ارتباط بین استراتژی های منابع انسانی و عملکرد سازمانی بر اساس کارت امتیازی متوازن در یک بیمارستان دولتی ایران: یک مطالعه مقطعی

Relationship between human resources strategies and organizational performance based on the balanced scorecard in a public hospital in Iran: a cross-sectional study

چکیده

مقدمه و پیشینه

روش تحقیق

طرح تحقیق، زمینه و نمونه مطالعه

ابزار جمع آوری داده ها

تجزیه و تحلیل داده ها

نتایج

بحث

نتیجه گیری

منابع

چکیده

     زمینه تحقیق: امروزه بیمارستان ها با توجه به پیچیدگی محیط و تغییرات سریع صنعت سلامت، لازم است؛ تا با بهینه سازی عملکرد سازمانی خود برای کسب مزیت رقابتی تلاش کنند. مدیریت مؤثر منابع انسانی با استفاده از استراتژی های های مناسب، می تواند مسیر رسیدن به مزیت رقابتی را هموار نماید. این مطالعه به بررسی ارتباط بین استراتژی های منابع انسانی و عملکرد سازمانی بر اساس کارت امتیازی متوازن پرداخته است.
روش تحقیق: کارکنان بخش بالینی و اداری واجد شرایط شاغل در یکی از بیمارستان‌های دولتی استان اصفهان، در یک مطالعه مقطعی شرکت داده شدند (n= 200). جمع آوری داده ها نیز با استفاده از دو پرسشنامه خود گزارشی در ماه جولای 2018 انجام شد. پرسشنامه اصلی دارای 32 گویه است، که استراتژی های منابع انسانی (شامل هفت نوع استراتژی) و عملکرد سازمانی را بر اساس رویکرد کارت امتیازی متوازن مورد سنجش قرار داده است. سپس داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS/21 و توسط ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل گرفت (05/0> p).
نتایج: در این تحقیق 154 پرسشنامه تکمیل و دریافت شد (نرخ بازگشت= 77%). با ارزیابی استراتژی های منابع انسانی و عملکرد سازمانی در سطح متوسط، دریافتیم که همبستگی مثبت و معناداری بین استراتژی های منابع انسانی و عملکرد سازمانی وجود دارد (73/0=r و 001/0=p). از سویی، بین عملکرد سازمانی و استراتژی های منابع انسانی در دیدگاه رشد و یادگیری همبستگی قوی موجود می باشد (001/0p=، 669/0r=)، ولی این دو متغیر در دیدگاه مالی کمترین همبستگی را با هم داشته اند (001/0p=، 455/0r=). نتایج تحليل رگرسيون چند متغيره نیز برآورد نمود؛ که همه انواع استراتژی ها بر عملکرد سازمانی تأثیرگذار بوده اند (997/0ADJ.R2= ، 997/0R2=، 998/0R=). استراتژی آموزش و توسعه کارکنان (بتا=265/0، 001/0p=)، استراتژی پاداش و جبران خدمت کارکنان (بتا =212/0، 001/0p=) و استراتژی استخدام (بتا= 208/0، 001/0p=) به ترتیب دارای بیشترین تأثیر بر عملکرد سازمانی بوده اند.
نتیجه‌گیری: برای مدیران بیمارستان ضرورت دارد؛ تا بهینه سازی عملکرد (به‌ویژه در دیدگاه‌های غیرمالی)، و تدوین استراتژی‌های منابع انسانی (به‌ویژه استراتژی آموزش و توسعه کارکنان، استراتژی پاداش و جبران خدمت کارکنان) را در دستور کار خود قرار دهند. نتایج این پژوهش می‌تواند برای توسعه عملکرد بیمارستان ها در موارد مشابه مفید واقع شود.

روش تحقیق
     این تحقیق در یک بیمارستان دولتی واقع در اصفهان، و توسط مطالعه ای- مقطعی انجام شد. کل کارکنان واجد شرایط بیمارستان در این تحقیق شرکت نمودند. داده ها از طریق دو پرسشنامه فارسی در جولای 2018 جمع آوری شد. جامعه آماری اعم از تمام کارکنان بالینی و اداری بیمارستان (250N=) بود. برای تحقیق از کارمندان تمام وقت، دارای سابقه کاری بیش از یک سال، و نیز افراد با مدرک کاردانی یا بالاتر که رضایت کامل برای پاسخگویی داشتند، استفاده شد (200n = ). پرسشنامه های تکمیل نشده حذف، سپس به تجزیه و تحلیل 154پرسشنامه پرداخته شد.

ابزار جمع آوری داده ها
     در این پژوهش 2 پرسشنامه فارسی (با نسخه چاپی) به افراد شرکت کننده داده شد، که با روش خود گزارشی پاسخ دادند. پرسشنامه اول، به سئوالات جمعیت شناختی اختصاص داشت، و اطلاعات شخصی افراد مانند سن، جنسیت، سطح تحصیلات، سابقه کار و نوع شغل را مد نظر قرار داده بود. پرسشنامه دوم شامل 32 سئوال بود، که نظر کارکنان را در مورد HRS و OP بر اساس BSC ارزیابی می کرد، و از مقیاس لیکرت 5 درجه ای (از خیلی کم=1 تا خیلی زیاد=5) استفاده شده بود. استراتژی های منابع انسانی (HRS)، توسط هفت بعد اعم از: مدیریت عملکرد (4 مورد)، آموزش و توسعه کارکنان (8 مورد)، پاداش کارکنان و پاداش (4 مورد)، استخدام (4 مورد)، فرصت های برابر (4 مورد)، روابط کارکنان (4 مورد) و برنامه های کاری انعطاف پذیر (4 مورد)، ارزیابی شده بود. سئوالات مربوط به عملکرد سازمانی بر اساس کارت امتیازی متوازن و دیدگاه کاپلان و نورتون (1996) توسط چهار دیدگاه؛ دیدگاه مشتری (8 مورد)، دیدگاه مالی (8 مورد)، دیدگاه فرآیند کسب و کار داخلی (8 مورد) و دیدگاه یادگیری و رشد (8 مورد)، اندازه گیری شده است [27 -25 ,13]. طبقه بندی سئوال های پرسشنامه بر طبق متغیرهای مورد مطالعه در جدول (1) آمده است. برای نمونه، سئوالات 16-13 جهت سنجش تأثیر استراتژی استخدام بر روی عملکرد بر اساس چهار دیدگاه کارت امتیازی متوازن (BSC) در نظر گرفته شد؛ امور مالی (سوال 13)، مشتری (سؤال 14)، فرآیند کسب و کار داخلی (سؤال 15) و یادگیری و رشد (سوال 16).

ترومبوآمبولی وریدی و COVID-19: گزارش موردی و بررسی ادبیات

Venous thromboembolism and COVID-19: a case report and review of the literature

چکیده

مقدمه

گزارش مورد

بحث

نتیجه گیری

منابع

چکیده

پیش زمینه: در حال حاضر اطلاعات کمی در دسترس است که بر شیوع ترومبوآمبولی وریدی در بیماران آلوده به کرونا ویروس تاکید کند. این گزارش موردی به همراه مرور متون تخصصی، مورد منحصر به فردی از کووید- 19 را معرفی می کند که از نظر بالینی برای مراقبان سلامت در زمان درمان بیمارانشان بسیار اهمیت دارد.

گزارش مورد: یک مرد سفید پوست 65 ساله بعد از اینکه اخیرا کووید 19 در همسرش تشخیص داده شده بود، با سابقه ی دو روز تنگی نفس به بخش اورژانس بیمارستان مراجعه کرد. او قبل از مراجعه به بیمارستان، در چند روز اخیر دچار اسهال شده بود و با خود درمانی مشکل را برطرف کرده بود. بر اساس تظاهرات بالینی بیمار و بررسی آزمایشگاهی افزایش دی دایمر تشخیص داده شد، یک آنژیوگرام توموگرافی کامپیوتری از قفسه ی سینه به دست آمد که آمبولی ریوی دو طرفه ی نسبتا بزرگی که توسط یک لخته به وجود آمده بود و انفارکتوس ریوی ناشی از لخته در لوب چپ ریه را نشان داد. سونوگرافی از اندام های تحتانی ترومبوز وریدی عمیق غیر مسدود کننده را در سیاهرگ فمورال چپ دیستال که به سوی سیاهرگ پشت زانویی می رود، نشان داد. علاوه بر این، زمانی که نتایج تست واکنش زنجیره پلیمراز کووید 19، مثبت اعلام شد، کووید 19 در بیمار تشخیص داده شد. بیمار در بخش کووید 19 بستری شد و به منظور مدیریت آمبولی ریوی دو طرفه و ترومبوز وریدی عمقی، هپارین معمولی به صورت وریدی به او تزریق شد. بعد از تزریق داروهای ضد انعقاد وضعیت بالینی بیمار به صورت قابل توجهی بهبود یافت و به مدت 3 روز در بیمارستان تحت نظر بود و بعد از دریافت انوکساپارین و هپارین از بیمارستان مرخص شد. تماس های تلفنی که در روز دهم و هفته ی چهارم بعد از ترخیص با بیمار گرفته شد نشان داد که بیمار به خوبی به داروهای ضد انعقاد پاسخ داده است و عود علائم ترومبوآمبولیسم وریدی و کووید 19 را نشان نمی داد.

نتیجه گیری: از آنجایی که ادامه ی علائم بیماری کووید 19 منجر به مرگ و میر قابل توجهی می شود، اطلاعات بیشتری به دست آمده است که بیماری زایی پیچیده ی این ویروس را نشان می دهد. در ضمن، ظهور ترومبوآمبولیسم وریدی در بیماران مبتلا به کووید 19 هنوز هم به عنوان یک یافته ی غیر معمول باقی مانده است. برای مراقبان سلامت ضروری است که به فکر این ارتباط منحصر به فرد باشند تا بتوانند ارزیابی های تشخیصی لازم را انجام داده و روش درمانی مناسب را در اختیار بیماران قرار دهند.

بحث

پاندمی کووید 19 در دسامبر 2019 شروع شد و جمعی از بیماران با پنومونی با منشا ناشناخته که به بازار عمده فروشی غذاهای دریایی در ووهان چین مربوط بود؛ به بیمارستان ها مراجعه کردند. علت مراجعه ی این بیماران، یک نوع کروناویروس جدید بود که بعدا سندروم حاد تنفسی کرونا ویروس-2 (SARS-CoV-2) را ایجاد کرد و بیماری که این ویروس ایجاد می کند بیماری کرونا ویروس 2019 (کووید-19) نامیده شد. کروناویروس ها گروه بزرگی از ویروس های پوشش دار حاوی ریبونوکلئیک اسید (RNA) هستند که در میان حیواناتی همچون خوک ها، خفاش ها، شترها و گربه ها پراکنده اند. زمانی که انسان ها به این ویروس ها آلوده می-شوند؛ این ویروس ها معمولا بیماری های خفیف تا متوسطی را در سیستم تنفسی فوقانی ایجاد می‌کنند. تا کنون به این موضوع پی برده شده است که سه مورد از این کروناویروس ها، کرونا ویروس سندروم تنفسی حاد شدید (SARS)، کروناویروس سندروم تنفسی خاورمیانه (MERS) و SARS-CoV-2 بیماری های شدید و اغلب کشنده ای را در انسان ها ایجاد می کنند.

در حال حاضر با وجود اینکه شواهد جدید محدودی وجود دارد؛ اما این شواهد نشان می دهند که ترومبوآمبولیسم وریدی (VTE) به عنوان یکی از عوارض کووید- 19 ظاهر می شود. مکانیسم دقیق تشکیل لخته می تواند متغیر باشد؛ اما اصل مسلم این است که کووید- 19 می تواند موجب افزایش پاسخ التهابی، هیپوکسی، بی حرکت شدن و انعقاد منتشره درون رگی (DIC) شود؛ تمامی این عوارض می توانند فرد را مستعد ابتلا به بیماری ترومبوآمبولیک شریانی و وریدی کنند.

حریم شخصی و هوش مصنوعی: چالش های حفاظت از اطلاعات بهداشتی در عصر جدید

Privacy and artifcial intelligence: challenges for protecting health information in a new era

چکیده

پس زمینه

متن اصلی

نگرانی‌ها درباره دسترسی، استفاده و کنترل

مشکل شناسایی مجدد

نتیجه گیری

منابع

چکیده

پس زمینه : پیشرفت ها در زمینه هوش مصنوعی( AI) بهداشت و درمان به سرعت در حال اتفاق افتادن است و گفتگو درباره مدیریت توسعه آن رو به افزایش است. بسیاری از تکنولوژی های هوش مصنوعی به شرکت‌های خصوصی تعلق دارند و توسط آنها کنترل می‌شوند. ماهیت اجرای هوش مصنوعی می تواند به معنای آن باشد که شرکت ها ،کلینیک ها و سازمان های عمومی نقش پررنگ‌تری در به دست آوردن، استفاده و حفاظت از اطلاعات بهداشتی بیمار را خواهند داشت. این مسئله ، مسائل حریم شخصی مربوط به اجرا و امنیت اطلاعات را افزایش می دهد.

متن اصلی: اولین دسته از نگرانی‌ها، شامل استرس دسترسی، استفاده و کنترل اطلاعات بیمار در دستان شخصی می شود. برخی از مشارکت های عمومی – خصوصی اخیر برای اجرای هوش مصنوعی منجر به حفاظت ضعیف حریم شخصی شده است. بنابراین درخواست هایی برای نظارت سیستماتیک بر روی تحقیقات داده های وسیع بهداشت وجود داشته است. اقدامات مناسب باید برای حفظ حریم شخصی بیمار صورت گیرد. متولیان شخصی داده ها می توانند توسط اهداف رقابتی تحت تاثیر قرار گیرند و باید به صورت ساختاری به تضمین حفاظت اطلاعات و جلوگیری از استفاده جایگزین آنها تشویق شوند. دسته دیگری از نگرانی ها مربوط به ریسک های خارجی نقض حریم شخصی از طریق روشهای مبتنی بر هوش مصنوعی است. توانایی ناشناساندن و یا ناشناس بودن اطلاعات بهداشتی بیمار ممکن است به خطر بیفتد و یا حتی در پرتو الگوریتم های جدید که چنین اطلاعاتی را مجدداً شناسایی می کنند، مورد تهدید قرار گیرد. این مسئله می تواند ریسک وارد بر اطلاعات بیمار تحت نظر متولیان شخصی را افزایش دهد.

نتایج: در حال حاضر ما در یک شرایط مشابه قرار داریم که در آن مقررات و نظارت بر ریسک در پشت فناوری هایی که آنها را کنترل می‌کنند، قرار می گیرد. مقررات باید بر رضایت و حریم شخصی بیمار تاکید داشته باشد و روش های حفاظت و گمنام سازی اطلاعات را مورد تشویق قرار دهد.

نتیجه گیری

این یک دوره هیجان انگیز در توسعه و اجرای هوش مصنوعی در زمینه بهداشت و درمان است.بیمارانی که داده های آنها توسط هوش مصنوعی مورد استفاده قرار می‌گیرند، اگر تا حد زیادی از بهبود این تکنولوژی بهره مند نباشند، اما به طور قابل توجهی سود خواهند برد. با این حال اجرای تکنولوژی بهداشت و درمان با چالش های جدی حریم شخصی مواجه است. با این وجود ، اجرای فن‌آوری بهداشت و درمان با چالش‌های جدی حریم شخصی مواجه است . با توجه به اطلاعات پزشکی شخصی ، یکی از اشکالات اطلاعات خصوصی است و نگرانی‌های عمده‌ای در مورد چگونگی دسترسی ، کنترل و استفاده از آن توسط گروه‌های ذی النفع در طول زمان با بهبود هوش مصنوعی وجود دارد .تاکید بر روی رضایت بیمار و توسعه مقررات در این فضا نشان دهنده ارزش‌های قانونی و اخلاقی دموکراسی‌های لیبرال می‌باشد. به عنوان مثال، الزامات لازم برای رضایت آگاهانه از لحاظ تکنولوژیکی برای استفاده های جدید از داده ها، در صورت امکان، به حفظ حریم خصوصی  بیماران کمک می کند. همچنین اجازه استفاده از اطلاعات می تواند به وضوح منتقل شود.

Abstract

Background: Advances in healthcare artifcial intelligence (AI) are occurring rapidly and there is a growing discussion about managing its development. Many AI technologies end up owned and controlled by private entities. The nature of the implementation of AI could mean such corporations, clinics and public bodies will have a greater than typical role in obtaining, utilizing and protecting patient health information. This raises privacy issues relating to implementation and data security.

Main body: The frst set of concerns includes access, use and control of patient data in private hands. Some recent public–private partnerships for implementing AI have resulted in poor protection of privacy. As such, there have been calls for greater systemic oversight of big data health research. Appropriate safeguards must be in place to maintain privacy and patient agency. Private custodians of data can be impacted by competing goals and should be structurally encouraged to ensure data protection and to deter alternative use thereof. Another set of concerns relates to the external risk of privacy breaches through AI-driven methods. The ability to deidentify or anonymize patient health data may be compromised or even nullifed in light of new algorithms that have successfully reidentifed such data. This could increase the risk to patient data under private custodianship.

Conclusions: We are currently in a familiar situation in which regulation and oversight risk falling behind the technologies they govern. Regulation should emphasize patient agency and consent, and should encourage increasingly sophisticated methods of data anonymization and protection.

Conclusions

It is an exciting period in the development and implementation of healthcare AI, and patients whose data are used by these AI should beneft signifcantly, if not greatly, from the health improvements these technologies generate. Nonetheless, the implementation of commercial healthcare AI faces serious privacy challenges. Given personal medical information is among the most private and legally protected forms of data, there are signifcant concerns about how access, control and use by for-proft parties might change over time with a self-improving AI. An emphasis on patient agency and consent in the development of regulation in this space would refect the key legal and ethical values of liberal democracies. For example, requirements for technologically-facilitated recurrent informed consent for new uses of data, where possible, would help to respect the privacy and agency of patients.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

حریم شخصی و هوش مصنوعی: چالش های حفاظت از اطلاعات بهداشتی در عصر جدید

Privacy and artifcial intelligence: challenges for protecting health information in a new era

تاثیر تعدیل کننده توانش هیجانی (عاطفی) بر رضایت شغلی و تعهد سازمانی متخصصان سلامت

The moderating effect of emotional competence on job satisfaction and organisational commitment of healthcare professionals

چکیده
زمینه
توانش هیجانی در بهداشت و درمان
روش ها
فرضیه ها
طراحی پژوهش
نمونه و راهبرد نمونه گیری
مقیاس ها
پرسشنامه تعهد سازمانی (OCQ)
مقیاس رضایت شغلی
پرسشنامه توانش هیجانی چندبعدی (MECQ)
رویه
تحلیل
نتایج
بحث
محدودیت های مطالعه
نتیجه گیری
منابع

چکیده

زمینه: سازمان های بهداشت و درمان، همچون بیمارستان ها، عمدتاً وظیفه محور تلقی می شوند که در آن انتظار می رود افراد گوناگون به صورت تیم های مرتبط و وابسته انجام وظیفه کنند. هدف از این مطالعه، بررسی تناسب عوامل فردی (رضایت شغلی) و توانش های فردی (توانش هیجانی) برای تعهد سازمانی در نمونه ای از متخصصان سلامت بود.

روش ها: یک تحقیق پیمایشی مقطعی در میان 96 متخصص سلامت در بازه ی زمانی مارس تا ژوئن 2018 در منطقه ی تحت پوشش شامل پنج درمانگاه در باواریای آلمان انجام شد. پژوهش کنونی، نقش تعدیل کننده ی توانش هیجانی (عاطفی) بر رابطه ی میان رضایت شغلی و تعهد سازمانی با استفاده از تحلیل رگرسیون تعدیل شده و تحلیل شیب ساده بررسی کرد.

نتایج: تحلیل رگرسیون چندگانه دلالت بر آن داشت که توانش هیجانی رابطه ی میان رضایت از شغل و تعهد به شغل را تعدیل می کند. نتایج نشان داد که متخصصان سلامت با توانش هیجانی بالا قادرند تا به طور کارامدتری با نارضایتی در محل کار مقابله کنند و در نتیجه تعهد سازمانی بدون تغییر باقی می ماند.

نتیجه گری: بر پایه ی یافته های این مطالعه، توانش هیجانی متخصصان سلامت برای افزایش رضایت شغلی و تعهد به شغل مهم است. به ویژه برای متخصصان سلامتی که رضایت شغلی شان پایین است، سطح بالای توانش هیجانی آنان را قادر می سازد تا سطح بالایی از تعهد سازمانی را حفظ کنند. یافته های این مطالعه در سطح نظری برای پژوهشگران و در سطح عملی برای مدیران بیمارستانی که علاقه مند به ترویج توانش هیجانی و بهبود رضایت شغلی متخصصان سلامت و تعهد سازمانی شان هستند، مورد بحث قرار می گیرند، که این عوامل در نهایت ممکن است منجر به عملکرد کارامدی شوند.

زمینه

یافته های پژوهش های پیشین نشان داده است که کارمندان باکفایت، راضی، و متعهد در چندین حوزه به طور کارامدی اجرای وظیفه نمودند [3-1]. در میان دیگر توانش ها، علاقه ی فزاینده ای به درک نقش توانش هیجانی به عنوان توانش مهم دیگری در محل کار وجود دارد [5،4]. پژوهش های پیشین به اهمیت توانش هیجانی در نزد متخصصان سلامت به عنوان توانشی مهم پرداخته اند که به نظر می رسد واکنش های تطبیقی را در موقعیت هایی با بار عاطفی برمی انگیزد [7]. مرور نظام مند مینتز و استالر [7] این موضوع را مستند می کند که متخصصان سلامت باید قادر به تنظیم کردن هیجان های خود و هیجان های دیگران باشند. مطالعات پژوهشی بر اهمیت توانش هیجانی بر رضایت شغلی [1، 6، 10-8] یا بر تعهد سازمانی [1، 6، 10] تأکید کرده اند. هدف از مطالعه ی کنونی، بررسی تأثیر تعدیل-کننده ی توانش هیجانی بر رابطه ی میان رضایت شغلی و تعهد سازمانی است.

نتیجه گیری

افزون بر این، مدیران بیمارستان باید توانش هیجانی کارمندان را هنگام محول کردن وظایف و مشاغل که مستلزم تعهد سازمانی منطبق  بر تناسب فرد-وظیفه یا فرد-شغل هستند را در نظر بگیرند، که این یک رویه ی منابع انسانی مهم است [73]. بر پایه ی شواهد تأییدشده در این مطالعه، می توان نتیجه گیری کرد که نمرات متخصصان سلامت در مورد توانش هیجانی معمولاً با نمرات آنان در مورد رضایت شغلی و تعهد سازمانی همبستگی دارد. این مطالعه یافته-های نایتینگل و همکاران [74] را اثبات می کند که توانش هیجانی بر متخصصان سلامت تأثیر می گذارد و مولفه ای حیاتی از آموزش پزشکی است [4، 5]. ما بهبود دوره ها و برنامه های آموزشی بهداشت و درمان را پیشنهاد می کنیم و برای این منظور باید به متخصصان سلامت کمک شود تا توانایی های هیجانی را به شیوه هایی بپرورانند که به آنان کمک کند تا بر نیازهای خود و نیز نیازهای بیماران شان تمرکز کنند. مطالعات دیگری لازم است تا مبنای شواهد در حال رشد پیرامون رابطه ی میان توانش هیجانی و دیگر متغیرهای مرتبط با کار در میان متخصصان سلامت را گسترش دهند. سرانجام، بررسی این موضوع که چگونه رضایت شغلی و توانش هیجانی به صورت مشترک بر پیامدهای متخصصان سلامت فراتر از تعهد سازمانی، ازجمله تعامل و اعتماد بیمار و نیز موفقیت حرفه، تأثیر می گذارند، نیز یک مسیر پژوهشی جالب خواهد بود.

Abstract

Background: Healthcare organisations, such as hospitals, are largely seen as task-oriented, width different people expected to work in interdependent teams. The objective of this study was to investigate the relevance of individual factors (job satisfaction) and individual competences (emotional competence) for organisational commitment in a sample of healthcare professionals.

Methods: A cross-sectional survey was conducted among 96 healthcare professionals from March to June 2018 in the catchment area of five clinics in Bavaria, Germany. The present research examined the moderating role of emotional competence on the relationship between job satisfaction and organisational commitment using moderated regression analysis and simple slope analysis.

Results: Multiple regression analysis indicated that emotional competence moderated the relationship between satisfaction with the job and commitment to the job. The results showed that healthcare professionals with high emotional competence are able to deal more effectively with dissatisfaction in the workplace so that organisational commitment remains unaffected.

Conclusions: Based on the findings of this study emotional competence of healthcare professionals is important for increasing job satisfaction and commitment to the job. Especially for healthcare professionals whose job satisfaction is low, a high level of emotional competence enables them to maintain a high level of organisational commitment. The findings of the study are discussed at the theoretical level for researchers and practical level for hospital managers interested in fostering emotional competence and improving healthcare professionals’ job satisfaction and their organisational commitment, which ultimately may lead to effective performance.

Background

Prior research findings showed that competent, satisfied and committed employees performed effectively in several domains [1–3]. Among other competences, there is an increasing interest to understand the role of emotional competence (EC) as another significant competence at the workplace [4, 5]. Previous research related to the importance of EC by health professionals as crucial competence which seems to promote adaptive reactions in emotionally charged situations [6]. Mintz and Stoller’s [7] systematic review documents that health professionals need to be able to regulate their own emotions and those of others. Research studies highlighted the impact of EC on job satisfaction [1, 6, 8– 10] or on organisational commitment [1, 6, 10]. The purpose of the current study is to investigate the moderating effect of EC on the relationship between job satisfaction and organisational commitment.

Conclusions

Moreover, hospital managers must consider the EC of employees when they assign jobs that require organisational commitment in accordance with person-job fit or person–task fit, which is an important human resource practice [73]. Drawing on the evidence established in this study, it can be concluded that healthcare professional’s scores on EC tend to be correlated with their scores on job satisfaction and organisational commitment. This study proves the Nightingale et al. [74] findings that EC has begun to influence healthcare professionals and is a crucial component of medical education [4, 5]. We suggest improving medical education training and programs by helping healthcare professionals to develop emotional abilities in ways that help them to focus on their needs as well as on patients’ needs. Further studies are required to expand the burgeoning evidence base on the relationship between EC and other work-related variables among healthcare professionals. Finally, examining how job satisfaction and EC jointly affect healthcare professional’s outcomes beyond organisational commitment, including patient interaction and trust as well as career success, is also an interesting research direction.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تاثیر تعدیل کننده توانش هیجانی (عاطفی) بر رضایت شغلی و تعهد سازمانی متخصصان سلامت

The moderating effect of emotional competence on job satisfaction and organisational commitment of healthcare professionals

تأثیر آموزش احیای قلبی ریوی (CPR) بر دانش آموزان مدرسه و دانش احیای قلبی ریوی، نگرش نسبت به CPR و تمایل به کمک به دیگران و انجام CPR: طراحی تحقیق ترکیبی

The impact of cardiopulmonary resuscitation (CPR) training on schoolchildren and their CPR knowledge, attitudes toward CPR, and willingness to help others and to perform CPR: mixed methods research design

چکیده

پس زمینه

هدف مطالعه

مواد و روش ها

طرح

تنظیم سازی و شرکت کنندگان

طراحی قبل و بعد نمونه های جداگانه

گروه کانونی (متمرکز)

ابزار

طرح قبل و بعد نمونه های مجزا

مطالعه آزمایشی

ابزار گروه تمرکز

جمع آوری داده

تحلیل داده ها

نتایج

دانش CPR و تمایل، نگرش و نیت برای کمک به دیگران قبل و بعد از آموزش CPR

دیدگاه مربیان و تجربه های آموزش CPR

بحث

محدودیت ها و نقاط قوت

نتیجه گیری

منابع

چکیده

     پس زمینه: فواید آموزش احیای قلبی- ریوی برای دانش آموزان کاملاً مشخص است، اما سن مناسب برای معرفی آموزش هنوز مورد بحث می باشد. این یک مسئله بسیار مهم است، زیرا ایست قلبی خارج از بیمارستان یک نگرانی عمده در مورد بهداشت عمومی به شمار می رود. هدف از این مطالعه بررسی تأثیرات اجرای احیای قلبی ریوی بر دانش دانش آموزان در سه کلاس آخر مدارس ابتدایی اسلوونی و تمایل، نگرش و اهداف آنها برای کمک به دیگران و انجام احیای قلبی ریوی بوده است. همچنین تجربه مربیان آموزشی مورد بررسی قرار گرفت.

روش ها: با استفاده از یک طرح قبل و بعد نمونه های مجزا و گروه های کانونی، از یک طرح تحقیقاتی با روش های ترکیبی استفاده شد. تحقیق در 15 مدرسه ابتدایی دولتی اسلوونی با ارائه آموزش احیای قلبی ریوی انجام شد. گروه های کانونی شامل مربیان و توسعه دهندگان آموزش بودند. داده ها با استفاده از پرسشنامه ساختار یافته از آوریل تا ژوئن 2018 جمع آوری و با استفاده از تحلیل های تک متغیره و دو متغیره تجزیه و تحلیل شدند. سه گروه کانونی در سپتامبر و اکتبر 2018 تشکیل شد. تجزیه و تحلیل محتوای رونویسی بحث انجام شد. این نمونه شامل 764 دانش آموز در سنین 12.5–14.5 سال قبل از آموزش احیای قلبی ریوی و 566 دانش آموز پس از آموزش بود. سه گروه کانونی غیر همگن شامل هشت مربی احیای قلبی ریوی بودند.

نتایج: پس از اجرای آموزش، پیشرفت چشمگیری در دانش احیای قلبی ریوی مشاهده شد که بیشترین پیشرفت در جوانترین گروه سنی (میانگین سنی 12.5 سال) مشاهده شد. بیشترین افزایش بعد از آموزش برای متغیرهای نگرش نسبت به کمک به دیگران (0.001 = p) و اعتماد به نفس (0.001 = p) مشاهده شد. تجزیه و تحلیل گروه های کانونی دو موضوع را به همراه داشت: (الف) تأثیرات آموزش احیای قلبی ریوی بر دانش آموزان و (ب) مسئولیت سیستمی سیستم مدرسه و نهادهای حرفه ای.

نتیجه گیری: پیشرفت چشمگیری در دانش احیای قلبی – ریوی دانش آموزان پس از آموزش ایجاد شد. آشناسازی زودهنگام آموزش توصیه می شود. دانش احیای قلبی ریوی، آگاهی از مسئولیت کمک به دیگران و اعتماد به نفس را برای تأمین احیای قلبی ریوی در کنار هم افزایش می دهد. می توان نتیجه گرفت که آموزش احیای قلبی ریوی زودهنگام برای کودکان بسیار مهم است. این موضوع در کشورهایی که احیای قلبی ریوی هنوز اجباری نیست، باید به عنوان بخش اجباری از برنامه های درسی مدارس گنجانده شود.

هدف مطالعه

تحقیق ما با هدف بررسی تأثیرات آموزش CPR اجرا شده بر تمایل، نگرش و نیت برای کمک به دیگران و انجام CPR و دانش CPR در دانش آموزان سه کلاس آخر دبستان در اسلوونی انجام شد. علاوه بر این، ما تجربیات و نظرات مربیان آموزش را در مورد تأثیرات آموزش اجرای CPR بررسی نمودیم.

مواد و روش ها

طرح

در این مطالعه از طرح تحقیق ترکیبی استفاده شده است. هدف، دستیابی به رویکرد جامع تری برای موضوع بررسی شده، اندازه گیری ها و تجزیه و تحلیل و تفسیر یافته ها بود. برای به دست آوردن داده های کمی از یک طرح قبل و بعد نمونه های مجزا و از یک روش تحقیق گروهی متمرکز برای بدست آوردن داده های کیفی استفاده شد. هر دو روش در مرحله تفسیر ترکیب شدند.

تنظیم سازی و شرکت کنندگان

طراحی قبل و بعد نمونه های جداگانه

یک مطالعه مداخله ای با استفاده از ” طرح قبل و بعد نمونه های مجزا ” هنگام بررسی گروه ها مورد استفاده قرار می گیرد، اما در مواردی که اندازه گیری های متوالی برای اندازه گیری همان افراد مطمئن نیستند، متغیر وابسته قبل و بعد از اجرای یک مداخله خاص اندازه گیری شد. این مطالعه مداخله ای شامل مدارس ابتدایی اسلوونی (15) بود که در ماه آوریل و مه 2018 آموزش CPR را ارائه می دادند. اطلاعاتی که در آن مدارس و کلاس ها در آن دوره آموزش CPR را ارائه می دهند از خدمات پزشکی پیشگیری و ارتقا سلامت (بخشی از مراکز بهداشت جامعه) به دست آمده است. آنها ما را از پیشرفت آموزشهای برنامه ریزی شده CPR مطلع می ساختند. آموزش CPR در برنامه درسی مدارس اسلوونی اجباری نیست. مدارس، خود تصمیم می گیرند که CPR را شامل سازند یا خیر. برای اهداف تحقیق، مربیان محتوای آموزشی یکسانی را پوشش می دادند و از روشهای آموزشی یکسان استفاده می کردند. آنها برنامه ملی CPR مبتنی بر دستورالعمل های شورای احیا اروپا را دنبال می کردند. بنابراین، مطالعه مداخله ای شامل کلیه دانش آموزان کلاس های هفتم، هشتم و نهم 15 مدرسه ابتدایی بود که آموزش های CPR را در بازه زمانی مشاهده شده ارائه می دادند. قبل از ارائه آموزش CPR با استفاده از AED، 893 کودک دبستانی برای شرکت در مطالعه دعوت شدند و 764 نفر متعهد به انجام آن شدند (نرخ پاسخ %85.6). یک تا دو ماه پس از آموزش CPR، فقط آن دسته از دانش آموزان مدرسه ای که آموزش دیده اند برای شرکت دعوت شدند (764 نفر = n) و 566 نفر به آن پاسخ دادند (نرح پاسخ %74.1).

سندرم 48، XXYY با ناباروری طولانی مدت و ناهنجاری های تازه مشاهده شده گردن: گزارش یک مورد

48,XXYY syndrome presenting with longterm infertility and newly observed neck deformities: a case report

چکیده

پیش زمینه

گزارش مورد

بحث

نتیجه گیری

منابع

چکیده

     پیش زمینه: عوامل متعددی ممکن است در ناباروری طولانی مدت نقش داشته باشند؛ علت ژنتیکی این ناباروری به دلیل علائم مورفولوژیک یا اندوکرینی غیر اختصاصی خود بیشتر از سایر عوامل نادیده گرفته شده است. ما یک مورد نادر از نارسایی پیشرونده ی بیضه را در یک بیمار گزارش می کنیم که به دلیل سندروم 48xxyy به وجود آمده است.

معرفی بیمار: یک مرد 39 ساله ی عرب برای درمان ناباروری به کلینیک باروری ما مراجعه کرد. ناباروری اولیه در او تشخیص داده شد؛ او به دلیل 20 سال ناباروری مراجعه کرده بود. بیمار ما ویژگی های مورفولوژیکی غیر اختصاصی همانند یک گردن پهن غیر طبیعی با خمیدگی رو به جلو، خمیدگی انگشت سوم و ویژگی های هیپوآندروژنمی متوسط را نشان می داد. آنالیز مایع منی، وجود آزوسپرمی را آشکار کرد. تست های ژنتیکی که برای تشخیص آزوسپرمی انجام شدند؛ از جمله تشخیص ناحیه ی تعیین کننده ی جنسیت کروموزوم Y (SRY) و ریز حذف کروموزوم Y هیچ گونه حذفی را در کروموزوم Y نشان ندادند. روش کاریوتایپینگ مورد استفاده قرار گرفت و سندروم 48XXYY در بیمار ما تشخیص داده شد.

نتیجه گیری: تست های ژنتیکی (کاریوتیپ و تست هایی از این قبیل) نقش مهمی را در تشخیص بیمار ما که به ناباروری طولانی مدت ناشی از سندروم 48XXYY مبتلا بود؛ ایفا کردند و باید نقش حیاتی در تشخیص تمام موارد ناباروری طولانی مدت به خصوص زمانی که بیماران با علائم اندوکرینی، اسکلتی یا مورفولوژیکی مراجعه می کنند که این علائم حاکی از یک علت ژنتیکی زمینه ای است؛ داشته باشد.

گزارش مورد

یک مرد 39 ساله ی عرب برای درمان ناباروری به کلینیک باروری ما مراجعه کرد. ناباروری اولیه در بیمار ما تشخیص داده شد که 20 سال به طول انجامیده بود و هنگامی که به کلینیک ما مراجعه کرد، هیچ گونه حاملگی موفقی در ازدواج او اتفاق نیفتاده بود. هیچ گونه سابقه ای از آسیب شناسی، مداخله ی درمانی یا دارویی وجود نداشت که بر روی اسپرماتوژنز تاثیر گذاشته باشد. بعد از معاینه ی بدنی او شد که قد بیمار 160 سانتی متر و وزن او 85 کیلوگرم (شاخص توده ی بدنی= 33.2) است و یک گردن پهن غیر طبیعی با یک خمیدگی رو به جلو داشت (شکل 1). بیمار ما همچنین یک خمیدگی در انگشت سوم خود داشت و چماقی شدن انگشت را در تمام انگشتان دست و پا نشان داد (شکل 2). بیمار ما ویژگی های هیپوآندروژنمی (کم شدن موهای صورت و بدن)، اندام های تناسلی خارجی طبیعی و بیضه های نزول کرده ی دو طرفه ی کوچک را داشت. سونوگرافی بر روی بیمار ما انجام شد و نشان داده شد که حجم هر یک از بیضه ها بدون واریکوسل، 4 میلی-لیتر است. آنالیز مایع منی آزوسپرمی را آشکار کرد و آزمایش خون تعداد طبیعی گلبول های خون و عملکرد طبیعی کلیه و کبد را نشان داد. پروفایل هورمونی، سطح پایین تستوسترون 0.91 نانومول بر لیتر (محدوده ی نرمال: 10:41- 34.7 نانومول بر لیتر)، سطح طبیعی هورمون محرک تیروئید (TSH) 1.9 mIU/l (محدوده ی نرمال: 0.4- 4 mIU/l)، سطوح طبیعی پرولاکتین 11 نانوگرم/ میلی لیتر (محدوده ی نرمال: 18-2 نانوگرم/ میلی‌لیتر)، افزایش سطح گنادوتروپین پایه (افزایش سطح هورمون محرک فولیکولی (FSH) به 30 IU/l (محدوده ی نرمال: 4-0 IU/l) و افزایش سطح هورمون لوتئینه کننده (LH) به 19 IU/l (محدوده ی نرمال: 7.8- 1.24 IU/l) را آشکار کرد؛ تشخیص گنادوتروپین جفتی انسان زیر واحد بتا (hCG) انجام شد و نتایج آن منفی بود. به منظور بازیابی اسپرم، خارج کردن اسپرم از بیضه با روش میکرو سرجیکال (Micro-TESE) انجام شد و هیچ گونه اسپرماتوزوئید بالغی پیدا نشد. مطالعه ی پاتولوژیک بیوپسی ها، توقف بلوغ را در مرحله ی اولیه ی اسپرماتوژنز آشکار کرد. یک مطالعه ی مولکولی برای تشخیص ریز حذفی کروموزوم Y با روش واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) و الکتروفورز ژل با استفاده از نسخه ی 2 سیستم تشخیص حذف های کروموزوم Y (کمپانی پرومگان، مادیوسن، WI، ایالات متحده آمریکا) انجام شد و نتایج نشان دادند که هیچ گونه حذفی در هر یک از کروموزوم های Y اتفاق نیفتاده است (شکل 3). ناحیه ی تعیین کننده ی جنسیت کروموزوم Y (SRY) با استفاده از تکنیک PCR شناسایی شد و این تکنیک حضور SRY را در هر دو کروموزوم Y آشکار کرد. داده های بدست آمده و ویژگی های بالینی نشان دهنده ی آنیوپلوئیدی کروموزوم جنسی بودند. تعیین کاریوتیپ با استفاده از G باندینگ با وضوح بالا یک مورد آنیوپلوئیدی با ناهنجاری در کروموزوم های جنسی را نشان داد که در آن تمام سلول های گرفته شده از نمونه ی خون محیطی، 48XXYY بودند (شکل 4). هیبریداسیون فلوئورسنت درجا (FISH) برای تشخیص کروموزوم های X و Y با استفاده از پروب Vysis FISH (آزمایشگاه های آبوت، آبوت پارک، IL، ایالات متحده آمریکا) انجام شد و تکثیر کروموزوم های X و Y را آشکار کرد (شکل 5). با وجود اینکه بیمار ما آزوسپرمی داشت؛ از سوی خانواده اش اجبار جدی برای بچه دار شدن وجود داشت.

شیمی درمانی همراه با رادیوتراپی برای درمان موفقیت آمیز لنفوم سلول T آنژیوایمونوبلاستیک: گزارش یک مورد

Chemotherapy combined with radiotherapy for successful treatment of angioimmunoblastic T-cell lymphoma: a case report

چکیده

پیش زمینه

معرفی مورد

بحث

نتیجه گیری

منابع

چکیده

پیش زمینه: میزان بروز لنفوم آنژیوایمنوبلاستیک سلول T در سراسر جهان نادر است و این بیماری پیش آگهی ضعیفی دارد. به دلیل نادر بودن این بیماری، هیچ خط اول درمان ثابت شده یا استانداردی وجود ندارد که برای اکثر بیماران مبتلا به لنفوم آنژیوایمنوبلاستیک سلول T موثر باشد. درمان و مدیریت بالینی این بیماری برای پزشکان چالش برانگیز است.

معرفی مورد: این گزارش فرآیند تشخیص و درمان یک مرد چینی 65 ساله که با سرفه و تورم غده ی لنفی در زیر بغل چپ به بیمارستان مراجعه کرده بود را شرح می دهد. لنفوم آنژیوایمنوبلاستیک سلول T در بیمار تشخیص داده شد. او تحت 8 دوره شیمی درمانی با CHOP (سیکلو فسفامید، هیدروکسی دائو نوروبیسین، آنکووین، پردنیزون) و سپس رادیوتراپی TOMO (توموتراپی چرخشی، نوعی از رادیوتراپی برای درمان سرطان با استفاده از اسکن توموگرافی کامپیوتری) قرار گرفت. بعد از درمان، حدودا 3 ماه بعد اثرات درمان با استفاده از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی و توموگرافی کامپیوتری ارزیابی شد. بیمار بدون عود هیچ یک از علائم تومور ریکاوری شد و هیچ گونه عوارض جانبی شدید ناشی از درمان مشاهده نشد.

نتیجه گیری: این تجربه ی درمانی نقش حیاتی ترکیب پرتو درمانی و CHOP را نشان می دهد که ممکن است پیش آگهی بهتری نسبت به درمان هایی داشته باشد که در آنها از پرتو درمانی استفاده نمی شود. اما چالش های به وجود آمده نشان می دهند با انجام مطالعات آینده نگر این روش بیشتر تایید می شود.

معرفی مورد

یک مرد چینی 65 ساله در 28 دسامبر 2017 با سابقه ی 1 ماه سرفه و تورم غده ی لنف که به تدریج بیشتر می شد؛ در بیمارستان محلی پذیرش شد. بر اساس بیوپسی که از غده ی لنف زیر بغل چپ بیمار گرفته شد؛ AITL در او تشخیص داده شد (شکل 1a) و سپس بیمار برای درمان به بخش ما مراجعه کرد. ما یک معاینه-ی بدنی دقیق انجام دادیم؛ اما تنها به چند لنفادنوپاتی دو طرفه در گردن پی بردیم که با تب، سرفه، احساس فشار در ناحیه ی قفسه سینه و ادم همراه نبود. یافته های نرمال حاصل از تست آزمایشگاهی او بدین صورت بود: تعداد گلبول های قرمز: 3.76 × 1012/L؛ هموگلوبین: 7.5 گرم در هر دسی لیتر خون؛ نسبت آسپارتات ترانس آمیناز/ آلانین ترانس آمیناز: 2.12 (حد نرمال این آنزیم 0.2 تا 2 است)؛ آلبومین 26.6 گرم بر لیتر؛ زمان پروترومبین: 12.8 ثانیه؛ نسبت نرمال پروترومبین: 1.17؛ محلول استوک دی دایمر: 1989 نانوگرم/ میلی لیتر (حد نرمال 0 تا 500 نانوگرم/ میلی لیتر). اسمیر حاصل از آسپیراسیون مغز استخوان هیچ گونه سلول غیر طبیعی را نشان نداد.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) لنفادنوپاتی های متعدد دو طرفه ای را در ناحیه ی گردن نشان داد که اندازه ی یکی از آنها تقریبا 22×18 میلی متر بود. توموگرافی کامپیوتری (CT) از قفسه ی سینه او، لنفادنوپاتی دو طرفه در ناحیه ی زیر بغل و میان سینه را نشان داد و اندازه ی غده ای که در ناحیه میان سینه قرار داشت حدودا 13×18میلی متر بود؛ غده هایی در لوب فوقانی و میانی ریه راست، پنومونی لوب های تحتانی، تراوش جنبی دو طرفه و ضخیم شدن دو طرفه ی پرده جنب نیز مشاهده شد (شکل 2a). توموگرافی کامپیوتری از شکم بیمار، لنفادنوپاتی مجاور آئورت و مجاور طحال را نشان داد که اندازه ی یکی از آنها حدودا 16 میلی متر بود (شکل 2c). توموگرافی کامپیوتری از ناحیه لگن، لنفادنوپاتی لگنی و دو طرفه ی کشاله ی ران را نشان داد که اندازه ی یکی از آنها حدودا 13×10میلی متر بود. مطالعه ی هیستوپاتولوژیک مجددا انجام شد و وجود لنفوم آنژیوایمنوبلاستیک سلول T را آشکار کرد که لنفوسیت های کوچک تا متوسط، سیتوپلاسم شفاف و هیپرپلازی رگی را در غدد لنفاوی نشان می داد (شکل 1b). نتایج تست ایمونو هیستوشیمی بدین شرح بود: CD34+, CD4+, CD38+,، +Bcl-6+, CD21+, CD20+, CD23+, CD5+, CD10-, PD-1 و Ki-67 (50%). بر اساس این نتایج، لنفوم آنژیوایمنوبلاستیک سلول T تشخیص داده شد و این لنفوم در مرحله ی IIIA قرار داشت. بیمار از 12 ژانویه 2018 تا 21 ژوئن 2018 تحت 8 دوره شیمی درمانی با CHOP قرار گرفت و لوکوپنی درجه 1 در طول شیمی درمانی اتفاق افتاد. هیچ گونه سمیت شدید دیگری از این درمان مشاهده نشد. به منظور ارزیابی اثرات درمانی، توموگرافی انتشار پوزیترون بعد از 6 دوره شیمی درمانی انجام شد که نشان داد لنفادنوپاتی هایپرمتابولیک در ناحیه ی گردن همچنان وجود دارد. ما بررسی کردیم که آیا رادیوتراپی باید بعد از 6 دوره شیمی درمانی شروع شود یا بعد از 8 دوره شیمی درمانی. بعد از بحث در مورد این موضوع در گروه تحقیقاتی‌مان و بعد از اتمام دو دوره شیمی درمانی باقیمانده، ما رادیوتراپی TOMO (تنظیم حجم هدف- حجم هدف بالینی 40 Gy در هر 20 فراکشن) را برای تخلیه ی لنفاتیک سر و گردن انجام دادیم. بیمار به دلیل آستانه ی تحمل پایین، از 2 آگوست 2018 تنها تحت 18 فراکشن رادیوتراپی قرار گرفت.

اثر آنتی لیستریا لاکتوباسیلوس برویس MF179529 گاو: شواهد درون تنی

Antilisterial efficacy of Lactobacillus brevis MF179529 from cow: an in vivo evidence

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اثر آنتی لیستریا لاکتوباسیلوس برویس MF179529 گاو: شواهد درون تنی

Antilisterial efficacy of Lactobacillus brevis MF179529 from cow: an in vivo evidence

سازگاری رنگ پوست انسان در جمعیت های مختلف

Adaptation of human skin color in various populations

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

سازگاری رنگ پوست انسان در جمعیت های مختلف

Adaptation of human skin color in various populations

پیشگیری اولیه از دیابت شیرین بارداری از طریق عوامل تغذیه ای: مروری هدفمند

Primary prevention of gestational diabetes mellitus through nutritional factors: a systematic review

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

پیشگیری اولیه از دیابت بارداری از طریق عوامل تغذیه ای: مروری هدفمند

Primary prevention of gestational diabetes mellitus through nutritional factors: a systematic review

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.