آیا دانش آموزان وقتی نزدیک معلم نشسته اند، بهتر یاد می گیرند؟ یک مطالعه کلاس مجازی از نظر سطوح جداگانه بی توجهی و بیش فعالی – تحریک پذیری

Do students learn better when seated close to the teacher? A virtual classroom study considering individual levels of inattention and hyperactivity-impulsivity

چکیده

1 مقدمه

1-1 علائم ADHA و پیشرفت تحصیلی

1-2تقویت پیشرفت تحصیلی در مدرسه

1- 3 تحقیق حاضر

2- روشها

2-1- نمونه

2-2- طرح تحقیق

2-3- روش کار

2-4- معیارها و پرسشنامه ها

2-5- تحلیل ها

3- نتایج

3-1- آیا دانش آموزان به طو کلی با نشستن در نزدیکی معلم بهتر یادگرفتند؟

3-2- آیا علائم ADHD یادگیری را کاهش میدهند؟

3-3- آیا محل صندلی ، رابطه علائم ADHD و یادگیری را تعدیل میکند؟

4- بحث و بررسی

4-1- کاربردهای روش شناختی و عملی

4-2- محدودیت ها و کاربردها برای تحقیق بیشتر

5- نتیجه گیری

چکیده

این تحقیق دانش آموزان پایه 5 و 6 را با در نظر گرفتن سطوح جداگانه بی توجهی و بیش فعالی – تحریک پذیری ( یعنی علائمADHD ) در کلاس مجازی درس ریاضی، بررسی میکند که آیا درصورت نشستن نزدیک معلم بهتر یاد میگیرند یا خیر. به طور کلی دانش آموزان در صورت نزدیک بودن به معلم نسبت به دور بودن از او بهتر یاد می گیرند. بعلاوه سطوح بالاتر علائم ، یادگیری را بیشتر مختل میکند. وقتی سطوح مجزای علائم ADHD را در نظر بگیرید ، نتایج یادگیری دانش آموزان از عامل محل نشستن نزدیک، خیلی بهره نبرده است. درنتیجه این مطالعه فرض کلی تقویت پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مبتلا به سطوح جداگانه بی توجهی و بیش فعالی- تحریک پذیری در اثر محل نشستن نزدیک را تایید نمیکند.

مقدمه

هر کسی گاهی توجه نمیکند، زیاد فعال است یا تحریک پذیر رفتار میکند ، یعنی گاهی رفتارهایی که در زمره علائم ADHD هستند را نشان میدهد. منظور از عدم توجه، فراموشی کلی یا ناتوانی در توجه کامل به جزئیاتی است که در اثر فقدان کنترل توجه ارادی به وجود می آید. رفتارهای بیش فعالی-تحریک¬پذیری عبارتند از بیقراری و گیجی، فقدان کنترل آگاهانه و داشتن فعالیت فیزیکی زیاد. آنها ظاهرا برای هدایت غیرمستقیم و دائمی توجه فرد برای تمرکز روی داستان و محرک¬های دیگر ناشی از ناتوانی در کنترل محرک¬های لحظه ای و پاسخ¬های هیجانی لازم هستند. به هرحال با اینکه همه دانش آموزان بارها این علائم را تجربه میکنند، بیشتر مواقع از نظر بالینی سطح شدت آنها ناچیز است. فقط تعداد اندکی از دانش آموزان – تقریبا 5 درصد _ مبتلا به ADHA هستند و علائم بالینی را با شدت بالا تجربه میکنند.

نتیجه گیری

تحقیق حاضر اولین تحقیقی است که سطوح مجزای علائم ADHD را در ارزیابی رابطه محل نشستن و پیشرفت تحصیلی در نظر گرفت. یک توانایی قابل توجه مقاله حاضر کاربردش در کلاس واقعیت مجازی بود، بنابراین تنظیمات کنترلی عملی استاندارشده برای تاثیر متغیرهای درآمیختگی را تضمین کرد. نتایج این تحقیق تایید کردند که همه دانش آموزان از نشستن نزدیک معلم سود میبرند، ولی شاگردان با سطوح مجزای علائم ADHD بالاتر، از نشستن نزدیک معلم سود خاصی نمی برند. درنتیجه تحقیق حاضر این فرض را که نشستن نزدیک معلم به طور ویژه ای پیشرفت تحصیلی را در دانش آموزان مبتلا به سطوح شدید علائم ADHD تقویت میکند، تایید نمی کند.

Abstract

This study investigated whether students in grades 5 and 6 learned better when seated proximally to the teacher during a virtual classroom math lesson, taking individual levels of inattention and hyperactivity-impulsivity (i.e., ADHD symptoms) into account. In general, students learned better in the proximal seat location compared to a distant one. Additionally, more intense symptom levels impaired learning more. When considering individual levels of ADHD symptoms, students’ learning outcomes did not specifically benefit from a proximal seat location. Consequently, the present study did not support the general assumption that a proximal seat location fosters academic achievement in students experiencing individual levels of inattention and hyperactivity-impulsivity.

Introduction

Every student does not pay attention, is overly active, or acts impulsively at times, and hence sometimes exhibits behavior subsumed under the term ADHD1 symptoms (APA, 2013; DeYoung & Rueter, 2017; DuPaul & Stoner, 2014; Levy, Hay, McStephen, Wood, & Waldman, 1997). Inattention refers to a generalized absent-mindedness or failure to pay close attention to details that is expected to emerge from a lack of effortful attention control (APA, 2013; Martel, Nigg, & von Eye, 2008). Hyperactive-impulsive behaviors are hectic, lack conscious control, and incorporate a high level of physical activity (APA, 2013). They are assumed to serve to constantly redirect an individual’s attentional focus to novel or more salient stimuli, due to an inability to control immediate incentive and affective responses (Martel et al., 2008). However, whereas all students experience these symptoms at times, the majority should experience them at clinically insignificant intensity levels (DuPaul, Gormley, & Laracy, 2017; Lubke, Hudziak, Derks, van Bijsterveldt, & Boomsma, 2009; Polderman et al., 2007). Only a small minority of students – approximately five percent – are diagnosed with ADHD, and hence experience clinically significant symptom levels (Polanczyk, de Lima, Horta, Biederman, & Rohde, 2007).

Conclusion

The present study was the first to take students’ individual levels of ADHD symptoms into account when assessing the relation between seat location and academic achievement. One substantial strength of the present study was its use of a virtual reality classroom, thus guaranteeing a highly standardized experimental setting controlling for the influence of confounding variables. The results of the present study supported the assumption that all students benefit from sitting proximally to the teacher with respect to learning results. However, students with higher individual levels of ADHD symptoms did not specifically benefit from a proximal seat location. Consequently, the present investigation did not support the common assumption that seat locations proximal to the teacher specifically foster academic achievement in students experiencing increased levels of ADHD symptoms.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

آیا دانش آموزان وقتی نزدیک معلم نشسته اند، بهتر یاد می گیرند؟ یک مطالعه کلاس مجازی از نظر سطوح جداگانه بی توجهی و بیش فعالی- تحریک پذیری

Do students learn better when seated close to the teacher? A virtual classroom study considering individual levels of inattention and hyperactivity-impulsivity

یک متاآنالیز در مورد رابطه میان پیشرفت تحصیلی و هوش احساسی در دانشجویان ایرانی

The Relation between Academic Achievement and Emotional Intelligence in Iranian Students: A Meta-Analysis

چکیده

مقدمه

روش ها

استراتژی جستجو

انتخاب مطالعه

استخراج داده ها

تجزیه و تحلیل آماری

نتایج

بحث

نتیجه گیری

خلاصه

پیشرفت تحصیلی یکی از مهم ترین مفاهیم در حوزه آموزش محسوب می گردد. اگر چه هوش هیجانی، به عنوان یک عامل کلیدی در پیشرفت تحصیلی، در مطالعات مختلفی مورد مطالعه قرار گرفته اما با این وجود نتایج به دست آمده با یکدیگر هماهنگی نداشته و این موضوع همچنان مورد بحث است. به منظور پر کردن این خلاء اطلاعاتی، پژوهش حاضر با استفاده از روش متاآنالیز انجام پذیرفت. به منظور انجام یک جستجوی کامل برای یافتن مقالات مربوطه در چارچوب ایران، کلیدواژگانی مانند: “هوش هیجانی” و (هیجانی یا هوش) و “پیشرفت تحصیلی” یا “وضعیت علمی” و “دانشجو” و “ایران”، بدون هیچ گونه محدودیتی در تاریخ و یا زبان در سایت های ذیل: Medline، Scopus، ScienceDirect، Web of Knowledge، Ovid، Wiley، Google Scholar و پایگاه داده های فارسی از جمله: SID، Irandoc و Magiran مورد استفاده قرار گرفتند. از مدل اثرات تصادفی برای ادغام آماری استفاده شد. در مجموع 23 مقاله برای ورود به متاآنالیز انتخاب شدند. نتایج تلفیقی، رابطه معنی داری را بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی (همبستگی تلفیقی = 0.157؛ CI 95٪، 0.231-0.081). شاخص Q کوکران (145:126 = Q، 0.000 = p) و 84.84٪ = I^2 بیانگر ناهمگنی بالایی در میان مقالات وارد شده در متاآنالیز بود. در آنالیز زیرگروه، دانشجویان دانشگاه های دولتی در مقایسه با دانشگاه های خصوصی، اثر مختصرتری داشتند (0.177؛ CI 95٪، 0.267-0.085). هیچ نشانه ای دال بر تورّش انتشار مشاهده نگردید. همبستگی ضعیفی بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی در زمینه دانشجویان ایرانی مشاهده گردید. به نظر می رسد که رابطه این مفاهیم تحت تاثیر عوامل دیگری در این محیط قرار دارد، بنابراین مساله مزبور نیازمند انجام مطالعات بیشتری در این زمینه می باشد.

بحث

متاآنالیز فعلی اولین مورد از نوع خود است که به صورت یک بررسی کمّی جامع درباره همبستگی بین پیشرفت تحصیلی و هوش هیجانی در زمینه دانشجویان ایرانیانجام پذیرفته است. یافته ها همبستگی ضعیفی را بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی نشان دادند (همبستگی تلفیقی = 0.157؛ CI 95٪، 0.231-0.081). بدون شک، هیچ مطالعه ای را درباره این موضوع در زمینه ایران برای مقایسه یافته های تحقیق ما نمی توان یافت. با این حال، گفته می شود که نظام آموزش فعلی در دانشگاه های ایران اغلب بر توانایی های حفظی و یادگیری دانشجویان تاکید می ورزند در حالی که هوش هیجانی تاکید بیشتری بر توانایی های فردی و روابط موفق بین فردی دارد (25). در یک مطالعه متاآنالیز، پررا و دیجیاکومو (2013) همبستگی ضعیفی را بین کیفیت هوش هیجانی و عملکرد تحصیلی دانشجویان یافتند (43). بر مبنای یافته های فعلی، مطالعات وارد شده به متاآنالیز ناهمگن بودند؛ ناهمگنی آن ها در (84٪ = I2) قرار دارد. آنالیز متا رگرسیون رابطه قابل توجهی را بین حوزه مطالعات گنجانده شده و متغیرهای کمکی مانند: اندازه نمونه مطالعات و سال انتشار مقالات بر اثر کلی نشان نداد.

SUMMARY

Academic achievement is one of the most important concepts in the field of education. Although emotional intelligence, as a key factor in academic achievement, has been studied in various studies, yet the results obtained are not in harmony with each other and the topic is yet under debate. In order to fill in this informational vacuum, the present research was undergone using a meta-analysis method. In order to make a thorough search to find articles within the Iranian context, key words such as “Emotional Intelligence” AND (Emotional OR Intelligence) AND “academic achievement” OR “academic status” AND “Student” AND “Iran”, were used without limitation in dates or language in the following sites: Medline, Scopus, ScienceDirect, Web of Knowledge, Ovid, Wiley, Google Scholar, and Persian databases such as SID, Irandoc and Magiran. The random effect model was utilized for statistical pooling. A total of 23 articles were chosen to enter the meta-analysis. The pooled results showed a meaningful relationship between emotional intelligence and academic achievement (Pooled Correlation = 0.157; 95% CI, 0.081-0.231). The Cochran Q (Q = 145:126, p = 0.000) and I2 = 84.84% index indicated a high heterogeneity among the articles entering the meta-analysis. In subgroup analysis, the students in state universities had more summary effect (0.177; 95% CI, 0.085 – 0.267) compared to the ones studying in private ones (0.118; 95% CI, 0.024-0.255). No sign of publication bias was found. A weak correlation was seen between emotional intelligence and educational achievement in the context of Iranian university students. It seems that the relationship of these concepts may be affected by other factors in this setting, so this calls for further studies in this field.

DISCUSSION

The current meta-analysis is the first of its kind, as a comprehensive quantitative review, on the correlation between academic achievement and emotional intelligence in the context of Iranian students. The findings illustrated a weak correlation between emotional intelligence and academic achievement (Pooled Correlation = 0.157; 95% CI, 0.081-0.231). Undoubtedly, no studies on this matter could be found in the Iranian context to compare the findings of our research. However, it is said that the current education systems in Iranian universities often lay emphasis on the students’ memorization and learning abilities whereas emotional intelligence puts more emphasis on personal abilities and successful interpersonal relationships (25). In a meta-analysis study, Perera & DiGiacomo (2013) also found a weak correlation between the qualities of emotional intelligence and the academic performance of the students (43). Based on the current findings, the studies entered into the meta-analysis were heterogeneous; their heterogeneity stands at (I2=84%). The metaregression analysis did not display a noteworthy relationship between the scope of the included studies and covariates such as the sample size of studies and publication year of articles on the summary effect.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

یک متاآنالیز در مورد رابطه میان پیشرفت تحصیلی و هوش احساسی در دانشجویان ایرانی

The Relation between Academic Achievement and Emotional Intelligence in Iranian Students: A Meta-Analysis

استفاده از تعمق و اندیشه در دبیرستان ها: رابطه با رفاه و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان

Practicing Transcendental Meditation in High Schools: Relationship to Well-being and Academic Achievement Among Students

چکیده

روش ها

نمونه

استخدام افراد

گروه درمانی

گروه مقایسه

درمان با روش زمان سکوت

معیار ها

نتایج روانی

نتایج تحصیلی

تایید برنامه

برنامه ی تحلیل داده ها

نتایج

مقایسه ی خط مبنا

مقایسه بین گروه های درمان و کنترل

تحلیل در گروه درمانی

مباحث

محدودیت ها

جمع بندی

چکیده

برنامه ی Quiet Time ( زمان سکوت) در شروع و انتهای روز در مدرسه، 15 دقیقه فرصت فراهم می کند تا دانش آموزان بتوانند فعالیت های مراقبه و تعمق متعالی (TM) یا یک فعالیت آرامش بخش دیگر مانند خواندن کتاب به صورت آرام برای خودشان را انجام دهند. این مطالعه تاثیر مشارکت در این برنامه را بر روی دانش آموزان کلاس نهم (n=141) ، با مقایسه ی نتایج کاری شان نسبت به گروه دیگری از دانش آموزان کلاس نهم (n=53) که در مدرسه شرکت کرده اما در طرح های زمان سکوت شرکت نکرده بودند، بررسی کردند. دانش آموزان در هر دو گروه در ابتدای اکتبر سال 2012 تحت آزمون و ارزیابی قرار گرفتند، و سپس خیلی سریع بعد از این که دانش آموزان فعالیت های TMرا فرا گرفتند، دوباره در می سال 2013 تحت آزمون قرار گرفتند. تحلیل کواریانس برای بررسی تفاوت های بین گروه های درمانی و گروه کنترل، مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان می دهد دانش آموزانی که در برنامه ی زمان سکوت مشارکت داشته اند، از نظر نگرانی سطح بسیار پایین تر (p<0.05) و از نظر اعتماد به نفس سطح بسیار بالاتر (P<0.05) در مقایسه با دیگر دانش آموزان داشتند. در گروه درمانی، دانش آموزانی که زمان بیشتری را در زمینه ی تعمق و اندیشه سپری کرده بودند، شاخص های اعتماد به نفس و آموزشی بالاتری داشتند. بعد از مشارکت در برنامه ی زمان سکوت، دانش آموزان به صورت فردی بیان کردند که خواب ، خوشحالی و اعتماد به نفس شان هم بیشتر شده است.

مباحث

به صورت عمومی، دانش آموزانی که در برنامه های زمان سکوت شرکت کرده بودند ( یعنی گروه درمانی) گزارش کردند که نتایج رفاه روانی آن ها در مقایسه با گروه مقایسه که در برنامه ی زمان سکوت شرکت نکرده بودند، بسیار بهبود یافته بود. به خصوص، دانش آموزانی که در برنامه ی زمان سکوت شرکت کرده بودند، انعطاف پذیری بیشتر و اضطراب بسیار کمتری را در مقایسه با دانش آموزان گروه مقایسه، گزارش کردند. سایز موثر خروجی های اضطراب و انعطاف پذیری ، متوسط تا بزرگ هستند. علاوه بر این، دانش آموزان گروه درمانی در مقایسه با گروه کنترل، از نظر شرایط خط مبنا در شرایط ریسک پذیری بودند ؛ ازین رو، افزایش در انعطاف پذیری و بهبود اضطراب در این دانش آموزان، بسیار محسوس بوده است. دانش آموزانی که در برنامه ی زمان سکوت شرکت کرده بودند، هیچ تفاوت محسوسی از نظر نتایج تحصیلی در مقایسه با دیگر دانش آموزان در گروه کنترل ، نداشتند.

Abstract

The Quiet Time program provides a 15-min period at the beginning and end of the school day where students may practice Transcendental Meditation (TM) or another quiet activity such as reading silently to oneself. This study examined the impact of participating in Quiet Time on ninth-grade students (n=141) by comparing their outcomes to those of a group of ninth-grade students (n=53) attending a school that did not participate in Quiet Time. Students in both groups completed an assessment battery in early October 2012, shortly after which treatment students learned TM, and again in May 2013. Analysis of covariance was used to analyze the differences between the treatment and comparison groups. Results indicated that students who participated in Quiet Time scored significantly lower on anxiety (p<0.05) and higher on resilience (p<0.05) at follow-up than comparison group students. Within the treatment group, students who spent more time meditating also had higher resilience scores and higher instruction time. After participating in Quiet Time, students self-reported increases in their sleep, happiness, and self-confidence.

Discussion

In general, Quiet Time students (i.e., the treatment group) reported greater psychological well-being outcomes compared to comparison students who did not participate in Quiet Time. Specifically, Quiet Time students self-reported significantly higher resilience and lower anxiety than comparison students. The effect sizes for the anxiety and resilience outcomes are moderate to large. Further, the treatment students were at greater risk at baseline, compared to comparison students; thus, the increases in resilience and anxiety are substantial. The Quiet Time students did not show significantly different academic outcomes compared to their comparison counterparts.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

استفاده از تعمق و اندیشه در دبیرستان ها: رابطه با رفاه و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان

Practicing Transcendental Meditation in High Schools: Relationship to Well-being and Academic Achievement Among Students

ارتباط عملکرد تحصیلی شناگران جوان اهل رقابت، با شدت فعالیت بدنی و مسیر متابولیک غالب: یک مطالعه مقدماتی

Academic Performance of Young Competitive Swimmers is Associated With Physical Activity Intensity and Its Predominant Metabolic Pathway: A Pilot Study

روش ها

نتایج

بحث

نتیجه گیری

زمینه: رابطه بین فعالیت بدنی (PA) و عملکرد تحصیلی قبلاً مورد مطالعه قرار گرفته است. با اینحال باید تعیین شود که آیا شدت فعالیت بدنی انجام شده و مسیر سوخت و ساز غالب آن، رابطه ای با پیشرفت تحصیلی دارند یا نه. روشها: داده های مقطعی را از شناگران جوان و اهل رقابت اسپانیایی جمع آوری کردیم. پیشرفت تحصیلی بر مبنای نمرات فردی برای هر دانش آموز بود؛ سطح فعالیت بدنی را توسط «پرسشنامه فعالیت بدنی برای نوجوانان» اندازه گیری کردیم. شناگران را طبق مصرف انرژی خاص آنها در یک رویداد رقابتی طبقه بندی کردیم. نتایج: بطور کلی 254 شناگر در این مطالعه شرکت کردند؛ مشخص شد که 62.8 درصد آنها دارای فعالیت متوسط هستند. تحلیل آماری نشان داد که هر چه سطح فعالیت بدنی دانش آموزان بالاتر باشد، معدل نمرات آنها بهتر خواهد بود. این رابطه در بین دختران مهم بود (P = .04). هیچ تفاوت مهمی را از لحاظ تأثیر نوع رویداد شنا پیدا نکردیم. با اینحال اثبات شد که شرکت کردن در رویدادهای هوازی، تأثیر مهمی بر روی پیشرفت تحصیلی دختران دارد (P = .01). نتیجه گیری: رابطه بین پیشرفت تحصیلی و فعالیت بدنی به شدت انجام دادن فعالیت بدنی، و همچنین مسیر سوخت و ساز غالب آن بستگی دارد. با اینحال به نظر می رسد که این روابط به جنسیت وابسته هستند.

رابطه بین فعالیت بدنی (PA) و عملکرد تحصیلی بصورت گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است. تحقیقات علمی تأیید کرده اند که زمانیکه دانش آموزان زمان قابل توجهی را به فعالیت بدنی اختصاص میدهند عملکرد تحصیلی آنها به عملکرد تحصیلی دانش آموزانی می رسد (و از آن بیشتر میشود) که فعالیت بدنی اضافی را دریافت نکرده اند. این یافته از زمینه فعالیت بدنی (فعالیت بدنی در مدرسه، زنگ تفریح، فعالیت بدنی در کلاس درس، و فعالیت بدنی فوق برنامه ای)، مستقل است. علیرغم این مسئله، تأثیری که شدت فعالیت بدنی بر روی این رابطه دارد هنوز تأیید نشده است چون مطالعات اندکی که در این زمینه انجام شده اند، یافته های متفاوتی را ارائه داده اند. در حقیقت با اینکه بعضی از محققان رابطه مهمی را بین فعالیت بدنی شدید (نه متوسط) و پیشرفت تحصیلی پیدا کردند اما بعضی از محققان هم نتایج ترکیبی ای را پیدا کردند. با در نظر گرفتن همه اینها، به نظر میرسد که مطالعاتی باید انجام شود که رابطه دوز-واکنش (واكنش متناسب با مقدار) بین فعالیت بدنی و عملکرد تحصیلی، و همچنین مکانیزم های توضیحی برای این رابطه را بطور کامل مورد بررسی قرار دهند. بعلاوه اگرچه مشاهده شده است که فعالیت بدنی و تندرستی کمک مثبتی به پیشرفت تحصیلی می کنند اما وسعت این رابطه و اینکه آیا این رابطه به نوع فعالیت بدنی انجام شده بستگی دارد یا نه، هنوز مشخص نشده است. در حقیقت استفاده از ماده فرعی (بستر) بیوانرجتیک به نوع، شدت و مدت تمرین بستگی دارد. بنابراین ممکن است رابطه ای بین عملکرد نوع خاصی از فعالیت بدنی (که طبق مسیرهای بیوانرجتیک غالب طبقه بندی میشود) و تأثیر آن بر روی پیشرفت تحصیلی وجود داشته باشد.

نتیجه گیری

ما در مطالعه حاضر شواهد مقدماتی ای را نشان می دهیم که حاکی از این هستند که رابطه بین پیشرفت تحصیلی و فعالیت بدنی، به شدت انجام فعالیت بدنی و مسیر سوخت و ساز غالب، بستگی دارد. با اینحال شایان ذکر است که به نظر می رسد این روابط به جنسیت بستگی داشته باشند. در همین خصوص باید تحقیقات بیشتری در آینده انجام شود.

Background: The relationship between physical activity (PA) and academic performance has been previously studied. However, there is a need to determine if the intensity of the PA performed and its predominant metabolic pathway show any degree of association with the academic achievement. Methods: Cross-sectional data were gathered from Spanish young competitive swimmers. Academic achievement was based on individual grades for each student; the PA level was measured by means of the Physical Activity Questionnaire for Adolescents. Swimmers were classified according to the preferential energetic cost of the event in which they competed. Results: A total of 254 swimmers finished the study; 62.8% of them were considered moderate active. The statistical analysis showed that the higher the level of PA performed, the better the average grades achieved. This relationship was significant among the girls (P = .04). No significant differences were found regarding the influence of the kind of swimming event. However, taking part in aerobic events proved to have a significant influence on the academic achievement for girls (P = .01). Conclusion: The link between academic achievement and PA depends on the intensity in which the PA is performed, as well as on its predominant metabolic pathway. However, such associations seem to be gender-dependent.

The relationship between physical activity (PA) and academic performance has been widely studied. Scientific research has confirmed that when a substantial amount of school time is dedicated to PA, academic performance meets and exceeds that of students not receiving additional PA.1 This finding is independent of the PA context (school-based PA, recess, classroom-based PA, and extracurricular PA).2 In spite of all this, the influence that the intensity of the PA carried out has on this relationship is yet to be confirmed, since the very few studies carried out in this regard have yielded different findings. Indeed, whereas some researchers have observed a significant association between vigorous (but not moderate) PA and academic achievement,3 others have found mixed results.4 Given all that, it seems that there is a need for studies which thoroughly examine the dose-response relationship between PA and academic performance, as well as the explanatory mechanisms for this relationship.5 Moreover, although it has been observed that PA and fitness positively contribute to academic achievement,6 the extent of this relationship and whether it depends on the kind of PA carried out is still not known. Indeed, utilization of bioenergetic substrates depends on the type, intensity, and duration of the exercise.7 Therefore, there might be a connection between the performance of a particular kind of PA, classified according to the predominant bioenergetic pathways, and its influence on the academic achievement.

Conclusion

This study shows preliminary evidence implying that the link between academic achievement and PA depends on the intensity with which PA is performed and on its predominant metabolic pathway. However, it should be noted that such associations seem to be gender-dependent. In this regard, further research is needed.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ارتباط عملکرد تحصیلی شناگران جوان اهل رقابت، با شدت فعالیت بدنی و مسیر متابولیک غالب: یک مطالعه مقدماتی

Academic Performance of Young Competitive Swimmers is Associated With Physical Activity Intensity and Its Predominant Metabolic Pathway: A Pilot Study

بررسی رابطه سبک های هویت با شادکامی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

The Investigation of The Relationship between Identity Styles and Educational Progress of Happiness

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ارتباط سبک هویت با شادکامی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

The Investigation of The Relationship between Identity Styles and Educational Progress of Happiness

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

مشاوره گروهی آموزش روانی برای پیشرفت تحصیلی دانشجویان فارغ التحصیلی در ایالت نا آرام جنوبی تایلند

Psychoeducational Group Counseling For Academic Achievement Of Undergraduate Students In Thailand In The Southern Unrest Province

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

روانشناختی مشاوره گروهی برای پیشرفت تحصیلی

Psychoeducational Group Counseling For Academic Achievement Of Undergraduate Students In Thailand In The Southern Unrest Province

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

عملکرد خواندن و دستاورد علمی در اوایل دوران کودکی در کنار دو زبانه و تک زبانه بودن

Reading Performance and Academic Achievement in Early Childhood Bilingual and Monolinguals

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تاثیر تک زبانه و دو زبانه بودن کودکان در خواندن و پیشرفت تحصیلی

Reading Performance and Academic Achievement in Early Childhood Bilingual and Monolinguals

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.