مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

آموزش دهنده عملی و خواهر بخش, مربیانی که سرپرستی دانشجویان در منطقه دانشجویی را می کردند، مشخص کردند. همه این مربیان واجد شرایط بودند، بنابراین دستیابی به 40٪ نیاز به نظارت مربی (شورای پرستاری و مامایی، سال 2008) مسئله ساز نبود. علاوه بر این، HEI از یک ابزار ارزیابی آنلاین استفاده می کند، بنابراین کلیه مربیان شاغل در منطقه دانشجویی قادر به ثبت ورودی های خود با دانشجویان شدند و در فرایند ارزیابی مشارکت کردند. از مربیان دعوت شد تا در یک بروزرسانی مربی که در آن مدل مربیگری معرفی شده شود شرکت کنند. گری و همکاران. (2016) اذعان می کنند که شباهت ها بین نقش معلم و مربی آنقدر نزدیک است که عده ای نقش مربی-معلم را اتخاذ کرده اند، اما هدف از آموزش اضافی این بود که مربیان درک کنند که مربی در آنجا برای کمک به شخص برای یادگیری حضور یافته است، نه فقط تدریس به آنها.
قبل از شروع قرارگیری در محل کار, دانشجویان به جلسه بحث و گفتگو در مورد پروژه با مربی عملی و لینک آموزش دانشگاه دعوت شدند. آنها همچنین به جلسه تیم در بخش دعوت شدند که این فرصت را به آنها داد تا تیم را ملاقات کنند و با محیط بخش آشنا شوند. یک دفترچه خاطرات معرفی شد تا دانشجویان، مربیان و دیگر اعضای تیم که در هر شیفت به منطقه دانشجویی اختصاص داده شده بودند، به طور واضح شناسایی شوند.

4. چالش های بالقوه
تیم پیاده سازی برخی از اضطراب های اولیه را در مرحله برنامه ریزی برای کشف موانع احتمالی مورد بحث قرار داد. ما دریافتیم که که ممکن است میزانی از عدم تمایل از سوی کارکنان بالینی برای مشارکت در این الگوی جدید تربیت وجود داشته باشد زیرا این کار با تغییر در فرایند آشنا حمایت از یادگیرندگان همراه بود. آماده سازی موثر مربیان و تیم گسترده تر در بخش برای موفقیت آن بسیار حیاتی بود. همچنین نگرانی هایی در رابطه با حمایت از وضعیت فراعادی دانشجو وجود داشت. با افزایش تعداد دانشجویان در بخش، باید اطمینان حاصل می کردیم که این امر منجر به انتقال کارکنان به سایر دپارتمان ها نشود. برقراری ارتباط خوب در تمام سطوح درون سازمان از این امر جلوگیری کرد و تماس منظم از سوی آموزش دهنده عملی اطمینان داد که هرگونه مشکل به سرعت برطرف می شود.
همچنین در مورد مرخصی از پیش برنامه ریزی شده بحث هایی صورت گرفت. به طور سنتی, دانشجویان به صورت فردی قادر به مذاکره در مورد شیفت بودند، با این حال، برای اطمینان از تعداد صحیح دانشجویان در هر شیفت برای فعالسازی مدل، لازم بود مرخصی از پیش تخصیص داده شود. به دانشجویان این امکان داده شد که در صورت لزوم با دانشجوی دیگری تعویض وند. پاسخ به این مورد به طور شگفت آور مثبت بود، دانشجویان راضی بودند که مرخصی خود را برای کل مدت زمان قرارگیری از پیش مشخص نمایند و تعداد بسیار کمی تعویض در شیفت ها در پروژه آزمایشی پیش آمد.
تأثیر بالقوه دانشجویان بیمار یا غایب از محل قرارگیری و نحوه تاثیر آن بر مدل، یک ملاحظه دیگر بود. شناخت دانشجویان فراعادی به این معنی بود که هنوز یک تیم مشخص مسئول منطقه دانشجویی وجود دارد. این تیم به طور معمول شامل یک سرپرستار و دو کارمند مراقبت های بهداشتی بود. در صورت بیمار شدن یک دانشجو، تیم می توانست از دانشجویان باقی مانده حمایت کند، بدون اینکه مدل تاثیر بپذیرد.

5. پشتیبانی از قرارگیری
مشخص شده است که پیاده سازی موفقیت آمیز این رویکرد مشارکتی برای یادگیری, بستگی به شبکه های پشتیبانی موثر دارد (HEE، 2016). آموزش دهنده عملی در بیمارستان منطقه توانست به روزرسانی هایی را برای مربیان ارائه دهد تا به آنها در آماده شدن برای نقش خود کمک کند. آماده سازی و استنتاج قرارگیری برای دانشجویان نیز توسط آموزش دهنده عملی ارائه شد. علاوه بر این، بازدیدهای روزانه از بخش در طول طرح آزمایشی برای پشتیبانی هر چه بیشتر دانشجویان و تیم بخش انجام شد. دفترچه های خاطرات در بخش قرار می گرفت تا دانشجویان و مربیان بتوانند در شیفت های خود تأمل و تفکر کنند، این موارد به طور مرتب توسط خواهر بخش، آموزش دهنده عملی و لینک آموزش دانشگاه بررسی می شدند. لینک آموزش دانشگاهی همچنین در جلسات آماده سازی و قرارگیری در بخش ها برای حمایت بیشتر از این شرکت دخیل بود. بازدیدها از مکانها نیز در طول پروژه آزمایشی 12 هفته ترتیب داده شد. همچنین یک بازدید نظارتی توسط رئیس آموزش عملی انجام شد.

6. رهبری
در حالی که آشکار بود که سازوکارهای حمایتی در اجرای پروژه تأثیر مثبت داشته اند، به سرعت مشخص شد که نقش رهبری خواهر بخش برای موفقیت کلی آن بسیار حیاتی است. او بسیار علاقه مند بود که از بخش خود برای پروژه آزمایشی استفاده کند و اصول دستیابی به هدف این پروژه را درک می کرد.
از نوشته های دفترچه خاطرات خواهر بخش مشخص شد که او زمان و سرمایه گذاری زیادی را برای پشتیبانی از این پروژه گذاشته است:
“… کار بسیار سختی است و من فوق العاده کار می کنم، اما من این را می خواهم و این کار را خواهم کرد”
“در روز به حمایت می پردازم”
“قطعاً برای نظارت به باند 7 احتیاج داریم”
با وجود این، سرمایه گذاری اولیه و رهبری مؤثر به طور مشخص و واضح تأثیر مثبتی در نتیجه داشته است. با پیشرفت 12 هفته ای, خواهر بخش توانست مدل یادگیری همکارانه را ببیند و از آن استقبال نماید و بیان نمود که
“انجام این پروژه یک افتخار است و دیدن یک دانشجو دارای اعتماد به نفس، یک لذت مطلق است.”

7. یافته های اولیه
یک ارزیابی رسمی از این پروژه در حال حاضر در حال انجام است و یافته های حاصل از مجموعه ای از گروه های کانون، کاوش در تجربیات دانشجویان، مربیان و معلمان در موعد مقرر منتشر خواهد شد، اما بازخورد غیررسمی به دست آمده از دفترچه خاطرات قرارگیری نشان می دهد یادگیری همکارانه, فواید زیادی دارد.
دانشجویان این فرصت را داشتند که در مراقبت های جامع، تصمیم گیری و کار تیمی چند رشته ای دخیل شوند. آنها در طیف وسیعی از مهارت ها، از جمله مراقبت از برنامه ریزی، شناسایی یک بیمار رو به وخامت، مستندات و تحویل وظیفه اعتماد به نفس بیشتر پیدا می کنند. پرستاران دانشجو با نیازهای یادگیری خاص خودشان, به خودمختاری و پیش فعال بودن تشویق می شوند. مربیان, یادگیری، تدریس و حل مسئله که ممکن است برای دانشجو اتفاق بیفتد را به اشتراک می گذارند. فواید ارائه مراقبت جامع به بیماران تعیین شده آنها در طول شیفت، و بودن در نقطه تماس برای آن بیماران، نیز در دفترچه خاطرات قرارگیری بیان شد.
خود دانشجویان تشویق می شوند که با حمایت از کسانی که به تربیت نیاز دارند، همراه با آوردن تجربه قبلی خود و به اشتراک گذاری آن با کسانی که تجربه مشابهی ندارند، یکدیگر را مربیگری نمایند. هاگنز (2016) وقتی به یک طرح مشابه نگاه نموده بود، دریافت که این سبک از تربیت بالینی، بار مسئولیت تربیت را کاهش داده و به دانشجویان کمک کرده تا در شناسایی نیازهای یادگیری خود مسئولیت پذیری بیشتری داشته باشند، و بنابراین قادر به ارائه موثر مراقبت ها به بیمار باشند. پشتیبانی همکاران در این مدل بسیار ارزشمند بود و به دانشجویان فرصتی برای اشتراک دانش و توسعه مهارت های کار و رهبری تیم داد
اگرچه بازخورد غیررسمی از این کار, مثبت بوده است، دانشجویان و اعضای تیم پرستاری برخی نگرانی ها را در زمان پروژه آزمایشی شناسایی کرده اند. برخی دانشجویان احساس کردند که سطح مسئولیت آنها بیش از حد است، هرچند ویزیت های منظم از سوی آموزش دهنده عملی, مدیریت موثر این رخداد را با شناسایی حمایت ها و بینش های مناسب میسر کرد. برخی از مربیان دریافتند که اجازه دادن به دانشجویان برای رهبری امری مشکل است, بنابراین راهنمایی بیشتر در مورد تکنیک های تربیت توسط آموزش دهنده عملی ارائه شد. به دلیل تعداد دانشجویان در بخش ها، وسوسه تیم پرستاری اصلی, کمک به جاهای دیگر در بخش بود زیرا به نظر می رسید دانشجویان به خوبی از عهده کار خود بر می آیند. این مسئله توسط آموزش دهنده عملی با نظارت بر ترکیب مهارت در بخش دانشجویی نیز مورد بررسی قرار گرفت.

آگاهی دانشجویان پرستاری از نابرابری در بهداشت و درمان – یک چشم انداز متقاطع

Nursing students’ awareness of inequity in healthcare — An intersectional perspective

Abstract

Objective: The overall aim of the present study was to explore awareness of inequity in healthcare and the intersection between different structures of power among nursing students. Another aim was to delineate the knowledge and use of Swedish Healthcare Direct in this group.

Design: The study had a descriptive design with a quantitative approach.

Participants: The sample consisted of 157 nursing students from three universities in central Sweden.

Methods: The students filled out a study specific questionnaire in class. The questionnaire consisted of short descriptions of twelve fictive persons who differed in gender, age, and ethnicity, with questions about their life situation. The mean was calculated for each assessed fictive person for every item. In the next step, the assessments were ranked from the lowest probability to the highest probability. A ‘Good life-index’ consisting of quality of life, power over own life, and experience of discrimination, was also calculated. Free text comments were analysed qualitatively.

Results: People with Swedish names were assessed to have the highest probability of having a good life. Among those with Swedish names, the oldest woman was assessed as having the lowest probability of a good life. All students had knowledge about Swedish Healthcare Direct, but more female students had used the service compared to male students.

Conclusions: The results indicate that the nursing students had awareness of how power and gender, ethnicity and age, are related. Based on the free text comments, the questions and the intersectional perspective seemed to evoke some irritation which points to their sensitive nature. Therefore, the questionnaire could be used as a tool to start a discussion of equity in healthcare and in interventions where the aim is to raise awareness of inequality and intersectionality.

1 Introduction

Nursing students are the future healthcare workforce. Their perceptions and awareness of inequity and intersectional perspectives of health and healthcare are therefore important to study. One way to decrease the disparity of care for vulnerable and minority groups is awareness of such perspectives. Equal care and good health for all citizens are stipulated by the Swedish Health Care Act (1982:763) and the Patient Act (2014:821), and has for decades been the guiding principle for healthcare in Sweden. Behind these laws lay the UN Declaration of Human Rights and, especially, Article 12 in the International Convention on Economic, Social and Cultural Rights, which have been ratified by the Swedish government. Previous research has, however, found that equal care is not always achieved in a Swedish context. Women are less likely to get expensive medicines and are less prioritized in healthcare (Smirthwaite, 2014). Women, elderly and people with low income have also been reported to receive liver surgery due to colon cancer to a lower extent (Norén et al. 2016). There are also gender related patterns in people’s health seeking behaviour. Women tend to seek healthcare more actively than men and they are also more eager to contact healthcare services on behalf of others (Höglund & Holmström, 2008; Kraemer, 2000).

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

در مرحله 2، یکی از محققان مقالات مرتبط و مفهوم TeamSTEPPS را به منظور تعیین و ارائه یک ده آیتم اولیه در جهت ارزیابی فعالیت های تیمی دانشجویان پرستاری در یک محیط شبیه سازی شده مورد بازبینی قرار داد. این ابزار اولیه توسط اعضای گروه به اشتراک گذاشته شد و بازبینی و ویرایشی نیز به منظور ایجاد محتوایی که 11 آیتم رفتاری را در خود گنجانده و جای داده بود صورت پذیرفت تا شمول و یکپارچگی هر چهار مجموعه و طبقه بندی از مهارت های TeamSTEPPS تضمین شود.
محققان به عنوان بخشی از ارتقا در بخش ها گام 3 یعنی تعیین فرمت ارزیابی را در نظر گرفتند. در زمان بازبینی ابزارهای موجود و در دسترس، متغیری از گزینه های امتیاز دهی و ضوابط ارزیابی نیز مورد آنالیز قرار گرفت. تیم تصمیم گرفت تا ارزیابی ای از هر آیتم رفتاری بر مبنای یکی از سه گزینه ها انجام دهد. ( گزینه هایی که محقق نشدند، گزینه هایی که بخشی از آن محقق شدند و گزینه هایی که به طور کامل تحقق یافتند).
در مرحله 4 و 5 ، بازبینی متخصصان و روایی محتوایی ابزار با استفاده از 9 دانشکده پرستاری متخصص در شبیه سازی و دانش TeamSTEPPS انجام گرفت. افرادی که بازبینی توسط آنها انجام می گیرد به هر آیتم از مقیاس ارائه شده بر اساس هدف آیتم و وضعیت رفتاری از لحاط ارتباط، شفافیت و سهولت و سطح ابهام بر روی مقیاسی از 1-4 (1 نا مربوط) (2 تا حدودی مرتبط) (3 تقریبا مرتبط )( 4 خیلی مرتبط ) رتبه ای خاص دادند. جدول 2 را به منظور ابزار رتبه بندی شاخص روایی محتوای نمونه (CVI) مشاهده کنید. (CVI) پس از آن بر اساس امتیازات حاصل از بازبینی متخصصان محاسبه می شود. بر اساس بازخورد های افرادی که بازبینی انجام می دهند و نتایج حاصل از آنالیز(CVI)، بازبینی های مجدد از هر یک از ایتم های رفتاری شفافیت و سهولت انجام می گیرد. این بازبینی ها بر اساس نتایج اولیه CVI به همراه نظراتی که با شفافیت، ارتباط و سهولت مرتبط هستند انجام می شود.
ابزار بازبینی شده سپس به نمونه توسعه یافته آن همانگونه که در مرحله 6 مورد نیاز است توزیع شد. در این مرحله، هفت دانشکده پرستاری ابزار را از طریق ارزیابی دو سناریوی ویدیویی که توسط محققانی که استفاده های مختلف از مهارت های تیم کاری را منعکس می کردند ایجاد شده است رهبری نمودند. بازبینی های مجدد بر اساس بازخورد از کاربران به منظور ایجاد شفافیت و سهولت استفاده انجام شد.

در مرحله 7 ارزیابی از ایتم ها یعنی ابزار 11 ایتمی به دست آمده به وسیله 3 آموزشیار پرستاری با استفاده از ابزاری برای ارزیابی دو گروه از کارشناسان ارشد پرستاری که در سناریوی شبیه سازی حرفه ای ED در طول دو ترم در دانشکده پزشکی مرکز شبیه سازی شرکت نمودند رهبری شد. سه دانشکده پرستاری که متفاوت از دانشکده ای بودند که آنالیز CVI و ابزار را اجرا می نمودند، در شبیه سازی و دانش TeamSTEPPS دارای تجربه بوده و در استفاده از ابزار مهارت داشتند. با استفاده از ابزار جدید 3 دانشکده ویدیوهای 38 سناریوی شبیه سازی شده که در آن تیم های 3 تا 4 نفری از دانجویان پرستاری با یک رزیدنت ED همکاری داشتند را بازبینی نمودند. نتایج برای اجرای یک ارزیابی قابلیت اطمینان با استفاده از ضریب بین کلاسی مورد ارزیابی قرار گرفت. در محله 8 محققان ابزار نهایی شامل قابلیت استفاده و ارتباط ایتمی را مورد ارزیابی قرار دادند.

نتایج
جمعیت شناسی
دانشجویان از دو گروه در شبیه سازی بین حرفه ای شرکت داشتند و درس اصلی در ترم نهایی خود را گذراندند. در این درس اصلی به دانشجویان این فرصت داده شد تا یک به یک با یک با یک مربی پرستاری به منظور به دست اوردن تجربه بالینی در حد اعلا در ضمن فارغ التحصیلی برسند. به علاوه آنها در یک دوره شبیه سازی 24 ساعته شرکت نمودند. دانشجویان عمدتا مرد بوده( 90 درصد) سفید پوست (85 درصد) و میانگین سنی 21 تا 46 سال بودند.

روایی محتوا
CVI به وسیله ثبت مقیاسی از 1 یا 2 به عنوان 0 و هر مقیاس 3 یا 4 به عنوان 1 در هر آیتم از نظر ارتباط، شفافیت ، سهولت و ابهام محاسبه شد. میانگین اولیه مقیاس های CVI برای هر 11 آیتم از 0.55 تا 0.94 بر اساس متوسط امتیازات بازبین برای آن آیتم متغیر بود که مشخص شد پاییین تر از حد قابل قبول بودند. ویرایش هایی به منظور بهبود شفافیت و سهولت در آیتم ها انجام شد و آنالیزی ثانویه نتیجه ای بین 0.75 تا 0.1 را نشان داد. همین طور نشان داده شد که CVI کلی 0.98 است. علاوه بر ایتم های مقایسه ای، بازبین ها نظراتی را به منظور بهبود قابلیت استفاده از دستگاه ارائه دادند. تغییراتی جزئی بر اساس نظرات حاصل از بازبینی ثانویه اعمال شد که اغلب آنها از نظر زبانی بود که باید به طور شفاف معیارها برای هر گروه در هر آیتم را منعکس می کرد.

قابلیت اطمینان از طریق خود ارزیابی
مجموعه ای از 38 جفت از تحقیقات به دست امده از دو ترم به منظور محاسبه قابلیت اطمینان از طریق خودارزیابی با استفاده از ضریب بین کلاسی (ICC) مورد استفاده قرار گرفت. ICC قابلیت اطمینان را به وسیله مقایسه متغیری از ارزیابی ها از ی نمونه مشابه با متغیر کلی در میان تمام ارزیابی ها و تمامی نمونه ها محاسبه می کند. ICC به عنوان نسبتی از مجموع واریانس که نشان دهنده مضروب درون نمونه ای است محاسبه می شود. مدل انتخاب شده برای این ICC شامل ارزیابی های متفاوت، میانگین ارزیابی ها و استفاده از یک توافق کلی بود. تاثیرات به عنوان ترم ( تاثیر ثابت) ، دانشجویان( تاثیر تصادفی) ارزیاب ها( تاثیر تصادفی) و باقی مانده ها( تاثیر تصادفی) طبقه بندی شدند. ضریب نمونه محاسبه شده 0.56 بود. در الفا=0.05، اطمینان 0.95 درصدی برای ICC یعنی بین 0.325 تا 0.739 مشخص شد. ICC 0.5 تا 0.6 نشان دهنده توافق نسبی میان ارزیاب ها بود. تفاوت از ارزابی به ارزیابی دیگر شامل تنها 0.2 از واریانس مجموع بود. متاسفانه باقی مانده ها به طور واضح به وسیله هیچ یک از منابع بالا مدلسازی نشده اند. زیرا داده ها شامل ارزیابی های چند گانه در مورد هر ترکیب از ارزیاب به وسیله نمونه نمی شد. هیچ راهی برای متلاشی کردن بیشتر واریانس باقی مانده وجود نداشت.

بحث
مطالعه کنونی منجر به توسعه ابزاری برای محاسبه مهارت های دانشجویان پرستاری بر اساس قالبی از TeamSTEPPS با استفاده از پروسه 8 مرحله ای ارائه شده به وسیله DeVILL گردید. بر اساس آزمون ابزار با استفاده از دو گروه دانشجویانی که در طی دو ترم جمع اوری شده بودند نتایج اولیه نشان دهنده اعتبار مثبت و قابلیت اطمینان بود. 8 مرحله، یک پروسه منظم برای توسعه یک ابزار مناسب از نظر روان سنجی را ایجاد کرد. با کمک مربیان پرستاری که بطور فزاینده ای از انها در مورد نتایج بررسی ها پرسیده میشد یک فرایند مشابه را نیز میتوان توسط مربیان پرستاری علاقه مند به ایجاد دستگاه هایی برای ارزیابی نتایج به منظور بکار بردن بهترین روش ها در ارزیابی دانشجویان مخصوصا در محیط های شبیه سازی شده مورد استفاده قرار داد. اگرچه نویسندگان همواره تاکید می کنند که ایجاد این دستگاه به یک سال زمان برای پالایش و سازگاری این دستگاه برای بیان و نشان دادن نتایج مورد انتظار شبیه سازی شده خواهد داشت. علاوه بر این ها این فعالیت بدون یک آمارگیر حرفه ای به منظور شناسایی سنجش های آماری مناسب و ارزیابی نتایج اماری امکان پذیر نخواهد بود. مربیان پرستاری باید از منابع حمایتی مناسب و زمانی برای بکارگیری یک فرایند سیستماتیک برای ایجاد ابزارهایی که هم قابل اطمینان و هم معتبر باشند، بهره مند باشند.
ماهیت تیم محوری در مراقبت بهداشتی در زمان حال مستلزم تلفیقی از فرصت های یادگیری حرفه ای در جهت ارتقای مراقبت های با کیفیت و امن از بیماران می باشد. با این وجود استانداردهای یک فعالیت ایده ال مستلزم این است که نتایج تمامی فعالیت های حرفه ای مورد نظارت و ارزیابی با استفاده از ابزار های مطمئن قرار گیرند. مشخص شد که چارچوب TeamSTEPPS استفاده شده در ایجاد ابزار در این مطالعه به بهترین نحو مشخصه های آموزش بومی را در آموزش مهارت کار تیمی بیان می کند. دیگران ممکن است متوجه شوند که این چارچوب خاص ممکن است نیازهای محلی را برآورده نکند و متوجه شوند که چارچوب دیگری برای آموزش و ارزیابی دانش، مهارت‌ها و نگرش‌های مبتنی بر تیم مناسب‌تر است. فرآیند هشت مرحله ای شرح داده شده، ابزاری را برای توسعه ابزارهای ارزیابی برای نیازهای خاص مؤسسه فراهم می کند
محدودیت های مطالعه مربوط به استفاده از ابزار با دانشجویان در یک برنامه پرستاری با یک رویکرد نمونه گیری که تعمیم پذیری را فراتر از حد محدود می کند نمونه فعلی بر اساس یافته ها، مطالعات آتی استفاده از ابزار برای سایر تیم های بین رشته ای مورد نیاز است. علاوه بر این، مشاهدات رفتار بود بر اساس عملکرد در یک محیط شبیه سازی شده؛ کار گروهی عملکرد در یک محیط بالینی واقعی مورد ارزیابی قرار نگرفت و نه هدف از این ابزار بود. با این حال، تنها یک ارزیابی مهارت های کار تیمی در یک محیط بالینی انجام می شود امکان درک ترجمه دروس آموخته شده در شبیه سازی برای تمرین تحقیقات بیشتر نیز مورد نیاز است سطوح امتیازدهی مناسب را شناسایی کنید. اگر قرار است از ابزار استفاده شود برای ارزیابی شایستگی یک مهارت، کار اضافی است برای تعیین نمرات برای تعیین سطوح قابل قبول مورد نیاز است شایستگی که با این کار محقق نشد کار اولیه، اما برای ترویج بهترین شیوه های مورد نیاز است ارزیابی (ساندو و همکاران، 2013). یکی دیگر از محدودیت های مطالعه به منظور بررسی پایایی بین ارزیاب ها انجام شد. در تئوری، تغییرات باقی مانده را می توان بیشتر به تجزیه کرد تعامل دانش‌آموز به ارزیاب و خطای محض. اما، برای این مجموعه داده ها، ما نتوانستیم آنها را تشخیص دهیم زیرا وجود دارد هیچ رتبه‌بندی تکراری برای هر ترکیب دانش‌آموز به رتبه‌دهنده وجود نداشت. در یک مطالعه آینده، ارزیاب ها می توانند هر دانش آموز را مجدداً ارزیابی کنند دوباره برای ارزیابی سهم دانش آموز به ارزش اثر متقابل.

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

مقدمه: دانشجویان پرستاری کره ای به دلیل حجم دروس دانشگاهی ، فعالیتهای بالینی ، آزمونهای درسی و نگرانی برای استخدام با استرس شدید روبرو می شوند.استرس بیش از حد باعث بروز مشکل در عملکرد دانشگاهی و عدم سازگاری با شرایط بالینی مورد نیاز در رابطه بین فردی شده که در گزارشات مکرر به عنوان عامل اختلال در عملکرد دانشگاهی معرفی شده که باعث افزایش ابتلا به عفونت های ویروسی، اختلال خواب ، نگرانی در مورد خانواده و دوستان و مشکل در روابط می شود. علاوه براین پژوهش های قبلی اذعان دارند که بین تجربه استرس و خطر دوره های افسردگی متعدد در بالغین رابطه وجود دارد. طبق تحقیقات قبلی افسردگی می تواند با بعد روانی –اجتماعی منفی مرتبط باشد.
برای مثال نشانه ها و علائم افسردگی شامل کاهش وزن ، خستگی ، بیخوابی، احساس درماندگی، ناامیدی و گناه می باشد. براساس تحقیقات افسردگی دانشجویان کره ای جدی است و ابتلا به افسردگی در دانشگاه بسیار بدتر از افسردگی دانش آموزان مقطع متوسطه است. در سال 2012، 5/49 درصد از بالغین کره ای تجربه استرس شدید،5/30 درصد احساس افسردگی بیش از دوهفته در مقایسه با سال قبل داشته اند، 3/18 درصد به طور جدی به خودکشی فکر کرده اند و 4% درصد حداقل یکبار در طول سال تحصیلی قبل اقدام به خودکشی کرده اند. بنابراین دانشجویان وسیستم های حمایتی آنها باید از مدیریت استرس وافسردگی آگاهی داشته باشند تا با مسائل اجتماعی صحیح برخورد کنند وزندگی دانشگاهی موفقی داشته باشند. با این وجود تحقیق دیگری نیز اثبات میکند که رابطه حفاظتی بین معنویت وپیامدهای بهداشتی منفی در افراد جوان وجود دارد. براساس پژوهش اخیرمعنویت می تواند برای کیفیت زندگی و سلامت جسمی و روانی مفید باشد. به هر حال تحقیقات محدودی رابطه بین سلامت روان و معنویت یا مذهبیت را بررسی کرده اند و بیشتر تحقیقات مربوط به سلامت مدهبی را بیش از سلامت معنوی مورد بررسی قرار داده اند. در حقیقت سلامت معنوی یا معنویت یک مفهوم انتزاعی است که توسط پالوتزیان و الیژن ارائه شد و براساس مرزهای مذهبی یا فرهنگی تعریف نشده است. به طور ملموس معنویت همان مذهبیت نیست؛ ممکن است در یک فرد معنویت از طریق مدهب بروز پیدا کند ؛ مذهب نیز میتواند سرچشمه سلامت معنوی فرد باشد. این عقیده که سلامت مولفه های معنوی،اجتماعی، محیطی، روانی –اجتماعی، احساسی و جسمانی را در برمیگیرد دیگر عجیب بنظر نمیرسد. با این وجود بررسی سیستماتیک ادبیات تجربی دلالت براین دارد که مذهب و معنویت نشانگر متغیرهای مورد مطالعه در تحقیقات مرتبط با سلامت است. در ارتقاء سلامت تلاشی برای بررسی سلامت معنوی به عنوان یک بعد مهم از سلامت کل انجام نمی شود. علاوه براین تحقیق کنونی اثبات میکند که پرستاران رابطه بالایی با مراقبتهای معنوی دارند. با این حال پرستاران بالینی به دلیل عدم وجود سیستم آموزشی مناسب معنویت در دانشگاههای پرستاری تمایل به مراقبتهای معنوی کافی ندارند.تحقیقات در زمینه مراقبت معنوی در رشته پرستاری نشان میدهد پرستارانی که احساس شخصی بالاتری از سلامت معنوی دارند دیدگاه مثبت تری نسبت به مراقبت معنوی دارند. در نتیجه ارتقاء احساس شخص نسبت به سلامت معنوی برای دانشجویان پرستاری یک استراتژی مهم آموزشی در رویکرد کل در اینده محسوب می شود. بنابراین در تحقیق کنونی سلامت معنوی دانشجویان کره ای پرستاری ارزیابی شدو رابطه ان با افسردگی واسترس مورد شناسایی قرار گرفت. و دادهای اساسی برای تهیه برنامه آموزشی معنوی بهینه آماده گردید.
هدف این تحقیق در چهار بند بیان شده است: 1- بررسی سلامت معنوی، استرس و افسردگی داوطلبین 2- ویژگیهای شخصی مرتبط با ابعاد ویژه ای از سلامت مذهبی یا سلامت وجودی 3- شناسایی رابطه بین سلامت معنوی،افسردگی واسترس درک شده 4- بررسی ارتباط بعد ویژه سلامت روان با کاهش استرس و افسردگی

بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction

Korean nursing students can face heavy stress from academic load, clinical practice, license examination, and concern for employment. Excessive stress cause student difficulty in academic performance and adaption for the clinical circumstance needed for interpersonal relationship (Hill & Pargament, 2003), and the most frequently reported obstacle to academic performance in stress, which outranks viral infections, sleep disturbances, concerns about family members and friends, and relationship problems (American College Association, 2003, 2009). Moreover, previous research found the evidence indicating that an association exists between the experience of stress and subsequent risk major depressive episodes in adults (Hammen, 2005; Kendler, Karkowski, & Prescott, 1999; Kessler, 1997). Depression can be related to negative psychosocial dimension according to previous researches. For example, signs and symptoms of depression include weight loss, fatigue, insomnia, feeling of helplessness, hopelessness and guilt (Wilson et al., 2006). According to a research, depression of Korean college students is serious, and depression in college is worse than that of middle/high school students (Lee, 2004). In 2012, 49.5% of Korean adolescence experienced heavy stress, 30.5% felt depressed more than 2 weeks within the last year, 18.3% seriously considered attempting suicide, and 4.1% actually attempted suicide at least once during the previous school year (Korean Youth Risk Behavior Survey, 2012). Thus, the students and their social support systems should be aware of stress and depression management to address social issues and ensure a successful college life. Meanwhile, other research has supported that a protective association exists between religiosity or spirituality and negative health outcomes among young people (Cotton et al., 2006). A recent study has suggested that spirituality can be beneficial for the quality of life and well-being for physical and mental health (Sesana, 2006). However, limited research has explored the relationship between mental health and religiosity or spirituality and most research related to health measures religiosity more than spirituality (Williams & Sternthal, 2007). In fact, Spiritual Well- Being (SWB) or spirituality, abstract concept was conceptualized by Paloutzian and Ellision (1982), is not defined by religious and cultural boundaries. Concretely, spirituality is not the same as religion; one’s spirituality may be expressed through religion, and religion may one’s source of SWB (Fehring et al., 1997; Mauk & Schmidt, 2004). The idea that health includes physical, emotional, psychosocial, environmental, social, and spiritual components is not strange any more. However, systemic reviews of the empirical literature point that religion and spirituality represent understudied variables in health-related research (Rew & Wong, 2006). Health promotion has not made an effort to address spiritual health as an important dimension of holistic health as well. In addition, current research supports that nurses have a high regard for spiritual care. However, clinical nurses tend to serve insufficient spiritual care for lack of systemic education about spirituality at nursing school (Baldacchino, 2008; Koh, 2003). Research regarding nurses’ spiritual care in nursing has shown that nurses with higher personal sense of spiritual well-being have more positive attitudes toward spiritual care (Musgrave & McFarlane, 2004; Stranahan, 2001). Consequently, enhancing personal sense of spiritual well-being for nursing students is considered important educational strategy for holistic approach in the future. Therefore, in the present study, Korean nursing students’ spiritual well-being was measured, and identified the relationship with depression and stress to prepare basic data for efficient spiritual educational program. The purpose of this study was fourfold; 1) to examine participants’ spiritual well being, depression, stress; 2) to verify personal characteristics related to specific dimension of SWB (Religious Well-Being: RWB or Existential Well-Being: EWB); 3) to identify the relationship between SWB, depression and perceived stress; 4) whether specific dimension of SWB relate to reduced perceived stress and depression.

مقاله انگلیسی رایگان (PDF)

ترجمه فارسی رایگان (PDF)

خرید ترجمه با فرمت ورد

بخشی از ترجمه فارسی مقاله:

نظریه اخلاق مراقبت
ادواردز ( 2009 ) تکامل نظریه ی اخلاق مراقبت از بیش از 15 سال گذشته را در سه نسخه توصیف می‌کند. نخست، گیلیگان (1992 ) بحث را با تمرکز بر زمینه وضعیت در مقابل شور و مشورت بیطرف از موضوع اخلاقی آغاز می‌کند. بازتاب بیطرفانه یک عنصر از شور و مشورت اخلاقی براساس عدالت است و به بررسی سطح مراقبت یا نزدیکی در ارتباط می‌پردازد. گیلیگان، نخستین کسی بود که به نظریهپردازی اخلاقی از یک موقعیتی که در آن خودشان به عنوان فرد مستقل دیده می‌شوند به یک موقعیتی که در آن خودشان هم پیوسته و وابسته هستند، پرداخت. غریبهها سطح یکسانی از مراقبت، مانند افرادی که مسئولیتشان برعهده‌ی ماست، دریافت نمی‌کنند. به عنوان مثال، شما ممکن است موافق مراقبت از گربه همسایهتان در زمانی که او نیست، باشید اما این متفاوت با موافقت با مراقبت از خواهرتان در منزلتان است در حالیکه او تحت مراقبت بیمارستان است. مراقبت در یک زنجیره، با سطوح مختلف از درگیری عاطفی برای افراد در یک ارتباط مراقبتی قرار دارد.
دوم، تورنتو ( 1993 ) سهم مهمی در عرصه ی فلسفه سیاسی بوده است. وی” اینکه اگر ما بر روابط مراقبت و روابط بین قدرت و عمل مراقبت، مانند به بیرون آوردن کودکان و مراقبت از بیمار تمرکز کنیم، مجموعه‌ای کاملا متفاوت از ترتیبات اجتماعی، بوجود خواهد آمد ” (ادواردز، 2009 ، ص 233). مشابه با گیلیگان ( 1982)، تورنتو (1993 ) بین اخلاق مبتنی بر تعهد و اخلاق مبتنی بر مسئولیت تفاوت قائل شده است. اخلاق مبتنی بر تعهد بنابر نظریهی فایدهگرایی، وظیفهشناسی، و یا سرمایهگذاری است ( بوچامپ و چیلدرس، 2009 )، که در آن تصمیم گیرنده تعیین می‌کند چه تعهداتی دارد و به تبع آن تعهدات پاسخگو است “چه تعهداتی، در صورت وجود، برای این شخص انجام دهم؟” در مقابل، در اخلاق مبتنی بر مسئولیت، رابطه با دیگران نقطه‌ی شروع است. با توجه به تورنتو ( 1993 )، اخلاق مراقبت شامل توسعه ” یک عادت مراقبت” است (ص. 127 ). پرستار از خودش درخواست خواهد کرد که چگونه مسئولیت مراقبتی خود را به بهترین نحو انجام دهد.
سوم، گاستمانس ( 2006 ) و لیتل ( 1998) به دنبال پاسخ به این سوال، ” بهترین راه برای مراقبت از این بیمار در این زمان چیست؟ ” بودند. هر دو اخلاق مراقبت را نه به عنوان یک نظریه، بلکه به عنوان یک جهتگیری اخلاقی که از آن عمل سرچشمه می‌گیرد، بررسی کردند. چنین نقدها از اخلاق مراقبت، مراقبت را به عنوان یک دیدگاه لازم برای حساسیت اخلاقی و مسئولیت اخلاقی در نظر می‌گیرد، اما آنها معتقدند ابزارهای دیگری برای حل مشکل اخلاقی لازم است. برخی از این ابزارها را در بوشان و چیلدرس ( 2009 ) و یا در چهار عنصر تورنتو ( 1993 ) که بعدا بحث خواهد شد، می‌توان یافت. برخی از افرادی که از کوری اخلاقی رنج می‌برند و به درد و رنجی که دیگران تحمل می‌کنند، عکس العملی نشان نمی‌دهند. برای برخی، دید اخلاقی وجود دارد، اما توسعه یافته نیست . با این حال، یک جهت گیری مراقبتی اساس رابطه‌ی پرستار – بیمار و حرفه‌ی پرستاری است (ادواردز، 2009 ؛ گاستمانس، 2006 ). با توجه به کد اخلاقی برای پرستاران، ” اقداماتی که پرستاران برای مراقبت از بیمار انجام می‌دهند بیمار را از نظر فیزیکی، احساسی، اجتماعی، و معنوی تا حد ممکن قادر به زندگی می‌کند ” (انجمن پرستاران آمریکا [ANA] 2001، ص. 7).
یک نمونه‌ مراقبتی
آقای جونز ، 59 ساله، به بیمارستان برای درد شکم حاد همراه با استفراغ از مواد قهوه زمین مراجعه کرده است. او دارای سابقه طولانی از اعتیاد به الکل و دیابت مدیریت نشده است، و دارای یک قطعی عضو در زیر زانوی سمت چپ می‌باشد. چهار ماه پیش، همسرش بعد از 40 سال از ازدواج، درگذشت. آقای جونز می‌گوید به این دلیل او مراقبت از خود را متوقف کرده و دوباره با شدت شروع به نوشیدن الکل کرده است. طبق گزارش پایان شیفت ارائه شده توسط پرستار، او برای درد، اغلب داروهای بیشتری از سایر بیماران با این وضعیت، درخواست می‌کند. از آنجا که شما برای مراقبت از آقای جونز در موارد متعدد دیگر، در نظر گرفته شده‌اید، شما می‌دانید که او اغلب نیازمند یک سطح بالاتر از بی‌دردی است و شما به خاطر درد و رنج او با تماس به پزشک برای یک تغییر در ترتیب داروها، پاسخگو هستید. پزشک به افزایش دوز مرفین، به منظور اجتناب از ایجاد آسیب به بیمار، تردید دارد، پرستار حامی آقای جونز، با درگیر شدن در حل تعارض با پزشک میباشد. نتیجه یک افزایش در دوز مرفین است.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Theory of the Ethics of Care

Edwards (2009) described the evolution of the theory of ethics of care over the last 15 years in three versions. First, Gilligan (1982) began the discussion with a focus on the context of the situation versus impartial deliberation of the ethical issue. Impartial reflection is an element of justice-based moral deliberation and does not take into consideration the level of caring or closeness in the relationship. Gilligan was the first to move moral theorizing from a position where selves were seen as independent to a position where selves are interconnected and interdependent. Strangers would not receive the same level of caring as those for whom we experience a personal responsibility. For example, you might agree to care for your neighbor’s cat while she is away, but that is different from agreeing to care for your sister in your home while she is in hospice care. Caring lies on a continuum, with different levels of emotional involvement for individuals in a caring relationship. Second, Tronto’s (1993) major contributions have been in the arena of political philosophy. She argued “that if we focus on caring relationships and the relationships between power and caring practices, such as bringing up children and caring for the sick, a radically different set of social arrangements will ensue” (Edwards, 2009, p. 233). Similar to Gilligan (1982), Tronto (1993) differentiated between obligation-based ethics and responsibility-based ethics. Obligation-based ethics are from the theories of utilitarianism, deontology, or principalism (Beauchamp & Childress, 2009), in which the decision maker determines what obligations he or she has and responds consequently (“What obligation, if any, do I have for this person?”). By contrast, in responsibilitybased ethics, the relationship with others is the starting point. According to Tronto (1993), the ethic of care involves developing “a habit of care” (p. 127). The nurse would ask himself or herself how to best meet the caring responsibility. Third, Gastmans (2006) and Little (1998) sought to answer the question, “What is the best way to care for this patient at this time?” Both did not consider the ethics of care as a theory, but as a moral orientation from which action emanates. Such critics of the ethics of care see care as a necessary perspective for moral sensitivity and moral responses, but they believe other tools are necessary for moral problem solving. Some of these tools can be found in Beauchamp and Childress (2009) or in Tronto’s (1993) four elements that will be discussed later. Some individuals suffer from a moral blindness and are not moved by the suffering of others to take action. For some, moral vision exists but it is not as developed. However, a care orientation is fundamental to the nursepatient relationship and the nursing profession itself (Edwards, 2009; Gastmans, 2006). According to the Code of Ethics for Nurses, “The measures nurses take to care for the patient enables the patient to live with as much physical, emotional, social, and spiritual well-being as possible” (American Nurses Association [ANA] 2001, p. 7).

A Case for Caring

Mr. Jones, age 59, is admitted to the hospital for acute abdominal pain with vomiting of coffee-ground material. He has a long history of alcoholism and unmanaged diabetes, and has a left below-the-knee amputation. Four months ago, his wife died after 40 years of marriage. Mr. Jones states this was the reason he stopped taking care of himself and began drinking heavily again. According to the nurse providing end-of-shift report, he asks for pain medications more frequently than other patients with this condition. Because you have provided care for Mr. Jones on several other occasions, you know he often requires a higher level of analgesia and you are responsive to his suffering by contacting the physician for a change in the order. The physician is hesitant to increase the dose of morphine and, in order to avoid causing harm to the patient, the nurse advocates for Mr. Jones by engaging in conflict resolution with the physician. The result was an increase in the morphine dose.