تاثیر شرکت در ورزش های سازمان یافته برای جلوگیری از خودآزاری در نوجوانان؟ تجزیه و تحلیل مکانیسم های اساسی

Can participation in organized sports help adolescents refrain from self-harm? An analysis of underlying mechanisms

چکیده

1. مقدمه

2.  شیوه

3. نتایج

4. بحث

تامین بودجه

اعلامیه تعارض منافع

منابع

چکیده

     تحقیق به طور ویژه ای بر آن چه که ممکن است باعث وقوع کمتر خود آسیبی عمدی در نوجوانان شود، متمرکز شده است. زیرا حوزه ی ورزشی یک بستر حائز اهمیت برای ارتقای سازگاری مثبت است. ما پیشنهاد داده ایم که انجام فعالیت های ورزشی سازمان دهـی شده از طریق تاثیرگذاری روی بهزیستی روان شـناختی، می تواند از آسیب رساندن نوجوانان به خود ، خودداری کند. ما توسط دو موج داده های طولی از 998 نوجوان سوئدی در مقاطع 7 و 8 ( که 52% آن ها پسر بودند)، این موضوع که آیا علائم افسردگی و اعتماد به نفس واسطه ی ارتباط بین فعالیت های ورزشی سازمان یافته و خود آسیبی هست یا خیر را آزمایش کردیم. نتایج نشان داد که اعتماد به نفس ، و نه علائم افسردگی، در ارتباط بین فعالیت های ورزشی سازمانی و کاهش خودآزاری دخیل است. یافته های ما ، این نظر را که فعالیت های ورزشی سازمانی می توانند به عنوان راهی قابل اعتماد برای افزایش سلامت روان و بستری برای اقدامات آینده باشند را تقویت می کند.

پژوهش فعلی
      سوئد دارای حدود 20000 باشگاه ورزشی در سراسر کشور است که 12000 آن ها فعالیت های ورزشی برای جوانان را سازمان دهی می کنند (جیکوب سون و همکارانش 2018). پیرامون 13 سالگی، حدود 66% از نوجوانان سوئدی در باشگاه های ورزشی سازمان یافته شده شرکت می کنند (آمار سوئد، 2017-2018). این درصد در 16 سالگی اندکی کاهش می یابد (جیکوب سون و همکارانش 2018). همچنین به نظر می رسد که سوئد به عنوان یکی از کشورهای اروپایی با بیشترین ابتلا به خودآزاری، نشان داده شده است، جایی که تا 42% نوجوانان درگیر آن هستند (مولن کامپ و همکارانش 2012). با توجه به ارتباط فعالیت های ورزشی سازمان یافته و خودآزاری در سوئد، در این مطالعه، هدف ما تعیین این بود که آیا فعالیت های ورزشی سازمان یافته می تواند تغییر در خودآزاری نوجوانان و مکانیسم هایی که ممکن است چنین ارتباطی را توضیح دهند، پیش بینی کند. ما فرض کردیم که فعالیت های ورزشی سازمان یافته از طریق کاهش علائم افسردگی نوجوانان و افزایش حس خود ارزشمندی آن ها، می تواند سطوح خودآزاری را کاهش دهد ( برای مدل مفهومی به شکل 1 مراجعه کنید).

     زمانی که به فعالیت های ورزشی سازمان یافته، اختلالات درونی و خودآزاری به صورت فردی نگاه می کنیم، مطالعات برخی تفاوت های جنسیتی را نشان دادند. هرچند فعالیت های ورزشی سازمان یافته به طور فزاینده ای در میان دختران درحال محبوب شدن است، اما یکی از محبوب ترین فعالیت های اوقات فراغت برای پسران بیان شده است (کائستنر و ژو 2006؛ آنگدامز بارومترن 2019). علاوه بر این، در دوران نوجوانی، دختران بیشتر از پسران اختلالات درونی بویژه علائم افسردگی را گزارش می کنند (گیرگوس و یانگ 2015) و کمبود عزت نفس (اورث و رابینز 2019). در آخر، بحث هایی در مورد این که آیا دختران بیشتر از پسران تمایل به آسیب رساندن به خود دارند، مطرح شده است ( برای بررسی پلنر و همکارانش 2013 مراجعه کنید). به خاطر این دلایل، ما تاثیر جنسیت را در تحلیل هایمان کنترل کردیم.

شیوه
شرکت کنندگان

     نمونه ی پژوهش از یک پروژه ی طولی [به علت داوری کور حذف شده است] شامل دانش آموزان پایه ی هفتم، هشتم و نهم از هفت دبیرستان وابسته به شهرداری در یک شهر متوسط در سوئد، گرفته شد. داده ها به صورت سالانه به مدت چهار سال جمع آوری شد. نمونه ی هدف از دانش آموزان در دومین و سومین زمان مشخص برای تحلیلمان گرفته شد ( از این پس آن ها را T1 و T2 می نامیم). نمونه ی تحلیلی این پروژه شامل شرکت 998 نوجوان پایه ی هفتم و هشتم بود ( 519 پسر؛ Mسن _ 94. 13؛ SD _ 74.0 ) همه ی دانش آموزانی که در T1 شرکت کرده بودند، در تحلیل هایمان مشمول شدند. بیشتر نوجوانان نمونه ی ما در سوئد به دنیا آمدند ( 85.3%). اکثر این نوجوانان با هر دو والدینشان سکونت داشتند ( 66% )، در حالیکه بقیه در محیط حضانت مشترک ( 14.4%)، فقط با یک ولی ( 17.3% مادر و 2.4% پدر)، یا تمهیدات حضانتی دیگر ( حدود 1% ) زندگی می کردند. همچنین، اکثریت پدرها (89.4%) و مادرهای این نوجوانان (73.2%) دارای شغل تمام وقت بودند.

بررسی متغیرهای تاثیر گذار بر عملکرد دو سرعت در ورزشکاران

What variables determine sprint performance in young athletes?

چکیده

1. کلمات اختصاری

2. مقدمه

3. اصول و روش ها

1.3. شرکت کنندگان

2.3. روش آزمایشی برای حل این مسئله

3.3 روش ها

4.3 آنالیز آماری

4. نتایج

5. بحث و گفت و گو

6. نتیجه گیری

افشای علاقه

قدردانی و تشکر

فهرست منابع

چکیده

اهداف: شناسایی دترمینان های عملکرد دو سرعت در ورزشکاران جوان زن و مرد در زمین مسابقه.

ابزار و روش ها: دویست و چهارده ورزشکار دو و میدانی، در گروه سنی 13 تا 15 سال به گروه های اعتبار سنجی(VG) (n=163) و گروه اعتبار سنجی متقابل (CVG) (n=51) تقسیم شدند. شرکت کنندگان برای ارزیابی بلوغ بیولوژیکی، سنجش و اندازه گیری بدن، پرش عمودی، دوی 60 متر، و تست دوی سرعت ناهوازی(RAST) مورد آزمایش قرار گرفتند.

نتایج: آنالیز رگرسیون های چندگانه متغیرهای طول پا، پرش عمودی، زمان کامل(RAST) به نام (RASTtt) انتخاب کردند و شاخص خستگی برای هر دو گروه، به ترتیب برای عملکرد دوی سرعت پسران و دختران 95.5% و 76.9% تعیین شد. به منظور تایید نتایجمان یک اعتبار سنجی متقابل بر روی رگرسیون خطی انجام دادیم که نشان داد عملکردهای دو سرعت اندازه گیری شده و پیش بینی شده در CVG تفاوت محسوسی ندارد(P>0.05). به علاوه این مطالعه نشان داد که بلوغ بیلوژیکی با تمامی متغیرهای نمونه وابسته است(P<0.05).

نتیجه: طول پای متغیرها، پرش عمودی، و RASTtt و شاخص خستگی با نسبت های مختلف عملکرد دو سرعت در پسران و دختران جوان ورزشکار را شرح می دهد. هم چنین، این مطالعه با بیان این که کدام یک از متغیرها باید بخشی از برنامه تمرینی ورزشکاران جوان دوندگان دوی سرعت باشد، به دانش محققان و مربیان می افزاید.

6. نتیجه گیری

به طور خلاصه، متغیرهای طول پا، پرش عمودی، RASTtt و شاخص خستگی می توانند در یک نسبت متفاوت، عملکرد دوی سرعت برای ورزشکاران هر دو جنسیت را نشان بدهند. اگرچه، بلوغ بیولوژیکی بخشی از مدل پیش بینی نبود، از این جهت که بر روی تمامی متغیرهای پیش بینی شده تاثیرگذار بود باید در نظر گرفته شود. مدل رگرسیون به میزان قابل قبولی متغیرهای تعیین کننده در دوی سرعت برای ورزشکاران جوان هر دو جنسیت را تخمین زد.

Abstract

Objectives To identify sprint performance determinants in young athletes in the field in both sexes.

Equipment and methods Two hundred and fourteen track and field athletes, ages between 13 and 15 years old, were divided into validation group (VG) (n = 163) and cross-validation group (CVG) (n = 51). The participants were submitted to biological maturity evaluation, anthropometry, vertical jump, 60-m sprint, and running anaerobic sprint test (RAST).

Results The multiple regression analysis selected the variables leg length, vertical jump, RAST total time (RASTtt) and fatigue index for both groups, determined 95.5% and 76.9% of sprint performance on boys and girls, respectively. To confirm our results, we performed a cross-validation on the linear regression, which showed that the measured and predicted sprint performances in CVG were not significantly different (P > 0.05). In addition, the study demonstrated that biological maturity is associated with all variables of the model (P < 0.05).

Conclusion The variables leg length, vertical jump, RASTtt and fatigue index explain in different proportions sprint performance in young boys and girls athletes. In addition, this study add to knowledge of researchers and coachers, indicating which variables should be part of the training program of young athletes sprint runners.

6. Conclusion

In summary, leg length, vertical jump, RASTtt and fatigue index variables can explain, in a different ratio, performance in sprint running for young athletes of both sexes. Although biological maturity did not form part of the prediction model, it is must also be considered as it had a significant impact on all prediction variables. The regression model satisfactorily estimated the determinant variables in sprint running with young athletes of both sexes.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بررسی متغیرهای تاثیر گذار بر عملکرد دو سرعت در ورزشکاران

What variables determine sprint performance in young athletes?

اثرات چاقی بر سایز پستان، ساختار و کارکرد ستون فقرات سینه‌ای، درد اسکلتی عضلانی در بالاتنه و فعالیت فیزیکی در زنان

Effects of obesity on breast size, thoracic spine structure and function, upper torso musculoskeletal pain and physical activity in women

چکیده
1- مقدمه
2- روش‌ها
2-1- شرکت‌کنندگان
2-2- اندازه پستان
2-3- گشتاور خمشی وارده بر ستون فقرات سینه‌ای
2-4- کیفوز ستون فقرات
2-5- دردهای عضلانی اسکلتی در بالاتنه
2-6- زمان صرف شده برای فعالیت‌های بدنی
2-7- تحلیل آماری
3- نتایج
3-1- سن شرکت‌کنندگان، BMI و حجم پستان
3-2- گشتاور خمشی وارده بر ستون فقرات سینه‌ای
3-3- کیفوز ستون فقرات
3-4- دردهای عضلانی اسکلتی در بالاتنه
3-5- زمان صرف شده برای فعالیت‌های بدنی
4- بحث
5- نتیجه‌گیری
منابع

چکیده

هدف: این مطالعه تأثیر چاقی بر اندازه پستان، ساختار و عملکرد ستون فقرات سینه‌ای، درد اسکلتی عضلانی در بالاتنه و شرکت در فعالیت‌های بدنی را در زنانی که به‌طور مستقل در جامعه زندگی می‌کنند، مورد بررسی قرار داده است.
روش‌ها: در مجموع 378 زن به 3 گروه تقسیم شدند (بدون اضافه وزن: شاخص توده بدنی (BMI)= 22.5 ±0.2 kg/m2 (میانگین ± انحراف از معیار)؛ دارای اضافه وزن: BMI= 27.4 ±0.3 kg/m2 ؛ چاق: BMI= 35.4 ±0.3 kg/m2). متغیرهای برآیند حجم پستان (میلی‌لیتر)، گشتاور خمشی وارده بر ستون فقرات سینه‌ای (Nm)، کیفوز ستون فقرات (درجه)، درد اسکلتی عضلانی در بالاتنه (نمره)، و زمان صرف شده برای فعالیت بدنی (دقیقه) در بین سه گروه محاسبه شدند و مورد مقایسه قرار گرفتند و با توجه به اختلاف سن در بین گروه‌ها تنظیم شدند. نتایج: BMI اثر مهم و قابل‌توجهی بر همه متغیرهای برآیند دارد. شرکت‌کنندگانی که در گروه چاق قرار داده شدند پستان‌های بسیار بزرگ‌تر، و گشتاور خمشی وارده بر ستون فقرات بیشتری داشتند و نسبت به شرکت‌کنندگانی که در دو گروه دیگر قرار داده شده بودند، فعالیت‌های بدنی کمتری را گزارش کردند. همچنین در بین شرکت‌کنندگان گروه چاق کیفوز ستون فقرات به‌طور قابل‌توجهی نشان داده شد و آنها در مقایسه با همتایان خود در دو گروه دیگر، درد اسکلتی عضلانی بسیار بیشتری را در قسمت بالاتنه گزارش کردند.
نتیجه‌گیری: این مطالعه اولین مطالعه‌ای است که نشان می‌دهد افزایش سطح چاقی با کیفوز تحت کنترل و بار ستون فقرات سینه‌ای و همچنین افزایش علائم درد اسکلتی عضلانی در بالاتنه و کاهش زمان صرف شده برای فعالیت بدنی در زنانی که در جامعه زندگی می‌کنند همراه است. ما انجام تحقیقات بیشتری را توصیه می‌کنیم تا مشخص شود آیا مداخلات مبتنی بر شواهد طراحی شده برای کاهش گشتاور خمشی وارده بر ستون فقرات سینه‌ای می‌تواند علائم درد اسکلتی عضلانی در بالاتنه و توانایی زنان چاق را برای شرکت در فعالیت‌های بدنی بهبود بخشد یا خیر.

5- نتیجه‌گیری

این مطالعه نشان می‌دهد که چاقی زنان ساکن در جامعه، خطر کیفوز و بار ستون فقرات سینه‌ای را افزایش داده بود. افزایش میزان چاقی با افزایش علائم درد عضلانی اسکلتی بالاتنه و کاهش زمان صرف شده در فعالیت بدنی نیز همراه بود. تحقیقات بیشتری توصیه می‌شود تا مشخص شود آیا مداخلات طراحی شده برای کاهش گشتاور خمشی وارده بر ستون فقرات سینه‌ای می‌تواند در تسکین بار ساختارهای ستون فقرات سینه‌ای مؤثر باشد و به‌نوبه خود علائم درد اسکلتی عضلانی بالاتنه و توانایی برخورداری از مزایای سلامتی مرتبط با مشارکت در فعالیت بدنی را در زنان چاق بهبود بخشد یا خیر.

Abstract

Purpose This study investigated the effects of obesity on breast size, thoracic spine structure and function, upper torso musculoskeletal pain and physical activity participation in women living independently in the community.
Methods A total of 378 women were divided into 3 groups (Not Overweight: body mass index (BMI) = 22.5 ± 0.2 kg/m2 (mean ± SE); Overweight: BMI = 27.4 ± 0.3 kg/m2; Obese: BMI = 35.4 ± 0.3 kg/m2). Outcome variables of breast volume (mL), thoracic flexion torque (Nm), thoracic kyphosis (degrees), upper torso musculoskeletal pain (score) and time spent in physical activity (min) were calculated and compared among the 3 groups, adjusting for between-groups differences in age.
Results There was a significant main effect of BMI on all outcome variables. Participants classified as Obese displayed significantly larger breasts, had greater thoracic flexion torques and reported less time participating in physical activity relative to the participants who were classified as Not Overweight and Overweight. Participants in the Obese group also displayed significantly more thoracic kyphosis and reported significantly more upper torso musculoskeletal pain compared to their counterparts who were classified as Not Overweight.
Conclusion This study is the first to demonstrate that increased obesity levels were associated with compromised kyphosis and loading of the thoracic spine, as well as increased symptoms of upper torso musculoskeletal pain and reduced time spent in physical activity in women living in the community. We recommend further research to determine whether evidence-based interventions designed to reduce the flexion torque generated on the thoracic spine can improve these symptoms of upper torso musculoskeletal pain and the ability of women with obesity to participate in physical activity.

5- Conclusion

Our study demonstrates that kyphosis and loading of the thoracic spine were compromised by obesity in women living in the community. Increased obesity levels were also associated with increased symptoms of upper torso musculoskeletal pain and reduced time spent in physical activity. Further research is recommended to determine whether interventions designed to reduce the flexion torque generated on the thoracic spine are effective in relieving loading of the thoracic spine structures and, in turn, improving symptoms of upper torso musculoskeletal pain and the ability of women with obesity to enjoy the health benefits associated with participating in physical activity.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اثرات چاقی بر سایز پستان، ساختار و کارکرد ستون فقرات سینه‌ای، درد اسکلتی عضلانی در بالاتنه و فعالیت فیزیکی در زنان

Effects of obesity on breast size, thoracic spine structure and function, upper torso musculoskeletal pain and physical activity in women

رابطه خود ادراکی فیزیکی صلاحیت، جهت گیری هدف و خوش بینی با واسنجی عملکرد دانش آموزان در تربیت بدنی

The relation of physical self-perceptions of competence, goal orientation, and optimism with students’ performance calibration in physical education

Abstract

Two studies were conducted to examine associations between students’ calibration accuracy with their self-perceptions of competence (i.e., global self-worth, sport competence, perceived competence, and self-efficacy), goal orientation, and dispositional optimism and pessimism. Participants were 138 (study 1) and 236 (study 2) fifth and sixth grade students. An index of absolute accuracy of performance prediction was calculated based on students’ predicted and actual performance in a basketball shooting test. Person-related factors were measured with self-reported questionnaires. Results showed no associations between absolute accuracy and students’ global self-worth, sport competence, optimism and pessimism (study 1) while students’ absolute accuracy was associated with their task orientation, self-efficacy, and perceived competence (study 2). An overconfidence effect was also found in both studies. These results were discussed with reference to previous evidence and views of calibration research in academic, sport, and physical education domains. Interactions between person-related factors and calibration and their effects on the development of students’ self-regulated learning of sport skills in physical education were also highlighted.

1 Introduction

Examining cognitive aspects of sport performance has a long tradition in sport psychology. For example, involvement in physical education has been positively associated with students’ academic learning (Pesce, Faigenbaum, Goudas, & Tomporowski, 2017). Moreover, selfregulated learning can positively affect sport performance (e.g., Kolovelonis, Goudas, Hassandra, & Dermitzaki, 2012) while metacognitive activity has been related with sport involvement (e.g., Theodosiou & Papaioannou, 2006). Considering that personal characteristics (i.e., self-confidence) are associated with expert athletic performance (Durand-Bush & Salmela, 2002) examining sport performance with respect to metacognitive factors is of great interest.

Efklides (2011) has suggested reciprocal interactions of metacognition, motivation, and affect at two levels of functioning of self-regulated learning. The person level involves interactions between trait-like characteristics such as motivation (e.g., goal orientations) and selfconcept while the Task Χ Person level involves events during task execution and feedback from monitoring used for controlling or regulating learning. Metacognitive feelings and estimates (e.g., judgments of learning) before, during, or after task involvement enhance students’ awareness for learning and performance (Efklides, 2011). In this sense, performance judgments are considered metacognitive in nature resulting from conscious processing related to instructions, task characteristics, and metacognitive knowledge of using effective strategies (Efklides, 2009). Metacognitive judgments and performance are related. For example, feelings of difficulty were negatively associated with feelings of correctness in math (Dermitzaki & Efklides, 2003) while students’ basketball shooting performance was positively related with their feelings of correctness and negatively with feelings of difficulty (Goudas, Dermitzaki, & Kolovelonis, 2017). However, information derived from metacognitive processes should be accurate for effective selfregulated learning.

عوامل روانی صدمات ورزشی در بین بازیکنان جوان فوتبال

Psychological predictors of sport injuries among junior soccer players

اطلاعات مورد نیاز و شیوه ها

شرکت کنندگان

ارزیابی ها

فهرست حالت ویژگی اضطراب (STAI )

مقیاس اضطراب ورزشی (SAS)

فهرست- 28 مهارت های مقابله ای ورزشی (ACSI-28)

بررسی رویدادهای زندگی برای ورزشکاران دانشجو (LESCA)

مقیاس های شخصیتی دانشگاه های سوئد (SSP)

فرایند

تحلیل آماری

فرضیه 1

فرضیه 2

فرضیه 3

فرضیه 4

نتایج

بحث

فرضیه 1

فرضیه 2

فرضیه 3

فرضیه 4

موضوعات روش شناختی

چشم اندازها

تحقیقات پیشین به بررسی مدل هایی پرداخته اند که تعیین کننده عوامل روانی هستند که می توانند آسیب های ورزشی را پیش بینی نمایند. یکی از این نمونه ها مدل آسیب- استرس ویلیامز و اندرسون  است که بر عواملی نظیر اضطراب، استرس نامطلوب زندگی و توانایی های اندک مقابله ای تاکید می کنند. هدف از مطالعه حاضر یافتن عوامل روانی افزایش دهنده خطر آسیب پذیری در میان بازیکنان فوتبال و تنظیم مدلی تجربی عوامل خطرناک آسیب برای بازیکنان فوتبال بود. شرکت کنندگان در تحقیق 108 بازیکن زن و مرد (m= 17,6) بودند که در دبیرستان های فوتبال در جنوب غربی سوئد تحصیل می کردند. پنج پرسشنامه مورد استفاده قرار گرفتند، فهرست رسمی ویژگی های اضطرابی، مقیاس اضطراب ورزشی، سنجش رویدادهای زندگی ورزشکاران دانشگاهی، فهرست-28 مهارت های مقابله ای ورزشی و مقیاس های دانشگاه های سوئد در مورد ویژگی های شخصیتی. آمار آسیب دیدگی در طول مدتی 8 ماهه توسط مربیان ورزشی جمع آوری شد. نتایج حاکی از چهار عامل قابل توجه بود که با یکدیگر می توانست 23% از آسیب دیدگی ها را توضیح دهند. مهم ترین عوامل استرس رویدادهای زندگی، اضطراب سوماتیک، مقابله عدم اطمینان و غیرموثر هستند. این یافته ها تا حدی تایید کننده مدل آسیب- استرس ویلیامز و اندرسن بوده  و در مدلی تجربی سازمان داده می شوند. توصیه هایی پیرامون موضوعات مربوط به جلوگیری از آسیب ورزشی به تیم های پزشکی و مربیان ورزشی داده می شود. 

شرکت در رشته های ورزشی رقابتی مستلزم مهارت های فیزیکی بالای ورزشکار است. در نتیجه، میزان بروز آسیب دیدگی نسبتا زیاد است (پارگمن ، 2007). برای مثال، هاگلند  (2007) دریافت که بین 65% تا 95% از بازیکنان سرشناس سوئد (مردان) حداقل یک بار در سال دچار آسیب دیدگی می شوند. بازیکنان بین المللی فوتبال اعلام کردند که میزان آسیب دیدگی برابر با 9.4 آسیب دیدگی در هر 1000 ساعت فعالیت ورزشی خود داشته اند (والدن  و همکارانش، 2005). 

چشم اندازها

بر اساس این یافته ها، عوامل روانی تعریف شده ای وجود دارند که بر خطر آسیب دیدگی در میان بازیکنان فوتبال اثر می گذارند، که دارای مفاهیم متعددی برای تیم های پزشکی ورزشی و مربیان است که باید در نظر گرفته شوند. این مسئله به طور خاص در مورد استرس رویدادهای منفی زندگی صادق است. توصیه شده است که در صورت بروز رویدادهای بسیار نامطلوب در زندگی ورزشکار، تیم های پزشکی ورزشی و مربیان باید بسیار دقیق و تیزبین باشند، چون این وقایع می توانند اثرات آسیب زا و ویرانگری بر رفتار ورزشکاران، نظیر اختلال در تمرکز و افزایش سطوح اضطراب، داشته باشند. این مسئله، به خصوص، زمانی مهم است که رویدادهای منفی اخیرا روی داده باشند. بنابراین، توصیه می شود که به بازیکن اجازه داده شود تا به منظور احیای کانون و تعادل روانی و فیزیکی، در یک یا چند جلسه تمرینی یا بازی شرکت نکنند. 

Previous researches have established models that specify psychological factors that could predict sport injuries. One example is Williams and Andersen’s stress–injury model stressing factors such as anxiety, negative life stress and few coping resources. The purpose of the current study was to find psychological factors that could lead to an increased injury risk among junior soccer players, in addition to construct an empirical model of injury risk factors for soccer players. The participants were 108 male and female soccer players (m = 17, 6) studying at soccer high schools in southwest Sweden. Five questionnaires were used, State Trait Anxiety Inventory, Sport Anxiety Scale, Life Events Survey for Collegiate Athletes, Athletic Coping Skills Inventory-28 and Swedish universities Scales of Personality. Injury record was collected by athletic trainers at the schools during a period of 8 months. The result suggested four significant predictors that together could explain 23% of injury occurrence. The main factors are life event stress, somatic trait anxiety, mistrust and ineffective coping. These findings partly support Williams and Andersen’s stress–injury model and are organized into an empirical model. Recommendations are given to sport medicine teams and coaches concerning issues in sport injury prevention.

Participation in competitive sports sets high demands on athletes’ physical skills. As a result, injury frequency is rather high (Pargman, 2007). For instance, Ha¨gglund (2007) found that between 65% and 95% of Swedish elite soccer players (male) reported at least one injury every year. International soccer players reported having had an injury frequency that was 9.4 injuries/1000 h of soccer practice (Walde´n et al., 2005).

Perspectives

Following the findings, there are well-defined psychological factors that affect the injury risk among soccer players, which have several implications for sports medicine teams and coaches to consider. This is especially true of negative life event stress. It is recommended that medicine teams and coaches be observant if major negative life events occur for players as these could have a devastating injury impact on the athletes’ behavior in terms of disrupted concentration and elevated anxiety levels. This is especially important if the negative events have occurred very recently. Thus, it is recommended that the player be allowed to miss one or more practices/games in order to restore psychological and physical focus and balance.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

عوامل روانی صدمات ورزشی در بین بازیکنان جوان فوتبال

Psychological predictors of sport injuries among junior soccer players