انگیزه اقتصادی و تاثیر اجتماعی برای غلبه بر معضل جداسازی زباله خانگی: مطالعه مداخله میدانی

Economic incentive and social influence to overcome household waste separation dilemma: A field intervention study

چکیده
1. مقدمه
2. دو راهکار برای حل معضل تفکیک زباله
3. روش‌ها
4. نتایج
5. بحث و نتیجه گیری
منابع

چکیده
کشور چین در طول سال های گذشته با معضل افزایش سریع حجم پسماندهای جامد روبرو بوده است؛ برای پیشرفت اقتصاد فناوری بازیافت و نگهداری از محیط زیست شهری، مسئله تفکیک پسماندهای خانگی به یک استراتژی ملی در سراسر کشور چین تبدیل شده است. با اینحال، بخاطر استفاده رایگان برخی افراد از کالاهای عمومی همانگونه که در سایر اقدامات جمعی طرفداران محیط زیست نیز مشاهده می شود، ممکن است استراتژی تفکیک پسماندها به شکست بیانجامد. در این مطالعه، اثرات انگیزه اقتصادی و نفوذ عوامل اجتماعی، که از لحاظ تئوری دو راه حل کلی برای رفع معضل تفکیک پسماندها هستند، به ترتیب، بر اقتصاد، منطق جامعه شناختی/اجتماعی، و منطق روان شناختی، آزموده شده است. 188سکنه سه شهرک در شهر هانگژوا، استان ژجیانگ به عنوان گروه کنترل یا یکی از دو گروه موردآزمایش درنظر گرفته شدند؛ به منظور تشکیل گروه های حامی محیط زیست، افراد موجود در گروه آزمایشی با روش هایی همچون اعطای پاداش اقتصادی و آمارگیری از درب منازل تشویق شدند تا در اقدامات مربوط به تفکیک پسماندها مشارکت نمایند. اثرات اقدامات مداخله ای در طی شش ماه، آنالیز گردیدند و نتایج نشان دادند که برای ترغیب افراد به سمت عمل تفکیک پسماندها، انگیزه اقتصادی، مؤثرتر از بسیج عموم مردم بود. آزمایش های دیگر نشان دادند که مؤلفه خودکارآمدی، تاحدودی عامل میانجی و مؤثر بر این دو استراتژی است؛ در حالیکه مؤلفه هنجارهای شخصی (بجای مؤلفه نشان دادن رفتار) ارتباط مثبتی با این دو استراتژی داشت. علاوه براین، اثرات تعدیل-کنندگی چند متغیر آماری-اجتماعی بر مکانیسم های روان شناختی نیز مورد بررسی قرار گرفتند. در بخش نتیجه-گیری، در مورد یافته ها، محدودیت ها و پیشنهادات لازم برای تحقیقات آتی، و خط مشی های این مطالعه، بحث می شود.

2. دو راهکار برای حل معضل تفکیک زباله
در بیشتر موارد، یک اقدام جمعی موفق، لازمه ارائه خدمات عمومی کارآمد است. براساس نظریه انتخاب منطقی، اولسون (1965) ادعا کرد که هیچ شخص خودپسندی در خدمات عمومی شرکت نخواهد کرد مگراینکه اندازه گروه، کوچک باشد یا آن شخص توسط برخی عوامل خارجی مانند انگیزه های اقتصادی انتخابی، تحریک شود یا تحت فشار و اجبار قرار گیرد؛ این انگیزه ها می توانند آگاهی هر فرد و میزان همرنگ شدن او با جمع شرکت کننده را بالا ببرند. متعاقباً، اوستروم (1990،2000) و سایر محققان، تز “مشارکت صفر درصدی” را به چالش کشیدند و پیشنهاد دادند: در سیستم حکومتی خودسازمان یافته، که در آن مردم برای حفاظت از منابع مشترکشان با یکدیگر همکاری می کنند، می توان به نفوذ اجتماعی شدید یا هنجارهای رفتاری قوی دست پیدا کرد. با توجه به وضعیت تفکیک زباله، انگیزه اقتصادی و نفوذ اجتماعی نه تنها دو شاخصه مهم برای پیش بینی رفتار تفکیک زباله در مطالعات روان شناختی هستند (گراژدانی، 2016؛ کراکوزیان، 2016؛ پاکپور و همکاران، 2014؛ زو و همکاران، 2017) بلکه به وضوح، تئوری طراحی مداخلات رفتاری را نیز نشان می دهند (واروتو و اسپاگنولی، 2017).

2.1. انگیزه اقتصادی
یک فرد منطقی در هیچ یک از کارهای دواطلبانه خدمات عمومی، مشارکت نخواهد کرد زیرا او هنوز هم می تواند از مزایای جمعی این کار، بصورت غیرمجاز و به قیمت تلاش دیگران بهره ببرد. بکار گرفتن اینگونه افراد خودپسند از طریق دادن پاداش (یا مجازات کردن در صورت عدم مشارکت) شرکت در کارهای خدمات عمومی، حس مشارکت افراد را کاماملا برخواهد انگیخت و آنها را از منافع گروهی بهره مند خواهد کرد؛ زیرا افرادی که در این عمل شرکت کرده اند می توانند از مزایای شخصی بیشتری نسبت به افرادی که شرکت نداشته اند بهره مند شوند (اولسون، 1965). جدا از تحریک افراد با عوامل خارجی یا قیمت گذاری ها، انگیزه های اقتصادی هم می توانند بر شرایط روان شناختی آنان تأثیر بگذارند. برای مثال، این انگیزه ها می توانند برای هر فرد درنظر گرفته شوند و نشان دهنده بازخوردی از عملکرد هر فرد باشند (توگرسن، 2005)؛ انگیزه های اقتصادی می توانند احساس خودکارآمدی را در فرد دریافت-کننده افزایش دهند که این امر به نوبه خود، باعث افزایش تمایل این افراد برای مشارکت در خدمات عمومی می-شود (فینکل و همکاران، 1989). از سوی دیگر، بنظر می رسد گاهی اوقات طرح های پاداش، نتیجه معکوس می-دهند و تأثیر منفی بر درک رفتار توصیه شده دارند. یکی از مکانیسم هایی که انتظار می رود در این اتفاق دخیل باشد نظریه “تأثیر توجیه سازی افراطی” است (دسی و همکاران، 1999)؛ محققان بسیاری از این نظریه برای توضیح این ناهنجاری استفاده کرده اند؛ این نظریه، گرایش انتساب مشارکت به عوامل خارجی را پررنگ می کند و از آن تحت عنوان “اثر جبرانی” بر انگیزه های درونی مانند هنجارهای شخصی نیز یاد می شود (آریلی و همکاران، 2009؛ واروتو و اسپاگنولی،2017).

یک روش شاخص خطر آلودگی هوای داخلی مبتنی بر فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) برای مجموعه های میراث فرهنگی

An AHP-based indoor Air Pollution Risk Index Method for cultural heritage collections

چکیده
1. اهداف پژوهش
2. مقدمه
3. روش‌ها و متریال‌ها
4. نتایج و مباحث
5. نتیجه
منابع

چکیده
شناسایی فاکتورها و سطوح ریسک برای مجموعه های میراث فرهنگی در موزه ها، بایگانیها و کتابخانه ها، بخشی مهم از برنامه های مدیریت ریسک این مجموعه ها است. آلاینده های هوا بخشی از مهمترین عوامل ریسک هستند و تاثیرهای هم کوشانه ی آنها بر بدشکلسازیِ متریال، معروف است؛ بنابراین آنها در برنامه های مدیریت ریسک مجموعه ها، تبدیل به معیار شده اند. سطح آلودگی و منابع بالقوه ی آنها را باید شناسایی و رصد کرد و درون این قبیل برنامه های مدیریت ریسک، ارزیابی کرد. اگرچه روشهای شناسایی و رصد آلودگی، شیوههایی شناخت شده هستند، اما متدولوژی های ارزیابی، هنوز به اندازه کافی توسعه نیافته اند. در این پژوهش، یک روش نوین ارزیابی وضعیت آلودگی هوا بر مبنای فرایند تحلیل سلسله مراتبی (آ اچ پی) که به اصطلاح شاخص وضعیت ریسک کیفیت هوا (آ کیو آر سی آی) نامیده میشود، مطرح میشود. این روش، تاثیر همکوشانه ی بالقوه ی سطوح آلودگی سنجیده شده روی متریال مجموعه را در هر لوکیشن منتخب کمّی سازی میکند (مثلاً چرک گیری و تغییر رنگ، تبلور نمک، فرسایش فلز، زیست فروسایی، انبساط/انقباض یا متورم شدن/کوچک شدن، از دست دادن استحکام، ترکخوردگی و شکنندگی). روش پیشنهادی بر مبنای دیتای کمّی (سطح آلایندگی گازی و ذره ای) و کیفی (نمره های مقایسه ی جفتی برای ریسک های مرتبط) است. کاخ دلماباغچه را بعنوان یک سایت پژوهش انتخاب کردیم و جهت ارائه سطوح ریسک نسبی برای پنج مقوله ی مختلف، در چند لوکیشن مسقفی که در مجموعه ی کاخ دلماباغچه حضور داشتند، روش پیشنهادیِ آ کیو آر سی آی را بکار بردیم.

3. روش‌ها و متریال‌ها
3.1 منطقه‌ی پژوهش
کاخ دلماباغچه بین سال‌‌های 1843 تا 1855 بعنوان آخرین بنای اداری امپراتور عثمانی احداث شد. این کاخ یکی از جذاب‌ترین کاخ‌هایی است که طی قرون وسطی در جهان ساخته شده است. این کاخ مساحتی بالغ بر 45 هزار متر مربع دارد و دارای 285 اتاق، 46 هال، شش حمام و 68 توالت است. بیرون این بنا از سنگ ساخته شده است در حالی که دیوارهای داخلی و کف بنا، به‌ترتیب از آجر و چوب ساخته شده‌اند. سایت دلماباغچه در ساحلی اروپاییِ بسفر قرار گرفته است. بخش جنوبی باغ امپراطوری آن، ششصد متر از ساحل بسفر را در بر گرفته است. ضلع شمالی دارای دیواری ده متری است تا بنا را از محیط خارجی حفظ کند. این دیوار در مرکز کلانشهر استانبول قرار گرفته است. یک جاده‌ی اصلی که خصیصه‌ی آن ترافیک سنگین روز است، در کنار این دیوارهای بیرونی قرار دارد. هم ترافیک شهر و هم دریا، خطرهای اصلی محیطیِ بیرونی هستند که این کاخ در معرض‌شان قرار دارد. لوکیشن اصلی کاخ، آنرا به مکانی بسیار جالب تبدیل کرده است برای پژوهشی که هدفش ارزیابی تاثیرهای کیفیت هوای فضای مسقف بر اشیاء میراث فرهنگی است. لوکیشن این سایت را در تصویر 1 ملاحظه می‌کنید.

به دلیل محدودیت‌های منابع فنی، پنج تالار مختلف و لوکیشن‌های داخلی را جهت سنجش آکیوآرسی‌آی انتخاب کردیم. لوکیشن‌های منتخب عبارت بودند از تالار مدهال، تالار سوفرا، پلکان کریستال، تالار موایده (تالار تشریفات) و کتابخانه. این تالارها، شاخص‌ترین لوکیشن‌های این کاخ هستند. آنها تعمداً انتخاب شدند تا نشان دهند که شاخص ریسک آلودگی بین لوکیشن‌هایی که سایز و لوکیشن کاملاً متفاوتی دارند و در سطوح مختلفی در معرض آلاینده‌ها قرار دارند، تا چه اندازه می‌تواند متفاوت باشد. تالار مدهال، تالاری بزرگ است که تمام بازدیدکنندگان در هنگام ورود به کاخ، وارد آن می‌شوند. تالار سوفرا، تالار بزرگ دیگری است که سفرای خارجی در آن سرگرم می‌شدند و محل پذیرش بازدیدکنندگان سلطان از کشورهای مختلف بوده است. پلکان کریستالی، بعنوان رابط بین طبقه هم‌کف و طبقه اول است و واجد مشخصه‌های پروتکلی است. تالار موآیده که بین بخش‌های حرم و مابئین قرار دارد، بلندتری و باشکوه‌ترین تالار کاخ دلماباغچه است که 2000 متر مربع مساحت دارد. کتابخانه در طبقه‌ی اول قرار دارد و مجموعه‌ای از کتاب‌های قدیمی کاخ را در خود دارد که عمدتاً به خلیفه عبالمجید تعلق داشته‌اند. این کتابخانه یکی از چشمگیرترین اتاق‌های کاخ است و به دلیل کلکسیون داخل آن، از اهمیت خاصی برخوردار است. تمام این تالارهای منتخب، به‌نحوی آزین‌بندی و چیدمان شده‌اند که بر اهمیت تاریخی امپراطری تاکید می‌کنند و حاوی اشیاء متعدد تاریخی هستند که از طیف گسترده‌ای از متریال ساخته شده‌اند و مشخصات متعددی دارند.

اثر واسطه و آستانه نوآوری سبز در اثر مقررات زیست محیطی بر رشد اقتصادی: شواهدی از چین

The intermediary and threshold effect of green innovation in the impact of environmental regulation on economic Growth: Evidence from China

چکیده
1 مقدمه
2 مروری بر ادبیات پیشین
3 تحلیل تئوری و فرضیه ها
4 روش ها و داده ها
5 نتایج
6 بحث
7 نتیجه گیری و پیامدها
بیانیه مشارکت نویسندگان CRediT
ضمیمه A.
منابع

چکیده
به دنبال رشد سریع اقتصادی، آلودگی های زیست محیطی کم کم نمایان شده اند. مقررات زیست محیطی یکی از حائز اهمیت ترین ابزارهای دولت در راستای پرداختن به مسائل زیست محیطی در توسعه اقتصادی و رواج دادن ساخت تمدن زیست محیطی می باشد. این مقاله با بهره گیری از داده‌ های منطقه ای چین طی بازه زمانی 2005 تا 2020 به بررسی اثر واسطه و اثر آستانه ‌ای نوآوری سبز در فرآیند مقررات زیست محیطی تاثیرگذار بر رشد اقتصادی می ‌پردازد. مدل رگرسیون گام به گام اثر واسطه نشان دهنده این است که مقررات زیست محیطی نوآوری سبز را به طور قابل توجهی رواج می دهد که سبب رشد اقتصادی خواهد بود. مدل رگرسیون آستانه پانل مورد بررسی نشان می دهد که وقتی نوآوری سبز زیر 984/7 (آستانه دوم) می رسد، مقررات زیست محیطی تاثیر خوش آیندی بر رشد اقتصادی گذاشته و وقتی نوآوری سبز از آستانه دوم عبور می کند، اثرات حاشیه ای آن ها تضعیف می شود. تحقیقات بیشتر ارائه می دهند که اثر غیرهمگنی ویژه منطقه ‌ای وجود دارد. این مطالعه تحلیلی از 4 منطقه چین می باشد. هنگامی که نوآوری سبز از حد معینی فراتر می‌رود (آستانه شرقی 4٫382 است، آستانه مرکزی 6٫553، آستانه غربی 5٫037، آستانه شمال شرقی 5٫347 است)، اثر حاشیه ‌ای هر منطقه را کاهش می‌دهد. نتایج این پژوهش می تواند بعنوان مرجعی برای دولت باشد که سیاست ‌های عاقلانه ای را به جهت برپایی توازن اقتصادی و زیست ‌محیطی تدوین نماید.

2 مروری بر ادبیات پیشین
دیدگاه ثابتی درباره ی چگونگی اثربخشی مقررات زیست‌ محیطی بر اقتصاد موجود نیست. برخی از مطالعات در جهت توضیح تاثیر مفید آن تلاش کرده ‌اند. پس از معرفی سیاست ‌های مالیات زیست‌ محیطی، رومانی نیز آلودگی زیست ‌محیطی را کاهش داده، رشد اقتصادی منطقه‌ ای را سرعت بخشیده و به سود سهام دو برابر رسیده ‌است (آندری و همکاران، ۲۰۱۶). مقررات زیست ‌محیطی قادر است منجر به بهبود بازده تولید، افزایش سودآوری و رقابت میان شرکت ‌ها شود (دی سانتیس و همکاران، ۲۰۲۱، وانگ و ژانگ، ۲۰۲۲)؛ همزمان که به هدف مستقیم خود از صرفه جویی در مصرف انرژی و کاهش انتشار می ‌رسد، رشد اقتصادی نیز ارتقا میابد (هی و ائن، ۲۰۱۹، کویان و همکاران، ۲۰۱۹). در پیآمد پدید آمدن نتیجه ای حاصل از تراکم صنعتی با تکنولوژی پیشرفته، این تاثیر، بیشتر در خور نگرش است (جیانگ و تن، 2021، سو و همکاران، 2020، منگ و شائو، 2020). مدیریت زیست محیطی به‌ طور چشمگیری قادر به بهبود نرخ رشد بهینه و ظرفیت حمل محیطی می باشد (هوانگ و لین، 2013، خو و همکاران، 2020) و با استفاده از سیاست‌ های کنترل دوده های مضر و مه ناشی از بخار آب، دولت قادر است درصدد کمک به بهبود محیط جوی برآید، در نتیجه بهبود کیفیت توسعه اقتصادی و ترویج رشد اقتصادی پایدار میسر می شود (چن و چن، 2018). اندازه‌ گیری سیاست ‌های مقررات زیست ‌محیطی با تجارت انتشار گازهای دی ‌اکسید گوگرد (چنگ و فو، 2020) یا نرخ ‌های غرامت عقلانی دولت و مالیات ‌های زیست‌ محیطی (فن، 2018)، نشان دهنده این است که آن‌ها نه تنها قادر به حفظ رشد اقتصادی پایدار هستند و الگوی توزیع درآمد را بهبود می بخشند، بلکه کیفیت زیست‌ محیطی را نیز توسعه می دهند. ژائو و وانگ (2017) مقررات زیست ‌محیطی را به دو حالت رسمی و غیررسمی تقسیم بندی کردند. مقررات رسمی با تاثیر مثبت بر توسعه اقتصادی همراه است و اثربخشی ترویج مقررات غیررسمی روی توسعه صنعتی، رفته رفته پدیدار شده است. هوانگ و گائو (2016) با انجام پژوهشی تجربی متشکل از دو دیدگاه کیفیت و کمیت اقتصاد، به ارتقای کیفیت رشد اقتصادی توسط مقررات زیست ‌محیطی، اشاره کردند؛ ولیکن اثر بازدارندگی بر کمیت رشد اقتصادی را وخیم تر می‌کند. مقررات زیست ‌محیطی باعث افزایش هزینه ‌های تولید شده برگرفته از هزینه ‌های اولیه ‌ای که جامعه باید در یک زمان کوتاه تحمل کند، می شود. اما قادر است باعث ارتقای نوآوری فناوری و افزایش فرصت‌ های سرمایه‌ گذاری بلند مدت به جهت رشد اقتصادی پایدار شود (لیانگ و همکاران، 2022، تانگ و همکاران، 2019). لی و شن (2019) استدلال کردند که مقررات زیست ‌محیطی می تواند بصورت چشمگیری منجر به بهبود سطح جدید شهرنشینی در شهرهای محلی و اطراف شود.

برخی مطالعات شواهدی مبنی بر این موضوع که مقررات زیست ‌محیطی مانع رشد اقتصادی می‌شود، یافته ‌اند. ممکن است سود حاصل از ثبت اختراع فناوری، به دلیل مقررات زیست‌ محیطی، برای شرکت ‌ها فاقد سود مازاد باشد. بنابراین زمانی که شرکت ‌ها تحت مقررات زیست ‌محیطی قرار می‌گیرند، به جهت پیروی از این سیستم بخشی از هزینه ‌های خود را افزایش می ‌دهند. بار اقتصادی و مضیقه هزینه ‌ای شرکت‌ ها افزایش یافته و شرکت بیشتر دچار عملکرد منفی می شود (کراتزبرگر و وتزل، 2012، لوینسون و پترین، 2000)، سرانجام مانع از توسعه کسب و کار می گردد (چینتراکارن، 2008). اکنون، در چین هزینه های کنترل آلودگی بسیار بالاست، دستورالعمل های زیست محیطی موجب کاهش سود شرکت ها شده و رشد اقتصادی را ناچیز می کند (زی و لیو، 2019). بهره وری همه عوامل صنعتی به علاوه ی تقویت مقررات زیست‌ محیطی، به تدریج کاهش پیدا می کند (هیل و موبیوس، 2018، لی و وی، 2014، گرین استون و همکاران، 2012). با آگاهی بر نیاز به افزایش هزینه ‌های کنترل آلودگی و جبران شکاف ‌های سود، تعدادی از شرکت ‌ها به جای فعالیت، صنایع آلاینده را سرعت می بخشند و مقررات مرتبط در بردارنده ی تاخیر زمانی می باشد که از حیث کار و عمل، نقش کاهش آلودگی را استنطاق نمی‌ کند (هوانگ و همکاران، 2018). گویا اجرای دقیق مقررات زیست ‌محیطی به مهاجرت شرکت‌ ها به مناطقی با ‌تراکم کمتر و افت بهره‌ وری شهری (جین و شن، 2018) می انجامد. با وجود اینکه دولت ‌های محلی به منظور رشد تولید ناخالص داخلی در رقابت اند، ممکن است صفر تا صد مقررات زیست ‌محیطی اجرا نشود که شکست ارتقای صنعت منطقه ‌ای (لین و گوان،2020) را در پی دارد. با در نظر گرفتن عدم هماهنگی دولت‌ های محلی، مقررات زیست‌ محیطی در مناطق مجاور با یکدیگر در تداخل اند که مقررات محیطی منجر به محدود شدن رقابت اقتصادی می ‌شود (ژو و هان، 2020). مقررات جدید زیست محیطی تاثیر مثبتی بر توسعه اقتصادی سطح پایین دارند (وانگ و همکاران، 2022). برای مقابله با نظارت زیست ‌محیطی، شرکت ‌ها هزینه کنترل آلودگی را افزایش می‌ دهند که تاثیر منفی بر نوآوری تکنولوژیکی و تکثیر مبسوط (وانگ و ژانگ، 2022) می ‌گذارد. دلایل مذکور نقش بازدارنده مقررات زیست محیطی در رشد اقتصادی را به اثبات می رساند.

بهبود راندمان کمپرسور سانتریفیوژ و اثرات زیست محیطی آن در تصفیه فاضلاب

Centrifugal compressor efficiency improvement and its environmental impact in waste water treatment

چکیده

1- معرفی

2- سناریوهای مطالعه شده ی بهسازی بازده ی کمپرسورهای سانتریفیوژ

3- وظایف مطالعه شده ی کمپرسور و میزان استفاده از انرژی حاصله برای سناریوهای بهسازی

4- ارزیابی چرخه ی عمر برای سناریوهای مختلف دیفیوژر

5- نتیجه گیری

منابع

چکیده

     هزینه های انرژی معمولاً بر هزینه های چرخه ی عمر کمپرسورهای سانتریفیوژ که در فرآیندهای صنعتی و شهری مختلف کاربرد دارند، سایه انداخته و کمپرسور را به هدفی جذاب برای بهسازی کارآیی تبدیل می سازند. مطالعه ی حاضر، صرفه جویی قابل حصول در انرژی با استفاده از سه نوع دیفیوژر  مختلف در کمپرسور سانتریفیوژ را برای پشتیبانی از فرآیند کاربر نهایی در کارخانه تصفیه فاضلاب مدنظر قرار داده است. و تأثیر بهبود بازده انرژی بر استفاده ی سالانه  از انرژی و تأثیر محیطی آن را با بهره گیری از محاسبات انرژی و ارزیابی چرخه ی عمر و با در نظر گرفتن کار کمپرسور انتخاب شده در هوادهی فاضلاب نشان می دهد. در کنار مزایای صرفه جویی قابل حصول در انرژی در فرآیند هوادهی فاضلاب، مطالعه ی حاضر تأثیر مواد اضافی موردنیاز در تولید دیفیوژر بر مجموع انتشار گازهای گلخانه ای در چرخه ی عمر کمپرسور را نیز آشکار می سازد.  بر اساس محاسبات و نتایج بررسی، انواع دیفیوزر مطالعه شده تأثیر قابل توجهی بر میزان استفاده ی کمپرسور از انرژی و تأثیرات محیطی آن هنگام عملیات کمپرسور در فرآیند هوادهی دارد. صرفه جویی قابل توجه در انرژی سالانه در این مورد در مقایسه با سناریوی مبنا بین %9-4 – 5/2 بود. همچنین تأثیر مواد اضافی و استفاده از انرژی بر تولید دیفیوژر در مقایسه با پتانسیل پرهیز از کاهش گاز گلخانه ای، بی معنا بود.

سناریوهای مطالعه شده ی بهسازی بازده ی کمپرسورهای سانتریفیوژ

     همانطور که اشاره شد، سه نوع اصلیِ دیفیوژر می تواند بر عملکرد کمپرسور سانتریفیوژ تأثیر بگذارد: دیفیوژر بدون پره، دیفیوژر پره دار با استحکام پایین و دیفیوژر پره دار. افزون بر این، دیفیوژر بدون پره  را می توان به منظور بهبود عملکرد با استفاده از گیره اصلاح کرد که به معنای محدود شدن ارتفاع دیفیوژر در مقایسه با ارتفاع تیغه ی ایمپلر است. نمای شماتیک طراحی های مختلف دیفیوژر در شکل 2 به تصویر کشیده شده است.

     طراحی های مطرح شده برای دیفیوژر را می توان از نظر بهسازی کارآیی و الزامات منابع مواد  مطالعه نمود. در این مطالعه، مواد فرض شده برای هر سناریوی دیفیوژر آلومینیوم (AlMg3) است. سناریوهای دیفیوژر به ترتیب زیر طبقه بندی شده اند: دیفیوژر گیره دار  (PND، سناریوی 1)، دیفیوژر دارای استحکام پایین (سناریوی 2)، و دیفیوژر پره دار (سناریوی 3). این سه سناریوی برای دیفیوژر با طراحی مبنا که دیفیوژر بدون پره (سناریوی 0) است مقایسه می شوند.

    سناریوی 1 استفاده از گیره ی متوسط در دیفیوژر را نشان می دهد و در آن ارتفاع عبور دیفیوژر محدودتر از ارتفاع اسمی است. دیفیوژر گیره دار (PND) باعث بهبود کارآیی کمپرسور سانتریفیوژ می شود و در عین حال تقریباً دارای همان پهنای نقشه ی عملیاتیِ دیفیوژر بدون پره است [25]. سناریوی 2 در رابطه با دیفیوژرِ دارای استحکام پایین (LSD) است و در آن به دلیل تعداد کم پره های کوچک هیچ گلوگاه هندسی میان دو پره تعبیه نشده است. LSD کارآیی بالاتری نسبت به دیفیوژر بدون پره دارد و معمولاً پهنای نقشه ی عملیاتی خود به خوبی حفظ می کند [16]. هرچند دیفیوژر پره دار (VND) در سناریوی 3 معمولاً دارای بالاترین سطح بهسازی عملکرد در میان طرح های مختلف دیفیوژر است اما پهنای نقشه ی عملیاتی آن به وضوح محدودتر از دو طراحی قبلی است. دامنه ی عملیاتی محدودتر عمدتاً به دو دلیل است: پره های دیفیوژر به وقوعِ  (بروز) متغیر حساس هستند و یک گلوگاه آئرودینامیکی را تشکیل می دهند که ماکزیمم دبی جرمی  را محدود می کند.  وقوع، پره های LSD را نیز تحت تأثیر قرار می دهد؛ با این حال به جای عامل پراکنده کردن  جریان، عمدتاً هدایت کننده ی آن در نظر گرفته می شوند و بنابراین نسبت به آن حساس نیستند. افزون بر این، پره ها در دیفیوژر دارای استحکام پایین یک گلوگاه آئرودینامیکی را تشکیل نمی دهند؛ از این رو، همانند دیفیوژر بدون پره، ماکزیمم دبی جرمی توسط ایمپلر تعیین می گردد.

ارتباط فضایی بین آلودگی محیط زیست و مرگ و میر طولانی مدت سرطان در ایتالیا

The spatial association between environmental pollution and long-term cancer mortality in Italy

چکیده

نکات برجسته

1 مقدمه

2 مواد و روش‌ها

3 نتایج

4 تشریح

5 نتیجه گیری

مراجع

چکیده

     امروزه تومورهای سرطانی، پس از بیماری‌های قلبی دومین عامل مرگ و میر در جهان به شمار می‌روند. در خلال چند دهۀ اخیر که پژوهش‌هایی بر روی سرطان انجام شده است، سبک زندگی و عوامل تصادفی/ ژنتیکی مقصرین اصلی مرگ و میر سرطان هستند؛ که البته در کنار این دو، چاقی، عادت به کم‌تحرکی، استفاده از مشروبات الکلی، و سیگار کشیدن نیز از عوامل مؤثر در ابتلا به سرطان به شمار می‌روند. با این وجود، یک اجماع گسترده نیز در حال شکل‌گیری است که آلودگی زیست محیطی را نیز به عنوان یکی دیگر از مهم‌ترین عوامل ابتلا به سرطان در نظر می‌گیرد. متأسفانه، تمامی این شهود علمی همیشه از سوی دولت‌ها و بنگاه‌های وابسته به دولت مورد توجه و اعتنا قرار نمی‌گیرند؛ و آنها همچنان از پیگیری و بررسی ارتباطات موجود بین ابتلا به سرطان و عوامل زیست محیطی پرهیز می‌کنند. ما در این کار پژوهشی بی‌سابقه در مقیاس ملی، ارتباطات بین مرگ و میر ناشی از سرطان، عوامل اجتماعی-اقتصادی، و منابع آلودگی زیست محیطی در کشور ایتالیا را مورد ارزیابی قرار دادیم، که هر دو در مقیاس‌های ایالتی و منطقه‌ای بودند و از روش هوش مصنوعی استفاده شد. به طور کلی، ما به این نتیجه رسیدیم که مرگ و میر ناشی از سرطان دارای یک توزیع تصادفی یا فضایی نیست و عموماً در زمانی که آلودگی زیست محیطی نیز افزایش پیدا می‌کند، حتی با وجود سبک زندگی سالم‌تر، از میانگین ملّی تجاوز می‌کند. آموزه‌های ماشینی ما 35 منبع آلودگی زیست محیطی را تحت بررسی قرار داد که در این بین، کیفیت هوا رتبۀ نخست نگرانی بابت نرخ مرگ و میر ناشی از سرطان را به خود اختصاص داده است، و پس از آن، مکان‌هایی قرار دارند که باید مورد احیاء قرار گیرند، مناطق شهری، و ترافیک وسایط نقلیۀ موتوری. علاوه بر این، سایر منابع آلودگی زیست محیطی مسئول مرگ و میر، عامل اصلی مرگ و میر ناشی از برخی از انواع خاص سرطان هستند. با در اختیار داشتن این نتایج هشدار دهنده، به سراغ چیدمان مجدد پژوهش‌های سرطان می‌رویم و به این موضوع می‌پردازیم که کاهش و پیشگیری از آلاینده‌های زیست محیطی، از جمله اقدامات اولیه در مقابل مبارزه با سرطان باید مورد بازنگری و بازچیدمان قرار گیرند.

مواد و روش‌ها
     هدف اصلی این کار پژوهشی، بررسی ارتباطات چشمگیر و محتمل در بین توزیع فضایی منابع مختلف آلودگی و مرگ و میر ناشی از سرطان از طریق الگوریتم‌های ماشینی استاندارد می‌باشد. برای این منظور، داده‌های موجود را بر اساس مجموعه اصطلاحات اروپایی واحدهای آمایش سرزمینی (NUTS) در دو مقیاس مختلف مورد توجه قرار دادیم: (i) مناطق ایتالیا (NUTS 1) و (ii) ایالت‌ها (NUTS 2). در یک سطح منطقه‌ای، چندین شاخص اجتماعی–اقتصادی از مؤسسه ملی آمار ایتالیا به دست آمده است (ISTAT). برای این منظور، از سطح نخست برای یک آنالیز مقدماتی باثبات استفاده شد که مشتمل بر هر دو شاخص اجتماعی– اقتصادی و آلودگی است که مورد اخیر از طریق یک دادۀ متغیر پروکسی در مقیاس منطقه‌ای مورد الگوبرداری قرار گرفت که بیشتر این متغیرها وزن زیاد، سیگار، تخت‌های بیمارستانی آماده، سن، و درآمد می‌باشند (بخش S1 در مواد مکمل را ببینید).

     در مقیاس ایالتی، چندین سطح منبع آلودگی از طرف آژانس‌های منطقه‌ای برای حفاظت از محیط زیست شناسایی شده‌اند؛ در حالی که شاخص‌های اجتماعی– اقتصادی کمیاب هستند. منابع آلودگی زیست محیطی، حتی برای برخی از منابعی مورد ارزیابی قرار گرفت که قدرت ابتلای آنها به طور قطعی ثابت نشده است. سپس از یک سطح دوم برای ارزیابی عمیق روابط فضایی بالقوه در بین توزیع سرطان و آلودگی با استفاده از روش رگرسیون جنگل ]تصمیم گیری[ تصادفی (RF) به همراه یک آنالیز اهمیت جنبۀ بوروتا استفاده شد (کورسا و رادنیچی،2010).

     پس از ارزیابی شدت و اهمیت آماری RF، به بررسی و تحلیل مهم‌ترین عوامل دستاندرکار در مرگ و میر ناشی از سرطان پرداختیم. شکل (1) یک نمودار پیش بینی آنالیزهای صورت گرفته را نشان می‌دهد. داده‌های مربوط به آلاینده‌های زیست محیطی و منابع آلودگی مشتمل بر چندین مادۀ آلوده کنندۀ خاک، آب و هوا، از جمله حضور آنها در ایالت‌هایی که از فعالیت‌های شدید صنعتی و کشاورزی برخوردارند، هستند.

ارزیابی فواصل زمانی مناسب گونه ها برای ادغام داده های تله متری GPS در مدل های محدوده اکولوژیکی

Assessment of appropriate species-specific time intervals to integrate GPS telemetry data in ecological niche models

چکیده

1. مقدمه

2. مواد و روش ها

3. نتایج

4. بحث

5. نتیجه گیری

فهرست منابع

چکیده

     مدل های آشیان اکولوژیکی از داده های وجود صرف استفاده می کنند که غالباً تحت تاثیر فقدان عدم حضور واقعی منجر به سوگیری در نمونه برداری می شود. در دهه گذشته، در ادغام داده های رخداد حاصل از داده های دورسنجی سامانه های موقعیت یابی جهانی در مدل های آشیان اکولوژیکی و یا مدل های توزیع گونه ها روند افزایشی وجود داشته است. این نوع داده ها ممکن است تحت تاثیر خودهمبستگی پیاپی با فراوانی جابجایی بالا باشند، با این حال در مدل های آشیان اکولوژیکی با استفاده از فیلترهای جغرافیایی و تکنیک های زیرنمونه برداری به کار می روند. با این حال، تا امروز هیچ مطالعه ای در راستای نعیین روش شناسایی بازه زمانی مناسب برای یک گونه خاص در صورت تلفیق داده های رخداد دورسنجی GPS در چارچوب MaxEnt انجام نشده است. ما تکنیک مکانی دقیقی را با استفاده از مجموعه داده های معاصر قدرتمند مربوط به اوسلوت ها (Leopardus pardalis) برای ارزیابی بازه های زمانی مناسب جهت استفاده در مدل آشیان اکولوژیکی مختص گونه ها معرفی نمودیم. در این مطالعه، ما طیفی از بازه های زمانی روزانه (هر 0.5، 1 الی ۴، 6، ۸ و ۱۲ ساعت) را که معمولاً در مطالعات پستانداران گوشتخوار خشکی زی مورد استفاده قرار می گیرند ارزیابی نمودیم. ما مشاهده نمودیم که عملکرد پیشگویانه بازه های زمانی کوتاه تر ۲ ساعته با بازه های زمانی طولانی تر ۱۲ ساعته قابل مقایسه بود. این بازه های زمانی کوتاه تر حداقل مقدار داده ها را در مقایسه با 12 ساعت کمنر / بیشتر برآورد کزده بودند. این مطالعه نشان می دهد که با محاسبه خودهمبستگی پیاپی و انجام تحلیل های دقیق مکانی، دانشمندان می توانند بازه زمانی مناسب را برای ادغام داده های دورسنجی GPS در مدل های آشیان اکولوژیکی در MaxEnt شناسایی کنند. از این نتایج می توان در میان گونه های پرتحرک خشکی زی در مقیاس های مکانی مختلف استفاده نمود که به آگاهی افزایی درباره راهبردهای مدیریت گونه ها و یا حفاظت از گونه ها کمک خواهد نمود.

مواد و روش ها

سیستم مطالعه

     این مطالعه موردی بر روی موزاییکی > 250000 جریب اراضی شخصی و زمین های کشاورزی در شمال شرقی شهرستان ویلاسی و شرق شهرستان کندی در تگزاس (شکل 1) متمرکز می باشد که به طور خاص در تلاقی مناطق زیستی دشت ساحلی شنی، دره پایین ریو گراند و جزایر سدی لاگونا مادره و مرداب های ساحلی تگزاس واقع شده است (لئونارد و همکاران، ۲۰۲۰؛ لومباردی و همکاران، ۲۰۲۱). بخش کار میدانی مطالعه موردی در مزرعه السوز بنیاد شرق (1۱۳ کیلومتر مربع) در جنوب شرقی کندی و شمال شرقی شهرستان ویلاسی تگزاس آمریکا صورت گرفت. موازئیک پیرامونی اراضی شخصی از زمین های زراعی فعال، مزارع گاو، عملیات شکار با حصار کم، و شهرهای کوچک سان پرلیتا و بندر منسفیلد تشکیل شده بود. اقلیم منطقه نیمه خشک و نیمه گرمسیری (10 الی ۳۶ درجه سانتیگراد) با بارندگی بسیار نامنظم و خشکسالی های دوره ای بود (نوروین و کوروویلا، 2007). رخنمون های طبیعی این منطقه شامل تپه های شنی درون خشکی، تالاب های باتلاقی و ساحلی، کانال های آبیاری، چمنزارهای ساحلی، علفزارها و مناطق بزرگی از جوامع گیاهی چوبی متراکم است (لئونارد و همکاران، ۲۰۲۰، لومباردی و همکاران، 2021).

گردآوری داده های دورسنجی

     ما از مجموعه داده های دورسنجی معاصر حاصل از مطالعات قبلی درباره اوسلوت های بالغ دارای گردنبند (تعداد = ۸، 4 نر؛ ۴ ماده، جدول 1) استفاده نمودیم که از ژانویه ۲۰۱۴ تا جولای ۲۰۱۷ گردآوری شدند (لئونارد و همکاران، 2020؛ لومباردی و همکاران، 2021؛ ویلز و همکاران، 2022). ما حیوانات زنده را برای این مطالعه نگرفتیم، لطفاً برای مشاهده جزئیات خاص مربوط به پروتکل های نگهداری و جابجایی به لئونارد و همکاران (2020) و لومباردی و همکاران (2021) مراجعه نمایید. داده ها با استفاده از سامانه های موقعیت یابی جهانی (GPS) Minitrack و Litetrack لوتک (Lotek) و گردنبندهای GPS ماهواره ای ایریدیوم (Iridium) گردآوری شدند که از انواع بازه های زمانی بر اساس اهداف اولیه پروژه (یعنی هر 30 دقیقه الی 12 ساعت) استفاده گردید. دامنه زمانی داده های GPS به طور متوسط ۱۴۱ روز (بین ۷۰ الی ۲۸۰ روز) بوده و در تمام فصول سال می باشد.

مصالح سازگار با محیط زیست برای مفهوم جدیدی از روسازی آسفالت

Eco-friendly materials for a new concept of asphalt pavement

چکیده

1. مقدمه

2. روش تحقیق

3. مفهوم دوستدار محیط بودن روسازی آسفالت

4.نتیجه گیری و خلاصه

منابع

چکیده

     ارزیابی شده است که بیش از 90 درصد از 5.2 میلیون کیلومتر از جاده هاو بزرگراه های آسفالت اروپا دارای پوشش سطحی آسفالت می باشند. همچنین، حدود 44 درصد از کالاها در کشورهای عضو اتحادیه اروپا از طریق جاده ها جابجا می شوند و حفظ وضعیت جاده ها برای انجام ترانزیت عامل بسیار مهمی برای اقتصاد می باشد.

     ساخت جاده های جدید دارای کاربردهای متعددی برای محیط زیست از جمله مصرف حجم عمده ای از مواد و انرژی است. همچنین، قیمت نفت خام که منبع اصلی قیر است در سالهای اخیر افزایش قابل توجهی داشته است (بخصوص در سالهای 2001 تا 2008). این عامل منجر به افزایش قیمت نهایی ترکیبات آسفالت شده است.

     برای افزایش اقدامات پایدار و مقابله با افزایش قیمت، سنجش هایی با اعتبار کامل باید انجام شود. توسعه مواد و فناوریهای جدید برای ادغام مواد سبزتر، مواد بازیافتی و مواد ضایعات در چرخه تولید آسفالت راه حلی است که ثبات و مقرون به صرفه بودن صنعت روسازی آسفالت را افزایش می دهد.

     مفهوم اصلی ارائه شده در این تحقیق، استفاده از روسازی جدید زیستی است که از طریق جایگزینی نسبی مواد سبزتر با ترکیبات آسفالت طراحی و همچنین آسفالت اصلاح شده (RAP)، ضایعات ساختمانی و خرابی ها (C&DW)، لیگنین (محصولات پسماندی فرآیند دوم تولید بیواناتول) و روغن حاصل از الیاف های زیستی تولید می شوند. در این تحقیق درباره یک مفهوم جدید برای ساختارهای آسفالت با ویژگی های زیست پذیری محیطی بحث شده است که دارای عملکرد بلند مدت در مقایسه با یازه های روسازی قدیمی می باشند.

     دو مولفه اصلی در ترکیبات آسفالت – قیر معدنی و مواد متراکم-مورد تاکید قرار گرفته اند. در ارتباط با قیرهای معدنی، دو روش برای “سبز کردن” حجم مواد الیافیمورد بررسی قرار گرفته اند. در روش اول، قیرهای معدنی زیست محیطی مورد بررسی می گیرند که بخشی از الیاف های پتروشیمی هستند که جایگزین محصولات زیست محور می شوند. در روش دوم نیز از ضایعات صنعتی خاص برای جایگزینی پلیمر حاصل از نفت خام در قیرهای اصلاح شده استفاده می شود.در ارتباط با موارد متراکم نیز دو روش مختلف مورد بررسی قرار گرفته اند که عبارتند از : استفاده از روسازی پر تردد (EAP) در ترکیب آسفالت داغ بدلیل اضافه کردن مواد زیستی که در دماهای پایین تر جوابگو می باشد و استفاده از مواد ضایعات ساختمانی و خرابه ای (C&DW). ترکیب بهینه C&DW به عنوان مواد خام با استفاده از یک فرآیند منتخب برای تجزیه C&DW جهت افزایش کیفیت نهایی مواد بازیافتی انجام می شود.

     با در نظر گرفتن ساختار نهایی جاده ها، ابتکارات اصلی به شکل زیر خلاصه می شوند: A- در مقاطع سطحی که مقدمه ای بر معرفی مواد اصلاح شده قیر سبز است و این قیر جدید از تولید بیو اتانول حاصل از ضایعات به عنوان جایگزینی برای مواد افزودنی قدیمی مورد استفاده برای اصلاح پلیمری بدست می آید B- در مواد الیافی و پایه، مواد زیستی امکان ترکیب درصد بیشتری از آسفالت اصلاح شده را فراهم می آورند و C- لایه های پایین تر (زیر لایه ها و لایه های سطح پایین تر) عمدتا متشکل از مواد بدست آمده از ضایعات ساختمانی و تخریبی می باشند.

     در این تحقیق، روش سیستماتیک انتخاب ترکیب مناسب این مواد اصلی برای روسازی در طراحی ترکیبات آسفالت با توجه به آزمایشات کتابخانه ای تا کاربردهای واقعی توصیف شده است. این روش توسط یک کنسرسیوم متشکل از شرکای FP7 با حمایت مالی پروژه Asphalt Pavements for a Sustainable Environment (APSE) توسعه یافته است.

روش تحقیق

     مفهوم اصلی ارائه شده در این تحقیق، استفاده از روسازی جدید زیستی است که از طریق جایگزینی نسبی مواد سبزتر با ترکیبات آسفالت طراحی و همچنین آسفالت اصلاح شده (RAP)، ضایعات ساختمانی و خرابی ها (C&DW)، لیگنین (محصولات پسماندی فرآیند دوم تولید بیواناتول) و روغن حاصل از الیاف های زیستی تولید می شوند. در این تحقیق درباره یک مفهوم جدید برای ساختارهای آسفالت با ویژگی های زیست پذیری محیطی بحث شده است که دارای عملکرد بلند مدت در مقایسه با یازه های روسازی قدیمی می باشند.

     دو مولفه اصلی در ترکیبات آسفالت – قیر معدنی و مواد متراکم-مورد تاکید قرار گرفته اند. در ارتباط با قیرهای معدنی، دو روش برای “سبز کردن” حجم مواد الیافیمورد بررسی قرار گرفته اند. در روش اول، قیرهای معدنی زیست محیطی مورد بررسی می گیرند که بخشی از الیاف های پتروشیمی هستند که جایگزین محصولات زیست محور می شوند. در روش دوم نیز از ضایعات صنعتی خاص برای جایگزینی پلیمر حاصل از نفت خام در قیرهای اصلاح شده استفاده می شود.در ارتباط با موارد متراکم نیز دو روش مختلف مورد بررسی قرار گرفته اند که عبارتند از : استفاده از روسازی پر تردد EAP) در ترکیب آسفالت داغ بدلیل اضافه کردن مواد زیستی که در دماهای پایین تر جوابگو می باشد و استفاده از مواد ضایعات ساختمانی و خرابه ایC&D، ترکیب بهینه C&DW به عنوان مواد خام با استفاده از یک فرآیند منتخب برای تجزیه C&DW جهت افزایش کیفیت نهایی مواد بازیافتی انجام می شود.

     در این تحقیق، روش سیستماتیک انتخاب ترکیب مناسب این مواد اصلی برای روسازی در طراحی ترکیبات آسفالت با توجه به آزمایشات کتابخانه ای تا کاربردهای واقعی توصیف شده است. این روش توسط یک کنسرسیوم متشکل از شرکای FP7 با حمایت مالی پروژه Asphalt Pavements for a Sustainable Environment (APSE) توسعه یافته است.

تولید کامپوزیت های بتن سبز شامل الیاف زباله پلاستیکی فلزی شده و خاکستر سوخت روغن نخل

Green concrete composites production comprising metalized plastic waste fibers and palm oil fuel ash

چکیده
1.مقدمه
۲. مصالح و روش هایآزمایش
۳. نتایج و بحث
۳. ۱. کارایی
3.2 مقاومت فشاری
3.3 مقاومت کششی در برابر تقسیم(دو نیم) شدگی
3.4 مقاومت خمشی
3.5 سرعت پالس التراسونیک
4. نتیجه گیری
منابع

چکیده

در میان راه‌حل‌های موجود بالقوه برای یک محیط تمیزتر، یکی از انها به حداقل رساندن مصرف مصالح غیرقابل ‌تجزیه زیستی و کاهش پسماند است. تولید و دفع پلاستیک‌های پسماند اثرات شدیدی بر محیط‌زیست دارد. استفاده از مصالح پسماند جامد در ساخت‌وساز پایدار به دلیل هزینه کمتر مصالح پسماند همراه با صرفه‌جویی در مکان‌های دفن زباله، توجه زیادی را به خود جلب کرده‌است. در این مقاله، امکان‌ ارزیابی و استفاده از الیاف پسماند پلاستیکی فلزی شده (‏MPW)‏و خاکستر سوخت روغن نخل (‏POFA)‏در تولید کامپوزیت های بتنی با ارزیابی خواص مکانیکی و سرعت پالس اولتراسونیک مورد بررسی قرار گرفت. شش مخلوط بتنی حاوی الیاف پسماند پلاستیکی فلزی شده MPW به صورت متغیر از ۰ تا ۱.۲۵ % با طول ۲۰ میلی متر از سیمان پورتلند معمولی (‏OPC)‏ساخته شدند. شش مخلوط بتنی مختلف با میزان الیاف یکسان نیز ساخته شدند، که در آن ۲۰ % خاکستر سوخت روغن نخل POFA جایگزین سیمان پورتلند معمولی OPC شد. نتایج نشان می‌دهد که الیاف پسماند پلاستیکی فلزی شده MPW، به همراه خاکستر سوخت روغن نخل POFA کارایی بتن‌ها را کاهش داده‌اند. همچنین مشخص شده‌است که با اضافه کردن الیاف پسماند پلاستیکی فلزی شده MPW به مخلوط‌های بتنی، مقاومت فشاری برای مخلوط‌های سیمان پورتلند معمولی OPC و خاکستر سوخت روغن نخل POFA در سنین اولیه گیرش بتن کاهش می‌یابد. اگرچه در دوره عمل‌آوری ۹۱ روزه، این مخلوط‌ها حاوی خاکستر سوخت روغن نخل POFA بودند که مقاومت فشاری بالاتری از مخلوط‌های دارای سیمان پورتلند معمولی OPC داشتند. مخلوط های دارای الیاف پسماند پلاستیکی فلزی شده MPW و خاکستر سوخت روغن نخل POFA همچنین مقاومت کششی و خمشی را افزایش دادند و در نتیجه باعث افزایش انعطاف‌پذیری شدند.. این مطالعه نشان داد که الیاف پسماند پلاستیکی فلزی شده MPW پتانسیل استفاده در بتن پایدار با بهبود خواص مکانیکی را دارند.

4. نتیجه گیری

در مطالعه حاضر، خواص فیزیکی – مکانیکی کامپوزیت های بتن پایدار مورد بررسی قرار گرفت. نتایج زیر براساس نتایج بررسی و تحقیق به دست آمد. با اضافه کردن الیاف پسماند پلاستیکی فلزی شده MPW به مخلوط‌های بتنی، بتن سخت‌تر شده و کارایی آن کاهش یافت. در سنین اولیه،مقاومت فشاری مکعبی با اضافه کردن الیاف های پسماند پلاستیکی فلزی شده MPW و خاکستر سوخت روغن نخل POFA اندکی کاهش یافت. بااینحال، برای مخلوط‌های دارای POFA، مقاومت فشاری بالاتر از مقاومت فشاری مخلوط‌های دارای سیمان پورتلند معمولی OPC در سن ۹۱ روزه بود. برخلاف کاهش در مقاومت فشاری، افزایش قابل‌توجهی در مقاومت کششی و خمشی تمام نمونه‌های بتنی مشاهده شد. تمامی نمونه‌های حاوی الیاف پسماند پلاستیکی فلزی شده MPW مقادیر مقاومت کششی و خمشی بالاتری را نسبت به مخلوط‌های بتن ساده به دست آوردند. گنجاندن الیاف پسماند پلاستیکی فلزی شده MPW در نمونه‌های بتنی، عملکرد شکل‌پذیری بهتری را به دلیل عمل اتصال الیاف نشان داد. بعلاوه، مقادیر سرعت پالس اولتراسونیک UPV بدست‌آمده از ۳۷۰۰ تا ۴۴۰۰ m / s برای مخلوط‌های حاوی الیاف های پسماند پلاستیکی فلزی شده MPW و خاکستر سوخت روغن نخل POFA در همه سنین به عنوان بتن با کیفیت خوب مشخص شدند. تولید بتن سازگار با محیط‌زیست با اضافه کردن الیاف های پسماند پلاستیکی فلزی شده MPW و خاکستر سوخت روغن نخل POFA پتانسیل بالایی برای صنعتی شدن با عملکرد رضایت‌بخش برای کاربردهای سازه ای و غیرسازه ای دارد.

Abstract

Amongst the potential solutions to a cleaner environment is to minimize the consumption of non-biodegradable materials and to reduce wastes. The generation and disposal of waste plastics cause severe impacts on the environment. The utilization of solid waste in the sustainable constructions has concerned much attention due to the lower cost of wastes along with saving a necessary place of landfills. In this paper, the feasibility of metalized plastic waste (MPW) fibers and palm oil fuel ash (POFA) in the production of concrete composites was investigated by assessing the mechanical properties and ultrasonic pulse velocity. Six concrete mixes containing MPW fibers varying from 0 to 1.25% with a length of 20 mm were made of ordinary Portland cement (OPC). A different six concrete mixtures with the same fiber content were made, where 20% POFA substituted OPC. The results show that MPW fibers, together with POFA reduced the workability of concretes. It has also been found that by adding MPW fibers to the concrete mixtures, the compressive strength decreased for both OPC and POFA mixes at the early ages. Though at the curing period of 91 days, the mixes contain POFA attained compressive strength higher than those of OPC mixes. The mixture of MPW fibers and POFA subsequently enhanced the tensile and flexural strengths, thereby increasing the ductility. The study revealed that the MPW fibers are potential to be used in sustainable concrete by improving the mechanical properties.

4. Conclusions

In the present study, the physico-mechanical properties of sustainable concrete composites were explored. The following results were concluded based on the examination and investigational results. By adding MPW fibers into concrete mixes, concrete was harsher, and the workability decreased. At the early ages, cube compressive strength diminished slightly with the adding of MPW fibers and POFA. However, for POFA mixes, the compressive strength was higher than that of OPC mixes at the age of 91 days. Unlike diminution in compressive strength, remarkable enhancements in both tensile and flexural strengths of all concrete specimens were noted. All specimens containing MPW fibers obtained higher tensile and flexural strength values than those of plain concrete mixes. The inclusion of MPW fibers in concrete specimens revealed better ductility performance due to the linking action of fibers. Furthermore, the obtained UPV values of 3700 to 4400 m/s for mixes containing MPW fibers and POFA at all ages were characterized as good quality concrete. The production of eco-friendly concrete by adding MPW fibers and POFA is highly potential to be industrialized with the satisfactory performance for both structural and non-structural applications.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تولید کامپوزیت های بتن سبز شامل الیاف زباله پلاستیکی فلزی شده و خاکستر سوخت روغن نخل

Green concrete composites production comprising metalized plastic waste fibers and palm oil fuel ash

بررسی چالش های مربوط به مدیریت پسماند COVID-19 و مکانیسم مدیریت آن

Challenges in handling COVID-19 waste and its management mechanism: A Review

چکیده

1. مقدمه

2. مدیریت پسماندهای آلوده کووید-19

2.1. جمع آوری

۲.۲. تفکیک و نگهداری مناسب

3.3. حمل و نقل

2.4. تصفیه و دفع

3. نحوه برخورد و دفن اجساد مردگان کووید-19

4. آلودگی و مدیریت آب در حین پاندمی کووید-19

5. کمبود PPE و استفاده منطقی، استفاده مجدد و بازیابی آن

۶. نتیجه گیری

منابع

چکیده

کووید-19 ویروس کرونای جدید نام مشهوری تبدیل شده است. شیوع جهانی کووید-19 به یک پاندمی در اوایل 2020 تبدیل شده و بر زندگی میلیون ها نفر در سراسر تاثیر گذاشته است. این پاندمی به شدت در حال گسترش بوده و اثرات آن بر سلامت انسان و محیط زیست روز به روز تشدید می شود. پسماند زیست پزشکی که روزانه به دلیل کووید-19 تولید می شود از جمله مشکلات عمده بهداشت محیطی است و مدیریت بحرانی آن به یک چالش جهانی تبدیل شده است. میزان پسماندهای آلوده کووید-19 که در سراسر جهان هر روزه تولید می شود و مدیریت صحیح آن برای قطع انتقال بیماری بسیار ضروری است. مدیریت ایمن و پایدار پسماندهای آلوده زیست پزشکی (BMW)، مسئولیت اجتماعی و قانونی همه افراد در طی این دوره بحرانی از انتقال بیماری می باشد. مدیریت نادرست این پسماند می تواند منجر به اثرات دنباله دار پیش بینی نشده بر سلامت انسان و محیط زیست شود. کارکنان بهداشت، کارگران شهرداری، کهنه جمع‌کن ها و سایر افرادی که مستقیم یا غیرمستقیم در نبرد کووید-19 درگیر هستند، در معرض خطر بالایی قرار داشته و باید در هنگام ادای مسئولیت خود با مکانیزم کارآمد و موثر دفع زباله، مراقب باشند.

1. مقدمه

با توجه به دفع و یا جابجایی نامناسب پسماندهای آلوده، ممکن است عوامل بیماریزای ویروسی به کادر درمان و کارکنان بازیافت انتقال یابد. مشخص شده که با توجه به دفع نامناسب پسماندهای پزشکی تا 30 دزصد هپاتیت B، 1 الی 3 درصد هپاتیت C و 0.3 درصد HIV از بیماران به کادر درمان منتقل می گردد (سینگ و همکاران، 2020). بنابراین در راستای حفظ بهداشت جامعه در میان گسترش ویروس کرونا، دفع پسماندهای پزشکی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این بیماری نه تنها زندگی ارزشمند میلیون ها انسان را از بین برده بلکه چالش هایی را برای مدیریت پسماند تولید شده از بیمارستان، شهرداری، و خانه آلوده به کووید-19 پدید آورده است. اغلب مردم دنیا در رنج به سر برده و بسیاری از موسسات و صنایع تعطیل شده، مردم کار را از دست داده اند. با توجه به شیوع این بیماری، مقادیری پسماندهای پزشکی مانند ماسک، دستکش، روپوش، روزانه تولید می شوند. طبق گزارشات مورنینگ پست جنوب چین، در طی این پاندمی در ووهان میزان پسماند تولیدی روزانه از 40 تن به 240 تن افزایش یافت. در طی پاندی کووید-19، تولید پسماند پزشکی در کشورهای مختلف افزایش بسیاری یافته است (جدول ۱). 

۶. نتیجه گیری

پسماند کووید اگر به درستی مدیریت نشود می تواند باعث گسترش آلودگی در جامعه شود. در مطالعه حاضر، منابع مختلف تولید پسماند کووید-19، ضدعفونی احتمالی و استراتژی دفع آن به صورت مفصل مورد بحث قرار گرفته که می تواند به مهندسان، متخصصان محیط زیست، کادر درمان و مقامات شهرداری محلی کمک کند تا پسماند خطرناک پاندمی فعلی را برنامه ریزی و مدیریت کنند. علاوه بر برنامه های آموزشی و آگاهی اجتماعی، اجرای دقیق شناسایی، تفکیک، ضدعفونی، حمل و نقل و شیوه دفع ایمن عوامل کلیدی مدیریت موثر و ایمن کووید-19 محسوب می شوند. از آنجایی که پسماند جامعه به چالش لجستیکی و عملی تبدیل شده در نتیجه مشارکت عمومی همراه با سیاست های مناسب مدیریت خُرد برای جمع آوری پسماند جامعه باید اتخاذ شود.

Abstract

COVID-19, the novel corona virus has become a household name. The global COVID-19 outbreak, become a pandemic in early 2020, and spurred millions of life across the world. The pandemic is spreading extremely and its impacts upon human health and environment intensifying day-by-day. Biomedical waste generated daily due to COVID-19 are about the major environmental health concern and its critical management becomes a global challenge. Tones of COVID-19 contaminated wastes are generated every day worldwide and its sound management is very essential to break the disease transmission. The safe and sustainable management of COVID-19 contaminated biomedical waste (BMW) is a social and legal responsibility of all people during this critical period of disease transmission. Unsound management of this waste could cause unforeseen “knock-on” effects on human health and the environment. Health workers, municipal workers, rag-pickers and other persons who are involved directly or indirectly in the COVID -19 war are at high risk and needs to be careful while discharging their responsibility with an efficient and effective waste disposal mechanism.

1. Introduction

Viral pathogens can be transmitted to healthcare and recycling workers due to the improper disposal or handling of contaminated waste. It has been found that due to improper disposal of medical waste up to 30 % of hepatitis B, 1–3 % of hepatitis C, and 0.3 % of HIV rates have been communicated from patients to healthcare workers (Singh et al., 2020). Therefore in a bid to maintain community sanitation amid corona virus spread, disposal of biomedical waste is of utter importance. The disease not only killing millions valuable life but also brought challenges for the management of the waste generated from hospital, municipal, and house contaminated with COVID-19. Most of the people round the globe are suffering and many institutions and industries are locked, people lost their jobs as well. Due to this outbreak, tones of medical wastes such as masks, gloves, gowns are generated daily. According to the South China Morning Post reports, during the pandemic at Wuhan the quantity of medical waste produced daily was increased from 40-ton to 240 tons. During this COVID-19 pandemic, production of medical waste has greatly increased in different country (Table 1).

6. Conclusion

COVID-waste may cause to the community spread if not handled properly. In the present study, various sources of COVID-19 waste generation, its possible disinfection and disposal strategy have been discussed in details which can assist the engineers, environmentalist, healthcare personnel and local municipal authorities to plan and manage the present pandemic hazardous waste. Besides training programs and social awareness, strict execution of identification, segregation, disinfection, transportation and safe disposal practice are the key factors for effective and safe management of COVID-19 waste. As community waste becomes logistical and practical challenge hence public participation along with proper micro-management policies for collection of community waste should be adopted.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بررسی چالش های مربوط به مدیریت پسماند COVID-19 و مکانیسم مدیریت آن

Challenges in handling COVID-19 waste and its management mechanism: A Review

سیستم ارزیابی جامع هوشمند با هوش مصنوعی برای ارزیابی زیست محیطی

Intelligent comprehensive evaluation system using artificial intelligence for environmental evaluation

چکیده مطلب

1. پیشینه مطالعات

2. پیشینه پژوهش

3. روش شناسی پیشنهادی

3. 1. توصیف کلی، توسعه و اجرای ارزیابی زیست محیطی

3. 2. الزامات استانداردهای بین‌ المللی

3. 3. چارچوب هوش مصنوعی (AIF) برای ارزیابی زیست محیطی

3. 4. پیاده سازی ارزیابی زیست محیطی

4. نتایج و بحث ها

4. 1. پاسخ موثر به آلودگی زیست محیطی

4. 2. پاسخ موثر برای اجرای پایداری زیست محیطی

4. 3. پاسخ موثر بر سلامت زیست محیطی

4. 4. کارایی ارزیابی زیست محیطی

4. 5. قابلیت دسترسی به ارزیابی زیست محیطی

5. نتیجه گیری

اعلان منافع رقابتی

تقدیر و تشکر

منابع

چکیده

ارزیابی زیست محیطی نقش مهمی در توسعه فرهنگ و اقتصاد در عصر جدید دارد. زمانی که شرایط زیست محیطی تنزل پیدا می کند، ارزیابی کامل تجزیه و تحلیل اکولوژیکی برای ارزیابی محیط به شدت ضروری است. از این رو، توسعه یک سیستم ارزیابی علمی از ارزیابی زیست محیطی در توسعه فرهنگ و اقتصاد بسیار مهم است. در پژوهش حاضر، وضعیت فعلی ارزیابی زیست محیطی مورد بحث قرار گرفته است و سیستم ارزیابی از طریق یک فرآیند محاسباتی یکپارچه می ‌شود. دوم، یک سیستم ارزیابی زیست محیطی برای ایجاد مدل در فرآیند ارزیابی ارائه شده ‌است. علاوه بر این، در پژوهش حاضر چارچوب هوش مصنوعی پیشرفته (AIF) برای توسعه و حفاظت زیست محیطی و به منظور بهبود فرهنگ و اقتصاد در عصر جدید پیشنهاد شده ‌است. گزارش ‌های مطالعاتی حاکی از آن است که ارتباط روشن بین معیارهای ارزیابی زیست محیطی، حفاظت و توسعه محیط وجود دارد. کاربرد عملی یافته ‌های مطالعه شامل ارائه پیشنهادهای خاص برای کاهش آلودگی و بهبود محافظت از محیط‌زیست در چین می باشد.

1. پیشینه مطالعات 

مدیریت زیست محیطی (EM)، تحقیق، استراتژی و پیاده سازی های اقتصادی و اجتماعی را برای تجزیه و تحلیل پیامدهای فرایند محیطی ترکیب می کند (یانگ و همکاران، 2019). هدف EMS شناسایی زمینه هایی برای افزایش بهره وری و صرفه جویی است. دفع زباله، مصرف انرژی، حمل و نقل، تولید و استفاده از محصولات زمینه هایی هستند که می توانند مزایای واقعی و صرفه جویی مالی را ایجاد کنند. مزایایی مهم دیگر نیز عبارت اند از: همترازی بیشتر با مقررات زیست محیطی. که به طور خاص، بر شناسایی راه حل هایی برای مشکلات پیش روی افراد با طبیعت، مدیریت منابع (دیاز کازالاس و همکاران، 2019) و تولید زباله تاکید می کند (بویی و همکاران، 2020). یک سیستم مدیریت زیست محیطی (EMS) مجموعه ‌ای از فرآیندهایی است که یک موسسه را قادر می‌ سازد تا اثر زیست محیطی خود را کاهش و کارایی عملیاتی خود را افزایش دهد. مدیریت زیست محیطی در زمینه ‌ای کاملا انسان محور (کادری، 2013) ، در مورد مسئله اساسی نحوه نوآوری فناوری ها برای توسعه و تعیین محیط طبیعی (فنگ و همکاران، 2014) به طور مداوم بحث شده است. EMS ، «یک چارچوب و پایگاه داده است که فرایندها و رویه های آموزشی پرسنل و همچنین نظارت، بازبینی و گزارش به ذینفعان داخلی و خارجی یک شرکت را از اطلاعات تخصصی عملکرد زیست محیطی با هم ترکیب می ‌کند». ساخت EMS ، عبارت است از شناسایی و ایجاد جنبه ‌های زیست‌ محیطی، برنامه‌ریزی. مدیریت زیست محیطی کاملا به مشکلات رشد اقتصادی پایدار، توزیع منابع مناسب و معقول، و حفاظت از منابع طبیعی برای نسل ‌های آینده مرتبط می باشد (دونگ و همکاران، ۲۰۲۰).

Abstract

Environmental evaluation plays a significant role in the development of the culture and economy in modern times. When the environmental condition becomes degraded, the complete evaluation of ecological analysis is highly necessary to evaluate the environment. Hence, the development of a scientific assessment system of environmental assessment is highly significant in the development of the culture and economy. In this research, the present state of environmental evaluation is discussed, and the evaluation system is integrated through a computational process. Secondly, an environmental evaluation system is presented to establish the model in the evaluation process. Further, in this research, Advanced Artificial Intelligence Framework (AIF) for environmental development and protection has been proposed to improve the culture and economy in modern times. Studies reports indicate clear connections between the criteria of environmental assessment, the protection and development of the environment. The practical application of study findings involves establishing specific proposals for reducing pollution and improving the protection of the environment in China.

1. Background of the study

Environmental Management (EM) combines research, strategy, and socioeconomic implementations to analyze the implication of the ecological process (Yang et al., 2019). The EMS aims to identify areas for enhancing productivity and savings. Waste disposal, energy use, shipping, manufacturing and the use of products are fields that can generate real advantages and financial savings. The other big advantages are: greater alignment with environmental regulation. In particular, it emphasizes discovering solutions to the problems faced by people in cooperation with nature, resources management (Díaz-Casallas et al., 2019), and waste generation (Bui et al., 2020). An Environmental Management System (EMS) is a set of processes that enable an establishment to reduce its environmental effect and enhance its operative efficiency. Environmental management in a purely anthropocentric context (Kadry, 2013) is discussed about the fundamental issue of how to innovate technologies to develop while determining the natural environment (Feng et al., 2014) continuously. The EMS is “a framework and database which integrates processes and procedures for personnel training as well as the supervision, review and reporting to internal and external stakeholders of a firm of specialised environmental performance information.” Build an EMS, including the recognition and creation of environmental aspects, planning. Environmental management is strongly connected to the problems of sustainable economic growth, efficient and reasonable resource distributions, and the conservation of natural resources for future generations (Dong et al., 2020).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

سیستم ارزیابی جامع هوشمند با هوش مصنوعی برای ارزیابی زیست محیطی

Intelligent comprehensive evaluation system using artificial intelligence for environmental evaluation