قانون اصلاحات داد-فرانک وال استریت و حمایت از مصرف کننده: عنوان هفتم، مشتقات

The Dodd-Frank Wall Street Reform and Consumer Protection Act: Title VII, Derivatives

چکیده
مقدمه
پس زمینه
ساختار و تنظیم بازار قبل از قانون داد-فرانک
ساختار بازار برای مشتقات تصفیه شده و معامله شده در بورس
ساختار بازار برای مشتقات فرابورس (OTC)
شرایط تصفیه و گزارش دهی قانون داد- فرانک
الزامات تصفیه (پایاپای)
شرط معامله در بورس
معافیت مالیاتی کاربر نهایی
تعاریف کارگزار و شرکت کننده اصلی سواپ
گزارش سواپ ها و سواپ های مبتنی بر اوراق بهادار
جلوگیری از فرار
اقتدار پیشرفته CFTC در بازارهای کالاها
الزام حداقل ودیعه
محدودیت های اتخاذ موضع
سازمان ضد دستکاری در بازار برای بازارگرمی
بخش 716- ممنوعیت کمک فدرال به نهادهای سواپ

چکیده
بحران مالی بازار مشتقات فرابورس (OTC) را به عنوان منبع اصلی ریسک سیستمی درگیر نمود. تعدادی از شرکت ها از مشتقات برای ساخت موقعیت های سوداگرانه بسیار اهرمی استفاده نمودند، که خسارات زیادی ایجاد کرد که نه تنها خود بنگاه ها بلکه بستانکاران و شرکای تجاری آنها را به ورشکستگی تهدید می کرد. صدها میلیارد دلار اعتبار دولتی لازم بود تا از بروز چنین خسارات در سیستم جلوگیری شود. AIG مشهورترین نمونه بود ، اما به هیچ وجه تنها نمونه نبود.

این واقعیت که بازار فرابورس به ثبات مالی چند تاجر عمده بستگی داشت، به همان اندازه مشکل ساز بود. عدم موفقیت یک کارگزار منجر به خنثی کردن قراردادهای ارزش تریلیون دلار می شود و باعث می شود که طرفین مشتقه در معرض ریسک و ضرر ناگهانی قرار بگیرند، و این امر منجر به تشدید اهرم زدایی و امتناع اعتبار خواهد شدکه مشخصه بحران است. همه کارگزاران عمده تحت استرس قرار گرفته و حتی اگر معاملات مشتقات به طور کلی منبع مستقیم ضعف مالی نبود، سقوط بازار 600 تریلیون دلاری مشتقات فرابورس قریب الوقوع بود و بدون مداخله فدرال انجام می شد. اولین گروه از دریافت کنندگان برنامه نجات دارايي‌هاي مشکل دار (TARP) تقریباً همه کارگزاران مشتقات بزرگ را شامل می شد.

قانون داد-فرانک (203-111. P.L) به دنبال بازسازی بازار فرابورس در تصویر بورس آتی تنظیم شده بود. اصلاحات اساسی شامل لزوم پاکسازی قراردادهای سواپ از طریق یک طرف قرارداد مرکزی است که توسط یک یا چند آژانس فدرال تنظیم می شود. مراكز تهاتر معامله گران را ملزم می کند که در زمان انعقاد قرارداد به منظور پوشش خسارات احتمالی، پول نقد (به نام ودیعه اولیه) واریز نموده و نیاز به سپرده های بعدی (به نام حداقل ودیعه) برای پوشش ضررهای واقعی موقعیت است. تاثیر مورد نظر الزام حداقل ودیعه، از بین بردن این احتمال است که هر شرکتی بتواند معرض بدون سرمایه ای را ایجاد کند که آنقدر زیاد باشد که در آن نکول عواقب سیستمیک در پی داشته باشد (دوباره وضعیت AIG). اندازه وضعیت تسویه توسط شرکت توسط قابلیت شرکت در ارسال سرمایه برای پوشش خسارات خود محدود می شود. این سرمایه از شرکای تجاری و کل سیستم محافظت می کند.

ساختار و تنظیم بازار قبل از قانون داد-فرانک
انواع مختلف مشتقات برای اهداف مشابه مورد استفاده قرار می گیرند – اجتناب از ریسک تجاری یا پوشش اقتصادی و ریسک پذیری در جستجوی سودهای سوداگرانه. با این وجود قبل از قانون داد-فرانک، این ابزارها در بازارهای مختلفی معامله می شدند. قراردادهای آتی در بورس هایی که توسط کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC)، گزینه های سهام در بورس های تحت کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) تنظیم شده اند معامله می شوند و تمام سواپ ها (و سواپ های امنیتی و همچنین برخی اختیارات) در فرابورس معامله شده و توسط کسی تنظیم نمی شوند.

بورس اوراق بهادار بازارهای متمرکزی هستند که در آن تمام سود خرید و فروش جمع می شود. معامله گرانی که می خواهند خرید کنند (یا موقعیت خرید دارند) با کسانی که می خواهند بفروشند (دارای موقعیت فروش هستند) تعامل می کنند، و معاملات انجام شده و قیمت ها در طول روز گزارش می شود. در بازار فرابورس، قراردادها بصورت دوجانبه انجام می شود، معمولاً بین یک فروشنده و یک کاربر نهایی و به طور کلی هیچ الزامی وجود ندارد که قیمت، شرایط یا حتی وجود قرارداد برای تنظیم کننده یا عموم اعلام شود.

مشتقات می توانند قراردادهای بی ثباتی باشند و انتظار عادی این است که سود و زیان بزرگی بین معامله گران به وجود آید. در نتیجه، مسئله یکپارچگی بازار وجود دارد. از کجا بدانیم که این موقعیت های فروش قادر به انجام تعهدات خود خواهند بود و بالعکس؟ بازاری که در آن میلیاردها قرارداد عوض می شود، در صورتی که همه معامله گران باید اعتبارمندی تاجر دیگر یا طرف مقابل را بررسی کنند، کنترل غیرممکن است. بازار مبادلات از یک طرف با این مشکل ریسک اعتباری و از طرف دیگر با بازار OTC سروکار دارد. چگونگی مدیریت این ریسک – که معمولاً ریسک طرف قرارداد خوانده می شود – باید عنصر اصلی اصلاحات اعمال شده توسط قانون داد-فرانک باشد.

تأثیر چیدمان نمایشگاه بر احساسات بازدیدکنندگان: مطالعه در موزه ویکتوریا و آلبرت

The Impact of Exhibit Arrangement on Visitors’ Emotions: a Study at the Victoria & Albert Museum

چکیده
1- مقدمه
2- چیدمان نمایشگاه
3- طرح پژوهشی
4- نتایج
5- نتیجه‌گیری
منابع

چکیده
آیا احساسات بازدیدکنندگان بر میزان رضایت آن‌ها تأثیرگذار است؟ آیا نوع چیدمان نمایش داده شده، می‌تواند به تحریک احساسات بینندگان آن کمک کند؟ با ارائه فرضیه جدید و بازبینی در فرضیه‌های قبلی، این کار ما بر نوع چیدمان نمایشگاه و متغیرهایی که غالباً به حساب نیامده بود و نیز امکان برقراری اثر متقابل بین نوع چینش و اثرگذاری بر بازدیدکنندگان آن متمرکز می‌شود. به‌طور ویژه این مقاله براین واقعیت تأکید دارد که یک نمایشگاه جذاب و دارای تعامل می‌تواند بر روحیات و احساسات بازدیدکنندگان از آن تأثیر بگذارد و بر نوع رفتار و واکنش و سطح مطلوبیت و رضایتمندی آن‌ها نیز اثرگذاری مطلوبی به همراه آورد. به‌همین دلیل برای موزه‌ها و مراکز نمایشگاهی شناخت قابلیت‌های بالقوه هر چیدمانی لازم است تا به‌شکلی آگاهانه پیامدهای احساسی و رفتاری آن را مدیریت کنند و بدین‌شکل نتایج اقتصادی و نهادی حاصل از آن را بهبود بخشند. این تحقیق تجربی در گالری‌های انگلیس و از موزه هنری ویکتوریا و آلبرت واقع در لندن انجام شده است. در این تحقیق کار ما شامل مقایسه یک نمایشگاه با روش‌های ابتکاری، تعاملی و یک نمایشگاه به شکل سنتی است که نتایج نظری را تأیید می‌کند و همچنین ایده‌های واضح و بدیعی را ارائه می‌دهد.

2- چیدمان نمایشگاه
چیدمان نمایشگاه چیزی بیشتر از زمینه محیطی مناطق نمایشگاه و نحوه چیدمان آثار هنری در این فضا نیست. این عنصر از عناصر مختلفی تشکیل شده است که بسته به نحوه استفاده هریک از آنها در هر موقعیتی دورهم جمع می‌شوند و هربار ترتیب متفاوتی را تشکیل می‌دهند. مسیر نمایشگاه، ماژول‌های نمایشگاه، نورپردازی، ارتباطات تصویری و ابزارهای تعاملی و چندرسانه‌ای را می‌توان مشاهده کرد و عوامل اساسی را که نمایشگاه را تشکیل می‌دهند، شامل می‌شود. انتخاب‌های مربوط به استفاده از هر مؤلفه باید با توجه به ایده اصلی اساسی کل پروژه، به اصطلاح “ایده بزرگ”، انجام شود. به این ترتیب چنین تصمیماتی با یکدیگر همخوانی خواهند داشت و به‌هم پیوسته و یک کل را تشکیل می‌دهند و از خطر مغایرت با اصول وقایع جلوگیری می‌شود.

همان‌طور که به‌راحتی می‌شود تصور کرد، نوع چینش نمایشگاه یک متغیر اساسی در حریم نمایشگاه است. اگرچه بلافاصله جنبه کاربردی نمایشگاه را قابل‌فهم می‌شود، اما ازآنجایی‌که این جنبه از نمیاشگاه برای اهداف توضیحی ارائه می‌شود، حتی در نگاه اول هم روشن است که این نوع چیدمان در هر نمایشگاه یک متغیر ضروری است، عنصری که به‌طور قطع‌به‌یقین با همه بازدیدکنندگان در تماس است.

بنابراین در این مقاله ما اعتقاد داریم براینکه چیدمان نمایشگاه عنصری است که می‌تواند احساساتی را در بازدیدکنندگان بروز دهد. اگرچه این آثار هنری هستند که محتوای هنری موزه‌ها را شکل می‌دهند، اما چیدمان (بافت به ظاهر ساده) از نظر بازدیدکننده در کنار محتوای آثار موجود برای بازدیدکننده از منظر هنری مهم می‌باشد.

مقاومت در برابر تامین مالی جمعی در میان کارآفرینان: دیدگاه مدیریت تاثیر

Resistance to crowdfunding among entrepreneurs: An impression management perspective

چکیده
مقدمه
مرور مقالات و ایجاد یک مدل اولیه
سرمایه گذاری جمعی به عنوان یک مکانیزم مالی کارآفرینی
سرمایه گذاری جمعی و مدیریت برداشت
مدل سازی مقاومت در برابر سرمایه گذاری جمعی کارآفرینی
روش
انتخاب مورد: کارآفرینان در ایرلند
جمع آوری داده و تجزیه و تحلیل
یافته ها و ساختار فرضیه
مقاومت کارآفرینان در سرمایه گذاری جمعی
ارزش درک شده توسط کارآفرین از سرمایه گذاری جمعی و تاثیر آن بر مقاومت
درک کارآفرینان از IM تاثیر آن بر مقاومت
بحث
نتایج تحقیق
مفاهیم کاربردی
جمع بندی
منابع

چکیده
سرمایه گذاری موضوع مهیجی برای محققان در زمینه کارآفرینی است. بینندگان و پیشگامان اولیه به استراتژی های ارائه شده جدید در زمانی اشاره می کنند که از تنگناهای بودجه بتوان عبور کرد و اعضای جمعیت بتوانند به زودی در توسعه مشارکت کنند. هنوز هم اگر به درستی ثابت شود که سرمایه گذاری عامل مزاحمی برای کارآفرینان است، باید تلاش های بیشتری انجام داد تا افراد غیر قابل پذیرش شناسایی شوند. این مطالعه به مدلسازی مقاومت کارآفرینان نسبت به سرمایه گذاری جمعی با استفاده از یک دیدگاه مدیریتی می پردازد. یک مطالعه موردی از 20 کارفرما پیشنهاد کرد که مقاومت تحت تاثیر ترس کارفرمایان از افشا، ترس از شکست مشهود و ترس از ناامیدی قرار می گیرد.

مرور مقالات و ایجاد یک مدل اولیه
سرمایه گذاری جمعی به عنوان یک مکانیزم مالی کارآفرینی
سرمایه گذاری جمعی ایجاد شده تا به کسب و کارها اجازه دهد سرمایه را از راه های مختلف دریافت کنند (Haas et al., 2014;Beaulieu et al., 2015) برخی مدل ها پاداش سرمایه گذاری را با کالاهای مادی یا محصولات فروخته شده پرداخت می کنند (مانند Kickstarter و IndieGoGo)، در حالی که دیگران سرمایه گذاری اینچنین را بنا به دلایل بشردوستانه یا اجتماعی تشویق نمی کنند (مانند Razoo، Fundrazr). دیگران پاداش سرمایه گذاری را به صورت تاخیر در سود پول می دهند نه به شکل وام های ناامن مبتنی بر بهره (مانند LendingClub، LinkedFinance) یا از طریق اجازه دادن به کسب و کارها برای فروش کیفیت (مانند Crowdcube, Seedrs). اخیراً، کسب و کارهایی شروع به کار کرده اند که در داخل شبکه شخصی خود به طور مستقیم مبتنی بر فناوری های سرمایه گذاری جمعی هستند تا اینکه مرتبط با پلتفورم های درجه سوم سرمایه-گذاری جمعی باشند (مانند صنایع فضایی رابرت). در چنین موردی، سرمایه گذاری جمعی به افراد یا کسب و کارها اجازه می دهد تا در مقابل برخی تعهدات این افراد یا کسب و کارها، ارتباط آزادی با اهدا کننده این کمک های مالی داشته باشند.

مزایای استراتژیک سرمایه گذاری جمعی برای کارآفرینان هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم است. از نظر مستقیم، مقادیر کوچکتر مورد نیاز برای هر سرمایه گذار نشاندهنده فرصت هایی برای استارت آپ هایی است که در حالت های رایج بسیار پر ریسک هستند، به طوری که محتمل تر است که سرمایه گذارهای جدید در مقادیر کمتر سرمایه گذاری کنند (Higgins, 2012; Stemler, 2013)، برای حمایت از توسعه نمونه کارها (Ley and Weaven, 2011) یا بنابه دلایل ایدئولوژیک یا شخصی (Gambardella, 2012; Kuppuswamy and Bayus, 2013) خواهد بود. به طور غیرمستقیم، کمک های مالی مشتریان بالقوه یک سرمایه گذاری احساسی و شخصی دراز مدت را در شرکت تشویق می کند (Ordanini et al., 2011) و ممکن است مشارکت و تحقیق بازار به عنوان بخشی از نوآوری افزایش یابد (Burtch et al., 2014). علاوه بر این، در رابطه با توسعه محصولات از طریق سرمایه گذاری جمعی می توان گفت که فروش افزایش می یابد، چنانچه در چندین پروژه با مشخصات بالا مشاهده شد، مانند ساعت هوشمند Pebble و هدست واقعیت مجازی Oculus Rift.

هنوز هم دامنه جمعی که در آن فناوری های سرمایه گذاری جمعی عمل می کنند نیز پیچیدگی هایی را در کسب و کارهای جدید نشان می دهند. سرمایه جمعی به عنوان دارایی مهم کارآفرینان تلقی می شود (Davidsson and Honig, 2003) و به این معناست که تا چه حد مدیریت تصویر اجتماع آن هابرای موفقیتشان حیاتی است (Baron and Markman, 2003; Nagy et al., 2012). این مسئله نشان می دهد که سطح گفتگوی جمعی و به اشتراک گذاشتن اطلاعات مورد نیاز سرمایه گذاری جمعی ممکن است بیانگر دغدغه قابل توجه کارآفرینان باشد. در نتیجه، هدف این مطالعه ارزیابی میزان نگرانی در رابطه با مدیریت برداشت است که ممکن است بر مقاومت کارافرینان برای سرمایه گذاری جمعی تاثیرگذار باشد.

شیوه های مدیریت زنجیره تامین پایدار و قابلیت های پویا در صنایع غذایی: تحلیل انتقادی ادبیات

Sustainable supply chain management practices and dynamic capabilities in the food industry: A critical analysis of the literature

چکیده
1.مقدمه
2. مرور مقالات و چهارچوب مفهومی
3. روش تحقیق
4. نتایج
5. بحث
6. نتیجه گیری
منابع

چکیده
مدیریت پایدار زنجیره تامین (SSCM) و قابلیت پویایی آن (DC) هر دو موضوعات جدید تحقیقاتی هستند که محیط شرکت و صنایع پویای در حال تغییر را مورد آزمایش قرار می دهند. صنایع غذایی نمونه ای از این محیط های پویا است. مصرف کنندگان توقع زیادی نسبت به امنیت غذا و تقاضای رو به افزایشی برای تولید پایدار مواد غذایی دارند. شرکت هایی که این خواسته ها را برآورده می کنند، یک پایگاه مشتری با آگاهی از همه ابعاد پایداری مانند اقتصادی، اکولوژی و اجتماعی و رویدادهایی که مواد غذایی در آن تولید و ارائه می شوند را هدف قرار می دهند. هدف این مقاله توصیف این مسئله است که چطور روش های SSCM به شرکت ها اجازه می دهد تا کنترل خود را در زنجیره تامین حفظ کنند و با اجرای قابلیت های پویا به یک مزیت رقابتی دست یابند. روش هایی که از قبل در SSCM مشخص شدند مرتبط با فرضیه DM هستند که به عنوان روال های اساسی شناسایی شده و DC خاصی را تشکیل می دهند. ما یک مقاله مروری را ارائه دادیم که شامل تجزیه و تحلیل محتوا، آزمایش مقالات (52 مقاله) روی زنجیره های تامین مواد غذایی پایدار منتشر شده به انگلیسی از مجلات بررسی شده است. ما ارتباطی را بین SSCM و DC با تلفیق آن ها در یک محتوای مفهومی مشابه ایجاد کردیم. DC ویژه در زنجیره تامین صنعت مبتنی بر پایداری نیز شناسایی شد که شامل دانش به اشتراک گذاری و مفهومی سازی مجدد زنجیره تامین است. پس از آن صنایع غذایی بر اساس معیارهای SSCM و SC با دقت بیشتری مورد بررسی قرار گرفت و دیدگاه هایی در مورد استراتژی های مورد استفاده در این بازار کسب و کار ارائه گردید. نتایج نشان داد که در میان سایر روش ها، روش های پایداری و DC در زنجیره تامین برای افزایش قابلیت ردیابی و پیگیری استفاده می شوند تا نیازهای مشتریان را تامین کنند. تحقیقات بیشتری برای گسترش عملیاتی شدن چهارچوب های مفهومی موجود نیاز است.

2. مرور مقالات و چهارچوب مفهومی
2.1. روش های SSCM
بر اساس تعریف ارائه شده توسط Seuring and Müller (2008a)، SSCM می تواند به صورت “مدیریت مواد، اطلاعات و جریان سرمایه و همچنین مشارکت بین شرکت ها طی زنجیره تامین تعریف شود در حالی که همه اهداف مدنظر ابعاد توسعه پایدار مانند اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی را تامین کرده، و به نظر می رسد که برگرفته از نیازهای مشتریان و سهامداران است”. چند نکته در این تعریف وجود دارد.اول اینکه، این به طور خاص خواستار همکاری شرکای زنجیره است. این موضوع همشو با سایر محققان است که بر تقویت روابط در SSCM تاکید می کنند (e.g.,Sharfman et al., 2009). علاوه بر این، ملاحظات برابر در هر سه بعد پایداری پیشنهاد شده و چیزی است که Elkington (1997) از آن به عنوان رویکرد Triple Bottom Line (TBL) نام میبرند (Gimenez et al., 2012). در پایان، این تعریف مورد توجه سهامداران زنجیره تامین قرار گرفته که باید به عنوان الزامات قانونی برای فعالیت در زنجیره تأمین شناخته شود (Müller et al., 2009a). این نه تنها دربرگیرنده مشتریان بلکه NGOها، تامین کنندگان یا مالکان قانونی نیز می شود (Emmehainz and Adams, 1999; Seuring and Müller, 2008a). علاوه بر این، ما سهامداران به دو گروه تقسیم بندی کردیم که به قدرت واقعی آن ها در آسیب رساندن یا حمایت از سازمان بستگی دارد (Madsen and Ulhøi, 2001; Buysse and Verbeke, 2003). از آنجا که منابع مشارکت سهامداران محدود است، سازمان ها معمولاً تاکید بیشتری روی این سهامداران دارند و در واقع می توانند فشار خاصی را اعمال کنند (Polonsky and Scott, 2005). بر همین اساس ما آن ها را گروه های فشار نامیدیم. همزمان با آن، به ویژه برای شرکت هایی که از یک استراتژی پایدار تبعیت می کنند، نیاز است که اغلب سهامداران نیز در نظر گرفته شوند؛ در نتیجه ما آن ها را مانند بیشتر گروه های سهامداری کلی، در یک چهارچوب قرار می دهیم.

این مسئله منجر به این پرسش می شود که کدام کارها اغلب در SSCM انجام می شوند که موضوع مورد بحث در مقالات مربوطه است (Zhu and Sarkis, 2004). در حالی که ما مقولات عمومی و شیوه های تنها را فقط به طور خلاصه معرفی می کنیم، به این نتیجه رسیدیم که آن ها یک مفهوم سازی صحیح را در برابر پیکره مقالات موجود در SSCM ایجاد کرده اند (see e.g., the reviews in Seuring and Müller, 2008a; Gold et al., 2010; Carter and Easton, 2011) که جنبه های استراتژیک و عملی را پوشش می دهند. گروه ها و روش های جدا با هم فرق دارند و هرکدام جنبه خاصی از SSCM را توضیح می دهند. علاوه بر این، تمام نکات در نظر گرفته شده با هم، جنبه های رئوس مطالب را بیان می کنند که می تواند برای تکمیل SSCM استفاده شود و در نتیجه دارای معیار تکمیل کنندگی است که چنین چهارچوبی باید ارائه دهد (Wacker, 1998). در ادامه، گروه هایی که در آن روش های SSCM قابل سازماندهی هستند معرفی شدند. ما در اینجا بر روش هایی تاکید می-کنیم که مربوط به درک ما از مفهوم مدیریت زنجیره عرضه و تاکید بر روش هایی است که روابط بین اعضا، جریان کالاها و اطلاعات یا موضوعات پایداری را که برخاسته از تعاریف گذشته یا مفاهیم SCM و SSCM هستند را افزایش می دهند. البته فهرست جامعی باید وجود داشته باشد که دربرگیرنده جنبه های SCM مانند محک یا اندازه گیری عملکرد مالی است.

چارچوبی مبتنی بر داده کاوی برای مدیریت ریسک زنجیره تامین

A data mining-based framework for supply chain risk management

چکیده
1. مقدمه
2. مرور مقالات
3. روش تحقیق
4. توسعه چهارچوب مبتنی بر داده کاوی
5. اجرا و آزمون چهارچوب در یک شرکت نمونه
6. جمع بندی
منابع

چکیده
افزایش سطوح قرارگیری در معرض ریسک، توسعه فناوری و افزایش حجم اطلاعات بارگزاری شده در شبکه های زنجیره تامین سازمان ها واردار می کند تا رویکردهای داده محور را در زنجیره تامین مدیریت ریسک (SCRM) مورد استفاده قرار دهند. داده کاوی (DM) از چندین روش تحلیلی برای انتقال سریع و تصمیم گیری به موقع استفاده می کند. با این وجود، قابلیت آن برای SCRM به طور کامل کشف نشده است. هدف این مقاله ارائه یک چهارچوب مبتنی بر DM برای شناسایی، ارزیابی و کاهش انواع مختلف ریسک در زنجیره تامین است. یک رویکرد جامع فعالیت های DM و مدیریت ریسک را در یک چهارچوب منحصربفرد برای مدیریت موثر ریسک تلفیق می کند. اعتبارسنجی این چهارچوب از طریق یک مطالعه موردی بر اساس مجموعه ای از مصاحبه ها، بحث ها و یک مطالعه متمرکز بر گروه نیمه سازمان یافته انجام شد. این مطالعه نشان داد که چطور DM اطلاعات مخفی و مفید را در داده های ریسک غیرسازمان یافته برای اتخاذ تصمیمات مدیریت ریسک هوشمند کشف می کند.

2. مرور مقالات
خطرات بیشمار طبیعی و انسانی وجود دارد که دارایی های فیزیکی و عملیاتی را در شبکه های SC تهدید می-کنند. برخی از این ریسک ها شامل نوسانات قیمت، تقاضای بی ثبات، مشکلات عرضه، خطرات عملیاتی، خطر تحویل، خطر شهرت و بلایای طبیعی هستند (Chen & Wu, 2013; Rajagopal, Venkatesan, & Goh, 2017). کاهش عملکرد کاری، آسیب به ارزش نام تجاری، دارایی های فیزیکی و ورشکستگی برخی از تبعات ریسک های SC هستند. SCRM یک روش سیستماتیک برای شناسایی، ارزیابی و کاهش ریسک در SC است (Ghadge, Dani, & Kalawsky, 2012). هدف از SCRM درک ریسک ها و اثرات آن ها و تلاش برای انجام اقدامات پیشگیرانه و بازدارنده برای کاهش آن است. اطلاعات امروز و فناوری های ارتباطی فرصتی را برای گرداوری، ذخیره و تحلیل مجموعه متنوعی از داده های مرتبط با ریسک در منابع داده ناهمگن فراهم می کند (Schlegel & Trent, 2014; Lee, Zhou, Souza, & Park, 2016; Kang et al., 2017). مفهوم هوش ریسک (RI) در نتیجه این پیشرفت ها ایجاد شده است (Lee & Kulkarni, 2011; Ponemon Institute, 2017). هوش ریسک می تواند به صورت توانایی سازمان برای شناسایی، اندازه گیری، ارزیابی و پیش-بینی تهدیدها تعریف شود که از طریق استفاده از داده ها و تجربیات مرتبط گذشته است (Apgar, 2006). مطالعات آکادمیک محدودی به بررسی رفتار ریسک یا هوش برخاسته از دیدگاه SC پرداخته اند(Ghadge, Dani, Chester, & Kalawsky, 2013).

روش است که سازمانها نمی توانند ریسک خود را بدون مدیریت داده ها و اطلاعات/دانش مدیریت کنند (Neef, 2005)؛ در نتیجه بسیاری از سازمان ها شروع به استفاده از چهارچوب مدیریت ریسک خودکار برای رقابت در محیط کسب و کاری برگرفته از دانش حال حاضر نموده اند (Haksöz, 2013; Wu, Chen, & Olson, 2014). برخلاف علاقمندی زیاد در صنعت، تحقیقات دانشگاهی در زمینه استفاده از BI برای مدیریت ریسک های SC وجود ندارد (Liu, Daniels, & Hofman, 2014; Wu, Chen, & Olson, 2014; Aruldoss, Travis, & Venkatesan, 2015). BI حاوی پایگاه های داده، ابزارها، روش ها، فرایندها و فناوری هایی برای تبدیل داده های خام به اطلاعات باارزش و مفید برای اهداف تجریه و تحلیل کسب و کار است. استخراج، تبدیل و بارگزاری (ETL)، مخزن داده، فرایند تحلیل برخط (OLAP)، تحلیل آماری، پیش بینی و شفاف سازی برخی از ابزارها/فناوری های کلیدی BI (Sherman, 2015; Coronel & Morris, 2017) هستند. DM نقش مهمی در تامین یک محیط BI فراهم می کند (Ranjan & Bhatnagar, 2011) و کاربردهای متعددی در زمینه های مختلف دارد (Giudici & Figini, 2009; Köksal, Batmaz, & Testik, 2011; Murray, Agard, & Barajas, 2017). DM از الگوریتم هایی برای کشف اطلاعات مخفی، قبلاً شناخته شده و مفید و همچنین الگوهای مجموعه داده های بزرگ استفاده می کند (Han, Kamber, & Pei, 2012; Witten, Frank, Hall, & Pal, 2017). DM برای پیش بینی تقاضا و قیمت در بازهای بی ثبات، شناسایی مشتریان و بازارهای پرخطر تشخیص کلاهبرداری و پشتیبانی از سیستم های اخطار اولیه استفاده می شود (Seng & Chen, 2010; Carneiro, Figueira, & Costa, 2017; Lee, Kim, & Lee, 2017). جدول 1 برخی از کاربردهای DM در مقالات مدیریت ریسک را به طور خلاصه ارائه داده است.

تاثیر هویت اجتماعی کارآفرین بر عملکرد کسب و کار بواسطه تأثیرگذاری

Influence of the entrepreneur’s social identity on business performance through effectuation

چکیده
1. مقدمه
2. فرضیات
3. روش شناسی
4 تجزیه و تحلیل و نتایج
5. بحث و نتیجه گیری
منابع

چکیده
هویت اجتماعی مؤسس کسب و کار برای تبیین رفتار و نگرش او در تصمیمات تجاری بسیار مهم است. این مطالعه با استفاده از ترسیم سه نوع هویت اجتماعی کارآفرینی که توسط Fauchart و Gruber (2001) شناسایی شده، بررسی می‌کند که چگونه هویت اجتماعی بر نحوه مدیریت شرکت توسط کارآفرینان و پیامدهای آن برای عملکرد شغلی تأثیر می‌گذارد. نتایج نظرسنجی از شرکتهای تازه تأسیس، تأیید می‌کند که اثرگذاری، بستری را برای تأثیر هویتهای خاص- داروینی و میسیونری- بر عملکرد کسب و کار ایجاد می‌کند.

2. فرضیات
تأثیر هویت بر رفتار و نتایج اقتصادی، قدرت توضیحی بیشتری را برای تجزیه و تحلیل ابتکارات کسب و کار، و حمایت از مطالعه ما فراهم می‌آورد. تحقیقات در این زمینه، از مشارکت بدوی Schumpeter (1912) و Knight (1921) شروع می‌شود که محدوده آن، ضروری‌ترین ویژگیهای کارآفرین را درک می‌کند: نوآوری، شناخت فرصتها، تحمل برخی از درجات خطر (Baumol، 1968).

در محیط کسب و کار، اقدامات و رفتارهای یک بنیانگذار یا تیم مؤسس در ایجاد و متعاقباً توسعه یک شرکت، با هم تکامل می‌یابد، زیرا فعالیتهای تجاری با معنای ناشی از بیان هویت فردی القا می‌شوند. همانطور که نویسندگان مختلفی اظهار داشته‌اند، هویت‌ها از منابع مهم انگیزه برای رفتار انسان همراه با نقش کسب و کارهاست، “یعنی مجموعه‌ای از انتظارات اجتماعی در مورد رفتار که با موقعیتهای خارجی برای فرد مرتبط است “(Murnieks & Mosakowski، 2007؛ ص2).

ما این تمرکز را با نظریه اثرگذاری (Sarasvathy، 2001) و نظریه هویت اجتماعی (Tajfel 1972؛ Tajfel & Turner،1979) در حوزه روانشناسی اجتماعی تکمیل می‌کنیم تا درک خود را در مورد دلیل تفاوتهای اساسی بین فرایندهای ایجاد و نتایج شرکتهای مختلف، افزایش دهیم. این مجموعه از تحقیقات، یک پیوند نظری را ارائه می‌دهد تا توضیح دهد که چگونه هویت اجتماعی، افراد را به سمت رفتار و عمل به شیوه‌هایی که هویت آنها را تأیید می‌کند سوق می‌دهد (Hogg & Terry، 2000؛ Tajfel & Turner، 1979). تحقیقات مربوط به هویت اجتماعی تجاری به جای ارزیابی خارجی بازرگانان و خصوصیات آنها، بر چگونگی شناسایی و درک آنها از خود به عنوان بازرگان تمرکز دارند (Alsos و همکاران، 2016).

عوامل تعیین کننده رهبری در تجارت اجتماعی آنلاین: دیدگاه تئوری سیگنالینگ

Determinants of leadership in online social trading: A signaling theory perspective

چکیده
1. مقدمه
2. نظریه هشدار و رهبری شبکه
3.بیان فرضیه
4.طرح تحقیق
5. نتایج تجربی
6. بحث و نتیجه گیری
7. محدودیت ها و جهت گیری تحقیقات آینده
منابع

چکیده
تجارت اجتماعی آنلاین این امکان را فراهم می آورد که افراد یا شرکت های کم تجربه با تقلید رفتار تاجران ارشد از آنها تبعیت کنند اما اطلاعات کمی در مورد عوامل تعیین کننده و شکل دهنده این روابط موجود است. برای بررسی این رابطه، از نظریه هشداردهی با استفاده از ارزیابی حداقل جذر تاثیر ثابت استفاده می کنیم تا 250 تاجر ارشد را در شبکه دارای 1100 تاجر تحلیل کنیم و اعتبار این تاجران را همراه با حجم تجارت – عملکرد و هشدار ریسک بررسی کردیم. برخلاف انتظارات اولیه، نتایج تحقیق نشان داد که اعتبار تاجر مهم تر از عملکرد – حجم ریسک است، اما اختلافات قابل توجهی بین تاجران پول های واقعی و مجازی وجود دارد. این تحقیق یک رویکرد مبتنی بر نظریه هشداردهی با ارتباط آن با رفتار جمعی و تاثیر تمایلات مطرح کرده است. نتایج تحقیق می تواند کاربردهای عملی برای تاجران ارشد – پیروان و مدیران برنامه های تجارت اجتماعی – سیاستمداران و قانون گذاران ابزار سرمایه گذاری داشته باشد.

2. نظریه هشدار و رهبری شبکه
نظریه کلیدی در نظریه هشدار این است که هشدارها برای افراد درون سازمان مطرح می شوند که به اطلاعات و دانش دسترسی دارند و برای افراد خارج از سازمان قابل دسترسی نیست (کانلی و همکاران2011). نظریه هشدار از گذشته برای تشریح چگونگی سودآوری توسط تاجران و اطلاعات بیشتر در مورد تجارت و تلاش برای ارتباط با سرمایه گذاران سودآور استفاده شده است (کانلی و همکاران 2011 ). در ادبیات سرمایه گذاری و امور مالی، نظریه هشدار برای درک ارزش گذاری شرکت های جدید ( میکالی – شاو 1994 ) یا سرمایه گذاری های سرمایه ای ( بوسنیتز – فیست – موسل 2001 – باسنزیت – فیست و موسل 2005 ) در ارتباط است. ارتباط بین نظریه هشدار و بازارهای سرمایه گذاری بیان می کند که ویژگی های مشارکت و قابلیت انتقال سهام می تواند عدم تقارن اطلاعات را بین سرمایه گذاران کنونی و احتمالی را کاهش دهد (آرکات 2014 – التیزورو گاویوس 2003 ). در برنامه تجارت آنلاین اجتماعی آیوندو، تاجران ارشد به عنوان افرادی تعریف می شوند که هشدار تجاری صادر می کنند و دنبال کنندگان هم به عنوان افرادی تعریف می شوند که از هشدارهای تجاری تاجران ارشد پیروی می کنند (آیوندو 2018). این مطلب دلالت بر این دارد که هشداردهی و فرآیند تعمیم دهی بین تاجران ارشد و دنبال کنندگان آنها در یک شبکه شبیه به بازارهای سرمایه گذاری است. بنابراین، نظریه هشدار می تواند برای تشریح صداقت در توانایی رهبری شکل گرفته باشد.

نظریه هشدار یک محیط متغیر بین اعضا و هشدارهای محیط های مشترک را در یک شبکه در طول زمان می پذیرد. برای مثال، تیم های تجاری جدید هدف خود را هشدارهای پروژه برای اشاره به ارزش ها – تعهد و توانایی سرمایه گذاران در مراحل اولیه سرمایه گذاران در مراحل اولیه سرمایه گذاری قرار دادند، اما این عامل رابطه مهم و قابل توجهی با نتایج بلند مدت در نظر گرفته نمی شود (باسنیتز و همکاران 2005 ). هشدارهای ارتباطی نیز برای شبکه و سهامداران و در موقعیت تعیین هدف ضروری می باشند ( رئور – تانگ – وا 2013). نتایج عملی یک تحقیق انجام شده از 251 شرکت کوچک، نیاز به در نظر گرفتن روش شبکه ای را در درک مکانیزم های عملکردی و جهت گیری کارآفرینی را نشان داده است (جیانگ – لیو – فی – جیانگ 2018). به هر حال، در تجارت آنلاین اجتماعی، شرکت کنندگان می توانند رفتار یکدیگررا بدون توجه به بازده تقلید کنند. در مقابل، شبکه های بزرگتر می توانند به تاجران ارشد کمک کنند تا سود بیشتری داشته باشد. همچنین این مطلب بیان می کند که رهبری در شبکه های تجاری آنلاین یک فاکتور دینامیک است زیرا موقعیت و روابط بین تاجران می تواند تغییرات داشته باشد.

تصویر مقصد پایدار درک شده: پیامدها برای استراتژی های بازاریابی در اروپا

Perceived Sustainable Destination Image: Implications for Marketing Strategies in Europe

چکیده
1. مقدمه
2. بررسی سوابق پژوهشی
3. روش شناسی
4. نتایج
5. بحث
6. نتیجه گیری
منابع

چکیده
در حال حاضر نگرانی فزاینده ای در رابطه با پیامدهای فعالیت های گردشگری روی محیط زیست وجود دارد. در این رابطه، مدیریت پایدار به عنوان یک عنصر اصلی در نظر گرفته می شود، که می تواند به سازمان های بازاریابی مقصد (DMOها) کمک کند تا رقابت پذیری در مقصد گردش گری را بهبود بخشند. این مطالعه با استفاده از مفهوم تصویر پایدار، اطلاعاتی را در رابطه با بهترین روش برای توسعه تصویر و نام تجاری یک مقصد ارائه می کند. این مقاله، با تحلیل 28.947 گردشگر از 18 کشور اروپایی به بررسی این موضوع می پردازد که چه ویژگی های شناختی، فرهنگی و رفتاری گردشگران بر درک آن ها از مقصد پایدار تاثیر می گذارد. نتایج لاگیت دوگانه نشان داد که تصاویر اولیه و ثانویه مقصد انگیزه ها، پیشینه فرهنگی گردشگران و ویژگی های جامعه شناختی از عوامل تعیین کننده درک تصویر مقصد پایدار (SDI) هستند. بنابراین، نقش اساسی تقسیم بندی در موقعیت یابی به عنوان یک مقصد پایدار پیشنهاد شده است. این مطالعه توصیه های جالبی را برای DMOها ارائه کرده تا بتوانند استراتژی های بازاریابی بهتری را با تمرکز بر تصویر مقصد بیابند.

2. بررسی سوابق پژوهشی
2.1 تصویر مقصد پایدار
ساختاری که در سوابق گردشگری بسیار مورد کاوش قرار گرفته، از نوع تصویر مقصد است [21، 20 و 1]. محققان از زمان اغاز به کار مطالعات دانشگاهی در اوایل دهه 70 سعی در تعریف دقیق این مفهوم داشته اند. فکیه و کرامپتون (1991) [10] تصویر مقصد را به عنوان بازنمای ذهنی مبتنی بر گروهی از تصاویر تعریف کردند که توسط گردشگر از میان تعداد زیادی از تصاویر موجود، از منابع اطلاعاتی مختلف انتخاب شده است. مفهوم درک ذهنی و شخصی گردشگران بعدها توسط محققان دیگر اضافه شد [22 و 8].

مقصد پایدار توسط مطالعات پیشین به عنوان یک مقصدی تعریف شده که توسعه اقتصادی، سطح بالاتری از زندگی، حفظ محیط زیست و اجتماع و فرهنگ را فراهم می آورد [23 و 24]. با این حال، SDI ممکن به شکل متفاوتی توسط بازدیدکنندگان درک شود.

تحقیق تصویر مقصد در تلاش است تا مفهوم تصویر مقصدی را مشخص کرده و ابعاد آن را شناسایی کند [27 – 25]. این محققان در زمینه تصویر مقصد در تلاش هستند تا مولفه های این مفهوم را به منظور تسهیل DMOها، در شکل دادن به استراتژی های مربوط به بخش های مشتری تسهیل نمایند. بنابراین، اترنر و ریچی (1991) [19] ادعا کردند که به منظور ارائه درکی بهتر از تصویر مقصد، و مفهوم سازی بیشتر آن از نظر انباشت ویژگی ها، نیاز به تحقیقات بیشتری وجود دارد. علاوه بر برداشت های جامع تر، اندازه گیری تصاویر شناختی و حرکتی با توجه به ویژگی های مقصد و درک شخصی گردشگران مهم خواهد بود [20 و 28]. بنابراین تصویر اولیه از طریق کسب اطلاعات به وسیله بازدید از مقصد شکل می گیرد [20]، در حالیکه منابع اطلاعاتی که به صورت ارگانیک، القا شده و خودمختار هستند، تصویر ثانویه را شکل می دهند [29].

تحقیقات گذشته فرض می کنند که جنبه های زیست محیطی و اقتصادی یک مکان، ارتباط مستقیمی با تصویر مقصد داشته که این امر اهمیت پایداری را به عنوان استراتژی موقعیت یابی مقصد نشان می دهد. در نتیجه، سوزا و همکاران (2014) [30] ادعا کردند که مفاهیم پایداری و تصویر از نظر جنبه های اساسی دارای اشتراکاتی هستند. با این حال، مطالعات پیشین پایداری را به عنوان مولفه ای از تصویر شناختی در نظر گرفته اند. با توجه به این امر که امروزه در نظر گرفته می شود، ارتباط آن با یک تصویر عمیق و کلی از مقصد بسیار مهم است.

تأثیر اعتماد، راحتی، امنیت و کیفیت خدمات بر تصمیم خرید آنلاین (مطالعه موردی مصرف کننده در منطقه تنگرنگ سلاتان)

Effect Of Trust, Convinience, Security And Quality Of Service On Online Purchase Decision (Consumer Case Study In Tangerang Selatan Area)

چکیده
مقدمه
ادبیات پژوهش
روش تحقیق
متغیرهای تعریفی و عملیاتی
نتایج تحقیق
نتیجه‌گیری
منابع

چکیده

هدف از این پژوهش، تعیین تاثیر اعتماد، راحتی، ایمنی و کیفیت خدمات بر تصمیمات خرید آنلاینِ مشتریان در منطقه‌ی جنوب تانگرانگ است. جمعیت این تحقیق، تمام مشتریانی هستند که در منطقه‌ی جنوب تانگرانگ به صورت آنلاین خرید می‌کنند. داده‌های اولیه‌ی نیز به روش پرسش‌نامه گردآوری شده است. تنکنیک نمونه‌گیری نیز، نمونه‌گیری غیرمحتمل از 200 نفر به عنوان جامعه‌ی آماری بوده است. همچنین از رگراسیون چندگانه برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده شده است. نتایج این تحقیق حاکی از آن است که، 1. مولفه‌ی اعتماد تاثیر مثبت و قابل‌توجهی بر خرید آنلاین دارد. 2. راحتی نیز تاثیر مثبت و قابل‌توجهی بر خرید آنلاین دارد. 3. ایمنی تاثیر منفی و غیرقابل توجهی بر خرید آنلاین دارد. 4. کیفیت خدمات تاثیر مثبت و قابل‌توجهی بر خرید آنلاین دارد.

ادبیات پژوهش:
اعتماد: بعد اعتقادی به خرید آنلاین ارتباط نزدیکی با اعتماد مشتری با مسئولان و واسطان خرید آنلاین دارد (چن و دیلون، 2011). به گفته‌ی کیمری و مک‌کارد (2002)، اعتماد به فروشگاه‌های آنلاین پذیرش نقاط ضعف چنین معاملاتی بر اساس انتظار به روند بهبود در طی آینده (انتظار به آینده‌ای بهتر) برای این فروشگاه‌ها است. گرفتن و استراب (2004) نیز معتقدند که با افزایش سطح اعتماد در مشتریان، میزان خرید آن‌ها نیز بیشتر می‌شود (بدان معنی که این دو مولفه ارتباط مستقیم با یکدیگر دارند). در واقع برای سفارش اینترنتی و ارائه‌ی اطلاعات شخصی و مالی به صورت آنلاین لازم است تا حداقل اعتماد و باور وجود داشته باشد (اگر، 2006). اعتماد به عنوان حالتی روانی و ذهنی ، که آگاهی و قضاوت یک فرد از یک ایده یا موقعیت را نشان می‌دهد (منعکس می‌کند) (اسکیفمن و کانوک، 2000). اعتماد مشتریان با باور آن‌ها از یک محصول با ویژگی‌های مختلف و مزایای هرکدام از آن‌ها در ارتباط است. باور مشتری به یک محصول، ویژگی و مزایای آن، درک آن‌ها را توصیف می‌کند. سطح اعتماد مشتریان برابر نبوده و برای برخی بیشتر و برای سایرین کمتر است. اعتماد مشتریان: معاملات آنلاین دارای قطعیت و اطلاعات متوازن نیستند، از این رو به شکل‌گیری اعتمادی متقابل بین خریدار و فروشنده نیاز است (گفن، 2002)؛ همچنین پژوهش‌های بسیاری حاکی از آن هستند که اعتماد مشتری به تجارت الکترونیکی یکی از عوامل مهم است. در این مطالعه ، کوفاریس و همپتون-سوزا (2004) در ابتدا باورهای اولیه را تعریف کرده و سپس چنین پنداشتند که مشتریان (مصرف‌کنندگان) با داشتن شبکه خوبی از فروشگاه های خارج از خط می توانند اعتماد به نفس خود را در فروشگاه های آنلاین نشان دهند.

راحتی:
مولفه‌ی بعد برای خریداران اینترنتی، راحتی استفاده است. این راحتی به نحوه‌ی عملکرد معاملات اینترنتی مربوط می‌شود. عموما خریداران آینده نگر در اولین تجربه‌ی خود در خرید آنلاین با مشکل مواجه می‌شوند و به دلیل مولفه‌های ایمنی دلسرد شده و نمی‌دانند که چگونه بایستی این معاملات را انجام دهند. از سوی دیگر، خریداران آینده‌نگری هستند که ابتکار عمل را امتحان می‌کنند، چراکه اطلاعاتی در رابطه با نحوه‌ی انجام معاملات آنلاین وجود دارد.

ایمنی:
رامان آراسو و ویزواناتان (2011)، سوکما (2011) طی پژوهش خود راجع به مشتریان آنلاین در مالزی، به این نتیجه رسیدند که مولفه‌های ایمنی تاثیر مثبت و مهمی بر تصمیمات خرید آنلاین بر جا می‌گذارد؛ به طوریکه مشتریان بدون وجود تضمین‌های امن، خریدی را انجام نمی‌دهند. چراکه نبود تضمین و فضایی امن، سبب نگرانی مشتریان شده و این نگرانی، آن‌ها را از خرید بازمی‌دارد. اما در حالتی برعکس، زمانیکه یک سایت فروش بتواند فضایی امن ایجاد کرده و خرید را تضمین کند، در نتیجه اعتماد مخاطب نیز جلب خواهد شد.

درک تغییرات تکنولوژیکی: توضیح دیدگاه های مختلف در مورد نوآوری و تغییرات تکنولوژیکی

Understanding technological change: explanation of different perspectives on innovation and technological change

1. مدل خطی
2. ماهیت نظاموَند نوآوری
3. عملکرد سیستم نوآوری
4. شکست‌های نظاموَند/مسائل نظاموَند
5. انواع مختلف سیستم‌های نوآوری
6. مقایسه رویکرد سیستم نوآوری با سایر رویکردها
منابع

1. مدل خطی
یکی از نخستین چارچوب‌های نظری که برای درک تاریخی علم و فناوری و رابطه آن با اقتصاد تهیه شد، «مدل خطی نوآوری» بود. این مدل فرض را بر این می‌گذارد که نوآوری با تحقیق پایه شروع می‌شود و سپس تحقیق و توسعه‌‌ی کاربردی را به آن می‌افزاید و با تولید و انتشار پایان می‌یابد:
تحقیق پایه > تحقیق کاربردی > توسعه > تولید و انتشار

این مدل بسیار تاثیرگذار بوده است. سازمان‌های آکادمیک بعنوان یک لابی برای صندوق‌های پژوهش و اقتصاددانان نئوکلاسیک بعنوان مشاوران کارشناس برای سیاست‌گزاری، این مدل یا درک مبتنی بر آن را اشاعه داده‌اند و حمایت دولت از علومی که از چنین مدلی استفاده می‌کند را توجیه کرده‌اند. در نتیجه، خطمشی‌های علمی و دانشگاهیانی که به مطالعه‌ی علم و فناوری می‌پرداختند، دهه‌ها حامل تلقی و برداشتی خطی بودند (کدین 2006).

از این مدل خطی به دلیل نادیده‌گرفتن لوپ‌های بازخورد، سیگنال‌های بازار و یادگیری تکرارشونده انتقاد شده است (شاپیرا 2010). همانطور که روزنبرگ و سایرین (1994) ادعا کرده‌اند «همه می‌دانند که مدل خطی نوآوری، منسوخ شده است».

3. عملکرد سیستم نوآوری
مقاله‌ی جدیدی که در زمینه نظریه‌ی سیستم‌های نوآوری نوشته شده است، تصدیق این موضوع است که یک سیستم فقط از مولفه‌ها تشکیل نشده است بلکه از نظر یک تحلیلگر یا سیاستگزار، از یک کارکرد نیز برخوردار است. کارکرد اصلی یک سیستم نوآوری از نظر یک سیاستگزار یا تحلیلگر، توسعه‌ و اشاعه‌ی نوآوری‌ها است. در نظریه‌ی کلی سیستم‌ها، کارکرد سیستم یک بخش نرمال از نظریه‌ی سیستم‌ها است. اما مفهوم سیستم‌های نوآوری، ریشه در نظریه‌ی عمومی سیستم‌ها ندارد بلکه بعنوان پاسخی برای دیدگاه فروبهین در زمینه نوآوری در اقتصادهای نئوکلاسیک (مدل خطی نوآوری)، توسط اقتصاددان‌های ناهم‌اندیش شکل گرفته است. بینش‌های حاصل از نظریه‌ی سیستم‌های عمومی، به چارچوب سیستم‌های نوآوری افزوده شدند تا به ضعف بنیادین چارچوب سیستم نوآوری بپردازند: فقدان عوامل تبیینی سطح سیستم (لیو و وایت 2001). با تمرکز صِرف بر ساختار یک سیستم نوآورانه، می‌توان تحلیل کرد که کدام سازمان‌ها و نهادها در یک سیستم نوآوری حضور دارند اما بدون مفهوم کارکردهای سیستم بعنوان تحلیلی از ساختار سیستم نوآوری، موجب روشن شدن این موضوع نمی‌شود که یک سیستم نوآوری چطور کار می‌کند. جکوبسون و جانسون (2003) معتقدند که به منظور پشتیبانی از نوآوری، تعدادی از کارکردها باید درون آن به خدمت گرفته شوند. در متون پژوهشی، مجموعه‌های متعددی از کارکردهای سیستم ذکر شده‌اند. ما به توصیف فهرستی می‌پردازیم که غالباً توسط محققان اوترکت بکار رفته است و کاملاً نزدیک است به فهرست‌ بکاررفته در مقاله‌های بعدی که جاکوبسون و آنا برگک از دانشگاه چالمرز نوشته‌اند (برگک 2008).

کارکرد 1: فعالیت‌های کارآفرینانه
چیزی به نام سیستم نوآوری وجود ندارد که کارآفرین نداشته باشد. کارآفرینان جزئی ضروری برای یک سیستم نوآوری با عملکرد مطلوب هستند. نقش کارآفرین، این است که پتانسیل دانش، شبکه‌ها و بازارهای جدید را به کنش‌های عینی تبدیل نماید تا فرصت‌های تجاری جدیدی را تولید کند و از آن استفاده نماید. کارآفرینان هم می‌توانند تازه‌واردهای جدیدی باشند که از بینش فرصت‌های تجاری در بازارهای جدید برخوردارند یا شرکت‌هایی باشند که به راهبرد تجاری‌شان تنوع می‌دهند تا از مزیت پیشرفت‌های جدید بهره‌مند شوند. آزمایش‌های پُرریسک کارآفرینان، جهت غلبه بر عدم‌قطعیت‌های بزرگی که منبعث از ترکیب‌های جدید دانش فناورانه، اپلیکیشن‌ها و بازارها هستند، ضرورت دارند. با آزمایش می‌توان دانش بیشتری را درباره‌ی کارکرد فناوری تحت شرایط مختلف، گردآوری کرد. علاوه بر این، واکنش مشتریان، دولت، رقبا و تامین‌کنندگان را می‌توان ارزیابی کرد. با آزمایش اَشکال مختلفی از یادگیری رخ می‌دهد.

حضور کارآفرینان فعال، نخستین شاخص عملکرد یک سیستم نوآوری است. وقتی فعالیت کارآفرینانه عقب بیافتد، علل آن را می‌توان در شش کارکرد دیگر یافت.