انگیزه اقتصادی و تاثیر اجتماعی برای غلبه بر معضل جداسازی زباله خانگی: مطالعه مداخله میدانی

Economic incentive and social influence to overcome household waste separation dilemma: A field intervention study

چکیده
1. مقدمه
2. دو راهکار برای حل معضل تفکیک زباله
3. روش‌ها
4. نتایج
5. بحث و نتیجه گیری
منابع

چکیده
کشور چین در طول سال های گذشته با معضل افزایش سریع حجم پسماندهای جامد روبرو بوده است؛ برای پیشرفت اقتصاد فناوری بازیافت و نگهداری از محیط زیست شهری، مسئله تفکیک پسماندهای خانگی به یک استراتژی ملی در سراسر کشور چین تبدیل شده است. با اینحال، بخاطر استفاده رایگان برخی افراد از کالاهای عمومی همانگونه که در سایر اقدامات جمعی طرفداران محیط زیست نیز مشاهده می شود، ممکن است استراتژی تفکیک پسماندها به شکست بیانجامد. در این مطالعه، اثرات انگیزه اقتصادی و نفوذ عوامل اجتماعی، که از لحاظ تئوری دو راه حل کلی برای رفع معضل تفکیک پسماندها هستند، به ترتیب، بر اقتصاد، منطق جامعه شناختی/اجتماعی، و منطق روان شناختی، آزموده شده است. 188سکنه سه شهرک در شهر هانگژوا، استان ژجیانگ به عنوان گروه کنترل یا یکی از دو گروه موردآزمایش درنظر گرفته شدند؛ به منظور تشکیل گروه های حامی محیط زیست، افراد موجود در گروه آزمایشی با روش هایی همچون اعطای پاداش اقتصادی و آمارگیری از درب منازل تشویق شدند تا در اقدامات مربوط به تفکیک پسماندها مشارکت نمایند. اثرات اقدامات مداخله ای در طی شش ماه، آنالیز گردیدند و نتایج نشان دادند که برای ترغیب افراد به سمت عمل تفکیک پسماندها، انگیزه اقتصادی، مؤثرتر از بسیج عموم مردم بود. آزمایش های دیگر نشان دادند که مؤلفه خودکارآمدی، تاحدودی عامل میانجی و مؤثر بر این دو استراتژی است؛ در حالیکه مؤلفه هنجارهای شخصی (بجای مؤلفه نشان دادن رفتار) ارتباط مثبتی با این دو استراتژی داشت. علاوه براین، اثرات تعدیل-کنندگی چند متغیر آماری-اجتماعی بر مکانیسم های روان شناختی نیز مورد بررسی قرار گرفتند. در بخش نتیجه-گیری، در مورد یافته ها، محدودیت ها و پیشنهادات لازم برای تحقیقات آتی، و خط مشی های این مطالعه، بحث می شود.

2. دو راهکار برای حل معضل تفکیک زباله
در بیشتر موارد، یک اقدام جمعی موفق، لازمه ارائه خدمات عمومی کارآمد است. براساس نظریه انتخاب منطقی، اولسون (1965) ادعا کرد که هیچ شخص خودپسندی در خدمات عمومی شرکت نخواهد کرد مگراینکه اندازه گروه، کوچک باشد یا آن شخص توسط برخی عوامل خارجی مانند انگیزه های اقتصادی انتخابی، تحریک شود یا تحت فشار و اجبار قرار گیرد؛ این انگیزه ها می توانند آگاهی هر فرد و میزان همرنگ شدن او با جمع شرکت کننده را بالا ببرند. متعاقباً، اوستروم (1990،2000) و سایر محققان، تز “مشارکت صفر درصدی” را به چالش کشیدند و پیشنهاد دادند: در سیستم حکومتی خودسازمان یافته، که در آن مردم برای حفاظت از منابع مشترکشان با یکدیگر همکاری می کنند، می توان به نفوذ اجتماعی شدید یا هنجارهای رفتاری قوی دست پیدا کرد. با توجه به وضعیت تفکیک زباله، انگیزه اقتصادی و نفوذ اجتماعی نه تنها دو شاخصه مهم برای پیش بینی رفتار تفکیک زباله در مطالعات روان شناختی هستند (گراژدانی، 2016؛ کراکوزیان، 2016؛ پاکپور و همکاران، 2014؛ زو و همکاران، 2017) بلکه به وضوح، تئوری طراحی مداخلات رفتاری را نیز نشان می دهند (واروتو و اسپاگنولی، 2017).

2.1. انگیزه اقتصادی
یک فرد منطقی در هیچ یک از کارهای دواطلبانه خدمات عمومی، مشارکت نخواهد کرد زیرا او هنوز هم می تواند از مزایای جمعی این کار، بصورت غیرمجاز و به قیمت تلاش دیگران بهره ببرد. بکار گرفتن اینگونه افراد خودپسند از طریق دادن پاداش (یا مجازات کردن در صورت عدم مشارکت) شرکت در کارهای خدمات عمومی، حس مشارکت افراد را کاماملا برخواهد انگیخت و آنها را از منافع گروهی بهره مند خواهد کرد؛ زیرا افرادی که در این عمل شرکت کرده اند می توانند از مزایای شخصی بیشتری نسبت به افرادی که شرکت نداشته اند بهره مند شوند (اولسون، 1965). جدا از تحریک افراد با عوامل خارجی یا قیمت گذاری ها، انگیزه های اقتصادی هم می توانند بر شرایط روان شناختی آنان تأثیر بگذارند. برای مثال، این انگیزه ها می توانند برای هر فرد درنظر گرفته شوند و نشان دهنده بازخوردی از عملکرد هر فرد باشند (توگرسن، 2005)؛ انگیزه های اقتصادی می توانند احساس خودکارآمدی را در فرد دریافت-کننده افزایش دهند که این امر به نوبه خود، باعث افزایش تمایل این افراد برای مشارکت در خدمات عمومی می-شود (فینکل و همکاران، 1989). از سوی دیگر، بنظر می رسد گاهی اوقات طرح های پاداش، نتیجه معکوس می-دهند و تأثیر منفی بر درک رفتار توصیه شده دارند. یکی از مکانیسم هایی که انتظار می رود در این اتفاق دخیل باشد نظریه “تأثیر توجیه سازی افراطی” است (دسی و همکاران، 1999)؛ محققان بسیاری از این نظریه برای توضیح این ناهنجاری استفاده کرده اند؛ این نظریه، گرایش انتساب مشارکت به عوامل خارجی را پررنگ می کند و از آن تحت عنوان “اثر جبرانی” بر انگیزه های درونی مانند هنجارهای شخصی نیز یاد می شود (آریلی و همکاران، 2009؛ واروتو و اسپاگنولی،2017).

یک روش شاخص خطر آلودگی هوای داخلی مبتنی بر فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) برای مجموعه های میراث فرهنگی

An AHP-based indoor Air Pollution Risk Index Method for cultural heritage collections

چکیده
1. اهداف پژوهش
2. مقدمه
3. روش‌ها و متریال‌ها
4. نتایج و مباحث
5. نتیجه
منابع

چکیده
شناسایی فاکتورها و سطوح ریسک برای مجموعه های میراث فرهنگی در موزه ها، بایگانیها و کتابخانه ها، بخشی مهم از برنامه های مدیریت ریسک این مجموعه ها است. آلاینده های هوا بخشی از مهمترین عوامل ریسک هستند و تاثیرهای هم کوشانه ی آنها بر بدشکلسازیِ متریال، معروف است؛ بنابراین آنها در برنامه های مدیریت ریسک مجموعه ها، تبدیل به معیار شده اند. سطح آلودگی و منابع بالقوه ی آنها را باید شناسایی و رصد کرد و درون این قبیل برنامه های مدیریت ریسک، ارزیابی کرد. اگرچه روشهای شناسایی و رصد آلودگی، شیوههایی شناخت شده هستند، اما متدولوژی های ارزیابی، هنوز به اندازه کافی توسعه نیافته اند. در این پژوهش، یک روش نوین ارزیابی وضعیت آلودگی هوا بر مبنای فرایند تحلیل سلسله مراتبی (آ اچ پی) که به اصطلاح شاخص وضعیت ریسک کیفیت هوا (آ کیو آر سی آی) نامیده میشود، مطرح میشود. این روش، تاثیر همکوشانه ی بالقوه ی سطوح آلودگی سنجیده شده روی متریال مجموعه را در هر لوکیشن منتخب کمّی سازی میکند (مثلاً چرک گیری و تغییر رنگ، تبلور نمک، فرسایش فلز، زیست فروسایی، انبساط/انقباض یا متورم شدن/کوچک شدن، از دست دادن استحکام، ترکخوردگی و شکنندگی). روش پیشنهادی بر مبنای دیتای کمّی (سطح آلایندگی گازی و ذره ای) و کیفی (نمره های مقایسه ی جفتی برای ریسک های مرتبط) است. کاخ دلماباغچه را بعنوان یک سایت پژوهش انتخاب کردیم و جهت ارائه سطوح ریسک نسبی برای پنج مقوله ی مختلف، در چند لوکیشن مسقفی که در مجموعه ی کاخ دلماباغچه حضور داشتند، روش پیشنهادیِ آ کیو آر سی آی را بکار بردیم.

3. روش‌ها و متریال‌ها
3.1 منطقه‌ی پژوهش
کاخ دلماباغچه بین سال‌‌های 1843 تا 1855 بعنوان آخرین بنای اداری امپراتور عثمانی احداث شد. این کاخ یکی از جذاب‌ترین کاخ‌هایی است که طی قرون وسطی در جهان ساخته شده است. این کاخ مساحتی بالغ بر 45 هزار متر مربع دارد و دارای 285 اتاق، 46 هال، شش حمام و 68 توالت است. بیرون این بنا از سنگ ساخته شده است در حالی که دیوارهای داخلی و کف بنا، به‌ترتیب از آجر و چوب ساخته شده‌اند. سایت دلماباغچه در ساحلی اروپاییِ بسفر قرار گرفته است. بخش جنوبی باغ امپراطوری آن، ششصد متر از ساحل بسفر را در بر گرفته است. ضلع شمالی دارای دیواری ده متری است تا بنا را از محیط خارجی حفظ کند. این دیوار در مرکز کلانشهر استانبول قرار گرفته است. یک جاده‌ی اصلی که خصیصه‌ی آن ترافیک سنگین روز است، در کنار این دیوارهای بیرونی قرار دارد. هم ترافیک شهر و هم دریا، خطرهای اصلی محیطیِ بیرونی هستند که این کاخ در معرض‌شان قرار دارد. لوکیشن اصلی کاخ، آنرا به مکانی بسیار جالب تبدیل کرده است برای پژوهشی که هدفش ارزیابی تاثیرهای کیفیت هوای فضای مسقف بر اشیاء میراث فرهنگی است. لوکیشن این سایت را در تصویر 1 ملاحظه می‌کنید.

به دلیل محدودیت‌های منابع فنی، پنج تالار مختلف و لوکیشن‌های داخلی را جهت سنجش آکیوآرسی‌آی انتخاب کردیم. لوکیشن‌های منتخب عبارت بودند از تالار مدهال، تالار سوفرا، پلکان کریستال، تالار موایده (تالار تشریفات) و کتابخانه. این تالارها، شاخص‌ترین لوکیشن‌های این کاخ هستند. آنها تعمداً انتخاب شدند تا نشان دهند که شاخص ریسک آلودگی بین لوکیشن‌هایی که سایز و لوکیشن کاملاً متفاوتی دارند و در سطوح مختلفی در معرض آلاینده‌ها قرار دارند، تا چه اندازه می‌تواند متفاوت باشد. تالار مدهال، تالاری بزرگ است که تمام بازدیدکنندگان در هنگام ورود به کاخ، وارد آن می‌شوند. تالار سوفرا، تالار بزرگ دیگری است که سفرای خارجی در آن سرگرم می‌شدند و محل پذیرش بازدیدکنندگان سلطان از کشورهای مختلف بوده است. پلکان کریستالی، بعنوان رابط بین طبقه هم‌کف و طبقه اول است و واجد مشخصه‌های پروتکلی است. تالار موآیده که بین بخش‌های حرم و مابئین قرار دارد، بلندتری و باشکوه‌ترین تالار کاخ دلماباغچه است که 2000 متر مربع مساحت دارد. کتابخانه در طبقه‌ی اول قرار دارد و مجموعه‌ای از کتاب‌های قدیمی کاخ را در خود دارد که عمدتاً به خلیفه عبالمجید تعلق داشته‌اند. این کتابخانه یکی از چشمگیرترین اتاق‌های کاخ است و به دلیل کلکسیون داخل آن، از اهمیت خاصی برخوردار است. تمام این تالارهای منتخب، به‌نحوی آزین‌بندی و چیدمان شده‌اند که بر اهمیت تاریخی امپراطری تاکید می‌کنند و حاوی اشیاء متعدد تاریخی هستند که از طیف گسترده‌ای از متریال ساخته شده‌اند و مشخصات متعددی دارند.

اثر استخراج و پردازش خاک های کمیاب بر محیط خاک و آب در چاوارا، کولام، کرالا: مطالعه موردی

Impact of Rare Earth Mining and Processing on Soil and Water Environment at Chavara, Kollam, Kerala: A case study

چکیده
1- مقدمه
2- مواد و روش ها
3- نتایج و بجث
4- نتیجه گیری
منابع

چکیده
استخراج و پردازش مواد معدنی زمین نادر در امتداد خط ساحلی چاوارا، کلام، کرالا، گامی مهم و مهیج در جهت وابستگی به خود است، چرا که صنعتی بسیار مهم است. اما در عین حال پیامدهای محیطی سنگین به دلیل مدیریت نادرست زباله های ناشی از صنعت تولید رنگدانه دی اکسید تیتانیوم (TiO2) باعث نگرانی می شود. این منجر به تخریب محیط زیست منطقه اطراف آن شده است که همچنین یک منطقه تابش بالا است. در اين تحقيق تلاش شده است تا تغييرات ژئوشيميايي خاک در اثر آلودگي و ميزان آلودگي آب از منابع مختلف آب در منطقه مورد مطالعه مقايسه شود. تجزیه و تحلیل خاک سطح (0-30 سانتی متر) از زمین های آلوده و زمین های مسکونی (که ظاهرا کمتر آلوده است) اندازه غلظت کل عناصر موجود در خاک را فراهم می کند. نتایج XRF افزایش غلظت فلزات سنگین سمی مانند ( Fe، Cr، V، Ni، Cu، Zn، Pb، Sr و غیره) را نشان می دهد، در حالی که غلظت عناصر ضروری (مانند K، Ca، Si، Ti، (Zr به دلیل آلودگی کاهش می یابد. عناصر Mg، Ag، Au، Hf، Te، Nd، Yb، Ga موجود در خاک ساحلی در خاک آلوده وجود نداشتند. Co، Sn، W، Se، Br، Sm، Tb، Dy تنها در خاک آلوده شناسایی شد. تجزیه و تحلیل SEM خاک از منطقه مسکونی، مجموعه های معدنی متمایز و خاک های آلوده را نشان می دهد، نشانه هایی از هوازدگی شیمیایی. مشکلات بهداشتی مشاهده شده در ناحیه محلی، نیاز فوری به ارزیابی ریسک سلامت و ترمیم مجدد خاک آلوده را نشان می دهد.

2- مواد و روش ها
2-1 منطقه مورد مطالعه
منطقه مورد مطالعه (شکل 3)، منطقه ساکن اطراف KMML است که در سانکارامانگالام در چاوارا تالوک (پانمانا پانچایات) ، کلام (کوییلن) ، ایالت کرالا، جنوب هند، در NH-47، در فاصله 32 کیلومتری از ایستگاه راه آهن مرکزی کلام و حدود 5 کیلومتر از بندر نینداکارا در جهت جنوب غربی قرار دارد. مختصات جغرافیایی بین عرض جغرافیایی 8 ° 58 ‘تا 9 ° 1’ شمالی و طول جغرافیایی 76 ° 30 ‘تا 76 ° 33’ شرق گسترش می یابد. قسمت های آسیب دیده پانمانا پانچایات در شکل 3 نشان داده شده است.

2-2 زمین شناسی و آب و هوا
این منطقه تابستان گرم و بارش های فصلی فراوان دارد. فصل گرم که از ماه مارس تا ماه مه ادامه دارد، با باران های موسمی جنوب غربی از ژوئن تا سپتامبر دنبال می شود. باران های موسمی شمال شرقی از اکتبر تا نوامبر اتفاق می افتد. بقیه ایام سال معمولا خشک است. آب و هوا، گرمسیری مرطوب با میانگین سالانه دمای 27.6 درجه سانتی گراد و بارش سالانه 1936 میلیمتر است. به دلیل بارندگی زیاد و شرایط دمایی که باعث تخریب سریع خاک می شوند، خاک به طور طبیعی عمدتا اسیدی است و متعلق به سری نئاندرارا است که عضو کراسپزمنت های آکویک، ایزو هیدروکربن و پوشش داده شده است. خاک های نئاندرارا دارای شن های قهوه ای خیلی تیره تا قهوه ای مایل به خاکستری، خنثی، تا افق های شن های لومی A و افق های شن C به رنگ قهوه ای افق و خاکستری تیره، خنثی است. این خاك ها در آبرفت ساحلی و در سطح زمین های با شیب ملایم ناحیه كولامم در ارتفاع كمتر از 20 متر از سطح دريا (منطقه كوچك) قرار دارند شکل می گیرند. توصیف عمق 0-30 سانتی متری این خاک ها: شن قهوه ای بسیار تیره ؛ ذرات ریز ضعیف، سست، غیر چسناک و غیر پلاستیکی، تعداد زیادی عناصر ریز، منافذ بینابینی با اندازه متوسط، حضور مواد معدنی کمیاب، نفوذپذیری سریع، PH=7.1.

2-3 مجموعه نمونه خاک
پس از شناسایی کامل منطقه آسیب دیده، نمونه های خاک سطحی از منطقه مسکونی به عنوان نقطه کنترل (عمق 0-30 سانتی متر) جمع آوری شده و به عنوان نمونه I تعیین شد. به طور مشابه نمونه از ناحیه آلوده جمع آوری (شکل 4، 5) و به عنوان نمونه II تعیین شد. نمونه برداري در فصل قبل باران موسمی انجام شد (مه 2014). هر دو نمونه با کفگیر پلاستیکی در کیسه پلی اتیلن خود قفل نشاندار شده جمع آوری شده و در آزمایشگاه در خشک ن با دمای 105 درجه سانتیگراد خشک شدند.

بهبود راندمان کمپرسور سانتریفیوژ و اثرات زیست محیطی آن در تصفیه فاضلاب

Centrifugal compressor efficiency improvement and its environmental impact in waste water treatment

چکیده

1- معرفی

2- سناریوهای مطالعه شده ی بهسازی بازده ی کمپرسورهای سانتریفیوژ

3- وظایف مطالعه شده ی کمپرسور و میزان استفاده از انرژی حاصله برای سناریوهای بهسازی

4- ارزیابی چرخه ی عمر برای سناریوهای مختلف دیفیوژر

5- نتیجه گیری

منابع

چکیده

     هزینه های انرژی معمولاً بر هزینه های چرخه ی عمر کمپرسورهای سانتریفیوژ که در فرآیندهای صنعتی و شهری مختلف کاربرد دارند، سایه انداخته و کمپرسور را به هدفی جذاب برای بهسازی کارآیی تبدیل می سازند. مطالعه ی حاضر، صرفه جویی قابل حصول در انرژی با استفاده از سه نوع دیفیوژر  مختلف در کمپرسور سانتریفیوژ را برای پشتیبانی از فرآیند کاربر نهایی در کارخانه تصفیه فاضلاب مدنظر قرار داده است. و تأثیر بهبود بازده انرژی بر استفاده ی سالانه  از انرژی و تأثیر محیطی آن را با بهره گیری از محاسبات انرژی و ارزیابی چرخه ی عمر و با در نظر گرفتن کار کمپرسور انتخاب شده در هوادهی فاضلاب نشان می دهد. در کنار مزایای صرفه جویی قابل حصول در انرژی در فرآیند هوادهی فاضلاب، مطالعه ی حاضر تأثیر مواد اضافی موردنیاز در تولید دیفیوژر بر مجموع انتشار گازهای گلخانه ای در چرخه ی عمر کمپرسور را نیز آشکار می سازد.  بر اساس محاسبات و نتایج بررسی، انواع دیفیوزر مطالعه شده تأثیر قابل توجهی بر میزان استفاده ی کمپرسور از انرژی و تأثیرات محیطی آن هنگام عملیات کمپرسور در فرآیند هوادهی دارد. صرفه جویی قابل توجه در انرژی سالانه در این مورد در مقایسه با سناریوی مبنا بین %9-4 – 5/2 بود. همچنین تأثیر مواد اضافی و استفاده از انرژی بر تولید دیفیوژر در مقایسه با پتانسیل پرهیز از کاهش گاز گلخانه ای، بی معنا بود.

سناریوهای مطالعه شده ی بهسازی بازده ی کمپرسورهای سانتریفیوژ

     همانطور که اشاره شد، سه نوع اصلیِ دیفیوژر می تواند بر عملکرد کمپرسور سانتریفیوژ تأثیر بگذارد: دیفیوژر بدون پره، دیفیوژر پره دار با استحکام پایین و دیفیوژر پره دار. افزون بر این، دیفیوژر بدون پره  را می توان به منظور بهبود عملکرد با استفاده از گیره اصلاح کرد که به معنای محدود شدن ارتفاع دیفیوژر در مقایسه با ارتفاع تیغه ی ایمپلر است. نمای شماتیک طراحی های مختلف دیفیوژر در شکل 2 به تصویر کشیده شده است.

     طراحی های مطرح شده برای دیفیوژر را می توان از نظر بهسازی کارآیی و الزامات منابع مواد  مطالعه نمود. در این مطالعه، مواد فرض شده برای هر سناریوی دیفیوژر آلومینیوم (AlMg3) است. سناریوهای دیفیوژر به ترتیب زیر طبقه بندی شده اند: دیفیوژر گیره دار  (PND، سناریوی 1)، دیفیوژر دارای استحکام پایین (سناریوی 2)، و دیفیوژر پره دار (سناریوی 3). این سه سناریوی برای دیفیوژر با طراحی مبنا که دیفیوژر بدون پره (سناریوی 0) است مقایسه می شوند.

    سناریوی 1 استفاده از گیره ی متوسط در دیفیوژر را نشان می دهد و در آن ارتفاع عبور دیفیوژر محدودتر از ارتفاع اسمی است. دیفیوژر گیره دار (PND) باعث بهبود کارآیی کمپرسور سانتریفیوژ می شود و در عین حال تقریباً دارای همان پهنای نقشه ی عملیاتیِ دیفیوژر بدون پره است [25]. سناریوی 2 در رابطه با دیفیوژرِ دارای استحکام پایین (LSD) است و در آن به دلیل تعداد کم پره های کوچک هیچ گلوگاه هندسی میان دو پره تعبیه نشده است. LSD کارآیی بالاتری نسبت به دیفیوژر بدون پره دارد و معمولاً پهنای نقشه ی عملیاتی خود به خوبی حفظ می کند [16]. هرچند دیفیوژر پره دار (VND) در سناریوی 3 معمولاً دارای بالاترین سطح بهسازی عملکرد در میان طرح های مختلف دیفیوژر است اما پهنای نقشه ی عملیاتی آن به وضوح محدودتر از دو طراحی قبلی است. دامنه ی عملیاتی محدودتر عمدتاً به دو دلیل است: پره های دیفیوژر به وقوعِ  (بروز) متغیر حساس هستند و یک گلوگاه آئرودینامیکی را تشکیل می دهند که ماکزیمم دبی جرمی  را محدود می کند.  وقوع، پره های LSD را نیز تحت تأثیر قرار می دهد؛ با این حال به جای عامل پراکنده کردن  جریان، عمدتاً هدایت کننده ی آن در نظر گرفته می شوند و بنابراین نسبت به آن حساس نیستند. افزون بر این، پره ها در دیفیوژر دارای استحکام پایین یک گلوگاه آئرودینامیکی را تشکیل نمی دهند؛ از این رو، همانند دیفیوژر بدون پره، ماکزیمم دبی جرمی توسط ایمپلر تعیین می گردد.

ارتباط فضایی بین آلودگی محیط زیست و مرگ و میر طولانی مدت سرطان در ایتالیا

The spatial association between environmental pollution and long-term cancer mortality in Italy

چکیده

نکات برجسته

1 مقدمه

2 مواد و روش‌ها

3 نتایج

4 تشریح

5 نتیجه گیری

مراجع

چکیده

     امروزه تومورهای سرطانی، پس از بیماری‌های قلبی دومین عامل مرگ و میر در جهان به شمار می‌روند. در خلال چند دهۀ اخیر که پژوهش‌هایی بر روی سرطان انجام شده است، سبک زندگی و عوامل تصادفی/ ژنتیکی مقصرین اصلی مرگ و میر سرطان هستند؛ که البته در کنار این دو، چاقی، عادت به کم‌تحرکی، استفاده از مشروبات الکلی، و سیگار کشیدن نیز از عوامل مؤثر در ابتلا به سرطان به شمار می‌روند. با این وجود، یک اجماع گسترده نیز در حال شکل‌گیری است که آلودگی زیست محیطی را نیز به عنوان یکی دیگر از مهم‌ترین عوامل ابتلا به سرطان در نظر می‌گیرد. متأسفانه، تمامی این شهود علمی همیشه از سوی دولت‌ها و بنگاه‌های وابسته به دولت مورد توجه و اعتنا قرار نمی‌گیرند؛ و آنها همچنان از پیگیری و بررسی ارتباطات موجود بین ابتلا به سرطان و عوامل زیست محیطی پرهیز می‌کنند. ما در این کار پژوهشی بی‌سابقه در مقیاس ملی، ارتباطات بین مرگ و میر ناشی از سرطان، عوامل اجتماعی-اقتصادی، و منابع آلودگی زیست محیطی در کشور ایتالیا را مورد ارزیابی قرار دادیم، که هر دو در مقیاس‌های ایالتی و منطقه‌ای بودند و از روش هوش مصنوعی استفاده شد. به طور کلی، ما به این نتیجه رسیدیم که مرگ و میر ناشی از سرطان دارای یک توزیع تصادفی یا فضایی نیست و عموماً در زمانی که آلودگی زیست محیطی نیز افزایش پیدا می‌کند، حتی با وجود سبک زندگی سالم‌تر، از میانگین ملّی تجاوز می‌کند. آموزه‌های ماشینی ما 35 منبع آلودگی زیست محیطی را تحت بررسی قرار داد که در این بین، کیفیت هوا رتبۀ نخست نگرانی بابت نرخ مرگ و میر ناشی از سرطان را به خود اختصاص داده است، و پس از آن، مکان‌هایی قرار دارند که باید مورد احیاء قرار گیرند، مناطق شهری، و ترافیک وسایط نقلیۀ موتوری. علاوه بر این، سایر منابع آلودگی زیست محیطی مسئول مرگ و میر، عامل اصلی مرگ و میر ناشی از برخی از انواع خاص سرطان هستند. با در اختیار داشتن این نتایج هشدار دهنده، به سراغ چیدمان مجدد پژوهش‌های سرطان می‌رویم و به این موضوع می‌پردازیم که کاهش و پیشگیری از آلاینده‌های زیست محیطی، از جمله اقدامات اولیه در مقابل مبارزه با سرطان باید مورد بازنگری و بازچیدمان قرار گیرند.

مواد و روش‌ها
     هدف اصلی این کار پژوهشی، بررسی ارتباطات چشمگیر و محتمل در بین توزیع فضایی منابع مختلف آلودگی و مرگ و میر ناشی از سرطان از طریق الگوریتم‌های ماشینی استاندارد می‌باشد. برای این منظور، داده‌های موجود را بر اساس مجموعه اصطلاحات اروپایی واحدهای آمایش سرزمینی (NUTS) در دو مقیاس مختلف مورد توجه قرار دادیم: (i) مناطق ایتالیا (NUTS 1) و (ii) ایالت‌ها (NUTS 2). در یک سطح منطقه‌ای، چندین شاخص اجتماعی–اقتصادی از مؤسسه ملی آمار ایتالیا به دست آمده است (ISTAT). برای این منظور، از سطح نخست برای یک آنالیز مقدماتی باثبات استفاده شد که مشتمل بر هر دو شاخص اجتماعی– اقتصادی و آلودگی است که مورد اخیر از طریق یک دادۀ متغیر پروکسی در مقیاس منطقه‌ای مورد الگوبرداری قرار گرفت که بیشتر این متغیرها وزن زیاد، سیگار، تخت‌های بیمارستانی آماده، سن، و درآمد می‌باشند (بخش S1 در مواد مکمل را ببینید).

     در مقیاس ایالتی، چندین سطح منبع آلودگی از طرف آژانس‌های منطقه‌ای برای حفاظت از محیط زیست شناسایی شده‌اند؛ در حالی که شاخص‌های اجتماعی– اقتصادی کمیاب هستند. منابع آلودگی زیست محیطی، حتی برای برخی از منابعی مورد ارزیابی قرار گرفت که قدرت ابتلای آنها به طور قطعی ثابت نشده است. سپس از یک سطح دوم برای ارزیابی عمیق روابط فضایی بالقوه در بین توزیع سرطان و آلودگی با استفاده از روش رگرسیون جنگل ]تصمیم گیری[ تصادفی (RF) به همراه یک آنالیز اهمیت جنبۀ بوروتا استفاده شد (کورسا و رادنیچی،2010).

     پس از ارزیابی شدت و اهمیت آماری RF، به بررسی و تحلیل مهم‌ترین عوامل دستاندرکار در مرگ و میر ناشی از سرطان پرداختیم. شکل (1) یک نمودار پیش بینی آنالیزهای صورت گرفته را نشان می‌دهد. داده‌های مربوط به آلاینده‌های زیست محیطی و منابع آلودگی مشتمل بر چندین مادۀ آلوده کنندۀ خاک، آب و هوا، از جمله حضور آنها در ایالت‌هایی که از فعالیت‌های شدید صنعتی و کشاورزی برخوردارند، هستند.

ارزیابی فواصل زمانی مناسب گونه ها برای ادغام داده های تله متری GPS در مدل های محدوده اکولوژیکی

Assessment of appropriate species-specific time intervals to integrate GPS telemetry data in ecological niche models

چکیده

1. مقدمه

2. مواد و روش ها

3. نتایج

4. بحث

5. نتیجه گیری

فهرست منابع

چکیده

     مدل های آشیان اکولوژیکی از داده های وجود صرف استفاده می کنند که غالباً تحت تاثیر فقدان عدم حضور واقعی منجر به سوگیری در نمونه برداری می شود. در دهه گذشته، در ادغام داده های رخداد حاصل از داده های دورسنجی سامانه های موقعیت یابی جهانی در مدل های آشیان اکولوژیکی و یا مدل های توزیع گونه ها روند افزایشی وجود داشته است. این نوع داده ها ممکن است تحت تاثیر خودهمبستگی پیاپی با فراوانی جابجایی بالا باشند، با این حال در مدل های آشیان اکولوژیکی با استفاده از فیلترهای جغرافیایی و تکنیک های زیرنمونه برداری به کار می روند. با این حال، تا امروز هیچ مطالعه ای در راستای نعیین روش شناسایی بازه زمانی مناسب برای یک گونه خاص در صورت تلفیق داده های رخداد دورسنجی GPS در چارچوب MaxEnt انجام نشده است. ما تکنیک مکانی دقیقی را با استفاده از مجموعه داده های معاصر قدرتمند مربوط به اوسلوت ها (Leopardus pardalis) برای ارزیابی بازه های زمانی مناسب جهت استفاده در مدل آشیان اکولوژیکی مختص گونه ها معرفی نمودیم. در این مطالعه، ما طیفی از بازه های زمانی روزانه (هر 0.5، 1 الی ۴، 6، ۸ و ۱۲ ساعت) را که معمولاً در مطالعات پستانداران گوشتخوار خشکی زی مورد استفاده قرار می گیرند ارزیابی نمودیم. ما مشاهده نمودیم که عملکرد پیشگویانه بازه های زمانی کوتاه تر ۲ ساعته با بازه های زمانی طولانی تر ۱۲ ساعته قابل مقایسه بود. این بازه های زمانی کوتاه تر حداقل مقدار داده ها را در مقایسه با 12 ساعت کمنر / بیشتر برآورد کزده بودند. این مطالعه نشان می دهد که با محاسبه خودهمبستگی پیاپی و انجام تحلیل های دقیق مکانی، دانشمندان می توانند بازه زمانی مناسب را برای ادغام داده های دورسنجی GPS در مدل های آشیان اکولوژیکی در MaxEnt شناسایی کنند. از این نتایج می توان در میان گونه های پرتحرک خشکی زی در مقیاس های مکانی مختلف استفاده نمود که به آگاهی افزایی درباره راهبردهای مدیریت گونه ها و یا حفاظت از گونه ها کمک خواهد نمود.

مواد و روش ها

سیستم مطالعه

     این مطالعه موردی بر روی موزاییکی > 250000 جریب اراضی شخصی و زمین های کشاورزی در شمال شرقی شهرستان ویلاسی و شرق شهرستان کندی در تگزاس (شکل 1) متمرکز می باشد که به طور خاص در تلاقی مناطق زیستی دشت ساحلی شنی، دره پایین ریو گراند و جزایر سدی لاگونا مادره و مرداب های ساحلی تگزاس واقع شده است (لئونارد و همکاران، ۲۰۲۰؛ لومباردی و همکاران، ۲۰۲۱). بخش کار میدانی مطالعه موردی در مزرعه السوز بنیاد شرق (1۱۳ کیلومتر مربع) در جنوب شرقی کندی و شمال شرقی شهرستان ویلاسی تگزاس آمریکا صورت گرفت. موازئیک پیرامونی اراضی شخصی از زمین های زراعی فعال، مزارع گاو، عملیات شکار با حصار کم، و شهرهای کوچک سان پرلیتا و بندر منسفیلد تشکیل شده بود. اقلیم منطقه نیمه خشک و نیمه گرمسیری (10 الی ۳۶ درجه سانتیگراد) با بارندگی بسیار نامنظم و خشکسالی های دوره ای بود (نوروین و کوروویلا، 2007). رخنمون های طبیعی این منطقه شامل تپه های شنی درون خشکی، تالاب های باتلاقی و ساحلی، کانال های آبیاری، چمنزارهای ساحلی، علفزارها و مناطق بزرگی از جوامع گیاهی چوبی متراکم است (لئونارد و همکاران، ۲۰۲۰، لومباردی و همکاران، 2021).

گردآوری داده های دورسنجی

     ما از مجموعه داده های دورسنجی معاصر حاصل از مطالعات قبلی درباره اوسلوت های بالغ دارای گردنبند (تعداد = ۸، 4 نر؛ ۴ ماده، جدول 1) استفاده نمودیم که از ژانویه ۲۰۱۴ تا جولای ۲۰۱۷ گردآوری شدند (لئونارد و همکاران، 2020؛ لومباردی و همکاران، 2021؛ ویلز و همکاران، 2022). ما حیوانات زنده را برای این مطالعه نگرفتیم، لطفاً برای مشاهده جزئیات خاص مربوط به پروتکل های نگهداری و جابجایی به لئونارد و همکاران (2020) و لومباردی و همکاران (2021) مراجعه نمایید. داده ها با استفاده از سامانه های موقعیت یابی جهانی (GPS) Minitrack و Litetrack لوتک (Lotek) و گردنبندهای GPS ماهواره ای ایریدیوم (Iridium) گردآوری شدند که از انواع بازه های زمانی بر اساس اهداف اولیه پروژه (یعنی هر 30 دقیقه الی 12 ساعت) استفاده گردید. دامنه زمانی داده های GPS به طور متوسط ۱۴۱ روز (بین ۷۰ الی ۲۸۰ روز) بوده و در تمام فصول سال می باشد.

مصالح سازگار با محیط زیست برای مفهوم جدیدی از روسازی آسفالت

Eco-friendly materials for a new concept of asphalt pavement

چکیده

1. مقدمه

2. روش تحقیق

3. مفهوم دوستدار محیط بودن روسازی آسفالت

4.نتیجه گیری و خلاصه

منابع

چکیده

     ارزیابی شده است که بیش از 90 درصد از 5.2 میلیون کیلومتر از جاده هاو بزرگراه های آسفالت اروپا دارای پوشش سطحی آسفالت می باشند. همچنین، حدود 44 درصد از کالاها در کشورهای عضو اتحادیه اروپا از طریق جاده ها جابجا می شوند و حفظ وضعیت جاده ها برای انجام ترانزیت عامل بسیار مهمی برای اقتصاد می باشد.

     ساخت جاده های جدید دارای کاربردهای متعددی برای محیط زیست از جمله مصرف حجم عمده ای از مواد و انرژی است. همچنین، قیمت نفت خام که منبع اصلی قیر است در سالهای اخیر افزایش قابل توجهی داشته است (بخصوص در سالهای 2001 تا 2008). این عامل منجر به افزایش قیمت نهایی ترکیبات آسفالت شده است.

     برای افزایش اقدامات پایدار و مقابله با افزایش قیمت، سنجش هایی با اعتبار کامل باید انجام شود. توسعه مواد و فناوریهای جدید برای ادغام مواد سبزتر، مواد بازیافتی و مواد ضایعات در چرخه تولید آسفالت راه حلی است که ثبات و مقرون به صرفه بودن صنعت روسازی آسفالت را افزایش می دهد.

     مفهوم اصلی ارائه شده در این تحقیق، استفاده از روسازی جدید زیستی است که از طریق جایگزینی نسبی مواد سبزتر با ترکیبات آسفالت طراحی و همچنین آسفالت اصلاح شده (RAP)، ضایعات ساختمانی و خرابی ها (C&DW)، لیگنین (محصولات پسماندی فرآیند دوم تولید بیواناتول) و روغن حاصل از الیاف های زیستی تولید می شوند. در این تحقیق درباره یک مفهوم جدید برای ساختارهای آسفالت با ویژگی های زیست پذیری محیطی بحث شده است که دارای عملکرد بلند مدت در مقایسه با یازه های روسازی قدیمی می باشند.

     دو مولفه اصلی در ترکیبات آسفالت – قیر معدنی و مواد متراکم-مورد تاکید قرار گرفته اند. در ارتباط با قیرهای معدنی، دو روش برای “سبز کردن” حجم مواد الیافیمورد بررسی قرار گرفته اند. در روش اول، قیرهای معدنی زیست محیطی مورد بررسی می گیرند که بخشی از الیاف های پتروشیمی هستند که جایگزین محصولات زیست محور می شوند. در روش دوم نیز از ضایعات صنعتی خاص برای جایگزینی پلیمر حاصل از نفت خام در قیرهای اصلاح شده استفاده می شود.در ارتباط با موارد متراکم نیز دو روش مختلف مورد بررسی قرار گرفته اند که عبارتند از : استفاده از روسازی پر تردد (EAP) در ترکیب آسفالت داغ بدلیل اضافه کردن مواد زیستی که در دماهای پایین تر جوابگو می باشد و استفاده از مواد ضایعات ساختمانی و خرابه ای (C&DW). ترکیب بهینه C&DW به عنوان مواد خام با استفاده از یک فرآیند منتخب برای تجزیه C&DW جهت افزایش کیفیت نهایی مواد بازیافتی انجام می شود.

     با در نظر گرفتن ساختار نهایی جاده ها، ابتکارات اصلی به شکل زیر خلاصه می شوند: A- در مقاطع سطحی که مقدمه ای بر معرفی مواد اصلاح شده قیر سبز است و این قیر جدید از تولید بیو اتانول حاصل از ضایعات به عنوان جایگزینی برای مواد افزودنی قدیمی مورد استفاده برای اصلاح پلیمری بدست می آید B- در مواد الیافی و پایه، مواد زیستی امکان ترکیب درصد بیشتری از آسفالت اصلاح شده را فراهم می آورند و C- لایه های پایین تر (زیر لایه ها و لایه های سطح پایین تر) عمدتا متشکل از مواد بدست آمده از ضایعات ساختمانی و تخریبی می باشند.

     در این تحقیق، روش سیستماتیک انتخاب ترکیب مناسب این مواد اصلی برای روسازی در طراحی ترکیبات آسفالت با توجه به آزمایشات کتابخانه ای تا کاربردهای واقعی توصیف شده است. این روش توسط یک کنسرسیوم متشکل از شرکای FP7 با حمایت مالی پروژه Asphalt Pavements for a Sustainable Environment (APSE) توسعه یافته است.

روش تحقیق

     مفهوم اصلی ارائه شده در این تحقیق، استفاده از روسازی جدید زیستی است که از طریق جایگزینی نسبی مواد سبزتر با ترکیبات آسفالت طراحی و همچنین آسفالت اصلاح شده (RAP)، ضایعات ساختمانی و خرابی ها (C&DW)، لیگنین (محصولات پسماندی فرآیند دوم تولید بیواناتول) و روغن حاصل از الیاف های زیستی تولید می شوند. در این تحقیق درباره یک مفهوم جدید برای ساختارهای آسفالت با ویژگی های زیست پذیری محیطی بحث شده است که دارای عملکرد بلند مدت در مقایسه با یازه های روسازی قدیمی می باشند.

     دو مولفه اصلی در ترکیبات آسفالت – قیر معدنی و مواد متراکم-مورد تاکید قرار گرفته اند. در ارتباط با قیرهای معدنی، دو روش برای “سبز کردن” حجم مواد الیافیمورد بررسی قرار گرفته اند. در روش اول، قیرهای معدنی زیست محیطی مورد بررسی می گیرند که بخشی از الیاف های پتروشیمی هستند که جایگزین محصولات زیست محور می شوند. در روش دوم نیز از ضایعات صنعتی خاص برای جایگزینی پلیمر حاصل از نفت خام در قیرهای اصلاح شده استفاده می شود.در ارتباط با موارد متراکم نیز دو روش مختلف مورد بررسی قرار گرفته اند که عبارتند از : استفاده از روسازی پر تردد EAP) در ترکیب آسفالت داغ بدلیل اضافه کردن مواد زیستی که در دماهای پایین تر جوابگو می باشد و استفاده از مواد ضایعات ساختمانی و خرابه ایC&D، ترکیب بهینه C&DW به عنوان مواد خام با استفاده از یک فرآیند منتخب برای تجزیه C&DW جهت افزایش کیفیت نهایی مواد بازیافتی انجام می شود.

     در این تحقیق، روش سیستماتیک انتخاب ترکیب مناسب این مواد اصلی برای روسازی در طراحی ترکیبات آسفالت با توجه به آزمایشات کتابخانه ای تا کاربردهای واقعی توصیف شده است. این روش توسط یک کنسرسیوم متشکل از شرکای FP7 با حمایت مالی پروژه Asphalt Pavements for a Sustainable Environment (APSE) توسعه یافته است.

بررسی چالش های مربوط به مدیریت پسماند COVID-19 و مکانیسم مدیریت آن

Challenges in handling COVID-19 waste and its management mechanism: A Review

چکیده

1. مقدمه

2. مدیریت پسماندهای آلوده کووید-19

2.1. جمع آوری

۲.۲. تفکیک و نگهداری مناسب

3.3. حمل و نقل

2.4. تصفیه و دفع

3. نحوه برخورد و دفن اجساد مردگان کووید-19

4. آلودگی و مدیریت آب در حین پاندمی کووید-19

5. کمبود PPE و استفاده منطقی، استفاده مجدد و بازیابی آن

۶. نتیجه گیری

منابع

چکیده

کووید-19 ویروس کرونای جدید نام مشهوری تبدیل شده است. شیوع جهانی کووید-19 به یک پاندمی در اوایل 2020 تبدیل شده و بر زندگی میلیون ها نفر در سراسر تاثیر گذاشته است. این پاندمی به شدت در حال گسترش بوده و اثرات آن بر سلامت انسان و محیط زیست روز به روز تشدید می شود. پسماند زیست پزشکی که روزانه به دلیل کووید-19 تولید می شود از جمله مشکلات عمده بهداشت محیطی است و مدیریت بحرانی آن به یک چالش جهانی تبدیل شده است. میزان پسماندهای آلوده کووید-19 که در سراسر جهان هر روزه تولید می شود و مدیریت صحیح آن برای قطع انتقال بیماری بسیار ضروری است. مدیریت ایمن و پایدار پسماندهای آلوده زیست پزشکی (BMW)، مسئولیت اجتماعی و قانونی همه افراد در طی این دوره بحرانی از انتقال بیماری می باشد. مدیریت نادرست این پسماند می تواند منجر به اثرات دنباله دار پیش بینی نشده بر سلامت انسان و محیط زیست شود. کارکنان بهداشت، کارگران شهرداری، کهنه جمع‌کن ها و سایر افرادی که مستقیم یا غیرمستقیم در نبرد کووید-19 درگیر هستند، در معرض خطر بالایی قرار داشته و باید در هنگام ادای مسئولیت خود با مکانیزم کارآمد و موثر دفع زباله، مراقب باشند.

1. مقدمه

با توجه به دفع و یا جابجایی نامناسب پسماندهای آلوده، ممکن است عوامل بیماریزای ویروسی به کادر درمان و کارکنان بازیافت انتقال یابد. مشخص شده که با توجه به دفع نامناسب پسماندهای پزشکی تا 30 دزصد هپاتیت B، 1 الی 3 درصد هپاتیت C و 0.3 درصد HIV از بیماران به کادر درمان منتقل می گردد (سینگ و همکاران، 2020). بنابراین در راستای حفظ بهداشت جامعه در میان گسترش ویروس کرونا، دفع پسماندهای پزشکی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این بیماری نه تنها زندگی ارزشمند میلیون ها انسان را از بین برده بلکه چالش هایی را برای مدیریت پسماند تولید شده از بیمارستان، شهرداری، و خانه آلوده به کووید-19 پدید آورده است. اغلب مردم دنیا در رنج به سر برده و بسیاری از موسسات و صنایع تعطیل شده، مردم کار را از دست داده اند. با توجه به شیوع این بیماری، مقادیری پسماندهای پزشکی مانند ماسک، دستکش، روپوش، روزانه تولید می شوند. طبق گزارشات مورنینگ پست جنوب چین، در طی این پاندمی در ووهان میزان پسماند تولیدی روزانه از 40 تن به 240 تن افزایش یافت. در طی پاندی کووید-19، تولید پسماند پزشکی در کشورهای مختلف افزایش بسیاری یافته است (جدول ۱). 

۶. نتیجه گیری

پسماند کووید اگر به درستی مدیریت نشود می تواند باعث گسترش آلودگی در جامعه شود. در مطالعه حاضر، منابع مختلف تولید پسماند کووید-19، ضدعفونی احتمالی و استراتژی دفع آن به صورت مفصل مورد بحث قرار گرفته که می تواند به مهندسان، متخصصان محیط زیست، کادر درمان و مقامات شهرداری محلی کمک کند تا پسماند خطرناک پاندمی فعلی را برنامه ریزی و مدیریت کنند. علاوه بر برنامه های آموزشی و آگاهی اجتماعی، اجرای دقیق شناسایی، تفکیک، ضدعفونی، حمل و نقل و شیوه دفع ایمن عوامل کلیدی مدیریت موثر و ایمن کووید-19 محسوب می شوند. از آنجایی که پسماند جامعه به چالش لجستیکی و عملی تبدیل شده در نتیجه مشارکت عمومی همراه با سیاست های مناسب مدیریت خُرد برای جمع آوری پسماند جامعه باید اتخاذ شود.

Abstract

COVID-19, the novel corona virus has become a household name. The global COVID-19 outbreak, become a pandemic in early 2020, and spurred millions of life across the world. The pandemic is spreading extremely and its impacts upon human health and environment intensifying day-by-day. Biomedical waste generated daily due to COVID-19 are about the major environmental health concern and its critical management becomes a global challenge. Tones of COVID-19 contaminated wastes are generated every day worldwide and its sound management is very essential to break the disease transmission. The safe and sustainable management of COVID-19 contaminated biomedical waste (BMW) is a social and legal responsibility of all people during this critical period of disease transmission. Unsound management of this waste could cause unforeseen “knock-on” effects on human health and the environment. Health workers, municipal workers, rag-pickers and other persons who are involved directly or indirectly in the COVID -19 war are at high risk and needs to be careful while discharging their responsibility with an efficient and effective waste disposal mechanism.

1. Introduction

Viral pathogens can be transmitted to healthcare and recycling workers due to the improper disposal or handling of contaminated waste. It has been found that due to improper disposal of medical waste up to 30 % of hepatitis B, 1–3 % of hepatitis C, and 0.3 % of HIV rates have been communicated from patients to healthcare workers (Singh et al., 2020). Therefore in a bid to maintain community sanitation amid corona virus spread, disposal of biomedical waste is of utter importance. The disease not only killing millions valuable life but also brought challenges for the management of the waste generated from hospital, municipal, and house contaminated with COVID-19. Most of the people round the globe are suffering and many institutions and industries are locked, people lost their jobs as well. Due to this outbreak, tones of medical wastes such as masks, gloves, gowns are generated daily. According to the South China Morning Post reports, during the pandemic at Wuhan the quantity of medical waste produced daily was increased from 40-ton to 240 tons. During this COVID-19 pandemic, production of medical waste has greatly increased in different country (Table 1).

6. Conclusion

COVID-waste may cause to the community spread if not handled properly. In the present study, various sources of COVID-19 waste generation, its possible disinfection and disposal strategy have been discussed in details which can assist the engineers, environmentalist, healthcare personnel and local municipal authorities to plan and manage the present pandemic hazardous waste. Besides training programs and social awareness, strict execution of identification, segregation, disinfection, transportation and safe disposal practice are the key factors for effective and safe management of COVID-19 waste. As community waste becomes logistical and practical challenge hence public participation along with proper micro-management policies for collection of community waste should be adopted.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بررسی چالش های مربوط به مدیریت پسماند COVID-19 و مکانیسم مدیریت آن

Challenges in handling COVID-19 waste and its management mechanism: A Review

اثر ترکیب سلول های سوختی میکروبی بر روی انتشار گازهای گلخانه ای از مرداب های ساخته شده

The influence of incorporating microbial fuel cells on greenhouse gas emissions from constructed wetlands

برجسته ها

چکیده

1- مقدمه

2- مواد و روش ها

2-1- راه اندازی تجربی

2-2- نمونه برداری و تجزیه و تحلیل

2-3- تجزیه و تحلیل داده ها

3- بحث و نتایج

3-3- DO فاضلاب در سراسر سیستم CW-MFC

3-2- تاثیرات مقاومت خارجی بر انتشار گازهای گلخانه ای

3-3- تاثیرات بارگذاری آلی سیال ورودی در انتشار گازهای گلخانه ای

3-4- تغییرات فصلی انتشار گازهای گلخانه ای

4- نتیجه گیری

قدردانی یا سپاسگزای

منابع

چکیده

در سال های اخیر سلول های سوختی میکروبی (MFCs) با تالاب های ساخته شده (CWS) با هدف افزایش و تقویت تصفیه فاصلاب از CWS در حالیکه به طور همزمان برق تولید می کردند، ترکیب شدند. با این حال، هیچ اطلاعاتی در مورد انتشار گاز های گلخانه ای (GHG) از سیستم های ترکیب شده MFC-CW در طول تصفیه فاضلاب در دسترس نیست. بنابراین، این تحقیق به بررسی تاثیر ترکیب MFCs بر میزان انتشار گازهای گلخانه ای (به ویژه و ) از CWS تحت مقاومت های خارجی ، باگذاری آلی ورودی و فصول مختلف می پردازد. نتایج نشان داد که ترکیب MFC به طور قابل توجهی انتشارات گازهای گلخانه ای را (32.4% – 5.9% معادل ) از CWS با کاهش 36.9% – 17.9% انتشار و 38.7% – 7.2% انتشار کاهش داد. میزان انتشار و از CW- MFCs به طور قابل توجهی با افزایش مقاومت خارجی (بالای 500) افزایش یافت، در حالیکه انتشار روند مخالف را نشان داد. با این حال، میزان انتشار و در مقاومت های خارجی زیر 500 تفاوت قابل ملاحظه ای نداشت. یک همبستگی مثبت قابل توجهی بین میزان انتشار و و بارگیری یا بارگذاری آلی ورودی در CW- MFCs، ولی یک همبستگی منفی قابل توجهی بین میزان انتشار و بارگیری یا بارگذاری آلی ورودی وجود داشت. تقاضای اکسیژن شیمیایی سیال ورودی / نیتروژن کل =3 سیال یا جریان ورودی می تواند منجر به دفع یا حذف 90%≤ TN و همچنین حداقل انتشار معادل در CW- MFCs شود. انتشار گازهای گلخانه ای GHG از CW- MFCs تغییرات فصلی قابل توجهی را نشان داد.

نتیجه گیری

ترکیب MFC به طور قابل توجهی انتشار گازهای گلخانه ای GHG را (32.4% – 5.9% معادل ) از CWS با کاهش 36.9% – 17.9% انتشار و 38.7% – 7.2% انتشار کاهش داد. میزان انتشار و از CW- MFCs به طور قابل توجهی با افزایش مقاومت خارجی یا بیرونی (بالای 500) افزایش یافت، در حالیکه انتشار روند مخالف را نشان داد. با این حال، میزان انتشار و در مقاومت های خارجی زیر 500 تفاوت قابل ملاحظه ای نداشت. یک همبستگی مثبت قابل توجهی بین میزان انتشار و و بارگذاری آلی ورودی در CW- MFCs ، ولی یک همبستگی منفی قابل توجهی بین میزان انتشار و بارگذاری آلی ورودی وجود داشت. جریان ورودی می تواند منجر به حذف 90%≤ TN و همچنین حداقل انتشار معادل در CW- MFCs شود. انتشار گازهای گلخانه ای GHG از CW- MFCs تغییرات فصلی قابل توجهی را نشان داد.

Abstract

Microbial fuel cells (MFCs) were incorporated into constructed wetlands (CWs) in recent years aiming to enhance the wastewater treatment of CWs while simultaneously produce electricity. However, currently no information is available about the greenhouse gas (GHG) emissions from integrated CW–MFC systems during wastewater treatment. Therefore, this study investigated the influence of incorporating MFCs on GHG (especially CH4 and N2O) emissions from CWs under different external resistances, influent organic loadings and seasons. Results showed that incorporating the MFC significantly reduced the GHG emissions (by 5.9%–32.4% CO2 equivalents) from CWs by reducing 17.9%–36.9% CH4 and 7.2%–38.7% N2O emissions. The CH4 and N2O emissions from CW–MFCs significantly increased with increasing external resistance (above 500 Ω), while the CO2 emission showed the opposite trend. However, the CH4 and N2O emissions at external resistances below 500 Ω did not differ significantly. There was a significant positive correlation between the CO2 and CH4 emissions and influent organic loadings in CW–MFCs, but a significant negative correlation between the N2O emission and influent organic loadings. Influent chemical oxygen demand/total nitrogen (COD/TN) = 3 could result in a TN removal of ≥90% as well as the minimum CO2 equivalents emission in CW-MFCs. The GHG emissions from CW–MFCs showed significant seasonal variations.

4- Conclusions

Incorporating the MFC significantly reduced the GHG emissions (by 5.9%–32.4% CO2 equivalents) from CWs by reducing 17.9%–36.9% CH4 and 7.2%–38.7% N2O emissions. The CH4 and N2O emissions from CW– MFCs significantly increased with increasing external resistance (above 500 Ω), while the CO2 emission showed the opposite trend. However, the CH4 and N2O emissions at external resistances below 500 Ω did not differ significantly. There was a significant positive correlation between the CO2 and CH4 emissions and influent organic loadings in CW–MFCs, but a significant negative correlation between the N2O emission and influent organic loadings. Influent COD/TN = 3 could result in a TN removal of ≥90% as well as the minimum CO2 equivalents emission in CW-MFCs. The GHG emissions from CW–MFCs showed significant seasonal variations.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اثر ترکیب سلول های سوختی میکروبی بر روی انتشار گازهای گلخانه ای از مرداب های ساخته شده

The influence of incorporating microbial fuel cells on greenhouse gas emissions from constructed wetlands

ارزیابی ریسک پروژه های مشارکتی عمومی-خصوصی برای زیرساخت های شارژ وسایل نقلیه برقی در چین با استفاده از TOPSIS فازی

Risk evaluation of electric vehicle charging infrastructure public-private partnership projects in China using fuzzy TOPSIS

چکیده
1- مقدمه
2- مرور مقالات
2-1 زیر ساختار های شارژ EV در پروژه های PPP در چین
2-2 تحلیل ریسک با حالت PPP
2-3 عوامل خطر قابل استفاده در پروژه های زیر ساخت PPP
2-4 روش TOPSPS فازی
3- روش شناسی و مواد
3-1 قالب کار تحقیقاتی
3-2 تعیین معیار ارزیابی خطر
3-3 یک روش یکپارچه با TOPSIS فازی
4- نتایج
5- مباحث
5-1 تحلیل مقایسه ای
5-2 تحلیل حساسیت
5-3 تفسیر نتایج
6- پیشنهادات
7- جمع بندی

چکیده

با افزایش توجه جهانی به انرژی های پاک و توسعه پایدار در محیط زیست، پروژه های وسایل نقلیه الکتریکی (EV) از نظر تعداد مقیاس در سراسر جهان افزایش پیدا کرده اند. اما، افزایش عدم تعادل بین عرضه – تقاضا در زیر ساخت های شارژ وسایل نقلیه یکی از مهم ترین مشکلات توسعه EV در چین می باشد. دولت در حالت اجرای پروژه های مشارکت بخش خصوصی – عمومی (PPP) در این زمینه می باشد تا بتواند به صورت موثر از سرمایه های موجود و ظرفیت های فنی پیشرفته در بخش خصوصی استفاده کند تا بتواند عملکرد و سرویس رسانی برای شارژ وسایل نقلیه الکتریکی را بهبود بخشد. برای تضمین موفقیت پروژه، ارزیابی خطر که خیلی مطالعات زیادی در رابطه اش انجام نشده، یکی از مهم ترین گام ها می باشد. هدف این مقاله، ارزیابی عوامل خطر از طریق یک نظر سنجی پرسش نامه ای و محاسبه سطح خطر کلی زیر ساخت های شارژ وسایل نقلیه در پروژه های PPP با یک روش یکپارچه رتبه بندی اولویت ها از طریق تشابه با راه حل ایده آل ( تاپسیس فازی) می باشد. نتایج شناسایی عوامل خطر شامل دسته بندی های خطر زیست محیطی / اجتماعی، اقتصادی، قانونی / سیاسی، فنی می باشد و ما چهار عامل خطر را به عنوان مهم ترین عوامل موثر در زیر ساخت های شارژ وسایل نقلیه در چین، انتخاب کردیم : تجربه کم در زمینه پروژه های PPP ، هزینه بالای باتری ها، دوره شارژ طولانی و افزایش قیمت توان. سطح ریسک کلی سه پروژه جایگزین نیز در این مطالعه ارزیابی شد و سپس با استفاده از روش پیشنهاد شده هم عوامل خطر آن رتبه بندی شد. سپس امکان پذیری اجرایی و تاثیر این پروژه ها نیز از طریق یک تحلیل مقایسه ای و تحلیل میزان حساسیت، بررسی شد. علاوه بر این، با آگاهی نسبت به خطرات موجود، پیشنهاداتی برای بخش خصوصی پروژه های PPP زیر ساخت های شارژ وسایل نقلیه الکتریکی ارائه شد. کارایی ها و محدودیت های دقیق این مقاله نیز در قسمت پیشنهادات و جمع بندی ارائه شده است.

1- مقدمه

به دلیل مطرح شدن بحث توسعه پایدار، صرفه جویی در هزینه و کاهش نشر گاز های آلوده کننده تبدیل به یکی از موضوعات ضروری شده است . وسایل نقلیه الکتریکی (EV ها) که نقش بسیار مهمی در توسعه استراتژیک دارند، به عنوان تکنولوژی های موفق برای ارتقای کیفیت زیست محیطی، زیست پذیری و توسعه پایدار بدون کاهش محسوس قابلیت جابجایی یا راحتی در نظر گرفته می شوند ( Stark Juliane et al., 2018; White and Sintov, 2017) و به خاطر تاثیر محسوس این وسایل در کاهش میزان نشر کربن دی اکسید، باعث شده که توجه زیادی به آن ها جلب شود ( Zhang and Han, 2017) و حفاظت زیست محیطی خوبی شکل بگیرد. به دلیل این که بخش حمل و نقل یکی از موثر ترین واحد های نشر گاز های گلخانه ای بوده است ( He and Zhan, 2018; S. Wang et al., 2017)، تلاش ها و مجموعه اندازه گیری هایی انجام شده است تا بتوان الزام های توسعه پایدار چین را فراهم کرد. در نتیجه، چین به یکی از بزرگترین بازار های وسایل نقلیه الکتریکی در جهان تبدیل شده است و همواره در حال رشد با سرعت بالا می باشد ( Lin and Wu, 2018) و میزان فروش این وسایل نقلیه به 777.000 مورد رسیده است. با وجود مقیاس توسعه EV ، باید به این نکته اشاره کرد که عدم تعادل بین عرضه – تقاضا در زیر ساختار های وسایل نقلیه الکتریکی شارژی (EVCI) تبدیل به یکی از مهم ترین موانع توسعه EV در چین شده است. برای تامین نیاز شارژ ضروری برای این وسایل نقلیه، مشارکت بخش خصوصی- عمومی (PPP) یکی از روش هایی است که پیشنهاد شده و می تواند باعث جذب بخش خصوصی شده و در نتیجه از مزیت های تامین مالی آن ها ،طراحی، ساخت و ساز و عملیات برای فراهم کردن کیفیت بالا، سرویس های متنوع شارژ و ایجاد مزایای اجتماعی استفاده کرد ( Ou,2016).

جمع بندی

توسعه EV می تواند نقش بسیار مهمی برای رسیدن به مزایای زیست محیطی تمیز ایفا کند و باعث توسعه پایدار یک جامعه شود. معرفی روش اجرای پروژه به صورت PPP در ساخت زیر ساخت های شارژ EV برای حل عدم تعادل بین عرضه – تقاضا ، توسط دولت به عنوان یک روش موثر برای جذب سرمایه های خصوصی و بهبود عملکرد و خدمات، پشتیبانی شده است. تحلیل ریسک پروژه های PPP یکی از مهم ترین موضوعات ضروری برای بخش خصوصی می باشد تا نسبت به موفقیت پروژه مطمئن شود و باید مشخص شود کدام عوامل ریسک ممکن است بر روی پروژه تاثیر بگذارد. همچنین ما باید روش هایی داشته باشیم تا با استفاده از آن ها بتوانیم سطح ریسک کلی را با روش های علمی اندازه گیری کنیم. برای حل این مسئله، این مقاله یک روند شناسایی عوامل ریسک و ارزیابی پروژه EVCI PPP را با روش TOPSIS فازی ارائه می کند. در نتیجه، ما 17 عامل ریسک بحرانی را به عنوان معیار ارزیابی از طریق مرور مقالات و نظر سنجی پرسش نامه ای شناسایی کردیم و وزن های معیار ها را با استفاده از روش میانگین نرمال شده مشخص کردیم و رتبه بندی روش های جایگزین را بر اساس همین روش، مشخص کردیم . یک تحلیل مقایسه ای و تحلیل حساسیت نیز برای تایید امکان پذیری و تاثیر این مدل، انجام شد. ارزیابی خطر و تحلیل پروژه های PPP مهم ترین موضوعات در این زمینه هستند و می توانند توجه تمام محقق های جهان را به خودشان جلب کنند. به عنوان بخشی از ساخت و ساز زیر ساخت ها، تحلیل خطر زیر ساخت های شارژ نقش مهمی را ایفا می کند اما مقالات کمی به بررسی ریسک ها و ارزیابی جامعه در زمینه فعالیت های بخش خصوصی انجام داده اند. هدف این مقاله ، تکمیل این خلا می باشد.

Abstract

With increasing worldwide attention on clean energy and sustainability of environment development, electric vehicle (EV) projects have been growing in number and scale all over the world. However, increasing demand-supply imbalance in charging infrastructure becomes the major obstacle of Chinese EV development. Governments are applying Public-Private Partnership (PPP) mode in this field to effectively make use of solid capital and advanced technological capability of private sector to improve charging performance and service. To ensure project success, risk evaluation, which has remained nebulous, has become a crucial step. This paper aims to explore risk factors through questionnaire survey and calculate the overall risk levels of EV charging infrastructure PPP projects with an integrated approach with Fuzzy Order Preference by Similarity to Ideal Solution (Fuzzy TOPSIS). Results of risk factors identification consisted of project/technical, political/legal, economic and social/environmental risk categories and four risk factors were selected for specific concern of charging infrastructure in China: inadequate PPP project experience, high battery cost, long charging period and power price rise. Overall risk levels of three alternative projects were evaluated and ranked with proposed approach whose feasibility and effectiveness were verified through a comparative analysis and a sensitivity analysis. Moreover, awareness of existing risks, suggestions were provided for private sectors of EV charging infrastructure PPP project. The detailed implications and limitations were presented in the suggestions and the conclusions.

1- Introduction

As global sustainable development, energy saving and emission reduction have become necessary and urgent issues. Electric vehicles (EVs), which play a key role in strategic development plans as a promising technology to promote environmental quality, livability, and sustainability without significantly reducing convenience or mobility (Stark Juliane et al., 2018; White and Sintov, 2017), has been given more attention for its outstanding performance in carbon emission reduction (Zhang and Han, 2017) and environment protection. Since transport sector has been one of the top contributors in greenhouse gas emissions (He and Zhan, 2018; S. Wang et al., 2017), significant efforts and series of measurements have been taken to satisfy China’s sustainable development requirements. As a result, China has become the world’s largest electric vehicle market and continues to maintain a high-speed growth (Lin and Wu, 2018) and its sales totaled 777,000 in 2017. Despite the EV development scale, it is noteworthy that demand-supply imbalance in electric vehicle charging infrastructure (EVCI) has become the major obstacle of EV development in China. To satisfy increasingly urgent charging demand, public-private partnership (PPP) mode has been introduced and supported to attract private sectors and make use of their advantages in financing, design, construction and operation for providing high quality, efficient and diverse charging services and creating social benefit (Ou, 2016).

7- Conclusions

EV development can play a significant role in achieving clean environmental benefits and contribute to sustainability of the society. Introducing PPP mode into EV charging infrastructure construction to solve demand-supply imbalance is highly encouraged by the government as an effective mean to attract private capital and improve charging performances and services. Risk analysis of a PPP project is necessary for the private sector to ensure project success and it’s important to understand what risk factors might influence the project and how to calculate the overall risk level with scientific approach. To solve this problem, this paper constructed a risk identification and evaluation framework of EVCI PPP project with an integrated fuzzy TOPSIS approach. As the results, we selected 17 critical risk factors as evaluation criterion through literature review and questionnaire survey, determined criterion weights with normalized mean method and evaluated and ranked alternatives with proposed approach. A comparative analysis and a sensitivity analysis were constructed to verify feasibility and effectiveness of the model. Risk evaluation and analysis of PPP project are most critical issues and attract attentions from researchers all over the world. As part of main infrastructure construction, risk analysis of charging infrastructure plays a significant role though few literature has carefully identify its risk factors and conduct comprehensive evaluation in this field for the private sector. This paper intents to contribute to this section.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ارزیابی ریسک پروژه های مشارکتی عمومی-خصوصی برای زیرساخت های شارژ وسایل نقلیه برقی در چین با استفاده از TOPSIS فازی

Risk evaluation of electric vehicle charging infrastructure public-private partnership projects in China using fuzzy TOPSIS