ضایعات غذایی و رابطه غذا-انرژی-آب: مروری بر جایگزین های مدیریت پسماند مواد غذایی

Food waste and the food-energy-water nexus: A review of food waste management alternatives

چکیده

1- مقدمه

2- سابقه زباله های غذایی

3- توصیف ضایعات مواد غذایی در پیوند انرژی غذا-آب: یک مدل مفهومی پیشنهادی

4- کاهش زباله های مواد غذایی: مساله رفتار انسان با راه حل ها در سیاست های اجتماعی

4- اقدام برای جلوگیری از هدررفت غذا

5- بهینه سازی مدیریت اتلاف و زباله های مواد غذایی با توجه به پیوند FEW

6- زباله های غذایی و پیوند FEW: رویکرد غذا-زباله-سیستم

7. نتیجه گیری

منابع

چکیده

     در سراسر جهان مقدار زیادی از مواد غذایی که تولید می¬شود هدر می¬رود. اهمیت منابع ایجاد ضایعات مواد غذایی غیر قابل انکار است. با این حال، در مورد میزان انرژی و آب مصرفی در مدیریت ضایعات مواد غذایی، اطلاعات زیادی در دسترس همه نیست. اینجا ما ضایعات غذایی را در ارتباط با مواد غذایی-انرژی-آب مشخصه¬یابی می¬کنیم و اثرات FEW در تولید مواد غذایی مصرف نشده و مدیریت اتلاف و ضایعات را تجزیه می¬کنیم. ما دریافتیم که گزینه¬های متفاوت مدیریت ضایعات مواد غذایی مثل جلوگیری از ایجاد زباله، دفن زباله، کمپوست¬سازی و سوزاندن مسیرهای متفاوت برای اثرات FEW و دست یافت¬ها ارائه می¬کنند. علاوه بر این، مدیریت جامع و پایدار زباله¬های مواد غذایی شامل مکانیزم¬های مختلف و نقش¬آفرینانی در سطوح مختلف حکومتی و نیز و در سطح مصرف کنندگان فردی خواهد بود. برای حل مشکل ضایعات مواد غذایی پیچیده، ما یک رویکرد مواد غذایی-زباله-سیستم را برای بهینه¬سازی منابع در ارتباط با FEW پیشنهاد می¬دهیم. چنین چارچوبی استراتژی¬هایی را معرف می¬کند که که به عنوان مثال میزان مواد غذایی تلف شده را به حداقل می¬رساند و افزایش استفاده موثر از انرژی و آب در فرایند تولید مواد غذایی و کاهش همزمان اثرات جانبی آلودگی را سبب می¬شود و با یازیافت انرژی و مواد مغذی فرصت¬هایی را فراهم می¬کند. مشخص کردن اثرات مرتبط با FEW از مواد غذایی تلف شده، از جمله توصیف رفتارهای بازخورد پویا، شکاف تحقیقی قابل توجهی و اولویت برای کارهای آینده را نشان می¬دهد. تصمیم-گیری در مقیاس بزرگ نیاز به درک کامل از ضایعات مواد غذایی و مدیریت آن در ارتباط FEW دارد، به ویژه با توجه به اثرات پس از دفع که به آب مربوط می¬شوند

سابقه زباله های غذایی

تعاریف اتلاف و ضایعات غذایی

     تعاریف اتلاف مواد غذایی و ضایعات غذایی به شکل قابل توجهی متفاوت هستند (جدول1). به طور مشخص، اقلامی که از زنجیره تامین مواد غذایی چه در حین مصرف و چه بعد از مصرف حذف شده اند همواره در تعاریف مختلف تعیین نشده¬اند. این نشان دهنده این است که به تعاریف رسمی بین المللی اتلاف غذا و ضایعات غذایی نیاز است(ژو و همکارانش،2017، پینک ،2016). سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد (FAO) ابتکار جهانی در زمینه کاهش ضایعات مواد غذایی، چارچوبی را برای تعیین ضایعات غذایی و زباله¬ها ارائه می دهد که ما از آن تعاریف کاری را اتخاذ می¬کنیم. (FAO، 2014). اینجا، اتلاف غذا هر کاهشی در کمیت یا کیفیت مواد غذایی از طریق تامین کننده به هر دلیلی است. ضایعات غذایی زیر مجموه ای از اتلاف غذایی است و شامل موادی که برای مصرف انسانی مد نظر بوده اند و مصرف نشده اند را در بر می گیرد. FAO اذعان می کند که آستانه ای که میزان اتلاف مواد غذایی به ضایعات غذایی منتهی می شود، به روشنی مشخص نشده است (FAO، 2014). اتلاف و ضایعات مواد غذایی به طور سنتی بر اساس سطحی که مواد خوراکی از زنجیره تامین حذف می¬شوند و اتلاف غذایی که قبلا در زنجیره تامین اتفاق افتاده و ضایعات غذایی که در مراحل بعدی رخ می¬دهد، متفاوت شده¬اند، جایی که رفتار مصرف کننده یک عامل است(پرفیت و همکارانش،2010). با این حال، تعاریف بیشتر پدیدار شده اند، به طوری که علل و انگیزه های ریشه ای ازنقش¬آفرینان درگیر در ضایعات مواد غذایی در حال حاضر فاکتور تمایز زباله های مواد غذایی از تلفات غذایی است. به طور کلی، ضایعات مواد غذایی به علت سوء مدیریت در زنجیره تامین مواد غذایی و یا تصمیم آگاهانه برای دفع اقلام خوراکی رخ می دهد. زباله¬های مواد غذایی عمدتا به عنوان اتلاف قابل پیشگیری مواد غذایی در نظر گرفته می¬شود. به عنوان مثال، غذاهایی که ناشی از سوء مدیریت دما در طول نگهداری خراب می¬شوند یا خرابی ناشی از برداشت یا ناکارآمدی فرایند فرآوری، و یا دور انداختن غذای خوراکی توسط مصرف کننده است، متناسب با تعریف ضایعات یا زباله¬های مواد غذایی است. با توجه به ابهام بین تلفات غذایی و زباله های مواد غذایی، اصطلاح تلفات مواد غذایی و زباله ها به طور گسترده توسط نهادهای مدیریتی استفاده شده است. از دیدگاه توده¬ای کمی، تلفات مواد غذایی و زباله ها معادل تلفات مواد غذایی است، زیرا زباله¬های مواد غذایی یک زیرمجموعه از تلفات است. با این حال لفظ ضایعات غذایی به فرایندها و شرایط متفاوت که باعث ضایعات قابل پیشگیری غذایی در برابر تلفات غیر قبال پیشگیری آن می¬شود، تاکید مستقیم دارد. با این وجود، هنگام بحث در مورد عملیات مواد غذایی که زباله شده (طبق تعریف FAO) بحث می شود، مشکل ساز می شود یا به دلیل این که غیرقابل خوردن است از بین رفته (طبق تعریف اروپایی (EC)). بنابراین، مقاله¬ها عموما به تلافات و ضایعات غذایی در کنار هم می¬پردازد به دلیل ناتوانی در جداسازی آن¬ها حتی به صورت مفهومی(چابود ،2017).

تاثیر آلودگی ذرات معلق بر روی گیاهان: مفاهیمی برای نظارت زیست محیطی

Impacts of particulate matter pollution on plants: Implications for environmental biomonitoring

چکیده

1- مقدمه

2- استفاده از گیاهان به عنوان نظارت کننده های زیستی

3- تأثیر ذرات معلق بر گیاهان

4- تاثیر مورفولوژیکی PM در گیاهان

5- اثر فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی روی گیاهان یا برگ های گیاهان

5-1- pH

5-2- محتوای نسبی آب

5-3- محتوای رنگدانه، فتوسنتز و استوماتا

5-4- اسید اسکوربیک

5-5- آنزیم ها

5-6- محتوای قند

5-7- پروتئین

6- تاثیر فلزات

7- تاثیر هیدروکربن های پلی آروماتیک (PAH)

8- تاثیر ذرات معلق بر تنوع زیستی و تغییرات اقلیمی

9- اثرات ژنوتوکسیک ذرات معلق بر روی گیاهان

10- نتیجه گیری

چکیده

آلودگی هوا یکی از مشکلات جدی جهان، در عصر انترپوکسن اخیر صنعتی سازی و شهرنشینی سریع است. به طور خاص، آلودگی ذرات معلق ( PM) تهدیدی برای محیط زیست و سلامت انسان است. محیط تغییر یافته ی ناشی از ذرات معلق آلاینده در مناطق شهری تأثیر زیادی بر وضعیت مورفولوژیکی، بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی گیاهان و پاسخ های آن اعمال کرده است. مشخص شده است که پوشش گیاهی با توجه به ویژگی های آن (توزیع گسترده، منطقه تماس بیشتر و غیره) یک نشانگر موثر از اثرات کلی آلودگی ذرات معلق است و اثرات مضر آلودگی ذرات معلق بر گیاهان در این مقاله مورد بررسی قرار گرفته است، که محدوده گسترده ای را از سال 1960 تا مارس 2016در بر گرفته است. در این مقاله، تاثیر آلودگی ذرات معلق و اجزای آن (مانند فلزات سنگین و هیدروکربن های پلی آروماتیک) بر ویژگی های مورفولوژیکی مانند سطح برگ، تعداد برگ، ساختار استوماتا، گل دهی، رشد و تولیدمثل و همچنین پارامترهای بیوشیمیایی مانند محتوای رنگدانه، آنزیم ها، اسید اسکوربیک، پروتئین، قند و جنبه های فیزیولوژیکی مانند pH و محتوای نسبی آب مورد بررسی قرار می گیرد. علاوه بر این، مقاله خلاصه ای مختصری درباره تاثیرات ذرات معلق بر تنوع زیستی و تغییرات اقلیمی ارائه می دهد. به علاوه، این بررسی بر اثرات ژنوتوکسیک ذرات معلق بر گیاهان تأکید دارد. در نهایت، بر اساس چنین مطالعاتی، گیاهان مقاوم به عنوان نمایشگرهای زیستی قوی با شاخص تحمل آلودگی هوا ( APTI) و شاخص آلودگی هوا ( API) می-توانند مورد بررسی قرار گیرند و برای توسعه کمربند سبز توصیه شوند.

نتیجه گیری

اگرچه گیاهان دارای مکانیسم های مختلف مقاومت به تنش هستند، خسارت قابل توجهی ناشی از PM یا رسوب گرد و غبار در آن ها اتفاق می افتد که سبب مهار فعالیت های فتوسنتزی و سنتز پروتئین و همچنین حساسیت به صدمات ناشی از میکروارگانیسم ها و حشرات می شود. پاسخ های متابولیکی، فیزیولوژیکی، بیوشیمیایی و ژنوتوکسیک گیاهان به آلودگی PM می تواند به عنوان تغییرات سازشی بالقوه در نظر گرفته شوند. ارزيابي تغييرات مورفولوژيکي، فيزيولوژيکی و بيوشيميايي در گياهان در معرض آلودگي PM، گامي مهم براي جداسازي و غربال گياهان مقاوم از گیاهان حساس است. یک نمودار مفهومی از APTI و API که نشان دهنده غربالگری گونه-های گیاهی متحمل و حساس است، در شکل 2 ارائه شده است. نظارت کننده های زیستی مقاوم ممکن است برای توسعه کمربند سبز برای مقابله با مشکل آلودگی PM مورد استفاده قرار گرفته و توصیه شوند.

Abstract

Air pollution is one of the serious problems world is facing in recent Anthropocene era of rapid industrialization and urbanization. Specifically particulate matter (PM) pollution represents a threat to both the environment and human health. The changed ambient environment due to the PM pollutant in urban areas has exerted a profound influence on the morphological, biochemical and physiological status of plants and its responses. Taking into account the characteristics of the vegetation (wide distribution, greater contact area etc.) it turns out to be an effective indicator of the overall impact of PM pollution and harmful effects of PM pollution on vegetation have been reviewed in the present paper, covering an extensive span of 1960 to March 2016. The present review critically describes the impact of PM pollution and its constituents (e.g. heavy metals and poly-aromatic hydrocarbons) on the morphological attributes such as leaf area, leaf number, stomata structure, flowering, growth and reproduction as well as biochemical parameters such as pigment content, enzymes, ascorbic acid, protein, sugar and physiological aspect such as pH and Relative water content. Further, the paper provides a brief overview on the impact of PM on biodiversity and climate change. Moreover, the review emphasizes the genotoxic impacts of PM on plants. Finally, on the basis of such studies tolerant plants as potent biomonitors with high Air Pollution Tolerance Index (APTI) and Air Pollution Index (API) can be screened and may be recommended for green belt development.

Conclusions

Although plants possess some stress-tolerant mechanisms within them, considerable amount of damage is caused to them as a result of PM or dust deposition leading inhibition of photosynthetic activities and protein synthesis as well as susceptibility to injuries caused by microorganisms and insects. Metabolically, physiological, biochemical and genotoxic responses of plants to PM pollution can be viewed as potentially adaptive changes. Evaluation of morphological, physiological and biochemical changes in plants on exposure to PM pollution is an important step to isolate and screen tolerant plants from sensitive ones. A conceptual diagram of APTI and API showing the screening of tolerant and sensitive plant species is presented in Fig. 2. Tolerant biomonitors may be used and recommended for green belt development to cope up with the problem of PM pollution.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تاثیر آلودگی ذرات معلق برروی گیاهان: مفاهیمی برای نظارت زیست محیطی

Impacts of particulate matter pollution on plants: Implications for environmental biomonitoring

تعریف رویکردهای زیست فرهنگی برای حفاظت

Defining biocultural approaches to conservation

چکیده

فراتر از مباحث مربوط به حفاظت از تنوع زیستی

رویکردهای زیست فرهنگی برای حفاظت از تنوع زیستی چه رویکردهایی هستند؟

اصول رویکردهای زیست فرهنگی برای حفاظت

تایید کنید که حفاظت می تواند اهداف و ذینفعان متعددی داشته باشد

اهمیت برنامه ریزی و موسسات بین نسلی را در حکمروایی تطبیقی طولانی مدت تشخیص دهید.

تشخیص دهید که فرهنگ پویا است و این پویایی به استفاده و حفاظت از منابع شکل می دهد.

اقدامات مناسب با بستر اجتماعی- زیست محیطی انجام دهید.

چارچوب های نهادی، متنوع و جدید را تعبیه و ترسیم کنید.

اهمیت مشارکت و برقراری ارتباط را در کسب نتایج حفاظت اولویت بندی کنید.

حقوق و مسئولیت های متمایز تمام طرفین را ثبت کنید.

به جهان بینی ها و سیستم های اطلاعاتی مختلف احترام بگذارید و آنها را در برنامه ریزی مربوط به حفاظت ادغام کنید.

چرا از رویکردهای زیست فرهنگی به منظور حفاظت استفاده می شود؟

رویکردهای زیست فرهنگی در زمینه ی حفاظت با چه چالش های روبرو هستند؟

نتیجه گیری

ما ادعا می کنیم که رویکردهای زیست فرهنگی برای حفاظت از تنوع زیستی می توانند در عین اینکه به فرسایش تنوع فرهنگی و زیستی می پردازند؛ به نتایج موثر و عادلانه ی حفاظت برسند. در این مقاله، ما مجموعه ای از دستورالعمل ها را برای اتخاذ رویکردهای زیست فرهنگی برای حفاظت از تنوع زیستی پیشنهاد می کنیم. اول، ما درس هایی را از کار بر روی تنوع و میراث زیست فرهنگی، نظریه ی سیستم های اجتماعی- زیست محیطی، حفاظت و توسعه ی یکپارچه، مدیریت مشترک و حفاظت از جامعه آموختیم تا رویکردهای زیست فرهنگی را برای حفاظت تعریف کنیم. دوم، ما 8 اصلی را توضیح می دهیم که چنین رویکردهایی را توصیف می کنند. سوم، ما دلایل اتخاذ رویکردها و چالش های زیست فرهنگی را مورد بحث قرار می دهیم. رویکردهای زیست فرهنگی برای حفاظت اگر به خوبی مورد استفاده قرار گیرند؛ می توانند ابزار قدرتمندی برای کاهش از دست دادن جهانی تنوع زیستی و فرهنگی باشند.

فراتر از مباحث مربوط به حفاظت از تنوع زیستی

روش ها و حوزه ی حفاظت از تنوع زیستی منبع بحث و گفتگوی مداوم بوده است. استدلال های موجود بر روی نقش جوامع بشری به ویژه جوامعی که در مجاورت مناطق مورد حفاظت هستند و اینکه تا چه اندازه حفاظت از تنوع زیستی با منافع این افراد سازگاری دارد؛ متمرکز شده اند (4-1). این مباحثات بر روی تاثیرات واقعی یا احتمالی که مردم بر روی تنوع زیستی دارند؛ مرحله ای که در آن مزایا و هزینه های حفاظت از تنوع زیستی باید بین مردم تقسیم شود، در چه گروه هایی باید این تقسیم بندی انجام شود و اینکه چه کسی باید روند حفاظت را کنترل کند؛ تمرکز کرده اند (6،5).

نتیجه گیری

به طور کلی، ما ادعا می کنیم که مزایای رویکردهای زیست فرهنگی در زمینه ی حفاظت قابل توجه هستند و از چالش های مهمی که ما در متن به آنها اشاره کردیم؛ پیش خواهند گرفت. آنچه که در حال حاضر مورد نیاز است؛ توجه مداوم پژوهش ها به روش ها و فرآیندهای خاص برای پرداختن به این چالش ها، حمایت آنها توسط بودجه های بلند مدت و در نظر گرفتن بودجه برای تحقیق پیرامون رویکردهای زیست فرهنگی در زمینه ی حفاظت است. جامعه ی علمی چندین دهه است که به این موضوع پی برده است که تنوع فرهنگی و بیولوژیکی با چالش های فراوان، مبرم و مرتبط با یکدیگر روبرو است؛ اما ما هنوز ابزار کافی را برای پرداختن به عوامل از بین برنده ی تنوع و همگن سازی جهانی نداریم. ما امیدواریم که گسترش مستندات پیرامون رویکردهای زیست فرهنگی در زمینه ی حفاظت بتواند به کاهش سرعت این روند کمک کند.

We contend that biocultural approaches to conservation can achieve effective and just conservation outcomes while addressing erosion of both cultural and biological diversity. Here, we propose a set of guidelines for the adoption of biocultural approaches to conservation. First, we draw lessons from work on biocultural diversity and heritage, social–ecological systems theory, integrated conservation and development, co-management, and community-based conservation to define biocultural approaches to conservation. Second, we describe eight principles that characterize such approaches. Third, we discuss reasons for adopting biocultural approaches and challenges. If used well, biocultural approaches to conservation can be a powerful tool for reducing the global loss of both biological and cultural diversity.

Transcending conservation debates

The methods and scope of biodiversity conservation have been a source of constant debate. Arguments have centered on the role of human communities, particularly ones in close proximity to areas of conservation interest, and the degree to which interests of these people should define conservation [1–4]. These debates have focused on the real or potential impacts that people have on biodiversity, the degree to which benefits and costs of conservation should be shared, across what groups should this sharing occur, and who should control the conservation process [5,6].

Concluding remarks

Overall, we contend that the benefits of biocultural approaches to conservation are significant and will outweigh the major challenges that we have noted above. What is now needed is sustained research attention to processes and specific methods for addressing these challenges, backed by long-term and forecasted funding for research and practice of biocultural approaches to conservation. The scientific community has known for decades that cultural and biological diversity are facing numerous, urgent, and inter-related challenges, but we still lack sufficient tools to address drivers of diversity loss and global homogenization. We hope that a well-documented expansion of biocultural approaches to conservation will assist in slowing these trends.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تعریف رویکردهای زیست فرهنگی برای حفاظت

Defining biocultural approaches to conservation