پیش‌بینی و مقایسه سلامت روانی در طول COVID-19 در میان جمعیت هندی و مراقبه گران راجیوگا با استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشینی

Prediction and comparison of psychological health during COVID-19 among Indian population and Rajyoga meditators using machine learning algorithms

چکیده
1 مقدمه
2 سیستم های پیش بینی مبتنی بر یادگیری ماشینی
3 روش شناسی
4 نتایج
5 نتیجه گیری
منابع

چکیده
یکی از نگرانی های مهم در سرتاسر نقاط دنیا فراهم کردن مراقبت سلامت روان برای افرادی است که از اختلالات روانی رنج می برند. روان شناسی دیجیتال تاثیرات مثبتی زیادی در طول همه گیری ویروس کووید-19 به دنبال داشته است. برای مثال، روان شناسی دیجیتال میتواند افت سلامت روانی افراد و بروز مشکلات شدید مرتبط با بهداشت روانی را در مراحل اولیه پیش بینی و شناسایی کند. در نتیجه، در این مطالعه به دنبال شناسایی کردن افرادی هستیم که احتمال بروز مشکلات روانی در بین آن ها در طول دوران همه گیری بالاتر است. در راستای دست یابی به این هدف، در مطالعه خود برداشت های افراد مراقبه کننده راجا یوگا در مورد تاثیرات روانی دوران همه گیری و همچنین سطوح اضطراب، استرس و افسردگی آن ها را با دیگر افراد جامعه، مقایسه خواهیم کرد. علاوه براین، در این مطالعه با بهره گرفتن از الگوریتم های یادگیری ماشینی و داده نظرسنجی های آنلاین اجرا شده در بین افراد مراقبه کننده راجا یوگا و جمعیت عمومی تلاش میکنیم که اختلال های سلامت روان از جمله استرس، اضطراب و افسردگی را پیش بینی کنیم. در این مطالعه ما از الگوریتم های درخت تصمیم، جنگل تصادفی، بیز ساده، بردار پشتیبانی و همچنین الگوریتم k-نزدیک ترین همسایه برای پیش بینی کردن استفاده کردیم، زیرا این الگوریتم ها دقت بالاتری در پیش بینی اختلالات روانی به نمایش گذاشته اند. در بین این الگوریتم ها مشاهده کردیم که الگوریتم بردار پشتیبانی بالاترین دقت را برای داده ما تولید می کند. علاوه براین، الگوریتم بردار پشتیبانی بالاترین نمره F1 را نیز تولید کرده است. 

2- سیستم های پیش بینی مبتنی بر یادگیری ماشینی
در این بخش در مورد نحوه کاربرد تکنیک های یادگیری ماشینی هوش مصنوعی در سیستم های بهداشت، بحث خواهیم کرد. این سیستم های پیش بینی برای تشخیص بیماری و ارزیابی بهداشت روان خلق شده اند.

1-2 پیش بینی بیماری
ژونگ و شیائو با بهره برداری از الگوریتم های یادگیری عمیق و گره همجوشی اصلاح شده توانستند یک سیستم ایده آل برای بهبود پیش بینی سلامت روان خلق کنند [15]. گره همجوشی در واقع الگویی برای ترکیب کردن اطلاعات در راستای خلق سیستم های پیش بینی بیماری و سلامت روان است. در صورتی که ما از یادگیری عمیق در کنار گره های همجوشی استفاده کنیم، می توان پیش بینی های دقیق بر مبنای حجم بزرگی از داده های سلامت تولید کرد. دقت مدل همجوشی پیشنهاد شده در تشخیص بیماری های مختلف تقریبا برابر با 73.21 درصد خواهد بود.

آمبیگا و همکارانش سیستم هوشمند پیش بینی سلامت را خلق کردند که عیب های سیستم قبلی را بر طرف می کند [16]. این سیستم یک معاینه پایه بر روی بیمار انجام می دهد و سپس بیماری های احتمالی در افراد را حدس می زند. این سیستم هوشمند در ابتدا سوالاتی در مورد علائم بیمار می پرسد. در صورتی که این سیستم بتواند بیماری فرد را صحیح تشخیص دهد، در ادامه یکی از دکترهای در دسترس در نزدیکی محل سکونت بیمار را پیشنهاد خواهد کرد. در صورتی که سیستم توانایی تشخیص مشکل فرد را نداشته باشد، مجموعه ای از سوالات را از بیمار می پرسد و سپس انجام آزمایش را پیشنهاد خواهد کرد. این سیستم در نهایت نتیجه تشخیص خود را بر مبنای مجموعه ای از داده های جمع آوری شده در گذشته ، ارائه خواهد کرد. سیستم هوشمند پیش بینی سلامت بر مبنای پایگاه داده اسناد پزشکی چندین بیمار عمل می کند. آقای داهیواد و همکارانش تکنیکی برای برای پیش بینی کردن بیماری ها بر اساس علائم افراد ارائه کردند [17]. آن ها به منظور تشخیص دقیق بیماری از الگوریتم های یادگیری ماشینی شبکه عصبی پیچشی و k-نزدیک ترین همسایه، استفاده کردند. باید اشاره کنیم که در این سیستم پیش بینی بیماری، عادات زندگی افراد و اطلاعات معاینات پزشکی آن ها در نظر گرفته میشود. در مجموع، الگوریتم شبکه عصبی پیچشی (CNN) دقت 84.5 درصد را در تشخیص بیماری های عمومی به نمایش می گذارد. این الگوریتم دقت بالاتری نسبت به تکنیک K-نزدیک ترین همسایه (KNN) دارد. علاوه براین، الگوریتم KNN نیاز زمانی و حافظه ای بیشتری نسبت به الگوریتم CNN دارد.

مثبت فکر کنید: یک شبکه عصبی قابل تفسیر برای تشخیص تصویر

Think positive: An interpretable neural network for image recognition

چکیده

1-مقدمه

2-روش

3- نتایج

4-نقاط ضعف مطالعه ما

6-نتیجه گیری

منابع

چکیده

پاندمی COVID-19 همچنان در حال پیشرفت است و هزینه اضافه ای بر سیستمهای بهداشت و درمان در سراسر دنیا تحمیل کرده است. تشخیص به موقع و موثر این ویروس میتواند به کاهش انتشار بیماری کمک کند. گرچه RT-PCR همچنان استانداردی طلایی برای تست COVID-19 بشمار میرود، اما مدلهای یادگیری عمیق برای شناسایی ویروس از روی تصاویر پزشکی نیز در شرایط خاص مفید هستند؛ بویژه در موقعیتهایی که بیماران متحمل آزمایشات پرتو-X و یا CT-اسکنهای روتین میشوند ولی در مدت چند روز پس از این آزمایشات عوارض تنفسی را تجربه میکنند. همچنین مدلهای یادگیری عمیق جهت پیش-غربالگری قبل از آزمایش RT-PCR استفاده میشوند. ولی با اینحال، شفافیت/ قابلیت تفسیر فرایند استدلال پیش بینی های صورت گرفته بوسیله چنین مدلهای یادگیری ضرورت دارد. ما در این مقاله، یک الگوی یادگیری عمیق قابل تفسیر پیشنهاد میکنیم که از فرایند استدلال مثبت جهت پیش بینی استفاده میکند. ما مدل خودمان را آموزش داده و آن را بر روی یک مجموعه از داده های تصویری CT-اسکن قفسه سینه بیماران COVID-19، افراد سالم، و بیماران پنومونی، آزمایش کردیم. صحت، دقت، یادآوری و امتیازF- مدل ما به ترتیب 48/99 %، 99/0، 99/، و 99/0 بودند.

روش
در این بخش ما ساختار و فرایند آموزش مدل Quasi-ProtoPNet خود را در بافت تصاویر CT–اسکن معرفی کرده و شرح میدهیم.

2.1-ساختار مدل Quasi-ProtoPNet
مدل Quasi-ProtoPNet بر حسب لایه های کانولوشنی یک مدل پایۀ پیشرفته (مدل خط مبنا)، مثل مدلهای پایهVGG-19 (Simonyan & Zisserman, 2015)، ResNet-34، ResNet-152 (He, Zhang, Ren & Sun, 2016)، DenseNet-121 یا DenseNet-161 (Huang, Liu, Van der Maaten & Weinberger, 2017) ساخته میشود. همانطور که در شکل 2 دیده میشود، مدل Quasi-ProtoPNet شامل لایه های کانولوشنی برگرفته از یک مدل پایه است که دو لایه کانولوشنی دیگر در ابعاد 1×2 و 1×1 پشت آن قرار گرفته اند. این لایه های کانولوشنی مجموعاً لایه L خوانده میشوند و یک لایه کانولوشنی تعمیم یافته (Ghiasi-Shirazi, 2019; Nalaie, Ghiasi-Shirazi & Akbarzadeh-T 2017) p_t از بخشهایی از الگو در پشت لایه کانولوشنی، و پس از لایه p_t، نیز یک لایه چگال و متراکم ω بدون هیچ انحرافی جای میگیرد. پارامترهای لایه L و ماتریس وزنی لایه چگال به ترتیب با L_conv و ω_m نشان داده میشوند. توابع فعالسازی ReLU و Sigmoid به ترتیب برای لایه کانولوشنی اضافۀ یکی مانده به آخر و آخرین لایه کانولوشنی، استفاده میشوند. دقت داشته باشید که لایه های کانولوشنی L، بخش تفسیرناپذیر (جعبه سیاه)، و لایه کانولوشنی تعمیم یافته p_t بخش تفسیرپذیر (شفاف) مدل ما را تشکیل میدهند.

گرچه ما میتوانیم از لایه های کانولوشنی هر یک از مدلهای پایه برای ساخت مدلمان استفاده کنیم، اما ما مدل Quasi-ProtoPNet را زمانی شرح میدهیم که بر اساس لایه های کانولوشنی مدل پایه VGG-16 ساخته شود. فرض کنید x یک تصویر ورودی باشد. از آنجا که خروجی لایه های کانولوشنی VGG-16 دارای عمق 512 و ابعاد فضایی 7×7 هستند، L(x) دارای عمق 512 و ابعاد فضایی 6×6 خواهد بود. دقت کنید که لایه p_t بُرداری از واحدهای الگو بوده و هر واحد الگو یک تانسور به شکل 512×h×w است که داریم: 1×1 < h×w < 6×6 ؛ یعنی h و w رویهمرفته نه معادل 1 و نه معادل با 6 هستند. فرض کنید m و n به ترتیب به مجموع تعداد کلاسها و الگوهای اولیه برای هر کلاس اشاره میکنند. فرض کنید P^c={p_i^c }_(i=1)^m مجموعه ای از الگوهای یک کلاس C و P={P^C }_(c=1)^n مجموع تمام الگوها باشد. در کار ما، n=3 است ولی ما بطور تصادفی اَبَرپارامتر را در m=10 تنظیم میکنیم.

آموزش پرستاری در دوران همه گیری: یک مطالعه بین المللی مقطعی

Nursing education in the pandemic: A cross-sectional international study

چکیده
1 مقدمه
2 روش تحقیق
2.1 طرح تحقیق
2.2 جامعه آماری تحقیق و اندازه نمونه
2.3 ابزارهای جمع‌آوری داده
2.4 جمع‌آوری داده
2.5 تحلیل داده‌ها
2.6 ملاحظات اخلاقی
3 نتایج
4 بحث
5 نتیجه‌گیری و توصیه‌ها
مراجع

چکیده
پیش زمینه: همه‌گیری کووید-19 نیاز به آموزش پرستاری از راه دور را برانگیخته است. در دانشکده‌های پرستاری با اعمال محدودیت‌های مختلف ازجمله تعلیق کلاس‌های حضوری و تعطیلی مؤسسات آموزشی احتیاط‌های لازم به‌عمل‌آمده است و این امر تأثیر عمیقی بر مربیان و دانشجویان پرستاری داشته است.
موضوعات: در این مطالعه به سؤالات زیر پاسخ داده می‌شود:
1 آموزش پرستاری از راه دور در طول همه‌گیری چه ویژگی‌هایی دارد؟
2 دانشجویان پرستاری در خصوص آموزش آنلاین در طول همه‌گیری چه دیدگاهی دارند؟
3 مربیان پرستاری در طول همه‌گیری چه مشکلاتی را تجربه کرده‌اند؟
4 مربیان پرستاری چه دیدگاه‌ها و پیشنهاداتی در خصوص آموزش پرستاری در طول همه‌گیری دارند؟
طرح: مطالعه حاضر از نوع توصیفی، چند محوری و مقطعی بین‌المللی است.
زمینه: 30 مربی پرستاری مقطع لیسانس در دانشکده‌هایی که در میان 60 دانشکده پرستاری برتر جهان قرار دارند در یک نظرسنجی آنلاین شرکت کردند.
شركت كنندگان: مربیان پرستاری در برنامه های کارشناسی پرستاری.
روش ها: یک نظرسنجی مبتنی بر اینترنت که شامل سؤالات پاسخ باز و چندگزینه‌ای بود در 60 دانشکده پرستاری که در لیست رتبه‌بندی دانشگاهی جهانی کیو اس (QS) 2020 قرار داشتند پخش شد.
نتایج: داده‌ها از 30 دانشکده پرستاری در 30 کشور جمع‌آوری شد. از زمان اعلام همه‌گیری، ساختار آموزش از راه دور در پرستاری از کشوری به کشور دیگر شکل‌های متفاوتی به خود گرفته است و مربیان و دانشجویان پرستاری هم به شکل یکسانی در طول این فرآیند با مشکلات گوناگونی مواجه شده‌اند. یافته‌های مطالعه حاضر نشان داد که 65 درصد از مربیان پرستاری آمادگی برای شیوع کووید-19 نداشته‌اند، 44 درصد معتقد بودند که نتایج دوره پرستاری از طریق آموزش از راه دور به‌دست‌آمده است و 48 درصد با چالش‌ها و مسائل اینترنت مواجه شده‌اند.
نتیجه گیری: ازنظر نویسنده، مطالعه حاضر اولاً به مربیان پرستاری کمک می‌کند تا در مورد تغییر آموزش به آموزش از راه دور تصمیم‌گیری کنند، پیشنهادانی را به کسانی که قبلاً چنین تغییری را انجام داده‌اند ارائه می‌دهد یا الهام‌بخش کسانی است که به دنبال بهبود اثربخشی آموزش مجازی در مواقع ضروری هستند. دوم، دستورالعمل‌هایی را برای مؤسسات آموزشی ارائه می‌دهد و درنهایت، به اتخاذ اقدامات احتیاطی برای مقابله با مشکلات احتمالی کمک می‌کند.

6 اختیارات و محدودیت ها
مطالعه حاضر چندین محدودیت دارد. داده های تحقیق محدود به مربیان و سخنرانانی بود که در دپارتمان پرستاری 30 دانشگاه کار می کردند و نتایج نمی تواند به تمام مربیان پرستاری در کل دنیا تعمیم یابد. با توجه به دانش کافی ما، این مطالعه اولین پژوهش درباره بررسی آموزش پرستاری در سطح بین المللی در طول همه گیری می باشد. اختیار اصلی این مطالعه متکی بر طرح چند مرکزی و بین المللی می باشد.

Abstract

Background The COVID-19 pandemic has raised the need for distance learning in nursing education. The necessary precautions have been taken in nursing schools involving the application of various restrictions, including the suspension of face-to-face classes and the closure of educational institutions, and this has had a profound effect on nursing educators and nursing students alike.

Objectives The study seeks to answer the following questions:

1) What are the characteristics of distance nursing education during the pandemic?

2) What are the nursing students’ views on online education during the pandemic?

3) What difficulties have been experienced by nursing educators during the pandemic?

4) What are the views and suggestions of nursing educators in regards to nursing education during the pandemic?

Design descriptive, cross-sectional, multicentered and international study.

Settings An online survey was completed by 30 nursing educators working in establishments listed among the top 60 highest-ranked nursing schools in the world.

Participants nursing educators in undergraduate nursing programs.

Method An internet-based survey comprising open-ended and multiple choices questions was disseminated to 60 nursing schools on the 2020 QS World University Ranking list.

Results Survey responses were received from 30 nursing schools in 30 countries. Since the announcement of the pandemic, the structure of distance education in nursing has taken different forms from one country to another, and nursing educators and students alike have encountered a diversity of problems during this process. The findings of the present study reveal that 65% of the nursing educators thought that they had been caught unprepared for the COVID-19 outbreak, 44% thought that the nursing program outcomes had been achieved through distance education, and 48% encountered Internet-related problems.

Conclusion We believe that the present study will (i) aid in the decisions of nursing educators considering a transition to distance education, provide suggestions to those that have already made such a transition or inspire those seeking to improve the effectiveness of practice in obligatory cases, (ii) serve as a guide for educational institutions, and (iii) contribute to the taking of precautions to counter potential problems.

6 Strength and limitations

The current study has several limitations. The research data were limited to nursing educators/lecturers working in the nursing departments of 30 universities, and so the results cannot be generalized to all nursing educators around the world. To the best of our knowledge, our study is the first to investigate nursing education at an international level during the pandemic. The main strength of the study lies in its multicentered and international design.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

آموزش پرستاری در دوران همه گیری: یک مطالعه بین المللی مقطعی

Nursing education in the pandemic: A cross-sectional international study

حاکمیت مقصد در مواقع بحران و نقش مشارکت های دولتی و خصوصی در بهبود گردشگری آسیب دیده از Covid-19: مورد ماکائو

Destination governance in times of crisis and the role of public-private partnerships in tourism recovery from Covid-19: The case of Macao

چکیده

1-مقدمه

2- پیشینه پژوهش

3- روش شناسی

4- یافته ها

5- بحث، نتایج حاصله و محدودیت ها

منابع مالی

تضاد منافع

منابع

چکیده

     همه گیری کرونا (کووید-19) اثرات منفی قابل توجهی را بر روی صنایع مختلف گذاشت که در این بین شاهد بیشترین آثار مخرب آن بر صنعت گردشگری هستیم. به منظور احیای سریع این صنعت آسیب دیده از بحران، به شیوه ای از حکمرانی پاسخگو و منعطف که قادر به استفاده از کمک تمامی ذینفعان در این حوزه باشد، نیاز است. در این مطالعه که از طریق انجام مصاحبه های کیفی با منابع آگاه در ادارات دولتی و اتحادیه های اصلی و مهم مرتبط با گردشگری صورت پذیرفته، چگونگی حکمرانی (راهبری) نسبت به مشارکت های عمومی- خصوصی در کمک به رونق مجدد صنعت گردشگری در (شبه جزیره خود مختار) ماکائو مورد بررسی قرار گرفته است. این مطالعه به طور مشخص به بررسی نقش دولت و فرمانده بحران (رهبر بحران) در بهبود وضعیت گردشگری آسیب دیده از بحران کووید- 19، تغییرات ایجاد شده در بازارهای مصرف این حوزه، و نیز تاثیر تلاش های مشارکتی بین کارگزاران بخش های مختلف کسب و کارهای گردشگری با سازمان های بازاریابی مقصد گردشگری، می پردازد. این مطالعه نشان میدهد که چگونه مشارکت های عمومی- خصوصی باعث بهبود وضعیت گردشگری شده، و علاوه بر آن اهمیت نقش فرمانده بحران (رهبر بحران) را در طی این فرآیند مورد بررسی قرار می دهد. ضمن آنکه پیشنهاداتی را نیز به همکاران فعال در حوزه¬ی صنعت گردشگری ارائه میدهد تا بتوانند با استفاده از آن ها در زمان بحران عملکرد مناسب و بازخورد های موثرتری را از خود نشان دهند.

پیشینه پژوهش
حکمرانی و مشارکت های عمومی- خصوصی

     حکمرانی به شیوه حکومت و قدرت حکمراندن در جوامع مربوط می شود (Pierre & Peters, 2005). از آنجایی که شرایط و مقتضیات سیاسی و اجتماعی روز به روز پیچیده تر شده و مواردی نظیر خواست جامعه در راستای تحقق دموکراسی، مقررات زدایی و بازاری سازی، و مشکلاتی نظیر رکود اقتصادی، جهانی شدن، مطالبات جهانی برای توسعه پایدار، بلایا و بحران ها رو به افزایش است، دیگر دولت ها به تنهایی قادر به اداره و کنترل جامعه خود نیستند (Bramwell & Lane, 2011). حکمرانی به معنای شیوه ای جدید از حکومت است که به همکاری ذینفعان مختلف برای رسیدن به یک هدف جمعی مشترک اشاره می کند (Pierre & Peters, 2005). این مفهوم شامل دستورالعمل هایی برای قانونگذاری و سازماندهی (تجهیز) فعالیت های اجتماعی، ایجاد نظم اجتماعی (Bramwell & Lane, 2011, p. 411)، و همینطور هماهنگ کردن بخش های غیر دولتی نظیر مشاغل، گروه های داوطلب، جوامع محلی درون یک شبکه منسجم، می شود. دولت به عنوان یک رهبر برای تجهیز منابع و تسهیل تصمیم گیری میان متولیان، و نیز تعیین خط مشی، شیوه حکمرانی و ایجاد راهبردهای لازم در پاسخ به تغییرات و بحران ها، ایفای نقش می کند (Pierre & Peters, 2005). شرکای یک شبکه ذینفع، از طریق یادگیری انطباقی و انجام آزمون و خطا میتوانند برای دستیابی به شیوه ها¬ی بسیار مناسب تر یا موثرتری از حکمرانی که در راستای اهداف و شرایط و زیر ساخت ها است، تلاش کنند (Wan, 2013, p. 166). در بین شیوه های موجود، مشارکت های عمومی- خصوصی یا PPP موثرترین شیوه است.

     عبارت “مشارکت های عمومی- خصوصی” به وجود یک توافق همکاری بین بخش های عمومی و خصوصی اشاره می کند (Graci, 2013). همانطور که نئیوپان (2021, p. 55) نیز اشاره می کند، از جمله مزايای PPP این است که تمامی ذینفعان با اهداف، مهارت ها، و منابع مختلف را در یک مشارکت داوطلبانه رسمی یا غیر رسمی، با هدف افزایش جذابیت یک مقصد محلی، بهره وری آنها، همبستگی کارایی بازار، و مدیریت جامع گردشگری در آن منطقه، گرد هم می آورد.

تاثیر COVID-19 بر وابستگی بازار سهام چین

The Impact of COVID-19 on the Dependence of Chinese Stock Market

1 مقدمه
2 مکانیزم وابستگی بازار سهام (بازار بورس) و متدولوژی
1-2 مکانیزم وابستگی بازار سهام
2-2 اطلاعات متقابل
3-2 برآورد چگالی کرنل
3 داده ها
4 نتایج و بحث و گفتمان
5 نتیجه گیری
منابع

با محاسبه ی اطلاعات متقابل از شاخص های بورس مربوط به 10 بخش صنایع اولیه در چین، این مقاله به آنالیز و تحلیل روابط وابستگی میان بخش های بورس و سهام چین در طول مدت بیماری کووید 19 و تکامل دینامیک و پویای روابط با استفاده از روش پنجره لغزان می پردازد. مطابق با موقعیت کنونی پیشرفت و گسترش کووید 19 در چین، نمونه ها به سه مرحله تقسیم بندی شدند، از جمله دوره ی آرامش، دوره ی پاندمی و همه گیری و دوره ی پساپاندمی. نتایج نشان می دهند که رابطه وابستگی میان بخش های بازار سهام چین در دوره ی پاندمی به طور قابل توجهی تقویت شده و افزایش یافته است، اما در دوره ی پسا پاندمی کم می شود و ساختار وابستگی شبیه به ساختار وابستگی در دوره ی آرامش است. بخش های صنعتی نزدیک ترین رابطه را با سایر بخش ها در دوره ی پاندمی دارد. بخش فناوری اطلاعات و بخش خدمات مخابراتی در هر سه دوره وابستگی قوی و محکم خود را حفظ می کنند و ارتباط کمی با سایر بخش ها برقرار می کنند. در دوره ی پاندمی، وابستگی بین بخش مواد پر مصرف و اساسی مصرف کننده و دیگر بخش ها اساسا تقویت و بیشتر شده است، و بخش مواد پرمصرف و اساسی مصرف کننده و بخش مراقبت های بهداشتی و خدمات درمانی وابستگی زیاد و پایداری را حفظ می کنند. مطابق با نتایج پنجره ی لغزان، بازار سهام (بورس) چین نسبت به تأثیر ویروس کووید 19 حساس و نفوذپذیر است، اما طول مدت این تأثیر روی وابستگی میان بخش های بازار سهام خیلی طولانی نیست.

1 مقدمه

در آغاز سال 2020، شیوع بیماری کووید 19 باعث وحشت و هراس جهانی شد. سازمان جهانی بهداشت (WHO) در گزارشی اعلام کرده است که تا اول سپتامبر سال 2020 حدود 25327098 مورد مثبت کووید 19 خواهیم داشت، من جمله 848255 فوت در جهان به ثبت خواهد رسید. از زمان شیوع کووید 19، به منظور مهار گسترش پاندمی، کشورهای زیادی مجموعه ای از اقدامات لازم را اجرا کرده اند، از جمله تعطیلی کسب و کارها و تولید و قرنطینه خانگی. اجرای این اقدامات سختگیرانه تأثیر زیادی روی توسعه اقتصادی و بهره برداری از شرکت ها را به دنبال داشته است. در حال حاضر، مطالعاتی در خصوص تأثیر کووید 19 روی توسعه و رشد اقتصادی و اجتماعی جهان انجام گرفته اند. این مطالعات نشان داده اند که حتی در مراحل اولیه ی کووید 19، تأثیر آن روی اقتصاد واقعی منعکس شده است [1]، پاندمی تجارت، گردشگری، و حمل و نقل را به صورت نامطلوب و منفی تحت تأثیر قرار داده ، و نرخ بیکاری را بالا برده است [2]؛ حتی بعضی از مطالعات نشان دادند که گسترش و همه گیری جهانی کووید 19 تأثیری شبیه به تأثیر بحران اقتصادی به وجود آورد [3].

By calculating the mutual information of stock indexes of 10 primary industry sectors in China, this paper analyzes the dependence relationship among Chinese stock sectors during the COVID-19 and the dynamic evolution of the relationship by using the sliding window method. According to the actual situation of the development of COVID-19 in China, the samples were divided into three stages, namely, calm period, pandemic period, and post-pandemic period. ,e results show that the dependence relationship among Chinese stock sectors is significantly enhanced in the pandemic period, but it decreases in the post-pandemic period and the dependence structure is similar to that in the calm period. ,e industrials sector is most closely connected with other sectors in the pandemic period. ,e information technology sector and telecommunication services sector maintain strong dependence in the three periods and share little contact with other sectors. In the pandemic period, the dependence between the consumer staples sector and other sectors is significantly enhanced, and consumer staples sector and health care sector maintain a strong dependence. From the results of the sliding window, the Chinese stock market is sensitive to the impact of COVID-19, but the duration of the impact on the dependence among the stock sectors is not long.

1 Introduction

At the beginning of 2020, the outbreak of COVID-19 caused global panic. It is reported by WHO that up to September 1st, 2020, there have been 25,327,098 confirmed cases of COVID19, including 848,255 deaths globally. Since the outbreak of COVID-19, in order to effectively curb the spread of the pandemic, many countries have implemented a series of necessary measures, including shutdown of the production and business and home isolation. ,e implementation of these strict measures has brought a great impact on the economic development and the operation of enterprises. At present, there have been some studies about the impact of COVID-19 on world economic and social development. Studies have found that even in the early stages of COVID-19, its impact on the real economy has already been reflected [1], the pandemic has negatively affected the trade, tourism, and transportation, and it increased the unemployment rate [2]; even some studies showed that the global spread of COVID-19 had made a similar impact to an economic crisis [3].

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تاثیر COVID-19 بر وابستگی بازار سهام چین

The Impact of COVID-19 on the Dependence of Chinese Stock Market

دورکاری: اندازه‌گیری رضایت بین تعادل کار و زندگی و استرس کار در طول همه‌گیری کووید 19 در اندونزی

Work from Home: Measuring Satisfaction between Work–Life Balance and Work Stress during the COVID-19 Pandemic in Indonesia

چکیده
1 مقدمه
2 بازبینی های نظری
2.1 دورکاری
2.2 توازن بین کار و زندگی
2.3 استرس کاری
2.4 رضایت شغلی
3 روش ها ی تحقیق
4 تجزیۀ و تحلیل اطلاعات و نتایج
4.1 مدل سنجش
4.2 مدل ساختاری
4.3 ارزیابی فرضیه ها
5 مباحثه
6 نتیجه گیری
پیوست 1 (موارد نظرسنجی)
منابع

چکیده

ویروس کرونا (COVID-19) با شیوع خود در ابتدای سال 2020، شیوۀ زندگی و کار مردم و همچنین صنایع و سازمان‌های مختلف را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار داد. بسیاری از سازمان ها برای سازگاری با این تغییرات شروع به ارائه روش های جدیدی برای کارکنان خود؛ از جمله دورکاری و کار از خانه کرده اند. هدف از این مطالعه پرداختن بهتر به این موضوع با بررسی چندین عامل (مانند تعادل میان کار و زندگی ویا استرس شغلی)برای سنجش رضایت شغلی در حین کار در خانه (تحت تأثیر COVID-19 ) بود. با استفاده از یک رویکرد کمی، 472 از کارکنان در سراسر اندونزی که مجبور به دورکاری شده بودند در نظر سنجی و تحقیق طراحی شده شرکت کردند و پاسخ های آنها با استفاده از نرم افزار مدل سازی Smart-PLS تجزیه و تحلیل شد. این تحقیق نشان داد که کار در خانه، برقراری تعادل بین کار و زندگی، و استرس شغلی به طور مستقیم و غیرمستقیم تأثیر چشمگیری بر مقدار رضایت شغلی افراد دارند. دورکاری به عنوان یک نوع جدید نحوۀ کارکردن می تواند رضایت شغلی را در فضای کاری و اجتماعی فعلی برای کارکنان در اندونزی حفظ کند. به طور کلی، استفاده از دورکاری می تواند نشانۀ مثبتی باشد که باید برای سازمان مورد توجه قرار گیرد.

1 مقدمه

در اوایل سال 2020، تحت تأثیر فراگیری ویروس کرونا (COVID-19) در سراسر جهان، شوک اقتصادی و اجتماعی ایجاد شده که به طور خاص نحوه زندگی و کار مردم و نحوه عملکرد صنایع مختلف و سازمان‌ها را دچار تغییر کرد. یکی از قابل مشاهده ترین تغییرات در نتیجه همه گیری COVID-19، دورکاری و اجرایی شدن سیاست های کار از خانه در شرکت هاست (کرامر و کرامر 2020). دورکاری در ابتدا توسط سازمان جهانی بهداشت برای جلوگیری از انتشار ویروس و همچنین راه حلی برای اجرای کارها به صورت معمول پیشنهاد شد تا دولت ها و سازمان های سراسر جهان به عنوان یک نوآوری در نحوۀ کار کردن آن را بپذیرند. این پدیده به یک رویکرد کاری انعطاف پذیر اشاره دارد که توسط زمان، مکان، نحوۀ ارتباطات فنی و استفاده از اطلاعات محدود نمی شود.

6 نتیجه گیری

این مطالعه در ابتدا در جستجوی عامل تعیین کننده ایجاد تعادل کار و زندگی در اوایل پاندمی بود که در آن نیازهای نامشخص دورکاری در اندونزی به خوبی تنظیم نشده بود، نه از سوی دولت و سیاست اجرایی هر سازمان مربوطه درمورد این مفاهیم بحث نکرده بود.. مفهوم تعادل کار و زندگی به ندرت در محیط جمع گرا مورد بحث قرار می گیرد. در این مطالعه با نزدیک شدن کارکنان به خانواده، مفهوم تعادل زندگی کاری به عنوان یک علامت مثبت در نظر گرفته شد که از طرفی می تواند رضایت شغلی آنها را افزایش دهد، در حالی که از طرف دیگر استرس شغلی نقش پررنگی در وضعیت موجود ایفا میکند . استرس می تواند بر رضایت شغلی در یک محیط کاری عادی تأثیر بگذاردو در این وضعیت که کارگران مجبور به کار در خانه بودند نیز، استرس کاری بر رضایت شغلی تأثیر منفی داشت. این مطالعه برای ما روشن میکند که که اگرچه برای کارکنان اندونزیایی کار در محیط دورکاری غیرمعمول است، اما می توان برای افزایش بهره وری همچنان امیدوار بود که با همراهی سیاست های درست تحقق بیابد. این مطالعه همچنین نشان می دهد که دورکاری به عنوان جو جدید شناخته شدۀ کار برای کارکنان اندونزیایی بوده و می تواند رضایت شغلی آنها را حفظ کند. همینطور انتظار می رود که آنها به کار خود متعهد باشند و وظایف خود را انجام دهند.

Abstract

Coronavirus (COVID-19), which hit in early 2020, changed the way people live and work, and affected industries and organizations all over the world. Many organizations have begun to deliver a new way of working to adapt to these shifts effectively using teleworking or a work from home policy. The purpose of this study was to fill the gaps by investigating several potential predictors of job satisfaction during working from home from the impact of COVID-19 such as work–life balance and work stress. Using a quantitative approach, 472 workers who were forced to work from home all over Indonesia participated, and the responses were analyzed using Smart-PLS software. The study revealed that working from home, work–life balance, and work stress have a significant effect, both directly and indirectly, on job satisfaction. Working from home as a new pace of work can sustain job satisfaction as the current working atmosphere for Indonesian workers. In response to the collectivist setting, working from home can be a positive sign that needs to be paid attention to for the organization.

1 Introduction

In early 2020, the impact of coronavirus (COVID-19) spread that affected all over the world created economic and social shock, which specifically in the organization world will likely reshape the way people live and work and the way in which industries and organizations operate. One of the most observable changes as a result of the COVID19 pandemic is teleworking, telecommuting, or the working from home policy across occupations (Kramer and Kramer 2020). Teleworking was suggested by the World Health Organization to be implemented by governments and organizations around the world as a new work innovation to prevent the spread of the virus as well as a solution so that work can be performed as usual. This refers to a flexible working approach not constrained by time, place, type of technical communication, and the use of information.

6 Conclusions

This study initially focused on seeking the determinant of work–life balance in the early pandemic wherein the unclear direction of working from home in Indonesia was not regulated well, neither from the government nor the policy itself within the organization. The work–life balance concept is rarely discussed in the collectivist setting. In this study, as the workers became close with their family, the concept of work life balance was received as a positive sign, which in some areas could increase their job satisfaction, while in the other side, work stress needs to be paid attention to. Work stress can affect job satisfaction in a normal work setting; however, in this study, where workers were forced to work from home, work stress had a negative impact on job satisfaction. This study sheds light on the fact that even though it is uncommon for Indonesian workers to work in the telecommuting setting, hopes for increasing productivity are still open when it is accompanied by the right policy. The study reveals that working from home as the new climate of working for Indonesian workers can maintain their job satisfaction, and it is expected that they commit to their work and fulfill their task accomplishment.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

دورکاری: اندازه‌گیری رضایت بین تعادل کار و زندگی و استرس کار در طول همه‌گیری کووید 19 در اندونزی

Work from Home: Measuring Satisfaction between Work–Life Balance and Work Stress during the COVID-19 Pandemic in Indonesia

تاثیر کووید 19 (COVID-19) بر خرده فروشی مواد غذایی و خدمات غذایی درکانادا: ارزیابی دوم

The impact of COVID-19 on food retail and food service in Canada: A second assessment

چکیده
1 مقدمه
2 واقعیت در سال 2020
3 و آیا سقوط اقتصادی به پایان رسیده است؟
4 سایر تأثیرات پاندمی بر فروش مواد غذایی کدامند؟
5 خلاصه
منابع

چکیده

کووید 19 (COVID-19) چالش های منحصر به فردی را در بخش های خدمات غذایی (رستوران) و خرده فروشی مواد غذایی کانادا به وجود آورده، که هنوز هم ادامه دارد. پیش بینی ما در می 2020، این بود؛ که تعطیلی رستوران ها در بحران بهداشت عمومی موقتی است. گرچه هنوز این احتمال هست؛ که ما در یک دوره موقتی بسیار طولانی تر از آنچه در ابتدا تصور می شد باشیم، این روشن شده، که بازسازی دائمی نیز شاید به وقوع پیوسته باشد. خرده فروشی ها این تغییرات به وجود آمده درحوزه کسب و کار خود را با تمرکز بیشتر بر خرده فروشی چند کاناله، به جای انتخاب کامل بین تجارت در فروشگاه (مکان فیزیکی) یا فروش آنلاین، مستحکم نموده اند. با توجه به افزایش هزینه‌ها به دلیل همه‌گیری، و نیز ادامه ی حذف آنها توسط سیستم غذایی، و اینکه سطح اشتغال در ژانویه 2021، در مقایسه با آگست سال 2020، روند بسیار نزولی طی نموده است، برخی از کانادایی ‌ها مشکلات بسیاری را در حوزه ی امنیت غذایی تجربه کرده اند. بیکاری به طور مستقیم با اجرای قرنطینه های مختلف در سراسر کشور، در حال افزایش است.

1 مقدمه

اثرات ویروس کووید 19 (COVID-19) بر بخش ‌های خرد ‌فروشی مواد غذایی و خدمات غذایی در کانادا همچنان رو به رشد بوده، و پیامد های بلند مدت آن تا حدودی نامعلوم است. این تأثیرات در دو دسته عمده تداوم می یابند: ابتدا، تأثیرات واقعی که بر سلامت عمومی افراد، کارکنان خرده ‌فروشی مواد غذایی و خدمات غذایی، و نیز بر افراد در سراسر زنجیره تأمین می گذارد. دوم، تغییر چشمگیری است؛ که در مدل خرید افراد و نیز محل مورد نیاز آنها برای خرید غذا، به وجود آمده است. از طرفی، شرایط در حال تغییر است، چرا که واکسیناسیون منجر به بازگشت مردم کانادا به سطحی از «عادی بودن» شده است، ولی هنوز جدول زمانی برای آن تاحدودی نامعلوم است، و این که شرایط عادی مشابه سال 2019 یا پیش از آن باشد، نیز مشخص نیست.

Abstract

COVID-19 continues to impose a series of unique challenges on the food retail and food service sectors in Canada. In May 2020, the expectation was that the public health crisis shutdowns of the restaurant sector would be temporary. Although we may still be in a much longer temporary than was originally envisaged, it is becoming clearer that permanent restructuring may also have happened. Grocery stores have solidified their changed realities through an increased focus on multiple channel retailing rather than a complete choice between either bricks and mortar or online. Increased costs, resulting from the pandemic, are continuing to filter through the food system and we have a growing problem with food security for some Canadians given that employment in January 2021 was found to be at its lowest level since August 2020. Unemployment moves directly with lockdowns that are varied across the country.

1 INTRODUCTION

The impacts of the COVID-19 virus on the food retailing and food service sectors in Canada continue to evolve with longer term implications remaining somewhat uncertain. The impacts remain in two major categories: The first being the actual impacts of public health on individuals, on employees in food retail and food service, and on individuals throughout the rest of the supply chain. The second is the dramatic change in what form and where people want to buy their food. However, circumstances are changing since vaccination will allow Canadian society to return to some level of “normality,” although the timeline for that remains somewhat uncertain and whether normality will ever look like 2019 or before remains unclear.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تاثیر کووید 19 (COVID-19) بر خرده فروشی مواد غذایی و خدمات غذایی درکانادا: ارزیابی دوم

The impact of COVID-19 on food retail and food service in Canada: A second assessment

نقش همدلی در مکانیزم ایجاد پیوند بین کنترل روانشناختی والدین با واکنشهای عاطفی به بیماری همه گیر کووید19: یک مطالعه آزمایشی در میان جوانان چینی

The role of empathy in the mechanism linking parental psychological control to emotional reactivities to COVID-19 pandemic: A pilot study among Chinese emerging adults

چکیده

1. مقدمه

2. متد ها

1. 2. شرکت کنندگان

2. 2. مقیاس ها

3. 2. استراتژی تحلیلی

3. نتایج

1. 3. آمار توصیفی و تناظر متغیرها

2. 3.آزمایش برای تعیین اثر میانجی گری

4. مباحثه

5. نتیجه گیری

چکیده

شیوع بیماری ویروس کرونا (کووید 19) در سال 2019 و گسترش و انتشار آن در سراسر جهان تنش هایی را از منظر اقتصادی، اجتماعی و شخصی به همراه داشته است. برای درک بهتر سازگاری انسان با این وضعیت اضطراری سلامت عمومی و مکانیسم بنیادین آن، رابطه میان کنترل روانشناختی والدین بر جوانان و واکنش های عاطفی افراد به کووید 19 و همچنین نقش همدلی در این میان مورد بررسی قرار گرفته است. در این تحقیق با استفاده از یک پرسشنامه میزان کنترل روانشناختی والدین، همدلی و واکنش های عاطفی در مراحل اولیه کووید 19 در  445 جوان سنجیده شد. نتایج حاصله نشان داد که کنترل روانشناختی والدین خطر بروز واکنش های عاطفی منفی افراد به این بیماری همه گیر را افزایش می دهد. علاوه بر این، نتیجه تحقیقات ما بر روی مکانیسم پریشانی شخصی مشخص کرده اند که کنترل روانشناختی والدین موجب بروز واکنش های عاطفی منفی خواهند شد. اگر چه هیچ تاثیر و ارتباط مستقیمی میان کنترل روانشناسی والدین و واکنش های عاطفی مثبت مشاهده نشده است، اما پریشانی و دیدگاه گیری  بر پیوستگی و ارتباط اثر عکس دارد. یافته ها برای پیش بینی و مداخله در امور مشکلات بهداشت روان در خصوص بیماری همه گیر کووید 19 و وضعیت اضطراری سلامت عمومی نتایجی را به همراه داشته است. 

1- مقدمه

بیماری ویروس کرونا 2019 (کووید 19) به یک وضعیت اورژانسی سلامت عمومی تبدیل شده استو دولت ها، مشاغل، جوامع محلی و در کل عموم مردم را درگیر کرده است (گرینبرگ، داچرتی، گناناپراگاسام، و وسیلی، 2020؛ وو و مک گوگان، 2020). از آن جا که کووید 19 تهدید سلامت عمومی، اعمال محدودیت های طولانی مدت برای انواع فعالیت ها، به تبع فشار مالی و سایر عوارض جانبی متعاقب را همراه داشته است موجب پدید آمدن انواع مشکلات روانی از جمله علائم اضطراب، افسردگی، ترس و استرس در عموم مردم شده است (بروکس و دیگر محققان، 2020؛ مان، کروگر، و ووهس، 2020؛ کیو و دیگر محققان، 2020؛ وانگ و دیگر محققان، 2020؛ ژانگ، وانگ، راوچ، و وی، 2020). در پیش بینی اختلالاتی که در طی بیماری همه گیر کووید 19 موجب کاهش سلامت روان می شود، بروز برخی از ویژگی های ناکارآمد شخصیتی، مانند بدبینی (یوانچویچ و ملیچویچ، 2020)، کناره گیری (سوما و دیگر محققان، 2020) و آلکسی تایمی (نارسایی هیجانی) (تانگ، هو، یانگ، و زو، 2020)، تایید شده است. از آن جا که به احتمال زیاد قرار است این وضعیت برای مدتی طولانی در سراسر جهان ادامه داشته باشد، فراخوانی فوری و ضروری برای توجه بیشتر به سلامت روان عمومی صادر شده است. در این زمینه، این مقاله با هدف یافتن عواملی که بیشتر موجب به وجود آمدن خطرات شخصی و خانوادگی در مورد واکنش های عاطفی ناهنجار به بیماری همه گیر کووید 19 می شوند، انجام شده است.

5- نتیجه گیری

در این تحقیق عوامل خطر بالقوه در کاهش سلامت روان در طول پاندمی کووید 19 بررسی شده است و بیانگر کوششی نو در جهت کشف نقش واسطه ای احساس همدلی در رابطه میان کنترل روانشناختی والدین و بروز واکنش های عاطفی در جوانان بوده است. یکی از تاثیرات جرئی و غیر مستقیمی که کنترل روانشناختی والدین بر بروز واکنش های عاطفی دارد از طریق وجود پریشانی شخصی یافت شده است. در کمال ناباوری نتایج نشان داده اند که کنترل روانشناختی والدین توانایی دیدگاه گیری را بهبود می بخشد، این مولفه می توان در مقابل تاثیر منفی پیش بینی شده پریشانی شخصی بر بروز واکنش های عاطفی مثبت به عنوان یک عامل محافظ عمل کند. این یافته ها به درک بهتر توسعه همدلی و تاثیر آن بر مشکلات سلامت روان در دوران پاندمی کووید 19 کمک می کند. با بررسی یافته های این مقاله می توان برای محافظت از افراد در برابر تاثیرات سو روانشناختی در طی پاندمی فعلی ویروس کرونا و شرایط اضطراری عمومی در آینده راهکارهای اندیشید و اقدامات موثری انجام داد.

Abstract

The outbreak of coronavirus disease 2019 (COVID-19) and its worldwide spread have brought economic, social and personal stress. To better understand human adjustments to this public health emergency and its underlying mechanism, the relationship between perceived parental psychological control in emerging adults and individual’s emotional reactivity to COVID-19 as well as the role of empathy was examined. The study was conducted among 445 emerging adults using questionnaires measuring parental psychological control, empathy, and emotional reactivities in the initial stage of COVID-19. Results revealed that parental psychological control conferred risks for individual’s increased negative emotional reactivity to this pandemic. Moreover, our findings shedlight on personal distress as a mechanism through which parental psychological control induces negative emotional reactivities. Although no direct effect between parental psychological control and positive emotional reactivity was found, personal distress and perspective taking mediate the association in an opposite way. Findings have implications for predicting and intervening mental health problems in COVID-19 pandemic and future public health emergency.

1- Introduction

The coronavirus disease 2019 (COVID-19) has become a public health emergency posing enormous challenges to governments, businesses, local communities, and general public (Greenberg, Docherty, Gnanapragasam, & Wessely, 2020; Wu & McGoogan, 2020). Due to threat to public health, prolonged activity restrictions, financial pressure, and other attendant adverse impacts, COVID-19 has triggered kinds of psychological problems of the general population, including symptoms of anxiety, depression, fear, and stress (Brooks et al., 2020; Mann, Krueger, & Vohs, 2020; Qiu et al., 2020; Wang et al., 2020; Zhang, Wang, Rauch, & Wei, 2020). Some dysfunctional personality characteristics, such as pessimism (Jovančević & Milićević, 2020), detachment (Somma et al., 2020) and alexithymia (Tang, Hu, Yang, & Xu, 2020), were confirmed to predict declines in mental health during the COVID-19 pandemic. As the situation is likely to continue for some time around the world, there is an urgent call for more attention to public mental health. Against this background, the current study aims to further explore the personal and family risk factors concerning the maladaptive emotional reactivities to COVID-19 pandemic.

5- Conclusion

This study examines the potential risk factors for declines in mental health during COVID-19 and represents a new attempt to explore the mediating role of empathy in the association between parental psychological control and emotional reactivity among emerging adults. A partial indirect effect of parental psychological control on the negative emotional reactivity through personal distress is found. The results surprisingly indicate that parental psychological control improves perspective taking abilities, which functions as a protective factor against the negative prediction of personal distress on positive emotion reactivity. The current findings contribute to a better understanding of empathy development and its effect on mental health problems in COVID-19. It also provides some thoughts for conducting effective measures to protect individuals from adverse psychological impacts during the current coronavirus disease and future public emergency.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

نقش همدلی در مکانیزم ایجاد پیوند بین کنترل روانشناختی والدین با واکنشهای عاطفی به بیماری همه گیر کووید19: یک مطالعه آزمایشی در میان جوانان چینی

The role of empathy in the mechanism linking parental psychological control to emotional reactivities to COVID-19 pandemic: A pilot study among Chinese emerging adults

رویکرد استدلال مبنی بر مورد فازی برای یافتن اولویت بیماران کووید-19 در بیمارستانها در دوره کمبود منبع

Fuzzy case-based reasoning approach for finding COVID-19 patients priority in hospitals at source shortage period

چکیده

1. مقدمه

2. مروری بر مقالات

2.1 انگیزه و مشارکت

3. رویکرد استدلال مبتنی بر مورد

4. رویکرد استدلال مبتنی بر مورد فازی

5. مبانی نظری برای عوامل مهم

5.1. علائم

5.2. سن

5.3. مدت زمان علائم

5.4. اشباع اکسیژن

5.5. فشار خون

5.6. یافته‌های مربوط به رادیوگرافی قفسه سینه

5.7. یافته‌های سی تی اسکن

5.8. بیماری‌های همراه (چند ابتلایی)

6. رویکرد CBR فازی با مدل تار عنکبوتی

6.1. روش پیشنهادی

6.2. الگوریتم

7. مطالعه موردی

7.1. نتایج

7.2. بحث

8. نتیجه گیری

منابع

چکیده

در این مقاله تحقیقاتی، ما یک الگوریتم را برای ارزیابی پذیرش بیماران COVID-19 در بیمارستانها در دوره کمبود منابع معرفی کرده‌ایم. بسیاری از محققان، نتیجه گیری خود را از دیدگاه‌های مختلفی در مورد عوامل مختلف مانند تغییرات مکانی، خطرات آب و هوایی، آمادگی، گروه خون، سن و بیماریهای همراه (چند ابتلایی) که ممکن است در میزان مرگ و میر ناشی از COVID-19 نقش داشته باشند، بیان کرده‌اند. با این حال، با افزایش تعداد افرادی که برای درمان COVID-19 به بیمارستان مراجعه می‌کنند، میزان مرگ و میر به دلیل کمبود امکانات پزشکی افزایش می‌یابد. به منظور ارائه کمک پزشکی در چنین شرایطی، ما باید نه تنها میزان تأثیر بیماری، بلکه سایر عوامل مهم دیگر را نیز در نظر بگیریم. هنوز هیچ روشی برای محاسبه اولویت بیماران ارائه نشده است که همه عوامل را در بر بگیرد. ما در این مقاله تحقیقاتی، بر اساس هشت عامل اصلی راه حلی را برای این موضوع یعنی برای تعیین اولویت‌ها ارائه کرده‌ایم. برای اینکه روش پیشنهادی ما کارآمد و قابل اجرا باشد، افرادی با نتایج مختلف را از نظر همه این عوامل مورد مطالعه قرار داده‌ایم. تابع سیگموئید به ساخت آسان عوامل در سطوح مختلف کمک می‌کند. علاوه بر این، مدل راه حل تار عنکبوتی به ما امکان می‌دهد تا پتانسیل الگوریتم پیشنهادی خود را به طور واضحی مشاهده کنیم. طبقه بندی افراد بصورت پرخطر به کم خطر با استفاده از روشی که ما معرفی کرده‌ایم آسانتر است. با افزایش تعداد بیماران در بیمارستانها، کنار آمدن با مشکلاتی که بوجود می‌آیند آسانتر خواهد شد. این امر می‌تواند مرگ و میر بیماران COVID-19 را کاهش دهد. متخصصین پزشکی می‌توانند در تصمیم گیری بهتر نقش موثری داشته باشند.

1. مقدمه

یک بیماری جدید به نام کرونا ویروس (COVID-19) –  2019 علت وضعیت پاندمی گسترده در سراسر جهان است که زمانی که به بیش از 2،00،000 مورد در حدود 160 کشور رسید، توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO)در ژانویه 2020 اعلام شد. COVID-19 در ابتدا در پایان سال 2019 در ووهان چین شناسایی شد، سپس به سرعت گسترش یافت و به دلیل نارسایی تنفسی یا سایر عوارض مرتبط در شهر ووهان و برخی دیگر از کشورهای در تماس با ووهان، موجب مرگ و میر مردم شد. سندرم حاد تنفسی شدید (SARS) مرتبط با بزرگترین ویروس RNA شناخته شده به نام ویروس کرونا در سالهای اخیر به طور دوره‌ای در سراسر جهان ظاهر شده است. در سطح جهانی، از ساعت 3:46 بعد از ظهر CET ، 02 نوامبر 2020 46،403،652 مورد تأیید شده COVID-19 وجود داشته است و 1،198،569 مورد مرگ و میر توسط WHO از مقامات ملی اعلام شده است. 

8. نتیجه گیری

رویکرد استدلال مبتنی بر مورد فازی، نه تنها برای تشخیص، وآگاهی از آسیب پذیریهای بیمار استفاده می‌شود، بلکه از آن برای اولویت بندی درمان نیز استفاده می‌شود که اقدامی جدید است. با استفاده از روش‌هایی که معرفی کرده‌ایم، می‌توانیم به وضعیت شدت بیماری پی برده و بلافاصله به بیماران کمک کنیم. بنابراین، می‌توانیم با درمان اولیه آنها با توجه به سطح شدت بیماری، از مرگ و میر بیمار جلوگیری کنیم. برای یک بیمار مبتلا به COVID-19، اگر اولویت درمان بیمار فقط بر اساس میزان تأثیر بیماری باشد، وضعیت بسیاری از بیماران بدتر و تکراری‌تر می‌شود. دلیل این امر این است که، اگر میزان شیوع در یک بیمار 35٪ و در بیمار دیگر 30٪ باشد، و دارای فشار خون بالا یا دیابت نیز باشد، پس فرد دوم در درمان اولویت دارد. بنابراین، اولویت بندی درمان تنها براساس میزان تأثیر بیماری نمی‌تواند صحیح باشد. روشی که ما معرفی کرده‌ایم، با توجه به سن، شدت و چند ابتلایی، به اولویت بندی درمان کمک می‌کند. این روش می‌تواند به بهبود توانایی تصمیم گیری متخصصان پزشکی کمک کند و در لحظات بحرانی اتخاذ تصمیمات پیچیده می‌تواند بسیار سودمند باشد. 

Abstract

In this research article, we introduced an algorithm to evaluate COVID-19 patients admission in hospitals at source shortage period. Many researchers have expressed their conclusions from different perspectives on various factors such as spatial changes, climate risks, preparedness, blood type, age and comorbidities that may be contributing to COVID-19 mortality rate. However, as the number of people coming to the hospital for COVID-19 treatment increases, the mortality rate is likely to increase due to the lack of medical facilities. In order to provide medical assistance in this situation, we need to consider not only the extent of the disease impact, but also other important factors. No method has yet been proposed to calculate the priority of patients taking into account all the factors. We have provided a solution to this in this research article. Based on eight key factors, we provide a way to determine priorities. In order to achieve the effectiveness and practicability of the proposed method, we studied individuals with different results on all factors. The sigmoid function helps to easily construct factors at different levels. In addition, the cobweb solution model allows us to see the potential of our proposed algorithm very clearly. Using the method we introduced, it is easier to sort high-risk individuals to low-risk individuals. This will make it easier to deal with problems that arise when the number of patients in hospitals continues to increase. It can reduce the mortality of COVID-19 patients. Medical professionals can be very helpful in making the best decisions.

1. Introduction

A novel COrona VIrus Disease-2019 (COVID-19) is the reason for the massive pandemic situation all over the world, which has been named and declared by World Health Organization (WHO) on January, 2020 when it reached over 2,00,000 cases around 160 countries. COVID-19 was first identified at the end of 2019 in Wuhan, China, then it spreads rapidly and caused death due to the respiratory failure or other related complications in the Wuhan city and some other countries which are in contact with Wuhan. Severe Acute Respiratory Syndrome (SARS) associated with the largest known RNA virus called corona virus emerges periodically in recent years around the world. Globally, as of 3:46 PM CET, 02 November 2020 there have been 46,403,652 confirmed cases of COVID-19, including 1,198,569 deaths received by WHO from national authorities.

8. Conclusion

Fuzzy case-based reasoning approach not only for diagnosis, to know the patient’s vulnerability and use it to prioritize treatment is a new endeavor. Through the methods we introduced, we can understand the status of the patient severity and help them immediately. Thus, we can prevent patient mortality by treating them first with the level of the patient severity. For a patient with COVID-19, if the priority to the patient’s in treatment given only with the degree of impact of the disease, the condition of many patients will become worse and more repetitive. The reason is that if one patient has a prevalence rate of 35% and another patient has a prevalence rate of 30%, and has high blood pressure or diabetes, then the second person does need priority treatment. Therefore, it is not correct to prioritize treatment based only on the degree of impact of the disease. The method we introducing will help to prioritize treatment considering the patient’s age, severity, and comorbidities. And this method can help improve the decision-making ability of medical professionals. For medical professionals, it can be very useful in the critical moment of making complex decisions.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

رویکرد استدلال مبنی بر مورد فازی برای یافتن اولویت بیماران کووید-19 در بیمارستانها در دوره کمبود منبع

Fuzzy case-based reasoning approach for finding COVID-19 patients priority in hospitals at source shortage period

تاثیر همه گیری COVID-19 در مواجهه و نتایج پیشگیری از پاسخ در بزرگسالان و جوانان مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی

Impact of the COVID-19 pandemic on exposure and response prevention outcomes in adults and youth with obsessive-compulsive disorder

چکیده
1 مقدمه
2 روش ها
1.2 شرکت کنندگان
2 .2 مقیاس ها
3.2 تحلیل آماری
3. نتایج
3.1 اطلاعات شرکت کنندگان
3.2 تغییر در شدت OCD
3.3 پیش بینی کننده های مسیر OCD در طی همه گیری
4 مباحثه

چکیده

بیماری همه گیر کووید19 چالش های بهداشت روانی جدیدی را برای کسانی که از قبل مشکلاتی مانند وسواس جبری(OCD) داشته اند ، ایجاد کرده است. گزارش تحقیق ما راجع به دیدگاه پزشکان درمورد تاثیرهمه گیری کووید 19 در بیماران مبتلا به ((OCD است ، که از قبل و در طی دوران همه گیری تحت درمان روش مواجهه و پیشگیری از پاسخERP) (قرار گرفته اند. پزشکان شرکت کننده پرسشنامه ای را تکمیل کردند که شامل سوالاتی برگرفته از مقیاس وسواس جبری موسسه ملی بهداشت روان جهانی (NIMH-GOCS (و مقیاس وسواس جبری ییل براون (Y-BOCS) بود. پزشکان مشخصات بالینی را در شروع درمان ، درست قبل از همه گیری ، و اواسط همه گیری ( ژوئیه / آگوست .2020) ارزیابی کردند. یافته ها نشان میدهد که بیماری همه گیر کووید 19 در اکثر بیماران نسبت به میزان مورد انتظار، با کاهش میزان پیشرفت((ERP در طی چند ماه اول همه گیری همراه بوده است. پزشکان تخمین زدند که 38% از بیماران در طول همه گیری علائم وخیم تری داشته اند و همچنین علائم 47% از بیماران علیرغم شرکت در (ERP) بدون تغییر باقی مانده است. کسانی که در طی این دوره مشکلات مالی را تحمل کردند یا از نظر پزشکی در معرض بیماری شدید کووید 19 بودند ، دوره ی ERP بدتری داشتند. همچنین بزرگسالان نیز در طول همه گیری دوره ی ERP بدتری نسبت به جوانان داشتند. برای درک بهتر تاثیر همه گیری کووید 19 بر علائم بیماری OCD ، و مسیر درمان پس از همه گیری ، تحقیقات بیشتری لازم است.

1 مقدمه

کروناویروس نوظهور SARS-COV-2( و سندرم بالینی آن . کووید 19) از زمان پیدایش یعنی در دسامبر 2019 پیامد های ماندگار اجتماعی، پزشکی و روانی ایجاد کرده است . افراد با رعایت دستورالعمل های ایمنی رسمی ارائه شده توسط نهادهای بهداشت عمومی و دولتی ، اقداماتی برای محافظت از خود انجام داده اند. این دستورالعمل ها شامل رعایت فاصله اجتماعی ، استفاده از ماسک صورت ، رعایت بهداشت مناسب و حفظ سایر رفتارهای پیشگیرانه است. افزون بر بیماری های پزشکی ، همه گیری کووید 19 چالش های دیگری را برای سلامت روانی ارائه میدهد. این همه گیری با بدتر شدن سلامت روانی برای افرادی که از قبل مشکلاتی داشته اند، همراه است و همچنین باعث ایجاد نگرانی های جدید درباره ی سلامت روانی میشود.

4 مباحثه

ما گزارش خود را براساس درک پزشکان از تاثیر همه گیری کووید 19 در افراد مبتلا به OCD که قبل و در طی همه گیری تحت درمان ERP بودند، ارائه می دهیم . به طور کلی ، پزشکان تخمین زدند که بیش از یک سوم از علائم بیماران آنها در دورۀ اولیۀ بیماری همه گیر کووید 19 با وجود ادامۀ درمان به صورت فعالانه ، بدتر شده است.

Abstract

The COVID-19 pandemic has created novel mental health challenges for those with pre-existing problems including obsessive-compulsive disorder (OCD). Our study reports on clinician perceptions regarding the effect of the COVID-19 pandemic on patients with OCD receiving exposure and response prevention treatment (ERP) prior to and during the pandemic. Participating clinicians completed a survey which included questions adapted from National Institute of Mental Health-Global Obsessive-Compulsive Scale (NIMH-GOCS) and Yale-Brown Obsessive-Compulsive Scale (Y-BOCS). Clinicians rated clinical features at treatment initiation, just prior to the pandemic, and mid-pandemic (July/August, 2020). Findings suggest that the COVID-19 pandemic was associated with attenuation of ERP progress from expected rates in most patients during first several months of the pandemic; clinicians estimated that 38% of their patients had symptoms worsen during the pandemic and 47% estimated that symptoms remained unchanged despite participating in ERP. Those who endured financial distress or were medically at-risk for severe COVID-19 disease had worse ERP course. Adults also had a worse ERP course during than pandemic than youth. Further research is needed to better understand the effect of the COVID-19 pandemic on OCD symptomatology and treatment trajectory post-pandemic.

1- Introduction

The novel SARS-CoV-2 coronavirus (and its clinical syndrome, COVID-19) has created lasting social, medical, and psychological consequences since its emergence in December 2019 (Lu et al., 2020). Individuals have taken measures to protect themselves by adhering to official safety guidelines outlined by governmental and public health bodies, which include social distancing, wearing face masks, practicing appropriate hygiene, and maintaining other preventative behaviors (CDC, 2020). Beyond its medical morbidities, the COVID-19 pandemic presents additional challenges for mental health. The pandemic has been associated with worsened mental health for those with pre-existing problems as well as new-onset mental health concerns (Asmundson et al., 2020; Haider et al., 2020; Plunkett et al., 2020).

4- Discussion

We report on clinician perceptions of the impact of the COVID-19 pandemic on individuals with OCD receiving ERP prior to and during the pandemic. Overall, clinicians estimated that over one-third of their patients’ symptoms worsened during the initial period of the COVID-19 pandemic despite continuing in active treatment.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تاثیر همه گیری COVID-19 در مواجهه و نتایج پیشگیری از پاسخ در بزرگسالان و جوانان مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی

Impact of the COVID-19 pandemic on exposure and response prevention outcomes in adults and youth with obsessive-compulsive disorder