ساختار جامعه شناسی گیاهی کوه نمرود (ادیامان/ترکیه)

Phytosociological structure of Nemrut Mountain (Adıyaman/Turkey)

چکیده
مقدمه
مواد و روش ها
نتایج
جوامع جنگلی و پوشش گیاهی درختچه
جوامع پوشش گیاهی استپ
جامع پوشش صخره ای
پوشش گیاهی جنگلی و درختچه
پوشش گیاهی استپ
پوشش گیاهی صخره ای
بحث
منابع

چکیده
این ارزیابی بین سالهای 1996 و 2001 به منظور تحقیق بر روی پوشش گیاهی کوه نمروت، یکی از مهمترین پارک-های ملی قدیمی در آناتولی در جنوب شرقی تورز (آدیامان-ترکیه) انجام شد. مطالعات پوشش گیاهی بر اساس روش براون-بلانکت انجام شد.در این مطالعه 7 گیاه انجمن و 3 زیر انجمن و 1 جامعه گیاهی شناسایی شد که همه آن ها رده بندی چهار نوع پوشش گیاهی مختلف برای علم جدید هستند.

مواد و روش ها
مطالعات پوشش گیاهی بر اساس روش براون-بلانکت (Br.-Bl. 1932) انجام شد. نام رده ها و نویسندگان آن ها بررسی و تصحیح شد (Davis 1965-1985; Davis et al. 1988; Güner et al. 2000; Özhatay et al. 2009). در این مطالعه، داده های اقلیمی ایستگاه هواشناسی آدیامان برای کسب اطلاعات اقلیمی مورد استفاده قرار گرفت (DMİ, 1974; 2000). اقلیم بارز این ناحیه زمستان با بارندگی سبک (W. Sp. A. Sm.) و ملایم در اقلیم مدیترانه ای است (آکمان، 1982). بارندگی در تابستان حداقل بوده در نتیجه رژیم بارش به صورت زیر است؛ “زمستان-بهار-تابستان-پاییز”. داده های اقلیمی در جداول 1a و 1b ارائه شده است.

برای تعیین جوامع گیاهی، کرت های نمونه از هر گیاه به تعداد کافی و اندازه های مناسب برداشت شد. در نتیجه، ترکیب فلور جامعه، غالبیت و ثبات گونه تعیین شد. به طور کلی، 71 پلات نمونه، 7 جامعه، 3 زیر جامعه و 1 اجتماع گیاهی به دست آمد و از طریق تجزیه و تحلیل این پلات ها مورد شناسایی قرار گرفت. مطالعات پوشش گیاهی بر اساس روش براون-بانکوت انجام شد (Br.-Bl., 1932). به منظور مقایسه جوامع، ما از شاخص تشابه سورنسن (1984) استفاده کردیم. برخی نمونه های خاک از کرت های نمونه مختلف گرفته شد که شاخصی از جوامع گیاهی مختلف بود. این نمونه های خاک توسط موسسه تحقیق خاک و کود مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. توزیع جوامع در ناحیه مطالعاتی و خلاصه اکولوژی آن ها تحت عنوان پوشش گیاهی ارائه شده است.

در این مطالعه هدف ما تعیین پوشش گیاهی کوه نمروت بود. منطقه مورد مطالعه در میان محدوده شهر آدیامان (ترکیه) واقع شده بود. بر اساس سیستم درجه بندی دیویس P.H (1965) در منطقه C7 قرار می گیرد. توسط محدوده Sincik در شمال-غرب Tepehan و Pötürge (مالاتیا-ترکیه) در شمال، محدوده Kâhta در جنوب، محدوده Gerger در شرق، محدوده Çelikhan در غرب احاطه شده است. رشته کوه نمروت دارای تپه های مهمی است: Zülüktaş 2208 m, Gedik 1607 m, Gölberan 1567 m و Kurreş 1400 m (تصویر).

نقش گلوتاتیون پراکسیدازها در هموستاز ردوکس کلروپلاست در آرابیدوپسیس

The contribution of glutathione peroxidases to chloroplast redox homeostasis in Arabidopsis

چکیده
1-مقدمه
2- مواد و روشها
3-نتایج
4-بحث
5- نتیجه گیری
منابع

چکیده
از جمله عوامل مهمی که در تنظیم تعادل واکنش اکسایش-کاهش کلروپلاست در پاسخ به تغییرات شدت نور نقشی اساسی ایفا می کنند عوامل اکساینده واسطه هستند و این کار را به وسیله فعالیت پراکسیداز وابسته به تیول در پروکسی ردوکسین سیستئین-2 انجام میدهند و برای انجام این عملکرد به تیوردوکسین ردوکتازوابسته به نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید فسفات نیاز دارند. علاوه بر این، کلروپلاست های گیاهی مجهز به گلوتاتیون پراکسیدازها ،پراکسیدازهایی تیول دار هستند که به تیوردوکسین ها متکی هستند .اگرچه عوامل اکساینده واسطه گلوتاتیون پراکسیدازها دارای یک مکانیزم واکنشی مشابه با پروکسی ردوکسین سیستئین-2هستند اما هنوز نقش آنها درهموستازی اکسایش-کاهش کلروپلاست زیاد مشخص نیست .به منظوربررسی این موضوع ، ما بروی گیاه آرابیدوپسیس تحقیق کرده ایم که دارای دو جهش گلوتاتیون پراکسید1، گلوتاتیون پراکسید7 بود و فاقد دو گلوتاتیون پراکسیداز 1 و 7 مستقر در کلروپلاست بود. علاوه بر این، برای تجزیه و تحلیل رابطه عملکردی گلوتاتیون پراکسیدازهای کلروپلاست با سیستم اکسیداسیون و کاهش پروکسی ردوکسین سیستئین-2- تیوردوکسین ردوکتازجهش های گلوتاتیون پراکسید1، گلوتاتیون پراکسید7- شپرون پروتئینی متصل غشایی2و گلوتاتیون پراکسید1گلوتاتیون پراکسید7-تیوردوکسین ردوکتازایجاد شدند.جهش گلوتاتیون پراکسید1،گلوتاتیون پراکسید7 فنوتیپ نوع وحشی را نشان می دهد که اثبات کننده این است که گلوتاتیون پراکسیدازهای کلروپلاست برای حداقل رشد گیاه تحت شرایط استاندارد ضروری هستن .با این حال،جهش- گلوتاتیون پراکسید1 گلوتاتیون پراکسید7- شپرون پروتئینی متصل غشایی2رشد کندتری نسبت به جهش شپرون پروتئینی متصل غشایی2 نشان داد .فقدان همزمان پروکسی ردوکسین سیستئین-2و گلوتاتیون پراکسیداز بر عملکرد محتوای کلروفیل و عملکرد فتوسیستم2تأثیر گذاشت و باعث تاخیر بیشتر در اکسیداسیون آنزیم در تاریکی شد.در مقابل جهش-گلوتاتیون پراکسید-1گلوتاتیون پراکسید7-تیوردوکسین ردوکتاز، با ترکیب کردن فقدان تیوردوکسین ردوکتازو گلوتاتیون پراکسیدازهای کلروپلاست مانند جهش تیوردوکسین ردوکتاز رفتار می کنند که نشان می دهد سهم گلوتاتیون پراکسیدازهادر هم ایستایی واکنش اکسایش-کاهش کلروپلاست مستقل از تیوردوکسین ردوکتازاست.سنجش های آزمایشگاهی به بررسی بیشتر این نظریه پرداختند و نشان دادند که فرایند کاهش توسط تیوردوکسین ردوکتاز اتفاق نمی افتد، بلکه کاهش به وسیله تیوردوکسین y2 رخ میدهد.بر اساس این نتایج، ما نقشی را برای گلوتاتیون پراکسیدازها در توالی اکسایش-کاهش کلروپلاست ارائه دادیم .

2- مواد و روشها
2-1-مواد زیستی(بیولوژیکی) و شرایط رشد
نوع وحشی گیاه آرابیدوپسیس تالیانا (اکوتیپ کلمبیا) و گیاهان جهش یافته روی خاک در بسترهای کشت به ترتیب تحت دوره های دوره نوری روز بلند (16 ساعت روشنایی – 8 ساعت تاریکی) یا روز کوتاه (8 ساعت روشنایی – 16 ساعت تاریکی) با شدت نور120 (پیکولوکس نور ورودی بر مترمربع 2- بر ثانیه 1-) و رطوبت نسبی 70 درصد قرار گرفتند. برای تیمارهای نور زیاد گیاهانی که تحت دوره نوری روز کوتاه به مدت 6 هفته رشد کرده بودند با شدت نور 800 (پیکولوکس نور ورودی بر مترمربع 2- بر ثانیه 1-))در معرض نور قرار گرفتند. سویه های اشریشیا کلای در ماده مغذی میلر مایع در دمای 37 درجه سانتیگراد با آنتی بیوتیک مناسب رشد داده شدند.

2-2- توالی جهش های دوگانه، سه گانه و چهارگانه گیاه آرابیدوپسیس
برای تولید جهش دوگانه گلوتاتیون پراکسید1،گلوتاتیون پراکسید7،تک جهش گلوتاتیون پراکسید1 (SALK_027373) و گلوتاتیون پراکسید7(SALK_072007)که از مرکز ذخیره آرابیدوپسیس اروپایی (دردانشگاه ناتینگهام، انگلستان) به دست آمده بود، به صورت دستی ترکیب شدند و جهش دوگانه گلوتاتیون پراکسید1، گلوتاتیون پراکسید7 از نتاج با آنالیز جایگذاری آگروباکتریوم تومافاسین حامل-دی ان ای در ژنوم دی ان ای با استفاده از الیگونوکلئوتیدهای نشان داده شده در جدول S1ایجاد شد.جهش چهارگانه گلوتاتیون پراکسید1، گلوتاتیون پراکسید7- شپرون پروتئینی متصل غشایی2 و جهش سه گانه گلوتاتیون پراکسید7- تیوردوکسین ردوکتاز به ترتیب با تلاقی دستی جهش گلوتاتیون پراکسید7- که در بالاشرح داده شد با جهش شپرون پروتئینی متصل غشایی2]41 [و جهش تیوردوکسین ردوکتاز ] 45 [ایجاد شدند.جهش های گلوتاتیون پراکسید1، گلوتاتیون پراکسید7- شپرون پروتئینی متصل غشایی2 و جهش سه گانه گلوتاتیون پراکسید7- تیوردوکسین ردوکتاز از فرزندان این تلاقی ها با تجزیه و تحلیل حضور درج های دی ان ای منتقل شده در دی ان ای ژنومی با الیگونوکلئوتیدهای نشان داده شده در جدول S1 انتخاب شدند.

2-3- استخراج پروتئین، سنجش آلکیلاسیون و تجزیه و تحلیل وسترن بلات
بافت برگ ها جدا شد و بلافاصله با نیتروژن مایع منجمد شد. عصاره های پروتئینی با بافر استخراجی تهیه شدند ( 50 میلی مولار تریس هیدروکلراید، 15/0مولار نمک ، 5/0 درصد محلول شوینده غیریونی و غیر دناتوره کننده نانیدیت ، که بلافاصله به بافت های برگ که تحت نیتروژن مایع قرار داشتند اضافه شد که بعد از چرخش برروی دستگاه ورتکس آزمایشگاه عصاره ها در 100/16گرم در دمای 4 درجه سانتیگراد به مدت 20 دقیقه سانتریفیوژ شدند. پروتئین با استفاده از معرف برادفورد اندازه گیری شد.سنجش آلکیلاسیون طبق تحقیقات قبلی [46] با استفاده از60 میلی مولار یدواستامید انجام شد.برای آنالیز سدیم دودسیل سولفات-پلی آکریل آمید الکتروفورز ژل نمونه های پروتئین تحت شرایط احیاکننده یا غیر احیاکننده قرار گرفتند همانطور که در شکل نشان داده شده است از غلظت ژل آکریل آمید 9.5درصد برای روبیسکو اکتیواز و آنزیم های هیدرولازیا 12درصد برای تیوردوکسین ردوکتاز،پراکسیردوکسین های سیستئین-2 و گلوتاتیون پراکسیدازها ،استفاده شد.پروتئین های جدا شده به غشاهای نیتروسلولزی منتقل شدند و به همراه آنتی بادی مشخص شده مورد بررسی قرار گرفتند. آنتی بادی های اختصاصی برای تیوردوکسین ردوکتاز[45] و پراکسیردوکسین های سیستئین-2 [38] قبلاً در آزمایشگاه تولید شده بودند. آنتی بادی ضد روبیسکو اکتیواز توسط دکتر پورتیس(وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا) و آنتی بادی آنزیم های هیدرولاز و گلوتاتیون پراکسیدازها از تولیدکننده آنتی بادی گیاهی و جلبکی سوئدی خریداری شد.

بالا بردن تحمل گیاهان سیب زمینی ترانس ژنیک بیان کننده سوپراکسید دیسموتاز مس/روی به دمای پایین

Enhanced tolerance of the transgenic potato plants overexpressing Cu/Zn superoxide dismutase to low temperature

چکیده
1-مقدمه
2 -مواد و روش‌ها
2-1 موا گیاهی و شرایط رشد
2-2 ایجاد وکتورهای بیانی گیاهی
2-3 انتقال سیب زمینی و شناسایی گیاهان ترانس ژنیک
2-4 تیمار دمای پایین
2-5 آنالیز فعالیت آنزیمی و محتویان مالون دی آلدئید
2-6 آنالیز کیو-آرتی-پی سی آرگیاهان سیب زمینی ترانس ژنیک
2-7 آنالیز آماری
3-نتایج
3-1 آنالیز محتویات مالون دی آلدئید و فنوتیپ گیاهان
3-2 فعالیت سوپراکسید دیسموتاز
3-3 فعالیت پراکسیداز و کاتالاز
3-4 نسبت سطوح بیان ژن 1StSOD گیاهان ترانس ژنیک تحت تنش سرما
4- بحث

چکیده

تنش دمای پایین یکی از فاکتورهای اصلی آسیب به گیاهان خصوصا در محصولات غذایی است. سوپراکسید دیسموتاز مس/روی نقش مهمی را در فرایند جاروب‌گری گونه‌های اکسیژن فعال که بوسیله‌ی تنش‌های محیطی تولید می‌شوند، دارند. به منظور مطالعه‌ی گیاهان سیب زمینی ترانس ژنیک که آیا به دمای پایین تحمل دارند یا خیر، در این مطالعه، ژن 1StSOD تحت کنترل پروموتر S35 CaMV از طریق انتقال در آگروباکتریوم تومه فاسینس بیان گردید. نتایج نشان داد که بعد از تیمار در دمای 4درجه سانتی گراد به مدت 48 ساعت، فعالیت سوپراکسید دیسموتاز لاین‌های سیب زمینی ترانس ژنیک (لاین‌های OE) بیان 1StSOD 1.38 برابر در مقایسه با گیاهان غیر ترانس ژنیک (لاین‌های NT) افزایش داشت. به عبارت دیگر، فعالیت لاین‌های ترانس ژنیک سیب زمینی (لاین‌های RNAi) که مهار کننده بیان 1StSOD هستند در مقایسه با لاین‌های غیرترانس ژنیک کاهش داشتند. به علاوه، اثر افزایشی فعالیت سوپراکسید دیسموتاز بر پراکسیداسیون لیپیدها بوسیله‌ی اندازه‌گیری محتویات مالون دی آلدئید (MDA) در گیاهان در طی تیمار سرما تعیین گردید. نتایج نشان داد که میزان مالون دی آلدئید بعد از تیمار با دمای 4درجه سانتی گراد پس از 48 ساعت به ترتیب 2.02 و 1.78 برابر در لاین‌های غیرترانس ژنیک و ترانس ژنیک با بیان تداخلی 1StSOD افزایش داشت. در مقابل، لاین‌های سیب زمینی ترانس ژنیک تنها مقدار اندکی تغییر نشان داد و نسبت به لاین‌های غیرترانس ژنیک کمتر بود. ضمنا، فعالیت پراکسیداز و کاتالاز نیز در لاین‌های سیب زمینی ترانس ژنیک در مقایسه با لاین‌های غیرترانس ژنیک بعد از تیمار سرما افزایش یافت. از طریق مشاهده فنوتیپی، به طور مهمی این مطالعه نشان داد که برگ‌های لاین‌های غیرترانس ژنیک و ترانس ژنیک با بیان تداخلی 1StSOD شدیدا پژمرده شدند در حالیکه لاین‌های سیب زمینی ترانس ژنیک به میزان کمی تحت تاثیر قرار گرفتند. در تمام موارد، این نتایج نشان داد که تکنولوژی مهندسی ژنتیک می‌تواند برای تنظیم فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی در گیاهان برای بهبود تحمل به تنش سرما استفاده شود.

به عنوان نتیجه، ما موفق شدیم که گیاهان سیب زمینی ترانس ژنیک بیش از حد بیان کننده و بیان تداخلی 1StSOD را تحت دمای پایین رشد دهیم. لاین‌های ترانس ژنیک با بیان بیش از حد 1STSOD فعالیت آنزیم آنتی‌اکسیدانی را خصوصا در مورد فعالیت سوپراکسید دیسموتاز ارزیابی نمود و تحمل زیادی به دمای پایین نشان دادند. در حالیکه لاین‌های ترانس ژنیک با بیان تداخلی 1StSOD و غیر ترانس ژنیک در مورد فعالیت سوپراکسید دیسموتاز کاهش داشتند و در پاسخ به دمای پایین ضعیف عمل کردند. نتایج تاکید می‌کند که دستکاری آنزیم‌های جاروب‌گر گونه‌های فعال اکسیژن توسط مهندسی ژنتیک و به تبع کنترل تعادل تولید و حذف گونه‌های فعال اکسیژن شدیدا در بدست آوردن مقاومت گیاهان به تنش‌های غیر زیستی موثر است.

Abstract

Low temperature stress is one of the major factors for damage in plants, especially in food crops. Cu/Zn superoxide dismutase plays an important role in the processes of scavenging reactive oxygen species (ROS) caused by environmental stresses. In order to study transgenic potato plants whether improved tolerance to low temperature, in this research, StSOD1 gene was overexpressed under the control of CaMV 35S promoter through Agrobacterium tumefaciens-mediated transformation in potato. The results showed that after 4 °C treatment for 48 h, superoxide dismutase (SOD) activity of the transgenic potato lines (OE lines) overexpressing StSOD1 was 1.38-fold enhanced compared to the non-transgenic plants (NT lines). On the other hand, the activity of the transgenic potato lines (RNAi lines) that inhibiting expression of StSOD1 decreased compared with NT lines. In addition, the effect of increased SOD activity on lipid peroxidation was determined by measuring malondialdehyde (MDA) contents in plants during cold treatment. The result showed that MDA content increased by 2.02-fold and 1.78-fold in NT lines and RNAi lines after 4 °C treatment for 48 h, respectively. In contrast, the OE lines showed only small changes and were lower than the NT lines. Meanwhile, the activity of peroxidase (POD) and catalase (CAT) were also enhanced in OE lines compared with NT lines after cold treatment. Through observing the phenotype, importantly, this research found that the leaves of NT lines and RNAi lines have wilted severely while the OE lines were slightly affected. In all, these results indicated that genetic engineering technology could be used to regulate the antioxidant enzymes activity in plants to improve tolerance to cold stress.

In conclusion, we successfully developed the transgenic potato plants overexpressing and interfering-expressing StSOD1 under the low temperature. The OE lines evaluated the activity of antioxidant enzyme, especially SOD activity, and exhibited strong tolerance to low temperature while RNAi and NT lines showed a decrease of SOD activity and performed weak in response to low temperature. The result confirmed that the manipulation of ROS scavenging enzymes by genetic engineering and consequently control the equilibrium of ROS producing and eliminating is an extremely effective means to obtain abiotic stresses tolerant plants.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بالابردن تحمل گیاهان سیب زمینی ترانس ژنیک بیان کننده سوپراکسید دیسموتاز مس/روی به دمای پایین

Enhanced tolerance of the transgenic potato plants overexpressing Cu/Zn superoxide dismutase to low temperature

ویژگی دارویی و بخش های فعال بادرنجبویه دنایی و اهمیت ان در ایران : یک مطالعه اصولی

Medicinal Properties and Active Constituents of Dracocephalum kotschyi and Its Significance in Iran: A Systematic Review

چكيده

مقدمه

مواد و روش ها

طرح مطالعه

معیارهای ورود و خروج

انتخاب مقاله مطالعه

نتایج

مقالات موجود در بررسی و توزیع جغرافیایی

بحث و بررسی

کاربرد بادرنجبویه دنایی به عنوان یک داروی سنتی

اجزای فعال بادرنجبویه دنایی

خواص دارویی بادرنجبویه دنایی و عملکرد آن ها

فعالیت آنتی اکسیدانی

فعالیت ضد سرطانی بادرنجبویه دنایی

اثرات بادرنجبویه دنایی بر سلول های تومور

اثرات بادرنجبویه دنایی بر آنژیوژنز

تاثیر بادرنجبویه دنایی بر آنکوژنزیز سلولی

تاثیر بادرنجبویه دنایی بر مسیر های PI3K/Akt

تاثیر بادرنجبویه دنایی بر عامل NF-?B

بادرنجبویه دنایی به عنوان ضد التهاب

فعالیت های ضد دیابت

خواص ضد میکروبی بادرنجبویه دنایی

اثر التیام زخم

سایر خواص دارویی

نتیجه گیری

اختصارات

نکات

اهداف: زرين گياه داراي بيش از 60 گونه است و عمدتا در مناطق معتدل آسيا و اروپا یافت می شود. یکی از این گونه ها که بادرنجبویه دنایی نام دارد در بسیاری از نقاط جهان دارای خواص دارویی و اجزای فعال است. با وجود آن که یک گیاه بومی وحشی مهم است، اما در حال حاضر، این گیاه در ایران در معرض خطر قرار دارد. علاوه بر این، در مورد اهمیت خواص دارویی و اجزای فعال بادرنجبویه دنایی، در میان مردم ایران اطلاعات کمی وجود دارد. بر این اساس، بررسی سیستماتیک مطالعات مربوط به خواص دارویی و اجزای فعال و اهمیت آن در سلامت انسان و حیوان انجام شد و شکاف های دانش موجود شناسایی شده اند. آیتم های گزارش شده مورد نظر برای بررسی های سیستماتیک و دستورالعمل های متا آنالیز (PRISMA) در جست و جو برای مقالات منتشر شده در مورد خواص دارویی و اجزای فعال زرین گیاه و اهمیت آن برای انسان و حیوان در ایران مورد استفاده قرار گرفتند. این جست و جو محدود به مقالات علمی پایگاه داده های محبوب و موتور های جست و جو مانند PubMed، Web of Science، Google Scholar، Science Direct، SpringerLink و Scopus بود. جست وجو محدود به مجلات علمی، کتاب ها و فصل های کتاب بود که بر خواص دارویی زرین گیاه در ایران در طول سال های 1970 تا 2018 متمرکز بودند. به طور کلی، 1158 مقاله علمی از پایگاه های مختلف استخراج شدند که از این میان 38 مقاله معیارهای جست و جو را برآورده ساختند و برای این بررسی مجاز بودند. این مطالعات فقط در 9 استان از 31 استان ایران انجام شدند و بخش زیادی از آن ها در استان اصفهان، مرکز ایران صورت گرفتند. مطالعات انجام شده نشان دادند که همه بخش های گیاه (ریشه ، بخش های هوایی، گل ها، برگ ها) دارای اجزای فعال هستند. روغن های اساسی و بخش های فعال گیاهان، اجزای اصلی مورد مطالعه بودند. با این وجود، رایج ترین اجزای گزارش شده زانتومیکرول، لیمونن، لووتولین، ژرانیل، آپی ژنین و کالیکوفترین بودند. تعدادی از خواص دارویی گزارش شده میان آن ها عبارت اند از آنتی اکسیدن ها، آنتی باکتری ها، ضد سرطان ها، آنتی هایپرلیپیدمیک، صد اسپاسم و ضد اثرات سیتوتوکسیک. علاوه براین، گزارش شد که این گیاه درمانی برای درد التهابی، سردرد، احتقان، اختلالات کبدی، زخم، تب، درد کلیوی، سوء هاضمه، درد معده، درد شکم، درد مفاصل، اسپاسم عضله، احتقان ، التهاب و اثرات التهاب زخم است. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داده است که زرین گیاه یک گیاه دارویی مهم با چند جزء فعال و قابلیت بالا برای حفاظت از سلامت انسان و حیوان در ایران است. با این حال، استفاده بیش از حد از زرین گیاه، وجود آن را در معرض خطر قرار می دهد. با این وجود، مطالعات بیش تری باید در کشور انجام شوند.

نتیجه گیری

این مطالعه نشان داد که بادرنجبویه دنایی دارای اجزای مفیدی است که می توانند برای توسعه دارو مورد استفاده قرار گیرند. در حال حاضر، شواهد حاکی از آن است که گیاهان دارویی دارای خواص داریی با عوارض جانبی همراه هستند. نتیجه این مطالعه نشان دهنده اثر سیتوتوکسی نسبتا قوی عصاره متانول بادرنجبویه دنایی و محتوای بالای فنل ها و فلاونوئیدها در این عصاره ها است. بر اساس این نتایج، بادرنجبویه دنایی می تواند یک گزینه مناسب برای طراحی و تولید دارو های ضد سرطان باشد. با این حال، همانطور که از این بررسی پیدا است، خواص دارویی بادرنجبویه دنایی بر تعدادی از این بیماری ها هر دو در انسان و حیوان مانند اثرات هر دو در انسان و حیوانات مانند ضد ویروسی، ضد قارچی، ضد سمیت، فعالیت عصبی، ایمن سازی و فعالیت های ترویجی به خوبی مورد ارزیابی قرار نگرفته اند. علاوه بر این، تحقیقات مبتنی بر ایمنی سمیت، به ویژه در مقادیر LD50 مناسب از طریق آزمایشات آزمایشگاهی و مطالعات بالینی مورد نیاز می باشند. اگر چه برخی از محصولات گیاهی بادرنجبویه دنایی به طور سنتی توسط افراد محلی در بخش هایی از ایران تهیه شده اند، اما قابلیت آن برای بهره برداری بهتر در سراسر ایران و سراسر جهان مورد استفاده قرار نگرفته است. با توجه به اینکه بادرنجبویه دنایی یک گونه در معرض خطر در ایران است، برای حفاظت از گیاه و بنابراین جلوگیری از حذف احتمالی آن به تلاش بیش تری نیاز است.

Objectives. Dracocephalum has over 60 species and is found mainly in the temperate regions of Asia and Europe. One of these species, i.e., Dracocephalum kotschyi Boiss, is known to have a number of medicinal properties and active ingredients in many parts of the world. Despite being an endemic wild-fowering plant of great importance, the plant is currently considered endangered in Iran. Besides, there is paucity of information on the signifcance of the medicinal properties and active constituents of D. kotschyi among the Iranian people. On that account a systematic review of studies reporting on the medicinal properties and active ingredients and its signifcance to human and animal health was conducted and the existing knowledge gaps were identifed. Methods. Te Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA) guidelines were used in the search for published articles on medicinal properties and active ingredients of D. kotschyi and its signifcance on humans and animals in Iran. Te search was confned to scientifc articles from repositories of popular data bases and search engines among them PubMed, Web of Science, Google Scholar, Science Direct, SpringerLink, and Scopus. Te search narrowed down on scientifc journals, books, and book chapters focusing on the medicinal properties of D. kotschyi in Iran for the period between 1970 and 2018. Results. A total of 1158 scientifc articles were sourced from the various databases, out of which 38 met the search criteria and qualifed for this review. Te studies were conducted in only 9 of the 31 provinces of Iran, with a large proportion in Isfahan province, central Iran. Te studies showed that all plant parts (roots, aerial parts, fowers, and leaves) had active constituents. Essential oils and aerial plant parts were the main components studied. Nevertheless, the most frequently reported constituents were xanthomicrol, limonene, luteolin, geranial, apigenin, and calycopterin. A number of medicinal properties were reported among them antioxidant, antibacterial, anticancerous, antinociceptive, antihyperlipidemic, antispasmodic, cytotoxic, and immunomodulatory efects. Te plant was also reported to be a remedy for infammatory pain, headaches, congestion, liver disorders, ulcer, fever, renal pain, dyspepsia, stomach ache, abdominal pain, joints pains, muscle spasm, congestion, bloating, and wound healing efects, among others. Conclusion. Tis review has shown that D. kotschyi is an important medicinal plant with a large number of active constituents and great potential to safeguard human and animal health in Iran. However, over utilization of the D. kotschyi plant is already endangering its existence. Nevertheless, more studies need be conducted across the country

5- Conclusion

Tis review has noted that D. kotschyi has several benefcial ingredients that can be exploited for drug development. Currently, surmounting evidence suggest that medicinal plants have a number of medicinal properties ofen with minimal side efects. Results of this review further showed a relatively strong cytotoxic efect of methanol extract of D. kotschyi aerial parts and the high content of phenols and favonoids in these extracts. Based on these results, D. kotschyi can be a suitable choice for designing and manufacturing anticancer drugs. However, as is evident from this review, the medicinal properties of D. kotschyi on a number of diseases, both in human and in animals such as antiviral, antifungal, antinephrotoxicity, neuroprotective, immunomodulatory, and growth promoting activities, have not been well evaluated. Additionally, research based on safety and toxicity, especially on the appropriate LD50 values through laboratory tests, and clinical studies are needed. Tough some herbal products of D. kotschyi have been prepared and used traditionally by the locals in parts of Iran, its potential has not been fully exploited for better utilization across Iran and around the worldwide. Given that D. kotschyi is an endangered species in Iran, there is need for concerted efort to conserve and protect the plant and therefore subvert its eventual elimination.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ویژگی دارویی و بخش های فعال بادرنجبویه دنایی و اهمیت ان در ایران : یک مطالعه اصولی

Medicinal Properties and Active Constituents of Dracocephalum kotschyi and Its Significance in Iran: A Systematic Review

واکنش های ژنی تنش میان نسلی و چند نسلی به حشره کش اتوفن پراکس در فولسومیا کاندیدا

Transgenerational and multigenerational stress gene responses to the insecticide etofenprox in Folsomia candida (Collembola)

چکیده
مقدمه
2- مواد و روش‌ها
2-1- آزمایش ارگانیسم
2-2- تست خاک و مواد شیمیایی
2-3- گروه‌های تیمار و طراحی آزمایش
2-4- استخراج RNA
2-5- بررسی کیفیت RNA
2-6- سنتز cDNA
2-7- آنالیز بیان ژن
2-8- بخش آماری
3- نتایج
3-1- آثار اکوتوکسیکولوژی
4- بحث
4-1- اکوتوکسیکولوژی
4-2- بیان ژن
5- نتیجه‌گیری
منابع

چکیده

قرارگیری در معرض حشره‌کش ممکن است آثار میان‌نسلی و چندنسلی را در جمعیت‌ها ایجاد نماید، اما مکانیسم‌های مولکولی این تغییرات تا حد زیادی ناشناخته باقی‌مانده است. اکثر مطالعات بر روی مکانیسم‌های میان‌نسلی یا چند‌نسلی متمرکز شده‌اند اما از جنبه‌های مقایسه‌ای آنها غافل مانده‌اند. این مطالعه بررسی کرد که آیا حشره‌کش پیرتیروئید اتوفن‌پراکس (فرمولاسیون EC 30 تربون®) آثار میان‌نسلی و یا چند‌نسلی بر روی بقا و تولید مثل فولسومیا کاندیدا(کولمبولا) دارد یا خیر. فعال سازی ژن‌های وابسته به تنش برای کشف اینکه اتوفن‌پراکس بیان ژن‌های وابسته به تولید مثل را در تیمارهای میان و چند‌نسلی تغییر می‌دهد یا خیر، بررسی گردید. یک مطالعه‌ی آزمایشگاهی برای سه نسل با غلظت‌های حشره‌کش در خاک لوفا2.2 انجام گرفت. در تیمار چند نسلی، تنها نسل والدین (P) مورد بررسی قرار گرفت، اما برای نسل‌های بعدی چنین نبود. در تیمار چندنسلی، هر سه نسل در یک روش مشابه در معرض حشره‌کش قرار گرفتند. قرارگیری در معرض حشره‌کش موجب کاهش آثار تولیدمثل در طول نسل‌ها می‌شود و پیشنهاد می‌شود که فولسومیا کاندیدا قادر به سازگاری با افزایش سطح غلظت اتوفن‌پراکس در طولانی مدت در طی چندین نسل است. در تیمار میان‌نسلی، بیان پروتئین شوک حرارتی 70 در بالادست و سیتوکروم اکسیداز 1v4N6 در پایین دست در دوز وابسته به نسل F2 تنظیم گردید. این یافته‌ها احتمال وراثت اپی‌ژنتیکی آثار حشره‌کش بر والدین را بالا می‌برد. بعلاوه، بیان سیتوکروم اکسیداز 1v4N6 برخلاف تیمارهای میان و چند‌نسلی تنظیم شد. نتایج ما توجهات را به سمت اختلاف پاسخ‌ها در سطح مولکولی فلوسمیا کاندیدا به قرارگیری در معرض اتوفن‌پراکس میان و چند‌نسلی جلب می‌نماید.

5- نتیجه‌گیری

حشره‌کش اتوفن‌پراکس، در فرمولاسیون تربون ® 30EC، نشان داد که در دو نسل میان نسلی و چندنسلی بر روی فلوسومیا کاندیدا اثر داشته است. در تیمار میان نسلی، اثرات روی زنده‌ها و تولیدمثلی در نسل اول مشاهده شد، اما این یافته ممکن است ناشی از قرارگیری مستقیم نابالغ‌های نسل اول در معرض حشره‌کش باشد. اثرات تراریخته‌ی ظاهری اتوفن‌پراکس در رونویسی پروتئین شوک گرمایی 70 و سیتوکروم اکسیداز 1v4N6 در نسل دوم بدست آمد. بیان پروتئین شوک گرمایی70 در بالادست و سیتوکروم اکسیداز 1v4N6در پایین دست به صورت وابسته به دوز و بدون اثر مستقیم آفت‌کش تنظیم شدد. مطالعه‌ی بیشتر مکانیسم‌های مولکولی در پس تغییرات بیان سیتوکروم اکسیداز 1v4N6و پروتئین شوک گرمایی70 نیاز است. اثرات چندنسلی به عنوان اثر کاهشی روی تولیدمثل (تعداد نابالغ‌ها) در نسل اول و دوم بیان شده است. پاسخ‌های سلولی به اتوفن‌پراکس در تیمارهای میان نسلی و چندنسلی ظاهر شد و حساسیت بالایی را نشان داد. مقدار RNAی بدست آمده در تمام تیمارها به طور وابسته به دوز کاهش یافت(به جز در نسل میان نسلی2). که حاکی از ضعف سلامتی کولمبولانس‌های در معرض اتوفن‌پراکس است. الگوهای ترانسکریپتومی ژن‌های تنش می‌تواند حاکی از تنش اتوفن‌پراکس در جمعیت باشد. ژن پروتئین شوک گرمایی70 نشان دهنده‌ی تنش عمومی است اما ژن سیتوکروم اکسیداز 1v4N6در ارتباط با سم‌زدایی زنوبیوتیک‌های دارای پیوند استری است. ژن‌های فعال شده در تیمار میان نسلی و کاهش مهار تولیدمثل در تیمار چندنسلی مشابه به مرحله‌ی اول مقاومت یا سازگاری است.

Abstract

Insecticide exposure may cause both transgenerational and multigenerational effects on populations, but the molecular mechanisms of these changes remain largely unclear. Many studies have focused on either transgenerational or multigenerational mechanisms but did neglect the comparative aspects. This study assessed whether the pyrethroid insecticide etofenprox (formulation Trebon® 30 EC) shows transgenerational and/or multigenerational effects on the survival and reproduction of Folsomia candida (Collembola). The activation of stress-related genes was studied to detect whether etofenprox modifies the expression of reproduction-associated genes in trans- and multigenerational treatments. A laboratory study was carried out for three generations with five insecticide concentrations in LUFA 2.2 soil. In the transgenerational treatment, only the parent generation (P) was exposed, but the subsequent generations were not. In the multigenerational treatment, all three generations were exposed to the insecticide in the same manner. Multigenerational exposure resulted in reduced reproduction effects over generations, suggesting that F. candida is capable of acclimating to enhanced concentration levels of etofenprox during prolonged exposure over multiple generations. In the transgenerational treatment, the heat shock protein 70 was up-regulated and cytochrome oxidase 6N4v1 expression down-regulated in a dose-dependent manner in the F2 generation. This finding raises the possibility of the epigenetic inheritance of insecticide impacts on parents. Furthermore, CYP6N4v1 expression was oppositely regulated in the trans- and multigenerational treatments. Our results draw attention to the differences in molecular level responses of F. candida to trans- and multigenerational etofenprox exposure.

5- Conclusions

The insecticide etofenprox, in the formulation Trebon® 30 EC, showed both transgenerational and multigenerational effects on F. candida. In the transgenerational treatment, effects on survival and reproduction were observed in the F1 generation, but this finding may be due to direct exposure of the F1 juveniles to the insecticide. Apparent transgenerational effects of etofenprox on the transcription of HSP70 and CYP6N4v1 were found in the F2 generation. The HSP70 expression was upregulated and the CYP6N4v1 down-regulated in a dose-related manner without direct pesticide exposure. Further study of the molecular mechanisms behind the observed HSP70 and CYP6N4v1 expression changes is required. Multigenerational effects are expressed as a reduced effect on reproduction (juvenile numbers) at F1 and F2 generations. Cellular responses to etofenprox appeared both in transand multigenerational treatments, and showed high sensitivity. The obtained amount of RNA was decreased in all treatments in a doserelated manner (except in TF2 generation), suggesting poor health of the etofenprox-exposed collembolans. The stress-connected genes reacted with a dose-related increase to etofenprox exposure, which suggests that the population could be more resistant to further insecticide exposure or other environmental stress factors. The transcriptomic patterns of the stress genes could indicate an etofenprox stress of the population. The HSP70 gene indicates general stress, but the CYP6N4v1 gene is connected with the detoxification of ester bond-containing xenobiotics. The activated genes in the transgenerational treatment and the reduced inhibition of reproduction in the multigenerational treatment both resemble an early stage of resistance or acclimation.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

واکنش های ژنی تنش میان نسلی و چند نسلی به حشره کش اتوفن پراکس در فولسومیا کاندیدا

Transgenerational and multigenerational stress gene responses to the insecticide etofenprox in Folsomia candida (Collembola)

محلول های دیواره سلولی ریشه گیاهان زراعی در خاک های شور

Root cell wall solutions for crop plants in saline soils

چکیده

1- مقدمه

2- توانایی ترکیب Na+ به اجزاء دیواره سلولی

3- تغییر در ترکیب شیمیایی دیواره های سلولی ریشه در پاسخ به تیمار نمک

4- تغییرات کارکرد دیواره سلولی در اثر شوری

5- موانع انتشار ریشه و تغییرات شوری

6- فعل و انفعالات نمک با پروتئین های دیواره سلولی

7- چشم انداز آتی

چکیده

رشد ریشه اغلب گیاهان زراعی در اثر شوری خاک مهار می شود. ریشه با تعدیل متابولیسم، بیان ژنی و فعالیت پروتئین که منجر به تغییر در ترکیب دیواره سلولی، فرآیندهای نقل و انتقال، اندازه و شکل سلول، و معماری ریشه می گردد، به آن پاسخ می دهد. در اینجا، ما درباره اثرات تنش شوری بر دیواره سلولی که منجر به تغییر آنزیم، گرایش میکروفیبریل سلولز و رسوب پلی ساکارید غیرسلولزی در نواحی افزایش طول ریشه به عنوان عوامل مهم بازدارندگی افزایش طول ریشه می گردد تمرکز نموده و بر تغییرات دیواره سلولی مرتبط با تحمل تنش شوری و محدودیت آب ریشه ها تاکید نمودیم. تنش شوری باعث القاء تغییراتی در ترکیب دیواره انواع مختلف سلول های خاص ریشه از جمله افزایش رسوب لیگنین و سوبرین در سلول های اندودرمی و اگزودرمی می گردد. این تغییرات با جلوگیری از اتلاف آب و تغییر مسیر نقل و انتقال یون در جهت منفعت گیاه عمل می نمایند. ما نشان دادیم که ترکیب یون های Na+ با اجزای دیواره سلولی می تواند بر عبور Na+ تاثیر گذاشته و Na+ قادر است بر ترکیب یون های دیگر اثر گذاشته و مانع کارکرد پکتین در خلال رشد سلولی گردد. وقوع تفاوت های طبیعی در ساختار دیواره سلولی، منابع جدیدی را برای اصلاح محصولات زراعی فراهم می نماید که دارای تحمل پذیری بیشتری نسبت به شوری می گردند.

7- چشم انداز آتی

برای درک ارتباط بین تغییرات رونویسی در ژن های دیواره سلولی و سازگاری با شوری ما باید به شناسایی و یا ایجاد تنوع ژنتیکی در ژن های تنظیم کننده ویژگی های دیواره سلولی و توصیف نحوه تاثیرگذاری تغییرات بر خواص شیمیایی دیواره سلولی تحت شرایط شوری بپردازیم. اندازه گیری تنوع در خواص شیمیایی دیواره سلولی باید تفاوت های مکانی و زمانی را لحاظ نموده و از استراتژی هایی مانند استراتژی مورد استفاده برای مطالعات پروتئومی و متابولومیک رشد ریشه در خاک شور پیروی نمود که در آن نوک ریشه به سه منطقه تقسیم می گردد که معرف مناطق فعال تقسیم، طویل شدن و تمایز سلولی است [19،20]. مبانی ژنتیکی پاسخ رشد فوق الذکر به تنش شوری در غلاتی مانند برنج، با ترکیبات فنوتیپی مبتنی بر تصویر همراه با روش های ارتباط ژنومی مورد آزمایش قرار گرفته است [115]. قدم بعدی کاوش با روش های مزبور درباره تنوع فنوتیپی در پاسخ ریشه غلات تحت تنش شوری و یافتن جایگاه ژنتیکی تنظیم صفات مربوط به سازگاری با تنش شوری است. تا به امروز تحمل به شوری در غلات با صفاتی ارتباط داشته که گیاه را قادر به تغییر سریع رشد ریشه خود در پاسخ به شور و صفاتی که محدود کردن نقل و انتقال Na+ ریشه به ساقه را مانند جداسازی بهتر Na+ در بافت های ریشه محدود نماید. برای تکمیل این اطلاعات ما باید نحوه تاثیرگذاری تفاوت های هر جزء آپوپلاسمی سلول های ریشه بر برهمکنش دیواره سلولی با یون ها و عبور یون ها را تعیین نماییم.

Abstract

The root growth of most crop plants is inhibited by soil salinity. Roots respond by modulating metabolism, gene expression and protein activity, which results in changes in cell wall composition, transport processes, cell size and shape, and root architecture. Here, we focus on the effects of salt stress on cell wall modifying enzymes, cellulose microfibril orientation and non-cellulosic polysaccharide deposition in root elongation zones, as important determinants of inhibition of root elongation, and highlight cell wall changes linked to tolerance to salt stressed and water limited roots. Salt stress induces changes in the wall composition of specific root cell types, including the increased deposition of lignin and suberin in endodermal and exodermal cells. These changes can benefit the plant by preventing water loss and altering ion transport pathways. We suggest that binding of Na+ ions to cell wall components might influence the passage of Na+ and that Na+ can influence the binding of other ions and hinder the function of pectin during cell growth. Naturally occurring differences in cell wall structure may provide new resources for breeding crops that are more salt tolerant.

7- Future prospects

To understand the links between the transcriptional changes in cell wall genes and adaptations to salinity we need to identify or create genetic variation in the genes regulating cell wall properties and characterise how the variation influences cell wall chemistry in saline conditions. The measurement of variation in cell wall properties must capture spatial and temporal differences, following strategies such as those used for proteomic and metabolomics studies of root growth in saline soil where the root tip is divided into three regions representing active cell division, elongation and differentiation zones [19,20]. The genetic basis of the above ground growth response to salt stress in cereals, such as rice, has been tested by combining image-based phenotyping with genome-wide association methods [115]. The next step is to go underground with these methods, to phenotype diversity in cereal root salt stress responses and find the genetic loci regulating traits linked to salt stress adaptation. To date tolerance to salinity in cereals has been linked to traits that enable plants to rapidly alter their root growth in response to salt and traits that limit root-to-shoot transport of Na+, such as better sequestration of Na+ in root tissues. To complement this information we need to determine how differences in each apoplasmic component in root cells influences cell wall interactions with ions and the passage of ions.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

محلول های دیواره سلولی ریشه گیاهان زراعی در خاک های شور

Root cell wall solutions for crop plants in saline soils

اثر تنش خشکی بر تنظیمات متابولیتی در آویشن مقاوم و حساس به خشکی

Effect of drought stress on metabolite adjustments in drought tolerant and sensitive thyme

چکیده

1. مقدمه

2. مواد و روش ها

1.2. مواد گیاهی، شرایط رشد و تیمار

2.2. اندازه گیری های فیزیولوژیکی

3.2. استخراج متابولیت و طیف بینی NMR

4.2. پایگاه های داده و نرم افزار برای شناسایی متابولیت

5.2. H NMR کمی

6.2. طرح آزمایش و تحلیل آماری

3. نتایج

1.3. اندازه گیری های فیزیولوژیکی

2.3. شناسایی متابولیت

3.3. تحلیل آماری

4.3. اثرات تیمار خشکی بر غلظت متابولیت ها

5.3. مسیر/چرخه متابولیکی تحت تأثیر خشکی و تحلیل همبستگی

4. بحث

5. نتیجه گیری

چکیده

خشکی یکی از مهم ترین تهدیدات پیش روی گیاهان و کشاورزی می باشد؛ بنابراین، شناخت مکانیسم مقاومت به خشکی برای پرورش گیاهان مقاوم به خشکی بسیار حائز اهمیت می باشد. در اینجا، اثرات چهار سطح خشکی (90%، 55%، 40% و 25% FC) را بر برخی معیارهای فیزیولوژیکی و تنظیمات متابولیتی دو گیاه آویشن با پاسخ متفاوت به خشکی (Thymus vulgaris  به عنوان گونه حساس و T. Kotschyanus به عنوان گونه مقاوم به خشکی) با استفاده از H-NMR ارزیابی نمودیم. از بین سه پارامتر فیزیولوژیکی و 18 متابولیت شناسایی شده، اثرات گونه × تیمار برای دما، اسید استیک، اسید سیتریک، اسید فوماریک، اسید مالیک، اسید سوکسینیک، فروکتاز، ساکاروز و سرین، معنادار (01/0 ≤ P) بودند. RWC، کلروفیل و میزان کاروتنوئیدها، گلوکز، آلانین و کولین تحت تأثیر اثرات ساده گونه ها و تیمار بودند. تحلیل همبستگی نشان داد که همبستگی متفاوتی بین پارامترهای فیزیولوژیکی و متابولیت ها در هر دو گونه وجود دارد. این تحلیل همچنین نشان داد که با نادیده گرفتن همبستگی بین مالیک اسید و سوکسینیک اسید در T. vulgaris هیچ همبستگی معناداری بین واسطه TCA در هر دو گونه وجود ندارد. طبق نتایج، قند، اسید آمینه و متابولیسم انرژی تحت تأثیر خشکی بودند و از میان آنها، واسطه های TCA تغییر بیشتری در دو گونه مورد مطالعه داشتند، بنابراین، این چرخه و واسطه های آن احتمالاً نقش برجسته تری نسبت به دیگر متابولیت های شناسایی شده در ایجاد مقاومت خشکی دارند.

1. مقدمه

تنش های محیطی (تنش زیستی و غیرزیستی)، تهدیدهایی جدی برای تولید کشاورزی به حساب می آیند (ناکابایاشی و سایتو، 2015). خشکی یک عامل تنش زای زیست محیطی غیرزیستی برای گیاهان بوده و کمبود آب معمولاً محدود کننده ترین عامل برای رشد، عملکرد و ثمردهی گیاهان به شمار می رود (بارچت و همکاران، 2014). در اکثر مناطق دنیا، کشاورزی بیشتر تحت تأثیر خشکی است که علت آن تغییرات در الگوی بارندگی ناشی از تغییر اقلیم جهانی و همینطور رقابت با جمعیت و صنعت درحال رشد می باشد (سانچز و همکاران، 2012). برای افزایش بهره وری کشاورزی در منابع ناکافی زمین، اطمینان از عملکرد بالاتر محصول درمقابل تنش های زیست محیطی نامطلوب حائز اهمیت می باشد. شناخت واکنش گیاهان به شرایط محدودیت آب، ضروری است و مسیر بهبود مقاومت نسبت به خشکی را هموار می سازد (ردی و همکاران، 2004).

Abstract

Drought is one of the most important threats to plants and agriculture; therefore, understanding of the mechanism of drought tolerance is crucial for breeding of drought tolerant plants. Here, we assessed effects of four levels of drought (90%, 55%, 40% and 25% FC) on some physiological criteria and metabolite adjustment of two different drought-responsive thyme plants (Thymus vulgaris as drought sensitive and T. Kotschyanus as drought tolerant species), using 1H-NMR. Among three physiological parameters and 18 identified metabolites, species × treatment effects were significant (P ≤ 0.01) for leaf temperature, acetic acid, citric acid, fumaric acid, malic acid, succinic acid, fructose, sucrose and serine. RWC, chlorophyll and carotenoids content, glucose, alanine and choline were affected by simple effects of species and treatment. Correlation analysis revealed that there is a different correlation between physiological parameters and metabolites in both species. This analysis also revealed that, by ignoring the correlation between malic acid and succinic acid in T. vulgaris, there was no significant correlation between TCA intermediate in both species. According to results, sugars, amino acid and energy metabolism were affected by drought and, among them, TCA intermediates had more alternation in two studied species so, this cycle and its intermediates probably have more prominent role than other identified metabolites in the induction of drought tolerance.

1. Introduction

Environmental stresses (biotic and abiotic stress) are serious threats to agricultural production (Nakabayashi and Saito, 2015). Drought is an important abiotic environmental stressor of plants and water deficit is typically the most limiting factor for plant growth, yield, and productivity (Barchet et al., 2014). In most areas of the world, agriculture is more influenced by drought because of changes in rainfall pattern caused by global climate change, as well as competition with growing population and industry (Sanchez et al., 2012). To increase the agricultural efficiency within the inadequate land resources, it is important to ensure higher crop yields against unfavorable environmental stresses. Understanding the reaction of plants to water-limited conditions is crucial and will pave the way for improving tolerance to drought (Reddy et al., 2004).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اثر تنش خشکی بر تنظیمات متابولیتی در آویشن مقاوم و حساس به خشکی

Effect of drought stress on metabolite adjustments in drought tolerant and sensitive thyme

بیان ژن های سوکسینات دهیدروژناز و فوماراز در برگ های ذرت با کریپتوچروم

Expression of succinate dehydrogenase and fumarase genes in maize leaves is mediated by cryptochrome

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بیان ژن های سوکسینات دهیدروژناز و فوماراز در برگ های ذرت با کریپتوچروم

Expression of succinate dehydrogenase and fumarase genes in maize leaves is mediated by cryptochrome

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

طبقه بندی مجدد زیرگونه های کلاویباکتر میشیگانانسیس

Re-classification of Clavibacter michiganensis subspecies on the basis of whole-genome and multi-locus sequence analyses

مجله بین المللی میکروبیولوژی سیستماتیک و تکاملی 

International journal of systematic and evolutionary microbiology

چکیده

توصیف Clavibacter Capsici SP.NOV. COMB. NOV

توصیف Clavibacter insidiosus comb.nov

توصیف Clavibacter nebraskensis comb. Nov

توصیف Clavibacter sepedonicus comb. Nov

توصیف Clavibacter tessellarius sp. Nov. comb. Nov

چکیده

اگرچه در ابتدا پیشنهاد شده بود که جنس Clavibacter همه باکتری های کورینه فرم فیتوپاتوژنیک حاوی دی آمینوبوتیرات B2γ در پپتیدوگلیکان را در بر می گیرد اما گروه بندی مجدد همه به جز یک گونه به درون جنس های دیگر منجر به ایجاد حالات جدید با اختصاصیت منفرد در جنس ها شده است. گونه های منفرد موجود در جنس، Clavibacter michiganensis، چندین زیرگونه دارد، که همگی از پاتوژن های گیاهی اختصاصی میزبان هستند. آنالیز کل ژنوم، بر اساس میانگین شباهت نوکلئوتیدی و هیبریداسیون DNA-DNA دیجیتال، و همچنین آنالیز توالی چند لوکوسی (MLSA) 7 ژن خانه دار، از ارتقا هر زیرگونه C. michiganensis به وضعیت گونه حمایت کرده است. بر اساس داده های کل ژنوم و MLSA، ما ایجاد دو گونه جدید و 3 ترکیب جدید را پیشنهاد کردیم: Clavibacter Capsici sp. Nov., comb. Nov و Clavibacter tessellarius sp. Nov., comb. Nov., و Clavibacter insidiosus comb. Nov.,، clavibacter nebraskensis comb. Nov. و Clavibacter sepedonicus comb. Nov. .

توصیف Clavibacter tessellarius sp. Nov. comb. Nov

Clavibacter tessellarius (tes.sel.la‘ri.us. L. masc. n. tessellarius، یک مارکر سنگ موزاییک)

Basonym: clavibacter michiganense زیرگونه ی tessellarius، clavibacter michiganensis زیرگونه ی tessellarius (کارلسون و ویداور 1982)، داویس و همکارانش 1984.

توصیف گونه ها، نسبت به توصیف آن به صورت clavibacter michiganensis زیرگونه ی tessellarius که توسط کارلسون و ویداور 1982 ارائه شده بود، متفاوت نبود (20).

نوع سویه به صورت ATCC 33566T (= NCPPB 3664T=LMG 7294T) بود.

این تاکسونومی جدید نه تنها مشکل درازمدت بودن یک گونه ی منفرد درون یک جنس ایجاد شده را حل می-کند Clavibacter، بلکه همچنین یک راه حل عملی برای پاتولوژی گیاهی و مارکرهای سیاسی که با قرنطینه و پاتوژن های گیاهی تنظیم شده سروکار دارند را نیز فراهم می کند. C. michiganensis، C. sepedonicus و C. insidiosus پاتوژن های قرنطینه یا تنظیم شده هستند در حالی که C. capsici یک پاتوژن گیاهی جدید می باشد که برای آن، محدوده ی توزیع و ریسک برای کشاورزی باید ارزیابی شود. گروه بندی توصیه شده، و بنابراین یک فهرست علایم ساده تر، اسناد تنظیمی را پیچیده نمی کند و با دقت بیشتری واقعیت بیولوژیک را بازتاب می دهد.

Abstract

Although the genus Clavibacter was originally proposed to accommodate all phytopathogenic coryneform bacteria containing B2g diaminobutyrate in the peptidoglycan, reclassification of all but one species into other genera has resulted in the current monospecific status of the genus. The single species in the genus, Clavibacter michiganensis, has multiple subspecies, which are all highly host-specific plant pathogens. Whole genome analysis based on average nucleotide identity and digital DNA– DNA hybridization as well as multi-locus sequence analysis (MLSA) of seven housekeeping genes support raising each of the C. michiganensis subspecies to species status. On the basis of whole genome and MLSA data, we propose the establishment of two new species and three new combinations: Clavibacter capsici sp. nov., comb. nov. and Clavibacter tessellarius sp. nov., comb. nov., and Clavibacter insidiosus comb. nov., Clavibacter nebraskensis comb. nov. and Clavibacter sepedonicus comb. nov.

DESCRIPTION OF CLAVIBACTER TESSELLARIUS SP. NOV. COMB. NOV.

Clavibacter tessellarius (tes.sel.la¢ri.us. L. masc. n. tessellarius a mosaic stone maker). Basonym: Clavibacter michiganense subsp. tessellarius, Clavibacter michiganensis subsp. tessellarius (Carlson and Vidaver 1982) Davis et al. 1984. The species description is unchanged from its description as Clavibacter michiganensis subsp. tessellarius given by Carlson and Vidaver, 1982 [20]. The type strain is ATCC 33566T (=NCPPB 3664T =LMG 7294T ). This new taxonomy not only resolves the long-standing problem of having only a single species within the wellestablished genus, Clavibacter, but it also provides a practical solution for plant pathologists and policy makers dealing with quarantine and regulated plant pathogens. C. michiganensis, C. sepedonicus and C. insidiosus are quarantine or regulated pathogens of important agricultural crops in many countries, while C. capsici is a newly described plant pathogen for which the range of distribution and risk to agriculture need to be assessed. The revised classification, and accordingly a simpler nomenclature, uncomplicates regulatory documents and more accurately reflects biological reality.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

طبقه بندی مجدد زیرگونه های کلاویباکتر میشیگانانسیس

Re-classification of Clavibacter michiganensis subspecies on the basis of whole-genome and multi-locus sequence analyses

قدمت بافت های ترشحی گل ها که در عطرهای امروزی استفاده می شوند

The antiquity of floral secretory tissues that provide today’s fragrances

چکیده

مقدمه

مواد و روش ها

نتایج

بحث

منابع

چکیده

این کاملا مشهود است که گل ها از عطر خود برای جذب گرده افشان ها استفاده می کنند و این رایحه ها، شامل مخلوطی از ترکیبات شیمیایی مختلف هستند که بسیاری از آنها، پایه و اساس عطر و ادکلن هایی را تشکیل می دهند که ما امروزه از آنها استفاده می کنیم. بررسی گل های فسیلی در کهربای برمه ای مربوط به اواسط دوره کرتاسه (دوره دوم) و کهربای دومینیکن مربوط به اواسط دوره سوم، طیف وسیعی از بافت های ترشحی در اشکال شهد سازها، کرک های گیاهی غده ای، الیافورها و اسموفورها را نشان داد. این بافت ها قطعا مایعات و مواد فرار را برای جذب گرده افشان ها ترشح کردند، درست مانند همان کاری که گل های جدید می کنند. شباهت های مورفولوژیکی (ریخت شناسی) بافت های ترشحی موجود در گل های فسیلی که قدمت آنها به 100 میلیون سال می رسد، با نسل های کنونی آنها، نشان می دهد که گل های قدیمی و جدید ممکن است اسانس های مشابهی، از جمله آنهایی که امروزه در تولید عطر و ادکلن استفاده می شوند، تولید کنند.

مقدمه

رایحه گلها، سال هاست که توسط انسان ها استفاده شده است، برخی از اولین آثار استفاده از عطرها به دوران برنگ در حدود 4000 سال پیش بر می گردد (Arctander 1960). امروزه ما همچنان به استفاده از جاذبه عطر و ادکلن ها متوسل می شویم تا جذاب و خواستنی باشیم. اما عطر گل ها برای استفاده انسانی ایجاد نشده است. آنها از گل های اوایل دوره کرتاسه به عنوان وسیله ای برای جذب گرده افشان ها سرچشمه گرفته اند. در زمان گسترش تنوع گونه های نهاندانگان در حدود 100 میلیون سال پیش، بیشتر گل ها گلبرگ نداشتند. از آنجایی که رنگ ها، که یکی دیگر از روش های گل ها برای جذب گرده افشان ها هستند، معمولا به گلبرگ ها مربوط می شوند، این گل های اولیه عمدتا به عطر و شهد خود برای جذب گرده افشان های بالقوه متکی بودند. 

Abstract

It is well known that flowers use scents to attract pollinators and that these fragrances are composed of a mixture of different chemical compounds, many of which form the basis of perfumes and colognes we use today. An examination of fossil flowers in mid-Cretaceous Burmese amber and mid-Tertiary Dominican amber revealed a range of secretory tissues in the form of nectaries, glandular trichomes, eliaphores and osmophores. These tissues most certainly secreted liquids and volatiles to attract pollinators, just as they do in modern flowers. The morphological similarities of secretory tissues found on fossil flowers dating back to 100 mya to those of their present day descendants suggests that ancient and modern flowers may have produced similar essences, including those used in the production of today’s perfumes and colognes.

Introduction

Floral scents have been used by humans for ages, with some of the earliest records of fragrances dating back to the Bronze Age some 4000 years ago (Arctander 1960). Today we still rely on the appeal of perfumes and colognes to make us attractive and irresistible. But floral scents did not develop for human use. They originated in primitive Early Cretaceous flowers as a means to attract pollinators. When angiosperms were diversifying some 100 million years ago, most flowers lacked petals. Since colors, one of the other methods flowers use to attract pollinators, are typically associated with petals, these early flowers would have depended mostly on scents and nectar to attract potential pollinators.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

قدمت بافت های ترشحی گل ها که در عطرهای امروزی استفاده می شوند

The antiquity of floral secretory tissues that provide today’s fragrances