شکستگی ریشه افقی در دندان های خلفی بدون ترومای دندانی: یک وضعیت بیمار با ویژگی های خاص

Horizontal root fracture in posterior teeth without dental trauma: A diseased condition with special characteristics

مقدمه

جمعیت شناسی

پراکندگی دندان و ریشه

روش های تشخیصی

اتیولوژی (سبب شناسی) و عوامل مربوطه ی احتمالی

ویژگی های بالینی

مشخصات رادیوگرافیک

درمان شکستگی افقی ریشه در دندان های خلفی

نتیجه گیری

منابع

     شکستگی های افقی ریشه (HRF) عمدتا در دندان های قدامی جوانان به دلیل آسیب وارده به دندان مشاهده شدند. با این حال، HRF در دندان های قدامی (PHRF) بدون ترومای دندان را نمی توان نادیده گرفت. اتیولوژی (سبب شناسی) و عوامل خطر PHRF نامعلوم و نامشخص بودند. دندان های آسیای کوچک پایینی و ریشه ی پالاتال دندان های آسیایی بزرگ (مولرهای) فک بالا به طور خاصی تحت تأثیر قرار گرفتند، درحالیکه مشخصات این ماهیت ناخوش و بیمار را نشان می دهند. شکستگی افقی ریشه دندان های خلفی (PHRF) عمدتا در مردم آسیایی گزارش شدند، ضمن اینکه تفاوت های نژادی ممکن را نشان می دهند. درحالیکه اکثر دندان های PHRF علائم و نشانه هایی را نشان دادند که از ضایعات اندودنتیک و پریودنتال تقلید می کنند، برخی از دندان های درگیر و آسیب دیده بدون علامت بودند. پاکت پریودنتال یا پاکت لثه ای، آماس بافت نرم، درد مزمن یا ناراحتی هنگام جویدن معمولا بیان شدند. تشخیص PHRF به معاینه ی بالینی کامل، عکس های رادیوگرافی یا جراحی اکتشافی وابسته بود. خونریزی درون کانالی و تأیید آپکس (نوک) یاب الکترونیکی در طول درمال اندودنتیک نیز برای تشخیص مناسب بودند. آتل بندی منعطف، درمان اندودنتیک/ پریودنتال یا قطع ریشه جزء استراتژی های درمان برای محافظت از دندان های شکسته بودند. هدف از این مرور روایتی خلاصه کردن جمعیت شناسی، پراکندگی دندان و ریشه، روش های تشخیصی، اتیولوژی (سبب شناسی) و عوامل مربوطه ی احتمالی، ویژگی های بالینی، مشخصات رادیوگرافی، و طرح های درمان PHRF بدون ترومای دندان است. می توان به درک و شناسایی بهتر این شکستگی خاص دست یافت. ابزارهای تشخیصی و مدیریت عملی برای راهنمایی های بالینی مناسب و مفید هستند. 

جمعیت شناسی
جنسیت و نژاد
     اکثر کارهای تحقیقاتی انجام شده در ارتباط با PHRF بدون ترومای دندانی جزء گزارشات موردی بودند و صرفا اطلاعات محدودی را ارائه کردند16-14،12-8. یک مورد مشابه از 5 مرد و 7 زن بیمار مبتلا به HRF در دندان های خلفی جمع آوری شد13. مطالعه ی دیگری 13 مرد و 11 زن بیمار در یک بازه ی زمانی ده ساله را نشان داد5. با توجه به تعداد کم موارد، به نظر می رسد هیچ اولویت جنسیتی تا کنون کشف نشده بود. نژاد (عمدتا چینی) نیز دیگر عامل احتمالی تأثیرگذار است و باید در کشورهای مختلف بیشتر به آن پرداخته شود.

سن درهنگام تشخیص
     اکثر بیماران زمانی که PHRF بدون ترومای دندانی آن ها تشخیص داده شد بیشتر از 40 سال سن داشتند15-9،5. رابطه ی بین سن بیمار و خطر شکستگی ریشه نمایان و برجسته شده است11. دندان رویی بیمار مسن تر به دلیل تغییرات در کشسانی و حالت ارتجاعی عاج دندان، افزایش ترمیم دندان ها، و تأثیر نیروهای سطح اکلوزال (سطح جونده ی دندان های خلفی) در حین جویدن می تواند مستعد شکستگی ریشه باشد18،19. داده های جمعیت شناختی گزارش شده در کارهای تحقیقاتی پیشین در جدول 1 با سن بیماران در بازه ای از 41 سال تا 78 سال ارائه شدند. فقط یک مورد بیمار 16 ساله بود.

پراکندگی دندان و ریشه
     شکستگی افقی ریشه دندان های خلفی (PHRF) بدون ترومای دندانی در درجه اول در ریشه های پالاتال مولرهای (دندان های آسیای بزرگ) فک بالا رخ داد20،13-11، 5. یک مورد مشابه 12 بیمار با PHRF در دندان های ترمیم شده به صورت اندودنتیک را ارائه کرد. شکستگی ها در 8 مولر اول فک بالا، 1 مولر دوم فک بالا، 1 پرمولر اول فک پایین، و 4 پرمولر دوم فک پایین مشاهده شدند. هشت شکستگی مولرهای فک بالا در ریشه های پالاتال اتفاق افتاد و 1 مورد در ریشه ی دیستوباکال رؤیت شد13. مطالعه ی دیگر 28 PHRF بدون ترومای دندانی را جمع آوری کرد و نتیجه گیری کرد که اکثر دندان های درگیر مولرهای فک بالا بودند. مولرهای اول و دوم پیشگرایی مشابهی را نشان داده اند5.

یک مدل ریاضی برای آماده سازی روت کانال با استفاده از مته اندودنتیکس

A mathematical model for root canal preparation using Endodontic file

چکیده
1- مقدمه
2- مواد و روشها
2-1 یک مدل ریاضی که پارامترهای هندسی را برای مته اندودنتيکس توصیف میکند
2-2 مدلی برای شمع مخروطی مته اندودنتيکس
2-3 مدلی برای زاویه نسبی (z) Ψ
2-4 شعاع در فاصله خاص z اط نوک مته اندودنتيکس
2-5 مدلی برای ارزیابی زاویه نسبی Ψ
2-6 یک مدل ریاضی که پارامترهای عملکرد را برای مته اندودنتيکس توصیف میکند
2-7 مدل تحلیل نیروی برشی
2-8 ارزیابی عمر با استفاده از رویکرد سرعت
2-9 ارزیابی عمر با استفاده از رویکرد ساییدگی حجمی
2-10 مدلی برای میزان جداسازی زیرلایه (SRR)
2-11 مدلی برای محاسبه گشتاور ایجاد شده توسط مته اندودنتيکس
2-12 عمل قفل شدگی ایجاد شده توسط دیواره کانال
3- بحث
4- نتیجه گیری

چکیده

هدف: توسعه یک مدل ریاضی برای آماده سازی روت کانال (کانال ریشه) با استفاده از مته اندودنتيکس.

روش: فرآیند مسدودسازی از پر کردن حفره روت کانال با استفاده از گوتا پرچا گرمادهی شده و نرم شده تشکیل می شود؛ هدف از اینکار، بدست آوردن یک درزبند (مهر و موم) سیال محکم بیت دیوارهای کانال و گوتا پرچای پر شده، است. انجام هر گونه فرآیند مسدودسازی قبل از اینکار، مستلزم آماده سازی روت کانال است و باید بافت مرده، زیرلایه ها و پسمانده ها را از روت کانال پوسیده شده جدا سازیم. پارامترهای هندسی مختلف شامل شمع مخروطی زاویه نسبی برای سوگیری برش عرضی بین دو صفحه، ثابت تقارن قطبی و شیب برای مته اندودنتيکس و غیره هستند. در این مطالعه، پارامترهای هندسی بدست می آیند. پارامترهای عملکردی مختلفی مانند ارزیابی عمر مته اندودنتيکس، مؤلفه های نیروی برشی (مماس و نرمال)، میزان جداسازی زیرلایه، گشتاور ایجاد شده توسط مته اندودنتيکس و غیره نیز بصورت موفقیت آمیز بدست می آیند. عمر مته اندودنتيکس بر مبنای دو رویکرد برآورد می شود که عبارتند از: سرعت و ساییدگی حجمی.

نتیجه گیری: مدل ریاضی توصیف شده برای متخصصان اندودنتيکس (عصب کشی)، محققان، مهندسان طراحی و افراد دیگر مفید می باشد. با اینحال کاربردپذیری مدل ریاضی توصیف شده، محدود به فرضیه مطالعه حاضر بود. شکاف بین «روت کانالی که باید آماده می شد» و «مته اندودنتيکس» در هنگام آماده سازی، صفر بود. فرض میشود که وزن مته اندودنتيکس، سرعت چرخش و میزان جداسازی زیرلایه ثابت باشند. اثبات شد که مدل ریاضی برای مته اندودنتيکس (که در بالا ذکر شد)، ابزار مؤثری برای مطالعه آماده سازی روت کانال است. ما پارامترهای هندسی و پارامترهای عملکردی مختلفی را استخراج کردیم.

4. نتیجه گیری

مدل ریاضی توصیف شده برای متخصصان اندودنتيکس، محققان، مهندسان طراحی و افراد دیگر مفید است. با اینحال کاربردپذیری مدل ریاضی توصیف شده، محدود به فرضیه مطالعه حاضر است. شکاف بین روت کانال (که باید آماده شود) و مته اندودنتيکس در حین آماده سازی، صفر است. ما فرض کرده ایم که وزن مته اندودنتيکس، سرعت چرخش، و میزان جداسازی زیرلایه، ثابت هستند. اثبات شد که مدل ریاضی برای مته اندودنتيکس (که در بالا توضیح دادیم)، ابزار مؤثری برای مطالعه آماده سازی روت کانال است. ما پارامترهای هندسی و پارامترهای عملکردی مختلف را بدست آوردیم.

Abstract

Aim To develop the mathematical model for root canal preparation using Endodontic file.

Method The process of obturation consist of the filling of the root canal cavity using heated and softened gutta-percha to get the fluid tight seal in between the canal wall and filled gutta-percha. Any obturation process to perform before it requires the preparation of the root canal which involves the removing dead tissue, substrates and debris from the decayed root canal. The various geometric parameters viz. Taper, relative angle for orientation of cross-section between two planes, pitch and polar symmetry constant of the Endodontic file etc. Geometric parameters are derived. The various performance parameters like Endodontic file life assessment, cutting force components (tangential and normal), substrate removal rate, torque exerted by Endodontic file etc are also derived successfully. The Endodontic file life is estimated based on two approaches viz. speed and volumetric wear approach.

Conclusion The mathematical model described is helpful for the Endodontic experts, researchers, design engineers etc. However the applicability of the described mathematical model limited to assumption of study. The gap between root canal to be prepared and Endodontic file is zero while preparation. The Endodontic file weight, speed of rotation and substrate removal rate is assumed to be constant. The mathematical model for Endodontic file discussed above proved to be efficient tool for studying the root canal preparation. The various geometric parameters and the various performance parameters are derived.

4- Conclusion

The mathematical model described is helpful for the Endodontic experts, researchers, design engineers etc. However the applicability of the described mathematical model limited to assumption of study. The gap between root canal to be prepared and Endodontic file is zero while preparation. The Endodontic file weight, speed of rotation and substrate removal rate is assumed to be constant. The mathematical model for Endodontic file discussed above proved to be efficient tool for studying the root canal preparation. The various geometric parameters and the various performance parameters are derived.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

یک مدل ریاضی برای آماده سازی روت کانال با استفاده از مته اندودنتیکس

A mathematical model for root canal preparation using Endodontic file

بازسازی و رشد استخوان به داخل دهانه های جانبی و کانال توخالی کاشت دندان

Bone regeneration into side openings and hollow inner channel of a dental implant

چکیده
1- مقدمه
2- مواد و روش ها
2-1- مدل حیوانی
2-2- ایمپلنت های دندانی
2-3- فرآیند جراحی
2-4- توموگرافی میکرو محاسبه شده (میکرو CT)
2-5- بافت شناسی و تحلیل هیستومورفومتریک
2-6 دندانه گذاری نانو
2-7- میکروسکوپ الکترونی اسکن انتشار میدانی (FE-SEM)
2-8- تحلیل آماری
3- نتایج
4- بحث
5- نتیجه گیری

چکیده

این مقاله بررسی میکند که آیا استخوان میتواند به داخل یک ایمپلنت فلزی رشد کرده و کیفیت و کمیت خود را در اوایل دوره پس از کاشت حفظ کند. 12 ایمپلنت دندانی پیچی تیتانیومی یک تکه (گروه کنترلی) و 12 ایمپلنت دندانی ترکیبی با دهانه های جانبی مارپیچی متصل به کانال درونی توخالی (گروه آزمایشی) پس از 2 ماه ترمیم بعد از استخراج به صورت دو طرفه در هر 4/1 از حوزه های P3, P4, M1 فک پایین 4 سگ از نژاد بیگل قرار داده شدند. برچسب های فلورسنت استخوان جهت ارزیابی کمی بافت های استخوانی به ترتیب در هفته دوم و چهارم دوره پس از کاشت استفاده شدند. سه ساختار کنترلی و ایمپلنت استخوانی هر حیوان از دو حیوان در هفته های سوم و ششم بعد از ترمیم پس از کاشت تشریح شدند. نمونه های کلسیم زدایی نشده هر ساختار تحلیلی به ترتیب برای بافت شناسی جهت اندازه گیری تماس استخوان با ایمپلنت (BIC) و موضع سطحی استخوان (BA) و همچنین دندانه گذاری نانو و اسکن توسط میکروسکوپ الکترونی جهت ارزیابی ماژول ارتجاعی (E) و ترکیب استخوان پوشش دهنده ایمپلنت آماده شدند. مقدار زیادی بافت استخوانی جدید در سطح گروه های ایمپلنتی مشاهده شد. بافت های استخوانی به آسانی در هفته سوم ترمیم پس از کاشت در دهانه های جانبی و کانال درونی توخالی ایمپلنت آزمایشی رشد می کنند. مقادیر E بافت های استخوانی جدید به اندازه بافت های استخوانی عادی رشد داشتند. نتایج بدست آمده نشان می دهد که ایمپلنت ترکیبی جدید می تواند به داخل معماری درونی رشد کند که این موضوع پایداری سامانه ایمپلنتی را با تقویت یکپارچگی ایمپلنت با سطح استخوان افزایش می دهد.

1- مقدمه

نرخ موفقیت عمل جراحی ایمپلنت بیش از %94 است که این امر باعث میشود سالانه بیش از یک میلیون عمل انجام شده و موارد بالینی افزایش یابد (چاریوا و همکاران، 2012؛ پیترسون و همکاران، 2014؛ گرینشتاین و کاوالرو، 2014). این نرخ موفقیت بالا زمانی تضمین می شود که کیفیت و کمیت استخوان محل جراحی جهت کاشت ایمپلنت مساعد باشد. هرچند، اکثر بیمارانی که نیازمند ایمپلنت های دندانی هستند به دلیل مشکلات استخوانی دهان که دلیل استخراج اولیه دندان و در نتیجه نبود استخوان شده است، با کمبود استخوان روبرو هستند (گرینشتاین و کاوالرو، 2014؛ تونتی و همکاران، 2008). برای مثال، استخراج دندان و آتروفی ایجاد شده بر اثر تاخیر درمان می تواند باعث از دست دادن برآمدگی لثه درونی بالایی شود (وانگ و لنگ، 2012؛ هاروویتز و همکاران، 2012). از این رو تقاضای زیادی برای ایمپلنتی وجود دارد که بتواند همزمان با حفظ پایداری خود تاثیر کیفیت و کمیت استخوان اطراف ایمپلنت را کاهش دهد.

5- نتیجه گیری

اندازه و معماری دهانه های جانبی مارپیچ و کانال درونی توخالی در قسمت میانی ایمپلنت دندانی ترکیبی یک تکه باعث رشد درونی استخوان در اوایل دوره ترمیم پس از کاشت می شود. بافت استخوانی جدید رشد یافته در فضای داخلی کیفیت قابل مقایسه با بافت استخوانی عادی داشت. کمیت استخوان جدید در قسمت شیار ایمپلنت ترکیبی شبیه کمیت ایمپلنت پیچی مرسوم بود. دهانه های جانبی نیز می توانند باعث افزایش کیفیت بافت های استخوانی جدید در اوایل دوره ترمیم پس از کاشت شوند. این نتایج مهر تاییدی بر تاثیرگذاری مفهوم فضای باز در ایمپلنت های ترکیبی جدید به عنوان سکویی جهت رشد فعال استخوان میباشند. موارد بکارگیری آتی میتواند شامل دارودهی محلی از طریق حفره بالایی ایمپلنت ترکیبی جهت درمان لانه گزینی و تقویت بازسازی و رشد استخوان در مناطقی با استخوان کمتر، نقص حیاتی اندازه و بلند کردن سینوس باشد. با موفقیت این رویکردها، سامانه ترکیبی فعلی میتواند باعث گسترش مفهوم مرسوم یکپارچگی استخوانی شود.

Abstract

The current study examined whether bone can regenerate into an open space fabricated inside the metal implant and maintain its quantity and quality at the early post-implantation healing periods. 12 conventional one piece screw type titanium dental implants (control group) and 12 hybrid dental implants with spiral side openings (0.58 mm wide) connected to hollow inner channel (experimental group) were bilaterally placed in each quadrant at the P3, P4 and M1 positions in mandible of 4 adult beagles following 2 months of post-extraction healing. Fluorescent bone labels to qualitatively evaluate newly formed bone tissues were administered at 2 and 4 weeks of post-implantation periods, respectively. 3 control and 3 experimental bone-implant constructs for each animal were dissected from 2 animals at each 3 and 6 weeks of post-implantation healing periods. Undecalcified specimens were prepared from each construct for histological analyses to measure bone-to-implant contact (BIC) and interfacial bone area (BA), and also for nanoindentation and scanning electron microscopy to assess elastic modulus (E) and composition of bone tissues surrounding the implants, respectively. A substantial amount of newly formed bone tissues were observed at the implant interfaces of both implant groups. Bone tissues successfully regenerate through the side openings and hollow inner channel of the experimental implant as early as 3 weeks of post-implantation healing. The E values of the newly formed bone tissues were measured comparable to those of normal bone tissues. The current results indicate that the new hybrid implant can conduct bone regeneration into the inner architecture, which likely improves stability of the implant system by enhancing integrity of implant with interfacial bone.

1- Introduction

Dental implant surgery has a success rate higher than 94%, leading to more than a million dental implantations annually and a continually increasing number of clinical cases (Charyeva et al., 2012; Pjetursson et al., 2014; Greenstein and Cavallaro, 2014). This high success rate is guaranteed only when the quantity and quality of bone at the surgical site are conducive to the implant placement. However, most patients who need dental implantation have various levels of bone deficiency due to oral bone complications that cause the initial extraction of teeth and bone loss following the extraction (Greenstein and Cavallaro, 2014; Tonetti et al., 2008). For example, tooth extraction and disuse atrophy arising from delayed treatment can lead to loss of the alveolar ridge (Wang and Lang, 2012; Horowitz et al., 2012). As such, there is an increasing demand for a new dental implant system that can maintain its stability while minimizing influences from bone quantity and quality surrounding the implant.

5- Conclusion

The size and architecture of spiral side openings and hollow inner channel at the middle portion of the one-piece hybrid dental implant can conduct bone ingrowth at the early post-implantation healing period. The newly regenerated bone tissue in the inner space had comparable quality with the normal bone tissue. The quantity of new bone apposition at the thread portion of the hybrid implant was similar to that of the conventional screw type implant. The side openings could also improve quality of the newly forming interfacial bone tissue at the early post-implantation healing period. These results strongly support efficacy of the open inner space concept in the new hybrid implant as an effective scaffold to conduct active bone regeneration. Future application can include local drug delivery through the top opening of the hybrid implant to treat peri-implantitis and accelerate bone regeneration at less bone sites, critical size defects, and sinus lifting. With success of these approaches, the current hybrid system can expand the conventional concept of osseointegration.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بازسازی و رشد استخوان به داخل دهانه های جانبی و کانال توخالی کاشت دندان

Bone regeneration into side openings and hollow inner channel of a dental implant

بقای ایمپلنت های دندان های مجاور در بیماران پره دیابتی و افراد سالم از لحاظ بدنی در پنج سال گذشته

Survival of adjacent-dental-implants in prediabetic and systemically healthy subjects at 5-years follow-up

1- معرفی

2- مواد و روش ها

2-1- راهنمایی های اخلاقی

2-2- استراتژی مطالعه و موضوعات

2-3- معیارهای لازم برای شرکت کنندگان در این آزمایش

2-4- پرسشنامه

2-5- ویژگی های ADI

2-6- وضعیت بالینی و رادیولوژیکی پری ایمپلنت

2-7- هموگلوبین A1c

2-8- آنالیز های آماری

3- نتایج

3-1- خصوصیات گروه مطالعه

3-2- پارامترهای مرتبط با ایمپلنت

3-3- پارامترهای التهابی بالینی و رادیولوژی

4- بحث

5- نتیجه

منابع

چکیده

زمینه: بقای طولانی مدت ایمپلنت های دندانی مجاور (ADI) در بیماران مبتلا به پیش دیابت بررسی نشده باقی مانده است.
هدف: مطالعه ی بالینی در 5 سال گذشته به هدف مقایسه ی بقای ایمپلنت های مجاور در افراد پیش دیابتی و دیابتی می باشد.
مواد و روش ها: افراد پیش دیابتی (گروه A) و غیر دیابتی (گروه B) تحت عمل توانبخشی دندان با استفاده از روش (ADI) قرار گرفتند و ارزیابی شدند. اطلاعات مربوط به جنس، در سنی که درمان شروع شده و دوره هایی که در آن ها پیش دیابت ( در طول سال) بروز پیدا کرده و سابقه ی خانوادگی در دیابت از افراد مورد آزمایش جمع آوری شد و سطح هموگلوبین A1c (HbA1c) نیز ثبت شد. اطلاعات مربوط به کاشت دندان (اندازه ی دندان، پروتکل بارگیری ( اعمال مستقیم یا غیر مستقیم نیرو بر روی ایمپلنت)، خصوصیات سطح، نوع ترمیم و مدت زمان عملکرد) ثبت شد. عمق میله دندان (PB)، خونریزی حین پیچ کردن (BOP)، و شاخص پلاک (PI) اندازه گیری شد و میزان تحلیل استخوانی لبه ی میانی و لبه ی پشتی (CBL) ثبت شد. اگر Pvalues کمتر از 5/0 باشد از لحاظ آماری معنی دار در نظر گرفته می شود.
نتایج: 79 مرد ( 39 نفر در گروه A و 40 نفر در گروه B) مشمول این آزمایش شدند. سن افراد در گروه A و گروه B 54.3 ± 3.6 و 51.2 ± 2.4 به تریب بوده است. در گروه A پیش دیابت در افراد به مدت 5.4 ± 0.2 سال قبل تشخیص داده شد. بیماران در گروه A نسبت به گروه B بیشتر دارای سابقه ی خانوادگی و ارثی بودند. 39 نفر از افراد (ADI) در گروه A و 40 نفر از این افراد در گروه B جای داده شدند. روزی یک بار مسواک زدن در 79.5% گروه A و 82.5% از افراد گروه B گزارش شده است. کاشت دوره ای در PI(P<.001)، در BOP(P<.001)، در PD(P<.001) و میزان تحلیل استخوانی در سطح میانی(P<.001) و در سطح پشتی(P<.001) محاسبه شد و همچنین سطح HbA1c (HbA1c) در گروه A بالاتر از گروه B بوده است. میزان بقای ایمپلنت ها در گروه A و گروه B 100% بوده است.
نتیجه گیری: اگرچه ADI می تواند در بیماران دارای پیش دیابت بقا داشته باشد، ولی میزان التهاب بافت نرم و میزان تحلیل استخوانی(CBL) در این افراد به مراتب بیشتر از افراد کنترل غیر دیابتی می باشد.

4- بحث

نتایج تحقیق حاضر فرضیه ی پیشنهادی را تایید می کند، زیرا PD، BOP، PI و CBL در اطراف ایمپلنت در بیماران پیش دیابت در گروه A نسبت به گروه B بزرگتر شدند. نتایج ما نشان داد که میزان HbA1c در حدود 5 سال پس از عمل کاشت در گروه A تقریبا 1.5 برابر نسبت به گروه B افزایش یافته بود. به خوبی گزارش شده است که هایپرگلایسمی دراز مدت باعث افزایش استرس اکسیداتیو در بافت ها توسط افزایش شکل گیری و تجمع AGEs می شود(14-17). علاوه بر این، واکنش بین محصولات نهایی و گیرنده هایشان، بیان سیتوکین های پیش التهابی را افزایش می دهند. این سیتوکین ها شامل TNF-α، IL-1β و IL-6 هستند که در مایعات بدن از جمله سرم و GCF افزایش می یابند (14-17). تجمع چنین سیتوکین های پیش التهابی در GCF و مایعات بین شیارهای پری ایمپلنت متقابلا باعث افزایش پیش التهاب در بافت های پریودنتال و پری ایمپلنت می شود (18,19,22,23)؛ و در نهایت ممکن است موجب از بین رفتن استخوان حمایت کننده در اطراف دندان های طبیعی و کاشته شده شود (18,19,23). با این وجود، اگر سطح گلیسمی خون به شدت حفظ شود (که می تواند از طریق مصرف دارو و یا کنترل رژیم غذایی صورت گیرد)، ایمپلنت های دندانی می توانند چسبیده به استخوان باقی باشند و از نظر عملکردی نیز در مقایسه با افراد سالم، پایداری لازم را داشته باشند(24,25). شواهد و مدارک فراوانی در فهرست مطالعات چاپ شده ی پیشین وجود دارد که ایمپلنت ها می توانند 100% بقا را در بین بیماران مبتلا به دیابت کنترل شده نشان دهند (25-28).

Abstract

Background: Long-term survival of adjacent dental implants (ADI) in prediabetic patients remained uninvestigated.
Purpose: This 5 years’ follow-up clinical study compared the survival of adjacent implants in prediabetic and nondiabetic subjects.
Materials and Methods: Prediabetic (group-A) and nondiabetic (group-B) subjects having undergone dental rehabilitation using ADI were assessed. Data about sex, age treatment and period (in years) since diagnosis of prediabetes, and family history of diabetes was gathered and haemoglobin A1c (HbA1c) levels were recorded. Dental implant related data (dimensions, loading protocol, surface characteristics, restoration type, and duration in function) was recorded. Depth of probing (PD), bleeding-on-probing (BOP), and plaque index (PI) were measured and mesial and distal crestal bone loss (CBL) were recorded. P values less than .05 were contemplated as statistically-significant.
Results: Seventy-nine male individuals (39 in group-A and 40 in group-B) were included. Subjects in groups -A and -B were 54.3 ± 3.6 and 51.2 ± 2.4 years old, respectively. In group-A, subjects were diagnosed with prediabetes 5.4 ± 0.2 years ago. Patients in group-A more often had a family history of diabetes than group-B. Thirty-nine and 40 ADI were placed in patients in groups -A and -B, respectively. Tooth-brushing once daily was reported by 79.5% and 82.5% individuals in groups -A and -B, respectively. Peri-implant PI (P<.001), BOP (P<.001), PD (P<.001), mesial (P<.001), and distal (P<.001) CBL and HbA1c levels (P<.001) were higher in group-A than group-B. The implant survival rate in group-A and group-B was 100% and 100%, respectively.
Conclusion: Although ADI can survive in prediabetic patients in the long-term; soft-tissue inflammation and CBL are worse around adjacent implants in these patients compared with nondiabetic controls.

4- DISCUSSION

The results of the present study support the proposed hypothesis since PD, BOP, PI, and CBL were amplified around implants in prediabetic patients (group-A) than controls (group-B). Our results showed that HbA1c levels at nearly 5-years’ after implant therapy were nearly 1.5 times elevated in group-A than group-B. It is well-reported that persistent hyperglycemia induces oxidative stress in tissues by increasing the formation and accumulation of AGEs.14–17 Moreover, interactions between these endproducts and their receptors enhances the expression of proinflammatory cytokines including TNF-α, IL-1β, and IL-6 in the bodily fluids including serum and GCF.14–17 Accumulation of such proinflammatory cytokines in the GCF and peri-implant sulcular fluids increases inflammation in the periodontal and peri-implant tissues, correspondingly;18,19,22,23 and may ultimately lead to loss of supporting bone around natural teeth and dental implants.18,19,23 Nevertheless, when glycemic levels are strictly maintained (by medications and/or dietary control), dental implants can osseointegrate and remain functionally stable in diabetic subjects in a way comparable with systemically healthy individuals.24,25 There is abundant evidence in indexed literature that has shown that implants can demonstrate survival rates of 100% among patients with well-controlled diabetes.25–28

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بقای ایمپلنت های دندان های مجاور در بیماران پره دیابتی و افراد سالم از لحاظ بدنی در پنج سال گذشته

Survival of adjacent-dental-implants in prediabetic and systemically healthy subjects at 5-years follow-up

درباره آنالیز اولیه ایمپلنت های دندانی

About The Elemental Analysis Of Dental Implants

چکیده

1- مقدمه

2- الزامات مورد نیاز برای یک پیوند استخوانی موثر

3- تعیین ترکیبات ایمپلنت

3.1 مواد و روش ها

4- نتایج و بحث

5- نتیجه گیری

منابع

چکیده

در این مقاله ما اولین نتایج تحقیقاتی گسترده ای را ارائه خواهیم کرد که هدف از انجام آن درک بهینه ی ایمپلنت های دندانی است در این زمینه به شماری از تکنیک ها، موفقیت ها و شکست های حاصل شده در کشور برزیل اشاره خواهیم کرد و در عین حال دلایل احتمالی برای بروز تلفات را نیز عنوان خواهیم کرد (ناشی از مشکلات مربوط به تشخیص خطاهای ساخت و تولید برندهای مختلف پیشنهادی در بازار برزیل). یکی از مواردی که در حال حاضر مشهود است نقصان جزئیات در مورد تحلیل های عنصری به مرحله ی اجراء گذشته شده ی ایمپلنت ها است، نه تنها در کشور برزیل بلکه در بسیاری از گزارشات تحلیلی منتشر شده در نشریات بین المللی که به این موضوع اختصاص پیدا کرده اند مساله عدم ارائه ی جزئیات تکمیلی امری مشهود است. در حال حاضر شمار معناداری گزارش در مورد ترکیب ساخت و نمای ظاهری ایمپلنت های دندانی وجود دارد، اما در حالت کلی این گزارشات با نقصان هایی همراه هستند از جمله اینکه به اندازه کافی تست انجام نداده اند تا نتایج حاصله دارای اعتبار باشند و در عین حال به گزارش رویه ی اجرائی با جزئیات تکمیلی نپرداخته اند تا جامعیت آنها را تضمین کند که این امر برای اینکه ما را قادر کند تا میان نتایج منتج شده به مقایسه بپردازیم فاکتوری کلیدی خواهد بود. یکی از مشکلات مشخص شده در این زمینه عبارت است از استفاده از یک هندسه ی غیر استاندارد در برخی از تجهیزاتی که با این نیازمندی روبرو هستند که دارای شکل یا ابعادی ویژه برای انجام تحلیل ها باشند. مشکل دیگر عبارت است از تعیین خطای تخمینی مرتبط با نتایج ارائه شده.

در اینجا ما مروری خلاصه خواهیم داشت بر تاریخچه ی ایمپلنت دندانی، به شماری از مشکلات مواجه شده در تحلیل های عنصری اشاره خواهیم کرد و دو مجموعه ی اندازه گیری را ارائه خواهیم کرد، یکی برای تحقیق در مورد تبعات ناشی از هندسه ی غیر استاندارد برخی از تجهیزات مورد استفاده در این زمینه و دیگری مقایسه ی تحلیل های عنصری به مرحله ی اجراء گذشته توسط ابزارهای مختلف.

1- مقدمه

اولین مورد ثبت شده از ایمپلنت دندانی مربوط به  2000 سال قبل از میلاد مسیح بود، که در آن از طلا، پلاتین و پورسیلن استفاده شده بود. تمدن مایا در میان بسیاری از پیشرفت های علمی ایجاد شده، اولین تمدنی بود که از  ایمپلنت های دندانی درون کاشت استفاده کرد[1].

در طول سالیان، مواد مختلفی برای ایمپلنت دندانی آزمایش شده اند از جمله، مولیبدونوم-کبالت-کرومیوم و آلیاژهای نیکل-کرومیوم-آهن،فولاد ضدزنگ و فلزهایی نظیر  طلا، پلاتین و نقره. اما در نتیجه ی جذب ثانوی بالای peri-implant توسط استخوان، موفقیت های کلینیک بدست آمده در میان مدت و طولانی مدت برای این مواد بسیار اندک بود[2].

5- نتیجه گیری

نتایج تشریح کننده ی تحلیل عنصری ایمپلنت دندانی بسیار ویژه هستند که بسته به نوع تکنیک، معانی پرتوافکنی و انرژی انتخابی، به خوبی انتخاب ناحیه ی مورد نظر بر روی نمونه دارای تاثیر هستند. برای لایه های سطحی، مهمترین ناحیه برای ایمپلنت دندانی، میکروسکپ الکترونی در ترکیب با تحلیل های EDS یک تکنیک مناسب خواهد بود اما نیازمند برخی توجهات است بخصوص زمانی که عدم اطمینان ارزیابی می شود، از استفاده ی انحصاری از نتایج آماری تدارک دیده شده توسط تجهیزات، ممانعت به عمل می آورد و در مورد قابلیت ساخت یا تولید، بازبینی مجدد انجام می دهد.

Abstract

In this paper we present the first results of a broad research line aiming a better understanding about dental implants as the number of procedures, successes and failures in Brazil and possible reasons of losses (from problems on diagnose to fabrication defects from different brands offered in the Brazilian market). One thing that is already evident is the lack of details of the performed elemental analysis of implants, not only in Brazil but also on the majority of reported analyses published on international journals dedicated to the field. There are already a significant number of reports about the composition of dental implants and its surfaces, but in general they have not performed tests enough to validate the results nor reported the procedure with sufficient details establishing their comprehensiveness, which is critical to enable a comparison between those results. One detected problem is the using of a non standard geometry in some equipment that require special shapes or dimension for the analysis. The other is the determination of the uncertainties to be associated to the results.

Here we will perform a brief review of the dental implant history, of some problems found in the elemental analysis and will present two sets of measurements, one to investigate the consequences of using nonstandard geometries and another comparing elemental analyses made with different instruments.

1- INTRODUCTION

The first record of dental implants was 2000 BC, with the use of gold, platinum and porcelain. The Mayan civilization, among the many scientific advances it generated, was the first to use endosseous dental implants [1].

Over the years, various materials have been tested for dental implants, such as chromium-cobalt-molybdenum and iron-chromium-nickel alloys, stainless steel, and metals such as gold, platinum and silver. However, the clinical success obtained in the medium and long term for these materials was very low due to high peri-implant bone reabsorption [2].

4. CONCLUSION

The results have demonstrated the elemental analysis, particularly of dental implants, depends on the technique, meaning the radiation and energy chosen as well as the selected region of interest on the sample. For surface layers, the most important region for dental implants, electron microscope coupled to EDS analysis is a suitable technique but requires some attention specially when evaluating the uncertainty, avoiding to just use the statistical one provided by the equipment, and verifying the reproducibility.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

درباره آنالیز اولیه ایمپلنت های دندانی

About The Elemental Analysis Of Dental Implants

نتیجه 5 ساله مطالعه کوهورت گذشته نگر برای مقایسه افراد سیگاری و غیر سیگاری با نوسازی ساپورت ایمپلنت قوس کامل فک پایین با استفاده از مفهوم All-on-4

Five-year outcome of a retrospective cohort study comparing smokers vs. nonsmokers with full-arch mandibular implantsupported rehabilitation using the All-on-4 concept

چکیده

مقدمه

مواد و روش‌ها

محاسبه اندازه‌ نمونه

برنامه ریزی مراحل درمان

پروتکل جراحی

پروتکل پروتز موقت فوری

پروتکل پروتز نهایی

مراقبت و پیگیری بعد از عمل جراحی

سنجش نتایج درمان

تجزیه‌ و ‌تحلیل آماری

نتایج

بحث

منابع

چکیده

هدف این مطالعه مقایسه‌ی نتیجه‌ی توانبخشی پروتز ثابت تمام قوس فکی با استفاده از روش All-on-4 در بیماران سیگاری و غیر سیگاری در طول 5 سال‌‌ بود. در این مطالعه‌ی کوهورت گذشته‌نگر، 200 بیمار، 119 زن و 81 مرد، با میانگین سنی 53.7 سال شرکت کرده بودند (100 نفر سیگاری،100 نفر غیر سیگاری)؛ این بیماران در یک عمل جراحی فوری با 800 ایمپلنت درمان شده بودند. احتمال تجمعی بقا ایمپلنت (آزمون کاپالن- مایر و تست لوگ رنک) و باز جذب استخوان حاشیه‌ای‌ (MBR) در طی 5 سال (آزمون من- ویتنی) بین دو گروه مقایسه شد. از آنالیز چندمتغیره برای بررسی شاخص‌های بالقوه خطر برای MBR بالاتر از 2.8 میلی‌متر در طی 5 سال استفاده شد. 9 بیمار (4.5%) در دوره‌ی پیگیری شرکت نکردند. 4 بیمار، به خصوص یک بیمار غیر سیگاری (1 اپمپلنت) و سه بیمار سیگاری (7 ایمپلنت)، 8 ایمپلنت را از دست داده بودند که موجب احتمال تجمعی بقا 99% و 96.9% به ترتیب برای افراد غیرسیگاری و سیگاری (P=0.296) شد. MBR میانگین (انحراف معیار استاندارد) در طی 5 سال، در افراد غیر سیگاری و سیگاری به ترتیب 1.68 میلی‌متر (0.76 میلی‌متر) و 1.98 میلی‌متر (1.02 میلی‌متر) بود. سیگار کشیدن (نسبت شانس= 2.92) تنها شاخص خطر است که به طور قابل‌توجهی با MBR>2.8 میلی‌متر در آنالیز چند متغیره مرتبط بود. مصرف سیگار نباید یک منع مطلق مصرف برای توانبخشی فک بدون دندان از طریق روش All-on-4 باشد؛ با این حال عادت سیگار کشیدن ارتباط معناداری با MBR>2.8 میلی‌متر داشت.

بحث

نتایج ثبت‌شده در این مطالعه، بازده‌ موفق 5 ساله‌ی توانبخشی پروتز تمام قوس فکی از طریق روش All-on-4 را در بیماران سیگاری و غیرسیگاری نشان دادند. احتمال تجمعی بقا ایمپلنت‌ها در محدوده‌ی 95.3% و 96.2% که در این مطالعه ارزیابی شد؛ با مطالعات قبلی پیرامون توانبخشی فک‌های بدون دندان با استفاده از همین روش قابل‌مقایسه است. علیرغم میزان بالاتر شکست ایمپلنت که در این مطالعه برای افراد سیگاری در مقایسه با افراد غیرسیگاری ثبت شد؛ تفاوت بین منحنی‌های بقا برای هر دو گروه معنی‌دار نبود. مطالعات اندکی، اثر عادت سیگار کشیدن را بر میزان بازده این روش (با 5 سال پیگیری یا بیشتر) در بیمارانی که تحت بارگذاری فوری ایمپلنت قرار گرفته بودند؛ بررسی کردند. نتایج متناقضی از منابع موجود در مورد اثر عادت سیگار کشیدن بر روی بقا‌ ایمپلنت‌های دندانی بدست می‌آید. مطالعه‌ی متا آنالیز قبلی که افزایش دو برابری خطر شکست ایمپلنت را برای افراد سیگاری ثبت کرده بود؛ نشان می‌دهد (به دلیل شواهد محدود) که سیگار کشیدن تاثیرات منفی بر روی بهبود و نتیجه‌ی درمان ایمپلنت دارد و انجام بررسی‌های دوره‌ای به روز از تحقیقات بالینی موجود را پیشنهاد می‌کند. یکی دیگر از بررسی‌های سیستمیک اخیر و متا آنالیز، موفقیت ایمپلنت‌های دندانی را در افراد سیگاری و غیرسیگاری بررسی کرد و با وجود افزایش احتمال ثبت‌شده‌ی شکست ایمپلنت در افراد سیگاری (OR = 1.96)، یک آنالیز زیرگروهی شامل طول زمان پیگیری، نتوانست میزان شکست ایمپلنت را با افزایش زمان پیگیری مرتبط کند.

Abstract

The aim of this study was to compare the 5-year outcome of full-arch mandibular fixed prosthetic rehabilitation using the All-on-4 concept in smoking and nonsmoking patients. This retrospective cohort study included 200 patients (n = 100 smokers, n = 100 nonsmokers), 119 women and 81 men, with an average age of 53.7 years, rehabilitated in immediate function with 800 implants. Implant cumulative survival rate estimation (Kaplan-Meier with logrank test) and marginal bone resorption (MBR) at 5 years (Mann-Whitney test) were compared between both groups. Multivariable analysis was used to investigate potential risk indicators for MBR ≥ 2.8 mm at 5 years. Nine patients (4.5%) were lost to follow-up. Four patients lost eight implants, specifically one nonsmoking patient (n = 1 implant) and three smoking patients (n = 7 implants), resulting in a cumulative survival rate estimation of 99.0% and 96.9% for nonsmokers and smokers, respectively (P = 0.296). The average (standard deviation) MBR at 5 years was 1.68 mm (0.76 mm) and 1.98 mm (1.02 mm) for nonsmokers and smokers, respectively (P = 0.045). Smoking (odds ratio = 2.92) was the only risk indicator significantly associated with MBR ≥ 2.8 mm in multivariable analysis. Smoking should not be an absolute contraindication for rehabilitation of the edentulous mandible through the All-on-4 concept; however, smoking habits were significantly associated with MBR ≥ 2.8 mm.

Discussion

The results registered in this study demonstrated a successful outcome at 5 years for full-arch mandibular fixed prosthetic rehabilitation through the All-on-4 concept in both nonsmoking and smoking patients. The overall cumulative implant survival estimated in this study is comparable with that in previous studies on the rehabilitation of edentulous mandibles using the same approach, with cumulative implant survival rates between 95.3% (15) and 96.2% (16). Despite the higher implant failure rate registered in this study for smokers compared with nonsmokers, the difference between the survival curves for both groups was not significant. Few studies investigated the influence of smoking habits on the outcome (with 5 or more years of follow-up) in patients rehabilitated through immediate loading. Inconsistent results were derived from the available literature concerning the effect of smoking habits on the survival outcome of dental implant restorations. A previous meta-analytic study registered an overall twofold increase in the risk of implant failure for smokers, suggesting (due to limited evidence) that smoking could have the potential to negatively affect healing and the outcome of implant treatment, while proposing updated periodic reviews of the available clinical research (6). Another recent systematic review and meta-analysis investigated the success of dental implants in smokers and nonsmokers, and despite the increased chance of implant failure registered in smokers (OR = 1.96), a subgroup analysis including the follow-up length failed to correlate a significant implant failure rate with increased follow-up length (12).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

نتیجه 5 ساله مطالعه کوهورت گذشته نگر برای مقایسه افراد سیگاری و غیر سیگاری با نوسازی ساپورت ایمپلنت قوس کامل فک پایین با استفاده از مفهوم All-on-4

Five-year outcome of a retrospective cohort study comparing smokers vs. nonsmokers with full-arch mandibular implantsupported rehabilitation using the All-on-4 concept

اثر احتباس و پیشگیری از پوسیدگی مواد پر کننده گلاس آینومر و رزینی: یک آزمایش بالینی تصادفی 18 ماهه

Retention and caries-preventive effect of glass ionomer and resin-based sealants: An 18-month-randomized clinical trial

مقدمه

مواد و روش ها

جمعیت تحقیق

ارزیابی

تحلیل آماری

نتایج

بحث

نتیجه گیری

منابع

هدف این تحقیق، مقایسه تاثیر پیشگیری از پوسیدگی و ماندگاری مواد پر کننده گلاس آینومر (فوجی تریاژ) و مواد رزینی ( کلیپرو) در میان کودکان 6 تا 9 سال می باشد. این آزمایش بالینی  تصادفی که درآن دهان قسمت بندی شده است 35 کودک را پوشش می دهد که دارای 140 دندان مینای کاملا خراب بودند. ارزیابی ها توسط دو ارزیاب مستقل و در بازه های زمانی 6، 12 و 18 ماه انجام شده اند و اطلاعات در ارتباط با ریسک پوسیدگی کودک و گروه سنی مقایسه شدند. روش بررسی ماندگاری کاپلان- میر و آزمون کای اسکوئر برای انجام تجزیه و تحلیل استفاده شده اند. اختلافات آماری قابل توجهی در ماندگاری نسبی و کامل مواد و ماندگاری سوراخ های بدون پوسیدگی و سوراخ های بین مواد گلاس آینومر و رزین ها مشاهده نشده است. این دو نوع ماده از نظر ماندگاری در گروه های کم سن تر تحقیق عملکرد بهتری داشته اند و پیشگیری از پوسیدگی در گروه های دارای ریسک متوسط بهتر بوده است. بعد از 18 ماه، هر دو نوع ماده دارای تاثیرات پیشگیری از پوسیدگی و ماندگاری بهتر در کودکان 6 تا 9 را نشان دادند.

مقدمه

پوسیدگی دندان یکی از رایج ترین موقعیت هایی است که بر سلامت عمومی کودکان تاثیر می گذارد (1). شیوع پوسیدگی در کشورهای توسعه یافته در حال کاهش است، در حالی که در کشورهای کمتر توسعه یافته و در حال توسعه، شیوع پوسیدگی در حال افزایش است. در بریتانیا، از سال 1973 تا 2013، گسترش پوسیدگی  در کودکان 5 ساله از 72 درصد به 41 درصد کاهش یافته است و این کاهش برای کودکان 15 ساله از 97 به 46 درصد بوده است (2). در آمریکا نیز در بازه 2002 تا 2012، میزان پوسیدگی دندان  در میان کودکان و نوجوانان از 54.1 به 45.2% رسیده است (3). در مقابل، شیوع پوسیدگی دندان در دندان های شیری کودکان زیر 6 سال در عربستان سعودی به 84 درصد رسیده است و میزان شیوع آن در کودکان 9 ساله برابر 94 درصد شده است(4). پوسیدگی دندان رایج ترین دلیل برای کشیدن دندان در میان افراد 10 تا 30 سال در عربستان است و بیشترین مقدار کشیدن ها برای دندان های شیری می باشند (5). ارزیابی ها بیان می کنند که هزینه درمان تمام کودکان 14 سال و کمتر در عربستان حدود 3.9 بیلیون ریال سعودی ( بیش از 1 بیلیون دلار آمریکا) می باشد و افزایش پوسیدگی ها حدود 84 درصد شده است که این آمار شامل 6 دندان پوسیده برای هر کودک می شود. بنابراین، در صورت پیشگیری از پوسیدگی دندان (بخصوص در میان کودکان) می توان انتظار داشت مزایای مالی فراوانی تامین شود(6). بنابراین، پوسیدگی دندان در عربستان سعودی یکی از نگرانی های عمومی در میان کودکان و نوجوانان است و نیازمند راه حل های عمومی می باشد.

The objective of this study was to compare the retention and caries-preventive effect of glass ionomer (Fuji Triage) and resin-based (Clinpro) sealants among 6–9-year-old children. This split-mouth, randomized clinical trial covered 35 children/140 fully erupted permanent first molars. Evaluation was conducted by two independent examiners after 6, 12, and 18 months and the data were compared in relation to the children’s caries risk and age groups. The Kaplan-Meier survival method and chi-square test were used for analysis. There were no statistically significant differences in the survival of partial and fully retained sealants or in the survival of caries-free pits and fissures between glass-ionomer and resin-based sealants. In terms of retention, both sealants performed better in the younger age group at the end of the study, and showed better caries prevention in moderate caries risk children. After 18 months, both sealants had comparable retention and caries-preventive effects in 6–9-year old children.

INTRODUCTION

Dental caries is one of the most common conditions affecting the general health of children1). Its prevalence in developed countries is declining, while in underdeveloped and developing countries, the prevalence of caries is rising1). In the United Kingdom, from 1973 to 2013, the caries prevalence decreased from 72% to 41% in 5-year-olds, and from 97% to 46% in 15-year-olds2). In the United Sates, from 2002 to 2012, caries declined among children and adolescents from 54.1% to 45.2%3). In contrast, the prevalence of dental caries in the primary dentition of children under 6 years of age in Saudi Arabia has reached 84%, and by the age of 9 years, the prevalence has reached 94%4). Dental caries was found to be the most common reason for extraction of teeth among Saudis aged 10–30 years, with the first permanent molars being the most frequently extracted teeth5). It is estimated that the cost to treat all children aged 14 years or younger in Saudi Arabia would be around 3.9 billion Saudi Riyals (more than US$1 billion), assuming a prevalence of approximately 84% and approximately six decayed teeth per child6). Therefore, tremendous monetary benefits could be expected if primary prevention of dental caries, especially among children, is implemented. Thus, dental caries in Saudi Arabia is a significant public health problem among children and adolescents that demands a public health solution.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اثر احتباس و پیشگیری از پوسیدگی مواد پر کننده گلاس آینومر و رزینی: یک آزمایش بالینی تصادفی 18 ماهه

Retention and caries-preventive effect of glass ionomer and resin-based sealants: An 18-month-randomized clinical trial

روش های ترمیمی مستقیم در برابر روشهای غیر مستقیم کامپوزیت اینلی و آنلی در دندان های عقبی دهان مطالعه سیستماتیک و متاآنالیز

Direct versus indirect inlay/onlay composite restorations in posterior teeth. A systematic review and meta-analysis

چکیده

1.مقدمه

2. مواد و متد ها

2-1. پروتکل و نحوه ثبت

2-2. کرایتریای انتخاب مورد استفاده برای مطالعات

2-3. استراتژی جستجو برای شناسایی مطالعات

2-4. انتخاب مطالعات

2-5. استخراج داده ها و مدیریت

2-6. ارزیابی های اثرات درمان

2-7. بخش مسائل تجزیه و تحلیل

2-8. برخورد با اطلاعات از دست رفته

2-9. ازریابی ناهمگونی

2-10. ارزیابی کیفیت

2-11. ارزیابی گزارش تعصب ها در مطالعات

2-12. ارزیابی گزارش خطا

3. نتایج

3-1. توصیف مطالعات

3-2. ارزیابی کیفیت

3-3. تشکیل کمی مطالعات

3-3-1. اثرات مداخلات

3-3-2. پوسیدگی های ثانویه

3-3-3. حساسیت پس از جراحی

3-3-4. کیفیت زیبایی

4. بحث

4-1. کیفیت شواهد

4-2. پیامدهای تحقیق

5. نتیجه گیری

منابع

چکیده

هدف: ارزیابی طولانی مدت عملکرد بالینی روش های مستقیم در مقابل روش غیر مستقیم کامپوزیت اینلی/آنلی  در دندان های عقبی

داده ها: ارزیابی مطلوب بودن شمولیت و ارزش یابی کیفیت مطالعات و استخراج داده ها به طور مستقل توسط دو نویسنده انجام گرفته است.

منابع: پایگاه داده ای الکترونیک مدلاین، ایمبیس ، آزمایشات گروه سلامت دهان کوکران و سنترال مورد جستجو قرار گرفتند (14/12/2015)، بدون هیچ محدودیتی در تاریخ و زبان. ما تنها آزمایشات کنترل شده ی تصادفی را منظور کردیم و آن ها را طبق ریسک خطای کوکران ارزیابی کردیم.نتایج اصلی که مورد ارزیابی قرار گرفتند عدم موفقیت درمان بود که توسط چندین پارامتر ارزیابی شدند.

انتخاب مطالعه: دو مطالعه که موارد مستقیم و غیر مستقیم اینلی را ارزیابی کردند (82بیمار با248 درمان) و یک مطالعه برای آنلی(157 بیمار با 176 درمان) کرایتریای درمانی را شمال شدند. دو آزمایش یکی ناواضح و یکی هم ریسک بالای خطا را داشتند، که به لحاظ ریاضی قابل ترکیب بودند. متاآنالیز هیچ تفاوت قابل توجه آماری را نشان نمی داد که شکست بین روش مستقیم و غیر مستقیم اینلی را شامل شود آن هم بعد از 5 سال. (RR=1.54 ؛ 95% Cl:0.42، 5.58؛P=0.52) یا بعد از یازده سال از عملکرد(RR=0.95 ؛ 95% Cl:0.34، 2.63؛P=0.92). تنها یک پارامتر،رنگ رفتگی حاشیه ها، به شکل خفیفی نتایج را به سمت اینلی مستقیم متمایل می کند که بعد از یازده سال اتفاق می افتد. (RR=0.41 ؛ 95% Cl:0.17، 0.96؛P=0.04). تنها یک مطالعه بر اساس  آنلی است، که دوام 5 ساله را 87% (95%Cl : 81-93%) بیان می کند.

نتیجه: تفاوت دوتکنیک مفهومی آماری را به منظور توصیه ی یک تکنیک خاص نسبت به سایرین بیان نمی کند.کمبود مطالعات اولیه،نیاز برای مطالعات بیشتر سازمان یافته ی طولانی مدت جهت دستیابی به نتایج قطعی درمورد این دو تکنیک را تاکید میکند.

اهمیت بالینی: کواد کامپوزیت رزینی ،که مستقیم یا غیر مستقیم قرار می گیرند،ترمیم بالینی طولانی مدتی را لحاظ می کنند که درمان مجدد دندان های عقبی در این زمان مورد نیازند.اگر چه سال های زیادی در حرفه بالینی ، انتخاب بهترین پروتکل درمانی هنوز مورد سوال است. مطالعات در دسترس،شواهد معتبری در این زمینه فراهم نکرده اند. 

1.مقدمه

عدم موفقیت درترمیم های دندانی شکایت مهمی را در زمینه حرفه دندانپزشکی روزمره ایجاد کرده است.گزارش شده است که 60 درصد حجم کار دندانپزشکی مربوط به ترمیم اولیه و یا ترمیم مجدد دندان هاست ]1[ . به کاربردن مواد مناسب و تکنیک درست به عنوان فاکتورهایی کلیدی هستند که برروی موفقیت و یا عدم موفقیت ترمیم درمان اثر می گذارند  ]2[.

5. نتیجه گیری

به طور کلی، شواهد کافی برای ارائه توصیه های دقیق به نفع روش های مستقیم بیش از روش غیر مستقیم است. نتایج بررسی و متاآنالیز ما از مطالعاتی با ریسک بالای خطا و نامشخص ناشی می شود. مطمئنا، مطالعات طولانی مدت که به خوبی طراحی شده اند باید انجام شود تا تفاوت های معنا داری و یا توصیه هایی مربوط به هر دو تکنیک مقایسه شود. 

Abstract

Objective To evaluate the long-term clinical performance of direct versus indirect composite inlays/onlays in posterior teeth.

Data Screening for inclusion eligibility, quality assessment of studies and data extraction was performed independently by two authors.

Sources The electronic databases MEDLINE, EMBASE, Cochrane Oral Health Group’s Trials Register and CENTRAL were searched (14.12.2015), with no restriction to publication date or language. We included only randomised controlled trials (RCTs) and evaluated them according to Cochrane risk of bias tool. The main outcome assessed was the restoration failure, determined by several clinical parameters.

Study selection Two studies concerning direct and indirect inlays (82 patients with 248 restorations) and one study for onlays (157 patients with 176 restorations) satisfied the inclusion criteria. Two trials, one of unclear and one of high risk of bias, could be mathematically combined. The meta-analysis indicated no statistically significant difference in the risk failure between direct and indirect inlays, after 5 years (RR: 1.54; 95% Cl: 0.42, 5.58; p = 0.52) or 11 years of function (RR: 0.95; 95% Cl: 0.34, 2.63; p = 0.92). Only one parameter, the marginal discoloration, slightly favored direct inlays after 11 years (RR: 0.41; 95% Cl: 0.17, 0.96; p = 0.04). Only one study dealt with onlays; an overall 5-year survival of 87% (95% CI: 81–93%) was reported.

Conclusion The difference of the two techniques did not reach statistical significance in order to recommend one technique over the other. The scarcity of primary studies support the need for further well-designed long-term studies in order to reach firm conclusions about both techniques.

Clinical significance Resin composite materials, placed directly or indirectly, exhibit a promising long-term clinical performance when rehabilitation of posterior teeth is needed. Although many years in clinical practice, the selection of the best treatment protocol still remains subjective. The available studies, and their synthesis, cannot provide reliable evidence in this field.

1. Introduction

Failure of dental restorations presents a major complication in everyday dental practice. It has been reported that about 60% of all operative dental workload refers to placement and replacement of restorations [1]. Correct material manipulation and proper technique selection may be regarded as the key factors that affect restoration success or failure [2].

5. Conclusions

Overall, there is insufficient evidence to make strict recommendations in favor of direct over indirect technique. The results of our review and meta-analysis derive from studies with unclear and high risk of bias. Certainly, further well-designed long-term studies should be undertaken in order to make more meaningful comparisons or recommendations about both techniques.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

روش های ترمیمی مستقیم در برابر روشهای غیر مستقیم کامپوزیت اینلی و آنلی در دندان های عقبی دهان مطالعه سیستماتیک و متاآنالیز

Direct versus indirect inlay/onlay composite restorations in posterior teeth. A systematic review and meta-analysis

نشانگرهای بیولوژیکی شکستگی ایمپلنت ها

Biologic Markers of Failing Implants

نکات کلیدی

مقدمه

تعاریف

مارکرهای میکروبیولوژی ایمپلنت های دندانی شکست خورده

کلنی سازی باکتریایی و ترکیب میکروبی در پیرامون ایمپلنت های سالم

ترکیب میکروبی پیرامون ایمپلنت ها با پری ایمپلنتایتیس مرتبط می باشد

پروتئین ها به عنوان مارکرهای بیولوژیک برای پری ایمپلنتایتیس

بیومارکرهای التهابی

خلاصه

میکروبیولوژی

بیومارکرهای پروتئینی

مقدمه

در نتیجه ی پژوهش های تفسیری بالینی، بیومارکرها به مقدار زیادی در دسترس شده اند. آن ها مکمل اطلاعات بالینی و رادیوگرافی می باشند، و به پزشکان اجازه می دهند که تصمیمات بهتری بگیرند. بیماران همچنین می-توانند از بیومارکرها برای کسب اطلاعات در مورد وضعیت سلامتی خودشان و نیاز برای مراقبت از دندان استفاده کنند. اگرچه بیومارکرها معمولا برای تصمیم گیری در مورد اینکه بیماران، یک بیماری دارند یا نه مورد استفاده قرار می گیرند اما سودمندی آن ها پرخرج تر می باشد. همانطور که شکل 1 نشان داده است، بیومارکرها برای شناسایی شدت بیماری، فعالیت در حال پیشرفت بیماری، پیشرفت بیماری، و پاسخ به درمان دارای اهمیت می باشند. با توجه به بیماری های دهان و دندان (پریودونتال)، اخیرا مشخص شده است که آنالیت های بزاقی اینترلوکین بتا 1(IL-1b)، ماتریکس متالوپروتئینازهای 8 (MMP-8)، و آلفا پروتئین 1 التهابی ماکروفاژ (MIP-1a) در این نقش ها به خدمت گرفته می شوند.

خلاصه

میکروبیولوژی – تجمع باکتریایی در مکان های پری ایمپلنت به زودی بعداز قرار دادن ایمپلنت آغاز می شود. – گونه های باکتریایی مشابه در مکان های ایمپلنت و مکان های شیار دندان ها تشخیص داده شده اند هنوز پیچیدگی میکروبیوتای پیرامون دندان ها بزرگتر از پیرامون ایمپلنت ها در حالت سلامت و بیماری می باشد. – افزایش تعداد باکتری کمپلکس قرمز، به ویژه پی جینجیوالیس، در مکان های پری ایمپلنتایتیس تشخیص داده شده بود. – بیماری پری ایمپلنت و بیماری های دهان و دندان با ترکیب های باکتریایی مختلف مرتبط می باشد یک یافته نشان می دهد که میکروبیولوژی بیماری پری ایمپلنت متفاوت از بیماری های دهان و دندان می باشد. – یک تعداد کمی از مطالعات گزارش کرده اند که میله ای های روده ای، اسپیروکت ها، و باکتری های فرصت طلب از جمله اس اورئوس با پری ایمپلنتایتیس و شکست ایمپلنت مرتبط می باشند. – مطالعات بعدی شامل جمعیت های مطالعاتی بزرگ می باشند که از نمونه برداری باکتریایی بهینه و آنالیزهای مورد نیاز برای شناسایی میکروبیوتا و بیومارکرهای خاص پری ایمپلنتایتیس و شکست ایمپلنت ها استفاده می-کنند.

INTRODUCTION

As a result of clinical translational research, biomarkers are becoming increasingly available. They supplement clinical and radiographic information, allowing clinicians to make better decisions. Patients can also use biomarkers to obtain information about their health status and the need for dental care. Although biomarkers are most commonly used to decide whether a patient has a disease, their usefulness is more expansive. As Fig. 1 shows, biomarkers are important for identifying severity of disease, ongoing activity of disease, disease progression, and response to therapy. With respect to periodontal disease, salivary analytes interleukin 1 beta (IL-1b), matrix metalloprotease 8 (MMP-8), and macrophage inflammatory protein-1 alpha (MIP-1a) have recently been shown to serve in these roles.

SUMMARY

Microbiology Bacterial accumulation at peri-implant sites begins soon after implant placement. Similar bacterial species are detected at implant sites and tooth sulcus sites, yet the complexity of the microbiota around teeth is greater than that around implants in both health and disease. Increased numbers of red complex bacteria, specifically P gingivalis, are detected at peri-implantitis sites. Peri-implant disease and periodontal disease are associated with different bacterial compositions, a finding indicating that the microbiology of periimplant disease is different from that of periodontitis. A few studies report that enteric rods, spirochetes, and opportunistic bacteria, including S aureus are associated with peri-implantitis and implant failure. Future studies involving large study populations that use optimal bacterial sampling and analyses are necessary for identifying specific microbiota and biomarkers of peri-implantitis and failing implants.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

نشانگرهای بیولوژیکی شکستگی ایمپلنت ها

Biologic Markers of Failing Implants

مروری بر کاربرد لیزر در دندانپزشکی

Lasers in Dentistry: A Review

خلاصه

مقدمه

تاریخچه لیزرها

تعامل لیزر – بافت

جذب

انتقال

انعکاس

پراکنش نور لیزر

دسته بندی لیزرها

طول موج لیزرهای مورد استفاده در دندانپزشکی

لیزرهای آرگون

لیزرهای دیودی

لیزرهای Nd-YAG

خانواده اربیوم

اربیوم، کروم: (YSGG (2780 نانومتر

اربیوم: (YAG (2940 نانومتر

لیزر Er-Cr:YSGG

لیزر CO2

استفاده از لیزر در حساسیت بالای عاج و کنترل درد

کاربردهای لیزر برای بافت های سخت

لیزرها برای تشخیص پوسیدگی ها

لیزرها برای حذف پوسیدگی ها و آماده سازی حفرات

لیزرهای مورد استفاده برای جرم گیری

سفید کردن دندان با لیزر

فرآیندهای جراحی

جراحی استخوان و افزایش طول تاج

کاربردهای لیزر در بافت های نرم

کورتاژ با لیزر

نمونه برداری از کل توده یا بخشی از توده بوسیله لیزر

درمان با فوتودینامیک

لیزرها در دندانپزشکی کودکان

محدودیت لیزرها

نتیجه گیری

منابع

چکیده

از آنجایی که لیزر روشی دقیق و موثر برای اجرای بسیاری از فرآیندهای مرتبط با دندان می باشد، به رشته دندانپزشکی ورود پیدا کرد. درمان با لیزر برای غلبه بر معایب روش های درمانی مرسوم امیدوار کننده به نظر می رسد. زمانی که کاربرد لیزرهای دندانی توسعه یابد، دندانپزشک های بیشتری از این فناوری برای درمان دقیق بیماران استفاده خواهند کرد که ممکن است میزان درد و زمان بهبود را به حداقل برساند. همه جنبه های دندانپزشکی از جمله بهداشت دهان، جراحی دهان، دندانپزشکی ترمیمی و کودکان، جراحی لثه، کاشت دندان و پروتز، با استفاده از فناوری لیزر به گونه مثبتی تحت تاثیر قرار گرفته اند. کارکرد لیزرها به صورت کم تهاجمی و بدون هیچگونه نارضایتی برای بیمار، تاثیر بسزایی بر ارائه مراقبت دندان گذاشته است. این شرایط با ادامه توسعه و پیشرفت این فناوری ادامه خواهد داشت.

نتیجه گیری

فناوری لیزر به طور گسترده ای در دندانپزشکی به کار گرفته می شود. در صورتی که به صورت موثر و اخلاقی از آن استفاده شود، لیزر به ابزاری ضروری در بسیاری از درمان های دندانی تبدیل می شود. هرچند لیزرها محدودیت های خودشان را داشته و هرگز عصای جادویی پزشکی و دندانپزشکی نبوده اند. از آنجا که تحقیقات بیشتر در حال تداوم است، آینده لیزر در دندانپزشکی امیدوار کننده می باشد. پیدایش لیزرها برای کاربردهای مختلف در دندانپزشکی ممکن است برنامه درمانی بیماران را تحت تاثیر قرار دهد. لیزرها همچنین ممکن است در صورتی که به طور ایمن و مناسب استفاده نشود، ثابت شود که تنها توفیقی اجباری است. همانگونه که آرون رز می گوید: ” در نور مناسب، در زمان مناسب همه چیز فوق العاده به نظر می رسد”.

Abstract

Lasers were introduced into the fi eld of dentistry as they are a precise and effective way to perform many dental procedures. Treatment with lasers provides a hope of overcoming the disadvantages of conventional dental procedures. As the applications for dental lasers expand, greater numbers of dentists will use the technology to provide patients with precision treatment that may minimize pain and recovery time. Every discipline of dentistry has been positively affected with the use of laser technology including oral medicine, oral surgery, pediatric and operative dentistry, periodontics and implantology, prosthetic dentistry. The ability of the lasers to perform less invasive procedures without any discomfort to the patients had made a tremendous impact on the delivery of dental care. This will continue as this technology will continue to improve and evolve.

CONCLUSION

The use of laser technology has been widely used in dentistry. When used efficaciously and ethically, lasers have been an essential tool in many dental treatments. However, lasers have got its own limitations. It has never been the “magic wand” in medicine and dentistry. The futures of laser dentistry are bright as further researches are going on. The emergence of lasers for various applications in dentistry may influence the treatment planning of patients. Lasers can also prove to be blessing in disguise if not used safely and properly. As Aaron Rose Says, “In right light at right time everything is extraordinary.”

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مروری بر کاربرد لیزر در دندانپزشکی

Lasers in Dentistry: A Review