درک معلمان زبان انگلیسی به عنوان یک زبان خارجی در مورد دانش آموزشی-فناورانه آنها و اجرای آن در آموزش از راه دور در طول کووید-19

English as a foreign language teachers’ perceptions regarding their pedagogical-technological knowledge and its implementation in distance learning during COVID-19

چکیده

1- مقدمه

2- مرور پیشینه

3- روش شناسی

5- بحث

6- نتیجه گیری

7- محدودیت ها و پژوهش های آینده

منابع

چکیده

     با توجه به انقلاب آموزشی به واسطه ی کووید 19، روش های سنتیِ آموزشِ حضوری به سرعت به آموزش از راه دور برخط دسترس پذیر و قابل اطمینان تغییر یافته اند. این امر به معنی بازنگری و تغییر فرایندها و مدل های آموزشی مبتنی بر فن آوری موجود است. این مطالعه به بررسی این موضوع می پردازد که آیا آموزگاران زبان انگلیسی به عنوان زبان بیگانه (EFL) اطمینان دارند که آنان از دانش لازم درباره ی چگونگی استفاده از فن آوری های خاص برای یادگیری از راه دور طی بحران کووید 19 و نگاه رو به آینده برخوردارند یا خیر. این مقاله با اتخاذ یک رویکرد روش ترکیبی، کردارها و ادراک آموزگاران درباره ی تدریس برخط در خلال تدریس از راه دور اضطراری کووید 19 را بررسی می کند. 129 شرکت کننده از طریق یک نظرسنجی برخط استخدام شدند. همه ی تحلیل ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ی 25 انجام شدند. داده هایی بر پایه ی رتبه بندی و آزمون های ناپارامتری مورد استفاده قرار گرفتند. داده های کیفی مربوط به پرسش باز با استفاده از تحلیل موضوعی داده-محور تحلیل شدند. آموزگاران اتکای فزاینده به خودآموزی، دانش همکاران، دوره های آموزشی کارمندان، و پشتیبانی برخط مدرسه را گزارش کردند. شکاف میان دانش و استفاده از ابزارهای دیجیتال با چالش های پیش روی آموزگاران EFL در یادگیری از راه دور، مرتبط دیده شد. آموزگارانی که گزارش کردند که آگاهی شان درباره ی ابزارها نسبت به استفاده از آن ها بیش تر یا تقریباً به همان اندازه است، می دانستند که چگونه دانش خود را در تدریس عملی خویش لحاظ کنند، کنترل مدیریت تدریس خود را در دست بگیرند، و دارای مشارکت و انگیزه ی بالاتری از سوی دانش آموزان بودند. با وجود این، آموزگارانی که دانش شان درباره ی ابزارهای دیجیتال نسبت به استفاده شان کم تر بود با مشکلات فن-آورانه ای رو به رو شدند که تدریس آنان را مختل می کرد. برخی پیامدها را می توان از دل این مطالعه استخراج کرد، مانند نیاز به برنامه های آموزشی برای آموزگاران برای بهبود آگاهی آنان درباره ی روش های یادگیری آموزشی-فن آورانه، و اهمیت فراهم آوردن فرصت هایی برای کسب توانش دیجیتال و ترغیب آموزگاران برای سازگار کردن خود با فن آوری های دیجیتال در درون بافت های رشته های خاص. یافته های ما همچنین دارای پیامدهای نظری و عملی برای آموزشِ پیش از خدمت و ضمن خدمت آموزگاران است.

مرور پیشینه
     دو دهه ی گذشته شاهد یک چرخش از روش های سنتی آموزش به سوی آموزش برخط بوده است (مارتین و همکاران، 2019)، و بحران کووید 19 زمانی که تعطیلی گسترده ی مدارس آن را به تنها شیوه ی یادگیری تبدیل کرد، این فرایند را تشدید کرده است (پو، 2020). مواد آموزشی برخط، فعالیت های همیارانه، تعاملی، پروژه-محور، و جهان واقعی را تسهیل می کنند (دیکون و همکاران، 2000). پژوهشگران بررسی کرده اند که چگونه منابع اینترنتی رایگان می تواند به یادگیری زبان انگلیسی کمک کنند (کیتائو و کیتائو، 2000؛ ملونی، 2000؛ وارشوئر، 2000) و آیا تدریس EFL برخط مهارت زبان یادگیرندگان را بهبود بخشیده است یا خیر (مارتا، 2018؛ ملونی، 2000). یک مطالعه ی اخیر (کریشنان و همکاران، 2009) که طی همه گیری کووید 19 انجام شد، ویژگی های تمایزدهنده ی یادگیری برخط رایگان را در مقایسه با یادگیری متعارف بررسی کرد و اثربخشی نسبی آن ها را با هم مقایسه نمود. یافته ها نگرش های مثبت دانش آموزان نسبت به منابع برخط رایگان را نشان داد و اشاره کرد که مواد و تمرین های برخط در یادگیری آنان تأثیر داشت.

دانش حرفه ای آموزگاران
     این موضوع به طور گسترده ای پذیرفته شده است که دانش آموزگار به طور چشمگیری بر اثربخشی تدریس، یادگیری، و تسلط موفقیت آمیز بر تکالیف و وظایف تأثیر می گذارد (برلینر، 2001، 2004؛ دارلینگ-هاموند و برنسفورد، 2007؛ گیتومر و زیسک، 2015؛ گراسمن و مک دونالد، 2008). پژوهش های آموزشی اغلب به دانش آموزگاران درباره ی فراشناخت اشاره می کنند (کوریبیما، 2009؛ یاکوبس و هارسکمپ، 2012؛ اسپرلینگ و همکاران، 2002؛ سوگیهارتو و همکاران، 2018). فراشناخت نقشی حیاتی در یادگیری موفقیت آمیز ایفا می کند. این مفهوم به اندیشه ی مرتبه بالایی اشاره دارد که شامل کنترل فعال بر فرایندهای شناختی دخیل در یادگیری است. فراشناخت شامل دانش شناختی و تجربیات فراشناختی است. دانش فراشناختی به دانش درباره ی متغیرهای فردی، متغیرهای وظیفه، و متغرهای راهبرد تقسیم می شود. به عقیده ی فلاوِل، کارامدترین رویکردها به تدریس فراشناختی آن هایی هستند که هم دانش درباره ی فرایندها و راهبردهای شناختی و هم تجربه در زمینه ی استفاده از هر دو رویکرد فراشناختی و شناختی برای یادگیرنده فراهم می آورند.

انطباق و اعتبار یک پرسشنامه نگرش یادگیری زبان به کمک رایانه در زمینه EFL ویتنامی: مقایسه بین حالت های مدیریت آنلاین و کاغذی

Adaptation and validation of a computer-assisted language learning attitude questionnaire in a Vietnamese EFL context: A comparison between online and paper modes of administration

چکیده
1- مقدمه
2- نگرشها نسبت به CALL و توسعه سازه
3- ارزیابی نگرش نسبت به CALL در کلاس زبان: بینشی از گذشته تا زمان حال
4- مرور کلی مطالعه
5- روش شناسی
6- روند جمع آوری داده ها
7- تحلیل داده ها
8- نتایج
9- بحث و نتیجه گیری
منابع

چکیده

     این مقاله، اعتبارسنجی پرسشنامه نگرش یادگیری زبان به کمک رایانه را ارائه کرده و با بهره گیری از یک نمونه از 1769 نفر از دانشجویان دوره کارشناسی در ویتنام در مورد تفاوت بین دو حالت توزیع آنلاین و کاغذی به بحث می پردازد. از هر دو تحلیل عامل اکتشافی و تاییدی برای کاوش و ارزیابی ساختار عاملی ابزار یادگیری زبان به کمک رایانه (CALL) و تعیین برابری های بین دو نسخه از پرسشنامه استفاده شد. برای ارزیابی برازش کلی و تک بعدی بودن ساختار این ابزار نیز تحلیل مدل رش انجام شد. یافته های حاصل از این مطالعه به یک ساختار شش عاملی برای پرسشنامه اقتباسی و همچنین پایایی و روایی در زمینه ویتنام اشاره می کند. هیچ تفاوت معنی داری بین این حالتهای توزیع با توجه به سطوح سازه و گویه های پرسشنامه، وجود نداشت. هر چند که طبق نتایج بدست آمده از تحلیل مدل رش، مدل کاغذی نسبت به نسخه آنلاین ارجح بود. بنابراین، می توان از این ابزار در حالتهای آنلاین و کاغذی برای بررسی نگرش دانشجویان ویتنامی در خصوص ادغام فن آوری در یادگیری زبان استفاده کرد. این مطالعه نشان می دهد که در صورت استفاده از این دو حالت توزیع پرسشنامه در زمینه های دیگری برای آموزش زبان انگلیسی به عنوان یک زبان خارجی (EFL)، لازم است تحقیقات بیشتری برای آن انجام شود.

نگرشها نسبت به CALL و توسعه سازه
     در آثار ادبی، برخی از مطالعات کلمه “نگرش” را تعریف کرده اند. طبق یک مکتب فکری، نگرش به ویژگیهای عاطفی شخص مربوط می شود (Cherry،2019). نگرش از طریق تجربه، عقیده، شناخت و تاثیراتی که موجب درک شخص از رایانه و دیگر ابزار‌های فن آوری، افراد یا موقعیتها می شود، ایجاد می شود (Fishbeinو Ajzen، 1975). گرچه نگرش یک امر نهان تلقی می شود، اما می توان آن را از طریق پاسخ دانشجویان به یک موضوع خاص(Bem، 1970) ارزیابی کرد (Abunو همکاران، 2019) و آن را از منفی تا مثبت رتبه بندی نمود (Fiske، 2010). نگرش نسبت به CALLبه احساسات دانشجویان یا مدرسان در رابطه با استفاده از فن آوری (Joyce و Kirakowski، 2013) در یادگیری زبان اشاره دارد و در زمینه های آموزشی مختلفی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است (Abolghasseminits و همکاران، 2013؛ Lodhi و همکاران، 2019).

     بسیاری از محققان برای نشان دادن نگرش یادگیرندگان EFL نسبت به ادغام فن آوری در روند فراگیری زبان، سه جزء را مورد توجه قرار داده اند: (1) جزء شناختی که به دانش، تصورات یا ایده هایی که به استفاده از فن آوری مربوط می شوند اشاره دارد؛ (2) جزء عاطفی که به عواطف، یا ارزیابیهای مربوط به ادغام فن آوری اطلاعات و ارتباطات در روند آموزش اشاره دارد؛ و (3) جزء رفتاری که نشاندهنده قصد یا اقدامات مرتبط با فن آوری تدریس می باشد (Agyei و Voogt، 2011؛ Matteson و همکاران، 2016). با این حال، نویسندگان مختلفی با بکارگیری و توسعه سازه های مختلف نگرش مدرس یا یادگیرنده نسبت به تلفیق فن آوری در آموزش زبان، در روند پیگیری نگرشها نسبت به CALL تاثیرگذار بوده اند. برخی از جزء های دیگر نیز به عنوان بخشی از سازه نگرش ICT در مطالعات مختلف توسعه یافته اند که عبارتند از لذت (Christensen و Knezek ، 2009؛ Kisanga و Ireson ، 2016؛ Teo ، 2006)، نگرانی (Agyei و Voogt ، 2011؛ Alothman و همکاران، 2017؛ Christensen و Knezek ، 2009)، احتراز (Christensen و Knezek ، 2009)، منفی گرایی (Christensen و Knezek، 2009)، سودمندی (Atman Uslu و Usluel ، 2019؛ Yavuz ، 2005) و عوامل درونی و بیرونی نگرش ICT (Nagy و Habok ، 2018). نگرش دانشجویان نسبت به CALL تقریبا مطلوب بود (Abolghasseminits و همکاران، 2013؛ Ahmed ، 2015؛ Liu ، 2009؛ Lodhi و همکاران، 2019)، که با تلفیق بیشتر فن آوری در آموزش، مطلوبتر شد.

ارزیابی نگرش نسبت به CALL در کلاس زبان: بینشی از گذشته تا زمان حال
     چارچوب ‌ها یا مدل ‌های مختلف مورد استفاده در ارزیابی نگرش نسبت به CALL که از دهه‌ ها قبل ایجاد شده‌اند، به دو گروه تقسیم می‌شوند. اولین گروه، نگرش فرد نسبت به فن آوری را بطور مستقیم مورد بررسی قرار می دهد. در بین این چارچوبها و مدلها، نظریه عمل منطقی (TRA) یکی از مدلهای اساسی است (Fishbein و Ajzen ، 1975) که رفتار یک شخص را از طریق نگرش وی نسبت به فن آوری و قواعد موضوعی (مراجع اجتماعی همچون معلمان و اعضای خانواده) و رابطه بین مولفه های مختلف توضیح می دهد. سازه TRA کاربرد گسترده ای در نگرش و رفتار انسان در زمینه های مختلفی همچون آموزش زبان داشته است (Almekhlafi، 2006). مدلهای مختلفی مانند نظریه رفتار برنامه ریزی شده (TPB) (Ajzen ، 1985) و مدل پذیرش فن آوری (TAM) از زیرمقیاسهای TRA توسعه و یا تعمیم یافته ‌اند (Davis، 1989). بر خلاف TRA، مدل TPB فاقد عامل کنش است. در عوض، از عامل کنترل رفتاری مشهود که برای پیاده سازی رفتار و هنجارهای موضوعی مقرر شده، برای تعیین رفتار فردی استفاده می کند. TAM که از اصلاح TRA ایجاد شده، نشان می دهد که نحوه استفاده یک فرد از فن آوری از طریق درک کارایی و سهولت استفاده، نگرش کاربر نسبت به فن آوری، برنامه ها و رفتار پذیرش آینده نگرانه او پیش بینی می شود.

زمینه آموزش برای دانش آموزان استثنایی دوگانه: مروری بر مسائل آموزش کودکان تیزهوش و استثنایی

The education context for twice-exceptional students: An overview of issues in special and gifted education

چکیده

1- مقدمه

2- آموزش ویژه

3- آموزش تیزهوشان و نخبگان

4- دیدگاه ها درباره ی علوم اعصاب و آموزش استثنایی دوگانه

5- نتیجه گیری

منابع

چکیده

     کودکان استثنایی دوگانه که دارای یک ناتوانایی و حوزه هایی با توانایی بالا هستند نیازمند گستره ی متنوعی از پشتیبانی و خدمات غنی سازی هستند. با وجود این، خدمات مرتبط با آموزش ویژه و دوره های تحصیلی تیزهوشان موانع متعددی پیش روی آموزش مناسب برای دانش آموزان استثنایی دوگانه قرار می دهند. در این مقاله، نگارنده به طور مختصر تجربیات خود به عنوان یک کودک استثنایی دوگانه را بازگو می کند و تجربیات دانش آموزان استثنایی دوگانه و خانواده هایشان که در نشست علوم اعصاب استثنایی های دوگانه در سال 2021 ارائه شدند را در میان می گذارد. چالش های مرتبط با فراهم سازی آموزش ویژه و تیزهوشان برای دانش آموزان استثنایی دوگانه نیز توصیف می شود. نقش علوم اعصاب در آموزش، از آنجا که با دانش آموزان استثنایی دوگانه مرتبط است، نیز مورد بحث قرار می گیرد. اگرچه بسیاری از موانع آموزش کارامد برای کودکان استثنایی دوگانه دارای سرشتی نظام مند هستند، اصلاحات در سطح مدرسه، و نیز پیشرفت های علمی، این قابلیت را دارند که برای این قشر بهبود پیدا کنند.

هدف
     همان گونه که از ارائه ها در نشست استثنایی های دوگانه در مقاله های ارائه شده در این شماره ی ویژه از عصب زیست شناسی یادگیری و حافظه پیداست، علوم اعصاب از این قابلیت برخوردار است که به درک، شناسایی، و آموزش به دانش آموزان استثنایی دوگانه کمک کند (برای نمونه، گیلگر و اولولاده، 2013؛ کلیمن و همکاران، 2013). با وجود این، پیشرفت ها در این حوزه در بافتی رخ می دهد که در آن دانش آموزان استثنایی دوگانه خدمات آموزشی دریافت می کنند. تجربیات شخصی من و تجربیات افراد استثنایی دوگانه و خانواده هایشان دلالت بر آن دارد که پشتیبانی های مرتبط با تشخیص ناتوانی و فعالیت های غنی سازی مرتبط با آموزش تیزهوشان اغلب مستقل هستند یا به کل برگزار نمی شوند، امری که منجر به پیامدهایی نامطلوبی برای این قشر می شود (ریس و همکاران، 2014). هدف از این مقاله، توصیف مشخصات آموزش ویژه و تیزهوشان و نمونه است، با تأکید بر ویژگی هایی که مانع از تأمین خدمات برای دانش آموزان استثنایی دوگانه می شود. این مقاله با یک بحث کوتاه و مختصر درباره ی یکپارچه سازی بالقوه ی پژوهش های علوم اعصاب و آموزش به پایان می رسد.

آموزش ویژه
مرور کلی
      آموزش ویژه به دوره های تحصیلی اشاره دارد که شامل مجموعه ای از پشتیبانی ها (مانند آموزش، حمل و نقل، دوره ی پس از دبیرستان) است که در سطح گستره ای از حوزه های خدماتی (مانند کلاس درس، اتاق منابع، خانه؛ فرانسیسکو و همکاران، 2020) اجرا می شوند. آموزش ویژه، حقی که در آغاز در سال 1975 به رسمیت شناخته شد و متعاقباً از طریق مجموعه ای از مجوزهای مجدد و اصلاحات شامل افراد برخوردار از قانون آموزش ناتوانی ها (IDEA) گسترش پیدا کرد، خدمات رایگان و اختصاصی برای افراد واجدشرایط از بدو تولد تا سن 21 سالگی با پشتیبانی مالی فدرال فراهم می آورد (یل و همکاران، 2011). حفاظت های بیش تر تحت این قانون شامل حق افراد برای دریافت خدمات در محیطی با محدودیت های کم تر—پاسخی به سیاست های تاریخی که افراد دچار ناتوانی را از جمعیت عامه جدا می کنند—و نیز حقوق فرایندهای گوناگون که جزئیات قابل توجهی پیرامون چگونگی ارائه ی خدمات به دریافت کنندگان و ذینفعان ارائه می کنند (وینزر، 2014)، است.

     IDEA همچنین دوره ی تحصیلی اختصاصی به عنوان ابزار اصلی برای تصمیم گیری درباره ی ماهیت، طول مدت، مکان، و اهداف ارائه ی خدمات دایر کرد و همچنین مقرر کرد که دریافت کنندگان می بایستی یک نقش اصلی در تدوین و ارزیابی اهداف سنجش پذیر داشته باشند (روبل و همکاران، 2010). اگرچه میزان آموزش ویژه ی لازم برای فراهم آوردن خدمات بهینه محل بحث و مناقشه بوده است، دادگاه عالی اخیراً اهمیت فراهم کردن مزایای معنی دار برای دانش آموزان در تصمیم مهم ناحیه ی آموزش و پرورش شهرستان اندرو داگلاس (2017) را تأیید کرد (یل و باتیمن، 2019). IDEA همچنین ایالت ها را ملزم می کند که دانش آموزانی که ممکن است نیاز به آموزش ویژه داشته باشند (یعنی جست وجوی کودکان) را بیابند و واجد شرایط بودن برای خدمات به رضایت والدین، وجود یک ناتوانایی طبق تعریف IDEA، و یک نیاز قابل ارائه برای آموزش ویژه با توجه به تأثیر منفی ناتوانایی، بستگی دارد (زیرکل، 2017).

اثر فرهنگ پردیس بر سطح رضایت دانشجویان مهندسی: روش فراابتکاری

The Impact of Campus Culture on the Satisfaction Level of Engineering Students: A Metaheuristics Approach

1 مقدمه

2 موضوعات و روشها

3 نتایج و بحث

4 نتیجه گیری

منابع

چکیده

     هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر فرهنگ پردیس بر میزان رضایت دانشجویان مهندسی است. از پنج متغیر پنهان، یعنی احترام، خلاقیت، پشتیبانی، فعالیت فوق برنامه و مسئولیت فردیب برای بررسی تأثیر فرهنگ دانشگاه استفاده شد. داده ها به کمک پرسشنامه آنلاین و توزیع آنها بین دانشجویان دختر و پسر جمع آوری شدند. پس از آن، 304 پاسخ جمع آوری شد که با استفاده از آمار توصیفی، چند خطی و مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرم افزار 23 AMOS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سازگاری درونی و پایایی هر سازه از طریق آلفای کرونباخ انجام شد، در حالیکه برای اعتبارسنجی نتایج از تحلیل عاملی تاییدی استفاده شد. یافته های تحقیق مبتنی بر فراابتکارها نشان می دهد که فرهنگ پردیس تأثیر مثبتی بر میزان رضایت دانشجویان دارد (r = 0.774، 0.001p < ). بهبود این عوامل علاوه بر ارتقای کیفیت آموزش، متقابلاً میزان رضایت را نیز افزایش می دهد. این مطالعه می‌تواند راهی را برای مدیران آموزشی در جهت تمرکز منابع خود برای جلب رضایت هرچه بهتر دانشجویان بگشاید.

موضوعات و روشها
استراتژی تحقیق
     از روش تحقیق پیمایشی که از نظر زمان و هزینه عملی ترین روش جمع آوری داده ها از دانشجویان محسوب می شود در این مطالعه استفاده شده است (15). پرسش‌های نظرسنجی بر اساس پنج عامل مهم از جمله احترام، خلاقیت، پشتیبانی، فعالیت های فوق برنامه و مسئولیت فردی برای ارزیابی فرهنگ پردیس طراحی شدند. این عوامل فرهنگ پردیس بر اساس مطالعات قبلی انتخاب شده اند. نظرسنجی شامل 26 سوال بود که پاسخ دهندگان می بایست با مقیاس 5 نمره ای لیکرت از 1 (کاملاً مخالفم) تا 5 (کاملاً موافقم) به آنها پاسخ می دادند. یک مدل پیشنهادی برای ارزیابی روابط بین فرهنگ پردیس و رضایت دانشجویان ارائه شد. شکل 1 مدل فرهنگ پردیس و رضایت دانشجویان را نشان می دهد. همانطور که می دانیم، رضایت دانشجویان ارتباط تنگاتنگی با کیفیت آموزش دارد. بنابراین، سطح فعلی رضایت دانشجویان نیز بر اساس عوامل فرهنگ پردیس مورد ارزیابی قرار گرفته است.

     این مطالعه شامل پنج متغیر است که بر فرهنگ پردیس تأثیر می گذارد. این عوامل، به انجام تحلیل آماری برای ارزیابی میزان رضایت دانشجویان از فرهنگ پردیس کمک می کنند. در مورد به دست آوردن هر یک از عوامل در این مطالعه و جلوگیری از هر گونه سردرگمی در مورد اینکه قصد این عوامل چیست، توضیح مختصری در جدول 1 ارائه شده است.

     پرسشنامه بین دانشجویان گروه های مختلف مهندسی توزیع شد و داده ها جمع آوری شدند. مرتب سازی آنها تنها بر اساس دو معیار اصلی جنسیت و شماره دسته انجام شد. همچنین برای اطمینان از پاسخ دقیق شرکت کنندگان، این مشارکت بصورت داوطلبانه و ناشناس انجام شد. این روش توزیع برای اعتبار بخشیدن به تحقیق و افزایش تعداد شرکت کنندگان اجرا شد. پرسشنامه بین 588 دانشجوی پسر و 212 دانشجوی دختر توزیع شد و تعداد شرکت کنندگانی که پرسشنامه را پر کردند 304 نفر بود که میزان پاسخ 38 % با سطح اطمینان 99 % و حاشیه خطای 9.3 % تعیین شد.

تاثیر رسانه های اجتماعی بر عملکرد تحصیلی دانشجویان مقطع کارشناسی پزشکی

Impact of social media on the academic performance of undergraduate medical students

چکیده
مقدمه
مواد و روش ها
شکل‌گیری پرسش نامه
تحلیل آماری
نتایج
اطلاعات جامعه شناسانه
شبکه اجتماعی استفاده شده
شبکه اجتماعی استفاده شده
عملکرد تحصیلی و رابطه آن با جنسیت
امتیاز میزان اعتیاد به شبکه های اجتماعی
ارتباط آماری
بحث
محدودیت ها
نتیجه گیری
منابع

چکیده

 پیش زمینه: شبکه های اجتماعی به بخش مهمی از زندگی هر فرد در قرن 21 ام تبدیل شده اند. اعتیاد به شبکه های اجتماعی در سنین کمتر، مشکلی اساسی است. هدف اصلی این مطالعه یافتن ارتباطی میان عملکرد تحصیلی و استفاده از شبکه های اجتماعی است.

روش‌ ها: این مطالعه تک-مقطعی و پرسش‌نامه-محور، در مدت سه ماه (نوامبر 2018 تا ژانویه 2019) در یک دانشکده پزشکی انجام گردید و 400 دانشجوی پزشکی که از شبکه های اجتماعی استفاده می کردند، در آن شرکت کردند. عملکرد تحصیلی برآورد شده براساس نمرات آزمون های دانشگاه، میزان استفاده از شبکه های اجتماعی در طول روز و امتیاز میزان اعتیاد به شبکه های اجتماعی از جمله داده هایی بود که از پرسش نامه ها جمع آوری گردید. ارتباط میان داده ها با کمک عامل ارتباطی پیرسون، بررسی شد.

نتایج: 41.5% دانشجویان بیشتر از 3 ساعت در روز را به شبکه های اجتماعی اختصاص داده بودند. واتس اَپ و یوتیوب به ترتیب با نتایج 98.25% و 91.75%، بیشتر از بقیه برنامه های کاربردی (اپلیکیشن) موجود در شبکه های اجتماعی استفاده شده بودند. 73.5% از دانشجویان برای خواندن اخبار مربوط به سلامت، 71.5% آنان برای انجام تکالیف و بیش از 50% شان برای آماده شدن جهت سخنرانی ها، آزمون ها و یا برای مقاصد پژوهشی از شبکه های اجتماعی استفاده می کردند. عملکرد تحصیلی دانشجویان دختر بهتر از پسرها بود. دانشجویانی با عملکرد تحصیلی ضعیف تر نسبت به دانشجویانی که عملکرد تحصیلی بهتری داشتند، به صورت معناداری بیشتر از شبکه های اجتماعی استفاده می کردند. با این حال، ارتباط ضعیف معکوسی میان عملکرد تحصیلی و استفاده از شبکه های اجتماعی یافت شد اما رابطه میان استفاده از شبکه های اجتماعی و امتیاز میزان اعتیاد به آن ها، رابطه مستقیم و معناداری را نشان داد.

نتیجه گیری: شبکه های اجتماعی تاثیری منفی بر عملکرد تحصیلی دانشجویان پزشکی قرن 21 ام دارند.

نتیجه گیری

مطالعه حاضر نشان می دهد که استفاده از فضای مجازی تاثیر سوئی بر عملکرد تحصیلی دارد. بنابراین، آگاهی دانشجویان از نحوه استفاده کارآمد از فضای مجازی در طول تحصیل یا اشتغال به پزشکی، بسیار ضروری است؛ این آگاهی باید در قالب دروس مقدماتی، پیش از پایان دوره تحصیلی دانشجویان به آن ها آموزش داده شود. از سوی دیگر، مدرسان علوم پزشکی باید با تدریس دروس یادگیرنده-محور و راهکارهای یادگیری موثر برپایه شبکه های اجتماعی، آموزش فضای مجازی را به طور سازنده، وارد تقویم آموزشی دانشجویان کنند تا مشارکت دانشجو در فرایند یادگیری تقویت شود.

Abstract

Background Social media has become an integral part in the life of every individual in the 21st century. Social media addiction in the younger age group is a major problem. The objective of this study was to find a correlation between academic performance and social media use. Methods This was a cross-sectional questionnaire-based study conducted in a medical school over a period of 3 months (Nov 2018–Jan 2019), where 400 medical undergraduates who use social media participated in the study. Data collected from the questionnaire included the academic performance in terms of university examination marks, the duration of social media use per day and the social media addiction score. Data correlation was done using the Pearson’s correlation factor.

Results 41.5% of students used social media for upto 3 h per day. Whatsapp (98.25%) and Youtube (91.75%) were the most commonly used social media applications. 73.5% used social media to read health-related news, 71.5% used it to complete assignments and more than 50% used it for seminar preparation, test preparation and research-related purposes. Academic performance of female students was better than male students. There was a significantly higher use of social media among academically low-performing medical students compared with high-performing medical students. There was a weak negative correlation between academic performance and social media usage and a strong positive correlation between social media usage and the social media addiction score.

Conclusions Social media has a negative impact on the academic performance of 21st-century undergraduate medical students.

Conclusion

The present study suggests a negative impact of social media usage on academic performance. Therefore, student awareness on effective use of social media in medical education and training is crucial, and it should be included and delivered proactively in the foundation course for undergraduate medical students. In addition, medical educators should incorporate social media constructively into the medical curriculum by developing learner-centric modules and effective learning strategies on a social media base to enhance student engagement in learning

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تاثیر رسانه های اجتماعی بر عملکرد تحصیلی دانشجویان مقطع کارشناسی پزشکی

Impact of social media on the academic performance of undergraduate medical students