12،13-diHOME : لیپوکین ناشی از ورزش که باعث افزایش اسید چرب عضله اسکلتی می شود

12,13-diHOME: An Exercise-Induced Lipokine that Increases Skeletal Muscle Fatty Acid Uptake

چکیده ترسیمی
بطور خلاصه
نکات مهم
خلاصه
مقدمه
نتایج و بحث
تاثیرات میزان فعالیت بر 12،13 DiHOME-تولید شده در اثر ورزش
راکد بودن تراکم 12،13 DiHOME- با توده چربی مرتبط است
12،13 DiHOME- با انجام ورزش در موشها افزایش یافت
BAT یک منبع بافتی برای افزایش تولید 12،13 DiHOME-در خون در اثر ورزش است
12،13 DiHOME جذب اسیدهای چرب در ماهیچه‌های اسکلتی را در بدن افزایش می‌دهد
12،13 DiHOME تنفس میتوکندریایی را در سلولهای عضلانی افزایش می‌دهد
عملکرد و مکانیسم افزایش 12،13 DiHOME با تمرینات ورزشی
12،13 DiHOME با تنفس بیشتر ماهیچه‌های اسکلتی در انسان مرتبط است
12،13 DiHOME بر جذب گلوکز ماهیچه اسکلتی تاثیری ندارد
محدودیت‌های مطالعه
روش‌های STAR
روش‌های STAR
تماس برای معرف و اشتراک گذاری منبع
مدل آزمایشی و جزئیات مربوط به اشخاص مطالعه
اشخاص انسانی
جانوران
کشت سلول
جزئیات روش
تست و نظارت بر ورزش انسانی
موش و ورزش
برداشت iBAT-
جذب اسیدهای چرب در بدن
مطالعات متابولیک
جذب [3H]-2-deoxyglucose در ماهیچه اسکلتی
پروفایل بندی لیپودمی
مطالعات سلولی و PCR
جذب گلوکز در سلولهای C2C12
تحلیل کیفی و آماری
آمار
منابع

خلاصه

فرض بر این است که عوامل موجود در گردش خون که در طی ورزش از بافت‌ها آزاد می‌شوند، رابطه غیر مستقیمی با برخی از مزایای سلامتی داشتن فعالیت بدنی منظم دارند.  لیپوکینها، گونه‌های لیپید موجود در جریان خون هستند که اخیراً گزارش شده است در واکنش به سرما بر متابولیسم بدن تأثیر می‌گذارند. در اینجا ، تجزیه و تحلیل لیپیدومیک نشان داد که ورزش کردن با شدت متوسط می‌تواند موجب افزایش قابل توجهی در میزان چربی خون 12,13-dihydroxy-9Zoctadecenoic acid (12,13-diHOME) در مردان، زنان، پیر و جوان، و افراد کم تحرک و فعال شود. در موشها، انجام یک دور ورزش و همچنین تمرینات ورزشی موجب افزایش 12,13-diHOME در جریان خون شد و برداشتن بافت چربی قهوه‌ای (BAT)توسط جراحی این افزایش در 12,13-diHOME را خنثی کرد و این امر حاکی از این بود که BAT  یک منبع بافتی برای تحریک تولید 12،13 DiHOME- در اثر ورزش است. درمان 12،13diHOME- موش‌ها حاد در بدن موشها موجب افزایش جذب و اکسیداسیون اسیدهای چرب در ماهیچه‌های اسکلتی شد، اما در جذب گلوکر افزایشی ایجاد نکرد. این داده‌ها نشان می‌دهد که لیپوکینها عوامل جدید موجود در جریان خون هستند که در اثر ورزش تولید می‌شوند و می‌توانند به تغییرات متابولیکی که با تمرینات بدنی صورت می‌گیرند کمک کنند.

مقدمه

ورزش تقریباً منجر به سازگاری تمام بافتهای بدن می‌شود، و این تغییرات به اثرات مفید ورزش در بهبود سلامت متابولیک کمک می‌کنند. حتی انجام یک دور تمرین با شدت متوسط می‌تواند اثرات قابل توجهی بر متابولیسم گلوکز، و کاهش تراکم انسولین در خون داشته باشد و ماهیچه‌های اسکلتی را نسبت به انسولین حساستر کند (Goodyear و Kahn، 1998). تمرین ورزشی که به عنوان دورهای مکرر ورزش در طی یک هفته ، ماه یا سال تعریف می‌شود، نیز می‌تواند منجر به کاهش تراکم انسولین و بهبود تحمل گلوکز شود (Egan و Zierath، 2013؛ Goodyear و Kahn، 1998). اخیراً توجه زیادی نسبت به شناسایی عوامل  جدید موجود در گردش خون نشان داده شده است که رابطه غیر مستقیمی با تاثیرات سودمند ورزش بر سلامتی دارند. بیشتر این تمرکز بر روی بررسی عوامل تولید شده در عضله، به نام میوکین ها بوده است (Pedersen و Febbraio، 2008)، و ما و دیگران نیز فرض کرده‌ایم که آدیپوکین‌های تولید شده در اثر ورزش ممکن است برخی از فواید ورزش بر سلامتی را به همراه داشته باشند (Stanford و Good year، 2016، Stanford و همکاران، 2015a).

Summary

Circulating factors released from tissues during exercise have been hypothesized to mediate some of the health benefits of regular physical activity. Lipokines are circulating lipid species that have recently been reported to affect metabolism in response to cold. Here, lipidomics analysis revealed that a bout of moderate-intensity exercise causes a pronounced increase in the circulating lipid 12,13-dihydroxy-9Z-octadecenoic acid (12,13-diHOME) in male, female, young, old, sedentary, and active human subjects. In mice, both a single bout of exercise and exercise training increased circulating 12,13-diHOME and surgical removal of brown adipose tissue (BAT) negated the increase in 12,13-diHOME, suggesting that BAT is the tissue source for exercise-stimulated 12,13-diHOME. Acute 12,13-diHOME treatment of mice in vivo increased skeletal muscle fatty acid uptake and oxidation, but not glucose uptake. These data reveal that lipokines are novel exercise-stimulated circulating factors that may contribute to the metabolic changes that occur with physical exercise.

INTRODUCTION

Exercise results in adaptations to almost all tissues in the body, and these changes contribute to the beneficial effects of exercise to improve metabolic health. Even a single bout of moderate-intensity exercise can have dramatic effects on glucose metabolism, lowering circulating insulin concentrations and making skeletal muscles more sensitive to insulin (Goodyear and Kahn, 1998). Exercise training, defined as repeated bouts of exercise over a period of weeks, months, or years, can also result in lowering of insulin concentrations and improve glucose tolerance (Egan and Zierath, 2013; Goodyear and Kahn, 1998). Recently there has been great interest in identifying novel circulating factors that mediate the beneficial effects of exercise on health. Most of this focus has been on the investigation of muscle-derived factors, known as myokines (Pedersen and Febbraio, 2008), and we and others have also hypothesized that there may be exercise-stimulated adipokines that mediate some of the benefits of exercise on health (Stanford and Goodyear, 2016; Stanford et al., 2015a).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

12،13-diHOME : لیپوکین ناشی از ورزش که باعث افزایش اسید چرب عضله اسکلتی می شود

12,13-diHOME: An Exercise-Induced Lipokine that Increases Skeletal Muscle Fatty Acid Uptake

تاثیر پروتکل های آموزشی ترکیبی پلیومتریک-دو سرعت و پلیومتریک-دو استقامت بر سرعت، توان انفجاری و تغییر جهت سرعت دویدن

Effect of Combined Plyometric-Sprint and Combined Plyometric-Resistance Training Protocols on Speed, Explosive Power and Change of Direction

چکیده

1. مقدمه

2. روش

2.1 موضوع

2.2 ترکیب بدن

2.3 اجزای تناسب اندام

2.4 برنامه آموزشی

2.5 آموزش پلایومتریک-دوی سرعت

2.6 آموزش پلایومتریک استقامت

2.7 تجزیه و تحلیل آماری

3. نتایج

4. بحث

5. نتیجه گیری

چکیده

پیش زمینه / هدف: هدف از پژوهش حاضر بود تشخیص تاثیر شش هفته آموزش ترکیبی پلایومتریک-استقامت و پلایومتریک-سرعت در عناصر تناسب اندام در دانش آموزان پسر. روش ها / تجزیه و تحلیل آماری: 143 مرد در محدوده سنی 18 تا 22 سال به 3 گروه تقسیم شدند، آموزش پلایومتریک-دوسرعت (PST، N = 48)، آموزش پلایومتریک-دو استقامت (PRT، 47 نفر) و گروه کنترل (CG، N = 48). گروه تجربی به مدت 40 دقیقه در تمرین 2 روز در هفته، به مدت 6 هفته آموزش دیدند. قبل و بعد از آموزش،آزمایش بر روی ترکیب  بدنی، سرعت، قدرت و چابکی مورد بررسی قرار گرفت.ANOVA وT-TEST مرکب برای تجزیه و تحلیل استفاده شد. یافته ها: نتایج همه اجزای این تحقیق نشان داد که هم PSTو PRT کاهش قابل توجهی در میانگین مقادیرنسبت به CG نشان دادند(P<0.05)، اما هیچ تغییری بین آنها دردو 30 متر 40 متر و 50 متر ثبت نشد (P<0.05).با این حال،در آزمون چابکی ایلینویس و پرش  بلندایستاده ، PST به طور قابل توجهی کاهش بیشتر در مقادیر مختلف متوسط نسبت به تیم بازسازی PRT نشان داد (P<0.05). کاربردها / پیشرفتها: پروتکل های PST وPRTدر شتاب ، سرعت،قدرت و چابکی تاثیر داشتند. PST  کاهش چابکی و افزایش  قدرت انفجاری از تیم PRT، اما همان سرعت را نشان داد.

1. مقدمه

تمرین پلایومتریک به آن دسته از فعالیت هایی گفته میشود که به یک فیبر عضلانی برای ایجاد بیشترین قدرت در حداقل زمان ممکن اجازه میدهد. جامعه ورزشی مزایای آموزش پلایومتریک و آنچه در پروتکل آن  به منظور افزایش عملکرد ورزشی وجود دارد را تایید کرده است.این مزایا شامل افزایش قدرت، قدرت انفجاری، صرفه جویی در دویدن، کاهش زمان چابکی و دفعات برخورد با زمین می شود. علاوه بر این، برخی از مطالعات کاهش زمان دو سرعت 30 متر، زمان دو سرعت 40 متر و زمان دو سرعت 50 متر بعد از برنامه آموزش پلایومتریک را گزارش کرده اند. 

 5. نتیجه گیری 

مشخص شد که شش هفته تمزین ترکیبی پلایومتریک-استقامت و پلایومتریک-سرعت تاثیر زیادی بر شتاب،افزایش و کاهش سرعت ،قدرت انفجاری و تغییر مسیر در هنگام مقایسه نتایج قبل و بعد از آزمون داشته است.اما برنامه تمرینی تاثیر بیشتر CPSTG نسبت به CPRTG در چالاکی پرش بلند ایستاده دارد، اما نتیجه مشابهی در ترکیبات سرعتی داشته است.

Abstract

Background/Objective: The objective of the current investigation was to distinguish the impact of six weeks of combined plyometric-resistance and combined plyometric-sprint trainings on the fitness elements among male students. Methods/Statistical Analysis: 143 males aged 18 to 22 years were categorized into 3 groups, Plyometric-Sprint Training (PST, n = 48), Plyometric-Resistance Training (PRT, n = 47) and a Control Group (CG, n = 48). The experimental groups trained for 40 min per workout 2 days a week, for 6 weeks. Before and after training, tests were assessed on body composition, speed, power and agility. ANOVA and paired t-tests were used for analysis. Findings: The outcomes of all the components of this investigation showed that both the PSTand the PRT revealed significantly greater reduction in the mean values than the CG (P˂0.05), but no change was recorded between them in 30 m, 40 m and a 50 m run (P˃0.05). However, in the Illinois agility test and standing long jump, the PST significantly exhibited greater declines in mean different values than the PRT (P˂0.05). Applications/Improvements: PRT and PST protocols have effectiveness for acceleration, speed, power and agility. PST showed reduction in agility and an increment in explosive power than PRT, but had same speed.

1. Introduction

Plyometric workout refers to those activities that permit a muscle fiber to create the greatest power at the least possible time. The sporting community acclaimed the benefits of plyometric training and incorporated in their protocols to enhance the performance in sports1 . These benefits are increases of strength2,3, explosive power4,5, running economy6 , a decrease in agility times7,8 and ground contact times9 . Further, several studies reported reductions in 30 m sprint times10,11, in 40 m sprint times12 and at 50 m sprint times13 after the plyometric training program.

5. Conclusion

It was found that six weeks of combined PlyometricResistance Training and combined Plyometric-Sprint Training modes have remarkable influence with regard to acceleration, maximum speed and deceleration, explosive power and change of direction when the posttests were compared with the pre-tests. However, the training program had more effect for the CPSTG than the CPRTG in agility and standing long jump, but has similar consequences in speed constituents.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تاثیر پروتکل های آموزشی ترکیبی پلیومتریک-دو سرعت و پلیومتریک-دو استقامت بر سرعت، توان انفجاری و تغییر جهت سرعت دویدن

Effect of Combined Plyometric-Sprint and Combined Plyometric-Resistance Training Protocols on Speed, Explosive Power and Change of Direction

تاثیر تمرینات درمانی سه ماهه و ارگونومیک بر اساس فضای مجازی بر اختلال اسکلتی عضلانی در کاربران رایانه

The Effect of Three-Month Therapeutic and Ergonomic Exercise Based on Virtual Space on Musculoskeletal Disorder in Computer Users

Abstract

Introduction: One of the developed groups in the current society is computer users which has increased its importance taking daily development of computer among different social classes. Computer users are apt to musculoskeletal disorders; so the objective of the present study was to investigate the effect of three-month modification and ergonomic exercises based on virtual space on musculoskeletal disorder in computer users.

Material and Methods: In this semi-experimental study, 75 computer users were randomly placed in control group (ergonomic) and so were the same number in the experimental group (a combination including therapeutic and ergonomic exercises). The diagnosis and treatment of musculoskeletal disorders were received through virtual space in both groups. The control group was engaged in ergonomic therapeutic exercise and the experimental group received therapeutic exercise besides ergonomic therapeutic interventions. The pain and disability rates were evaluated before and after three-month intervention through Nordik’s modified questionnaire. In order to analyze the findings Chi-squared test was applied.

Findings: Lumbago and neck pain decreased in the individuals suffered from waist and neck disorder in experimental group (athletic and ergonomic rehabilitation based on virtual space) comparing to control group both in 12-month and past 7 days evaluations (p<0.01). Moreover, the pain in shoulder, back, knee and ankle has significantly decreased in the experimental group comparing to control group in 12-month evaluation.

Conclusion: It can be inferred from the findings of the study that the application of therapeutic and ergonomic exercise based on virtual space leads to the improvement of chronic musculoskeletal disorders in computer users. Therefore doing such kinds of exercise is advised.

1 Introduction

The computer has become one of the most effective and applicable instruments made by the human in the past few decades, in a way that most of the activities are difficult or even impossible to do without computer; so the number of the computers and their users has daily increased to such an extent that considering an office without computer and its user is impossible; hence the concerns regarding vocational musculoskeletal disorders, damages or musculoskeletal tissues disorders concomitant with risk factors in work setting have been raised [1-3].

For the people who spend much of their time working with computer, these disorders are a common problem [4,5]. Using the computer leads to the increase of the risks of pain, itch and anesthesia in the neck, shoulder, elbow, wrist and the hand [6-8]. Similarly, the reports stated that the prevalence of musculoskeletal disease is more in the employees who work with the computer than other staff and workers [9] and computer users are apt to develop musculoskeletal signs with 50% prevalence [10]. According to a report about those employees who work with the computer, 27% of them have pain in their necks and shoulders [11]. Repetitive movements, inappropriate body posture while working, stress resulting from local contact and static body posture are among the most important causes of creating musculoskeletal disorders which are made while working with the computer [12-16]. The only factor creating musculoskeletal disorders is not ergonomic exposures; however it depends on age, gender, individual sensitivities, daily working hours, mental stress, job satisfaction and physical fitness too [12-15,16]. Regarding musculoskeletal disorders resulting from working with computer and office works, numerous studies have been carried out around the world. A study which was conducted on an American sample indicated that the frequency of musculoskeletal disorders was 54% in computer users and the major difference in musculoskeletal disorders was observed among women in their necks and shoulders [17]. Many studies have reported the existence of musculoskeletal disorder among computer users [18-24].

The results of the research by the united states ministry of education implies that 97% of high school students, 91% pre-high school students and 80% of kindergarten children use the computer [25] and it shows that many people are working with computers in various jobs.

So it would be desirable to design and apply a method to diagnose, rehabilitate, treat, prevention and inform such people through available facilities in virtual space (internet) in order to provide efficient, suitable and costeffective treatment for computer and internet users.

Therefore considering high frequency of vocational factors among computer users and high frequency of musculoskeletal disorders in this group, the importance of prevention and treatment of these disorders in work setting through computer seems necessary, so the objective of the present research is to compare the effect of two therapeutic and ergonomic methods based on virtual space on computer users suffering from lumbago.

سازگاری تنفسی در انواع مختلف ورزش

Respiratory adaptations in different types of sport

چکیده
مقدمه
شرکت کنندگان و روشها
شرکت کنندگان
روش‌ها
تحلیل آماری
نتایج
بحث
نتیجه گیری
تعارض منافع
منابع

چکیده

هدف: مطالعات اخیر نشان داده‌اند كه معادلات حاضر انجمن تنفسی اروپا/ مرجع اسپیرومتریک انجمن ريه آمريكا که برای جمعیت عمومی مورد استفاده قرار گرفته‌اند، ممکن است برای جمعیت ورزشکاران نخبه مناسب نباشند. اگرچه بخوبی مشخص است که فعالیت بدنی ممکن است بر حجم ریه‌ها تأثیر بگذارد، اما تأثیر فعالیتهای ورزشی بر شاخصهای آزمون عملکرد ریوی، هرگز مورد بررسی قرار نگرفته است. هدف از این مطالعه بررسی تفاوتهای موجود در پارامترهای عملکردی تنفسی در انواع مختلف ورزشها بوسیله اندازه گیری حجم ریه، و تعمیم عوامل موجود و همچنین رشته‌های ورزشی است که تأثیر زیادی بر عملکرد تنفسی دارند.

شرکت کنندگان و روشها: درمجموع 1639 ورزشکار مرد نخبه در سنین بین 18 تا 35 سال با توجه به ویژگیهای غالب آموزشی، به 4 گروه تقسیم شدند: ورزشکاران ماهر، قدرتی، مختلط و استقامتی. آن‌ها اندازه گیریهای اساسی آنتروپومتریک و اسپیرومتری را انجام دادند.گروه‌ها با یکدیگر مقایسه شدند و همبستگی ساده پیرسون برای بررسی رابطه بین ویژگیهای آنتروپومتریک و اسپیرومتریک ورزشکاران انجام گرفت.

نتایج: همه ویژگیهای آنتروپومتریک بین گروهها تفاوت معنی داری دارد و با پارامترهای تنفسی مرتبط است. بالاترین همبستگی در مورد قد و وزن بدن مشاهده شد.

نتیجه گیری: ورزش کردن  با سازگاری تنفسی مرتبط است و میزان انطباق آن به نوع فعالیت بستگی دارد. اندازه ریه در ورزشکاران ورزشهای استقامتی در مقایسه با سه گروه ماهر، مختلط و قدرتی، بزرگ‌تر است.

چشم اندازهای مطالعه: این مطالعه بر روی نمونه بزرگی از ورزشکاران که در انواع مختلف ورزشها فعالیت داشتند انجام شد. این واقعیت که خستگی عضلات دمی در طی انجام فعالیتهای ورزشی رخ می‌دهد، چالش دیگری را برای بررسی نقش بالقوه تمرینات عضلات تنفسی  به عنوان روشی برای تقویت عملکرد بدنی فراهم می‌آورد. درک الگوهای واضح ورزشها که بیشترین دستاورد یا مؤثرترین پروتکل آموزشی تمرینات عضلات دمی / عضلات تنفسی را نشان می‌دهند، کار دشوارتری است. پاروزنی و قایق رانی، شنا، دوی مسافت طولانی و ماراتن ، دوچرخه سواری ، ورزش‌های سه گانه (شامل شنا و دوچرخه سواری و دو ) و ورزشهای پنجگانه (شامل پرش طول و پرتاب نیزه و دو 200 متر و پرتاب دیسک و دو 1500 متر) ورزش‌هایی هستند که بیشترین اثر بهبودی را در سیستم تنفسی دارند.

Abstract

OBJECTIVE: Recent studies demonstrated that current European Respiratory Society/American Thoracic Society spirometric reference equations, used in general population, may not be applicable in population of elite athletes. Althought it is well known that physical activity may affect lung volumes, the effect of sporting activity on pulmonary function testing indices was never examined. The aim of this study was to examine the differences in functional respiratory parameters in various types of sports by measuring lung volumes and to extend the existing factors as well as sport disciplines which affect respiratory function the most.

SUBJECTS AND METHODS: A total of 1639 elite male athletes, aged 18-35 years were divided in 4 groups according to the predominant characteristics of training: skill, power, mixed and endurance athletes. They performed basic anthropometric measurements and spirometry. Groups were compared, and Pearson’s simple correlation was performed to test the relation between anthropometric and spirometric characteristics of athletes.

RESULTS: All anthropometric characteristics significantly differed among groups and correlate with respiratory parameters. The highest correlation was found for body height and weight.

CONCLUSIONS: Sports participation is associated with respiratory adaptation, and the extent of adaptation depends on type of activity. Endurance sports athletes have higher lung volumes in comparison with skill, mixed and power group of sport.

Study perspectives: The study was conducted on a large sample size of athletes who perform wide range of different type of sport. The fact that inspiratory muscle fatigue occurs during sport activity provides further challenge to investigate the potential role of respiratory muscles training as a method to enhance physical performance. Clear patterns of the sport that shows the most obtains or the most efficacious training protocol of inspiratory/respiratory muscle training are more difficult to perceive. Rowing and canoeing, swimming, long-distance running and marathon, cycling, triathlon and pentathlon are the sports which improve respiratory system the most.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

سازگاری تنفسی در انواع مختلف ورزش

Respiratory adaptations in different types of sport

اثرات مکمل آهن و شدت تمرین بر سطح هموگلوبین در بین بازیکنان فوتبال مردانه دانشگاه جیمما

Effects of iron supplement and exercise intensities on the levels of blood hemoglobin among Jimma University male soccer players

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

اثرات مکمل آهن و شدت تمرین بر سطح هموگلوبین در بین بازیکنان فوتبال مردانه دانشگاه جیمما

Effects of iron supplement and exercise intensities on the levels of blood hemoglobin among Jimma University male soccer players

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

رابطه بین اختلالات خلقی دانش آموزان متوسطه و شرمساری

The relationship between secondary school students’ posture disorders and shyness

Abstract

In this study, it is investigated the relationship between posture disorders and shyness in middle school students. Movement is an essential element of life which is important in maintaining the physiological and psychological functions. Good posture and body position plays a vital role in mental and physical health. The statistical group composed of 17974 male students in middle school of Ardebil city, among which 378 students were selected as a sample group to participate in our research. Selecting the experimental group was first done by making a list of middle schools of Ardebil city, then 14 schools were randomly selected and according to the population of each school, the experimental group was randomly selected in order. This study is an analytical descriptive one and the results indicate the abnormality of upper-and lower- skeleton of students. The students filled out a questionnaire including general information, they their general specifications were registered including age, weight and height. Then their photos were taken in three ways of anterior, lateral and posterior standing, computer software was used to analyze the posture of students (Ergo Therapy). In the study a questionnaire of 44 items were used, including 5 scales of Likert rating scale (never, rarely, sometimes, often, and always). After gathering required information, the resulted data was analyzed by descriptive static. The normality distribution of data was performed by K-S test (Kolmogrov-Smirnof test) and the mean values, standard deviation and frequency percent were obtained through descriptive statistical methods, then the differences were resulted through deductive statistics including Chi-square 2 x and ANOVA method by SPSS 20/win software. The experimental group was shown that has at least a body abnormality of 96.3%. Prevalence of abnormality was 64.6% drooping shoulders 51.3% Kyopsis and the lowest abnormality prevalence was 1.3% a flat upper back (non-curved) 1.1% extension feet. The highest shyness frequency percent was in 97.25% extension feet and the lowest shyness frequency percent was in 63.8% genu flexum. There is a significant correlation between shyness and skeletal abnormality prevalence. The mean value of students’ shyness with skeletal abnormalities is higher than that of students who lack any skeletal abnormality. The results of this study indicate that the mean value of shyness in students with the trunk abnormality is 81.18%. Also the mean value of shyness in students with upper and lower skeletal abnormalities is higher than other students.

1 Introduction

Although, toady’s machinery life has brought about notable industrial and technological advances and well-being for human beings and provides them with valuable services, it is followed by various disadvantages. The most fundamental disadvantage is the replacement of machine as a muscular power which underlies lack of movement and fatness. Besides these factors, the false pattern of sitting, standing, walking and carrying objects, wearing improper dressing and clothes, disease, inheritance, job positions, culture and anthropometry may reduce growth rate and make disorders in growth. Disorder and weakness in growth may followed by posture disorders and one may miss his optimum body posture. These weaknesses weaken automatically the other organs of body such as blood circulation and respiratory systems. Nowadays, in developed countries comprehensive and precise programs have been designed in order to define people the good physical posture, so that authorities of industrials and manufactures of required things such as table, chair, sofa, clothes, etc. consider observing scientific standards around physical posture as their absolute priority. This is as an importance of human’s physical posture. The quality of body posture in an unconscious action and childhood and teens obtained body posture remains nearly unchanged in the other words, since these children are growing up and their epiphyses are soft and flexible and physical activities and sport can correct and form the disorders and abnormalities of their body, so it is highly important to know the students’ body posture and provide them with physical activities to strengthen their body and remove any possible physical abnormalities during the sensitive period of growing, because if such disorders are not prevented and corrected, some secondary disorders will be generated in other parts of the body. Hence, knowing and studying common reasons and factors of abnormalities and disorders of students seem an inevitable necessity.

Many studies have shown that early knowing spine disorders (scoliosis, kyphosis, hyperlordosis, shoulder asymmetry, pelvic obliquity) which are prevalence in childhood, may prevent their advancing and appearing serious transformations (Dickson.RA, 1895; Dvonch V.M, et al., 1990; Ferris.B, , et al., 1988; Hansen.TB, 1994;Lehner.JT, 1990).

In a screening plan of schools which is done on 316.000 students in Delaware of U.S.A from 1962 to 1975, it was shown that prevalence of scoliosis was 0.19% which was significantly less than results of Dr.Schandes and other related studies in northern American. Another study conducted on 14.900 children in Montreal, Canada showed 1.6% prevalence of higher than 10 degrees. A similar study conducted in Scotland showed 1.3 per thousand in children younger than 8 years-old and 1.7 per thousand in children older than 8 years-old. In early 1970s, Lancetin performed a great screening program on 1.5 million people in Minnesota, and finally evaluated scoliosis prevalence as 1.1% (Dvonch V.M, et al., 1990; Yawn.BP, et al., 2000). Statistical results of some countries are: Japan: 1.92%; Greek: 2.7%; Southern Africa: 1.66%; Sweden: 1.9%; Finland: 4.1% Denmark: 14.3% (Goldberg.J, 1995; Grossman.TW, et al., 1995; Sugita.K, 2000; Willner.S, et al., 1982). In a study conducted on 4.975 eleven-years-old children (2.588 boys; 2.387 girls) in Netherlands in 1992 showed a strong disorder prevalence of girls as 10.6% and 7.1% for boys (Hazebroek- Kampschreur.AA, et al., 1992). Limited studies showed the scoliosis prevalence for 15-years-old girls as 4 per thousand and 1 per thousand for 9-years-old girls and 9 per thousand for 11-15 years-old boys (EbrahimAstaneh.M, 1997; NazmAra.Sh, 1993).

مشارکت مرکزی و محیطی برای خستگی عصبی-عضلانی ناشی از یک تردمیل 24 ساعته

Central and peripheral contributions to neuromuscular fatigue induced by a 24-h treadmill run

چکیده

مقدمه

مواد و روش ها

افراد

طرح آزمایشی

پروتکل

تنظیمات تجربی

اندازه گیری گشتاور

تحریک الکتریکی

ثبت های الکترومیوگرافیک

متغیرهای تجربی و تجزیه و تحلیل داده ها

موج M-

پاسخ های مکانیکی به تحریک های عصبی

نسبت کم به بالای فرکانس

حداکثر انقباض های ارادی و حداکثر سطح فعالسازی

نمونه خون

اعمال درک شده

آمار

نتایج

عملکرد دویدن، اعمال درک شده و حداکثر انقباض ارادی

سطح فعالسازی

کشش تنها

قطار محرک

تحلیل خون

بحث

اختلال گشتاور

خستگی مرکزی

خستگی جنبی

انتشار Sarcolemmal

عدم خستگی با فرکانس پایین

نیروی ذاتی و آسیب عضلانی

مفاهیم عملکرد دویدن با استقامت فوق العاده

نتیجه گیری

چکیده

این آزمایش به بررسی خستگی ناشی از ورزش 24 ساعته دویدن (24 TR) پرداخته و به خصوص هدف آن آزمایش این فرضیه است که بخش مرکزی، مکانیسم اصلی مسئول برای خستگی عصبی و عضلانی خواهد بود. ارزیابی عملکرد عصبی و عضلانی قبلاً، هر 4 ساعت در طول و در پایان 24TR در تجربه 12 دونده ماراتن فوق العاده انجام شد. این مورد شامل تعیین حداکثر انقباض ارادی (MVC) برای بازکننده زانو (KE) و پلانتارفلکسور (PF)، حداکثر فعالسازی ارادی (VA) KE و PF) حداکثر دامنه بالقوه ترکیب عمل عضله (Mmax) عضلات سولئوس و واستوس lateralis می شود. تحریکات تشنجات کزازی نیز برای ارزیابی حضور خستگی فرکانس پایین، و توانایی تولید نیروی حداکثر عضله KE تحویل داده شد. افت قدرت در طول تمرین رخ داد، تغییرات بزرگ پس از 24TR در MVC برای هر دوی عضلات KE و PF (-40.9 ± 17.0٪ – 30.3 ± 12.5٪، به ترتیب؛ P <0.001) با کاهش های بارز در درصد VA (-33.0 ±٪ 21.8 و -14.8 ± 18.9٪، به ترتیب P <0.001) مشاهده شد. کاهش دامنه Mmax فقط در سولئوس مشاهده شد و هیچ خستگی فرکانس پایین برای هر گروه عضلانی مشاهده نشد. در نهایت، توانایی تولید حداکثر نیروی KE تا حد متوسط در پایان 24TR کاهش یافت (-10.2٪، P <0.001)، اما این تغییرات بسیار متغیر هستند (± 15.7٪). این نتایج نشان می دهد که عوامل مرکزی عمدتا مسئول حداکثر کاهش زیادی گشتاور عضلات پس از دویدن و استقامت فوق العاده هستند، به خصوص در عضلات KE. کاهش تحریکات عصبی ممکن است حفظ عملکرد نسبی محیطی و همچنین تکامل سرعت دویدن را در مدت 24TR را تحت تاثیر قرار دهد.

نتیجه گیری
(561) هدف از این آزمایش، توسعه خستگی در یک ورزش با مدت زمان افراطی، یک موقعیت منحصر به فرد برای بررسی فیزیولوژی انسان بود زمانی که عنوان به سمت نقطه شکست کشیده شد. به خصوص، هدف ما در آزمایش این فرضیه بود که خستگی مرکزی توضیح اصلی برای خستگی عصبی و عضلانی در یک جلسه 24 ساعته دویدن خواهد بود و که این موردمیزان خستگی جنبی را به حداقل می رساند. نتایج این فرضیه را تایید نمودند زیرا کمبود فعال سازی مرکزی بزرگ، به ویژه در عضلات بازکننده زانو ، و همچنین تغییرات جنبی محدود مشاهده شد. علاوه بر دامنه نسبتا پایین آنها، تغییرات عضله به قسمت اول دویدن محدود شد. افزایش نامتناسب در تلاش درک شده در طی یک کار آهسته دویدن به شدت نشان می دهد که خستگی مرکزی عملکرد را در طول 24 ساعت دویدن محدود می کند. این یافته ها پشتیبانی از نظریه هایی را اضافه می کنند که حاکی از این است که سیستم عصبی مرکزی عمدتا مسئول محدودیت ورزش در انسان است حتی اگر روابط دقیق بین خستگی مرکزی و مکانیسم های پیش بینی هنوز هم تعیین شوند.

Abstract

This experiment investigated the fatigue induced by a 24-hour running exercise (24 30 TR) and particularly aimed at testing the hypothesis that the central component would be the main mechanism responsible for neuromuscular fatigue. Neuromuscular function evaluation was performed before, every 4 hours during and at the end of the 24TR on 12 experienced ultramarathon runners. It consisted of a determination of the maximal voluntary contractions (MVC) of the knee extensors (KE) and plantar flexors (PF), the maximal voluntary activation (%VA) of KE and PF, the maximal compound muscle action potential amplitude (Mmax) on soleus and vastus lateralis. Tetanic stimulations were also delivered to evaluate the presence of low frequency fatigue, and the KE maximal muscle force production ability. Strength loss occurred throughout the exercise, large changes being observed after 24TR in MVC for both the KE and PF muscles (-40.9 ± 17.0% and – 30.3 ± 12.5%, respectively; P < 0.001) together with marked reductions of % VA (-33.0 ± 21.8% and -14.8 ± 18.9%, respectively; P < 0.001). A reduction of Mmax amplitude was observed only on soleus and no low frequency fatigue was observed for any muscle group. Finally, KE maximal force production ability was reduced to a moderate extent at the end of the 24TR (-10.2%; P < 0.001) but these alterations were highly variable (± 15.7%). These results suggest that central factors are mainly responsible for the large maximal muscle torque reduction after ultra-endurance running, especially on the KE muscles. Neural drive reduction may have contributed to the relative preservation of peripheral function and also affected the evolution of the running speed during 48 the 24TR.

CONCLUSION

The purpose of this experiment was to investigate the development of fatigue over an extreme duration exercise, a unique occasion to study human physiology as it is stretched towards breaking point. More particularly, we aimed at testing the hypothesis that central fatigue would be the principal explanation for neuromuscular fatigue during a 24-hour running bout, and that this would minimize the extent of peripheral fatigue. The results confirmed this hypothesis since large central activation deficits were observed, especially on the knee extensor muscles, as well as limited peripheral alterations. In addition to their relatively low amplitude, the muscle alterations were limited to the first part of the run. The disproportionate increase in the perceived effort during a slow running task strongly suggests that central fatigue did limit the performance during the 24-hour running bout. These findings add support to the theories stating that the central nervous system is mainly responsible for exercise limitation in humans even if exact relationships between central fatigue and teleo-anticipation mechanisms still have to be determined.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مشارکت مرکزی و محیطی برای خستگی عصبی-عضلانی ناشی از یک تردمیل 24 ساعته

Central and peripheral contributions to neuromuscular fatigue induced by a 24-h treadmill run

ترکیب پروگلیکوژن و ماکروگلیکوژن در ماهیچه های استخوانی ران اسب بعد از تمرین های متناوب

Synthesis of proglycogen and macroglycogen in skeletal muscle of Standardbred trotters after intermittent exercise

خلاصه
مقدمه
مواد و روش ها
اسب ها
طرح آزمایش
آزمایش بافت برداری ماهیچه
نمونه های خون
سوخت و ساز های ماهیچه
انسولین، لاکتات و گلوکز
محاسبات و تحلیل آماری
نتایج
ضربان قلب و شرایط تمرین
گلیکوژن ماهیچه ، گلوکز و فسفات -6- گلوکز
لاکتات پلاسما، گلوکز و انسولین سرم
بحث
منابع

خلاصه

دلایل انجام تحقیق: تجزیه گلیکوژن و دو شکل آن با نام های پروگلیکوژن (PG ) و ماکروگلیکوژن ( MG ) در اسب هایی بررسی شده است که فعالیت های مختلف انجام می دهند، اما اطلاعاتی در مورد سنتز مجدد مواد PG و  MG موجود نمی باشد.

هدف: تعیین سنتز مجدد مواد PG,MG در ماهیچه های استخوانی اسب های استانداردبرید بعد از انجام تمرین های متناوب در تپه است.

روش ها: در یک باشگاه آموزشی 9 ران اسب های حاضر در جلسات آموزشی و از جمله دوره گرم کردن – 7 تمرین در فاصله 500 متری در منطقه شیب دار و دوره استراحت مورد بررسی قرار گرفتند. بافت برداری ماهیچه ( مثل گلوتوس مدیوس ) برای تحلیل PG – MG – گلوکز و گلوکز-6 –فسفات در دوره استراحت – در پایان تمرین و بازه های 1-4-8-24-48-72 بعد از تمرین گرفته شد. نمونه های خون برای تجزیه و تحلیل گلوکز – لاکتات و انسولین قبل از تمرین و بلافاصله بعد از تمرین و برای بافت برداری ماهیچه گردآوری شدند.

نتایج: غلظت MG,PG  قبل از تمرین به ترتیب311 ± 47 و305 ± 55 mmoVkg dwt می باشد. تمرین ها باعث کاهش PG (A 63 ± 26 mmoVkg dwt) و MG (A 136 ± 68 mmol/kg dwt) می شود. بلافاصله بعد از آخرین مسابقه سرعت، مقدار گلوکز پلاسما و لاکتات در مقایسه با مقادیر قبل از تمرین افزایش می یابد. در اولین ساعت بعد از تمرین، کاهش بیشتر در MG در 7 مورد از 9 اسب مشاهده می شود. بازه ترکیب گلیکوژن در مدت 24 ساعت برای MG  بیشتر از PG  است. سپس سرعت ترکیب گلیکوژن ماهیچه کمتر می شود و تا 72 ساعت اختلافی بین MG و PG مشاهده نمی شود.

نتیجه گیری: بعد از انجام تمرین های مکرر روی یک سطح شیبدار، سنتز دوباره گلیکوژن فرآیندی آرام می شود و سنتز مجدد پروگلیکوژن با سنتز ماکروگلیکوژن متفاوت می باشد. در اولین ساعت استراحت (MG) دوره تمرین کاهش می یابد اما بعد از آن بیشترین سرعت سنتز مجدد در طول 24 ساعت اول اتفاق می افتد.

ارتباط احتمالی: اگر زمان بین جلسات تمرین در دوره آموزش بسیار کوتاه باشد، دوره استراحت برای تکمیل تجدید گلیکوژن ماهیچه کافی نخواهد بود.

بحث

گلیکوژن سازی در تمرین های مکرر روی یک شیب برای MG بیشتر از PG است. تحقیق کنونی نیز نتایج قبلی را تایید کردند و بیان کردند که سنتز مجدد گلیموژن در دوره استراحت اسب ها یک فرایند آرام است. نتیجه جدید این بود که سنتز مجدد MG در ساعات اولیه استراحت محدود می باشد، اما سپس در 24 ساعت زیاد می شود. سنتز مجدد PG آرامتر از MG می باشد. بنابراین، بیشترین سرعت سنتز محدد در روز اول درMG اتفاق می افتد که با توجه به آن حجم زیادی از گلیکوژن در طول تمرین تحلیل می رود.

Summary

Reasons for performing study: The degradation of glycogen and its two forms, proglycogen (PG) and macroglycogen (MG) has been studied in horses performing different types of exercise, but no information is available about the resynthesis of PG and MG after exercise.

Objectives: To determine the resynthesis of PG and MG in skeletal muscle after intermittent uphill exercise.

Methods: At a training camp 9 well-trained Standardbred trotters performed a training session comprising a warm-up period, 7 repeated 500 m bouts of exercise on an uphill slope and a recovery period. Muscle biopsies (m. gluteus medius) for analysis of PG, MG, glucose and glucose-6-phosphate were taken at rest, at the end of exercise and 1, 4, 8, 24, 48 and 72 h post exercise. Blood samples for analysis of glucose, lactate and insulin were collected before exercise, immediately after the last bout of exercise and then as for the muscle biopsies.

Results: The MG and PG concentration pre-exercise was 311 ± 47 and 305 ± 55 mmol/kg dwt respectively. The exercise caused a decrease in PG (Δ 63 ± 26 mmol/kg dwt) and MG (Δ 136 ± 68 mmol/kg dwt). Immediately after the last sprint plasma glucose and lactate increased compared to values pre-exercise. During the first hour post exercise there was a further decrease in MG in 7 out of 9 horses. The rate of glycogen resynthesis during 1–24 h was higher for MG than for PG. The rate of muscle glycogen resynthesis thereafter was slower and did not differ between MG and PG up to 72 h.

Conclusion: After repeated bouts of exercise on a slope, resynthesis of glycogen is a slow process and the resynthesis of proglycogen differs from that of macroglycogen. The fraction most depleted during exercise (MG) had no resynthesis during the first hour of recovery but then had the highest rate of resynthesis during the remainder of the first 24 h period.

Potential relevance: If the time between exercise sessions during training is too short the recovery period will be inadequate for complete restoration of muscle glycogen.

Discussion

Glycogenolysis during repeated bouts of exercise on a slope occurred to a greater extent in the MG fraction compared to the PG fraction. The present study also confirms previous findings that glycogen resynthesis during recovery in horses is a slow process. The new finding was that the resynthesis of MG seems to be restricted during the first hour of recovery but then predominates during the remainder of the first 24 h. The resynthesis of PG was slower than MG. Therefore, the highest rate of resynthesis during the first day was found in the MG fraction, which was the glycogen fraction most depleted during exercise.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ترکیب پروگلیکوژن و ماکروگلیکوژن در ماهیچه های استخوانی ران اسب بعد از تمرین های متناوب

Synthesis of proglycogen and macroglycogen in skeletal muscle of Standardbred trotters after intermittent exercise

تغییر واکنش های تنظیم حرارتی انسان به هوای سرد با غوطه وری مکرر در آب سرد

Human thermoregulatory responses to cold air are altered by repeated cold water immersion

روش ها
نتایج
بحث
منابع

تاثیرات شناور شدن مستمر در آب سرد بر واکنش های تنظیم حرارت انسان به هوای سرد در هفت شرکت کننده مرد بررسی شده است. یک تست فشار هوای سرد (CAST) قبل و بعد از تکمیل برنامه سازگاری با شرایط آب انجتم شد که شامل 90 دقیقه شناور شدن مستمر در آب سرد ( 18 درجه ) است که 5 بار در هفته و به مدت 5 هفته پشت سر هم تکرار می شود.CAST شامل 30 دقیقه استراحت در یک محیط راحت ( دمای 24 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 30 درصد) می باشد که در ادامه آن 90 دقیقه قرار گیری هوای سرد ( 5 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 30 درصد) انجام می شود. زمان قبل و بعد از سازگاری با شرایط آب و هوا، متابولیزم) M ( (P<0.01) در 10 دقیقه اول CAST حدود 85 درصد افزایش می یابد و بعد از ان افزایش جزئی پیدا می کند. بعد از سازگاری دمایی، مقدار M در ده دقیقه CAST به p<0.02 می رسد، اما این مقدار برای نیم ساعتM یکسان خواهد بود. بنابراین، شروع لرزش بعد از ایجاد سازگاری ممکن است به تاخیر بیفتد. بعد از سازگاری با آب و هوا، دمای روده (Tre)کمتر (P<0.01) از قبل و در طول CAST است و کاهش Tre در طول CAST بیشتر از (P<0.01) قبل است. میانگین دمای پوست (T-sk) بعد از سازگاری کمتر از (P<0.01) نسبت به شتاب T-sk می شود. مقدار نوپریفرین پلاسما نیز در طول مدت CAST افزایش می یابد(P<0.02)، اما میزان افزایش بعد از سازگاری بیشتر است(P<0.04). این نتایج بیان می کنند که شبیه سازی شناور شدن مستمر در آب سرد از سرمای واقعی در انسان ها در تقابل با اسقرار قرار می گیرد. سازگاری با سرما از نوع عایق گذاری می باشد.

سازگاری با سرما، سازگار کردن با سرما، تقلیل درجه حرارت، تنظیم حرارت، کاته کولامینها، متابولیزم، دمای مرکزی، دمای پوست

وجود ویژگی سازگاری سرمایی در انسان ها موضوعی است که به خوبی تشریح شده است. برای نمونه، ان دسته از زنان کره ای که پیوسته در آب سرد شنا می کنند دارای آستانه لرزش بالاتری ( دمای آب کمتر) در مقایسه با زنان غیر شناگر هستند(16.19). همچنین، مردان استرالیایی و خانه بدوش های آفریقای جنوبی که سال های طولانی در معرض دماهای بسیار پایین شبانه زندگی کرده اند آستانه سرما و دمای پوست پایین تری در مقایسه با گروه های کنترل هستند(13). انسان های فاقد ویژگی سازگاری با تولید گرمای متابولیت و آستانه سرمای قابل توجه به سرما واکنش می دهند(13.18). میزان عدم دارا بودن تجربه زندگی و واکنش در برابر سرما مشخص نیست. به علاوه، در حالی که روش های سازگاری با سرما می توانند واکنش های متغیر در برابر سرما تولید کنند (3و11و12و14و17و20)، اما میزان ارتباط این تغییرات با خوگیری افراد در برابر سازگاری واقعی نامشخص است.

YOUNG, ANDREW, J., STEPHEN R. MUZA, MICHAEL N. SAWKA, RICHARD R. GONZALEZ, AND KENT 13. PANDOLF. Human thermoregulatory responses to cold air are altered by repeated cold water immersion. J. Appl. Physiol. 60(5): 154% 1548, 1986.-The effects of repeated cold water immersion on thermoregulatory responses to cold air were studied in seven males. A cold air stress test (CAST) was performed before and after completion of an acclimation program consisting of daily 9O-min cold (U?‘C) water immersion, repeated 5 times/wk for 5 consecutive wk. The CAST consisted of resting 30 min in a comfortable [24”C, 30% relative humidity (rh)] environment followed by 90 min in cold (5°C 30% rh) air. Pre- and postacclimation, metabolism (dM) increased (P < 0.01) by 85% during the first 10 min of CAST and thereafter rose slowly. After acclimation, AI was lower (P c 0.02) at 10 min of CAST compared with before, but by 30 min 2M was the same. Therefore, shivering onset may have been delayed following acclimation. After acclimation, rectal temperature (T,,) was lower (P < 0.01) before and during CAST, and the drop in T,, during CAST was greater (P < 0.01) than before. Mean weighted skin temperature (Tsk) was lower (P < 0.01) following acclimation than before, and acclimation resulted in a larger (P < 0.02) T,,- to-T,, gradient. Plasma norepinephrine increased during both CAST (P < 0.002), but the increase was larger (P < 0.004) following acclimation. These findings suggest that repeated cold water immersion stimulates development of true cold acclimation in humans as opposed to habituation. The cold acclimation produced appears to be of the insulative type.

cold acclimatization; cold acclimation; hypothermia; thermoregulation; catecholamines; metabolism; core temperature: skin temperature

has been reasonably well demonstrated. For example, Korean women divers who repeatedly dive in cold water have been reported to have a higher threshold for shivering (lower critical water temperature) than nondivers (16, 19). Also, Australian aborigines and South African bushmen who have lived many years exposed nearly nude to extreme low temperatures at night respond to cold exposure with little or no shivering and lower steadystate core and skin temperature compared with control subjects (13). Nonadapted humans respond to acute cold ’ Throughout this report the term acclimatization will refer to the exposure with marked shivering and elevated metabolic heat production (13, 18). The degree to which persons lacking a lifetime experience of cold stress are able to acclimatize to cold is not known. Furthermore, while cold acclimation procedures have been reported to produce altered responses to cold (3, 11, l&14,17, ZO), the extent to which such changes represent habituation (blunted response) as opposed to true acclimation remains unclear.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تغییر واکنش های تنظیم حرارتی انسان به هوای سرد با غوطه وری مکرر در آب سرد

Human thermoregulatory responses to cold air are altered by repeated cold water immersion

بیومکانیک پویای قوزک پا و پا در حالت نرمال راه رفتن و دویدن

Dynamic Biomechanics of the Normal Foot and Ankle During Walking and Running

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

بیومکانیک قوزک پا و پا در حالت نرمال راه رفتن و دویدن

Dynamic Biomechanics of the Normal Foot and Ankle During Walking and Running

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.