عوامل خطر برای از دست دادن دندان در بزرگسالان: یک مطالعه کوهورت آینده نگر مبتنی بر جمعیت

Risk factors for tooth loss in adults: A population-based prospective cohort study

چکیده
مقدمه
روش ها
طرح و جنبه های اخلاقی
جمعیت و نمونه
گردآوری داده ها
متغیرهای مطالعه
تجزیه و تحلیل داده ها
نتایج
بحث
منابع

چکیده

هدف مطالعه حاضر، شناسایی عوامل خطرساز از دست دادن دندان در گروه سنی گسترده ای از بزرگسالان در طی 4 سال بود. این مطالعه گروهی آینده‌نگر به ارزیابی بزرگسالان (20 الی 64 ساله) در سال 2011 و 2015 از پیراسیکابای سائوپائولوی برزیل می پردازد. معیارهای شَمُول به صورت تصادفی تعداد افراد ساکن را به ازای واحد ناحیه سرشماری (یک بزرگسال در هر خانوار) انتخاب نمودند. معیارهای برونگذاری شامل وضعیت جسمانی یا روانی بود که مانع از انجام روندهای بالینی یا درک پرسشنامه می شد. معاینات دهانی در منزل با استفاده از شاخص دندان های پوسیده، از دست رفته و پر شده (DMFT)، شاخص پریودنتال یا وضعیت لثه جامعه مطابق سازمان بهداشت جهانی، و زیست‌لایه یا بیوفیلم مشهود انجام پذیرفت. داده های جمعیت‌شناختی و اجتماعی – اقتصادی، اطلاعات مربوط به عادات بهداشتی و استفاده از خدمات دندانپزشکی با استفاده از پرسشنامه به دست آمدند. نتیجه، وقوع از دست دادن دندان بود که بر اساس تفاوت بین دندان های از دست رفته (0 > M) حاصل از DMFT در سال 2011 با سال 2015 ارزیابی می گردد. مدل نظری مفهومی “قومیت، سن و نتایج بهداشت دهان” برای از دست دادن دندان برگزیده شد و در تجزیه و تحلیل رگرسیون چندمتغیری سلسله مراتبی پواسون مورد استفاده قرار گرفت (0.20 < p). گروه مرجع برای رگرسیون پواسون، افرادی بودند که فاقد دندان ار دست رفته (M) به علت پوسیدگی یا بیماری پریودنتال یا لثه بودند (0.05 < p). مجموعاً 143 (نرخ پیگیری = 57.7 درصد) شرکت کننده در مطالعه چهار ساله شرکت نمودند و وقوع از دست دادن دندان در این دوره در 51 بزرگسال (35.7 درصد) وجود داشت. عوامل خطرساز برای از دست دادن دندان، دلیل پیجویی خدمات دندانپزشکی بابت درد (2.72 = RR؛ 7.37 – 1.04 :CI ٪95)، از دست دادن دندان از قبل (3.01 = RR؛ 7.73 – 1.18 :CI ٪95)،‌ و پوسیدگی دندان بودند. عوامل خطرساز برای از دست دادن دندان عبارتند از: درد، از دست دادن دندان از قبل و پوسیدگی دندان.

روش ها
طرح و جنبه های اخلاقی
مطالعه گروهی چهار ساله آینده‌نگر کنونی در پیراسیکابای سائوپائولوی (SP) برزیل انجام شد [۲۶]. مطالعه حاضر توسط کمیته تحقیقات اخلاق دانشکده دندانپزشکی پیراسیکابا، دانشگاه کمپیناس تایید شد (شماره ۲۰۰۹/۱۷۷).

جمعیت و نمونه
مطالعه پایه. برای محاسبه نمونه گویایی از بزرگسالان (۲۰ الی ۶۴ ساله) ساکن پیراسیکابای سائوپائولو، وضعیت بهداشت دهان در گروه های سنی مختلف ارزیابی شد و دو محاسبات مختلف بابت اندازه نمونه جوانان (۴۴ – ۴۴ سال) و میانسالان (۴۵ – ۶۴ سال) برآورد شد. ما یک اثر طراحی 1.5، حاشیه خطای 10.0 درصد، و فاصله اطمینان95 درصدی را برگزیدیم که شامل داده های مربوط به شیوع کرم خوردگی دندان برای هر گروه سنی (۷۰.۲ درصد و ۹۰.۹ درصد، [17]) و ۲۰.۰ درصد اضافه بر کل برای جبران از دست دادن اتفاقی می گردد. اندازه نمونه برای جوانان 44-20 ساله 172 نفر و برای میانسالان 64-45 ساله 68 نفر و مجموعاً 240 بزرگسال بود [26].

انتخاب نمونه در دو مرحله و بر اساس سرشماری جمعیتی برزیل (2000) صورت پذیرفت که آخرین داده ها در زمان انجام مطالعه گردآوری شدند. جمعیت بزرگسالان 64-20 ساله پیراسیکابا 202131 نفر بود. در مرحله نخست، واحد انتخاب، ناحیه سرشماری بود: از 456 ناحیه سرشماری، 30 ناحیه به صورت تصادفی انتخاب شدند (به علاوه 2، که در جایگزین های موردی، لازم است). مرحله دوم شامل انتخاب خانوارها بوده و از افزایش 30 درصدی اندازه نمونه احتمالی برای انتخاب خانه ها برای جبران عدم پاسخ استفاده شد. این امر منجر به مجموعاً 342 خانه گردید که با تقسیم بر 30 ناحیه سرشماری انتخابی مطالعه، نسبت 11.4 خانه به ازای هر ناحیه سرشماری به دست آمد. بر اساس میانگین اندازه جمعیت هر ناحیه سرشماری، تعداد 11 خانه به ازای هر ناحیه سرشماری و سپس یک بزرگسال به ازای هر خانه به صورت تصادفی انتخاب شدند [26].

بقای ایمپلنت های دندان های مجاور در بیماران پره دیابتی و افراد سالم از لحاظ بدنی در پنج سال گذشته

Survival of adjacent-dental-implants in prediabetic and systemically healthy subjects at 5-years follow-up

1- معرفی

2- مواد و روش ها

2-1- راهنمایی های اخلاقی

2-2- استراتژی مطالعه و موضوعات

2-3- معیارهای لازم برای شرکت کنندگان در این آزمایش

2-4- پرسشنامه

2-5- ویژگی های ADI

2-6- وضعیت بالینی و رادیولوژیکی پری ایمپلنت

2-7- هموگلوبین A1c

2-8- آنالیز های آماری

3- نتایج

3-1- خصوصیات گروه مطالعه

3-2- پارامترهای مرتبط با ایمپلنت

3-3- پارامترهای التهابی بالینی و رادیولوژی

4- بحث

5- نتیجه

منابع

چکیده

زمینه: بقای طولانی مدت ایمپلنت های دندانی مجاور (ADI) در بیماران مبتلا به پیش دیابت بررسی نشده باقی مانده است.
هدف: مطالعه ی بالینی در 5 سال گذشته به هدف مقایسه ی بقای ایمپلنت های مجاور در افراد پیش دیابتی و دیابتی می باشد.
مواد و روش ها: افراد پیش دیابتی (گروه A) و غیر دیابتی (گروه B) تحت عمل توانبخشی دندان با استفاده از روش (ADI) قرار گرفتند و ارزیابی شدند. اطلاعات مربوط به جنس، در سنی که درمان شروع شده و دوره هایی که در آن ها پیش دیابت ( در طول سال) بروز پیدا کرده و سابقه ی خانوادگی در دیابت از افراد مورد آزمایش جمع آوری شد و سطح هموگلوبین A1c (HbA1c) نیز ثبت شد. اطلاعات مربوط به کاشت دندان (اندازه ی دندان، پروتکل بارگیری ( اعمال مستقیم یا غیر مستقیم نیرو بر روی ایمپلنت)، خصوصیات سطح، نوع ترمیم و مدت زمان عملکرد) ثبت شد. عمق میله دندان (PB)، خونریزی حین پیچ کردن (BOP)، و شاخص پلاک (PI) اندازه گیری شد و میزان تحلیل استخوانی لبه ی میانی و لبه ی پشتی (CBL) ثبت شد. اگر Pvalues کمتر از 5/0 باشد از لحاظ آماری معنی دار در نظر گرفته می شود.
نتایج: 79 مرد ( 39 نفر در گروه A و 40 نفر در گروه B) مشمول این آزمایش شدند. سن افراد در گروه A و گروه B 54.3 ± 3.6 و 51.2 ± 2.4 به تریب بوده است. در گروه A پیش دیابت در افراد به مدت 5.4 ± 0.2 سال قبل تشخیص داده شد. بیماران در گروه A نسبت به گروه B بیشتر دارای سابقه ی خانوادگی و ارثی بودند. 39 نفر از افراد (ADI) در گروه A و 40 نفر از این افراد در گروه B جای داده شدند. روزی یک بار مسواک زدن در 79.5% گروه A و 82.5% از افراد گروه B گزارش شده است. کاشت دوره ای در PI(P<.001)، در BOP(P<.001)، در PD(P<.001) و میزان تحلیل استخوانی در سطح میانی(P<.001) و در سطح پشتی(P<.001) محاسبه شد و همچنین سطح HbA1c (HbA1c) در گروه A بالاتر از گروه B بوده است. میزان بقای ایمپلنت ها در گروه A و گروه B 100% بوده است.
نتیجه گیری: اگرچه ADI می تواند در بیماران دارای پیش دیابت بقا داشته باشد، ولی میزان التهاب بافت نرم و میزان تحلیل استخوانی(CBL) در این افراد به مراتب بیشتر از افراد کنترل غیر دیابتی می باشد.

4- بحث

نتایج تحقیق حاضر فرضیه ی پیشنهادی را تایید می کند، زیرا PD، BOP، PI و CBL در اطراف ایمپلنت در بیماران پیش دیابت در گروه A نسبت به گروه B بزرگتر شدند. نتایج ما نشان داد که میزان HbA1c در حدود 5 سال پس از عمل کاشت در گروه A تقریبا 1.5 برابر نسبت به گروه B افزایش یافته بود. به خوبی گزارش شده است که هایپرگلایسمی دراز مدت باعث افزایش استرس اکسیداتیو در بافت ها توسط افزایش شکل گیری و تجمع AGEs می شود(14-17). علاوه بر این، واکنش بین محصولات نهایی و گیرنده هایشان، بیان سیتوکین های پیش التهابی را افزایش می دهند. این سیتوکین ها شامل TNF-α، IL-1β و IL-6 هستند که در مایعات بدن از جمله سرم و GCF افزایش می یابند (14-17). تجمع چنین سیتوکین های پیش التهابی در GCF و مایعات بین شیارهای پری ایمپلنت متقابلا باعث افزایش پیش التهاب در بافت های پریودنتال و پری ایمپلنت می شود (18,19,22,23)؛ و در نهایت ممکن است موجب از بین رفتن استخوان حمایت کننده در اطراف دندان های طبیعی و کاشته شده شود (18,19,23). با این وجود، اگر سطح گلیسمی خون به شدت حفظ شود (که می تواند از طریق مصرف دارو و یا کنترل رژیم غذایی صورت گیرد)، ایمپلنت های دندانی می توانند چسبیده به استخوان باقی باشند و از نظر عملکردی نیز در مقایسه با افراد سالم، پایداری لازم را داشته باشند(24,25). شواهد و مدارک فراوانی در فهرست مطالعات چاپ شده ی پیشین وجود دارد که ایمپلنت ها می توانند 100% بقا را در بین بیماران مبتلا به دیابت کنترل شده نشان دهند (25-28).

Abstract

Background: Long-term survival of adjacent dental implants (ADI) in prediabetic patients remained uninvestigated.
Purpose: This 5 years’ follow-up clinical study compared the survival of adjacent implants in prediabetic and nondiabetic subjects.
Materials and Methods: Prediabetic (group-A) and nondiabetic (group-B) subjects having undergone dental rehabilitation using ADI were assessed. Data about sex, age treatment and period (in years) since diagnosis of prediabetes, and family history of diabetes was gathered and haemoglobin A1c (HbA1c) levels were recorded. Dental implant related data (dimensions, loading protocol, surface characteristics, restoration type, and duration in function) was recorded. Depth of probing (PD), bleeding-on-probing (BOP), and plaque index (PI) were measured and mesial and distal crestal bone loss (CBL) were recorded. P values less than .05 were contemplated as statistically-significant.
Results: Seventy-nine male individuals (39 in group-A and 40 in group-B) were included. Subjects in groups -A and -B were 54.3 ± 3.6 and 51.2 ± 2.4 years old, respectively. In group-A, subjects were diagnosed with prediabetes 5.4 ± 0.2 years ago. Patients in group-A more often had a family history of diabetes than group-B. Thirty-nine and 40 ADI were placed in patients in groups -A and -B, respectively. Tooth-brushing once daily was reported by 79.5% and 82.5% individuals in groups -A and -B, respectively. Peri-implant PI (P<.001), BOP (P<.001), PD (P<.001), mesial (P<.001), and distal (P<.001) CBL and HbA1c levels (P<.001) were higher in group-A than group-B. The implant survival rate in group-A and group-B was 100% and 100%, respectively.
Conclusion: Although ADI can survive in prediabetic patients in the long-term; soft-tissue inflammation and CBL are worse around adjacent implants in these patients compared with nondiabetic controls.

4- DISCUSSION

The results of the present study support the proposed hypothesis since PD, BOP, PI, and CBL were amplified around implants in prediabetic patients (group-A) than controls (group-B). Our results showed that HbA1c levels at nearly 5-years’ after implant therapy were nearly 1.5 times elevated in group-A than group-B. It is well-reported that persistent hyperglycemia induces oxidative stress in tissues by increasing the formation and accumulation of AGEs.14–17 Moreover, interactions between these endproducts and their receptors enhances the expression of proinflammatory cytokines including TNF-α, IL-1β, and IL-6 in the bodily fluids including serum and GCF.14–17 Accumulation of such proinflammatory cytokines in the GCF and peri-implant sulcular fluids increases inflammation in the periodontal and peri-implant tissues, correspondingly;18,19,22,23 and may ultimately lead to loss of supporting bone around natural teeth and dental implants.18,19,23 Nevertheless, when glycemic levels are strictly maintained (by medications and/or dietary control), dental implants can osseointegrate and remain functionally stable in diabetic subjects in a way comparable with systemically healthy individuals.24,25 There is abundant evidence in indexed literature that has shown that implants can demonstrate survival rates of 100% among patients with well-controlled diabetes.25–28

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بقای ایمپلنت های دندان های مجاور در بیماران پره دیابتی و افراد سالم از لحاظ بدنی در پنج سال گذشته

Survival of adjacent-dental-implants in prediabetic and systemically healthy subjects at 5-years follow-up

اثبات تجربی فعالیت آنتی دیس بیوتیک ترکیبات دارویی برای درمان بیماران با پریودنتیتیس تعمیم یافته و سایکوسوماتیک

Experimental Substantiation Of The Antidisbiotic Action Of Drug Composition For The Treatment Of Patients With Generalized Periodontitis And Psychosomatic Stress

چکیده

1- مقدمه

2- مواد و روش ها

3- نتایج و بحث

4- نتایج

منابع

چکیده

مقدمه. استرس سایکوسوماتیک، یک عامل مهم بیماری پریودنتال است. بنابراین، تعیین رابطه ی بین استرس سایکوسوماتیک و بیماری پریودنتال ضروری است. برای درمان استرس در بیماران مبتلا به پریودنتیتیس تعمیم یافته، یک ترکیب دارویی پیشنهاد شده است و اثر آنتی دیس بیوتیک آن در اثبات آزمایشگاهی فعالیت حفاظت از پریودنتیوم تعیین شده است. هدف. تعیین وضعیت سایکوسوماتیک افراد، تاثیر استرس سایکوسوماتیک روی بافت پریودنتال و اثبات آزمایشگاهی اثر آنتی دیس بیوتیک ترکیب دارویی برای از بین بردن استرس. مواد و روش ها. برای مطالعه ی پاسخ سابجکتیو (ذهنی) انسان به اثر عوامل محیطی مختلف، پیشنهاد می شود که یک پرسش نامه ای که به طور اختصاصی طراحی شده است مورد استفاده قرار بگیرد. تشخیص سطح اضطراب، توسط تست خودتعیینی از جمله اضطراب واکنشی و شخصی (پرسونال)، مطابق با تست اسپیلبرگر انجام شد. استرس آدرنالین روی رت ها، توسط کاربرد خوراکی یک ژل دارای آدرنالین با دز 0.36 mg/kg، به مدت 10 روز، پیگیری شد. لینکومایسین توسط نوشیدن آب با یک دز 60 mg/kg به آن ها داده شد. ژل بلاک کننده های آدرنالین (زاکسون، نایسرگولین و سیباسون) با یک دز 0.6 mg/kg مورد استفاده قرار گرفت. فعالیت اورئاز، لیزوزیم، الاستاز در سرم تعیین شد و درجه ی دیس بیوتیک مطابق با بیان لویتسکی محاسبه شد. نتایج و بحث. تست اسپیلبرگر یک سطح متوسط از استرس واکنشی، 2.45±34.72، و یک سطح بالایی از اضطراب شخصی (پرسونال)، 3.58±50.64 را در بین پاسخگوها نشان داد. در بیمارانی که یک سطخ بالایی از اضطراب شخصی (پرسونال) داشتند، یک شیوع خیلی بالاتر از بیماری پریودنتال، به ویژه پریودنتیتیس تعمیم یافته، مشاهده شده بود. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که ژل بلاک کننده ی آدرنالین، فعالیت اورئاز را کاهش می دهد، سطوح لیزوزیم را افزایش می دهد و منجر به یک کاهش معنی دار دیس بیوزیس می شود. نتایج. یک سطح بالایی از اضطراب شخصی (پرسونال)، 3.58±50.64 منجر به یک افزایش معنی دار در شیوع بیماری پریودنتال، 6.7±95.09%، به ویژه پریودونتیس تعمیم یافته، 6.5±88.72%. می شود کاربرد خوراکی یک ژل دارای بلاک کننده های آدرنالین، بعداز مدل سازی استرس آدرنالین توسط تزریق آدرنالین و لینکومایسین به حیوانات، یک اثر آنتی دیس بیوتیک را نشان داد.

4- نتایج

بررسی ها رابطه ی بین شیوع بیماری های سیستمیک، سطح اضطراب (واکنشی و پرسونال) و شیوع و ساختار بیماری های پریودنتال را نشان داده اند. سطح بالاتر اضطراب شخصی، به طور مثبت با رخداد گسترده ی پریودنتیتیس تعمیم یافته در افراد، همبسته بود. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که ترکیب دارویی بلاک کننده های آدرنرژیک، اثرات آنتی دیس بیوتیک و ضدالتهابی (قطعی تر از کاربردهای آماده سازی، برای اهداف مقایسه ای کوارتولین) تولید می کنند. این، اثر مثبت ترکیب دارویی پیشنهادی روی فرایند التهابی دیستروفیک در بافت های پریودنتال را نشان می دهد.

Abstract

Introduction. Psychological stress is an important factor in the pathogenesis of the periodontal disease. It is therefore essential to determine the relationship between psychosomatic stress and periodontal disease. For the treatment of stress in patients with generalized periodontitis, a medicinal composition is proposed, for determining its antidisbiotic effect in the experimental substantiation of its periodontio-protective action. Aim. to determine the psychosomatic state of subjects, the influence of psychological stress on the periodontal tissue and the experimental substantiation of the antidisbiotic effect of drug composition for stress neutralization. Materials and methods. To study the subjective human responses to the effect of various environmental factors, a specially designed questionnaire is advisable to be used. Diagnosis of the anxiety level was made by a self-determination test including reactive and personal anxiety according to Spielberger. Adrenaline stress was followed on rats, by oral application of a gel with adrenalin in a 0.36 mg/kg dose, for 10 days. Lincomycin was introduced with drinking water in a dose of 60 mg/kg. The gel of adrenoblockers (zocson + nicergolin and sibason) was applied in a 0.6 mg/kg does. The activity of urease, lysozyme, elastase was determined in serum, and the degree of disbiosis was calculated according to Levitsky. Results and disscusions. The Spielberger test showed a moderate level of reactive anxiety among respondents – 34.72±2.45, and a high level of personal anxiety – 50.64±3.58. In patients with a high level of personal anxiety, a significantly higher prevalence of periodontal disease, especially generalized periodontitis, has been detected. Experimental studies have shown that gel adrenoblockers decrease urease activity, increase lysozyme levels, which leads to a significant reduction of disbiosis. Conclusions. A high level of personal anxiety – 50.64±3.58 – leads to a significant increase in the prevalence of periodontal diseases – 95.09±6.7%, especially generalized periodontitis – 88.72±6.5%. Oral application of a gel containing adrenoblockers had an antidisbiotic effect after modeling of the adrenaline stress by administration of adrenalin and lincomycin to animals.

4- CONCLUSIONS

The investigations have evidenced the relationship between the prevalence of systemic diseases, the level of anxiety (reactive and personality) and the prevalence and structure of periodontal diseases. The higher level of personal anxiety surveyed positively correlates with the widespread occurrence of generalized periodontitis in subjects. Experimental studies have shown that the drug composition of adrenergic blockers produces anti-inflammatory and antidisbiotic effects (more pronounced than applications for the preparation, for comparative purposes of quartulin). This indicates the positive effect of the proposed drug combination on the distrophicinflammatory process in periodontal tissues.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اثبات تجربی فعالیت آنتی دیس بیوتیک ترکیبات دارویی برای درمان بیماران با پریودنتیتیس تعمیم یافته و سایکوسوماتیک

Experimental Substantiation Of The Antidisbiotic Action Of Drug Composition For The Treatment Of Patients With Generalized Periodontitis And Psychosomatic Stress

لیکن پلان دهانی: مروری بر روی ریسک فاکتورهای احتمالی، نشانگر های زیستی و روش های درمانی

Oral Lichen Planus: an Overview of Potential Risk Factors, Biomarkers and Treatments

چکیده

مقدمه

مواد و روش ها

تشخیص

آنتی اکسیدان ها و سطح پراکسیداسیون

کورتیزول

ایمونوگولوبولین

اشتراک با سایر بیماری ها

دیابت mellitus

هپاتیت

درمان

کورتیکواستروئید

ویتامین B

منابع

چکیده

لیکن پلان دهانی یا OLP یک اختلال مرتبط با سیستم ایمنی است که علت اصلی بروز آن برای ما ناشناخته است اما میزان شیوع آن در میان زنان به مراتب ظهور و بروز بیشتری دارد. در حقیقت شش فرم کلینیکی از OLP وجود دارد که از زخم های کراتوزی سفید بدون نشانه تا سایش ها و زخم های دردناک  متغییر هستند. هدف اصلی گزارش پیش روی عبارت است از مروری بر روی جنبه های آسیب شناسی و درمانی این عارضه. محصولات پراکسیداسیونی،آنتی اکسیدان ها، کورتیزول و ایمونوگولوبولین ها از جمله نشانگر های زیستی برای پیش بینی وقوع OLP به حساب می آیند. خطر بروز و توسعه ی OLP در بیماران مبتلا به عفونت هپاتیت B,C دوبرابر افراد سالم می باشد و این در حالی است که ارتباط معنا داری میان این عارضه با دیابت mellitus دیده نمی شود. داروهای کورتیکو استروئیدی از جمله داروهای مرسوم در درمان OLP محسوب می شوند و ترکیب این داروها با دیگر عوامل میتواند میزان تاثیر گذاری این داروها را افزایش دهد.زمانی که هدف بهبود ناهنجاری های hematological باشداسید فولیک و انواع مختلف ویتامین های گروهB از جمله روش های درمانی متداول در این زمینه محسوب می شوند. 

مقدمه

لیکن پلان دهانی یا OLP یک اختلال مزمن مرتبط با نقش اولیه ی سیستم ایمنی بدن می باشد(Eisen et al., 2005). از آنجایی که لیکن پلان دهای یا OLP یک اختلال مرتبط با سیستم ایمنی محسوب می شود، استرس و نگرانی و فاکتورهای دیگر مرتبط با سیستم ایمنی می توانند به عنوان فاکتورهای علی در این زمینه مطرح شوند که به احتمال بالا می توانند عامل محرک این بیماری باشند(Vincent et al., 1990).این بیماری به طور غالب در زنان دیده می شوند و بطور معمول بین 2 تا 5 درصد از جمعیت عمومی مشاهده می شود. باید به این نکته توجه داشت که احتمال هجوم و بروز این بیماری در دهه های چهار و پنج زندگی بیشتر می باشد(Burket et al., 2008). علت اصلی بروز OLP هنوز شناخته است، این بیماری به عنوان یک پروسه ی چند عاملی با برانگیزنده های متفاوت از جمله عوامل مکانیکی، الکتروشیمیایی، آسیب های روانشناختی، عفونت ها، سوء تغذیه، استرس، کار زیاد، فاکتورهای تحریک کننده ی مخاطی و آلرژی، اختلالات مربوط به غدد درون ریز، اختلالات مربوط به غدد بزاقی، وجود زمینه های ژنتیکی و و بیماری های مربوط به سیستم ایمنی محسوب می شود.

Abstract

Oral lichen planus (OLP) is an immune-related disorder with unknown exact etiology but established prevalence in females. There are six clinical forms of OLP, ranging from asymptomatic white keratotic lesions to painful erosions and ulcerations. The aim of the present report is to overview pathologic and therapeutic aspects. Peroxidation products, antioxidants, cortisol, and immunoglobulins are potential biomarkers to predict OLP occurrence. The risk of OLP development in patients with hepatitis B and C infection is 2-fold greater than in healthy individuals, while there is no significant relation with diabetes mellitus. Corticosteroids are common drugs to treat OLP and their combination with other agents can be most effective. Folic acid and variants of vitamin B are also potential treatments since they target hematological abnormalities.

Introduction

Oral lichen planus (OLP) is a chronic disorder with the primary role of immune system (Eisen et al., 2005). Since OLP is an immune-related disorder, stress and anxiety and other factors in relation with immune system can be causative factors which probably trigger to this disease (Vincent et al., 1990). This disease dominantly occurs among women and involves 2-5% of the general population. Also, its possible onset is in the decade 4-5 of life (Burket et al., 2008).The exact etiology of OLP has not been discovered, and it is mostly considered as a multifactorial process with different triggers such as mechanical, electrochemical, traumaand psychological, infectious, malnutrition, stress, overworking, mucous exciting factors and allergy, endocrine disorders, salivary gland disorders, genetic susceptibility and immunological illnesses (Nielsen et al., 1997; Torrente-Castells et al., 2010; Bombeccari et al., 2011).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

لیکن پلان دهانی: مروری بر روی ریسک فاکتورهای احتمالی، نشانگر های زیستی و روش های درمانی

Oral Lichen Planus: an Overview of Potential Risk Factors, Biomarkers and Treatments

پریودنتیت در پمفیگوئید و پمفیگوس دهانی: یک مرور سیستماتیک بر روی مطالعات منتشر شده

Periodontitis in oral pemphigus and pemphigoid: A systematic review of published studies

روش ها

نتایج

بحث

منابع

پریودنتیت و بیماری خود ایمنی bullous، شامل پمفیگوس ولگاریس و پمفیگوئید غشاء مخاطی، از جمله اختلالات immunoinflammatory هستند که به ترتیب منجر به ایجاد پلاک های میکروبی و زخم های بافتی ناشی از خودپادتنی یا autoantibody در حفره ی دهانی می شوند. شواهد حاکی از این موضوع هستند که شرایط خودایمنی ممکن است به عنوان یک فاکتور خطر برای ابتلا به پریودنتیت مطرح باشد اما هیچگونه ارزیابی سیستماتیکی برای تائید این فرضیه وجود ندارد. یک مقاله ی سیستماتیک با هدف برسی وضعیت پریودنتال در پمفیگوس و پمفیگوئید به رشته ی تحریر درآمده است. تحقیقات الکترونیک با استفاده از PubMed از جولای سال 2016 شروع شده است که طی این تحقیق 10مطالعه تعیین شدند که درآنها ضوابط از پیش تعیین شده برای پذیرش یا رد این مطالعات در فرایند برسی ارائه شده است. اغلب گزارشات موجود از یک همبستگی میان سلامت ضعیف پیرودنتال و بروز پمفیگوس ولگاریس و پمفیگوئید غشاء مخاطی حکایت دارند. برخی از این گزارشات نشان دهنده ی تاثیرات سودمند رویه های بهداشت دهان بر روی پارامترهای پیرودنتیال و شدت بیماری های کلینیکی از جمله بیماری تاول بافتی هستند. نتایج متناقضی هم میان این مطالعات و تحلیل های انجام شده بر روی بیماران به چشم میخورد که این امر به دلیل کاستی های موجود در شیوه های مورد استفاده است. این مقاله بصورت مقدماتی این پیشنهاد را مطرح می کند که بیماران مبتلا به پمفیگوس ولگاریس دهانی و پمفیگوئید غشاء مخاطی تا حدودی مستعد ابتلا به پریودنتیت هستند که این مساله بصورت بلقوه می تواند محرکی باشد برای اختلال bullous. این بیماران می بایست توسط متخصص امراض پوستی ترغیب شوند که به صورت حرفه ای و فعال با دندان پزشک خود تشریک مساعی داشته و مساله ی پیریودنتال را دنبال کنند.رابطه ی واقعی و برهم کنش های متقابل میان دو بیماری با این نیازمندی مواجه است که به صورت جامع و فراگیر در یک فرایند مطالعاتی موثر و به خوبی تدوین شده در آینده مورد برسی قرار بگیرد.

بحث

مقالات جستجو شده شمار محدودی از مطالعات آزمایشی را تعیین می کنند که مرتبط با پریودنتیت در بیماری خودایمنی bullous با درگیری دهانی هستند که منحصر به PV و MMP می شود.6-15ذاین مساله احتمالا به این دلیل رخ داده است که احتمال وقوع این اختلال تاول زا بسیار اندک است و شانس وقوع آن به ترتیب معادل 75/ تا 5 و 3/1 تا 2 در هر یک میلیون نفر در هر سال است.1,2 بطور مشابه آنچیزی که برای بیماران مبتلا به آرتریت rheumatoid،16 توضیح داده شده، در مطالعات تعیین شده مشاهده شده است که بیماران مبتلا به PV و MMPدر مقایسه با افراد سالم افزایش میزان ابتلا به پریودنتیت را نشان می دهند.این بیماران دارای پارامترهای وخیم تر پیریودنتال هستند از جمله خونریزی بر روی کاوشگر، سطح وابستگی کلینیکی وتر عضلانی پیریودنتال، عمق کاوش و رکود شاخص پلاک یا شاخص لثه ای.7,8,10,11,13 در یک مطالعه نتایج با استفاده از اجتماع شاخص پیریودنتال درمان مورد نیاز به دست آمدند.7 تنها داده های جزئی پیریودنتال ثبت شده با توجه به این شاخص ممکن است منعکس کننده ی وضعیت واقعی سلامت یا بیماری پیریودنتال نباشد.12,17,19 بعلاوه افزایش شاخص لثوی مشاهده شده در بیماران مبتلا به MMP تشریح کننده ی درجه ی التهاب لثه ای، التهاب پوست و تورم خواهد بود که این مساله می بایست با احتیاط مورد توجه قرار بگیرد بدلیل اینکه این مقیاس ممکن است توسط مورفولوژی MMP تحت تاثیر قرار بگیرد.10,11

Periodontitis and autoimmune bullous diseases, including pemphigus vulgaris and mucous membrane pemphigoid, are immunoinflammatory disorders leading to microbial plaque- and autoantibody-elicited tissue injury of the oral cavity, respectively. Evidence indicates that these autoimmune conditions may represent a risk factor for periodontitis, but no systematic evaluation exists to corroborate this assumption. A systematic literature review of periodontal status in pemphigus and pemphigoid was conducted. Electronic searches using PubMed from inception to July 2016 identified 10 studies meeting predetermined inclusion and exclusion criteria. Most reported some correlation between poor periodontal health and both oral pemphigus vulgaris and mucous membrane pemphigoid. Some demonstrated beneficial effects of oral hygiene procedures on periodontal parameters and clinical disease severity of the established blistering diseases. Inconsistent results were found between studies and within analyzed patient cohorts, likely because of methodological shortcomings. This review preliminarily suggests that patients with oral pemphigus vulgaris and mucous membrane pemphigoid appear somewhat more susceptible to periodontitis, which in turn may potentially trigger the bullous disorders. These patients should be encouraged by dermatologists to pursue collaborative professional periodontal follow-up with dentists. The true relationship and mutual interaction between both diseases needs to be more comprehensively addressed in well-designed prospective studies.

DISCUSSION

The literature search identified a limited number of case-control and pilot studies related to periodontitis in autoimmune bullous diseases with oral involvement that were restricted to PV and MMP.6-15 This is likely a result of the rarity of these blistering disorders with an estimated incidence of 0.75 to 5 and 1.3 to 2 per million per year, respectively.1,2 Similarly to what was recently described in patients with rheumatoid arthritis,16 it was observed in the identified studies that patients with PV and MMP showed an increase in the incidence of periodontitis as compared with healthy individuals. These patients had worse periodontal parameters such as bleeding on probing, clinical attachment level of the periodontal ligament, probing depth, plaque index, and/ or gingival index/recession.7,8,10,11,13 In 1 study, results have been obtained by the community periodontal index of treatment needs.7 The only partial periodontal data recording on which this index is based on may not reflect the true state of periodontal health or disease and is not adequately correlated with attachment loss.12,17-19 Moreover, the increase in gingival index observed in patients with MMP, which describes the degree of clinical gingival inflammation, erythema, and edema, should be regarded with caution because this measure may have been biased by the MMP morphology.10,11

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

پریودنتیت در پمفیگوئید و پمفیگوس دهانی: یک مرور سیستماتیک بر روی مطالعات منتشر شده

Periodontitis in oral pemphigus and pemphigoid: A systematic review of published studies

گرمایش موضعی زخم با پانسمان آغشته به محلول نمک در ۴۲ درجه‌ی سلسیوس می‌تواند خونریزی پس از عمل را کاهش دهد: یک کارازمایی بالینی تک-چشمی دهان-منشعب کنترل شده به صورت تصادفی

Local heating of the wound with dressings soaked in saline at 42 ◦C can reduce postoperative bleeding: a single-blind, split-mouth, randomised controlled clinical trial

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

گرمایش موضعی زخم با پانسمان آغشته به محلول نمک در ۴۲ درجه‌ی سلسیوس می‌تواند خونریزی پس از عمل را کاهش دهد: یک کارازمایی بالینی تک-چشمی دهان-منشعب کنترل شده به صورت تصادفی

Local heating of the wound with dressings soaked in saline at 42 ◦C can reduce postoperative bleeding: a single-blind, split-mouth, randomised controlled clinical trial

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

عوامل سیستمی و سرعت جریان خون در بافت های گوشتی در بافت های گوشتی دندان با اندازه گیری های تکنیک های فراصوت داپلر

Effects of Age, Sex, and Blood Pressure on the Blood Flow Velocity in Dental Pulp Measured by Doppler Ultrasound Technique

چکیده
لیست اختصار ها
مقدمه
مواد و روش ها
شرکت کننده ها
اندازه گیری ها
تحلیل های آماری
نتایج
مباحث
دیدگاه های آتی

چکیده

هدف : بررسی کردن تاثیر سن، جنسیت، فشار خون بر روی PBFV در دندان های فکی قدامی انسان

روش ها : تعداد 332 دندان فکی قدامی از 95 شرکت کننده در این مطالعه بررسی شده است. سن و جنسیت هر کدام از این سوژه ها ثبت شده است. فشار خون های سیستولی و دیاستولی با استفاده از اسپینگومنومتر ( فشار سنج خونی) اندازه گیری شده است. PBFFV هر دندان نیز با استفاده از یک سیستم فراصوت داپلر با ترانسدیوسر های 20MHz ، اندازه گیری شده است.

نتایج : در میان متغیر های مختلف، تنها مشخص شد که فشار خون سیستولی تاثیر و ارتباط محسوس با PBFV ( p<0.001) دارد. کاهش های محسوسی در PBFV با گروه BP پایین تر (p < 0.05) وجود داشت. سن، جنسیت و نوع دندان به صورت محسوس ارتباطی با PBFV نداشت.

جمع بندی : در حوزه ی محدودیت های این مطالعه، این موضوع در نظر گرفته میشود که PBFV با افزایش در فشار خون سیستولی ، افزایش پیدا میکند. سن، جنسیت و نوع دندان هیچ تاثیری بر روی PBFV در دندان های فکی قدامی ندارد.

مباحث
در این مطالعه، این داده ها برای ارتباط بین سن، جنسیت، فشار خون سیستولی، و نوع دندان و PBVF، با استفاده از مدل خطی چند متغیره، تحلیل و بررسی شده اند. این تحلیل در سطح دندان ها انجام شده است و دسته بندی در داده ها نیز در نظر گرفته شده است. مادامی که دندان های چند گانه از هر کدام از شرکت کننده ها در نظر گرفته شد، تاثیر این دسته بندی در مورد سوژه که به عنوان یک دسته در نظر گرفته میشد ، و دندان ها که به عنوان نمونه های تو در تو در این دسته بودند، ملاحظه شد. یافته ی اصلی در این مطالعه، این بود که PBVF با فشار خون سیستولی رابطه محسوس دارد. در گروه هایی که فشار خون پایین تر داشتند ( P<0.05) ، PBFV به صورت محسوس کمتر بود ( جدول 3).
با وجود این که مطالعه های آزمایشی مختلفی تغییرات ساختاری ریز گردش های خونی در مدل های فشار خون بالا در دیگر ارگان ها را نشان داده است، تاثیر BP بر روی ریز گردش های بافت های گوشتی در دندان هنوز به صورت قطعی مشخص نشده است و هیچ مقاله ی قابل مقایسه در مورد رابطه ی بین BP و PBF در انسان ها وجود ندارد. در دیگر زمینه های پزشکی، بعضی از مطالعه ها به تاثیر BP بر روی جریان خون محیطی پرداخته است .

Abstract

Objective To examine the effects of age, sex, and BP on the PBFV in human maxillary anterior teeth.

Methods A total of 332 maxillary anterior teeth from 95 participants were included. The age and sex of each subject were recorded. The systolic and diastolic BPs were measured by a digital sphygmomanometer. The PBFV of each tooth was measured by a Doppler ultrasound system with a 20 MHz transducer.

Results Among the variables, only systolic BP demonstrated a significant association with the PBFV. There were significant decreases in the PBFV with the groups of lower BP (P<.05). Age, sex, and tooth type were not significantly associated with the PBFV.

Conclusions Within the limitations of this study, it is considered that the PBFV increases with an increase in systolic BP. Age, sex, and tooth type had no significant effect on the PBFV of maxillary anterior teeth.

DISCUSSION

In this study, the data were analyzed for associations between age, sex, systolic BP, and tooth type and PBFV, using a multivariate linear model. The analysis was carried out at tooth level, accounting for clustering in the data. As multiple teeth were included from each participant, the clustering effect was considered with the subject being the cluster and the individuals the teeth nested within subjects. The main finding of this study was that the PBFV was associated with systolic BP. There were significant decreases in the PBFV with the groups of lower BP (p < 0.05) (Table 3).

Although several experimental studies have reported microvascular structural alterations in hypertensive models of other organs [18], the effect of BP on the pulpal microcirculation remains uncertain, as there is no comparable literature about the relationship between the BP and PBF in humans. In other medical fields, some studies have investigated the effect of BP on peripheral blood flow.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

عوامل سیستمی و سرعت جریان خون در بافت های گوشتی در بافت های گوشتی دندان با اندازه گیری های تکنیک های فراصوت داپلر

Effects of Age, Sex, and Blood Pressure on the Blood Flow Velocity in Dental Pulp Measured by Doppler Ultrasound Technique

شیوع پوسیدگی زودرس و نقص های مینایی در کودکان پیش دبستانی چهار و پنج ساله قطری

Prevalence of early childhood caries and enamel defects in four and five-year old Qatari preschool children

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

شیوع پوسیدگی زودرس و نقص های مینایی در کودکان پیش دبستانی چهار و پنج ساله قطری

Prevalence of early childhood caries and enamel defects in four and five-year old Qatari preschool children

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

مشکلات بیهوشی و دندانپزشکی در بیماران مبتلا به بیماری پروانه ای دیستروفی

Dental and Anaesthetic Challenges in a Patient with Dystrophic Epidermolysis Bullosa

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

چالش های دندانپزشکی و بیهوشی در یک بیمار مبتلا به اپیدرمولیز بولوسا دیستروفی

Dental and Anaesthetic Challenges in a Patient with Dystrophic Epidermolysis Bullosa

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

سری موردی و بررسی سیستماتیک درباره شکستگی عمودی ریشه مرتبط با ایمپلنت در دندان های مجاور درمان شده با عصب کشی

Implant-associated Vertical Root Fracture in Adjacent Endodontically Treated Teeth: A Case Series and Systematic Review

چکیده

مقدمه

مواد و روش ها

روش های جستجو برای شناسایی مطالعات به منظور بررسی سیستماتیک

جمع آوری و آنالیز داده ها برای بررسی سیستماتیک

جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها برای تمام موارد

نتایج

نتایج بررسی سیستماتیک

نتایج سری های موردی

بحث

نتیجه گیری

منابع

چکیده

مقدمه: هدف این مطالعه، گزارش اثر احتمالی حضور ایمپلنت مجاور بر روی پیشرفت شکستگی عمودی ریشه (VRF) در دندان هایی است که با روش اندودونتیک درمان شده اند.
روش ها: در مجموع 8 مورد شکستگی در 7 بیمار که شکستگی عمودی ریشه در آنها تشخیص داده شده بود؛ بعد از جایگذاری ایمپلنت در ناحیه مجاور شرح داده شد و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. علاوه بر این، جستجوی جامع منابع موجود با معیارهای ورود و خروج سختگیرانه برای تشخیص مطالعات بالینی دیگر که این سناریوی بالینی را ارزیابی کرده بودند؛ انجام شد.
نتایج: تجزیه و تحلیل سری های موردی نشان داد که زمان جایگذاری ایمپلنت برای تشخیص VRF بین 5 تا 28 ماه (به طور متوسط= 11 ماه) بود. اکثر موارد در بیماران زن که دو یا چند ایمپلنت دریافت کرده بودند؛ رخ داده بود. 6 نفر از 7 بیمار بالای 40 سال سن داشتند و میانگین سنی آنها 54 سال بود. اکثر دندان هایی که دچار شکستگی عمودی ریشه شده بودند؛ دندان آسیاب کوچک یا آسیاب آرواره بالا (8/6 دندان) بودند. تمام دندان های شکسته شده با یک تاج دندان ترمیم شدند و کیفیت پرکردن کانال ریشه مناسب بود. بررسی سیستماتیک نشان داد که VRF ناشی از ایمپلنت هنوز مورد بررسی قرار نگرفته یا گزارش نشده است. نتیجه گیری: بر اساس بررسی سیستماتیک منابع، این مجموعه های موردی، اگرچه محدود هستند؛ اما اولین گزارش بالینی از وقوع احتمالی VRF ناشی از ایمپلنت در دندان های مجاور درمان شده به روش اندودونتیک می باشند. انجام مطالعات بالینی بیشتر به منظور روشن نمودن این پدیده بالقوه ضروری است.

بحث

این مطالعه 8 مورد شکستگی دندان را در 7 بیمار گزارش می دهد که در آنها VRF پس از از بین رفتن دندان و جایگذاری ایمپلنت در ناحیه مجاور، به روش اندودونتیک درمان شده بود. علاوه بر این، یک بررسی سیستماتیک بر روی منابع برای ارزیابی اینکه آیا این رویداد ناگوار احتمالی قبلا گزارش شده است؛ انجام شد. بررسی های سیستماتیک از یک روش سیستماتیک و روش شناسی صریح برای بررسی و بدست آوردن شواهد تحقیقاتی استفاده می کنند تا تعصبات را کاهش داده و به طور صریح مشکلات مربوط به تکمیل شواهد شناسایی شده را پیدا کنند و کیفیت مطالعات و قابلیت ترکیب مطالعات را ارزیابی نمایند. این فرآیند سیستماتیک نیازمند جستجوی جامع متون است تا بیشتر منابع مرتبط را تا جایی که ممکن است شناسایی کند. در تحقیق حاضر، جستجوی جامع منابع در 2 پایگاه داده الکترونیکی و جستجوی دستی مقالات مرتبط و بررسی متون منجر به شناسایی 41 مقاله بالقوه شد. به منظور غلبه بر ناهماهنگی اطلاعات بدست آمده، معیارهای ورود و خروج سختگیرانه ای برای ارزیابی مطالعات مورد نظر در بررسی سیستماتیک بکار برده شد. همین معیارها برای گنجاندن موارد در سری موردی مورد استفاده قرار گرفتند.

Abstract

Introduction This study aimed to report a possible effect of the presence of an adjacent implant on the development of a vertical root fracture (VRF) in endodontically treated teeth.
Methods A series of 8 cases in 7 patients with teeth diagnosed with VRF after the placement of implants in the adjacent area is described and analyzed. In addition, a comprehensive literature search with strict inclusion and exclusion criteria was undertaken to identify additional clinical studies that assessed this clinical scenario.
Results The case series analysis revealed that the time from implant placement to the diagnosis of VRF was between 5 and 28 months (average = 11 months). The majority of cases occurred in female patients who received 2 or more implants. Six of the 7 patients were older than 40 years, with an average age of 54 years. The majority of teeth with VRF were premolar or mandibular molar teeth (6/8 teeth). All fractured teeth had been restored with a crown and had a post present, and the quality of the root canal filling was determined to be adequate. The systematic review revealed that implant-associated VRF has not been investigated or reported in the literature yet.
Conclusions Based on a systematic review of the literature, this case series, although limited in its extent, is the first clinical report of a possible serious adverse event of implant-associated VRF in adjacent endodontically treated teeth. Additional clinical studies are indicated to shed light on this potential phenomenon.

Discussion

This study reports and evaluates a series of 8 cases in 7 patients in whom VRF was diagnosed in endodontically treated teeth after tooth loss and implant placement in the adjacent area. In addition, a systematic review of the literature was performed to assess whether this possible adverse event was previously reported (16–19). Systematic reviews use a systematic approach and explicit methodology to review and synthesize research evidence aimed to minimize bias and explicitly address the issues of the completeness of the identified evidence and assess the quality of the included studies and the combinability of the studies (10). This systematic process requires a comprehensive literature search to identify as much of the relevant literature as possible (17, 18, 21, 23). In the present study, a combined comprehensive literature search of 2 electronic databases and a hand search of related articles and literature reviews resulted in the identification of 41 potential articles. To overcome heterogeneity of information, strict inclusion and exclusion criteria were applied to assess studies for the systematic review . These same criteria were used to include cases in the case series (10).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

سری موردی و بررسی سیستماتیک درباره شکستگی عمودی ریشه مرتبط با ایمپلنت در دندان های مجاور درمان شده با عصب کشی

Implant-associated Vertical Root Fracture in Adjacent Endodontically Treated Teeth: A Case Series and Systematic Review