ارزیابی کمی محافظ انتخابی درون صفحه ای بافت ها در توموگرافی کامپیوتری از طریق ارزیابی دوز جذبی و کیفیت تصویر

Quantitative assessment of selective in-plane shielding of tissues in computed tomography through evaluation of absorbed dose and image quality

چکیده
مقدمه
مواد و روش
حفاظ ها و مدل انسانی
سی تی اسکن چندگانه، دستیابی و بازسازی
دوزسنجی
کیفیت تصویر
نتایج
دوزسنجی
کیفیت تصویر
بحث
منابع

چکیده
هدف این مطالعه بررسی کارایی محافظت انتخابی درون دستگاه در افراد بالغ با ارزیابی کمی کاهش دوز و کیفیت تصویر به دست آمده است. برای ارزیابی دوز جذب شده و کیفیت تصویر از لوازم جانبی موجود در بازار برای محافظت از لنز چشم، تیروئید و پستان و یک نماد انسانی در درون دستگاه استفاده می شود. دوز اندام و انرژی کل با استفاده از روش مونت کارلو با در نظر گرفتن ولتاژ لوله، جریان لوله و نوع اسکنر ارزیابی شد. کیفیت تصویر به عنوان نویز در بافت نرم کمی شد. استفاده از محافظ عدسی، دوز مورد نظر را در لنز 27٪ و در مغز 1٪ کاهش می دهد. محافظ تیروئید دوز تیروئید را 26٪ کاهش می دهد. محافظ پستان دوز پستان ها را تا 30٪ و ریه ها را 15 % کاهش می دهد. انرژي كل (بدون محافظ/محافظت نشده) 88/86 mJ براي توموگرافي کامپیوتری (CT) مغز، 64/60 mJ براي CT ستون فقرات گردني و 289/260 mJ براي CT اسكن قفسه سينه بود. در صورت استفاده از محافظ بیسموت، می توان افزایش نویز تصویر را در محدوده هایی مشاهده کرد. کاهش دوز مشاهده شده در اندام و انرژی کل را می توان با کاهش جریان لوله به طور موثرتری به دست آورد. بنابراین استفاده از محافظ انتخابی درون دستگاه ناامیدکننده است.

مواد و روش
حفاظ ها و مدل انسانی
سپرهای محافظ درون دستگاه با نام لباس محافظ رادیویی (شرکت F&L Medical Products Co.، Vandergrift، PA، USA) موجود هستند. آن ها از ورق های نازک و انعطاف پذیر لاتکس حاوی 3.4 گرم بر سانتی متر مربع بیسموت تشکیل شده اند. ابعاد محافظ لنز چشم 14 × 3.5 سانتی متر مربع، سپر تیروئید 15 × 8.5 سانتی متر مربع است و ابعاد هر یک از ورق های تشکیل دهنده این جفت محافظ پستان 20 × 25 سانتی متر مربع بود. لبه های سپرها گرد و متناسب با فرم بدن طراحی شده است. یک مدل Rando انسانی (آزمایشگاه فانتوم، سالم، نیویورک، ایالات متحده آمریکا) نشاندهنده جمجمه و تنه یک مرد 175 سانتی متری با وزن 73.5 کیلوگرم بر اساس تقاضا در یک قطعه ساخته شد تا اثر محافظ انتخابی بر کیفیت تصویر و دوز جذب شده را بررسی کند. این فانتوم از مواد مصنوعی تشکیل شده و تراکم و ضعف اشعه ایکس بافت ریه و بافت نرم در اسکلت انسانی را نشان می دهد [11]. دو ماژول پستان متشکل از مواد بافت (موم زنبورهای عسل) از هر کدام 260 سانتی متر مکعب می توانند به فانتوم اضافه شوند.

سی تی اسکن چندگانه، دستیابی و بازسازی
به منظور محاسبه دوز و ارزیابی کیفیت تصویر، اسکن CT چندگانه(MSCT) فانتوم از یک اسکنر Aquilion16CFX (توشیبا، ژاپن) (120 کیلوولت، 16 × 1 میلی متر، 100 میلی آمپر) به دست آمد. میدان دید اسکن (SFOV) 400 میلی متر بود. در مجموع 259 تصویر به صورت برش های نزدیک هم با ضخامت 4 میلی متر که کل فانتوم را پوشش می دهد، بازسازی شد. میدان دید بازسازی شده 400 میلی متر بود و از ماتریس تصویر 5122 استفاده شد. اسکن ها از پنج ساختار مختلف ساخته شده اند. هر اسکن به منظور افزایش دقت در ارزیابی نویز، دو بار تکرار شد. ساختارهای انتخاب شده اسکن شامل دو مورد بدون محافظ، به ترتیب با و بدون ماژول های پستان و سه شکل با محافظ به ترتیب با محافظ لنز چشم، سپر تیروئید و سپر پستان بود.

دوزسنجی
برای اهداف دوزسنجی، مدل وکسل از سی تی اسکن فانتوم انسانی به دست آمد. تصاویر اصلی به 256 × 256 پیکسل کاهش یافت. وکسل های مربوطه به صورت 1.6 × 1.6 × 4 میلی مترمکعب کاهش یافت. محل قرارگیری لنز چشم و تیروئید در داخل فانتوم وکسل توسط رادیولوژیست (AS) مشخص شد. بافت پستان و ریه را می توان به راحتی تشخیص داد.

تصویربرداری In Vivo CEST MR از رگزایی تومور مغزی موش U87 با استفاده از ماده کنتراست هدفمند LipoCEST در 7 T

In Vivo CEST MR Imaging of U87 Mice Brain Tumor Angiogenesis Using Targeted LipoCEST Contrast Agent at 7 T

روش ها
کشت های سلولی و مدل حیوانی
معرف های همسنجی LipoCEST
دریافت MRI
پردازش داده
بافت شناسی و میکروسکوپ فلورسنس
نتایج
تعیین خصوصیات LipoCEST و همسنجی MT
تشخیص in vivo در LipoCEST
حساسیت سیگنال LipoCEST در محیط In vivo
دوام و اختصاصیت سیگنال lipoCEST در محیط in vivo
جمع شدن RGD-LipoCEST و αvβ3 در تومورهای مغزی
بحث
نتیجه گیری
منابع

LipoCEST معرف های همسنجی پارامغناطیس پوشیده شده-لیپوزوم (CA) بر پایه انتقال اشباع تبادل شیمیایی هستند که در MRI مولکول های زیستی کاربرد دارد. ویژگی های جذاب آن ها شامل قابلیت سازگاری زیستی، حساسیت زیرنانومولار و امکان عمل روی بیومارکرهای هدف است. ما تصویربرداری MR را با استفاده از lipoCEST هدف که به صورت داخل وریدی تزریق می شد، نشان دادیم. یک lipoCEST کمپلکس های Tm(III را حمل می-کند که با تری پپتید RGD (RGD-lipoCEST) کونژوکه می شود تا پذیرنده های αvβ3 را که در رگزایی تومور دخالت دارند را هدف قرار دهد و با یک lipoCEST غیرکونژوکه مقایسه شود. تومورهای مغزی موش های آزمایشگاهی فاقد غده تیموس بودند و از طریق تزریق داخل مغزی سلول های U87MG انجام شد و در 7 T بعد از تزریق داخل وریدی دو عامل متقابل تصویربرداری صورت گرفت (n=12 برای هر گروه). تبادل اشباع شیمیایی توالی انتقال MSME طی دو ساعت با میانگین فواصل زمانی دریافت 13.5 دقیقه انجام شد. سیگنال انتقال اشباع تبادل شیمیایی در تومور و نواحی جانبی حدود 1% بود، و پس از 2 ساعت به حدود 0.3% کاهش یافت. در حالی که سیگنال RGD-lipoCEST در ناحیه تومور حدود 1.4 % بود و حدود 2 ساعت دوام داشت. رنگ آمیزی  هیستوشیمیایی نشاندهنده یک تجمع RGD-lipoCEST با پذیرنده های αvβ3 در ناحیه تومور است. این نتایج اساس گامی دلگرم کننده به سمت تصویربرداری MRI درون سلولی از رگزایی تومور با استفاده از تزریق داخل وریدی lipoCEST است.

روش ها
کشت های سلولی و مدل حیوانی
همه آزمایش ها بر اساس قواعد سختگیرانه توصیه شده در انجمن اروپایی (609/86) و انجمن ملی فرانسه (848/87) برای مراقبت و استفاده از حیوانات آزمایشگاهی انجام شدند. رده سلولی گلیوما بدخیم در انسان، U87MG از ATCC خریداری شد (Rockville, MD) و در مکمل تعدیل شده Dulbecco در Eagle حاوی سرم جنین گاوی 10% ، گلوتامین 1% و گلوتامیسین 1% کشت شد. کشت ها در محیط کنترل شده با دمای 37 درجه سانتی گراد یا 5% CO2 انکوبه شدند و دو یا سه باردر هفته از آن عبور کردند. تومورهای مغزی با تزریق داخل مغزی سلول های U87MG، 1.2×105 سلول در 2 میکرولیتر به موش های بدون تیموس و دارای نقص ایمنی NU/NU تحریک شدند (Janvier, France). موش ها در ابتدا با مخلوطی از کتامین/زایلازین بیهوش شدند (50/7.5 mg/kg, i.p.) و در داخل یک محفظه قرار گرفتند. یک سوراخ 1 میلی متری در جداره چپ جمجمه ایجاد شد تا اجازه عبور سرنگ همیلتون جهت تزریق سلول های U87MG داده شود. حدود 2-3 هفته بعد، وقتی قطر تومور بین 2 و 5 mm بود، موش ها برای تصویربرداری MR برده شدند.

معرف های همسنجی LipoCEST
LipoCEST با میانگین قطر هیدرودینامیک، dH حدود 170 نانومتر توسط موسسه تحقیقاتی گوربت (آلبانی-سوس بویس، فرانسه) تولید شد (3). هر نانوذره lipoCEST حاوی یک لیپوزوم است که در آن کمپلکسی از تولیوم (4، 7-بیس کربوکسی متیل-1، 4، 7، 10 تترا-آزا سیکلودودکا-1- y1)-استیک اسید، با دو مولکول آب پیوند برقرار کرده است. غلظت لیپید کل حدود 23 mM بود و با کالیبره کردن با عنصر فسفر تایید شد که از طریق اندازه گیری اسپکتروسکوپی گسیل اتمی پلاسمای جفت شده القا شده (ICP-AES) پس از معدنی سازی و از طریق کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا (HPLC) بعد از رسوب لیپوزوم ها در متانول بود. غلظت نهایی اتم های تولیوم TM (III) نیز توسط ICP-AES پس از معدنی سازی تعیین شدند و حدود 13 mM بود. بر اساس این اندازه گیری ها، غلظت کمپلکس های TM (III) به دام افتاده حدود 250 mM محاسبه شد و غلظت نانوذرات موجود در محلول Cn حدود 48 nM بود. غشای لیپوزومی حاوی مخلوطی از لیپیدها بود

تهیه داربست عروقی PU/فیبرین با خواص بیومکانیکی خوب و ارزیابی عملکرد آن در شرایط in vitro و in vivo

Preparation of PU/Fibrin Vascular Scaffold with Good Biomechanical Properties and Evaluation of Its Performance in vitro and in vivo

چکیده
مقدمه
مواد و روش ها
مواد
آماده سازی داربست عروقی PU / Fibrin
داربست های PU / Fibrin مشاهده شده توسط SEM
ارزیابی خصوصیات مکانیکی
تست خواص کششی
مقاومت بخیه
مقاومت در برابر ترکیدگی
تشخیص زاویه تماس آب
تجزیه و تحلیل تعامل داربست- خون
آزمایش چسبندگی پلاکت داربست
تست همولیز
آزمایش انعقاد خون پویا
آزمایش آنتی ترومبین
بررسی تخریب داربستهای عروقی در شرایط آزمایشگاهی
تجزیه و تحلیل تعامل سلول – داربست
تست رنگ آمیزی سلول زنده
تکثیر MSC در داربست ها
بررسی بیان ژن توسط RT-PCR کمّی
ارزیابی عملکرد پیوندهای عروقی در داخل بدن
پیوند در روش درون تنی
ارزیابی عملکرد پیوندهای عروقی
تست بیومکانیکی پیوند در داخل بدن
رنگ آمیزی ایمونوفلورسانس
تحلیل بافت شناسی
تحلیل آماری
نتایج
مورفولوژی داربست فیبرین/ PU Electrospun
توصیف خصوصیات مکانیکی و آب دوستی
بررسی هم سازگاری داربستهای الکترواسپن در شرایط آزمایشگاهی
تخریب آزمایشگاهی داربست عروقی
رفتار تکثیر MSC ها و ژن ها
بیان عصاره داربست
گشودگی، عملکرد و خصوصیات مکانیکی پیوندهای عروقی در داخل بدن (درون تنی)
نفوذ سلولی و واکنش ایمنی پیوندهای عروقی در داخل بدن (درون تنی)
رسوب ECM در پیوند عروقی PU / فیبرین
بحث
نتیجه گیری
منابع

چکیده
هدف: توسعه رگهای خونی با مهندسی بافت منبع جدیدی از اهدا کنندگان برای پیوند عروق کرونر و پیوند رگهای خونی محیطی را فراهم می کند. الیاف فیبرین از قابلیت زیست سازگاری خوبی برخوردار بوده و یک داربست عروقی مهندسی بافت شده ایده آل محسوب می شود، اما خاصیت مکانیکی آن نیاز به بهبود دارد. 

روش ها: به منظور آماده سازی داربست های عروقی PU / فیبرین با استفاده از فناوری الکتروریسی به منظور افزایش خواص مکانیکی داربست فیبرین اقدام به ترکیب پلی یورتان (PU) و فیبرین نمودیم. ما اقدام به بررسی ویژگی های مورفولوژیکی، مقاومت مکانیکی، آب دوستی، تخریب، سازگاری خونی و سلولی داربست های عروقی PU/fibrin (0:100)، PU/fibrin (5:95)، PU/fibrin (15:85) و PU/fibrin (25:75) نمودیم. بر اساس نتایج در شرایط آزمایشگاهی، PU/fibrin (15:85) برای پیوند داخل بدن برای ترمیم نقص عروقی انتخاب شد و تشکیل ماتریکس خارج سلولی، بازسازی عروق و پاسخ ایمنی مورد بررسی قرار گرفت. 

نتایج: نتایج نشان داد که قطر فیبر داربست PU / فیبرین (15:85) حدود 712 نانومتر بود. با افزایش محتوای PU، مقاومت مکانیکی داربست های کامپوزیتی افزایش می یابد، با این وجود، سرعت تخریب به تدریج کاهش پیدا می کند. داربست PU/fibrin آب دوستی و سازگاری خوبی با خون را نشان داد. داربست عروقی PU / فیبرین (15:85) می تواند باعث افزایش چسبندگی و تکثیر سلولهای استرومایی مزانشیمی (MSC) شود. نتایج تجربی کمّی RT-PCR نشان داد که بیان ژن های کلاژن، سوروایوین و ویمنتین در PU / فیبرین (15:85) بیشتر از PU / فیبرین (25:75) است. نتایج در داخل بدن نشان داد که خواص مکانیکی و انطباق پیوندهای PU / فیبرین می تواند نیازهای بالینی را برآورده کند و نسبت ترومبوز یا انسداد به طور قابل توجهی پایین تر بود. پیوند، پاسخ وازوموتوری قوی نشان داد و سلولهای عضله صاف، سلولهای اندوتلیال، و رسوب ECM عروق جدید با عروق قدیمی بعد از 3 ماه قابل مقایسه بود. در 3 ماه، میزان ماکروفاژها در پیوندهای PU / فیبرین به طور قابل توجهی پایین تر بود و ترشح سیتوکین های پیش التهاب و ضد التهاب کاهش یافت. 

نتیجه گیری: داربست های عروقی PU/fibrin (15:85) پتانسیل زیادی برای استفاده به عنوان رگ های خونی مهندسی بافت با قطر کم داشتند. 

مواد و روش ها
مواد
PU از سیگما-آلدریچ (Cat No.81367–5، آمریکا) خریداری شد. فیبرین توسط شرکت Thermo Scientific (Cat No. MA126074، آمریکا) تهیه شده است. نود و هشت درصد اسید فرمیک توسط شرکت Aladdin (Cat No F112034، چین) تأمین شد. واسطه اصلاح شده Dulbecco (DMEM)، نمک بافر فسفات (PBS, Cat No.P1022- 500)، سرم گاوی جنین (FBS، Cat No.G0071)، CaCl2 (Cat No.G0071) و لیپاز (Cat No.L8621) از سولاربیو (پکن، چین) بودند. کیت رنگ آمیزی سلول زنده (Cat No. C2015S)، کیت CCK-8 (Cat No.C0038)، کیت ELISA (Cat No. PI328)، KCL (Cat No.ST1596) از Beyotime خریداری شده است. سدیم نیتروپروساید (SNP, Cat No.S817931)، آدرنالین (AD, Cat No.N814761) و استیل کولین (Ach، Cat No.A886059) از Macklin (شانگهای، چین) تهیه شد. آنتی بادی فاکتور ‌ویلبراند Anti-von ((ab115771)، Anti-α-SMA (251411)، آنتی بادی ضد CD68 موش از Ruizekang Biotechnology Co.، Ltd. (پکن، چین) بدست آمد. کیت Safranin O (Cat No.G1031)، Verhoeff (Cat No. G1046) و کیت قرمز Sirius (Cat No.G1038) توسط Servicebio Biochemical Technology Co.، Ltd (ووهان، چین) تهیه شد. سلولهای استرومایی مزانشیمی (MSC) از دانشگاه پزشکی Xinxiang (هنان، چین) به دست آمد. استفاده از MSC توسط کمیته اخلاق دانشگاه پزشکی Xinxiang تأیید شده است.

آماده سازی داربست عروقی PU / Fibrin
تا این زمان، گروه تحقیقاتی ما کارهای زیادی شبیه به آماده سازی داربست های عروقی PU / فیبرین با استفاده از فناوری الکتروریسی انجام داده است. به طور خلاصه، ما wt %15 PU را در محلول تتراهیدروفوران (THF) / دی متیل فرم آمید (DMF) (v/v 3:1) حل کرده و به مدت 24 ساعت در دستگاه همزن قرار دادیم تا محلول PU تهیه شود. فیبرین با غلظت %10 وزنی در %98 محلول اسید فرمیک حل و به مدت 4 ساعت هم زده شد تا محلول فیبرین بدست آید. به منظور آماده سازی غلظت نسبت وزنی به ترتیب PU/fibrin (0:100)، PU/fibrin (5:95)، PU/fibrin (15:85) و PU/fibrin (25:75)، ما محلول PU را با محلول فیبرین مخلوط نمودیم. بعد از آن، ما محلول PU / فیبرین را در سرنگ پزشکی 10 میلی لیتر و سرنگ ثابت روی پمپ پیشرانه قرار می دهیم. سپس، پارامترهای دستگاه الکتروریسی (FM1012، دالیان، چین) به صورت زیر تنظیم شدند: ولتاژ چرخش (18 کیلو ولت)، فاصله دریافت (13 سانتی متر)، سرعت پیشرانه (0.8 میلی لیتر در ساعت) و رطوبت (%40). تحت تأثیر میدان الکتریکی ولتاژ بالا، محلول در حال چرخش جامد شده و در اثر همگرایی با یکدیگر تشکیل الیاف PU / فیبرین را می دهند. مواد الكترونيكي تهيه شده تهويه و در دماي اتاق به مدت 5 روز خشك شدند تا باقيمانده حلال اسيد فرميك تبخير شود و سپس آن را در يك كيسه دربسته تميز نگهداري نمودیم.

کووید-19، سارس و مرس: آیا آنها ارتباط نزدیکی دارند؟

COVID-19, SARS and MERS: are they closely related?

چکیده
مقدمه
رشد تکاملی در موجود زنده(فیلوژنی)
بیماریزایی
قابلیت سرایت
ویژگی های بالینی
نتایج
منابع

چکیده
پیشینه:کرونا ویروس جدید 2019 (سارس کووید-2) کرونا ویروس انسانی جدیدی است که با ویژگی های اپیدمی درچین ودیگر کشورهای آسیایی در حال گسترش است؛مواردی نیز در سراسرجهان گزارش شده اند.این بیماری کرونا ویروس جدید (کووید 19) مرتبط با یک بیماری تنفسی است که ممکن است منجربه پنومونی شدید و سندروم دیسترس تنفسی حاد ریه (ARDS ) شود. با اینحال، کووید19 در ارتباط با سندروم تنفسی حاد (سارس) و سندروم تنفسی خاورمیانه (مرس)،ویژگی های بالینی،همه گیری شناختی و بیماریزایی خاصی را نشان میدهد که تا به حالا درک کاملی از آنها نداریم.

اهداف کلی:ارئه یک بررسی از تفاوت های ویژگی های بالینی،همه گیری شناختی و بیماریزایی کووید 19،سارس و مرس

منابع:جدیدترین پژوهش انگلیسی زبان در مورد کووید 19 اصلاح گردیده و اطلاعات استخراجی با مدرک علمی فعلی در مورد اپیدمی سارس و مرس مقایسه گردیده است.

محتوا: به نظر میرسد کووید 19 با توجه به ویژگی های بالینی که دارد،چندان متفاوت ازسارس نباشد،هرچند که میزان تلفات در آن با مقدار 2.3% کمتراز سارس(9.5%) وبسیار پایینترازمرس(34.4) است.اما نمیتوان از این امکان چشم پوشید که کووید 19 به دلیل تصویر بالینی کمتر شدید خود،میتواند بسیارآسانتراز مرس وسارس در اجتماع گسترش یابد.عدد سرایت پایه فعلی کووید 19(R0) با مقدار 2.5-2.0 هنوز هم جای بحث دارد.این عدد احتمالا کمی بیشتراز R0 سارس(1.9-1.7) و بالاتر از R0 مرس (1>)است.نمیتوان انتقال بیماری از طریق مسیر دستگاه گووارشی را که برای سارس کووید و مرس کووید در نظرگرفه میشد،درسارس کووید-2 غیرمحتمل شمرد و این امر محتاج به تحقیقات بیشتراست.

دلالت ها: هنوز برای شناخت کووید 19 مخصوصا دررابطه با میرایی و ظرفیت گسترش آن در سطح اپیدمی راه درازی در پیش داریم، بااین وجود تمام دروسی که ما درگذشته از اپیدمی های مرس و سارس آموختیم،بهترین سلاح فرهنگی هستند که میتوان با آنها با این تهدید جدید جهانی روبرو شد.

رشد تکاملی در موجود زنده (فیلوژنی)
با تحلیل توالی ژنوم مشخص شده است سارس کووید-2 متعلق به رده بتاکرونا ویروسی است که شامل کروناویروس مشابه سارس خفاشی،سارس کووید،مرس کووید میشود.[6]سارس کووید-2 دارای ساختار ژنومی است که از خصوصیات بتاکروناهای دیگر است.ژنوم این بیماری مانند دیگرکرونا ویروس ها،شامل 4 قالب خواندن باز (ORFS) میشود که 27 پروتئین را رمزگذاری میکند.ORF1 و ORF2 در ناحیه 5’ ترمینال ژنوم ،15 پروتئین غیرساختاری مهم را برای همانندسازی ویروس رمز گذاری میکند. [7-8] ناحیه 3’ترمینال ژنوم پروتئین های ساختاری به نام های پروتئین سنبله (S)،پروتئین پاکتی (E)،پروتئین غشایی (M) و هسته پوشه (N) بعلاوه 8 پروتئین جانبی را رمزگذاری میکند.[7-8] تحلیل درخت فیزیولوژیک کرونا ویروس جدید نشان داده است که سارس کووید-2 همراه با سارس کووید و کرونا ویروس مشابه سارس خفاشی، متعلق به دودمان متفاوتی از مرس کووید است و از نظر فیلوژنیک بیشتر از سارس کووید با کرونا ویروس های مشابه سارس خفاشی (قرنطینه شده از خفاش های نعل اسبی بین سالهای 2015 و 2018 در چین) مرتبط بودند.]جدول1[ این امرحاکی از نوع دیگری از تکامل ویروسی سارس و مرس است که شامل خفاش های از منابع غیراهلی میشود.[5-13] مقایسه ژنوم بین سارس وسارس کووید-2 نشان داده است که تنها 380 جانشین آمینواسید بین سارس کووید-2 وکرونا ویروس های مشابه سارس وجود دارد که اکثرا در ژن های پروتئین غیرساختاری تمرکز یافته اند، درحالیکه 27 جهش یافتگی درژن هایی یافت شده است که پروتئین سنبله ویروسی (S) مسئول در اتصال گیرنده و ورود سلول را رمزگذاری میکنند.[8] این جهش یافتگی ها شاید بتواند بیماریزایی کمتر آشکار در سارس کووید-2 را در مقایسه با سارس کووید توضیح دهد،اما مطالعات بیشتری لازم خواهدبود.[9]

بیماریزایی
گردآوری مدرک بر پایه تحلیل ژنوم نشان میدهد که سارس کووید-2 گیرنده سلولی و آنژیم مبدل آنژیوتانسین(ACE2) یکسانی را با سارس کووید به اشتراک میگذارد،درحالیکه مرس کووید از دی پپتیدیل پپتیداز4 (DPP4) برای ورود به سلول میزبان استفاده میکند]جدول1[ [14]. مسلم است که سارس کووید ظهور خود را بعنوان پاتوژن انسانی ممنون جهش یافتگی های مطلوب در دامنه اتصال گیرنده (RBD) پروتئین سنبله (S) است که بیماریزایی خود را با تقویت میل ترکیبی آن باگیرنده افزایش داده است.از اینرو در نظرگرفته میشود که سارس کووید-2 به شکلی مشابه رفتار کرده است.[14]با این وجود در سارس کووید-2 برخلاف سارس کووید هیچ جانشین آمینواسیدی درRBD موجود نبود که مستقیما با ACE2 گیرنده انسانی تعامل داشته باشد،اما 6 جهش یافتگی در دیگر نواحی RBD رخ داد.[8] نقش چنین جانشین هایی در بیماریزایی سارس کووید-2 باید بیشتر مورد بررسی قرار بگیرد.تحلیل میل ترکیبی گیرنده نشان میدهد که سارس کووید-2 نسبت به گونه 2003 سارس کووید به طرز موثرتری به ACE2 متصل میشود هرچند که اثر اتصال آن از گونه 2002 کمتر میباشد[14].علاوه بر این، یک جهش یافتگی نوکلئوتید واحد برروی RBD سارس کووید-2 پیش بینی میشود که اگر روی دهد ،میتواند بیماریزایی آنرا افزایش دهد[14].

توسعه و آزمایش یک مداخله یادگیری الکترونیکی مبتنی بر نظریه برای تجهیز متخصصان مراقبت های بهداشتی برای برقراری ارتباط با والدین آسیب دیده از سرطان والدین

Developing and testing a theory-driven e-learning intervention to equip healthcare professionals to communicate with parents impacted by parental cancer

چکیده
1. مقدمه
2. اهداف
3. طرح ریزی مداخله
4. طراحی مداخله
5. بحث
6. محدودیت ها
7. نتیجه گیری
منابع

چکیده
هدف: والدین برای اینکه تشخیص ابتلا به سرطانشان را با فرزندانشان در میان بگذارند به کمک سازنده مراقبان بهداشتی نیاز دارند. مراقبان بهداشتی اطمینان کافی برای شروع و تسهیل ارتباط والدین-فرزندان را ندارند و نیازمند آموزش هستند. برای پرکردن این خلاء آشکار، این مقاله طراحی، توسعه و ارزیابی فازهای یک مداخله یادگیری الکترونیکی را با استفاده از یک رویکرد فرد-محور بیان می کند.
روش ها: فازهای طراحی و توسعه شواهد کمی و کیفی موجود در مقالات مروری پیشین، یک گروه کارشناسی و داده های بدست امده از پژوهش اولیه روی دو گروه از متخصصان سرطان (n=23) را ترکیب کرد تا پروتوتایپ (نمونه اولیه) مداخله یادگیری الکترونیکی را ایجاد کند. برای ارزیابی قابلیت نمونه اولیه از رویکردی با 14 مصاحیه فکرگویی استفاده شد که منجر به حرکت پیوسته بین جمع آوری داده، آنالیز و اصلاح مداخله یادگیری الکترونیکی شد.
نتایج: به کارگیری کاربران نهایی در طول تمام فازهای این فرایند، توسعه مداخله را بهینه ساخت. در نتیجه، در کنار ویدیوهای نقش آفرینی و کارهای هنری کودکان که نظرات خود را درباره سرطان والدین بیان می کنند، یک چهارچوب ارتباطی در مورد نحوه شروع ارتباط مراقبان بهداشتی با والدین یکپارچه سازی شد.
در طول فاز ارزیابی، مصاحیه های فکرگویی مشکلات پیمایشی کلیدی را شناسایی کرد که اصلاح و برطرف شدند. کمترین اصلاحات روی محتوا و ” ببین و احساس کن” صفحات نمایشگر انجام شد.
نتیجه گیری: رویکرد سیستماتیک، تعاملی و فرد محور دید مهمی نسبت به افزایش قابل پذیرش بودن مداخله یادگیری الکترونیکی باز کرد. فراهم کردن یک توصیف دقیق از پایه هایی که توسعه این یادگیری الکترونیکی بر اساس آنها پایه گذاری شده است، فرایندبرنامه ریزی و طراحی را شفاف می کند و بنابراین به پیوستگی روش شناسی کمک می کند.

2. اهداف
توسعه و ارزیابی یک مداخله یادگیری الکترونیک با استفاده از یک رویکرد فردمحور برای افزایش خودکارآمدی HCPها برای حمایت از والدینی که سرطان آنها تازه تشخیص شده تا بتوانند با فرزندانشان ارتباط برقرار کنند.

2.1. طراحی مطالعه
این مطالعه از یک رویکرد فردمحور استفاده کرده است که یک فرایند انعطاف پذیر و سیستماتیک برای توسعه مداخله است که بر اهمیت دخالت کاربر نهایی و ارزیابی تعاملی برای ارتقای کارآمدی و قابل قبول بودن تاکید دارد ((Yardley et al., 2015b). رویکرد فردمحور دو عنصر اصلی دارد. اولا، این رویکرد سعی می کند از طریق استفاده تعاملی از تحقیقات کیفی یک درک عمیق ایجاد کند. یافته های این تحقیق اولیه، شامل بررسی مقالات کیفی و کمی مرتبط و نظر متخصصان می باشد. این مرحله در رویکرد فردمحور یک درک دقیق از موانع و محرک های احتمالی برای راه اندازی این مداخله ایجاد می کند. جزء کلیدی دوم ایجاد اصول راهنماییست که 1)اهداف اصلی طراحی مداخله از نظر تغییر در رفتار و نتایج و 2) خصوصیات کلیدی مداخله برای رسیدن به هر کدام از این اهداف را توضیح دهد.

برنامه ریزی، طراحی و ارزیابی این مداخله یادگیری الکترونیکی در چهار فاز پوشش داده شد. فاز اول به نظریه و شواهد ایجاد شده برای برنامه ریزی این مداخله را شامل می شود. فاز دوم توضیح می دهد که چگونه تحقیق کیفی اولیه به عنوان بخشی از طرح ریزی این مداخله استفاده می شود. با استفاده از داده های بدست امده از دوفاز قبلی، فاز سوم نشان می دهد که چگونه یک گروه کاری همکاری کننده طراحی شده، محتوا ویرایش شده و ارائه مداخله یادگیری الکترونیک با استفاده از اصول راهنما انجام می شود. سرانجام، فاز چهارم ارزیابی های انجام شده برای بررسی کارایی مداخله را یادگیری الکترونیکی از طریق مصاحیه های فکرگویی را گزارش می دهد. این چهار فاز در شکل 1 به تصویر کشیده شده است. این مطالعه با استفاده از راهنمای COREQ گزارش می شود (Torg et al 2007).
2.2. شرکت کنندگان و روش ها

گروه تمرکز (n=2، گروه اول= 16 شرکت کننده، گروه دوم= 7 شرکت کننده) و مصاحبه های فکرگویی نفر به نفر (n=14) توسط نویسنده اول انجام شد (CS= تحقیقات پرستاری) در محل کار و در ساعات کاری HCPها انجام شد. شرکت کنندگان به صورت هدفمند انتخاب شدند تا نمونه گیری ازطیف متنوعی از سوابق حرفه ای که تجربه ارائه مراقبت از والدینی را که تازه مبتلا به سرطان تشخیص داده شده بودند، انجام شود که شامل پرستاران، پرستاران تخصصی، مددکاران اجتماعی، روانشناسان، مشاوران، آرت تراپیست ها، مدیران بخش مراقبت های سرطان و مراقبان بهداشتی همکار (AHP) فعال در بخش های رسمی و داوطلبانه در ایرلند شمالی (بریتانیا) است. رضایت کتبی از مصاحیه شونده ها دریافت شد و سپس مصاحبه با استفاده از یک ضبط صوت دیجیتال ضبط شده و از آنها رونوشت برداری انجام گرفت. عملیات جمع آوری داده از 15 می تا 17 آوریل طول کشید. این مطالعه توسط کمیته اخلاق پژوهشی ایرلند شمالی (IRAS project number 209312) تایید شد.

آپدیت در مورد تاثیرات فعالیت بدنی بر حساسیت به انسولین در انسان ها

Update on the effects of physical activity on insulin sensitivity in humans

چکیده
مقدمه
روش ها
مکانیسم‌های مولکولی برای تغییرات ناشی از ورزش در SI و کنترل گلیسمی
چاقی، قابلیت دسترسی به چربی اضافی و SI
دیگر تغییرات مولکولی و فیزیولوژیکی مرتبط با بهبودهای ناشی از ورزش در SI
به روز رسانی ها در مورد واکنش‌های حاد SI به ورزش
به روز رسانی ها در مورد مطالعات ارتباط بین SI و سبک زندگی PA
به روز رسانی های حاصل از مطالعات ارزیابی تاثیرات ورزش بر SI
مداخلات ورزشی هوازی، از جمله ارزیابی تاثیر حجم و شدت تمرین
تاثیر تمرین مقاومتی بر SI
تاثیر ورزش در یک حالت تغذیه شده و یا ناشتا و دیگر دستکاری های ورزش-تغذیه
ورزش، SI و تغییرات توده ی بدنی
غیر پاسخ دهنده ها و پاسخ دهنده های معکوس به ورزش
نتیجه گیری
منابع

چکیده
هدف و روش: این مقاله ی مروری دانش موجود در مورد اثرات فعالیت فیزیکی(PA) بر روی حساسیت به انسولین در کل بدن (SI) را ارائه کرده و یافته‌های سال‌های اخیر (۲۰۱۳ – ۲۰۱۶) را به طور خلاصه بیان می‌کند.
بحث و نتیجه‌گیری: مطالعات اخیر شواهد بیشتری را برای حمایت از این تفکر فراهم کرده است که PA منظم ریسک مقاومت به انسولین، سندرم متابولیک و دیابت نوع ۲ را کاهش می دهد و زمانی که افراد دستورالعمل‌های ورزش و / یا PA را براورده کنند، SI در آنها بهبود می‌یابد. بسیاری از مطالعات، یک واکنش دوز، با هزینه‌ی انرژی بالاتر و شدت ورزش بالاتر را نشان می‌دهند، که شامل تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT)است، که مزایای بیشتری را در SI کل بدن ایجاد می‌کند، اگرچه این یافته‌ها متفق القول نیستند. مداخلات ورزشی هوازی بدون افزایش مقارن در تناسب قلبی-تنفسی که با حداکثر یا پیک مصرف اکسیژن اندازه‌گیری می شود، می‌تواند SI را افزایش دهد. هر دو ورزش هوازی و مقاومتی می‌توانند باعث بهبود تنظیم گلیسمیک شوند و برخی پیشنهادها حاکی از آن است که رژیم شامل هر دو ورزش ممکن است موثرتر از هر یک از حالت های ورزشی به تنهایی باشد. برخی مطالعات فواید ناشی از ورزش، که مستقل از رژیم غذایی و کاهش وزن است، را برای SI را گزارش می‌کنند، در حالی که برخی دیگر همبستگی با کاهش چربی را نشان می‌دهند در نتیجه بحث در مورد اهمیت نسبی PA و کاهش وزن ادامه دارد. در طول تمرین، انقباض عضلانی بهبودهایی در سیستم SI را تحریک می کند که همراه با افزایش فعالیت AMPK است، که TCB1D1 را غیر فعال کرده، انتقال GLUT4 به غشا سلولی و در نتیجه افزایش جذب گلوکز را ارتقاء می دهد. بعد از ورزش، افزایش Akt ,TCB1D1 را غیرفعال می‌کند و در نتیجه انتقال GLUT4 به غشا سلولی را افزایش می‌دهد. کاهش اسیدهای چرب اشباع‌شده درون ماهیچه و کاهش پیوسته در سرامیدها، اما نه دی اسیل گلیسرول، یک ارتباط بالقوه بین محتوای لیپید و SI فراهم می‌کند. افزایش کپیلاری شدن ماهیچه اسکلتی یک سازگاری مستقل دیگر را فراهم می‌کند که از طریق آن SI بهبود می یابد، همانطور که فعالیت سلول بتا را افزایش می‌دهد. مطالعات اخیر، به منظور بررسی پتانسیل افزایش بهبود ناشی از ورزش در SI و کنترل گلیسمی، مداخلات ورزشی را با رژیم غذایی و دستکاری در تغذیه ترکیب کرده اند.

توصیه های عملی
علی‌رغم توافق عمومی فوق‌الذکر، همه یافته‌ها سازگار نیستند، و جزییات خاص موثرترین شکل ورزش / فعالیت فیزیکی (PA) برای بهبود یا حفظ حساسیت به انسولین (SI) نیاز به توضیح بیشتر، به منظور بهینه‌سازی تجویز ورزش دارد.
نیاز است که تحقیقات تعامل دستکاری غذایی / تغذیه و ورزش بر روی SI و کنترل قند خون را ارزیابی کند، چرا که این امر ممکن است نتایج مفید مداخلات را افزایش دهد.

تحقیقات آتی باید تاثیر بالقوه بهبود ناشی از فعالیت ورزشی بر عملکرد سلول b و افزایش موئینه شدگی (کپیلاری شدن) ماهیچه را در کنار مشارکت تغییرات درون عضلانی که منجر به بهبود SI، دسترسی به GLUT4 و کنترل قند خون می‌شود، در نظر بگیرند.

مطالعات همچنین نیاز به بررسی تفاوت‌های احتمالی در سازگاری‌های ناشی از روش‌های مختلف ورزشی، هوازی در مقایسه با REX، شدت و حجم تمرین شامل تمرین تناوبی (تمرین تناوبی شدید) و تمرین تناوبی سرعتی (SIT)؛ و تفاوت‌ها در سازگاری انواع مختلف فیبرها دارند.

به همین ترتیب، پتانسیل انطباق و بهبود SI به احتمال زیاد تحت‌تاثیر حالت پایه شرکت کنندگان قرار می‌گیرد: شرکت کننده های سالم، دارای اضافه‌وزن / چاق، دارای سندروم متابولیکی پیش دیابتی، و بیماران مبتلا به دیابت، همگی به احتمال زیاد در میزان انطباق و بهبود تفاوت دارند.

با توجه به مزایای آشکار مداخلات مردمی / ورزشی برای پیش‌گیری از دیابت، حتی در میان افراد با عوامل خطر متابولیک، مطالعات به دنبال شناسایی استراتژی‌های پیشگیرانه موثر برای جلوگیری از افزایش بیشتر در شیوع دیابت نوع ۲ هستند، به ویژه از آنجایی که تنها ۱۰ درصد از مطالعات بالینی فعلی بر روی پیش‌گیری متمرکز هستند و تنها ۱۲ درصد مطالعات از مداخلات رفتاری مانند PA به جای دارو استفاده می کنند که کانون توجه ۶۳.۱ درصد از مطالعات هستند.

آنالیز اثربخشی یک مداخله خودگردان مبتنی بر اینترنت (“زندگی بهتر”) برای ترویج عادات سالم در جمعیت مبتلا به چاقی و فشار خون: یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده اکتشافی

Analysis of the efficacy of an internet-based self-administered intervention (“Living Better”) to promote healthy habits in a population with obesity and hypertension: An exploratory randomized controlled trial

چکیده
1. مقدمه
2. روش ها
3. نتایج
4. بحث
منابع

چکیده
مقدمه: تغییرات در سبک زندگی ناسالم عناصر کلیدی برای پیشگیری و درمان چاقی و فشار خون بالا هستند. برنامه های مبتنی بر اینترنت پتانسیل فوق العاده ای برای به کارگیری مداخلات مبتنی بر شواهد متمرکز بر ترویج رفتارهای سالم ارائه می دهند. ما اثر یک مداخله خودکار مبتنی بر اینترنت (Living Better یا زندگی بهتر) را بررسی می کنیم که افراد مبتلا به اضافه وزن یا چاقی نوع I و فشار خون بالا را هدف قرار می دهد.

روش ها: نمونه انتخاب شده شامل 106 شرکت کننده (میانگین سنی:53؛ 59) از یک بیمارستان عمومی در اسپانیا بود که ابتلای آنها به چاقی نوع I و فشار خون بالا تشخیص داده شده بود؛ این افراد به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند- گروه مداخله (IG؛ مداخله مبتنی بر اینترنت) و گروه کنترل (CG؛ درمان دارویی معمول). مداخله از راهبردهای رفتاری شناختی و آموزش روانی برای ترویج رفتارهای سالم استفاده می کند. داده های آنتروپومتریک (یعنی شاخص توده بدنی-BMI-، دور کمر و دور باسن) و داده های سبک زندگی/ روانشناختی (یعنی، کیفیت زندگی، فعالیت فیزیکی، نوع غذا خوردن، تحرک، وضعیت بدن و خودکارآمدی) قبل و بعد از مداخله ارزیابی شده و در بازهای زمانی 6 و 12 ماهه پیگیری شدند.

نتایج: تفاوت چشمگیری بین دو گروه IG و CG در متغییرهای آنتروپومتریک (یعنی BMI و دور کمر)، رفتار خوردن خارجی، و هیجان و استرس (p < 0.05) بعد از مداخله مشاهده شد. داده های مربوط به پیگیری نشان داد که تغییرات ایجاد شده در BMI، دور کمر، دور باسن و خوردن خارجی در گروه IG حفظ می شوند. بعد از دریافت درمان مبتنی بر اینترنت، وضعیت بالینی گروه CG نیز بهبود پیدا کرد.

بحث: این مطالعه نشان می دهد که اینترنت جایگزین مناسبی برای ارائه و گسترش مداخلات مبتنی بر ترویج عادات سالم است و به طور کلی یک مداخله خودکار می تواند نتایج مثبت دراز مدتی را ایجاد کند.

2. روش ها
2.1. طراحی آزمایش
این مطالعه یک آزمایش کنترل شده تصادفی با دو بازو است: گروه مداخله (IG) و گروه کنترل(CG). این مطالعه بر اساس دستورالعمل های CONSORT (استانداردهای ارائه گزارش آزمایشات تصادفی) و CONSORT-EHEALTH انجام شد. شماره ثبت آزمایش: NCT02445833. این مطالعه توسط کمیته اخلاق مطالعات بالینی بیمارستان de Sagunto (ref: 002-2014-10) و توسط وزارت بهداشت، خدمات اجتماعی و برابری در دولت اسپانیا (s/n) به عنوان یک مطالعه مشاهده ای مجاز تایید شد.

2.2 نمونه
بیماران انتخاب شده به عنوان نمونه به اضافه وزن یا چاقی نوع I و فشار خون بالا مبتلا هستند و تحت مراقبت پزشکی در بخش فشار خون بالا و بیماری های عروقی یک بیمارستان عمومی (اسپانیا) قرار دارند. بیماران توسط پزشکان پذیرش شده و واجد معیارهای زیر بودند: سن 18 تا 65 سال، قرار داشتن تحت درمان بالینی برای پیشگیری از سندرم متابولیک یا مشکلا قلبی، و ابتلا به اضافه وزن یا چاقی نوع I (شاخص توده بدنی یا BMI >25 و > 35). معیارهای حذف عبارت بود از عدم دسترسی به اینترنت، مصرف بیش از سه دارو برای کنترل فشار خون، ابتلا به دیابت، ابتلا به بیماری تغذیه ای، داشتن معلولیتی که از تحرکت و فعالیت فیزیکی فرد جلوگیری می کرد و دریافت هر نوع درمان برای کاهش وزن در مراکز دیگر. اندازه نمونه براساس اندازه موثر برای بررسی وزن بدن در مطالعات پیشین محاسبه شد.

از بین بیمارانی که در ابتدا توسط پزشکان انتخاب شده بودند (n=500)، 106 بیمار به صورت نهایی پذیرفته شدند (55 نفر در گروه IG و 51 نفر در گروه CG). شکل 1 پیگیری بیماران در طول مطالعه را نشان می دهد. تمام بیماران در پسا-آزمایش یا پیگیری ها تمام مدول های آنلاین را کامل کردند. در جاهایی که نتوانستند مدول ها را پر کنند از آزمایش کنار گذاشته شدند. اکثر شرکت کنندگانی که این مطالعه را ترک کردند توضیحات بیشتری ارائه نکردند. دلایل ذکر شده توسط برخی از افراد ترک کننده مطالعه عبارتند از: نبود علاقه، مشکلات سلامتی، دشواری کنترل مدیریت کامپیوتر یا اینترنت و مشکلات خانوادگی.

رابطه بین مشکلات خواب و رفتار روزانه در کودکان مبتلا به سندرم داون

Links between sleep and daytime behaviour problems in children with Down syndrome

چكيده
روش
شركت كنندگان
اندازه ها
خواب
رفتار روز-هنگام
روند كار
تحليل داده ها
نتايج
خواب به عنوان پيش بيني كننده گزارشات والدين از رفتار
خواب به عنوان پيش بيني كننده گزارشات معلمان از رفتار
بحث
منابع

چکیده
زمينه. در جمعيت كلي جهان، مشكلات خواب بر عملكرد روزانه تأثير مي گذارند. عليرغم رواج مشكلات خواب در ميان كودكان مبتلا به سندروم داون، موضوع تأثير اين مشكلات در كودكان محصل مبتلا به سندروم داون آنگونه كه بايد تحت بررسي و تحقيق قرار نگرفته است. مطالعه ما ارتباط بين مدت زمان خواب گزارش شده از جانب والدين و اتدازه گيري شده بوسيله اكتيگرافي (تست فعاليت شبانه روز) و كيفيت خواب گزارش شده از جانب والدين و گزارشات معلم درباره مشكلات رفتاري كودكان محصل مبتلا به سندروم دان را بررسي كرده است.

روش. سي كودك محصل مبتلا به سندروم داون يك ساعت اكتيگراف را براي يك هفته در خانه دور مچ خود بستند. والدينشان فرم رتبه بندي هاي خواب بچه را در طول همان هفته تكميل كردند. والدين و معلمان فرمي از يك مجموعه اندازه گيري براي ارزيابي رفتار روزانه تكميل كردند.

نتايج. گزارشات والدين از رفتارهاي خواب بيقرار در پرسشنامه عادات خواب كودكان (CSHQ) و نه كارايي خواب اندازه گيري شده با اكتيگراف – توانست دغدغه هاي رفتاري والدين و معلمان را در فرم رتبه بندي رفتار كودك و مقیاسهاي رتبه بندي اختلال كم توجهي/ بیش فعالی (ADHD) پيش بيني كند. مدت زمان خواب اندازه گيري شده با اکتيگراف و مدت زمان خواب اندازه گيري شده توسط والدين در پرسشنامه عادات خواب كودكان پيش بيني كننده بي توجهي گزارش شده از جانب والدين بود. مدت زمان خواب اندازه گيري شده بوسيله اكتيگراف پيش بيني كننده بيش فعالي/ تكانشگري بود.

نتيجه گیری. يافته هاي اين مطالعه نشان مي دهند كه مشكلات خواب ارتباط پيچيده اي با هر دوی اين موارد دارند: مشکلات رفتار روزانه گزارش شده از جانب والدين و مشکلات رفتار روزانه گزارش شده از جانب معلم در كودكان مبتلا به سندروم داون. اين يافته ها دلالت بر درك عواملي دارند كه بر مشکلات رفتاري و درمان آنها در كودكان محصل مبتلا به سندروم داون تأثير مي گذارند.

روش
شركت كنندگان
تمام فعاليتهاي مطالعه تصويب و توسط هيئت بررسي انجمن در مركز پزشكي نظارت شدند. اجتماع مورد مطالعه متشكل از كودكان محصل مبتلا به سندروم داون تريزومي ٢١ بود. والدين با استفاده از توزيع آگهی هاي كوچك كاغذي در مركز پزشكي، يك كلينيك مختص سندروم داون، و خبرنامه منتشر شده توسط انجمن محلي سندروم داون از مطالعه مطلع و در آن شركت كردند. شركت كنندگان در مطالعه شامل ٣٠ كودك مبتلا به سندروم داون بودند و والدينشان كه در مطالعه آزمايشي مبتني بر اجتماع شركت كردند خواب بچه ها و رفتار ها و ادراك روز-هنگام مرتبط با خواب آنها را بررسي كردند. يك خانواده ديگر رضايت به شركت در مطالعه داد اما كل روند مطالعه را تمام نكرد. تشخيص ژنتيكي بودن تريزومي ٢١ را گزارشات پزشكي تأييد كردند. طيف سني كودكان بين ٦ تا ١٧ سال بود. (M=11.68 years, SD=2.73) و اكثر آنها مذكر (٦٠ درصد)، سفيد پوست ٩٣ درصد؛ ٧ درصد آفريقايي-آمريكايي) بودند. بهره هوشي تمام-مقياس آزمون ٢ كوتاه هوش هافمن طيفي بين ٤٠ تا ٦٥ داشت (M=44.57, SD=6.46) (كافمن ج، ٢٠٠٤). نمره شاخص اصلاح شده گسترده مقياسهاي رفتار مستقل طيفي بين ١٥ تا ٩٣ داشتند (M=51.26, SD=21.62) (برواينينكس و همكاران، ١٩٩٦). بيشتر والدين پاسخ دهنده مادران بودند (٩٧ درصد). شرايط پزشكي زير گزارش شدند: مشكل قلبي ٥٠ درصد، وزن بالا/چاقي مفرط 48.2 درصد، التهاب عود كننده گوش 36.7 درصد، وقفه تنفسي در خواب 33.3 درصد، كم توجهي-بيش فعالي 23.3 درصد، مشكلات گوارشي ٢٠ درصد و اظطراب 6.7 درصد.

اندازه ها
خواب
طول مدت خواب و كيفيت خواب با يك روش چند-نمايي ارزيابي شدند. براي به دست آوردن داده هاي عيني خواب، بچه ها يك اكتيگراف ضبط كننده حركتي ميكرو-ميني (شركت Ambulatory Monitoring) به مچ دستشان بستند. اين وسيله با باتري كار مي كند و بسيار شبيه به ساعت مچي است و حركات را اندازه مي گيرد. اكتيگراف روي مچ غير غالب شركت كننده و سي دقيقه قبل از زمان خواب بسته مي شد و ٣٠ دقيقه پس از بلند شدن از خواب در صبح روز بعد از دست باز مي شد. والدين يك دفترچه يادداشت براي گزارش خواب به همراه داشتند كه اندازه هاي اكتيگرافي را تأييد مي كرد. داده هاي حركت با استفاده از يك الگوريتم معتبر نمره دهي خواب پردازش شدند. اين الگوريتم بين وضعيت خواب و وضعيت بيدارتمايز و تفاوت قائل مي شد (دفترچه دستورالعمل ضبط كننده حركت ميكرو-مينی، ٢٠٠٠؛ ساده و همكاران، ١٩٩٤). اندازه هاي خاص خواب با اكتيگراف و كيفيت خواب مورد استفاده براي تحليل فعلي شامل اين موارد بودند: (١) طول مدت زمان خواب: دوره خواب، از زماني كه بچه به خواب مي رفت تا زماني كه بيدار مي شد، چشم پوشي از زمانهاي بيداري در حين آن دوره؛ و (٢) كيفيت خواب: راندمان خواب، كه به عنوان درصد دوره خوابي تعريف مي شود كه كودك در خواب مي گذراند و نشان دهنده شاخص عيني كيفيت خواب است. دوره خواب و راندمان خواب براي هر شبي كه بچه ها اكتيگراف را استفاده مي كردند مشخص مي شد و بعد ميانگين آن در طول كل هفته به دست می آمد تا بتوان به شاخصهاي ثابت تحليلهاي فعلي دست يافت. در طول هفت روز متوالي بچه ها همكاري بالايي براي استفاده از اكتيگراف نشان دادند. ٨٩ درصد از آنها اين دستگاه را براي ٦ يا ٧ شب استفاده كردند. دو نفر از آنها فقط ٤ شب اكتيگراف را دور مچ خود بستند. اكتيگرافها به طور متوسط براي 6.4 شب (1.1) استفاده شدند. درصد شبهايي كه اكتيگرافها دور مچ بسته شدند، 91.8 بود.

تجزیه و تحلیل های طولی افسردگی، اضطراب و افکار خودکشی نشان دهنده شیوع بیشتر در جمعیت شمالی هلند در طول قرنطینه COVID-19

Longitudinal analyses of depression, anxiety, and suicidal ideation highlight greater prevalence in the northern Dutch population during the COVID-19 lockdowns

چکیده
1- مقدمه
2- روش ها
3-نتایج
4- بررسی
5- نتیجه گیری
مراجع

چکیده

زمینه: بیماری همه گیری ویروس کرونا در سال 2019 منجر به افزایش بار سلامت روانی شده است.

اهداف: تحقیق و بررسی اختلال افسردگی شدید (MDD)، اختلال اضطراب فراگیر (GAD)، و شکل گیری افکار خود کشی در هلند در طی پانزده ماه اول این بیماری و سه قرنطینه در سراسر کشور.

روش: شرکت کنندگان تحقیق Lifelines Cohort – یک نمونه از جمعیت هلند- علائمی فعلی از MDD و GAD و افکار خودکشی را مطابق با بحران DSM-IV گزارش دادند. بین مارس 2020 و ژوئن 2021، 36106 شرکت کننده (از 18 تا 96 ساله) در مجموع به 629811 پرسشنامه در 23 نقطه زمانی پاسخ دادند. مسیرهای تحقیقاتی با استفاده از مدل های افزاینده تعمیم یافته در طی زمان تخمین زده شدند و با توجه به سن، جنسیت و سابقه MDD و GAD تجزیه و تحلیل شدند.

نتایج: ما مسیرهای غیرخطی را برای MDD و GAD با تعداد علائم و میزان شیوع بیشتر در طی دوران قرنطینه یافتیم. شیوع نقطه ای MDD و GADدر طی سومین دوران قرنطینه دشوار به ترتیب با مقدار88/2% (95 % CI: 2.76 %–3.05 %) و 92/2% (95 % CI: 2.76 %–3.08 %) در مارس 2021 به بالاترین مقدار خود رسید. زنان، بزرگسالان با سنین کمتر، و شرکت کنندگان با سابقه MDD و GAD به طور قابل توجهی علائم بیشتری را گزارش دادند. برای افکار خودکشی، ما افزایش خطی قابل توجهی را در طول زمان در شرکت کنندگان جوانتر یافتیم. برای مثال، افکار خودکشی در میان شرکت کنندگان 20 ساله در پایان ژوئن 2021 در مقایسه با شروع بیماری همه گیر 14/4 برابر افزایش یافته بود (CI: 3.09 %–6.96 %) 64/4% در مقابل 12/1% (CI: 0.76 %–1.66 %) محدودیت ها: یافته های ما باید مطابق با زمینه اجتماعی هلند و پاسخ سلامت عمومی دولت هلند در طی این بیماری همه گیر باشد که ممکن است با سایر مناطق در دنیا متفاوت باشد.

نتیجه گیری: تحقیقات ما شیوع بیشتر MDD و GAD را در طی دوران قرنطینه کووید 19 و افزایش افکار خودکشی را در میان بزرگسالان جوان نشان داد و آشکار کرد که این بیماری همه گیر و محدودیت های اعمال شده از سوی دولت بر روی سلامت روانی افراد تأثیرگذار است. یافته های ما شناخت های اجرایی را بر روی سلامت ذهنی افراد در طی بیماری همه گیر ارائه می دهد، که می تواند سیاست مداران و مراقبان بالینی را در طی قرنطینه ها و بیماری های واگیر دار آینده راهنمایی کند.

2- روش ها
اطلاعات کامل در اطلاعات گروهی، پرسشنامه دیجیتال و روش تجزیه و تحلیلمان را می توان در موارد تکمیلی مشاهده کرد.

2-1- گروه Lifelines کووید 19
     Lifelines گروهی بر اساس جمعیت آینده نگر چندگانه ای است که با طرحی منحصر به فرد سه نسل سلامت و رفتارهای مرتبط با سلامت 167729 نفر ساکنان شمال هلند را بررسی می کند. این گروه طیف گسترده  ای از روش های تحقیقاتی را در ارزیابی زیست-پزشکی، آمارگیری اجتماعی، عوامل وابسته به رفتار، جسم و روانشناسی را که در سلامت و بیماری عمومی جمعیت مشارکت دارند با تمرکز ویژه بر بیماری و ژنتیک های پیجیده، ارزیابی می کند.

     در مارس 2020، ابتکار تیم تحقیقاتی Lifelines برای کرونا به کار گرفته شد تا بر سلامت جسمانی و روانی افراد ساکن در سه منطقه شمالی هلند در طی بیماری کرونا توسط پرسشنامه های دیجیتال دقیق نظارت کنند. (Intyre et al., 2021b) گروه Lifelines کووید 19 در Lifelines گنجانده شده است که یک بانک اطلاعاتی تحقیقاتی بر اساس جمعیت گسترده چند نسلی آینده نگر است که بر اساس اطلاعات گسترده ای از سلامت، سبک زندگی و جمعیت شناختی جمع آوری شده است. (Scholtens et al., 2015; Stolk et al., 2008)

     رضایت کتبی در اختیار همه شرکت کنندگان قرار گرفت. نویسندگان اظهار می کنند که کلیه روش های به کار گرفته شده در این تحقیق مطابق با استانداردهای اخلاقی کمیته ملی و نهادی برآزمایشات انسان ها و بیانیه Helsinki سال 1975 است که در سال 2008 اصلاح شده است. همه روش های مرتبط با موضوعات انسانی توسط کمیته پزشکی دانشگاه Groningen هلند تأیید شده است. (2007/152)

بررسی علائم بی خوابی، افسردگی و اضطراب بر هم و تاثیر آن بر عملکرد فردی: تحلیل شبکه ای و اهمیت نسبی در زمینه بی خوابی

Insomnia, depression, and anxiety symptoms interact and individually impact functioning: A network and relative importance analysis in the context of insomnia

چکیده

1- مقدمه

2- روش ها

3- نتایج

4- بحث و نتیجه گیری

5- نتیجه گیری

منابع مالی

دسترسی به داده ها

مسئولیت های نویسندگان صاحب امتیاز

اظهار نامه منافع مالی:

ضمیمه الف . داده های تکمیلی

منابع

چکیده

     هدف مطالعه: بی خوابی، افسردگی، و اضطراب نرخ بالایی از همبودی (اختلالات همزمان) و اختلال عملکردی را به خود اختصاص میدهند. اثر متقابل علائم فراتشخیصی در این همبودی میتواند نقش داشته باشد. این تحلیل شبکه ای با بررسی چندین حوزه در افراد مبتلا به اختلال بی خوابی، احتمال اثرات متقابل بی خوابی، افسردگی و اضطراب بر یکدیگر و تاثیر مستقل آن ها در این اختلال را مورد ارزیابی و بررسی قرار می دهد.
مواد و روش ها: در ابتدا داده های روان شناختی حاصل از یک کارآزمایی شاهددار تصادفی تجزیه و تحلیل شد (N= 1711). شبکه ای از همبستگی جزئی منظم از علائم اختلال (بیماری) بررسی شد. مرکزیت (ارتباط علائم بیماری)، ساختار جمعی (خوشه بندی علائم)، و ارتباط میان جوامع (پل زدن) مورد ارزیابی قرار گرفت. تکرار پذیری مدل شبکه از طریق تحلیل نمونه های جدا نگه داشته شده (کنار گذاشته شده) ارزیابی شد. به منظور تعیین اهمیت نسبی هر یک از علائم اختلالات روانی در پیش بینی عملکرد (به عنوان مثال، سلامت روانی، عملکرد روانی- اجتماعی، اختلال در سلامت جسمی)، مقادیر شیپلی برای هر یک به صورت جداگانه تخمین زده شد.  
یافته ها: بیشترین گره ها (نقاط اتصال) مربوط به نگرانی های غیر قابل کنترل، بهم خوردن آرامش، حالت افسردگی/ نا امیدی بودند. پنج اجتماع با مشکل بهم خوردن آرامش مورد شناسایی قرار رفتند که در حکم پل ارتباطی بین گروه ها در نظر گرفته شدند (نشان دهنده وجود رابطه آماری احتمالی میان جوامع مشخص شده). نمونه جدا نگه داشته شده، برازش خوبی را نشان داد. سطح انرژی پایین و علایم و نشانه های اثرگذار در افسردگی (احساس گناه/ شکست؛ احساس افسردگی/ ناامیدی؛ فقدان احساس لذت و نشاط) از جمله عوامل پیش بینی کننده اصلی در تحلیل اهمیت نسبی موارد مختلف اختلالات به شمار می روند.
نتیجه گیری: در زمینه بی خوابی، این احتمال وجود دارد که مشکل تنش زدایی (آرام سازی/ کسب آرامش) از اهمیت بالینی و فراتشخیصی برخوردار باشد. از این منظر که چگونه علائم اختلالات با عملکرد مرتبط هستند، واضح بود که علاوه بر اینکه سطح انرژی پایین و احساس گناه/ شکست از جمله عوامل پیش بینی کننده مهم هستند، طیف وسیعی از نشانه ها (علائم بیماری یا اختلال) نیز وجود دارند که با اختلالات عملکردی مرتبط هستند. توجه به هر دو مورد، یعنی علائم اختلالات و اختلالات عملکردی، در همه موارد می تواند در تعیین اهداف درمانی مفید واقع شوند.

2- روش ها

     این مطالعه در واقع تجزیه و تحلیلی ثانویه با استفاده از داده های اولیه حاصل از یک کارآزمایی شاهددار تصادفی شده است که در آن به مقایسه ی استفاده از رفتار درمانی شناختی دیجیتال (CBT) و آموزش بهداشت خواب در بیماران مبتلا به بی خوابی پرداخته و آن را مورد ارزیابی قرار داده است. (شماره ثبت کارآزمایی: ISRCTN 60530898، تائیدیه کد اخلاقی: MS-IDREC-C2-2015-024) [44]. قبل از دریافت هر گونه درمانی، داده ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. سوالات پژوهش و طرح تحلیلی در Open Science Framework ثبت شد (OSF; https://osf.io/p9t3y/).

1-2- جامعه آماری (نمونه)

     جامعه آماری اولیه ما از 1711 شرکت کننده ساکن در کشورهای بریتانیا، ایالات متحده و استرالیا بود. شرکت کنندگان واجد شرایط مطالعاتی ما، بزرگسالانی بودند که بر اساس شاخص 8 موردی وضعیت خواب [45]، احتمال ابتلای آنها به بی خوابی مثبت بود، در حالی که از نظر سلامت جسمی و روانی شرایط پایداری داشته و برای بی خوابی خود روان درمانی های تخصصی دریافت نکرده اند. شرکت کنندگانی که به هر دلیلی دارو مصرف می کردند، مشروط بر اینکه از سلامت پایداری برخوردار بودند از مطالعه حذف نشدند. برای آگاهی دقیق تر از معیارهای ورودی به مطالعه که در این پژوهش مورد استفاده قرار گرفت می توانید به مطالعه اسپی و همکارانش [44] مراجعه کنید.