یادگیری حرکتی یک تکلیف تعادل پویا: تأثیر قدرت اندام تحتانی و تمرین تعادل قبلی

Motor learning of a dynamic balance task: Influence of lower limb power and prior balance practice

چکیده

مقدمه

روش ها

نتایج

بحث

نتیجه گیری

چکیده

اهداف: ما می خواستیم بررسی کنیم که آیا تأثیر “آموزش یادگیری” که در یادگیری تکالیف دیداری-حرکتی مشاهده شده است، در هنگام یادگیری یک تکلیف تعادلی نیز وجود دارد، یعنی اینکه آیا میزان یادگیری یک تکلیف تعادلی با تمرین قبلی تکالیف مشابه تعادلی بهبود می یابد یا خیر.
طراحی: مرکز تکی، گروه موازی، بررسی آموزش کنترل شده.
روش کار: 32 فرد سالم به یک گروه شاهد و یک گروه آموزشی تقسیم شدند. تمرین گروه آموزشی شامل 90 آزمایش از سه فعالیت تعادلی بود. چهل و هشت ساعت پس از تمرین، طی زمان انجام یک تکلیف تعادلی جدید (90 آزمایش)، کارایی در هر دو گروه ثبت و 24 ساعت بعد، حفظ آن اندازه گیری شد (10 آزمایش).
نتایج: تجزيه و تحليل آماری مدل هاي مختلط نشان داد كه ميزان يادگيري هر دو مرحله ی اکتساب و نگهداري تحت تاثیر 90 آزمون قبلي تمريني كه توسط گروه آموزشي انجام شده بود، قرار نگرفت. با این حال، شرکت-کنندگان با قدرت بالا در اندام تحتانی عملکرد بالاتری نسبت به شرکت کنندگان با قدرت کم داشتند، که می تواند تاحدی با میزان یادگیری بالاتر مشاهده شده در مرحله اکتساب برای شرکت کنندگان با قدرت بالا توضیح داده شود.
نتيجه گيري: بر خلاف تکالیف دیداری-حرکتی يا ادراكي، اثر «آموزش يادگيري» بر تکالیف تعادلی مشاهده نشد. همبستگی بین میزان یادگیری و قدرت اندام تحتانی نشان می دهد که یادگیری حرکتی تکالیف تعادلی پویا ممکن است به توانایی جسمی برای اجرای حرکت صحیح بستگی داشته باشد. بنابراین، یک برنامه آمادگی قدرتمند قبلی با تاکید بر قدرت اندام تحتانی باید در طراحی یک تمرین تعادلی، به ویژه برای پیشگیری از سقوط در نظر گرفته شود.

نتیجه گیری

هیچ اثر “آموزش یادگیری” برای یادگیری تکلیف تعادلی مشاهده نشد. بنابراین، تمرین قبلی کوتاه مدت تکالیف تعادلی، باعث تسهیل یادگیری یک تکلیف تعادلی جدید نشد که تخصصی بودن اثرات آموزش تعادلی و عدم انتقال از یک تکلیف تعادلی به تکلیف تعادلی دیگر را پشتیبانی می کند. رابطه بین قدرت اندام تحتانی و میزان یادگیری نشان می دهد که یادگیری حرکتی تکالیف تعادلی پویا به نظر می رسد به قابلیت فیزیکی اجرای حرکت صحیح بستگی دارد. بنابراین، هنگام طراحی یک تمرین تعادلی، به خصوص در پیشگیری از سقوط، یک برنامه آمادگی قدرتمند قبلی با تاکید بر قدرت اندام تحتانی باید در نظر گرفته شود.

Abstract

Objectives We wanted to verify if the “learning to learn” effect observed in the learning of visuomotor tasks is also present when learning a balance task, i.e., whether the learning rate of a balance task is improved by prior practice of similar balance tasks.
Design Single centre, parallel group, controlled training study.
Methods 32 young healthy participants were divided into a control and a training group. The training group’s practice consisted of 90 trials of three balance tasks. Forty-eight hours after the training, we recorded performance during the acquisition (90 trials) of a novel balance task in both groups, and 24 h thereafter we measured its retention (10 trials).
Results Mixed models statistical analysis showed that the learning rate of both the acquisition and the retention phase was not influenced by the 90 prior practice trials performed by the training group. However, participants with high lower limb power had a higher balance performance than participants with low power, which can be partly explained by the higher learning rate observed during the acquisition phase for participants with high power.
Conclusions Contrary to visuomotor or perceptual tasks, we did not find a “learning to learn” effect for balance tasks. The correlation between learning rate and lower limb power suggests that motor learning of dynamic balance tasks may depend on the physical capability to execute the correct movement. Thus, a prior strength and conditioning program with emphasis on lower limb power should be considered when designing a balance training, especially in fall prevention.

5- Conclusion

We observed no “learning to learn” effect for balance task learning. Thus, prior short-term practice of a variety of balance tasks did not facilitate the learning of a new balance task, underpinning the specificity of balance training effects and the lack of transfer from one balance task to another. The relation between lower limb power and the learning rate suggests that the motor learning of dynamic balance tasks seems to depend on the physical capability to execute the correct movement. Thus, a prior strength and conditioning program with emphasis on lower limb power should be considered when designing a balance training, especially in fall prevention.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

یادگیری حرکتی یک تکلیف تعادل پویا: تأثیر قدرت اندام تحتانی و تمرین تعادل قبلی

Motor learning of a dynamic balance task: Influence of lower limb power and prior balance practice

اثر محیط آبی بر کنترل نوسان وضعی

The influence of the aquatic environment on the control of postural sway

چکیده
1- مقدمه
2- روشها
2-2- ابزار
2-3- روند آزمایشی
2-4- تحلیل داده ها
2-5- تحلیل های آماری
3- نتایج
3-1- درصد کاهش وزن بندی
3-2- پارامتر های COP
3-3- پارامتر های شتاب سنجی
4- مباحث
4-1- نوسان های COP در آب و در خشکی
4-2- نوسان های شتاب در آب و خشکی
4-3- تعامل بین محیط و حالت بصری
4-4- محدودیت ها
5- جمع بندی
منابع

چکیده

تمرین های تعادل در محیط آبی معمولا در فعالیت های بازتوانی مورد استفاده قرار می گیرد تا تعادل ایستا و پویای فرد بهبود پیدا کند. با وجود این که درمان های آبی به صورت گسترده به عنوان یک فعالیت بالینی مورد استفاده قرار می گیرد، هنوز شواهد کافی وجود ندارد که نشان دهد قرار گرفتن در داخل آب آیا واقعا بر روی کنترل وضعی فرد تاثیر دارد یا خیر. ما در این مطالعه این موضوع را بررسی کردیم آیا توان نوسان وضعی اندازه گیری شده با استفاده از مرکز فشار و پارامتر های شتاب تنه ، تحت تاثیر محیط آبی هستند یا خیر ؛ همچنین ما تاثیر اطلاعات بصری را هم بررسی کردیم. نتایج ما نشان می دهد که محیط آبی منجر به افزایش ناپایداری وضعی می شود که این ناپایداری با استفاده از پارامتر مرکز فشار در حوزه ی زمان اندازه گیری شده است. میانگین سرعت و مساحت ، در شرایطی که فرد با چشمان بسته در محیط آبی قرار گرفته بود، تا حد زیادی تحت تاثیر قرار گرفت. به علاوه، در شرایطی که فرد با چشمان بسته در آب ایستاده بود، حالت وضعی اش در مقایسه با شرایطی که بر روی زمین خشک ایستاده بود، بیشتر به سمت جلو متمایل بود. در آب، فرکانس های پایین نوسان ، در مقایسه با حالت ایستایی بر روی زمین خشک، بیشتر بود. شتاب تنه نیز در آب و زمین خشک تنها از نظر شتاب قسمت بالایی تنه در جهت میانی جانبی در طول ایستادن در آب، نسبت به قسمت پایینی تفاوت محسوس داشت . این یافته نشان می دهد که شرکت کنندگان در این مطالعه به صورت بالقوه توانستند از بالاتنه ی خودشان استفاده کنند تا ناپایداری های وضعی خودشان را در جهت میانی جانبی رفع کنند. مشخص شد که تنها پایین تنه شتاب خودش را در زمان بستن چشم در حالت میانی جانبی و قدامی خلفی، تغییر می دهد و این کار مبتنی بر شرایط محیطی رخ می دهد. افزایش ناپایداری وضعی و تغییر در برنامه های کنترل وضعی که محیط آبی ایجاد می کند، می تواند یک عامل محرک مفید برای بهبود کنترل تعادل باشد.

5- جمع بندی

جمع بندی ما این است که محیط آبی منجر به افزایش ناپایداری های وضعی می شود ؛ یعنی پارامتر های مرکز فشار در آب فارغ از شرایط اطلاعات بصری افزایش پیدا می کنند ؛ همچنین مشخص شد که در نوسان های وضعی در آب در مقایسه با خشکی، فرکانس های پایین غالب هستند ؛ شتاب بالاتنه در جهت میانی جانبی نشان دهنده ی ناپایداری بیشتر تنه در جهت میانی جانبی در آب می باشد. افزایش ناپایداری وضعی و تغییر در کنترل وضعی بدن در محیط آبی، می تواند یک تحریک مناسب برای بهبود کنترل تعادل بدن باشد. . ارزیابی های بیشتر در این زمینه مورد نیاز می باشد.

Abstract

Balance training in the aquatic environment is often used in rehabilitation practice to improve static and dynamic balance. Although aquatic therapy is widely used in clinical practice, we still lack evidence on how immersion in water actually impacts postural control. We examined how postural sway measured using centre of pressure and trunk acceleration parameters are influenced by the aquatic environment along with the effects of visual information. Our results suggest that the aquatic environment increases postural instability, measured by the centre of pressure parameters in the time-domain. The mean velocity and area were more significantly affected when individuals stood with eyes closed in the aquatic environment. In addition, a more forward posture was assumed in water with eyes closed in comparison to standing on land. In water, the low frequencies of sway were more dominant compared to standing on dry land. Trunk acceleration differed in water and dry land only for the larger upper trunk acceleration in mediolateral direction during standing in water. This finding shows that the study participants potentially resorted to using their upper trunk to compensate for postural instability in mediolateral direction. Only the lower trunk seemed to change acceleration pattern in anteroposterior and mediolateral directions when the eyes were closed, and it did so depending on the environment conditions. The increased postural instability and the change in postural control strategies that the aquatic environment offers may be a beneficial stimulus for improving balance control.

5- Conclusions

We conclude that the aquatic environment increased postural instability: i.e., the center of pressure parameters increased in water regardless of the visual information; there was a predominance of low frequencies of sway in water compared to land; the larger upper trunk acceleration in mediolateral potentially suggests increased mediolateral trunk instability in water. The increased postural instability and the change in postural control strategies that the aquatic environment offers may be a beneficial stimulus for improving balance control. Further investigation is warranted.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اثر محیط آبی بر کنترل نوسان وضعی

The influence of the aquatic environment on the control of postural sway

اختلاف های مربوط به سن در استراتژی های جنبشی و کنترل وضعی درهنگام انجام کارهای مربوط به دولا شدن و خم شدن

Age-related differences in movement strategies and postural control during stooping and crouching tasks

چکیده
1- مقدمه
2- روشها
2-1- شرکت کنندگان
2-2- طریقه کاربرد
2-3- پروتکل
2-4- آنالیز و پردازش داده ها
2-5- آمار
3- نتایج
3-1- حالت و سرعت حرکت
3-2- کنترل تعادل
4- بحث
5- نتیجه گیری

چکیده

در حالیکه داده ها در مورد بیماریهای همه گیر نشان می دهند که از هر 4 نفر انسان سالخورده ، یک نفر آنها در کارهای مربوط به خم شدن و دو لا شدن دارای مشکل هستند، ولی در مورد اینکه چطور افزایش سن بر عملکرد انسان تاثیر می گذارد ، چیز زیادی نشان داده نشده است. این مطالعه تفاوتهای بین افراد پیر و جوان را در اعضای حرکتی پایین و ارزیابیهای مربوط به مرکز فشار در پایین پاها (cop)،در زمانیکه یک سری از کارهای sc را انجام می دهند،مورد بررسی قرار می دهد. در این تحقیق 12 فرد جوان و سالم و 12 فرد سالخورده و سالم انتخاب شدند، و فعالیتهای بازیابی –هدفمند مختلفی را اجرا کردند: 1. بالا کشیدن اولیه 2. درستی کار مورد نظر 3. طول زمان انجام آن. در این خصوص ، کل حجم بدن انسان (com) ، پایین تنه (cop)، و حرکت زاویه ای زانو و باسن(ماکسیموم سرعت و زاویه)، مورد بررسی قرار نگرفتند. شرکت کنندگان سالخورده در مقایسه با افراد جوانتر، در حرکتهایی مثل برداشتن چیزی و گذاشتن آن دارای سرعت آرامتری بودند و انعطاف پذیری زانو و باسن آنها نیز کمتر بود. همچنین شرکت کنندگان سالخورده در پذیرش تغییر حرکتهای مربوط به هر کار دارای توانایی کمتری نسبت به شرکت کنندگان جوان بودند. و این در طی کارهای طولانی تر ، کاملا مشخص بود، در جاییکه سالخوردگان از خم کردن زیاد زانوها در حرکتها اجتناب می کردند که معمولا توسط افراد جوان انجام می شد.افراد سالخورده سعی داشتند در خط سیر cop حرکات سریعتری را جهات پشت و جلو انجام دهند. احتمالا این محدودیتها به ویژگیهای فیزیکی مثل توان پایین عضلات و حرکتها در این تفاوتها بستگی دارد.

5- نتیجه گیری

این مطالعه با توضیح نیروی حرکتی مربوط به سن و تفاوتهای کنترل ROM در طی عملکرد عادی کارهای SC بر مطالب موجود، می افزاید. نتایج ما نشان می دهند که افراد سالخورده این حرکتها و استراتژیهای کنترل را نسبت به افراد جوانتر در واکنش به تغییر تقاضا برای کارهای متفاوت، کمتر می پذیرند. نکته جالب در این یافته ها این است که افراد سالخورده از انعطاف زیاد زانو و حالتهای خم شدن اجتناب می کنند و این احتمالا بدلیل کاهش توان عضله ای زانوهای آنهاست. در این خصوص کارهای بیشتری باید در مورد روابط بین ویژگیهای روانشناختی و کاربردی انجام شود( مثل توانایی ، ROM و دستیابی کاربردی) و پایداری SC . چنین دانشی برای انجام اقدامات برای بهبود عملکرد SC و بهبود کاهش عملکرد کاربردی در جمعیت سالخورده ضروری می باشد.

Abstract

While epidemiologic data suggests that one in four older adults have difficulty performing stooping and crouching (SC) tasks, little is known about how aging affects SC performance. This study investigated differences between young and older adults in lower limb kinematics and underfoot center of pressure (COP) measures when performing a series of SC tasks. Twelve healthy younger and twelve healthy older participants performed object-retrieval tasks varying in: (1) initial lift height, (2) precision demand, and (3) duration. Whole-body center of mass (COM), underfoot COP, and hip and knee angular kinematics (maximum angles and velocities) were analyzed. Compared to younger, older participants moved slower when transitioning into and out of pick-up postures that were characterized by less hip and knee flexion. Older participants also showed a diminished ability to adapt to the changing postural demands of each set of tasks. This was especially evident during longer tasks, whereby older individuals avoided high knee flexion crouching postures that were commonly used by younger participants. Older adults also tended to exhibit faster and more frequent COP trajectory adjustments in the anterior–posterior direction. It is likely that limitations in physical characteristics such as lower limb strength and range of motion contributed to these differences.

5- Conclusion

This study adds to the existing literature by describing age-related kinematic and COM control differences during natural SC task performance. Our results demonstrate that older adults adapted their movement and control strategies to a lesser extent than younger adults in response to the changing demands of various SC tasks. Of particular interest is the finding that older adults tended to avoid high knee flexion, crouching postures; likely in part because of their diminished knee extensor strength. Future work should focus on investigating causal relationships between physiological and functional traits (i.e., strength, ROM, functional reach) and SC ability. Such knowledge will be essential to devising interventions aimed at improving SC performance and curtailing functional decline in the aging population.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اختلاف های مربوط به سن در استراتژی های جنبشی و کنترل وضعی درهنگام انجام کارهای مربوط به دولا شدن و خم شدن

Age-related differences in movement strategies and postural control during stooping and crouching tasks

یادگیری مشاهده در مقابل تمرین فیزیکی منجر به تثبیت نتایج مختلف در یک وظیفه زمانبندی تحرک می شود

Observation learning versus physical practice leads to different consolidation outcomes in a movement timing task

چکیده
آزمایش 1
روش ها
شرکت کنندگان
وظیفه و دستگاه
روش های اجرایی
تقلیل داده ها
تجزیه و تحلیل های آماری
نتایج
زمان حرکت کلی
زمان بندی نسبی
زمان حرکت بخش ها
بررسی
آزمایش 2
شرکت کنندگان
کار و دستگاه
روش های اجرایی
نتایج
اطلاعات خواب
زمان حرکت کلی
زمان بندی نسبی
بررسی
آزمایش 3
نتایج
اکتساب
داده های خواب
نگهداری
بررسی
بررسی عمومی

چکیده

یادگیری حرکتی، یک فرایند است که فراتر از جلسات آموزشی گسترش می یابد. به طور خاص، تمرین فیزیکی باعث یک سری از تغییرات فیزیولوژیکی در CNS می شود که تحت اصطلاح ” تثبیت ” (Stickgold و Walker 2007) گروه بندی می شوند. این تغییرات می تواند به بهبود بین جلسه ای و یا ثبات عملکرد (Walker 2005) منجر شود. در یک سری از سه آزمایش، ما آزمایش نمودیم که آیا تثبیت پس از مشاهده نیز رخ می دهد یا خیر. در آزمایش 1، شرکت کنندگان مشاهده نمودند که یک کارشناس، یک سکانس از حرکات بازو را انجام می دهد. اگر چه ما شاهد یادگیری مشاهده ای هستیم، بین شرکت کنندگانی که از آنها خواسته شد تا دوباره سکانس مشاهده را 5 دقیقه یا 24 ساعت بعد تکرار نمایند (بدون بهبود بین-جلسه ای) تفاوت قابل توجهی دیده نشد. در آزمایش 2، دو گروه از شرکت کنندگان مشاهده نمودند که یک کارشناس دو سکانس متمایز حرکت را (A و B) با فاصله 10 دقیقه یا 8 ساعت انجام می دهد؛ سپس شرکت کنندگان به لحاظ جسمی سکانس را بعد از وقفه 24 ساعته انجام دادند. شرکت کنندگان در گروه 8 ساعت، سکانس B را با دقت کمتر در مقایسه با شرکت کنندگان در گروه 5 دقیقه انجام دادند که نشان می دهد که خاطره سکانس اول تثبیت شده است و با یادگیری سکانس دوم متداخل شده است. در نهایت، در آزمایش 3، فاز اولیه مشاهده توسط یک مرحله تمرین فیزیکی جایگزین شد. در تضاد با نتایج حاصل از آزمایش 2، شرکت کنندگان در گروه 8-H، سکانس B را به طور قابل توجهی دقیق تر نسبت به شرکت کنندگان در گروه 5 دقیقه انجام دادند. به همراه هم، نتایج ما نشان می دهند که خاطره یک مهارت آموخته از طریق مشاهده دستخوش تثبیت می شود. با این حال، تثبیت مهارت حرکت مشاهده شده منجر به پیامدهای رفتاری متمایز در مقایسه با تمرین فیزیکی می شود.
تمرین جسمانی به مدت طولانی به عنوان تنها عامل تعیین کننده مهم ترین مهارت حرکت در نظر گرفته شده است. این باور اغلب توسط ضرب المثل قدیمی ” ‘عمل کامل کننده است’ به عنوان مدل های اولیه از یادگیری مهارت حرکت مورد حمایت قرار گرفت (Crossman 1959؛ Fitts 1964؛ Adams 1971؛ Schmidt 1975؛ Shea و Morgan، 1979). اگر چه اهمیت تمرین فیزیکی برای یادگیری مهارت حرکتی غیر قابل انکار است، شواهد اخیر نشان می دهد که فرآیندهای مهم در بین جلسات تمرین رخ می دهند. به طور خاص، تمرین فیزیکی موجب تحریک یک سری از تغییرات فیزیولوژیکی در مغز، از سنتز پروتئین تا تشکیل سیناپس جدید (McGaugh 2000) می شود که منجر به حفظ طولانی مدت مهارت های جدید می شود. این تغییرات که تحت اصطلاح ” تثبیت ” گروه بندی می شوند (Stickgold و Walker 2007)، برای رخ دادن نیاز به زمان دارد و پایه و اساس یادگیری مهارت حرکتی را تشکیل می دهند.
بررسی عمومی
هدف از این گزارش تعیین این مورد است که آیا ما می توانیم شواهد رفتاری را بیابیم که یک مهارت حرکتی یاد گرفته شده از طریق مشاهده را می توان تثبیت نمود یا خیر. برای انجام این کار، ما یک سری از سه آزمایش را انجام دادیم که که در آن ما به دنبال شواهد و مدرک آموزش آفلاین و تثبیت بودیم، دو پیامد رفتاری رایج فرآیندهای تثبیت(Krakauer و Shadmehr 2006 ؛ Walker 2005). در آزمایش 1، هیچ یادگیری آفلاینی مشاهده نشد. حتی زمانی که جلسات حفظ و مشاهده با زمان کافی (از جمله یک شب خواب) از هم جدا شدند و هنگامی که عملکرد شرکت کنندگان بیشتر بهبود یافت، این مورد وجود داشت. اگر چه می توان استدلال کرد که تفاوت های حرکتی ظریف می تواند از تثبیت ناشی شود (به عنوان مثال، پروفیل های سرعت زنگ شکل متغیر نرم و صاف و کمتر برای انجام هر بخش از کار)، آنها به وضوح تاثیر قابل توجهی در آنچه از شرکت کنندگان خواسته شد تا انجام دهند نداشتند. در آزمایش 1، ناظران در آزمون حفظ 24 ساعته عملکرد بهتری نسبت به گروه شاهد داشتند که نشان می دهد که مشاهده منجر به ارائه ماندگار از وظیفه در CNS می شود. این موضوع توسط نتایج حاصل از آزمایش 2 حمایت می شود که در آن یک وقفه 8 ساعت بین مشاهده دو سکانس حرکت متمایز به تداخل مخالف منجر شد که نشان می دهد که نمایش خاطره سکانس اول (سکانس) تثبیت شده بود و در فاصله بین جلسات در حافظه نگه داشته شد. در مجموع، نتایج حاصل از آزمایشات 1 و 2 نشان می دهد که فرایندهای تثبیت خاص پس از یک جلسه مشاهده رخ نمی دهد. به هر ترتیب این اولین بار است که به صراحت نشان داده شده است که تمرین فیزیکی شرط لازم برای تثبیت مهارت حرکت نمی باشد.

Abstract

Motor learning is a process that extends beyond training sessions. Specifically, physical practice triggers a series of physiological changes in the CNS that are regrouped under the term ‘‘consolidation’’ (Stickgold and Walker 2007). These changes can result in between-session improvement or performance stabilization (Walker 2005). In a series of three experiments, we tested whether consolidation also occurs following observation. In Experiment 1, participants observed an expert model perform a sequence of arm movements. Although we found evidence of observation learning, no significant difference was revealed between participants asked to reproduce the observed sequence either 5 min or 24 h later (no betweensession improvement). In Experiment 2, two groups of participants observed an expert model perform two distinct movement sequences (A and B) either 10 min or 8 h apart; participants then physically performed both sequences after a 24-h break. Participants in the 8-h group performed Sequence B less accurately compared to participants in the 5-min group, suggesting that the memory representation of the first sequence had been stabilized and that it interfered with the learning of the second sequence. Finally, in Experiment 3, the initial observation phase was replaced by a physical practice phase. In contrast with the results of Experiment 2, participants in the 8-h group performed Sequence B significantly more accurately compared to participants in the 5-min group. Together, our results suggest that the memory representation of a skill learned through observation undergoes consolidation. However, consolidation of an observed motor skill leads to distinct behavioural outcomes in comparison with physical practice. 

Physical practice has long been regarded as the single most important determinant of motor skill acquisition. This belief was often expressed by the old adage ‘‘practice makes perfect,’’ as advocated by early models of motor skill learning (Crossman 1959; Fitts 1964; Adams 1971; Schmidt 1975; Shea and Morgan 1979). Although the importance of physical practice for motor skill learning is undeniable, recent evidence demonstrates that important processes take place between practice sessions. Specifically, physical practice triggers a series of physiological changes in the brain, from protein synthesis to the formation of new synapses (McGaugh 2000), leading to the long-term retention of the new skill. Regrouped under the term ‘‘consolidation’’ (Stickgold and Walker 2007), these changes require time to occur and constitute the foundation of motor skill learning.

General discussion

The objective of the present report was to determine whether we could find behavioural evidence that a motor skill learned through observation can be consolidated. To do so, we conducted a series of three experiments in which we sought evidence of off-line learning and stabilization, the two most common behavioural outcomes of the consolidation processes (Walker 2005; Krakauer and Shadmehr 2006). In Experiment 1, no off-line learning was observed. This was the case even when the observation and retention sessions were separated by sufficient time (including a night of sleep) and when the participants’ performance could improve still further. Although it could be argued that subtle kinematic differences could have resulted from consolidation (for example, smoother and less variable bell-shape velocity profiles to perform each segment of the task), they clearly had no significant impact on what the participants were asked to do, which makes them secondary to the findings of the present study. In Experiment 1, the observers outperformed the control group in the 24-h retention test, indicating that observation resulted in a lasting representation of the task in the CNS. This proposition is supported by the results of Experiment 2, in which an 8-h break between the observation of two distinct movement sequences resulted in anterograde interference, suggesting that the memory representation of the first sequence (Sequence A) had been stabilized and kept in memory during the inter-session interval. Together, the results of Experiments 1 and 2 indicate that specific consolidation processes do occur following an observation session. To our knowledge, this is the first time that it is unequivocally shown that physical practice is not a prerequisite for motor skill consolidation..

یادگیری مشاهده در مقابل تمرین فیزیکی منجر به تثبیت نتایج مختلف در یک وظیفه زمانبندی تحرک می شود

Observation learning versus physical practice leads to different consolidation outcomes in a movement timing task

تحقیقات در مورد مداخله تمرین روی افراد دارای معلولیت: آنچه ما می دانیم و جایی که ما باید برویم

Exercise Intervention Research on Persons with Disabilities: What We Know and Where We Need to Go

چکیده
روش ها
ضوابط انتخاب
استخراج و سنتز داده ها
نتایج
نتایج جستجو
ویژگی های فیزیکی
مداخلات فعالیت / ورزش
طراحی تحقیقات
نوع ورزش
نتایج سلامتی
ویژگی های فیزیکی
طراحی تحقیقات
نوع ورزش
نتایج سلامتی

چکیده
هدف از این مقاله، ارائه یک بررسی جامع از نوشته های نفوذ تمرین بر افراد معلول جسمی و ذهنی بود. جستجوهای های الکترونیکی برای شناسایی مقالات در 1986-2006 منتشر شده انجام شد. از 80 فعالیت فیزیکی / مداخلات ورزشی که در متون شناسایی شدند، تنها 32 کارآزمایی تصادفی کنترل شد. مطالعات باقی مانده، تحت کنترل با ( N =16 ) و بدون ( N = 32 ) گروه شاهد از حالت تصادفی درآمد. ترکیبی از روش های تمرین ورزشی وجود داشت که شامل تمرینات هوازی (26٪) ، مقاومت (25٪) و مقاومت و قدرت ترکیبی (23٪) بود، اما هیچ مطالعات متداخل با استفاده از همان مقدار ورزش برای هر یک از 11 معلولیت وجود نداشت. تقریبا نیمی از مطالعات در سکته مغزی ( 20٪)، اسکلروز متعدد ( 15 ٪ ) ، و ناتوانی فکری (13٪) هدف قرار داده شد که این مطالعات به طور قابل توجهی معلولیت های دیگر را کمتر هدف قرار دادند. نوشته های فعلی در مورد ورزش و ناتوانی در دامنه بسیار گسترده است و تعمیم به هر گروه خاص معلولان را محدود کرده است. یک بدنه جدید از شواهد با طرح های تحقیقاتی قوی تر نیاز شده است که به ویژگی دوز دقیق برای نتایج کلیدی بهداشت (به عنوان مثال ، کاهش درد / خستگی، بهبود سلامت قلبی تنفسی ) پایبند است. چند کارآزمایی برای جمعیت کم شیوع به منظور مستحکم نمودن طرح های تحقیقاتی و افزایش تعمیم یافته های این مطالعه نیاز خواهد شد..

در 7 اکتبر 2008، وزارت بهداشت و خدمات انسانی، اولین گزارش فدرال، رهنمودهای فعالیت بدنی برای Americans1 (http://www.hhs.gov/news/press/2008pres/10/20081007a.html) را صادر نمود. این گزارش شواهد علمی قوی را فراهم می کند که فعالیت بدنی منظم، خطر ابتلا به تعدادی از وضعیت های سلامتی قابل پیشگیری را کاهش می دهد، سلامت روانی را بهبود می بخشد و از افزایش وزن و خستگی جلوگیری می کند .2-4 این گزارش همچنین توصیه می کند که افراد معلول به طور منظم در فعالیت فیزیکی منظم شرکت نمایند اما اشاره می کند که این فعالیت بدون هیچ مدرکی برای سلامت و گروه های معینی از کار افتادگی، محدود است.
اگر چه بیشتر کارشناسان موافق هستند که فعالیت بدنی یک هدف برای حفظ سلامتی در میان بزرگسالان با معلولیت مهم است،5- 7 وسعت و دامنه مداخلات فعالیت بدنی / ورزش با هدف قرار دادن افراد معلول جسمی و ذهنی توجه کمتری را در نوشته های تحقیقاتی دریافت کرده است 8،9. نیاز فوری به شناسایی مداخلات فعالیت بدنی / ورزش موثر برای افراد معلول وجود دارد. با توجه به دستورالعمل های فعالیت بدنی برای گزارش آمریکایی، فعالیت بدنی به عنوان هر حرکت از بدن تعریف می شود که توسط انقباض عضلات اسکلتی تولید شده است که مصرف انرژی را بالاتر از سطح پایه تعریف شده افزایش می دهد. دسته بندی های معمول مورد استفاده عبارتند از فعالیت های شغلی، اوقات فراغت و یا تفریحی، خانواده، مراقبت از خود، و حمل و نقل و رفت و آمد. ورزش زیرشاخه فعالیت فیزیکی است که برنامه ریزی شده، ساختاریافته، تکراری، و هدفمند است، به این معنا که بهبود و یا نگهداری یک یا چند جز از آمادگی جسمانی مورد نظر است. اطلاعات از مراکز اخیر در مورد کنترل بیماری و گزارش پیشگیری 10 نشان می دهد که حدود دو برابر بزرگسالان مبتلا به معلولیت (در صورتی پاسخ دهندگان به عنوان افراد دارای یک ناتوانی طبقه بندی شدند که آ«ها محدودیت فعالیت را به دلیل مشکلات جسمی، روانی و یا عاطفی گزارش می نمودند و یا در صورتی که آنها نیاز به کمک تجهیزات خاص، مانند عصا ، صندلی چرخدار، تخت خاص، و یا تلفن ویژه داشتند) (25.6 ٪) از نظر فیزیکی در طول هفته گذشته در مقایسه با بزرگسالان بدون از کار افتادگی (12.8 ٪) از لحاظ جسمی غیرفعال بودند. این یافته با مطالعات قبلی سازگار است که به طور قابل توجهی، میزان پایین تری از فعالیت بدنی را در افراد دارای معلولیت در مقایسه با جمعیت کل گزارش نمودند. 11و 12 الگوهای فعالیت بدنی کم مشاهده شده در میان افراد معلول، نگرانی های جدی در مورد سلامتی و رفاه آنها را افزایش می دهد، به خصوص زمانی که آنها وارد سال هایی می شوند که اثرات فرآیند پیری طبیعی با سالهای زندگی یکجانشینی و سکون شدید حاصل ترکیب می شود. 13

Abstract

The purpose of this article was to provide a comprehensive review of the exercise intervention literature on persons with physical and cognitive disabilities. Electronic searches were conducted to identify research articles published from 1986 to 2006. Of the 80 physical activity/exercise interventions identified in the literature, only 32 were randomized controlled trials. The remaining studies were nonrandomized controlled trials with (n
16) and without (n
32) a control group. There was a mixture of exercise training modalities that involved aerobic (26%), strength (25%), and combined aerobic and strength (23%) exercises, but there were no overlapping studies using the same dose of exercise for any of the 11 disability groups. Almost half the studies targeted stroke (20%), multiple sclerosis (15%), and intellectual disability (13%), with significantly fewer studies targeting other disability groups. The current literature on exercise and disability is extremely broad in scope and has limited generalizability to any specific disability group. A new body of evidence is needed with stronger research designs that adhere to precise dosing characteristics for key health outcomes (e.g., pain/fatigue reduction, improved cardiorespiratory health). Multicenter trials will be needed for low-prevalence populations to strengthen research designs and increase generalizability of study findings..

On October 7, 2008, the U.S. Department of Health and Human Services issued the first-ever federal report, Physical Activity Guidelines for Americans1 (http://www.hhs.gov/news/press/2008pres/10/20081007a.html). The report provides strong scientific evidence that regular physical activity reduces the risk of a number of preventable health conditions, improves psychological well-being, and helps prevent weight gain and obesity.2– 4 The report also recommends that people with disabilities engage in regular physical activity but notes that there is limited to no evidence for certain health outcomes and disability groups. Although most experts would agree that physical activity is an important goal for maintaining good health among adults with disabilities,5–7 the breadth and scope of physical activity/exercise interventions targeting people with physical and cognitive disabilities have received relatively less attention in the research literature.8,9 There is an urgent need to identify effective physical activity/exercise interventions for people with disabilities. According to the Physical Activity Guidelines for Americans report, physical activity is defined as any bodily movement produced by the contraction of skeletal muscle that increases energy expenditure above a basal level. Commonly used categories include occupational, leisure time or recreational, household, self-care, and transportation or commuting activities. Exercise is a subcategory of physical activity that is planned, structured, repetitive, and purposive in the sense that the improvement or maintenance of one or more components of physical fitness is the objective. Data from a recent Centers for Disease Control and Prevention report10 indicate that approximately twice as many adults with a disability (respondents were classified as having a disability if they reported having activity limitations because of physical, mental, or emotional problems, or if they required the assistance of special equipment, such as a cane, wheelchair, special bed, or special telephone) (25.6%) were physically inactive during the preceding week compared with adults without a disability (12.8%). This finding was consistent with previous studies that also reported significantly lower rates of physical activity among people with disabilities compared with the general population.11,12 Patterns of low physical activity observed among people with disabilities raise serious concerns regarding their health and well-being, particularly as they enter their later years when the effects of the natural aging process are compounded by years of sedentary living and resultant severe deconditioning.13.

تحقیقات در مورد مداخله تمرین روی افراد دارای معلولیت: آنچه ما می دانیم و جایی که ما باید برویم

Exercise Intervention Research on Persons with Disabilities: What We Know and Where We Need to Go

مهارت های حرکتی اساسی در میان کودکان پیش دبستانی استرالیایی

Fundamental movement skills among Australian preschool children

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مهارت های حرکتی بنیادی بین کودکان پیش دبستانی استرالیایی

Fundamental movement skills among Australian preschool children

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

اعتبارسنجی مدل اسکلتی – عضلانی برای باربرداری و کاربرد آن جهت ارزشیابی بیو مکانیکی شیوه های باربرداری

Validation of a Musculoskeletal Model of Lifting and its Application for Biomechanical Evaluation of Lifting Techniques

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

کاربرد مدل اسکلتی – عضلانی برای باربرداری در جهت ارزشیابی بیو مکانیکی متد های باربرداری

Validation of a Musculoskeletal Model of Lifting and its Application for Biomechanical Evaluation of Lifting Techniques

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

چمباتمه زدن، دولا شدن، و یا یک حالت بینابینی؟

Squat, stoop, or something in between?

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

چمباتمه نشستن، خم شدن، و یا یک حالت میانی؟

Squat, stoop, or something in between?

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

مدل سه بعدی باربرداری برای بارهای غیر همگن

Three-Dimensional Lifting Model For Non-Homogeneous Loads

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

مجله بین المللی ایمنی و بهداشت حرفه ای

INTERNATIONAL JOURNAL OF OCCUPATIONAL SAFETY AND ERGONOMICS

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مدل بالابری سه بعدی برای بارهای ناهمگن

Three-Dimensional Lifting Model For Non-Homogeneous Loads

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

مشاهده حرکت در برابر مجسم سازی حرکت در یادگیری یک فعالیت حرکتی پیچیده: یک مرور کوتاه بر نشریات موجود و مطالعه ای در زمینه حرکت شناسی (سینماتیک)

Action observation versus motor imagery in learning a complex motor task: A short review of literature and a kinematics study

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مشاهده حرکت در برابر مجسم سازی حرکت در یادگیری یک فعالیت حرکتی پیچیده: یک مرور کوتاه بر نشریات موجود و مطالعه ای در زمینه حرکت شناسی (سینماتیک)

Action observation versus motor imagery in learning a complex motor task: A short review of literature and a kinematics study

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.