاربران عادت به استفاده از این نوع از موارد قابل تحویل دارند و حتی می توانند از آنها برای تحقیقات بیشتر در مستندسازی محل استفاده نمایند.
ایجاد ترسیمات دوبعدی CAD از Pointcloud نیاز به دانش در زمینه شیء فرهنگی ثبت شده دارد. سیستم TLS به خودی خود، از هر هندسه در محدوده سیستم تصویر برداری می کند- با این وجود که چه نوع از آن باشد. هنگام تلاش برای ایجاد ترسیمات CAD از داده ها، درک Pointcloud و راه کارهایی که نشان داده شده است، لازم است.

داده ها باید به منظور نشان دادن موارد قابل تحویل مورد نیاز تفسیر شوند. به عنوان مثال، بخش هایی از شی ممکن است در سایه Pointcloud ضبط شود و یا به روشی نشان داده شود که ممکن است برای نگاه به آن مورد استفاده قرار نگیرد. ترسیمات دوبعدی CAD به عنوان موارد قابل تحویل باید در مورد رشته های حرفه ای از کاربران “صحبت ” کند.

ترسیمات نمای ایجاد شده از Pointcloud 2
ترسیمات معماری به صورت ساخته شده باید با استفاده از استانداردهای معماری برای مستندات شی میراث فرهنگی ایجاد شود (به عنوان مثال “Empfehlungen für die Baudokumentation, Günther Eckstein”به عنوان استاندارد در آلمان) به عنوان مستندات محل های باستان شناسی باید به روشی که که باستان شناسان استفاده می کنند، نشان داده شوند.
بدون به خاطر سپردن، نمی توان موارد قابل تحویل مفید را از Pointcloud ایجاد نمود.
ترسیمات CAD دوبعدی می تواند بسته به نیاز اشیاء، در جزئیات سطح و دقت تغییر کند. محدوده موارد قابل تحویل ترسیمات CAD از ترسیمات ساده و کلی تا ترسیمات واقعی تغییر شکل که نشان دادن شی با جزئیات بالا است، تغییر می کند. بسته به سطح جزئیات لازم که باید در ترسیمات نشان داده شود، فرضیه زمانی در ایجاد آنها بسیار می تواند زیاد شود و هزینه هایی را برای در مستندسازی شی با تعداد بالا تحمیل نماید.
بنابراین در هنگام تفکر در مورد ایجاد ترسیمات دوبعدی از Pointcloud، سطح جزئیات نقش عمده ای در ایجاد آنها – به منظور تحقق نیازهای اشیا و مستندسازی کارآمد و مقرون به صرفه در ذهن بازی می کند.
مدل های سه بعدی و BIM
pointclouds متراکم را می توان به مدل های سه بعدی با استفاده از ابزارهای نرم افزار های مهندسی شناخته شده از صنایع مهندسی تبدیل نمود. مدل های سه بعدی به عنوان موارد قابل تحویل را می توان به منظور تولید قطعات و یا یک شی فرهنگی کلی که ممکن است در معرض خطر قرار گیرد و یا نیاز به تعویض دارد، استفاده نمود. به عنوان مثال عناصر نمای آسیب دیده ضبط شده توسط سیستم های TLS را می توان به مدل های سه بعدی تبدیل نمود و سپس برای جایگزینی تکثیر نمود.

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

مقدمه

ایزوتوپ‌های پایدار به عنوان ردیاب‌های رژیم غذایی

بافت‌های هدف

فراوانی طبیعی ایزوتوپ‌های پایدار در شبکه‌های غذایی

کلاژن

بیوآپاتیت ها

کشت ذرت

رژیم‌های غذایی دریایی

رژیم‌های غذایی در زمان زمین شناسی

رژیم‌های غذایی نئاندرتال اواخر پلی استوسن

رژیم‌های غذایی هومیین اولیه

مقصد بعدی کجاست؟

توزیعات ایزوتوپ در اکوسیستم‌های مدرن و دیرین

توسعه جعبه ابزار ایزوتوپ

اطلاعات بیشتر از واحدهای بیومولکولی کوچک‌تر

پیشرفت‌ها در زمینه نمونه گیری و تحلیل

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

 مقدمه
استفاده از تحلیل نسبت ایزوتوپ سبک پایدار در رژیم غذایی انسان‌های گذشته در حال حاضر به یک سطح خاصی از بلوغ رسیده است. بیش از سی سال پیش، نخستین مقالات گزارشی در خصوص کاربرد ایزوتوپ‌های کربن پایدار برای جذب ذرت در میان امریکایی جنگل نشین ماقبل تاریخ (ووگل و وان در مرو 1977، وان در مرو و ول 1978) ارائه شدند. این مقالات اولیه و برجسته بر اساس یک سری کشفیات مربوط به مسیرهای ایزوتوپ کربن در فتوسنتز گیاهی (برای مثال، اسمیت و اپشتین 1971)، مشاهدات و تجربه‌های جمع اوری شده توسط شیمی دانان رادیو کربن (برگر و همکاران 1964، تأمر و پیرسون 1965، بندر 1968، لانگین 1971، هاسان و ارتنر 1977) و آزمایشات رژیم غذایی کنترل شده (دنیرو و اپشتین 1978) و مشاهدات مربوط به علفخواران (وگل 1978) بود که اطلاعات اساسی و ضروری را در مورد انتقال ترکیب ایزوتوپ غذایی به بافت‌های حیوانات ارائه کرده‌اند.
یک مزیت منحصر به فرد و متمایز رویکرد فراوانی طبیعی ایزوتوپ پایدار برای مطالعات رژیم غذایی، این است که این رویکرد، منعکس کننده و نشان دهنده غذاهایی است که واقعاً توسط یک فرد، یک گروهی از افراد خورده شده‌اند تا بقایای مربوط به یک دوره نامشخص که تنها بخش بسیار کوچکی از مواد اولیه و اصلی بوده و بقایای آلی با نرخ بقای پایین نظیر غذاهای گیاهی را نادیده می‌گیرد. در امریکای شمالی، نتایج بیشتر غیر منتظره بوده است و این مسئله منجر به بررسی مجدد شواهد باستان شناسی اولیه در خصوص تشکیل جوامع پیچیده و پذیرش و توسعه کشت ذرت شده است. هم چنین این مسئله منجر به بحث‌ها و مناظرات طولانی در خصوص شیوه منعکس شدن و نمایش ذرت در مقادیر ایزوتوپ کلاژن شده و بحث‌های گسترده‌تر در خصوص این مسئله هنوز در مطالعات مربوط به رژیم غذایی ایزوتوپ وجود دارند.
چالش‌های اصلی مربوط به مفهوم ترکیب ایزوتوپی بافت‌های انسانی مختلف از حیث اجزاو ترکیبات غذایی قابل اندازه گیری می‌باشند- این که آیا یک برآورد کم‌تر یا بیشتر از مقدار واقعی وجود دارد، شیوه رسیدگی به مسائل مربوط به تغییر پذیری، و نیز این که آیا مقادیر ایزوتوپی اندازه گیری شده با گذشت زمان ثابت باقی مانده است یا خیر. ما بایستی بدانیم که چگونه فرایندهای پس از مرگ می‌توانند بر اطلاعات اولیه رژیم غذایی تأثیر بگذارند. این مسائل مطرح شده و علی رغم پیشرفت‌های اشکار در این زمینه، تعداد زیادی از چالش‌ها هنوز هم حل نشده باقی مانده‌اند.
به عنوان بخشی از پنجاهمین سالگرد باستان سنجی، از ما خواسته شد تا روند وسیر تاریخی رشته خود را در طی نیم قرن گذشته با توجه ویژه به مقالات چاپ شده در این مجله ترسیم کنیم. چون تحولات و پیشرفت‌های اساسی در زمینه اکولوژی ایزوتوپ سبک پایدار در بسیاری از رشته‌ها رخ داده است، مطالعات اولیه به طور پراکنده در منابع و رشته‌های گسترده‌ای منتشر شده‌اند از جمله ژئو شیمی (رشته اصلی) تا علوم گیاهی و جانوری، باستان شناسی و علوم عمومی. این مجله مطالعات و مقالات زیادی را در زمینه کاربرد تحلیل نسبت ایزوتوپ سبک پایدار بر روی مرمرهای کلاسیک در مدیترانه منتشر کرده است (هرز 1992)، با این حال مقالات منتشر شده در زمینه استفاده از ایزوتوپ‌ها بر روی رژیم‌های غذایی دیرینه بیشتر مربوط به مسائل حفظ بافت‌های سنگی می باشد. به طور اخص، در یک شماره ویژه از مجله باستان سنجی در 2002، به جلسه دیاژنز استخوان چهارم تخصیص داده شد. بر اساس اهداف این مقاله مروری، من بر سودمندترین زمینه‌های رژیم غذایی و بررسی میزان پیشرفت در حل برخی مسائل اصلی ناشی از این مطالعات تاکید می‌کنم. همان طور که در بالا اشاره شد، آن‌ها شامل مسائل مربوط به تفسیر کمیت و مقدار (چه میزان)، مسیر یابی عناصر غذایی (میزان معرف بودن) و دیاژنز در بافت‌های مختلف می‌باشند (این که تحلیل‌های استخوان و دندان، اجزای آلی و غیر آلی به چه میزان قابل اطمینان است).
به دلیل گستردگی این رشته، من مقاله مروری خود را تنها به چند مطالعه برجسته از جمله کشت ذرت، رژیم‌های غذایی دریایی در میان شکارچیان- جمع اوری کنندگان ساحلی، سطح غذایی در میان انسان‌های مدرن دوره یخچالی و نئاندرتال ها و استفاده از منابع ساوانا (علفزارهای مشجر) توسط هومینین های اولیه در آفریقا محدود می‌کنم. در نهایت، من به مسیرهای پیشرفت آینده این رشته از جمله زمینه‌های تاریخچه حیات می‌پردازم. در ابتدا، لازم است تا اصول اصلی ایزوتوپ‌های سبک پایدار در شبکه‌های غذایی و مسائل حفاظت و کنترل کیفیت قبل از بررسی کاربرد ایزوتوپ‌ها در رژیم غذایی انسان، در نظرگرفته شود.

بخشی از مقاله انگلیسی:

INTRODUCTION

The application of stable light isotope ratio analysis to past human diets has by now reached a certain level of maturity. It is over 30 years since the first pioneering publications appeared reporting the application of stable carbon isotopes to the uptake of maize amongst prehistoric woodland Americans (Vogel and van der Merwe 1977; van der Merwe and Vogel 1978). These first elegant applications built on a series of discoveries related to carbon isotope pathways in plant photosynthesis (e.g., Smith and Epstein 1971), the observations and experience garnered by radiocarbon chemists (e.g., Berger et al. 1964; Tamers and Pearson 1965; Bender 1968; Longin 1971; Hassan and Ortner 1977), and then controlled diet experiments (DeNiro and Epstein 1978) and observations from free-ranging animals (Vogel 1978) that provided the essential information about transfer of dietary isotope composition to animals’ tissues. The distinct advantage of a stable isotope natural abundance approach for dietary studies is that it reflects the foods actually eaten by an individual, or a group of individuals, rather than a palimpsest of waste of uncertain duration that typically preserves only a tiny fraction of the original material and overlooks those organic remains with low survival rates, such as plant foods. In the North American case, the results were decidedly unexpected, and prompted a re-examination of the earlier archaeological evidence for the formation of complex societies, and the adoption and spread of maize agriculture. They also prompted a longstanding debate about how much maize was reflected in the collagen isotope values, and the broader debate around this issue still permeates isotope dietary studies. The main challenges are about what the isotopic composition of various human tissues really means in terms of quantifiable dietary components—whether there is over- or under-representation, how we deal with issues of equifinality and variability, and whether the measured isotopic values have remained intact over the passage of time. We need to understand how post mortem processes may impact on the primary dietary information. These problems were posed early on and, in spite of clear advances, a significant number of the challenges are still current today. As part of Archaeometry’s 50th anniversary year, we were asked to chart the course of our field over the past half century or so, paying particular attention to the contributions that have appeared in this journal. Because the fundamental developments of stable light isotope ecology have taken place within many disciplines, the pioneering studies are scattered across an extremely wide literature, from geochemistry (the original ‘home’ discipline), to plant and animal sciences, archaeology and general science. This journal has published pioneering studies on the application of stable light isotope ratio analysis to Classical marbles in the Mediterranean (e.g., Herz 1992), but contributions in isotope applications to palaeodiets have tended rather to be directed at the issues of preservation of calcified tissues. In particular, a special 2002 issue of Archaeometry was devoted to the Fourth Bone Diagenesis meeting. For the purposes of this review, I have concentrated on the most fruitful major dietary applications, and on charting the subsequent progress in addressing the major issues that have arisen out of these studies. As alluded above, they include the issues of interpretation of quantity (how much), routing of dietary nutrients (how representive), and diagenesis in different tissues (how reliable are the analyses of bone and enamel, organic and inorganic components). Because of the breadth of the field, I confine the review to a few exemplary studies, including the adoption of maize agriculture, marine-focused diets amongst coastal hunter–gatherers, trophic level amongst Glacial-period modern humans and Neanderthals, and the use of savannah resources by early hominins in Africa. Finally, I provide some pointers to the directions in which the field is heading, including high-resolution life history applications. As a start, it is useful to consider the main principles of stable light isotopes in foodwebs, and issues of preservation and quality control, before we consider specific applications to human diets.

مقالات انگلیسی و ترجمه های فارسی رایگان با فرمت PDF آماده دانلود رایگان میباشند

همچنین ترجمه مقاله با فرمت ورد نیز قابل خریداری و دانلود میباشد

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

فهرست مقاله:

چکیده

1-مقدمه

2-مواد و روش‌ها

2-1 روش استخراج A

2-2 روش استخراج B

2-3 روش استخراج C

3-نتایج

3-1 نگهداری کلاژن

4-بحث

5-نتیجه گیری

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

1-مقدمه
تحلیل‌های ایزوتوپ پایدار δ13C و δ13N اندازه گیری شده در کلاژن استخوان معمولاً برای بازسازی الگوهای رژیم غذایی و معیشت باستان استفاده می‌شوند (امبروز 1993، باکرنز و همکاران 2006، هانچ و همکاران 2006، جی و ریچاردز 2006، کاتنزبر 2000، ریچاردز و همکاران 1998). برای تولید نمونه‌های استخوانی برای تحلیل ایزوتوپ، روش‌های متعددی توسعه یافته است. بیشتر این روش‌ها، عواملی نظیر هومیک اسید و لیپیدهایی که می‌توانند بر صحت (تکرار پذیرِ) اندازه گیری‌ها اثر بگذارند را در نظر می‌گیرند (برانک رامزی و همکاران 2004، براون و همکاران 1998، کولینز و گالی 1998، گاروی ولاک و همکاران 2004، لیدن و همکاران 1995، نیلسن مارش و هدچ 2000، سمال و اربان 1995).
به طور کلی بر طبق گفته لانگین (1979)، روش‌های استخراج شامل انحلال ماتریس معدنی در یک محلول HCL، انحلال پذیری کلاژن در دمای بالا در محلول HCL ضعیف و سپس روش خشک کردن انجمادی کلاژن باقی مانده استفاده شد. با این حال، اصلاحات متعددی از جمله افزودن یک مرحله تیماری با NAOH برای حذف هومیک اسید قبل از انحلال پذیری کلاژن (دنیرو و اپشتین 1981) و یا استفاده از اولترافیلتراسیون برای تخلیص کلاژن محلول وجود دارد (براون و همکاران 1988). این توصیه‌ها معمولاً موسوم به مراحل پاک سازی برای اندازه گیری کلاژن اصلی مورد استفاده در مطالعات رژیم غذایی می‌باشند.
رویکردهای شیمیایی متنوعی در تهیه نمونه‌های مورد استفاده توسط ازمایشگاه های ایزوتوپ پایدار متفاوت وجود دارد. با این حال، صرف نظر از مراحل، ازمایشگاه ها از نتایج یک دیگر به صورت منابع و مقایسه در مطالعات رژیم غذایی استفاده می‌کنند (بیلیس و همکاران 2004، جورکوف 2002، کیگان 1989). مطالعات قبلی بر روی این روش‌های استخراج به بررسی اثرات اولترافیلتراسیون در سن یابی رادیوکربن و تأثیر لیپیدها بر روی مقادیر ایزوتوپ کربنی پایدار (برانک رامزی و همکاران 2004، لیدن وهمکاران 1995) پرداخته‌اند. نتایج نشانداده است که اولترافیلتراسیون موجب می‌شود تا ذرات الاینده بزرگ‌تر باقی بمانند و لپیید ها موجب تغییر سیگنال‌های کربن می‌شوند. از این روی بررسی این که آیا روش‌های استخراج و مراحل پاک سازی بر نتایج ایزوتوپی و تفسیر تغییرات رژیم غذایی تأثیر می‌گذارند یا خیر، لازم است.
هدف ویژه این مطالعه مقایسه سه روش تهیه نمونه بر روی مواد اسکلتی حفاظت شده با ارزیابی تفاوت‌های حاصله در δ13C و δ13N ، کیفیت کلاژن و عملکرد کلاژن می‌باشد. اولین روش A شامل تیمار با NaOH، دومین روش B شامل هر دو اولترافیلتراسیون و فیلتراسیون با فیلترهای جداکننده Ezee(5-8 میکرومتر) قبل از خشک کردن انجمادی توصیف شده توسط ریچارد و هدج (1999) و مالدنر و ریچارد (2005) می‌باشد. سومین روش (C) نسخه اصلاحشده روش B با حذف مرحله اولترافیلتراسیون می‌باشد. این نسخه اصلاح شده روش B در ازمایشگاه های تحلیل ایزوتوپ پایدار با استفاده از مطالعات رژیم غذایی استفاده می‌شود (هانچ و همکاران 2006).
2-مواد و روش‌ها
نمونه‌های استخوانی انتخاب شده برای این مطالعه، از یک مجموعه اسکلتی مشخص از گورستان قرون وسطی Ahlgade 15e17 در هالبک دانمارک (ازموسن 1997) جمع اوری شد. گورستان بین 1100-1573 پس از میلاد استفادهشده و دارای بیش از 700 اسکلت مدفون در خاک رس است. این مواد به دلیل وضعیت حفاظتی عالی خود انتخاب شدند (استخوان‌ها از نظر ماکروسکوپی با ساختارهای سخت سالم باقی مانده بودند). هشت نمونه استخوانی از پنج نفر با سه روش استخراج، استخراج شد. جزییات مربوط به نمونه‌ها، از جمله سن و جنسیت افراد در جدول 1 نشان داده شده است.

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

Stable isotope analyses of d13C and d15N measured in bone collagen are routinely used for the reconstruction of ancient diets and subsistence patterns (e.g., Ambrose, 1993; Bocherens et al., 2006; Honch et al., 2006; Jay and Richards, 2006; Katzenberg, 2000; Richards et al., 1998). Several techniques have been developed to prepare bone samples for isotope analysis. Most of these consider and adjust for factors such as humic acids and lipids that might influence the reproducibility of the measurements (Bronk Ramsey et al., 2004; Brown et al., 1988; Collins and Galley, 1998; Garvie-Lok et al., 2004; Lide´n et al., 1995; Nielsen-Marsh and Hedges, 2000; Semal and Orban, 1995). Generally, following Longin (1971), the extraction methods involve dissolving the mineral matrix in a HCl solution, subsequent solubilisation of collagen at elevated temperature in a weak HCl solution, followed by lyophilisation of the remaining collagen. However, there are various modifications including the addition of a treatment step with NaOH to remove humic acids before solubilisation of the collagen (DeNiro and Epstein, 1981), or the use of ultra-filtration to purify the solubilised collagen (Brown et al., 1988). These recommendations are commonly applied as cleaning steps in order to measure the original collagen used in dietary studies. There are diverse chemical approaches in sample preparation used by different stable isotope laboratories. However, whatever the steps, the laboratories use each others results as references and comparison in dietary studies (e.g. Bayliss et al., 2004; Jørkov, 2002; Keegan, 1989). Previous studies of these extraction methods have examined the effects of ultra filtration in radiocarbon-dating and the contribution of lipids on the stable carbon isotope values (e.g. Bronk Ramsey et al., 2004; Lide´n et al., 1995). Results have shown that ultra-filtration may still leave larger contaminating particles and lipids may alter the carbon signals. We therefore thought it necessary to investigate whether the extraction methods and cleaning steps may influence the isotopic result and hence potentially the interpretation of dietary variation. The specific purpose of this study was to compare three sample preparation methods on well-preserved skeletal material by evaluating the resultant differences in d13C and d15N, collagen quality and collagen yield. The first method (A) includes the treatment with NaOH, the second method (B) includes both ultra-filtration and filtration with Ezee filter separators (5e8 mm) (Elkay Laboratory Product) before lyophilisation as described in Richards and Hedges (1999) and Mu¨ldner and Richards (2005). The third method (C) is a modified version of method B, by excluding the ultra-filtration step. This modified version of method B is also used in laboratories conducting stable isotope analysis in dietary studies (Honch et al., 2006).

2. Materials and methods

The bone samples selected for this study were chosen from a large well documented skeletal collection from the medieval cemetery Ahlgade 15e17 in Holbæk, Denmark (Asmussen, 1997). The cemetery was used between ca. 1100e1573 AD, and contained more than 700 skeletons buried in clay soil. The material was chosen because of its excellent state of preservation (the bones were macroscopically intact with a hard structure and feel (i.e. non-flaky)). Eight bone samples from five individuals were each treated with the three extraction methods. Details on the samples, including age and sex of the individuals are given in Table 1.