ناباروری در مردان؛ عوامل خطر، علل و مدیریت – مروری

Infertility in male; risk factors, causes and management- A review

چکیده
معرفی
عوامل و علل ایجاد خطر
فاکتورهای پیش بیضه ای
عوامل مربوط به بیضه
عوامل پس بیضه ای
عوامل مربوط به هیپوتالاموس ـ هیپوفیز
عوامل محیطی
شیوه زندگی و ناباروری
بیماری های آمیزشی (STD) و ناباروری
عفونت در دستگاه ادراری و ناباروری
انسداد ساختمانی و ناباروری
اسپرماتوزوئید و ناباروری
شیمی درمانی و ناباروری
میکروارگانیسم ها و ناباروری
تشخیص بیماری
تاریخچه طب و معاینات فیزیکی
ممانعت
روش های درمانی
منابع

چکیده
ناباروری در میان زوجین منجر به تحمیل آسیب ها و رفتارهای اجتماعی خاصی می گردد که محققان این پدیده را بخصوص در میان زوجین آفریقایی خاطرنشان کرده اند. علیرغم اینکه در گذشته عوامل مربوط به زنان تنها عامل ناباروری محسوب می شد، امروزه کشف شده است که 20 تا 50 % موارد ناباروری را عوامل مربوط به آقایان تشکیل می دهند، بنابراین این نیاز وجود دارد که بررسی های مختلف انجام شده، توسط محققان مورد بازبینی و بررسی مجدد قرار گیرد. در این بررسی عوامل و اثرات مختلفی که در ناباروری مردان دخیل می باشند مورد بررسی قرار گرفت و همچنین کوشش هایی برای به روزرسانی اطلاعات در دسترس پیرامون مدیریت این عارضه انجام شد. هدف اصلی این تحقیق ایجاد اطلاعاتی است که بتواند در ارزیابی ناباروری مردان، به عنوان راهنما عمل کرده و در پیشبرد آن کمک کننده باشد. نشانه های آزمایشگاهی که احتمال استرس اکسیداتیو اسپرم را به عنوان دلیلی برای ناباروری مردان پیشنهاد می کند، عبارتند از : جنبش ضعیف اسپرم، تراتوزواسپرمیا یا ترانواسپرمیا، افزایش ویسکوزیته منی، احتمال موفقیت پایین در لقاح عادی آزمایشگاهی، پیشرفت ضعیف بلاستوسیت در غیاب فاکتور ماده مشخص، از جمله عوامل می باشد. خودداری از استعمال دخانیات، ماری جوانا و اعتیاد به مصرف افراطی الکل و نیز جلوگیری از گرم شدن بیش از حد بیضه ها و استفاده از لباس محافظ و بیضه بند هنگام شرکت در برخی ورزش هایی که برخورد و تماس زیاد اتفاق می افتد، پیشنهادات خوبی برای مقابله با ناباروری مردان می باشد.

عوامل و علل ایجاد خطر
فاکتورهای پیش بیضه ای
این عوامل شرایطی می باشند که مانع حمایت کافی از بیضه ها می شوند و شامل موقعیت هایی از جمله تقویت هورمونی ضعیف و سلامتی عمومی پایین که از جمله می توان به افت قند خون اشاره کرد؛ داروهایی مانند سایمتیدین و اسپیرونولاکتون که سطح هورمون فولیکولی (FSH) را کاهش می دهد، و داروی نیتروفورانتوئین که منجر به کاهش تحرک اسپرم می شوند نیز از عوامل ایجاد خطر در ابتلا به این عارضه می باشد. سبک زندگی اتخاذ شده ( همچون اعتیاد به مصرف الکل زیاد، ماری جوانا و سیگار کشیدن)؛ و فعالیت های شدید مانند دوچرخه سواری شدید، نیز از عواملی است که می تواند ابتلا به این بیماری را موجب شود.

عوامل مربوط به بیضه
این عوامل فاکتورهایی می باشند که بر کیفیت و کمیت مایع تولید شده توسط بیضه ها، تاثیر می گذارد، از جمله این عوامل می توان به سن، نقایص ژنتیکی کروموزوم Y (سندورم کلاین فلتر)، نئوپلاسم (یا تومور)، سرطان بیضه، کریپتورکیدیسم ( یا بیضه پنهان)، واریکوسل که 14 % از موارد ناباروری را تشکیل می دهند (9)، عفونت ویروسی اوریون (18)، و احتمال عوامل ایدیوپاتیک یا ناشناخته که 30 % از موارد ناباروری و عقیم بودن مردان را تشکیل می دهند، اشاره کرد (6). نقص در USP26 در بعضی موارد نیز منجر به بارداری می شود (35).

عوامل پس بیضه ای
عوامل پس بیضه ای منجر به کاهش باروری می شوند که به دلیل شرایطی است که پس از تولید اسپرم بر سیستم تناسلی مرد تاثیر می گذارد و شامل نقایص دستگاه تناسلی و همینطور مشکلات مربوط به انزال مانند: اختلالات نعوظ، انسداد مجرای وابران، فقدان مجرای وابران، عفونت هایی از جمله پروستاتیت ( التهاب در غده پروستات)، انسداد مجاری انزالی و هیپوسپادیاز (نقص مادرزادی در پیشابراه) می باشد.

تاثیر پره اکلامپسی و شدت آن بر میزان NGAL و KIM-1 سرم مادر در دوران بارداری و دوره پس از بارداری

Effect of preeclampsia and its severity on maternal serum NGAL and KIM-1 levels during pregnancy and the post-pregnancy period

چکیده
مقدمه
اجزا و روش ها
جمعیت و معیارهای ورود و خروج مطالعه شود
تجزیه و تحلیل بیوشیمی
تجزیه و تحلیل آماری
دستاورد ها
بررسی
نتایج
محدودیت های مطالعه
در دسترس بودن داده ها
منابع

چکیده

هدف: هدف از این آزمایش،ارزیابی اثرات پره اکلامپسی و شدت آن بر سطح سرم مادری لیپوکالین مرتبط با ژلاتیناز نوتروفیل ژلاتیناز (NGAL) و (KIM 1) در دوران بارداری و دوره پس از بارداری می باشد.
طراحی مطالعه: ابتدا شرکت کنندگان باردار (156 نفر) به سه گروه کنترل، خفیف،و پره اکلامپسی شدید تقسیم بندی شدند. در مرحله دوم زنان در دوره پس اززایمان (368 نفر) به سه گروه با توجه به سابقه دوران حاملگی، به عنوان کنترل سالم، پره اکلامپسی خفیف و شدید تقسیم بندی شدند. این زنان از طریق سیستم داده های بیمارستان شناسایی و با آنها تماس گرفته شد تا در این تحقیق شرکت کنند.
دستاورد: مطالعه ما شامل 147 بیمار بود که 77 نفر از آنها باردار و 70 نفر از آنها پس از بارداری پس از اعمال معیارهای خروج بودند. از نظر سطح NGAL سرم مادر ،افزایش قابل توجهی در گروه پره اکلامپسی شدید در مقایسه با گروه خفیف پره اکلامپسی و گروه های باردار طبیعی وجود دارد(p < 0.001). در دوران بعد زایمان، سطح سرم NGAL مادری در گروه پره اکلامپسی شدید نسبت به افراد با پره اکلامپسی خفیف و گروه کنترل فشار خون بالا به طور قابل توجهی بالاتر بود(p < 0.001). سطح سرم KIM 1 مادری در گروه پره اکلامپسی شدید و خفیف به طور قابل توجهی نسبت به گروه با کنترل فشار خون بالا، بالاتر ارزیابی شده است (p = 0.004). در دوره بعد زایمان، سطح سرم KIM-1 مادری در تمام گروه های بارداری مشابه دیده شد(p = 0.792).
نتایج: دستاوردهای ما نشان می دهد که هرچه شدت پره اکلامپسی افزایش یابد، آسیب کلیه، همانطور که با استفاده از سطح NGAL ارزیابی می شود، برای مدت زمان طولانی حتی در دوران پس از بارداری نیز ادامه دارد.

مقدمه

پره اکلامپسی (pre-eclampsia) که ابتدا از جفت جنین نشات می گیرد و سپس تمام بدن مادر و جنین را تحت تاثیر قرار می دهد، اختلال دوران بارداری محسوب و اغلب در 5درصد افراد دنیا دیده می شود[1]. علی رغم پیشرفت های پزشکی مدرن، پره اکلامپسی از مهم ترین فاکتور های بیماری و مرگ و میر در مادر و جنین او می باشد[2]. اینکه پره اکلامپسی چگونه رخ می دهد، ناشناخته مانده است اما از لحاظ بالینی بدون علامت است و می تواند باعث زوال سایر ارگان ها شود[3]. ادم، ایسکمی، نقص عملکردی در اندوتلیال و وازو اسپاسم-که همه ی ارگان ها را تحت تاثیر قرار می دهد- از عوارض پره اکلامپسی می باشد[3].

محدودیت های مطالعه

در مطالعه ما محدودیت ها و نقاط قوت وجود داشت.اگرچه اندازه نمونه با انجام تجزیه و تحلیل توان تعیین شد، اما اندازه کوچک نمونه مورد استفاده در مطالعه ما محدودیت در نظر گرفته شد. عدم وجود سطح KIM 1 و NGAL در ادرار می تواند یکی دیگر از محدودیت های مطالعه باشد. برای تعیین دوره بهبودی آسیب کلیه بهتر بود که برای دوره بعد از زایمان مدت زمان بیشتری در نظر گرفته شود.

یکی از اهداف این مطالعه تعیین این بود که آیا اثرات طولانی مدت پره اکلامپسی در زنان پس اززایمان وجود دارد یا خیر اما استفاده از گروه های جداگانه از زنان باردار و پس از زایمان، تنوع زیادی را بین افراد قبل و بعد ایجاد می کند. یک طرح بسیار قوی تر این است که سه گروه در دوران بارداری تقویت شده و سپس 6-12 ماه پس از زایمان فرزند خود با این زنان تماس گرفته شود. با این حال، ما می خواستیم اثر پره اکلامپسی را در مدت زمان طولانی تری نشان دهیم، و به خصوص برای این منظور، می خواستیم آن را با شرکت کنندگانی نشان دهیم که بعد از بارداری درگیر با پره اکلامپسی مجددا بارداری ندارند و کلیه آنها به دلیل یک اختلال تحت تاثیر نیست. برای یک مطالعه طولانی تر و گسترده تر، ما نمی توانیم تضمین کنیم که زنان باردار در گروه پره اکلامپسی دوباره باردار نخواهند شد و در اثر بیماری موثر بر کرمین، زمان بهبودی کلیه آسیب نمی بینند. برای یک مطالعه طولانی تر و گسترده تر، ما نمی توانیم تضمین کنیم که زنان باردار در گروه پره اکلامپسی دوباره باردار و دچار اختلال کلیوی نخواهند شد.

Abstract

Objective: The purpose of this trial was to appraise the effects of preeclampsia and its intensity on maternal serum neutrophil gelatinase-associated lipocalin (NGAL) and kidney injury molecule-1 (KIM-1) levels during pregnancy and the post-pregnancy period.

Study design: Firstly pregnant participants (n = 156) were separated into three groups, as control, mild, and severe preeclampsia. Secondly women in post-pregnancy period (n = 368) were separated into three groups according to history of pregnancy, as healthy control, mild, and severe preeclampsia. These women were identified through the hospital data system and contacted by telephone to participate in the study.

Results: Our study comprised 147 patients, 77 of whom were pregnant and 70 of whom were in their postpregnancy period after the exclusion criteria had been applied. In terms of maternal serum NGAL levels, there is a significant increase in the severe preeclampsia group compared with that in the mild preeclampsia and normal pregnancy groups (p < 0.001). During the post-pregnancy period, the maternal serum NGAL levels were found significantly higher in the severe preeclampsia group than in the mild preeclampsia group and non-hypertension control group (p < 0.001). Maternal serum KIM-1 levels were found as significantly higher in the severe and mild preeclampsia groups than in the non-hypertension pregnancy group (p = 0.004). During the post-pregnancy period, maternal serum KIM-1 levels were found as similar among all post pregnant groups (p = 0.792).

Conclusions: Our results indicated that as the severity of preeclampsia increases, kidney damage as assessed using NGAL levels continues for a long period of time, even during the post-pregnancy period.

Introduction

Preeclampsia, which launches in the placenta at first and then affects all mother body and her baby, is a pregnancy disorder and is seen at about 5% frequency in the world [1]. One of the most important morbidity and mortality factors in terms of mother and her baby is the preeclampsia, in spite of the advances in modern medicine [2]. It remains unknown how preeclampsia occurs, but asymptomatic clinical signs may lead to the deterioration of several organs [3]. Edema, ischemia, endothelial dysfunction, and vasospasm, which affect all organs, are consistent with preeclampsia [3].

Study limitations

There were both limitations and strengths to our study. Although the sample size was determined by conducting a power analysis, the small size of the sample used in our study was considered to be a limitation. Absence of urinary KIM-1 and NGAL levels can be another limitation of study. It would have been better to fo the post-pregnancy period for a longer period of time to determine the recovery time of kidney damage.

One aim of the study was to determine whether there were lingering effects of preeclampsia in the post-pregnancy women but using separate groups of women pregnancy and post-pregnancy introduces much inter-individual variation between the pre and post groups. A much stronger design would be to recruit the three groups during pregnancy then to re-contact these women 6–12 months after delivery of their child; however, we wanted to show the effect of preeclampsia in a longer period of time, and especially for this purpose, we wanted to show it with the participants who do not have pregnancy again after pregnancy complicated by preeclampsia and were not complicated by a disease affecting the kidney. For a longer and broader study, we could not guarantee that pregnant women in the preeclampsia group would not conceive again and would not be complicated by a disease affecting the krmine the recovery time of kidney damage.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تاثیر پره اکلامپسی و شدت آن بر میزان NGAL و KIM-1 سرم مادر در دوران بارداری و دوره پس از بارداری

Effect of preeclampsia and its severity on maternal serum NGAL and KIM-1 levels during pregnancy and the post-pregnancy period

موفقیت در لقاح آزمایشگاهی و عوامل مرتبط با آن: یک مطالعه گروهی موثر در آینده

In Vitro Fertilization Success and Associated Factors: A Prospective Cohort Study

چکیده

معرفی

مواد و روش ها

اندازه گیری

آنالیزهای آماری

نتایج

بحث

نتیجه گیری

چکیده

اهداف: موفقیت در لقاح آزمایشگاهی (IVF)، به عوامل زیادی بستگی دارد که عوامل مستقل آن به طور کامل و جامع مورد بررسی قرار نگرفته است. هدف از این مطالعه ارزیابی نقش عوامل وابسته با آن در زنان تحت (IVF) در ایران بوده است. 

مواد و روش ها: در این مطالعه هم گروهی آینده نگرانه، 160 زنی که به مرکز ناباروری بیمارستان محب یاس برای (IVF) بین مارس 2015 و مارس 2016 مراجعه کرده بودند، وارد این مطالعه شدند. پروتکل تحریک طولانی مدت تخمدان با استفاده از آگونیست هورمون آزادکننده ی گنادوتروپین (GnRH) تهیه شد. هورمون آنتی مولرین (AMH)، پروژسترون، استرادیول و ضخامت آندومتر اندازه گیری شد. دو جنین شناس متخصص، بلاستوسیت ها را براساس خوب یا ضعیف بودن، طبقه بندی کردند. پس از گذشت 14 یا 15 روز از انتقال جنین، حاملگی با اندازه گیری گنادوتروپین کوریونی سرم انسانی مورد تشخیص قرار گرفت. 

نتایج: میانگین سن افراد 32 سال و میانگین شاخص وزن بدن (BMI)  20 kg/m2   بوده است. میزان بالینی حاملگی 20.6% بوده است. ارتباط معنی داری بین موفقیت IVF و هورمون آنتی مولرین، تعداد تزریقات FSH، ضخامت آندومتر رحم، مقطع جنین و تعداد جنین های تولید شده نیز یافت شد. آنالیزهای رگرسیون مربوطه نشان داد که تنها هورمون آنتی مولرین (AMH) > 6/0 پیش بینی کننده ی مستقل موفقیت IVF می باشد (odds ratio [OR] = 6.22, CI [2.4-16.2]). آنالیزهای بعدی نشان داد که ارتباط معنی داری بین  سطح AMH و موفقیت IVF در زنان 35 سال و کمتر وجود دارد. 

نتیجه: میزان موفقیت کلی IVF/ET 20.6% بوده است. AMH یک پیش بینی کننده ی معنی دار در موفقیت IVF است و ممکن است فاکتور مهمی در موفقیت  IVF در زنان جوان باشد. 

نتیجه گیری

میزان موفقیت کلی IVF/ET ،6/20 % بوده است. AMH یک پیش بینی کننده مستقل موفقیت IVF بعد از اصلاح تعداد جنین های تولید شده می باشد. به دلیل کوچک بودن سایز نمونه های مطالعاتی در ایران، توصیه ما این است که از متا آنالیز برای بررسی عوامل درگیر در موفقیت IVF استفاده شود.

Abstract

Objectives: In vitro fertilization (IVF)success depends on many factors whose independent roles have not been fully investigated. The aim of this study was to evaluate the role of associated factors in women undergoing IVF in Iran.

Materials and Methods: In a prospective cohort study, 160 women who referred to infertility center of Moheb-Yas hospital for IVF between March 2015 and March 2016 were enrolled. A long ovarian stimulation protocol was administered using a gonadotropin-releasing hormone agonist (GnRH). Anti-Mullerian hormone (AMH), progesterone, estradiol, and endometrial thickness were measured. Two expert embryologists categorized blastocysts as good or poor. Pregnancy was judged by serum human chorionic gonadotropin measurement 14?15 days after embryo transfer.

Results: Mean age of the cases was 32 years and mean body mass index (BMI) was 20 kg/m2. Clinical pregnancy rate was 20.6%. A significant relationship was found between IVF success and AMH, the number of FSH injections, endometrial thickness, grade of the embryos, and the number of embryos produced. Logistic regression analysis showed that only AMH > 0.6 was an independent predictor of IVF success (odds ratio [OR] = 6.22, CI [2.4-16.2]). Further analysis showed a significant relationship between AMH level and IVF success in women ?35.

Conclusions: The overall success rate of IVF/ET was 20.6%. AMH is a significant predictor of IVF success and may be an important factor in IVF success in young women.

Conclusions

The overall success rate of IVF/ET was 20.6%. AMH was an independent predictor of IVF success after adjustment for the number of embryos produced. Due to the small sample size in studies in Iran, we recommend that a meta-analysis on the factors involving in IVF success be conducted.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

موفقیت در لقاح آزمایشگاهی و عوامل مرتبط با آن: یک مطالعه گروهی موثر در آینده

In Vitro Fertilization Success and Associated Factors: A Prospective Cohort Study

اندازه گیری تفکیک اسپرم دی ان ای و پیامدهای بالینی تولید مثل با کمک پزشکی: یک متا آنالیز و مرور سیستماتیک

Measuring Sperm DNA Fragmentation and Clinical Outcomes of Medically Assisted Reproduction: A Systematic Review and MetaAnalysis

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اندازه گیری تفکیک اسپرم دی ان ای و پیامدهای بالینی تولید مثل با کمک پزشکی: یک متا آنالیز و مرور سیستماتیک

Measuring Sperm DNA Fragmentation and Clinical Outcomes of Medically Assisted Reproduction: A Systematic Review and MetaAnalysis

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

محدودیت ها و تغییر پذیری ها در آزمایش اسپرم از زمان ابتدایی تا امروز

From Basic To Contemporary Semen Analysis: Limitations And Variability

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

محدودیت ها و تغییر پذیری ها در آزمایش اسپرم از زمان ابتدایی تا امروز

From Basic To Contemporary Semen Analysis: Limitations And Variability

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

بهبود گزارش درباره آزمایشات بالینی معالجه ناباروری : اصلاح بیانیه کانسورت

Improving the Reporting of Clinical Trials of Infertility Treatments (IMPRINT): modifying the CONSORT statement

روش ها

نتایج

بحث و بررسی

تامین بودجه

تضاد منافع

فهرست شرکت کنندگان

منابع

معمولا آزمایش های بالینی که به بررسی درمان های ناباروری می پردازند، در مورد نتایج اصلی توجه به بیماران و پزشکان و مردم (مانند تولد زنده) یا آسیب ها، مانند خطرات مربوط به مادر در طول بارداری و ناهنجاری های جنینی گزارشی ارائه نمی دهند. این مسئله توسط شرکت کنندگان متعدد در آزمایش های ناباروری پیچیده شده است، که می تواند شامل یک زن (مادر)، یک مرد (پدر) و در صورت موفقیت، یک فرد سوم، یا فرزند آن ها باشد (کودک)، که نتیجه مطلوب درمان است. نتیجه مطلوب و بسیاری از عوارض جانبی پس از پایان درمان ناباروری و درطول بارداری و دوره نفاس رخ می دهند، که باعث ایجاد پیگیری منحصر به فرد برای محققان و شرکت کنندگان آزمایش بالینی می شوند. در سال 2013، به دلیل ناسازگاری در گزارش آزمایش و جنبه های منحصر به فرد آزمایش های بالینی ناباروری که به اندازه کافی در استاندارد های موجود بیانیه های گزارش آزمایشات (کانسورت) مورد توجه قرار نگرفته اند، با هدف برنامه ریزی اصلاح چک لیست کانسورت برای بهبود کیفیت گزارش مربوط به آزمایش های بالینی مرتبط با درمان ناباروری، یک کنفرانس مشترک در هاربین، چین برگزار شد. گروه مشترک توصیه کرد که نتیجه اصلی و مرجح همه آزمایش های ناباروری، تولد زنده (که به عنوان زایمان یک نوزاد زنده پس از بیش از 20 هفته بارداری تعریف می شود) یا تولد زنده تجمعی است، که به عنوان تولد زنده در هر زن در یک دوره زمانی مشخص تعریف می شود (یا تعداد چرخه های درمان). علاوه بر این، آسیب های مربوط به همه شرکت کنندگان باید به طور سیستماتیک جمع آوری و گزارش شوند، که شامل زمان مداخله، هر بارداری منتج شده و دوره نوزادی می باشند. اطلاعات عادی باید باید در مورد هر دو شرکت کننده زن و مرد در آزمایش جمع آوری شوند. ما پیشنهاد می کنیم تغییر در کیفیتی دنبال شود که این دستورالعمل ها می توانند در آزمایش های مربوط به درمان های ناباروری ایجاد کنند. هدف نهایی ما افزایش شفافیت مزایا و خطرات درمان های ناباروری برای ارائه مراقبت های پزشکی بهتر به افراد و زوج های تحت تاثیر قرار گرفته است.

بحث و بررسی

ما برای اصلاح چک لیست کانسورت در جهت بهبود کیفیت گزارش آزمایش های درمان ناباروری، توصیه هایی ارائه کردیم. اصلاحات پیشنهادی ما برای کمک به شفافیت آزمایش ها، شامل نیاز به توصیف کامل شرکت کنندگان در یک آزمایش ناباروری، ارائه معیارهای یکنواخت از نتیجه بارداری (انتخاب ما تولد زنده است)، و در نظر گرفتن آسیب ها و خطرات اصلی برای شرکت کنندگان در یک آزمایش ناباروری و همچنین جنین (ها) / نوزاد (ان) می باشند. هر چند این چک لیست در درجه اول با آزمایش های ناباروری تصادفی بزرگ تر در ارتباط قرار دارد، تصور می شود که این در آزمایش های مداخله تصادفی کوچک تر، یا غیر تصادفی آینده نگر برای درمان های جدید تر قابل اجرا می باشد. همه این آزمایش ها باید با ثبت آزمایش بالینی قبل از ثبت نام بیمار اول قابل اسناد باشند، بنابراین، این نتایج می توانند در طرح آزمایش در نظر گرفته شوند. همه محققان باید آسیب ها و نتایج بارداری را در نظر گیرند، حتی در این آزمایش های کوچک تر، زیرا می توانند به عنوان مبنایی برای آزمایش های چند مرکزی بزرگ تر مورد استفاده قرار گیرند و یا در بررسی های سیستماتیک ادغام شوند. گزارش ناقص موجب شکاف در درمان ناباروری مبتنی بر شواهد می شود (23).

Clinical trials testing infertility treatments often do not report on the major outcomes of interest to patients and clinicians and the public (such as live birth) nor on the harms, including maternal risks during pregnancy and fetal anomalies. This is complicated by the multiple participants in infertility trials which may include a woman (mother), a man (father), and a third individual if successful, their offspring (child), who is also the desired outcome of treatment. The primary outcome of interest and many adverse events occur after cessation of infertility treatment and during pregnancy and the puerperium, which creates a unique burden of follow-up for clinical trial investigators and participants. In 2013, because of the inconsistencies in trial reporting and the unique aspects of infertility trials not adequately addressed by existing Consolidated Standards of Reporting Trials (CONSORT) statements, we convened a consensus conference in Harbin, China, with the aim of planning modifications to the CONSORT checklist to improve the quality of reporting of clinical trials testing infertility treatment. The consensus group recommended that the preferred primary outcome of all infertility trials is live birth (defined as any delivery of a live infant after ≥20 weeks’ gestation) or cumulative live birth, defined as the live birth per women over a defined time period (or number of treatment cycles). In addition, harms to all participants should be systematically collected and reported, including during the intervention, any resulting pregnancy, and the neonatal period. Routine information should be collected and reported on both male and female participants in the trial. We propose to track the change in quality that these guidelines may produce in published trials testing infertility treatments. Our ultimate goal is to increase the transparency of benefits and risks of infertility treatments to provide better medical care to affected individuals and couples.

DISCUSSION

We developed recommendations for modifications of the CONSORT checklist to improve the quality of reporting of trials of infertility treatments. Our suggested revisions were designed to aid transparency of trials, including requiring more complete characterization of the participants in an infertility trial, providing some uniform measure of pregnancy outcome (we chose live birth), and accounting for the major harms and risks to the participants in an infertility trial as well as the resulting fetus(es)/infant(s). Although we see this checklist primarily of relevance to larger pragmatic randomized infertility trials, we think it is also applicable to smaller randomized or prospective nonrandomized or single-intervention trials that pilot newer treatments. All such trials must be registered with a clinical trial registry before enrolling the first patient, so it is possible to a priori capture these outcomes in the trial design. It is incumbent on all researchers to capture harms and pregnancy outcomes even in these smaller trials, because they may serve as the basis for larger multicenter trials or become incorporated in systematic reviews. Incomplete reporting contributes to gaps in evidence-based infertility treatment (23).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بهبود گزارش درباره آزمایشات بالینی معالجه ناباروری : اصلاح بیانیه کانسورت

Improving the Reporting of Clinical Trials of Infertility Treatments (IMPRINT): modifying the CONSORT statement

امکان پذیری انتخاب برای سهم مرد در زنده ماندن جنین به عنوان راهی برای بهبود عملکرد تولید مثل نر و کیفیت مایع منی در خرگوش ها

Feasibility of selection for male contribution to embryo survival as a way of improving male reproductive performance and semen quality in rabbits

Abstract

The objective of this research was assess the male contribution to the number of implanted embryos (IE) and embryo survival (ES) estimated as the rate of variance due to male genetic and permanent environmental effects regarding total variance. In prolific species, the number of embryos and ES at early stages of gestation could be considered as fertility measurements because it indicates the number and rate of fertilized ova which are able to initiate the embryo development. Analyzed traits were ovulation rate (OR) estimated as the number of corpora lutea in both ovaries, IE estimated as the number of implantation sites, and ES calculated as IE/OR. A total of 1477 records from 900 females were used to analyze OR, whereas 1081 records from 855 females and 201 males were used to analyze IE and ES. The number of animals in the pedigree was 1107. The model included the systematic effects of year-season, parity order, lactation, and the random effects of additive genetics and permanent environmental effects due to the female (for OR) or both sexes (for IE and ES). Gibbs sampling was used to estimate posterior distributions of model parameters. The heritabilities of the male contribution to IE and ES were low (0.05 [0.01, 0.10] and 0.07 [0.02, 0.12]) but these estimates are probably biased downward since laparoscopy was only performed on those does that were pregnant at d 12 of gestation, instead of on all mated does. The genetic correlations between all analyzed traits and also between male and female genetic components of IE and ES were inaccurate, and it was not possible to draw any conclusion about them. The proportion of variation due to the male nonadditive genetic plus permanent environmental effects for IE and ES was almost negligible (0.027 [0.001, 0.058] and 0.031 [0.002, 0.068] for IE and ES, respectively), being the repeatability for male contribution on IE and ES around 8 and 10%, respectively

1 Introduction

In recent years, the use of artificial insemination (AI) in rabbit commercial farms has become a common practice. Bucks from paternal lines used for AI not only must have good characteristics of growth and feed efficiency, but also high fertility, seminal production, and quality. Accordingly, traits related to AI efficiency, including both ejaculate and semen characteristics and male contribution to fertility and prolificacy, have acquired importance.

Increasing the production of fertile doses through improving some of its components (i.e., traits involved in semen production and quality) requires establishing the set of seminal characteristics to be measured and the optimal levels of those traits. In addition, measurement of these laboratorial markers is usually expensive and laborious, which make them inappropriate as selection criteria. As fertility and prolificacy are consequence of both male and female effects plus the interaction between them, a better alternative could be improving male contribution to fertility and prolificacy, since both traits depend strongly on semen quality (Foote, 2003). Few studies have focused on the feasibility of this kind of selection to improve AI efficiency. First studies performed in rabbit species showed that male contributions to fertility (Piles et al., 2005), or to prolificacy (Piles et al., 2006) were almost null after natural mating. Similar results were found when AI was performed with fresh semen (Tusell et al., 2011). The low male contribution (i.e., male genetic and permanent environmental effects) to prolificacy measured at birth is due mainly to the fact that litter size depends on female contribution and gestational environmental effects. However, failures of fertilization or embryogenesis due to male effect are important before implantation (Saacke et al., 2000), whereas they are masked at later stages of gestation when male is not involved in any biological process. Consequently, male effects on fertility and prolificacy are expected to be better observed at early stages of gestation.

We postulate that male reproductive performance and semen quality could be improved by selecting for male contribution to embryo survival (ES), which is defined in rabbit as survival from ovulation to implantation at d 7 of gestation (Mocé et al., 2010). The aim of this research was to assess male contribution to the number of implanted embryos (IE) and ES to confirm or reject this hypothesis.

رابطه پلی مورفیسم گیرنده های پروژسترون با سقط های پی در پی ناشناخته در جمعیت هان تایوانی

Association of progesterone receptor polymorphism with idiopathic recurrent pregnancy loss in Taiwanese Han population

چکیده

مقدمه

مواد و روش ها

نتایج

بحث

نتیجه گیری

منابع

چکیده

هدف سقط های مکرر (RPL) می تواند به علت کافی نبودن پروژسترون در مرحله لوتئال قاعدگی و اوایل حاملگی رخ دهد. پروژسترون نقش حیاتی در بلوغ تخمک، لانه گزینی جنین و جایگیری جفت در اوایل بارداری دارد. در این مطالعه به بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم ژن گیرنده های پروژسترون (PGR) و RPL ناشناخته می پردازد.
روش 121 زن با سابقه سقط های مکرر و ناشناخته (PRL) و 179 مورد شاهد در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند. 6 برچسب SNP و دو SNP عملکردی [PROGINS (rs1042838), +331 C/T (rs10895068)] ، ژنوتیپ ژن های گیرنده پروژسترونی شناسایی شدند.
نتایج نتایج نشان داده که فراوانی آلل ها و ژنوتیپ های SNP عملکردی [PROGINS (rs1042838)] در بیماران مبتلا به RPL ناشناخته بسیار بالاتر از افراد شاهد بود (مقادیر p=0.006). علاوه براین، هاپلوتایپ های C-C که دارای rs590688C>G و rs11224592T>C هستند؛ با کاهش ریسک RPL (p=0.004) مرتبط می باشند.
بحث پلی مورفیسم PROGINS موجب حساسیت به سقط های مکرر در زنان هان تایوان می شود.

نتیجه گیری

در این گزارش ما با استفاده از برچسب زنی SNPها برای بدست آوردن اطلاعات ژنتیکی در بلوک شدن ژن های PGR نشان دادیم که ارتباط معنی داری بین PROGINS با RPL در زنان هان تایوانی هان وجود دارد. حقیقت این است که آلل های PROGINS فراوانی بیشتری در بیماران RPL دارند که نشان می دهد PROGINS می تواند تعیین کننده میزان خطر برای سقط جنین باشد. برای مشخص نمودن اثر پلی مورفیسم PGR بر خطر RPL، مطالعات بیشتر باید بروی حجم بزرگتری از نمونه ها انجام بگیرد. به نظر می رسد که PROGINS تنها در 4.1٪ بیماران زن از قوم هان در تایوان وجود دارد و علل ناشناخته در RPL بسیار ناهمگون هستند و عوامل متعددی در وقوع سقط های مکرر نقش دارند.

Abstract

Purpose Recurrent pregnancy loss (RPL) could be caused by insufficient progesterone in the luteal phase of menstruation and early pregnancy. Progesterone plays a critical role in oocyte maturation, embryo implantation and placenta maintenance in early gestation. This study was set out to investigate the association between polymorphisms of the progesterone receptor (PGR) gene and idiopathic RPL.
Methods One hundred twenty-one women with a history of idiopathic recurrent pregnancy loss (RPL) and 179 control subjects were enrolled into the study. Six tag SNPs and two functional SNPs [PROGINS (rs1042838), +331 C/T (rs10895068)] of the progesterone receptor gene were genotyped.
Results We found that the allele and genotype frequencies of the functional SNP [PROGINS (rs1042838)] were both significantly higher in patients with idiopathic RPL than in the control subjects (both P values=0.006). In addition, the C-C haplotype, which consists of rs590688C>G and rs11224592T>C, is associated with a decreased risk of RPL (p=0.004).
Conclusion PROGINS polymorphism confers susceptibility to idiopathic recurrent pregnancy loss in Taiwanese Han women.

Conclusions

In this report, we showed a significant association of PROGINS with RPL in Taiwanese Han women by using tagging SNPs to capture the genetic information within the PGR gene block. The fact that the PROGINS allele occurs more frequently in RPL patients indicates that PROGINS may be a risk modifier for miscarriage. Further studies should use a larger sample size and establish the contribution of the PGR polymorphism to the risk for RPL. Considering that PROGINS occurs in only 4.1% of Taiwanese Han female patients, the etiology of idiopathic RPL is extremely heterogeneous and multiple factors are implicated in the pathogenesis of recurrent miscarriage.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

رابطه پلی مورفیسم گیرنده های پروژسترون با سقط های پی در پی ناشناخته در جمعیت هان تایوانی

Association of progesterone receptor polymorphism with idiopathic recurrent pregnancy loss in Taiwanese Han population

القای دودمانی چند قوه زا از جنین و فیبروبلاست موش بالغ توسط عوامل تعریف شده

Induction of Pluripotent Stem Cells from Mouse Embryonic and Adult Fibroblast Cultures by Defined Factors

خلاصه

مقدمه

نتایج

بحث

فرایندهای آزمایشگاهی

کشت سلولی

آلودگی رتروویرال

ساخت پلاسمید

ساخت تراتوم و آنالیز بافت شناسی

توالی ژنومی بیسولفیت

تعیین کاریوتایپ و SSLP با استفاده از PCR

آنالیز وسترن بلات

RT-PCR برای ژنهای مارکر

DNA Microarray

تمایز درون سلولی سلول های iPS

آزمون ايمنوپرسیپیتیشن کروماتين

داده های تکمیلی

خلاصه

سلول های تمایز یافته را می توان با انتقال محتویات هسته ای به تخمک ها یا از طریق ادغام با سلول های بنیادی جنینی (ES)، به یک حالت مشابه جنینی ، دوباره برنامه ریزی کرد( کاری کرد که سلول های تمایز یافته مجددا به حالتی مشابه حالت جنینی برگردند). در مورد عواملي كه در این پروسه (برنامه ریزی دوباره) دخیل هستند،اطلاعات كمي موجود است. در اینجا، القاء سلول های بنیادی پرتوان را از فیبروبلاست های جنینی یا بالغ موش را با اضافه کردن چهار عامل Oct3 / 4، Sox2، c-Myc و Klf4 تحت شرایط کشت سلولی ES نشان می دهیم. به طور غیرمنتظره Nanog قابل چشم پوشی بود. این سلول ها که ما آنها را IPS (سلول های بنیادی پرتوان القا شده) نامیدیم، ویژگی های مورفولوژی و رشد سلول های ES را نشان می دهند و ژن های نشانگر سلولی ES را بیان می کنند. پیوند زیر جلدی سلول های iPS به موش های برهنه منجر به ایجاد تومورهای حاوی انواع بافت از هر سه لایه زایشی می شود. سلول های iPS پس از تزریق به بلاستوسيست ها به رشد جنین موش کمک کردند. این داده ها نشان می دهد که سلول های بنیادی پرتوان می توانند به طور مستقیم از کشت فیبروبلاست ها از طریق افزودن تنها چند عامل تعریف شده تولید شوند.

تمایز درون سلولی سلول های iPS

سلول ها توسط تريپسيناسيون برداشت شده و به داخل ظرف محيط کشت باکتریایی ES بدون G418 يا LIF انتقال داده شدند. بعد از 3 روز، سلولهای جمع شده روی ظروف کشت بافت کوت شده با ژلاتین قرار داده شدند و 3 روز دیگر انکوبه شدند. این سلولها با آنتی بادی مونوکلونال ضد آکتین عضلانی صاف (N1584، Dako)، آنتی بادی پلی کلونال ضد afetoprotein (N1501، Dako) یا آنتی بادی مونوکلونال ضد bIII tubulin (CBL412، Abcam) همراه با 40-6-diamidino- 2-phenylindole ( (Sigma رنگ آمیزی شدند. RNA کامل استخراج شده از بدن های جنینی در پلیت در روز 6 برای آنالیز RT-PCR مورد استفاده قرار گرفت.

SUMMARY

Differentiated cells can be reprogrammed to an embryonic-like state by transfer of nuclear contents into oocytes or by fusion with embryonic stem (ES) cells. Little is known about factors that induce this reprogramming. Here, we demonstrate induction of pluripotent stem cells from mouse embryonic or adult fibroblasts by introducing four factors, Oct3/4, Sox2, c-Myc, and Klf4, under ES cell culture conditions. Unexpectedly, Nanog was dispensable. These cells, which we designated iPS (induced pluripotent stem) cells, exhibit the morphology and growth properties of ES cells and express ES cell marker genes. Subcutaneous transplantation of iPS cells into nude mice resulted in tumors containing a variety of tissues from all three germ layers. Following injection into blastocysts, iPS cells contributed to mouse embryonic development. These data demonstrate that pluripotent stem cells can be directly generated from fibroblast cultures by the addition of only a few defined factors.

In Vitro Differentiation of iPS Cells

Cells were harvested by trypsinization and transferred to bacterial culture dishes in the ES medium without G418 or LIF. After 3 days, aggregated cells were plated onto gelatin-coated tissue culture dishes and incubated for another 3 days. The cells were stained with antia-smooth muscle actin monoclonal antibody (N1584, Dako), anti-afetoprotein polyclonal antibody (N1501, Dako) or anti-bIII tubulin monoclonal antibody (CBL412, Abcam) along with 40 -6-diamidino2-phenylindole (Sigma). Total RNA derived from plated embryoid bodies on day 6 was used for RT-PCR analysis.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

القای دودمانی چند قوه زا از جنین و فیبروبلاست موش بالغ توسط عوامل تعریف شده

Induction of Pluripotent Stem Cells from Mouse Embryonic and Adult Fibroblast Cultures by Defined Factors

ارتباط بین سطوح هورمون تحریک کننده فولیکول در ابتدای چرخه قاعدگی انسان، طول فاز فولیکولی و استروژن های دفع شده: مطالعه آزاد

Relationship between Follicle-Stimulating Hormone Levels at the Beginning of the Human Menstrual Cycle, Length of the Follicular Phase and Excreted Estrogens: The FREEDOM Study

عنوان ها و روش ها

موضوع

آنالیزهای هورمونی

آماده سازی و تجزیه و تحلیل داده ها

پارامترها، الگوریتم و آمار

نتایج

تغییر در طول FP کل در رابطه با سطوح iFSH.

تغییر در طول FP اولیه و ثانویه در ارتباط با iFSH

تغییر در تولید استروژن FP در ارتباط با iFSH

بحث

چکیده

اگرچه سن پیری باروری به طور جداگانه با افزایش FSH و فاز فولیکولار کوتاهتر (FP) ارتباط دارد، ارتباط مستقیم بین هر دو پارامتر مورد بررسی قرار نگرفته است. همچنین اثرات دقیق افزایش FSH بر تولید استروژن هنوز مشخص نشده است. یک پایگاه بزرگ داده از غلظت روزانه ی موجود در ادرار از FSH، LH و استروژن 3 ـ گلوکورونید(E1G)، از 37 زنی که به طور منظم قاعده می شدند( به طور متوسط 11 سیکل در هر بیمار) استفاده شد. سطح FSH اولیه (iFSH) به عنوان مقدار متوسط d 1-5 محاسبه شد. از دست رفتن روزانه ی E1G (ETO) بوسیله ی الگوریتم تعیین شد، و به همین ترتیب، FP به دو بخش زودهنگام (D 1 تا ETO) و دیر هنگام (ETO_1 to LH peak) تقسیم می شود. ماکسیمم FP و مجموع E1G محاسبه شد. افراد با توجه به میانگین iFSH به سه دسته تقسیم شدند (<5,>5 to 10, and>10 IU/liter). کاهش تدریجی در طول مدت FP با افزایش دسته وجود داشت: (15.2 _ 3.8, 14.1 _ 3.6, and 13 _ 2.6 d, respectively; P < 0.0001). اثر مشابهی در FP اولیه اتفاق افتاد؛ در مقابل FP ثانویه بدون تاثیر بود. هیچ افزایش ثابتی در E1G با پیشرفت طبقه بندی iFSH دیده نشد. به هر حال، زنان با میانگین LH اولیه بالاتر از IU/liter 6 دارای افزایش ماکسیمم معنی دار و قابل ملاحظه و متحدی در E1G بوده اند. طول FP به طور موازی با افزایش iFSH با یک اثر انتخابی در FP اولیه کاهش می یابد. افزایش FSH بر E1G تاثیر نمی گذارد؛ به هر حال، افزایش سطح LH اولیه، به E1G بالاتر بستگی دارد.

بحث

دستگاه باروری پیری در زنان وابسته به افزایش FSH در شروع دوره(5-1) و فاز کوتاه FP (4، 18، 19) می باشد. این موازات، همراه با این واقعیت که FSH هدایت کنده ی اصلی در پیرفت و توسعه ی فولیکول هاست، به ارتباط مستقیم بین افزایش FSH و کاهش طول FP اشاره می کند؛ به هر حال این وابستگی تا امروز مورد بررسی قرار نگرفته است. ما این مسئله را با استفاده از یک پایگاه داده بزرگ در مورد غلظت هورمونهای روزانه ادرار هورمونهای تولید مثل در نظر گرفتیم. نتایج ما نشان دهنده وجود یک کاهش تدریجی در طول FP به موازات افزایش FSH است. برای درک بهتر یافته های ما، طول FP را در جزئیات بیشتر مورد بررسی قرار دادیم. از آنجا که روز ETO یک روز مناسب را برای ظهور فولیکول های غالب فراهم می کند، FP به دو بخش اولیه(قبل) و ثانویه( بعد از ETO) تقسیم می شود. اگر چه کاهش طول FP در اصل می تواند هر دو مرحله را شامل شود، ما دریافتیم که این کوتاه شدن وابسته به FSH که به طور انتخابی است، بر روی FP اولیه تأثیر می گذارد و هیچ تأثیری در FP ثانویه ندارد.

Abstract

Although reproductive aging has been separately related to elevated FSH and shorter follicular phase (FP), the direct association between both parameters has not been investigated. Also, the exact effects of increased FSH on estrogen production are yet to be established. A large database of daily urinary concentrations of FSH, LH, and estrone 3-glucuronide (E1G) from 37 regularly menstruating women (median 11 cycles per patient) was used. Initial FSH levels (iFSH) were estimated as the mean value of d 1–5. The day of E1G take-off (ETO) was determined by an algorithm, and accordingly, the FP was divided into early (d 1 to ETO) and late (ETO
1 to LH peak). FP maximum and integrated E1G were calculated. Subjects were distributed according to their mean iFSH into three categories (<5, >5 to 10, and >10 IU/liter). There was a gradual decrease in FP length with increasing category (15.2 3.8, 14.1 3.6, and 13 2.6 d, respectively; P < 0.0001). A similar effect occurred in early FP (7.5 4, 6.4 3.7, and 5.4 2.7; P < 0.0001); in contrast, late FP was unaffected (7.7 2.1, 7.7 2.1, and 7.6 2.4; P 0.86). No consistent increase in E1G was found with advancing iFSH category; however, women with mean initial LH higher than 6 IU/liter had significantly elevated maximum (P < 0.0001) and integrated (P 0.002) E1G. FP length decreases in parallel with increasing iFSH, with a selective effect on the early FP. Increased FSH does not affect E1G; however, elevated initial LH level was related to higher E1G. (J Clin Endocrinol Metab 89: 3270–3275, 2004)

Discussion

Reproductive aging in the woman is associated with increased FSH at the beginning of the cycle (1–5), and shorter FP (4, 18, 19). Such parallelism, together with the fact that FSH is the major director of follicular development, suggests a direct association between increasing FSH and reduced FP length; however, this association has not been investigated to date. We have addressed the issue using a large database on daily urinary hormonal concentrations of reproductive hormones (37 women, 386 cycles). Our results indicate the occurrence of a gradual reduction in the length of the FP in parallel with increasing FSH. To better understand our finding, we examined the FP length in further detail. Because the day of ETO provides a suitable reference of the emergence of the dominant follicle (24, 25), the FP was divided into early (before) and late (after ETO). Although a reduction in FP length could in principle involve both stages, we found that this FSH-related shortening selectively affects the early FP, with no apparent effect on the late FP.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ارتباط بین سطوح هورمون تحریک کننده فولیکول در ابتدای چرخه قاعدگی انسان، طول فاز فولیکولی و استروژن های دفع شده: مطالعه آزاد

Relationship between Follicle-Stimulating Hormone Levels at the Beginning of the Human Menstrual Cycle, Length of the Follicular Phase and Excreted Estrogens: The FREEDOM Study