اثر نهادهای محلی بر استراتژی‌های رقابتی صادرکنندگان. موردی از اقتصادهای نوظهور در آمریکای لاتین

The effect of local institutions on the competitive strategies of exporters. The case of emerging economies in Latin America

چکیده
1 مقدمه
2 چارچوب نظری
3 داده ها و روش شناسی
4 نتایج
5 بحث و استدلال
6 نتیجه گیری و پژوهش آینده
منابع

چکیده
این مقاله به تحلیل اثر بنگاه های محلی و بازار مداری بر کارایی صادرات شرکت های آمریکای لاتین می‌پردازد، در هنگامی که آن‌ها راهبردهای رقابتی کلی را اجرا می کنند. یک پرسشنامه ویژه به 201 مجری شرکتهای صادرکننده ساخت و خدمات در برزیل، شیلی، مکزیک و پرو فرستاده شد که داده های این پژوهش را ایجاد کرد. سپس، برای گسترش ساختارهای چندبخشی اساسی، تجزیه و تحلیل عامل تاییدی و یک آزمون و فرضیه مدل معادله ساختاری به کار گرفته شدند. نتایج نشان دادند که بنگاه های محلی، از طریق بازار مداری شرکت‌ها به صورت مستقیم و غیر مستقیم بر کارایی صادرات تاثیر می‌گذارند و بازار مداری واسطه پیاده سازی راهبرد تفکیک می شود، اما راهبرد رهبری مبنی بر هزینه این چنین نیست. یافته ها نشان میدهند که شرکت های با راهبردهای تفکیکی از بنگاه های محلی قدرتمند بیشتر سود می برند.

2- چارچوب نظری
در بررسی‌های متفاوتی اهمیت منابع و ظرفیت ها در اجرای راهبردهای رقابتی و اثر آنها بر بازریابی مداری و عملکرد اثبات شده است. اما، آنها اثرات زمینه محلی را که باید در ارزیابی اجرای راهبرد در نظر گرفته شود را در آن وارد نکردند، به ویژه در اقتصادهای در حال پیدایش از جمله کشورهای آمریکای لاتین که بنگاه های محلی متفاوتی دارند (هامبرگ و همکاران، 2004؛ وولا و اُکاس، 2010؛ راک و احمد، 2014؛ خارابشه و همکاران، 2015). دو مسئله حیاتی که در پژوهش موجود نادیده گرفته شده اند، اثر بنگاهی (پنگ و همکاران، 2009؛ کالاس و همکاران، 2015) و دیدگاه مبنی بر بنگاه (پنگ و همکاران، 2009؛ لورت، 2016؛ توم مدیروز، 2016) است. برای نمونه، ویگیلونی و همکاران (2020) نشان دادند که سطح پشتیبانی دولتی برای همکاری نوآوری و کسب و کار در آمریکای لاتین و کشورهای کارائیب در مقابسه با کشورهای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) و ببر آسیایی (Asian Tiger) نااُمیدکننده است، هر چند از زمانی که شرکتها در کشورهای آمریکای لاتین دانش تجربی بیشتری دارند، فعالیت های صادراتی آنها افزایش یافته است (گلدرز ویز و همکاران، 2016).

افزون بر این، مالکا و همکاران (2020) نقش مثبت برنامه‌های تبلیغاتی صادرات در عملکرد صادرات شرکتهای اقتصاد در حال پیدایش را به طور برجسته نشان دادند. در این مفهوم که گلدرز ویز و مونریل پرز (2018) به تجزیه و تحلیل نقشی پرداختند که برنامه‌های تبلیغات صادرات عمومی برای شرکتهای شیلی ایفا میکردند. مشاهده شد که شرکت در جشنواره های تجاری برعکس شرکت در ماموریت‌های تجاری، بر رشد فروش صادرات تاثیر مثبت دارد. همچنین، نمایندگی های تبلیغات صادرات با وجود مشکلات پاندمی کووید 19 به ایفای نقش حیاتی خود ادامه دادند (گلدرز ویز و همکاران، 2021). در این روش، مارانو و همکاران (2016) به دنبال یکی کردن نمای رابطه میان بین المللی سازی و عملکرد شرکت با راهبرد «دیدگاه مبنی بر بنگاه» نشان دادند که بنگاه های محلی یک کشور بر قدرت رابطه میان بین المللی سازی و عملکرد تاثیر میگذارند. افزون بر این، اهمیت در نظر گرفتن بنگاه های رسمی و غیر رسمی در تجزیه و تحلیل تعمیم درک اثرات پیچیدگی بنگاهی را به طور برجسته نشان دادند.

با این که درباره تاثیرات «بنگاه های محلی» که به عنوان «بنگاه های کشور میهن» شناخته می‌شوند نمونه هایی وجود دارد، در توسعه راهبردهای صادراتی و عملکرد صادرات شرکتها به اجرای راهبردهای تفکیکی رهبری هزینه کلی توجه کمتری شده است، به ویژه در اقتصادهای در حال پیدایش که در آنها شرکتهای صادراتی نقش مهمی بازی می کنند. فرضیه های مرتبطی که راهنمای این کار پژوهشی هستند در ادامه فهرست شده اند.

هم مکانی با فعالیت های ارزش بازاریابی به عنوان ارتقای تولید در زمان شیوع COVID-19

Co-location with marketing value activities as manufacturing upgrading in a COVID-19 outbreak era

چکیده

1 مقدمه

2 ادبیات و ایجاد فرضیه

3 روش شناسی

4 نتایج تجربی

5 بحث و نتیجه گیری

منابع

چکیده 
     هم مکانی مبحث مرتبطی در ادبیات کسب و کار بین المللی است، با این حال ادبیات موجود بر هم مکانی فعالیت های تحقیق و توسعه (R&D) و تولید تمرکز می کند و فعالیتهای ارزش بازاریابی را نادیده می گیرد. نوآوری بازاریابی یک روش موثر و چابک برای واکنش نسبت به بحران هایی مانند همه گیری کووید-19 است، و هدف تعداد زیادی از تولیدکنندگان در زنجیره های ارزش جهانی ارتقای عملکرد با پیروی از خط سیر OEM-ODM-OBM است. بنابراین، این تحقیق هم مکانی فعالیتهای بازاریابی را بعنوان یک استراتژی یادگیری انعطاف پذیر و سازمانی برای ارتقاهای تولید پیشنهاد می دهد، و سوابق هم مکانی بازاریابی را در تصمیمات سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) بررسی می کند. چارچوب پیشنهادی تحقیق با استفاده از داده های نظرسنجی 343 شرکت تولید کننده تایوانی در چین بررسی می شود که از پایگاه داده گردآوری شده توسط ادارات وزارت اقتصاد تایوان در سال 2020 بدست آمدند. این نتایج نشان می دهند که وسعت تجربه بین المللی، ارتباط با R&D، بازاریابی بعنوان یک منبع دانش اولیه در کشور میزبان، ارتقای تقاضاهای محلی، و توسعه محصولات جدید برای تامین جهانی همگی ارتباط مثبتی با هم مکانی عملکردهای بازاریابی و تولید دارند. علاوه بر این، می توان دریافت که پیوستگی منفی بین FDIهایی وجود دارد که توسط کووید-19 و هم مکانی بازاریابی تحت تاثیر قرار گرفته است. این یافته ها بینش های نظری، عملی و استراتژیک ارزشمندی را درباره این موضوع ارائه می دهند که چگونه شرکت ها باید با توجه به هم مکانی بازاریابی در مورد بحرانی دیگر، زنجیره های ارزش جهانی را مدیریت کنند.

ادبیات و ایجاد فرضیه
GVC و انباشت دانش
     به دلیل جهانی شدن، رشد GVC باعث ایجاد ادبیات بسیار زیادی در دو دهه گذشته شده است، و سه مدل نوآوری مجزا ایجاد کرده است. در نتیجه، آنها مدل خطی و بسته، مدل تعاملی و بسته، و مدل تعاملی و باز هستند (آمبوس و همکاران، 2021؛ کوهندت و سیمون، 2017). با این حال، این مدل ها عمدتا همراه با ادبیات GVC بر عملکرد R&D و نوآوری ها تمرکز می کنند. این مدل خطی و بسته با جرقه زدن ایده ها در یک موقعیت واحد در داخل شرکت اصلی بر رشد قابلیت داخلی تمرکز می کند. این مدل تعاملی و بسته زمانی به اوج می رسد که شرکت های چند ملیتی (MNE) به صورت شبکه های غیرمتمرکز از شرکت های تابعه در نظر گرفته می شوند؛ آنها دیگر صرفا شبیه ساز شرکت های والد نیستند. چنین MNEهایی بعنوان منابع خلاق پیشرفت عمل می کنند زیرا پیشرفت به ندرت در یک مکان واحد بدست می آید، اما در عوض از طریق ارتباط با موقعیت های دیگر انجام می شود (آمبوس و همکاران، 2021؛ کانتول و پیسکیتلو، 2000). سپس، بین المللی سازی تلاش های نوآورانه، شرکت ها را از تطبیق محصولات/خدمات برای تقاضاهای محلی گرفته تا دستیابی به پیشرفت های خارجی R&D برای عرضه جهانی گسترش می دهد. این مدل باز و تعاملی در اوایل 2000 میلادی وارد صحنه شد. دستیابی به انواع مختلف کسب دانش از طریق ارتباط با سازمان های خارجی و سپس مالکیت ایده ها برای نوآوری شرکت مشخص می شود (آمبوس و همکاران، 2021). ما پس از بررسی ادبیات مربوط به منبع یابی دانش جهانی یا هم مکانی می توانیم نتیجه بگیریم که بحث مربوط به بازاریابی با انطباق های یک بازار پرسود یا ملاحظات ابتکار محصول/خدمات جدید مرتبط است. علاوه بر این، اثر انگشت های مدل های نوآوری در ادبیات GVC، پیشرفت دیدگاه های مبتنی بر منبع و دانش (به ترتیب، RBV و KBV) را نشان می دهد و با گذشت زمان توجه را از داخل به خارج تغییر می دهد. RBV پر استفاده ترین نظریه در مدیریت جدید است.

     بسط آن، KBV، استدلال می کند که تعالی سازمانی به یکپارچه سازی شرکت ها و تبدیل دانش واگرا به خروجی های رقابتی یعنی کالاها و خدمات بستگی دارد (پریئرا و بامل، 2021). به عبارت دیگر، دانش دارایی استراتژیک یک شرکت است و شامل قابلیت های ویژگی تجمع و صیانت پذیری است (گرانت، 1996). پریئرا و بامل (2021) مقاله مروری جدیدی را دریافت کردند که RBV و KBV به صورت تکراری در تحقیقات مرتبط با برون سپاری یا اتحادها و شبکه ها ظاهر می شوند و این دو دیدگاه اغلب مرتبط با توسعه محصول، اشتراک دانش، رضایت مشتری، و بازاریابی هستند. آنها مقاله مروری خود را با پیشنهاداتی برای تحقیقات آینده به پایان رساندند که سرمایه اجتماعی و سرمایه معنوی را می توان از طریق نوعی از زیرساخت که اشتراک گذاری دانش را در میان عوامل مختلف تسهیل می کند، ارتقا داد. مقاله حاضر بر KBV تمرکز می کند و پیشنهاد آنها را برای ارائه مکان مشترک بازاریابی در کنار تولید بعنوان زیرساخت بالقوه و پله ای برای ارتقا دنبال می کند. ما با عوامل داخلی و دانش خارجی شروع می کنیم: شرکت والد اصلی و تجربه بین المللی آن.

عوامل داخلی: تجربه بین المللی و هم مکانی
     اغلب KBV به ایده یادگیری سازمانی مرتبط می شود (پریئرا و بامل، 2021)، و این اعتقاد وجود دارد که تجربه بین المللی منبع مهم یادگیری سازمانی است (بارکما و ورمئولن، 1998؛ کاستلانی و لاووراتوری، 2020؛ تاکور-ورنز و سامانت، 2019). تجربه بین المللی می تواند بین المللی سازی شرکت هایی را نشان دهد که با توجه به دانش متنوع جمع آوری شده بیشتر می تواند متمایز شود (آرگل، میلر، هیت، و بیمیش، 2018؛ اریکسون، جانسون، ماجگارد، و شارما، 2015). «تجربه کلی بین المللی» شامل دانش گسترده با توجه به بین المللی سازی در کشور ها بجای «تجربه بین المللی خاص کشور» است. شواهد نشان می دهند که زمانی که یک شرکت در یک کشور یا ناحیه خاص نفوذ می کند، تجربه قبلی بین المللی سازی تاثیر مثبتی بر بین المللی سازی در آن کشور یا ناحیه می گذارد (آرگِل و همکاران، 2018؛ آِگِلف میلر، هیت، و بیمیش، 2016؛ چانگ و پارک، 2005). یک دلیل این است که شرکت اصلی یاد می گیرد و با قلمروی میزبان آشنا می شود، و همچنین توسط آن تجهیز می شود. بنابراین، سرمایه گذاری هم مکانی یک عملکرد ارزش دیگر، آسان تر می شود.

وابستگی منابع و فسخ پروژه: تحلیلی در صنعت داروسازی

Resource interdependence and project termination: An analysis in the biopharmaceutical industry

چکیده
1 مقدمه
2 فسخ و وابستگیهای پروژه
2 1 وابستگی های تکنولوژی متمرکز و فسخ پروژههای تحقیق و توسعه
2-2 وابستگی های طولی و فسخ پروژه تحقیق و توسعه
2-3 وابستگی های متقابل و فسخ پروژه تحقیق و توسعه
3- روش
3-1 زمینه پروژه توسعه دارو
3-2  داده ها
3-3 اندازه گیری
4- تحلیل
5- نتایج
6-بحث و نتیجه گیری
6-1 کاربردهای مدیریتی

چکیده

شرکت ها معمولا پورتفولیوهای پروژه را با مشخصه های خاصی، از جمله پروژه های طولانی مدت و با ریسک بالا با شباهتهای زیاد از نظر منابع تکنولوژیکی و انسانی مدیریت می کنند و توالی و حرکت آنها در کانال ارتباطی وابستگیهای طولی ایجاد میکند. وابستگیها، پیچیدگی پورتفولیوهای پروژه را افزایش میدهند و محدودیتهایی در تصمیمگیری ایجاد میکنند. این مقاله بر وابستگیهای منابع تمرکز دارد و هدف آن عمیق تر کردن درک ما درباره اینکه به چه میزان وابستگی های منابع بر فسخ پروژه تاثیر می گذارد، می باشد. نمونهای از ۴۱۷ پروژه کشف و توسعه دارویی مبتنی بر بیوتکنولوژی را که توسط شرکت های کوچک و متوسط(SMEs) زیست دارویی آغاز شده اند را بررسی نمودیم. برای آزمون فرضیه ها، از تحلیل بقا و مدل سازی فسخ ها به عنوان یک احتمال اقتضایی و یک تابع خطر مربوطه استفاده نمودیم. نتایج ما نشان میدهند که برای پروژههای توسعه دارو، تنها انواع خاصی از وابستگی ها تاثیر معنادار دارند.

1- مقدمه

پروژه های تحقیق و توسعه (R&D) تا حدودی به دلیل پیش بینی ناپذیری بازده فوری، عدم اطمینان زیادی دارند. برآورد شده است که نرخ فسخ برای چنین پروژه هایی از ۴۰ تا ۷۵ درصد متغیر است(شیح،ژانگ و آرونو، 2018؛ استیونز و بارلی، 2003). زیان های مالی و غیرمالی که می توان به پروژه های تحقیق و توسعه ارتباط داد، منجر به بررسی دلایل فسخ پروژه شده است. بیشتر تحلیل های فسخ پروژه بر پروژه های فردی تمرکز دارد(بیدنباخ و مولر، 2012؛ آنگر، کاک، گاموندن و جوناس، 2012). آنها نشان دادهاند که تعیین عوامل فسخ پروژه تحقیق و توسعه مرتبط با پارامترهای مانند سرمایه گذاری هایی با ریسک بالا(کانتی، 2014؛ پامولی، ماگوزینی و ریکابونی، 2011)، عدم ایجاد دانش قابل استفاده (بانابو، بودیک و آرمسترانگ، 2008)، عدم توانایی شرکت برای بهره برداری از کشف آن و استفاده از تجربه برای پروژه تحقیق و توسعه (هوآنگ و راترمال، 2010)، ساختار همکاری (مانند میشرا، کاندراسکاران و مک کورماک، 2015؛ پیسانو، 1997)، موقعیت شرکت در شبکه دانش میان شرکتی(دانگ و یانگ، 2016) و به طور کلی تر، ویژگی های پروژه است و دلایل فسخ با توجه به نوع پروژه متغیر است(پینتو و مانتل، 1990).

6-1 کاربردهای مدیریتی

صنعت زیست دارویی میتواند به عنوان مدلی برای شرکت ها در سایر صنایع عمل کند، که دارای عوامل اقتضائی مشابه در محیط رقابتی و بسیار پویا هستند. همانگونه که خانا و همکاران (2018) بیان میکنند، فسخ ها ممکن است برای شکلگیری پورتفولیو های نوآورانه، استراتژیک باشد: ” وابستگی ها در جستجوی پرتفولیو ها ممکن است نه تنها بر اثربخشی جستجو تاثیر بگذارد، بلکه می تواند بر استراتژی های انتخاب شرکت ها نیز تأثیرگذار باشد” (2018، ص.2459). نتایج مطالعه موجود بینش جدیدی درباره شیوه های مدیریت پروژه ارائه میدهد. به مدیران پیشنهاد می شود رویکرد پویایی اتخاذ کنند و مدیریت پورتفولیو پروژه را با مدیریت سابقه پروژه ترکیب کنند. یعنی تصمیمات مربوط به ساختار پرتفولیو پروژه نباید تنها وابستگی های پروژه را در یک لحظه خاص در نظر گیرد. به خاطر اینکه پروژه ها در طی زمان تکامل مییابند، به ایجاد سیستمهای مدیریت دانش در حال تکامل نیاز دارند، مانند استفاده از یادگیری برای پروژههای قبلی(کاک و گماندن، 2019)، جهت بهینهسازی سرمایهگذاریها در پروژه های آتی. همچنین، مدیران باید ظرفیت اکتشافی شرکت را بسازند، بنابراین میتوانند از تکنولوژی های جدید برای پروژههای بعدی استفاده کنند.

Abstract

Firms typically manage project portfolios with specific characteristics, including lengthy and high-risk projects with many similarities in human and technological resources and whose sequence and movement through the pipeline create longitudinal interdependencies. Interdependencies increase the complexity of project portfolios and create constraints in decision-making. This paper focuses on resource interdependencies and aims deepen our understanding of the extent to which resource interdependencies affect project termination. We study a sample of 417 new biotechnology-based drug discovery and development projects initiated by 25 biopharmaceutical SMEs. To test the hypotheses, we employ survival analysis and model terminations as a conditional probability and a corresponding hazard function. Our results show that for drug development projects, only certain types of interdependencies have a significant effect.

1- Introduction

R&D projects involve a high degree of uncertainty due in part to the unpredictability of immediate returns. The termination rate for such projects has been estimated to range from 40 to 75% (Shih, Zhang, & Aronov, 2018; Stevens and Burley, 2003). The significant financial and non-financial losses that can be associated with R&D projects warrant a study on the reasons for project termination.

Most analyses of project termination focus on individual projects in isolation (Biedenbach and Müller, 2012; Unger, Kock, Gemünden, and Jonas, 2012). They have shown that the determining factors for R&D project termination relate to parameters such as high-risk investments (Conti, 2014; Pammolli, Magazzini, and Riccaboni, 2011), lack of exploitable knowledge created (Bonabeau, Bodick, & Armstrong, 2008), the firm’s inability to leverage its exploration and exploitation experience for R&D projects (Hoang and Rothaermel, 2010), the collaboration structure (e.g., Mishra, Chandrasekaran, and MacCormack, 2015; Pisano, 1997), the firm’s position in an interfirm knowledge network (Dong and Yang, 2016), and more generally, the project’s characteristics, with the causes of termination varying by project type (Pinto and Mantel, 1990).

6-1 Managerial implications

The biopharmaceutical industry may serve as a model for firms in other industries that share the same contingencies in a highly dynamic and competitive environment. As Khanna et al. (2018) points out, terminations can be strategic for shaping innovative portfolios: “Interdependencies in research portfolios may influence not only the effectiveness of search, but also firms’ selection strategies” (2018, p. 2459). The results of the present study offer new insights into project portfolio management practices. Managers are recommended to adopt a dynamic perspective and to combine project portfolio management with project lineage management. This means that decisions about the project portfolio structure need to consider more than just project interdependencies at a given moment. Because projects evolve over time, they require the development of evolving knowledge management systems, such as using learnings from past projects (Kock and Gemünden, 2019) in order to optimize investments in future projects. At the same time, managers should build the firm’s exploration capacity so it can leverage new technologies for subsequent projects.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

وابستگی منابع و فسخ پروژه: تحلیلی در صنعت داروسازی

Resource interdependence and project termination: An analysis in the biopharmaceutical industry

قابلیت اعتماد سرمایه‌ سازی تحقیق و توسعه: شواهدی دال بر کاهش ارزش معطوف به گذشته در چین

Reliability of R&D capitalization: Evidence from ex post impairment in China

چکیده

1-مقدمه

2. حسابداری تحقیق و توسعه در چین

3. نقد و بررسی مقاله و توسعه فرضیه

3.1. قابلیت اعتماد هزینه‌های سرمایه شده تحقیق و توسعه

3.2. توسعه فرضیه

4. طراحی پژوهش

4.1. شناسایی کاهش ارزش تحقیق و توسعه معطوف به گذشته

۴.۲. مشخصات مدل

4.3. ساخت نمونه

5. نتایج تجربی

5.1. آمار توصیفی و آزمون‌های تک متغیره

5.2. تحلیل رگرسیون

6. آزمون استواری و آزمون‌های اضافی

6.1. بازبینی سرمایه گذاری تحقیق و توسعه

6.2. کنترل انتخاب حسابداری سرمایه سازی و تعدیل کننده

6.3. زمان بندی ثبت کاهش ارزش

6.4. پوشش تحلیلگر و سرمایه سازی تحقیق و توسعه

7. نتیجه گیری و بحث

منابع

چکیده

در این مطالعه، برخلاف مطالعات پیشین که در آن‌ها حسابداری تحقیق و توسعه (R&D) به عنوان یک انتخاب دوگانه بین سرمایه‌‌‌ای کردن و تعدیل هزینه مورد بررسی قرار می‌گیرد، سرمایه‌‌سازی تحقیق و توسعه با قابلیت اعتماد پایین براساس میزان کاهش ارزش هزینه‌های سرمایه‌‌‌ای تحقیق و توسعه معطوف به گذشته تعیین می‌شود. بنده دریافتم که سرمایه‌سازی با قابلیت اعتماد پایین با اقلام تعهدی اختیاری بالاتر مرتبط بوده ولی قادر نیست از نوآوری‌های آینده خبر دهد. این در حالی است که سرمایه‌سازی عادی بدون کاهش ارزش بعدی فاقد تهور سود بوده و نوآوری‌های آینده را در مقایسه با شرکت‌های تعدیل کننده با قاطعیت پیش‌بینی می‌کند. دیگر این‌که، مطالعه حاضر نشان می‌دهد که حسابرسان متخصص صنعت و چهار شرکت بزرگ حسابرسی دنیا، قابلیت اعتماد را از طریق کاهش ارزش قابل‌توجه احتمال سرمایه‌سازی تحقیق و توسعه با قابلیت اعتماد پایین بهبود می‌بخشند. نتایج مطالعه پس از بررسی میزان سرمایه سازی در تحقیق و توسعه و درون‌زایی بالقوه در تصمیم سرمایه‌سازی همچنان استوار باقی می‌ماند. آزمون‌های بیشتر بیانگر این است که مدیران به‌‌صورت راهبردی برای تشخیص کاهش ارزش اهداف هموارسازی سود و «شستشوی بزرگ» برنامه‌ریزی می‌کنند و این‌که پوشش تحلیلگر نیز به ایجاد تمایز بین سرمایه‌سازی تحقیق و توسعه عادی و سرمایه‌سازی با قابلیت اعتماد پایین کمکی نمی‌کند. روی‌هم‌رفته، این مقاله آگاهی ما را درباره‌ی حسابداری و حسابرسی تحقیق و افزایش می‌دهد و به بحث در زمینه قابلیت اعتماد سرمایه‌سازی تحقیق و توسعه کمک می‌کند. 

1-مقدمه

حسابداری هزینه‌های تحقیق و توسعه شرکت‌های سهامی یکی از موضوعات بحث برانگیز در سراسر دنیاست. با این که استاندارهای بین‌المللی گزارشگری مالی امکان سرمایه‌سازی هزینه‌های تحقیق و توسعه را به هنگام تحقق معیارهای مشخص شده فراهم می‌سازد و مدعی است که اطلاعات مربوط به فعالیت‌های تحقیق و توسعه یک شرکت را منتقل می‌کند، اصول عمومی پذیرفته شده حسابداری آمریکا دستور به تعدیل کامل تمام هزینه‌های تحقیق و توسعه برای شرکت‌های دولتی می‌کند (لو و سوگیانیس، 1996). زیرا همان‌طور که هیلی و همکاران (2002) نیز روی این موضوع تأکید داشتند، سرمایه‌سازی تحقیق و توسعه، فرصتی برای مدیران شرکت‌های سهامی فراهم می‌آورد تا نه تنها هزینه‌های طرح هایی که احتمال موفقیت کمی دارند را به اختیار خود به سرمایه تبدیل کنند بلکه کاهش ارزش دارایی‌های زیان‌دیده تحقیق و توسعه را نیز به تعویق بیندازند. فقدان داده‌های واقعی در خصوص سرمایه‌سازی تحقیق و توسعه در آمریکا، محققان را وادار می‌کند تا بر الگوهای شبیه‌سازی تکیه نمایند (مانند لو و سوگیانیس، 1996؛ کوتاری و همکاران، 2002). بنابراین، در بحث ارتباط در مقابل قابلیت اعتماد در گزارشگری تحقیق و توسعه، جنبه قابلیت اعتماد این توازن نسبت به ارتباط بسیار کمتر مورد بررسی قرار گرفته است.

Abstract

Unlike prior studies that investigate research and development (R&D) accounting as a dichotomous choice between capitalizing vs. expensing, this study identifies low-reliability R&D capitalization by the occurrence of ex post impairment of capitalized R&D costs. I find that low-reliability capitalization is associated with higher discretionary accruals but fails to signal future innovation, whereas normal capitalization without subsequent impairment lacks earnings aggressiveness and predicts future innovation positively, compared to expensing firms. Next, this study shows that Big 4 and industry specialist auditors improve reliability by notably decreasing the likelihood of low-reliability R&D capitalization. The results remain robust after controlling for R&D investment intensity and potential endogeneity in the capitalization decision. Additional tests show that managers strategically time the recognition of impairment for big-bath and earnings-smoothing purposes, and that analyst coverage does not help differentiate between low-reliability and normal R&D capitalization. Collectively, this paper increases our understanding of R&D accounting and auditing and contributes to the debate on the reliability of R&D capitalization.

1. Introduction

Accounting for corporate research and development (R&D) costs is a controversial issue worldwide. While the International Financial Reporting Standards allow the capitalization of R&D costs when they meet certain criteria, claiming that it conveys relevant information about a firm’s R&D activities, the U.S. Generally Accepted Accounting Principles mandate the full expensing of all R&D costs for public firms (Lev and Sougiannis, 1996), because R&D capitalization, as Healy et al. (2002) emphasize, creates an opportunity for corporate managers to not only discretionarily capitalize the costs of projects that have a low probability of success but also delay the write-down of impaired R&D assets. The lack of real data on R&D capitalization in the U.S. compels researchers to rely on simulation models (e.g. Lev and Sougiannis, 1996; Kothari et al., 2002). As a result, in the debate on relevance vs. reliability in R&D reporting, the reliability side of the trade-off has received far less investigation than relevance.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

قابلیت اعتماد سرمایه‌ سازی تحقیق و توسعه: شواهدی دال بر کاهش ارزش معطوف به گذشته در چین

Reliability of R&D capitalization: Evidence from ex post impairment in China

ماهیت تحقیقات پیش بینی راهبردی : بررسی نظاموند متون پژوهشی

The nature of strategic foresight research: A systematic literature review

چکیده

1. مقدمه

2. روش

2.1 بررسی موضوعات یا تاپیک‌ها

2.2 فرایند یا پروسه‌ی تحقیق

2.3 معیارهای لحاظ کردن یا لحاظ نکردن (دربَرگرفتن و دربَرنگرفتن)

2.4 گردآوری دیتا

3. نتایج

3.1 چه تحقیقاتی در خصوص آینده‌نگری راهبردی انجام گرفته‌اند؟

3.2 به چه سوژه‌های پژوهشی پرداخته‌ شده است؟

3.3 چه چارچوب‌های نظری و نظریه‌های مرجعی، در بررسی تاپیک/موضوع بکار رفته‌اند؟

3.4 چه روش‌های تحقیقی به کار گرفته شده‌اند؟

4. بحث و تبادل نظر

4.1 اتخاذ/پذیرش

4.2 رویکرد

4.3 برونداد

5. نتیجه

چکیده

آینده‎نگری راهبردی یک حوزه‌ی علمی است که طی دهه‎ی گذشته توسعه‌ی پرشتابی داشته است، به این دلیل که تعداد مقالات و متون پژوهشی که طی این دهه در این زمینه منتشر شده است، هر سال افزایش داشته است. مشخصات تحقیقات صورت گرفته در این حوزه چیست؟ ما جهت پاسخ به این پرسش، اقدام به انجام یک بررسی نظام مند نمودیم تا در دو پایگاه دادگان، برای مقالات علمیِ مرتبط با «آینده‌نگریِ راهبردی» در زمینه سازمان، جستجو نماییم: Business Source Complete و ScienceDirect. حاصل جستجوهایمان 59 متن پژوهشی بود که از ژانویه 2000 تا اکتبر 2014 انتشار یافته بودند. این مقالات بصورت نظام مند سازماندهی و تحلیل ‌شدند. بررسی ما وضعیت این حوزه‌ی پژوهشی نوظهور راروشن می‌سازد. هرچند که ما شاهد رشد علاقه‌ی آکادمیک به آینده‌نگری راهبردی هستیم، استدلالمان این است که این حوزه‌ی علمی بخوبی سازماندهی نشده است و فاقد پیشرفت نظری است. ما سوژه‌های تحقیقی را که این 59 مقاله به آنها پرداخته ‍‌اند، تحلیل کرده‌ایم. سه مقوله از نظر تعداد مقالات، غالب هستند: روشهای بکاررفته، یا شیوه‌های سازماندهی و تجارب حاصله. تحقیقات محدودی در زمینه‌ی انگیزش و کاربری، سهم ارزش و نوآوری وجود دارد. در این زمینه، پژوهشهای اکتشافی غالب و چیره‌اند و انواعی از دیدگاه‌های نظری نیز بکار رفته‌اند. تلاشهایی جهت ایجاد بنیان‌های مفهومی مشاهده می‌شود، اما بطور کلی هیچ دیدگاهی پیدا نکردیم که شایسته‌ی وفاداری باشد که بر اساس آن شالوده‌ی نظری منسجمی از آینده‌نگری راهبردی شکل گیرد. آینده‌نگری راهبردی واجد پتانسیل عظیمی است که می‌تواند سهم و نقش بیشتری در موفقیت یک شرکت داشته باشد، اما در صورتیکه تحقیقات از سلطه‌ی تحقیقات اکتشافی کمی خارج شود و به سمت تحقیقات تبیینی نیز حرکت کند. 

1. مقدمه

این مقاله به بررسی تحقیقات موجود در زمینه‌ی کاربرد آینده‌نگری راهبردی در شرکتها می‌پردازد. آینده‌نگری راهبردی عبارت است از درک آینده و بکارگیری نگر‌شهای آینده‌گرا برای فعالیتهای راهبردی یک سازمان و تصمیم‌گیری‌های آن. راربِک (2015) پیشینه‌ای تاریخی را از حوزه‌ی تحقیقات آینده‌نگری ارائه می‌دهد: از زمان پیدایش آن در دهه 1950 از طریق تهیه‌ی سناریو در بازه‌ی زمانی دهه‌های 1960-1970، تا یکپارچگی سازمانی از سال 2000 تا به امروز. اصطلاحات مختلفی بکار رفته‌اند تا تفکر آینده‌نگر را به تصمیم‌گیری راهبردی در شرکتها مرتبط سازند. هامل و پراهالاد (1994)، آینده‌نگری صنعت را اینگونه تعریف می‌کند: بینش‌های عمیق در خصوص روندهایی که می‌توان جهت خلق فضای رقابتی جدید بکار برد. اسلاتر (1997) از اصطلاح آینده‌نگری راهبردی جهت نمایش همجوشیِ روشهای آینده با روشهای مدیریت راهبردی استفاده کرده است. آهوجا و همکارانش (2005) از آینده‌نگری بعنوان توانمندی شخصی در پیش‌گویی استفاده کرده‌اند. آنها آینده‌نگری مدیریتی را اینگونه تعریف می‌کنند: توانایی پیش‌بینی اینکه اقدامات مدیران تا چه اندازه می‌تواند مزیت رقابتی تولید کند. راربِک و همکارانش (2015) از اصطلاح آینده‌نگری شرکت، بعنوان شیوه‌ای استفاده می‌کنند که به سازمان امکان فراهم کردن شالوده‌ی مزیت رقابتیِ آتی را از طریق ارزش‌آفرینی، می‌دهد. 

5. نتیجه

آینده نگری راهبردی یک رویکرد نظام مند جهت یادگیری و درک آینده‌ی احتمالی و ایجاد دیدگاه‌های مشترک است و هدفش هدایت و توانمندسازی تصمیمات فعلی می‌باشد. آینده نگری راهبردی عبارت است از «…. درک فرایندهایی که در ترسیم اقدامات آتی شرکت به تصمیم‌گیران یاری می‌رسانند» (وچیاتو، 2012). 

در این مروری که ما بر متون پژوهشی داشتیم، بطور نظام مند مقالات تحقیقی را در خصوص آینده نگری راهبردی در زمینه سازمانی مورد بررسی قرار دادیم. ما مقالات را بر حسب پرسش‌های تحقیقاتی خاص آنالیز کردیم. این بررسی به چند شیوه در غنای تحقیقات موثر است. نخست اینکه مروری نظام مند از تحقیقات فعلی در این حوزه را ارائه می‌دهد. ما 59 مقاله مهم را شناسایی کردیم. این مقالات بصورت نظام مند دسته‌بندی شده‌اند که وضعیت فعلی این حوزه‌ی تحقیقاتی نوظهور را ارائه می‌دهد و کار محققان را برای مطالعات مرتبط آسان می‌سازد. دوم اینکه از طریق یک آنالیز جامع، ما حوزه‌ها و رویکردهای بالقوه را برای مطالعات آتی مطرح ساختیم. این بررسی نتیجه می‌گیرد که روش، سازماندهی و تجارب، غالب‌ترین موضوعات در تحقیق فعلی می‌باشند. این بررسی نشان داده است که تعداد محدودی تحقیق در زمینه‌ی انگیزش و کاربرد، سهم ارزش و نوآوری وجود دارد. ما محققان را به پیوستن به این حوزه‌ی تحقیقاتی دعوت می‌کنیم.

Abstract

Strategic foresight is a scientific field in rapid development judged from the increase in number of yearly publications the last decade. What characterizes the research in this field? To answer this question we undertook a systematic literature review searching two library databases, Business Source Complete and ScienceDirect, for scientific articles related to the topic ´strategic foresight´ in the context of the organization. The search revealed 59 publications published between January 2000 and October 2014. The articles were systematically organized and analyzed. This review provides the status of this emergent research field. Although we witness a growth of academic interest in strategic foresight, we argue that this scientific field is weakly organized and there is a lack of theoretical progress. We have analyzed the research subjects addressed in the 59 articles, and from this a taxonomy of eight categories. Three categories dominate in terms of frequency of articles: methods applied, organizing practices, and experiences gained. There is only limited research on motivation and use, value contribution, and innovation. Explorative research dominates, and a variety of theoretical perspectives has been used. Some attempts to build conceptual foundations can be observed, but in general, we found no single perspective that deserves loyalty on which a coherent theoretical foundation of strategic foresight is built. Strategic foresight has a great potential of contributing more to the success of a firm if the research moves from today’s dominating explorative research to also include more explanatory research.

1. Introduction

This article reviews existing research on the use of strategic foresight in firms. Strategic foresight involves understanding the future and applying future oriented insights to an organization’s strategic activities and decision making. Rohrbeck et al. (2015) gives an historical background of the foresight research field, from its birth in the 1950s through scenario building in the 1960s–1970s, to organizational integration from 2000 to present. Different terms have been used to relate foresight thinking to strategic decision making in corporations. Hamel and Prahalad (1994) define industry foresight to be deep insights into trends that can be used to create new competitive space. Slaughter (1997) uses the term strategic foresight to represent a fusion of futures methods with those of strategic management. Ahuja et al. (2005) use foresight as a personal power of foreseeing. They define managerial foresight as the ability to predict how managers’ actions can create competitive advantage. Rohrbeck et al. (2015) use the term corporate foresight as a practice that permits an organization to lay the foundation for a future competitive advantage through value creation.

5. Conclusion

Strategic foresight is a systematic approach to learning and understanding possible futures and building shared visions and is aimed at guiding and enabling present-day decisions. It is “… understood as the processes that assist decision makers in charting the firm’s future course of action” (Vecchiato, 2012).

In this literature review, we systematically reviewed research articles on strategic foresight in an organizational context. We analyzed the contributions with respect to specific research questions. This review contributes to research in several ways. First, it provides a systematic overview of existing research in this area. We identified 59 significant contributions. The contributions were systematically categorized, which provides the current status of this emergent research field and will ease researchers’ search for relevant studies. Second, through a thorough analysis, we proposed potential areas and approaches for future studies. The review concludes that method, organizing, and experiences are the most dominant topics in current research. The review showed that there is only limited research on motivation and use, value contribution, and innovation. We encourage researchers to join this current research area.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ماهیت تحقیقات پیش بینی راهبردی : بررسی نظاموند متون پژوهشی

The nature of strategic foresight research: A systematic literature review

زمینه های سیاست گذاری سازمانی – چشم انداز نهادی

Contexts of enterprise policy-making – an institutional perspective

چکیده

مقدمه

دانش فعلی در مورد سیاست‌های سرمایه‌گذاری

سیاست‌های سرمایه‌گذاری به‌عنوان پروژه‌های فراملیتی – یک چارچوب مفهومی

روش تحقیق

زمینه مطالعه – محیط کارآفرینی در آلبانی

رویکرد روش‌شناسی

منابع اطلاعات

تحلیل داده‌ها

یافته ها

چارچوب و ابزارهای سیاست‌گذاری – کارسازمانی شناختی و هنجاری

اشکال مختلف مالی و سیاسیمداران در طول زمان

بحث

نتیجه گیری

چکیده

این مقاله نشان‌دهنده درک ما از فرمول‌بندی سیاست و نحوه اثرگذاری پویایی نهادی بین سطوح فراملی و ملی سیاست‌گذاری سازمانی بر انتخاب‌های سیاسی دولت‌ها و درنتیجه نتایج آن‌ها را بررسی می‌کند. استدلال این مقاله این است که توسعه سیاست در چارچوب فرضیه‌های غالب در مورد سرمایه‌گذاری، جوامع علمی و سیاسی بانفوذ و تجربیات کشورهای دیگر رخ می‌دهد که منجر به امتیاز فراملی در انتخاب گزینه‌های سیاسی می‌شود. به- طور تجربی، این مقاله به پرونده یک کشور پسااجتماعی، آلبانی، می‌پردازد و از مصاحبه حامیان سیاسی و اطلاعات مستند از دولت‌های ملی و سازمان‌های بین‌المللی استفاده می‌کند. مقاله موردنظر یک بررسی درباره پویایی موردنظر و حامیان تشکیل‌دهنده فرمول سیاست‌گذاری است و دو بخش درزمینه پیشینه تحقیق نوشته‌شده است. اولاً یک چارچوب مفهومی در مورد چگونگی تجزیه‌وتحلیل فرمول‌بندی سیاست‌ها ارائه و کار اخیر در ارتباط میان فرمول‌بندی سیاست و نتایج منتخب سیاست‌ها را توسعه می‌دهد. دوم، یک مفهوم دقیق و ظریف از فرمول‌بندی سیاست‌های سازمانی را ارائه می‌دهد که بیان‌گر این است که فرمول‌بندی سیاست‌ها، تغییر شکل ایده‌ها، ابزارهای سیاست‌گذاری، منابع و حامیان این فرآیند را نشان می‌دهد.

مقدمه

نقش زمینه در توسعه کارآفرینی بسیار مهم است (ولتر 2011؛ زهرا و رایت 2011)، چون زمینه ماهیت فرصت‌های کارآفرینی و سهم کارآفرینی در جوامع ما را شکل می‌دهد. توسعه‌سازمانی یک کشور (بویتک و کوین 2003) و ساختارهای اجتماعی که کارآفرینی در آن تعبیه‌شده است (دیویدسون 2003؛ بیکر، گداجلوویک و لوباتکین 2005) سرنخ‌هایی را برای مسیرهای مختلف کارآفرینی درزمینه‌های مختلف در نظر می‌گیرند (گارود، جمن و جولیانی 2014). دولت‌ها تأثیر مهمی در شرایط توسعه سرمایه‌گذاری‌ها دارند و محققان و دولت هر دو در کشورهای توسعه‌یافته و درحال‌توسعه برای تأیید تناسب میان سیاست‌ها و محیط کار کارآفرینی مذاکره کرده‌اند (مینییتی 2008؛ هینونن، هیتتی وکوئین 2010؛ لندستروم و همکاران 2014). این اغلب به‌صورت فراخوانی و یا تلاش محققان برای تصور تفاوت‌های زمینه‌ای در توضیح نتایج سیاست‌ها بیان می‌شود (پارکر 2008؛ زنتی و کیتینگ 2011؛ میسون و براون 2013؛ اکس، اوتیو و زرب 2014؛ سمالبون، ولتر و آتلیوویچ 2014).

نتیجه گیری

هدف ما در این مقاله، کشف فرمول سیاست سرمایه گذاری با در نظر گرفتن دید وسیع تری از زمینه سیاست گذاری است. این یک فرض است که ممکن است امتیازدهی زمینه فراملیتی در هنگام تدوین سیاست های سازمانی بر گزینه های سیاست و اثربخشی آن تأثیر بگذارد؛ ما از یک دیدگاه نهادی نوین همراه با یک روش تفسیری تجزیه و تحلیل سیاست برای درک چگونگی تعامل سیاستمداران و عوامل در سطح ملی و بین المللی استفاده می کنیم. 

با استفاده از داده های کیفی از دو مطالعه، در مورد توسعه سیاست های سازمانی و تعدادی از اسناد سیاست در یک زمینه پساسوسیالیستی تحت تغییرات نهادی – آلبانی، به ما اجازه می دهد تا به دو روش اصلی ادبیات انتقادی را در مورد سیاست های سازمانی گسترش دهیم.اولا ما یک چارچوب مفهومی را توسعه می دهیم که فرمول سیاستگذاری را توسط کارسازمانی سیاستمداران در سطوح فراملی و ملی سیاست گذاری سازمانی شکل می دهد.

Abstract

This paper advances our understanding of policy formulation, exploring how the particular institutional dynamics between the transnational and national levels of enterprise policy-making affect policy choices made by governments and consequently their outcomes. The paper argues that policy development occurs within a framework of dominating assumptions on enterprise, influential academic/policy communities and lesson-drawing from other countries’ experiences, which have led to a privileging of the transnational when making policy choices. Empirically, the paper draws on a post-socialist country case – Albania, and uses interviews with policy actors and documentary data from national governments and international organizations. The paper explores the dynamics involved, and the actors that shape, policy formulation and makes two contributions to the literature. First, it provides a conceptual framework on how to analyse policy formulation, extending recent work on the link between policy formulation and the intended outcomes of policies. Second, it offers a more nuanced conceptualization of enterprise policy formulation, arguing that policy formulation reflects the changing configurations of ideas, policy tools and resources, and actors involved in the process.

Introduction

The role of context in entrepreneurship development has been widely recognized (Welter 2011; Zahra and Wright 2011), as context shapes the nature of entrepreneurial opportunities and entrepreneurship’s contribution in our societies. The institutional development of a country (Boettke and Coyne 2003) and the social structures in which entrepreneurship is embedded (Davidsson 2003; Baker, Gedajlovic, and Lubatkin 2005) provide clues to the different entrepreneurial trajectories unfolding in diverse contexts (Garud, Gehman, and Giuliani 2014). Governments have a major influence on the conditions under which enterprise develops, and scholars, both in the developed and developing countries, have argued for the need to ensure there is a good fit between policies and the actual entrepreneurial environment (Minniti 2008; Heinonen, Hytti, and Cooney 2010; Lundstrom et al. 2014). This has often translated into calls for, or attempts from scholars, to take into account contextual differences in explaining policy outcomes (Parker 2008; Xheneti and Kitching 2011; Mason and Brown 2013; Acs, Autio, and Szerb 2014; Smallbone, Welter, and Ateljevic 2014).

Conclusions

Our aim in this paper has been to explore enterprise policy formulation by taking a broader view of the context where policy-making is situated. Starting from the assumption that a privileging of the transnational context when formulating enterprise policy might affect policy choices and their effectiveness, we used a neo-institutional perspective combined with an interpretive method of policy analysis to understand how the interaction of policy actors and factors at the national and international level informs policy formulation.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

زمینه های سیاست گذاری سازمانی – چشم انداز نهادی

Contexts of enterprise policy-making – an institutional perspective

تصمیم گیری برای پیشرفت مدل تجاری: مطالعه‌ پروسه در زمینه‌ علت و معلولی در شرکت سرمایه گذاری‌ جدید بر اساس تکنولوژی

Decision making for business model development: a process study of effectuation and causation in new technology-based ventures

چکیده

1- پیشگفتار

2- نظریه

2-1- فرایند توسعه‌ی مدل کسب و کار شرکت‌های جدید مبتنی بر فناوری

2-2- منطق‌های تصمیم‌گیری تحت عدم قطعیت

3- روش‌ها

3-1- انتخاب مورد

3-2- جمع‌آوری داده‌ها

3-3- تجزیه و تحلیل داده‌ها

4- نتایج

4-1- الگوهای در منظق تصمیم‌گیری

4-2- مولفه‌های مدل کسب و کار مربوط به منطق‌های تصمیم‌گیری

5- بحث

چکیده

این مطالعه به بررسی منطق تصمیم‌گیری مورد استفاده توسط شرکت‌های سرمایه‌گذاری‌ جدید برای توسعه مدل‌های کسب و کار آن‌ها می‌پردازد. به ویژه این که تمرکز آن‌ها روی منطق علت و معلولی و این که دینامیک آن‌ها چگونه توسعه مدل‌های کسب و کار را در طول زمان شکل می‌دهد بود. آن‌ها کشف کردند که منطق تصمیم‌گیری معلولی (موثر) غالبا برای تولید یک پیشنهاد ارزش ماندگار برای یک بخش خاص مشتری استفاده می‌شود. بنابراین، منطق علّی غالبا برای تعریف سایر مولفه‌های مدل کسب و کار در رابطه با گزاره‌ی (پیشنهاد) ارزش و بخش مشتری تعریف می‌شود. هنگامی که یک کمبود منبع ظاهر می‌شود، منطق علّی، با افزایش دوباره‌ در تصمیم‌گیری معلولی جایگزین می‌شود. آن‌ها نتیجه گرفتند که قبل از سرمایه‌گذاری منابع مهم در یک مدل کسب و کار، لازم بود که شرکت‌ها تا حد امکان عدم قطعیت بازار و تکنولوژیکی را از طریق استراتژی‌های معلولی برای اجتناب از هزینه‌های بعدی پیکربندی مجدد کاهش دهند.

5- بحث

این مقاله، کمک منحصر به فردی را به تحقیقات مدل کسب و کار، به وسیله‌ی ارائه‌ی بینش‌هایی عمیقی در زمینه‌ی ارتباط بین دینامیک در غلبه‌ی منطق تصمیم‌گیری و تغییرات در مولفه‌های مدل کسب و کار در طول زمان، می‌کند. همه‌ی چهار مورد ما از هر دو رویکرد معلولی و علّی برای تصمیم‌گیری‌های مدل کسب و کار، اما به روشی متمایز، استفاده کردند. ما کشف می‌کنیم که یک گزاره‌ی ارزش برای یک بخش خاص مشتری، با استفاده از منطق تصمیم‌گیری معلولی، با وارد شدن به چرخه‌های تعاملات ذینفعان تولید می‌شود. این تعاملات اغلب منجر به تعهدات مشتریان بالقوه و به موجب آن کاهش عدم قطعیت بازار می‌شوند. همچنین نمونه‌های اولیه تست شدند و عدم قطعیت تکنولوژیکی کاهش یافت. در این هنگام، استفاده از منطق علّی افزایش می‌یابد. گزارش ارزش و بخش مشتری متبلور می‌شوند و سایر مولفه‌های مدل کسب و کار، در رابطه با این‌ها تعریف می‌شوند، که اغلب در یک برنامه‌ی دقیق کسب و کار نوشته می‌شوند. هنگامی که یک کمبود منابع ظاهر می‌شود، منطق غالب علّی با افزایش استفاده از معلولیت همراه است.

Abstract

This study investigates the decision‐making logics used by new ventures to develop their business models. In particular, they focussed on the logics of effectuation and causation and how their dynamics shape the development of business models over time. They found that the effectual decision‐making logic was used dominantly to generate a viable value proposition for a specific customer segment. Causal logic is then used dominantly to define the other business model components in relation to the value proposition and customer segment. When a shortage of resources emerges, causal logic is replaced by an increase in effectual decision‐making again. They concluded that before investing significant resources in a business model it was crucial for firms to reduce, as far as possible, technological and market uncertainty through effectual strategies to avoid high re‐configuration costs later.

5- Discussion

This article makes a unique contribution to business model literature by giving in-depth insights into the relation between dynamics in dominance of decisionmaking logic and changes in business model components over time. All of our four cases used both effectual and causal approaches to make business model development decisions but in a differentiated way. We find that a value proposition for a specific customer segment is generated using effectual decisionmaking logic by going through cycles of stakeholder interactions. These interactions often lead to commitments of potential customers, thereby reducing market uncertainty. Also prototypes get tested, reducing technological uncertainty. At that moment, the use of causal logic increases. The value proposition and customer segment gets crystallised and the other business model components are defined in relation to these, often written down in a detailed business plan. When a shortage of resources emerges, dominant causal logic is followed by an increase in use of effectuation.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تصمیم گیری برای پیشرفت مدل تجاری: مطالعه‌ پروسه در زمینه‌ علت و معلولی در شرکت سرمایه گذاری‌ جدید بر اساس تکنولوژی

Decision making for business model development: a process study of effectuation and causation in new technology-based ventures

تاثیر مدیریت دانش در پروژه های انتقال فن آوری از مراکز تحقیق و توسعه به صنعت

Impact Of Knowledge Management In Technology Transfer Projects From R&D Centers To Industry

چکیده

مقدمه

مبانی نظری

تعریف دانش

Km و فرایندهای آن

فرایند R&D

انتقال فناوری در پروژه‌های R&D

روش‌شناسی

فرضیات تحقیق

روش تحقیق

جامعه آماری و تعداد نمونه‌ها

یافته‌های تحقیق

نتیجه‌گیری

نتیجه فرضیه اول

نتیجه فرضیه سوم

نتیجه فرضیه چهارم

نتیجه‌گیری و پیشنهادات

چکیده

به گفته کارشناسان، اجراء فرایندهای مدیریت دانش در سازمانی‌های تحقیقاتی، یکی از عوامل موفقیت در محیط رقابتی با تغییرات فناورانه فزاینده به شمار می‌رود. با این حال، یکی از مهمترین فعالیت‌ها در سازمان‌های تحقیقاتی، طی پروژه‌های تحقیق و توسعه، انتقال فناوری، طی فرایند تحقیق و توسعه، به صنعت است. انتقال فناوری، از طریق فرایند و عوامل متعددی که می‌توانند بر روی موفقیت و اثربخشی آن اثرگذار باشند، رخ می‌دهد. بنابراین، در تحقیقات و در پروژه‌های انتقال فناوری از پژوهشکده به صنعت، اثر اجراء فرایندهای مدیریت دانش، مورد مطالعه قرار گرفته است. بنابراین، فرایندهایی که در بالا اشاره شد، در مدل مدیریت دانش نوناکا و تاکِشی، به عنوان متغیرهای مستقل و متغیرهای وابسته مورد استفاده قرار گرفته است، “فشار فناوری برای توسعه محصول”، به مراحل پایانی مدل لارن که انتخاب شده است، اشاره دارد. جهت بررسی این رابطه، روش‌های همبستگی و رگرسیون، مورد استفاده قرار گرفتند. نهایتاً، مشخص شد که تمامی فرایندهای مدیریت دانش، شامل موارد زیر هستند: اجتماعی کردن، ترکیب‌، نهادینه ساختن، برونی کردن که این موارد، در پروژه انتقال فناوری جهت توسعه محصول، اثرگذار می‌باشند.

مقدمه

یکی از فعالیت‌های اصلی سازمان‌ها، فعالیت در زمینه R&D، جهت انتقال فناوری‌ها به مراکز صنعتی است. این فعالیت، از ایده تا محصول، تنها در هنگام رسیدن به مرحله تولید انبوه، یا به عبارت دیگر، تجاری سازی، کامل می‌گردد. عوامل مختلفی در تکمیل فرایندی که در بالا ذکر شد، نقش دارند و آن را تسهیل و تسریع می‌کنند، همانند اجراء فرایندهای مدیریت دانش  (KM)، طی اجراء فعالیت‌های R&D و انتقال محصول جدید به صنعت. به گفته کارشناسان، اجراء km، یکی از عوامل اصلی موفقیت و شکست در تجاری سازی محصولات و تولید انبوده به شمار می‌رود. این تحقیق، در تلاش برای مطالعه اثرات فرایندهای km در فرایندهای انتقال فناوری از یک مرکز R&D مشخص، به صنعت است. این امر، تنها از طریق مروری بر ادبیات km و حوزه مدیریت فناوری، طراحی چارچوب مفهومی تحقیقاتی و نهایتاً آزمون فرضیه، تحقق می‌یابد.

نتیجه‌گیری و پیشنهادات

1. اجراء کامل و بی عیب و نقص فرایندهای KM، منجر به فرایند موفق TT از پژوهشکده به صنعت می‌گردد. 

2. با استفاده از آزمایشات و فعالیت‌های انجام شده در فرایند توسعه محصولات، می‌توان به پژوهشکده در این مسیر کمک کرد، و آن‌ها را در زمینه اشتباهات گذشته و کاهش خطرات و وقت گیر بودن فرایند توسعه محصول مطلع ساخت.

3. برگزاری جلسات گروهی، سمینارهای تخصصی، نشست‌های حل مسائل و نشست‌های دوره‌ای در قالب انجمن‌های دانش، به تسهیل مرحله اجتماعی کردن توسعه محصول و TT از پژوهشکده به صنعت، کمک شایانی می‌کند.

4. مصاحبه‌های تخصصی، گفتگوهای درون گروهی و بکارگیری سیستم پرسش و پاسخ، می‌تواند منجر به برونی کردن دانش و تبدیل دانش ضمنی به دانشی مدون در نیروکار پروژه‌های TT شود.

Abstract

According to experts, implementation of knowledge management processes in research organizations is one of the success factors in a competitive environment with increasing technological change. But in research organizations, one of the main activities during research and development projects is to transfer acquired technology during the process of research and development to industry. This technology transfer happens through a process and various factors can be effective on it’s success and effectiveness. Therefore, in the research, impact of implementation of knowledge management processes in technology transfer projects from institute to industry were studied. Therefore, the above-mentioned processes in Nonaka and Takeuchi ‘s model of knowledge management were used as independent variables and the dependent variable ” technology pressure for product development ” referred to in the final stages Lauren model is selected. To investigate this relationship, correlation and regression methods were used. Eventually it became clear that all knowledge management processes include: socialization, combination, internalization, externalization on phase of technology transfer project in product development is effective.

PREFACE

One of the main activities in organizations, working in the field of R&D, is to transfer the acquired technologies to industrial centers. This activity, from idea to product, is completed just when reaching to the phase of mass production and in other words, it is commercialized. Different factors can influence in completion of above-mentioned process and make it easy and fast such as implementation of knowledge Management (KM) processes during the execution of R&D activities and new product transfer to industry. According to the experts, km implementation is among main factors of success and failure in making a product commercialized and mass produced. In this research it is tried to study the impacts of km processes on technology transfer processes from one specific R&D center to industry. This job is done through literature review of km and domain of management of technology, research conceptual framework design, and finally testing hypotheses.

CONCLUSION AND SUGGESTIONS

1. Perfect and flawless implementation of KM processes can lead to successful TT process from institute to industry.

2. Using experiences and activities conducted in products development process can help institute in this way, and informs about the past mistakes , and makes products development process less risky and time consuming.

3. Holding group meetings, specialized seminars, brainstorming sessions and and periodic meetings in shape of knowledge societies can facilitate phase of socialization of product development and TT from institute to industry.

4. Specialized interviews, intragroup dialogues and using question and answer systems can conduce to knowledge externalization and converting tacit knowledge to codified knowledge in workforce of TT projects.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تاثیر مدیریت دانش در پروژه های انتقال فن آوری از مراکز تحقیق و توسعه به صنعت

Impact Of Knowledge Management In Technology Transfer Projects From R&D Centers To Industry

کارآفرینی و توسعه منطقه ای در اروپا : مطالعه موردی مقایسه ای اجتماعی-مردم شناسی در آلمان و اسپانیا

Entrepreneurship and regional development in Europe: A comparative, socio-anthropological case study in Germany and Spain

چکیده

پیشگفتار

نظریه‌های بوردیو و لومان اعمال شده روی مطالعات توسعه منطقه‌ای عامل-محور

مفهوم‌سازی‌های اقتصادی و روانشناختی کارآفرین

ایده قلمرو به عنوان فضا یا اجتماع اداری

تجربه‌گرایی و آکادمی‌گرایی در تحقیقات توسعه

مدلی نظری بر اساس لومان و بوردیو

طرح پژوهشی کیفی و مقایسه‌ای در دو منطقه روستایی اروپا

داده‌های تجربی در زمینه کارآفرینی و توسعه در اسپانیا و آلمان

نتیجه‌گیری: نتایج و ایده‌های برای ارتقاء کارآفرینی در مناطق روستایی اروپا

منابع

چکیده

این مقاله، طراحی، داده‌ها و نتایج تحقیق ما در زمینه ظهور و تحکیم شکل‌های نهادینه‌سازی را بر اساس اقدامات کارآفرینی نوآورانه در زمینه‌های ارضی روستایی اروپای خلاصه می‌سازد. این مطالعه بین سال‌های 2006 و 2010 انجام گرفت. داده‌های به دست آمده در دو مرجع ارضی، یعنی، مناطق لوس پدروچس در اندلس اسپانیا و مالدروف در بایرن آلمان را ارائه می‌دهیم. مقاله با تمرکز روی متغیرهای ناملموس فرهنگی موثر بر اجرای ابتکاران کارآفرینی محلی به بررسی نقش مردم‌شناسی اجتماعی در نظریه غالب کارآفرینی اقتصادی می‌پردازد.این متن، با ارائه داده‌های به دست آمده از مطالعه موردی دو منطقه روستایی اروپا با سطوح مختلف توسعه اقتصادی، استدلال می‌کند که تحقیقات کارآفرینی نیاز به یکپارچه‌سازی داده‌های کیفی در زمینه پیش شرط‌های نهادهای نوآورانه در حال ظهور دارند. این تحقیق بر نیاز به مفهوم گسترده‌تری از رفتار کارآفرینی تاکید دارد که قادر به غلبه بر ایده فروکاست‌گرایی ایجاد شرکت است و مدلی نظری را برای مطالعات توسعه ارضی عامل-محور بر اساس نظریه‌های ترکیبی اجتماعی نیکلاس لومان و پیر بوردیو ارائه می‌دهد.

نتیجه‌گیری: نتایج و ایده‌های برای ارتقاء کارآفرینی در مناطق روستایی اروپا

هنگامی که در ابتدا نتایج اکیدا آکادمیک تحقیق خود را خلاصه کردیم، مجددا لزوم تحقیق کارآفرینی در قلمروهای روستایی با اعمال مدلی نظری بر اساس لومان و بوردیو را مورد تایید قرار دادیم. ادعا می‌کنیم که استفاده از زمینه یا سیستمی اجتماعی به نفع فرایند مفهوم‌سازی فضا در مطالعات توسعه روستایی است. این کار، مطالعات را قادر به ادغام سخنرانی‌های مختلف قلمروها با در نظر گرفتن ابعاد فرهنگی، اکولوژیکی، اداری، و اقتصادی می‌سازد. مفاهیم habitus یا autopoiesis با توجه به اقدام کارآفرینی، تحقیقات را مجبور حفظ عینی‌سازی نظری نوآوری نهادینه‌سازی شده می‌کنند. این بدین دلیل است که آن‌ها نیازمند تمرکزی عینی روی موقعیت‌های اجتماعی افراد در محدوده میدان و همچنین تجزیه و تحلیل گفتمان سازمانی در طول فرایند تحکیم هستند. مدل نظری ما توسعه منطقه‌ای را به عنوان تکامل اجتماعی مفهوم‌سازی می‌کند. بنابراین، این مدل روی تعارضات در طول پایتخت در محدوده میدان و همچنین شکل‌های جدیدی از ارتباطات تمرکز دارد که پیچیدگی را از بیرون منطقه وارد ساختار اجتماعی محلی می‌کنند. فعالیت کارآفرینی در این معنای مردم شناسی گسترده‌تر اصطلاح، محرک اصلی تغییر اجتماعی است.

Abstract

This paper summarises the design, data and results of our research on the emergence and consolidation of forms of institutionalisation based on innovative entrepreneurial action in rural European territorial contexts. The investigation was conducted between the years 2006 and 2010. We present data obtained in two territorial references, the regions of Los Pedroches in Andalusia, Spain and Mühldorf in Bavaria, Germany. The paper explores the contributions of social anthropology to prevailing economic entrepreneurship theory by focusing on intangible, cultural variables that influence the implementation of local entrepreneurial initiatives. Presenting data from a case study of two European rural areas of different levels of economic development, the text argues that entrepreneurial research needs to incorporate qualitative data on the sociocultural preconditions of emerging innovative institutions. The research emphasises the need for a broader concept of entrepreneurial behaviour that is able to overcome the reductionist idea of firm creation, and presents a theoretical model for actor-based territorial development studies founded on the combined social theories of Niklas Luhmann and Pierre Bourdieu.

Conclusion: Results and ideas for promoting entrepreneurship in rural regions of Europe

When we first summarised the strictly academic results of our research, we reaffirmed the necessity of entrepreneur research on rural territories by applying a theoretical model based on Luhmann and Bourdieu. We assert that the use of a social system or field benefits the process of conceptualising space in rural development studies. It enables studies to integrate different lectures of territories by considering cultural, ecological, administrative, and economic dimensions. The hábitus or autopoiesis concepts with respect to entrepreneurial action force research to maintain a theoretical objectification of institutionalised innovation. This is because they require both an objective focus on the social positions of subjects within a field as well as the analysis of the institutional discourse during the process of consolidation. Our theoretical model conceptualises regional development as social evolution. It therefore focuses on conflicts over capital within a field as well as new forms of communication that bring complexity from outside the region to the local social structure. Entrepreneurial activity in this broader anthropological sense of the term is a core driver of social change.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

کارآفرینی و توسعه منطقه ای در اروپا : مطالعه موردی مقایسه ای اجتماعی-مردم شناسی در آلمان و اسپانیا

Entrepreneurship and regional development in Europe: A comparative, socio-anthropological case study in Germany and Spain

پیش بینی شخصیتی مشارکت به عنوان یک مربی پرورشی

Personality predictors of participation as a mentor

چکیده

توسعه نظری

اسلوب تحقیق

نمونه گیری

متغیرها

نتایج

بحث

محدودیت های تحقیق

چکیده

هدف- هدف از این مقاله توجه به ویژگی های شخصیتی راهبران پرورشی است.
طرح/ روش شناسی/ رویکرد- در این تحقیق مدل پنج عاملی شخصیت برای بررسی رابطه میان شخصیت و مشارکت به عنوان راهبر پرورشی مورد استفاده قرار گرفت. نمونه ای مشتمل بر 194 از دامپزشکان در نظرسنجی مبتنی بر مدل پنج عاملی شرکت کرده و مقیاسی برای ارزیابی مشارکت آنها به عنوان راهبر پرورشی برای تازه فارغ التحصیلان ، انترن ها و دانش آموزان دبیرستان بدست آمد.
یافته ها- نتایج نشان داد برون گرایی، وظیفه شناسی و گشودگی نسبت به تجربه با میزان مشارکت به عنوان راهبر پرورشی همبستگی مثبت دارد. همچنین پس از کنترل تجربه همکاری قبلی با راهبر، ویژگی های شخصیتی میزان قابل توجهی از واریانس مربوط به مشارکت به عنوان راهبر پرورشی را تبیین می کند. نتایج مذکور حاکی از آن است که مشارکت در مقام راهبر پرورشی ممکن است تا حدی تحت تاثیر شخصیت قرار گیرد. راهبری شامل مشارکت فعالانه در محیطی است که قابلیت های اجتماعی، وظیفه ای و ایده محور را می طلبد . به همین دلیل افرادی که برون گرا ، وظیفه شناس و پذیرای تجربه هستند، احتمالا بیشتر احساس راحتی خواهند کرد.
نکات ضمنی / محدودیت های تحقیق- این پژوهش صرفا تحقیقی پیمایشی مبتنی بر داده های گردآوری شده از یک منبع بود بنابراین هر نوع استنباط علّی محدود می گردد.
نکات ضمنی عملی- چنانچه افراد عمدتا بر اساس تمایلات شخصیتی برای راهبری پرورشی داوطلب شوند، ممکن است بسیاری از کارکنان با استعداد به دلیل ویژگی های شخصیتی مجذوب چنین فعالیت هایی نشوند. لازمه دستیابی به بهترین راهبران پرورشی آن است که سازمان ها برای جذب، انتخاب، انگیزش و آموزش کارکنان مستعد به منظور مشارکت داوطلبانه و تداوم قبیل خدمات مکانیسم های مناسبی را طراحی کنند.
اصالت/ ارزش- در تحقیقات نسبتا معدودی، بر ویژگی های شخصیتی راهبران پرورشی تمرکز شده است.

پژوهش های صورت گرفته نشان می دهد راهبری پرورشی ابزاری اثربخش در بهبود نتایج کاری و توسعه شغلی است ( آلن و دیگران ، 2004؛ کرم ، 1985). در بسیاری از کسب و کارها و زمینه های حرفه ای شامل حسابداری ( وینشتاین و شول ، 2003)، بهداشت و سلامت ( پرون ، 2003)، مدیریت دولتی ( میلام ، 2003) و دامپزشکی ( والش و دیگران، 2003) نیز برنامه های راهبری متفاوتی برگزار شده است. گرچه ارزش و کیفیت راهبری پرورشی تا حدودی به کیفیت عملکرد راهبران بستگی دارد، تحقیقات اندکی به بررسی ویژگی های شخصیتی آنها اختصاص داده شده است ( آلن، 2003؛ آلن و دیگران، 1997، الف و ب). در تحقیقات مذکور ویژگی های شخصیتی راهبران در سه سطح- ویژگی های جمعیت شناختی، ویژگی های تجربی و شخصیت- به همراه تاثیر این سطوح بر میزان تمایل فرد به فعالیت به عنوان راهبر پرورشی مورد مطالعه قرار گرفته است ( آلن و دیگران، 1997، ب). نتایج نشان می دهد عوامل جمعیت شناختی نظیر سن، جنسیت و سطح تحصیلات به همراه تجربه قبلی فعالیت به عنوان راهبر یا رهرو بر میزان تمایل فرد به فعالیت در نقش راهبر پرورشی موثر است ( آلن و دیگران، 1997، ب؛ اولیان و دیگران، 1993؛ راگینز و کاتن ، 1993). از سوی دیگر، تحقیقات اندکی به بررسی عوامل شخصیتی مناسب در پیش بینی میزان تمایل افراد به چنین اموری اختصاص یافته است. آلن و همکاران وی ( آلن، 2003؛ آلن و دیگران، 1997 ، الف) دریافتند برخورداری از شخصیتی اجتماع طلب می تواند نشانگر تمایل فرد به راهبری دیگران باشد درحالیکه دیگر محققان توجه خود را به کانون کنترل به عنوان انگیزاننده های شخصیتی در فعالیت های راهبری معطوف کردند ( آلن و دیگران، 1997، ب؛ هانت و مایکل ، 1983) .

محدودیت های تحقیق

ماهیت میان بخشی این تحقیق مانع از نتیجه گیری های میان متغیرها می شود. همانند بسیاری دیگر از تحقیقات انجام شده در زمینه شخصیت، نمی توان با قاطعیت گفت آیا افراد برون گرا، وظیفه شناس و تطابق پذیر به دلیل ویژگی های شخصیتی خود مسئولیت راهبری پرورشی را می پذیرند یا پس از انجام چنین فعالیت هایی دارای این خصیصه ها می گردند. در این تحقیق به دلایل مشارکت افراد در فعالیت های راهبری پرداخته نشد بلکه صرفا همبستگی میان مشارکت و ویژگی های شخصیتی بررسی گردید. تمام اطلاعات این تحقیق توسط پاسخ دهندگان ارائه شد بنابراین ممکن است نتایج تحت تاثیر خطای تک منبع بودن تحقیق قرار گیرد.

Abstract

Purpose The purpose of this paper is to focus on the personality characteristics of mentors.
Design/methodology/approach The five factor model of personality was used to examine relationships between personality and participation as a mentor. A sample of 194 practicing veterinarians were surveyed on the five factor model of personality and a scale assessing their participation as a mentor across junior professionals, interns and high school students.
Findings Results indicated that extroversion, conscientiousness, and openness to experience were positively correlated with participation as a mentor. Personality traits also explained significant variance in participation as a mentor after controlling for prior experience with a mentor. These results suggest that participation as a mentor could be influenced to some degree by personality. Mentoring involves active engagement in an environment requiring social, task, and idea‐related capabilities, thus individuals who are extroverted, conscientious, and open to experience would likely feel more comfortable.
Research implications/limitations The study was only a survey study with data gathered from a single source, so any causal inferences are limited.
Practical implications If individuals volunteer for mentoring based primarily on personality tendencies, then it is possible that many talented employees would not be attracted to a mentoring situation due to their personalities. In order to have the best mentors, organizations might have to develop mechanisms to attract, select, motivate, and train talented employees to volunteer for and remain in such service.
Originality/value Relatively little research has focused on the personality characteristics of mentors.

Research supports mentoring as an effective means for enhancing work outcomes and career development (Allen et al., 2004; Kram, 1985). Mentoring programs have been initiated across a wide range of business and professional fields, including accounting (Weinstein and Schuele, 2003), healthcare (Perrone, 2003), public administration (Milam, 2003), and veterinary medicine (Walsh et al., 2003). While the value and quality of mentoring depends partly on the quality of the mentors, little research has focused on the characteristics of the mentors (Allen, 2003; Allen et al., 1997a, b). The existing research has examined three levels of individual characteristics of mentors – demographic, experiential, and personality – and their influence on the willingness to be a mentor (Allen et al., 1997b). Demographic factors such as age, gender, and educational level, as well as prior experience as a mentor or prote´ge´, have been found to be related to the willingness to mentor (Allen et al., 1997b; Olian et al., 1993; Ragins and Cotton, 1993). Only a few studies have examined personality predictors of the willingness to mentor. Allen and her colleagues (Allen, 2003; Allen et al., 1997a) found that a prosocial personality predicted the willingness to mentor others, while other researchers supported locus of control (Allen et al., 1997b; Turban and Dougherty, 1994) and upward striving (Allen et al., 1997b; Hunt and Michael, 1983) as personality-based motivators of mentoring activity.

Limitations of the study

The cross-sectional nature of the survey study prevents drawing conclusions as to the causal priorities among the variables. As with most personality research, it is not clear whether extroverted, conscientious, and adaptable individuals participate in mentoring roles because of their traits or if the traits emerged after service as a mentor. The present study did not examine reasons why the individuals participated as mentors, only seeking correlations between their participation and personalities. The respondents in the study provided all data, thus the results must be tempered with the possibility of single source bias.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

پیش بینی شخصیتی مشارکت به عنوان یک مربی پرورشی

Personality predictors of participation as a mentor