نوآوری باز و مزیت رقابتی پایدار: نقش یادگیری سازمانی

Open innovation and sustainable competitive advantage: The role of organizational learning

چکیده

1 مقدمه

2 پیشینه نظری

3 فرضیه ها

4 روش ها

5 تحلیل

6 نتایج

7 بحث

فهرست کلمات اختصاری

بیانیه مشترک تالیف CRediT

تامین مالی

در دسترس بودن داده ها

ضمیمه I. پرسشنامه نظرسنجی

تامین مالی

منابع

چکیده

نوآوری باز با تشدید رقابت و افزایش وابستگی به الگوهای خارجی به یک استراتژی اجتناب ناپذیر و رایج برای دستیابی به مزیت رقابتی بلند مدت تبدیل شده است. تحقیقات قابل توجهی مزیت نوآوری باز را بررسی کرده کرده اند، این مکانیسم که از طریق نوآوری باز به مزیت رقابتی پایدار تبدیل می شود، تابحال به خوبی مورد بررسی قرار گرفته است. این تحقیق با تکیه بر چارچوب شایستگی استراتژی- مزیت رقابتی و دیدگاه مبتنی بر دانش، نقش یادگیری سازمانی دوسویه را در میانجی گری رابطه بین نوآوری باز و مزیت رقابتی پایدار و همچنین نقش واسطه ای قابلیت مدیریت دانش بررسی می کند. ما براساس داده های جمع آوری شده از 269 شرکت چینی با فناوری پیشرفته در سال 2021 در می یابیم که نوآوری باز از طریق ارتقای یادگیری سازمانی از جمله یادگیری اکتشافی و استثماری و همچنین توازن آنها به مزیت رقابتی پایدار کمک می کند. علاوه بر این، قابلیت مدیریت دانش به صورت مثبتی روابط بین نوآوری باز را با اکتشاف و بهره برداری و همچنین ترکیب آنها تعدیل می کند. پیامدهای تحقیق و توسعه مورد بحث قرار می گیرند.

پیشینه نظری
نوآوری باز
پارادایم نوآوری باز با تشدید رقابت و افزایش وابستگی به شرکای خارجی، توجه زیاد دانشگاهیان و متخصصان را به خود جلب کرده است (پوپا و همکاران، 2017؛ استانکو و همکاران، 2014؛ بوگرز و همکاران، 2018). ادبیات موجود با وجود افزایش علاقه به ساختار «گشودگی» در دانشگاه تعریف نوآوری باز را یکپارچه نکرده است. نوآوری باز از دیدگاه یک پارادایم به یک استراتژی نوآوری توزیع شده براساس جریان های دانش مدیریت شده هدفمند در مرزهای سازمانی با استفاده از مکانیسم های مالی و غیرمالی در راستای مدل کسب و کار سازمانی اشاره می کند (چسبروگ، 2006؛ چسبروگ و بوگرز، 2014). از دیدگاه فرایندی، فرایند نوآوری باز دارای سه فرایند اصلی است: بیرون به درون، درون به بیرون، و به هم پیوسته (گاسمن و انکل، 2004). گاهی اوقات، این فرایندها یکدیگر را تکمیل می کنند، اگرچه فرایند بیرون به درون معمولا غالب است. از دیدگاه نتایج، نوآوری باز بدین معنی است که راه حل های فنی خوب را می توان از بیرون و درون شرکت بدست آورد، و ایده های نوآورانه از داخل و خارج نوآوری را به صورت یکسان برای مصرف کنندگان در کوتاهترین زمان و کمترین هزینه ارائه می دهند (یانگ، 2006). ما در این مقاله بر مسئله چگونگی تبدیل یک استراتژی نوآوری باز به مزیت رقابتی پایدار تمرکز می کنیم. بنابراین، دیدگاه پاراداریم چسبروگ (2006) از نوآوری باز دنبال می شود. نوآوری باز به پارادایم نوآوری اشاره می کند که به صورت آگاهانه توانایی ها و منابع شرکت را با منابع بدست آمده خارجی ادغام می کند، و فرصت های بازار را از طریق کانال های مختلف توسعه می دهد.

در طول سال ها، نوآوری باز از دیدگاه های مختلف به شدت مورد بررسی قرار گرفته است. یک جریان از ادبیات با بررسی توانمندساز ها و سوابق آن مانند رفتارهای شهروندی (نقشبندی، 2016) و فرهنگ سازمانی (نقشبندی و همکاران، 2015)، ویژگی دارایی انسانی (حسیه و همکاران، 2016)، روابط غیررسمی (ژو و همکاران، 2019) و مدل های کسب و کار (هونگ و چیانگ، 2010) بر توسعه نوآوری باز تمرکز می کند.

سایر جریان های تحقیقاتی بر ارزش نوآوری باز از طریق بررسی تاثیر آن بر عملکرد شرکت (گرکو و همکاران، 2016؛ لوپس و دی کاروالهو، 2018) از نظر عملکرد اقتصادی (مانند رشد فروش، سهم بازار، سودآوری، شاخص های مالی، عملکرد مشتری، و حجم معاملات) و عملکرد نوآوری (مانند محصول جدید، R&D، و مالکیت معنوی) تمرکز می کنند. برخی نویسندگان از تاثیر مثبت استراتژی های نوآوری باز بر عملکرد یک شرکت طرفداری می کنند، در حالی که برخی نویسندگان ادعا می کنند که رویکرد نوآوری باز ممکن است بازده های حاشیه ای یا حتی تاثیر منفی بر عملکرد یک شرکت را کاهش دهد (دویسترز و لوکشین، 2011؛ کانگ و کانگ، 2009؛ لین، 2014). علاوه بر این، کارمونا-لاوادوآ و همکاران (2021) حتی ادعا می کنند که گشودگی به خودی خود ممکن است عامل تعیین کننده عملکردی نداشته باشد، مگر اینکه توسط دارایی های تکمیلی (بعنوان مثال، هماهنگی و قابلیت های یادگیری) پشتیبانی شود. در مجموع، اگرچه نوآوری باز در اصل مزایایی را به ارمغان آورده است، یافته های تحقیقات موجود بر رابطه بین نوآوری باز و عملکرد ثابت باقی می مانند. فقدان چنین نتیجه سازگاری نیاز به بررسی های بیشتر در این رابطه و به ویژه ضرورت بررسی مکانیسم های میانجی را از طریق نوآوری بازی نشان می دهد که به عملکرد احتمال وقوعی که بر ارزش نوآوری باز تاثیر تاثیر می گذارد، کمک می کند.

مدیریت ارائه خدمات و برندسازی در بسترهای دیجیتال: نوآوری از طریق توسعه برند

Service Delivery and Branding Management in Digital Platforms: Innovation through Brand Extension

1. مقدمه

2. پیشینه پژوهش

3. چارچوب مفهومی و فرضیه ها

4. روش: روند کار، شرکت کنندگان و معیارها

5. نتایج

6. بحث کلی

7. محدودیتها و خط سیر تحقیقاتی آینده

چکیده

     هدف. منابع و تجارب از عواملی هستند که می توانند مزایایی را در حیطه توسعه کسب و کار در سطوح جدید ترقی احتمالی برای صاحبان پلتفرم فراهم آورند. با این وجود، آیا یک پلتفرم برنده می تواند همه اینها را با هم داشته باشد؟ یا اینکه قانون اسپندکس – صرفا توانستن انجام یک کار به معنای لزوم انجام آن نیست- نیز برای پلتفرمها صدق می کند؟ هدف پژوهش حاضر این است که با تمرکز بر نوآوری از طریق تاثیر تعمیم برند بر رضایت مشتری و وفاداری او به برند بتواند این شکاف پژوهشی را در حوزه وسیعتری از بخش خدمات کاهش دهد. طراحی/روش شناسی/رویکرد. برای تحلیل پرسشنامه ها و بررسی روابط بین سازه های موجود در مدل تحقیق پیشنهادی، از مدلسازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) استفاده شده است. یافته ها. نتایج حاکی از آن است که نوآوری خدمات از طریق تعمیم برند، تاثیر مثبتی بر رضایت و وفاداری مشتریان می گذارد. رضایت مشتری، ارتباط بین نوآوری را از طریق تعمیم برند و وفاداری به برند تعدیل می کند. اعتبار برند والد (اصلی)، نوآوری خدمات را از طریق تاثیر تعمیم برند بر رضایت مشتری و وفاداری او نسبت به برند افزایش می دهد، درصورتیکه ریسک ادراک شده می تواند این تاثیر را از بین ببرد. نوآوری مشتری سبب می شود که رضایت مشتری افزایش یابد. در نهایت، تشابه مشهود در طبقه بندی (تناسب)، رضایت مشتریان را افزایش داده و در عین حال بر وفاداری آنها تاثیر نامطلوبی می گذارد. پیامدهای عملی. این یافته‌ها، فهم بیشتری را در خصوص نوآوری و مدیریت برند در پلتفرم های دیجیتال فراهم کرده و پژوهشگران بازاریابی را به سمت مسیر امیدبخشی در بررسی اقتصاد پلتفرم سوق می دهد. اصالت/ارزش. در خصوص حالت نظری نوآوری از طریق تعمیم برند در حوزه پلتفرم دیجیتال و پیامدهای آن بر رفتار مشتری، اطلاعات چندانی در دسترس نیست. با توجه به این نقطه ابهام، نویسندگان یک موضوع کمتر کاوش شده که بر نوآوری پلتفرم دیجیتال از طریق تعمیم برند، رضایت مشتری و وفاداری به برند تمرکز دارد را انتخاب کرده اند.

2. پیشینه پژوهش
     نوآوری در زمینه دیجیتال به عنوان قدرت نفوذ فن آوری دیجیتال برای ارائه خدمات/ محصولات، فرآیند یا مدل جدید کسب و کار یا ایجاد تغییر در آنها توصیف می شود (36). مفهوم جدیدی در مقالات فن آوری دیجیتال تحت عنوان”بلوغ دیجیتال” مطرح شده است که نشان می دهد چگونه یک شرکت می تواند با طراحی و حفظ تمهیدات پیشرفته دیجیتال که تداوم نوآوری دیجیتال را افزایش می دهد، خود را بخوبی با تغییرات محیط وفق دهد (37). و نتیجه آن با توجه به ماهیت ناپایدار نیازهای کاربر، قدرت خرید او، ویژگیهای دیجیتال و ملاحظات اجتماعی و فنی، پس از شروع کار مشخص می شود (36).

     پلتفرمهای دیجیتال که در رده بازارهای خدمات الکترونیکی قرار دارند، امکان برقراری ارتباط و تراکنشهای ارزش بین طرف عرضه و طرف تقاضای حاکم را فراهم می آورند (38). اطلاعات بیشتری در مورد پلتفرمها در جدول 1 ارائه شده است. دوسوتوانی به عنوان مثال، پایگاه داده های ارائه دهنده خدمات به مشتری، اعتماد، و اعتبار برند ناشی از دو مرحله قبل، از عواملی هستند که نفوذ به بازار مکمل و بازایجاد یک محرک برای سرمایه گذاری در نوآوری مکمل را در مرحله بلوغ آن برای صاحب پلتفرم میسر می سازند (12). این امر، نقش کلیدی در رشد و ترقی یک پلتفرم دارد. با این حال، همینکه بازار اشباع شد، پلتفرم باید برای تداوم فعالیت خود از نوآوری استفاده کند تا نیازهای مشتریان جدید را برآورده کند و بتواند آنها را در مثلث پلتفرم حفظ کند (38).

     منابع دیجیتال، یک مزیت بی پایان را برای درک، تصاحب و ایجاد ارزشی جدید برای یک پلتفرم با دو اهرم”چابکی و دوسوتوانی” فراهم می‌کند (27). نوآوری در خدمات پلتفرم را می توان طبق موارد زیر دسته بندی کرد: از نظر نوآوری محصول، به عنوان مثال، “توسعه خدمات جدید، موارد جدید در بازار، توسعه لاین خدمات”؛ نوآوری فرآیند، به عنوان مثال، “انتقال اطلاعات، سطح مشترک، راه گزینی، و دفتر پشتیبانی/ مدیران”؛ و نوآوری مدل کسب و کار، به عنوان مثال، “ساختار هزینه، درآمد، رابطه جدید، منابع جدید، بازار جدید، سود، خط تولید محصول جدید و طراحی سیستم” (40). در عین حال، “نوآوری فرآیند خدمات” از “نوآوری محصول- خدمات” پشتیبانی می کند (41). به عبارت دیگر، نوآوری در یک پلتفرم بر اساس پیکره بندی (مجدد) منابع موجود، ارتباط عواملی که در اجرا نقش دارند، مدیریت مشارکت چندعاملی، و کمک به حصول ارزشهای پیشنهادی نوآورانه برای احیا و رونق بخشی سازمان ادراک می شود (42). عوامل مکمل می‌توانند از طریق شبکه ‌های دیجیتال در راس “مجموعه منابع اصلی پلتفرم” با هم ارتباط برقرار کنند تا خدمات ارزش افزوده را به شرکت‌کنندگان اکوسیستم ارائه کنند. با این حال، هدف ثانوی پلتفرم به طور کل تداوم توسعه یک “اکوسیستم نوآوری” است (43). دسته های تکمیلی در جدول 2 نشان داده شده اند.

 اثر تناسب ارزش های برند بین شرکتی بر کیفیت ارتباط در زمینه تجارت به تجارت

Influence of interfirm brand values congruence on relationship qualities in B2B contexts

چکیده
1- مقدمه
2- بررسی ادبیات و فرضیات تحقیق
2-1- ارزش های برند
2-2- نظریه خود تجانسی و تجانس ارزش های برند (BVC)
2-3- تجانس ارزش های برند و حس تعلق به برند
2-4- تجانس ارزش های برند، حس تعلق به برند، و کیفیت رابطه
2-5- تعدیل حساسیت برند
3- روش شناسی
3-1- گردآوری داده ها و نمونه
3-2- اندازه گیری متغیر
3-3- روایی و پایایی معیارها
3-4- واریانس روش رایج
4- تجزیه و تحلیل و نتایج
4-1- اثر تعدیلی حس تعلق به برند
4-2- اثر تعدیلی حساسیت برند
5- بحث
5-1- نقش آفرین های نظری
5-2- پیامدهای مدیریتی
5-3 محدودیت های تحقیق و تحقیقات بیشتر
منابع

چکیده

با اتخاذ چشم انداز جدیدی از ارزش های برند، مطالعه حاضر به بررسی تاثیر تجانس ارزش های برند بین خریداران و فروشندگان بر کیفیت رابطه در زمینه B2B می پردازد. برای گسترش دانش درباره این موضوع، نویسندگان به معرفی سازه حس تعلق به برند برای تبیین نحوه تاثیرگذاری تجانس ارزش های برند پرداختند. نتایج نشان داد که تجانس خودافزایی [خودارتقایی] و تجانس خودفراروی [خودتعالی] تاثیر مثبتی بر اعتماد به برند، تبلیغات دهان به دهان، و هم آفرینی ارزش از طریق نقش واسطه ای حس تعلق به برند دارند. افزون بر این، حساسیت برند نیز به صورت مثبتی اثر تجانس خودافزایی را بر اعتماد به برند، تبلیغات دهان به دهان، و هم آفرینی ارزش از طریق حس تعلق به برند تعدیل می نماید. با این حال، اثر تعدیل واسطه ای در تجانس خودفراروی از بین می رود. بر اساس این یافته ها و با توجه به توسعه استراتژی های موثر برندسازی مطابق با ارزش های برند، نویسندگان پیامدهایی را برای شرکت های B2B عرضه نمودند.

5-3- محدودیت های تحقیق و تحقیقات بیشتر

با وجود مشارکت های آن، این مطالعه موضوعی برای تعیین محدودیت های خاص است که به عنوان راهی برای تحقیق بیشتر به کار گرفته می شود. نخست، مطالعه ما بر موضوع برندهای مشارکت B2B شرکت بدون در نظر گرفتن ویژگی های صنعتی انجام شد. با توجه به مطالعات مبتنی بر B2C، برندهای مختلف حاوی ارزش های متفاوتی هستند. به عنوان مثال، لوئیز وویتون و گوچی منعکس کننده خودافزایی هستند (تورلی، مونگا، و همکاران، 2012)، در حالی که دیزنی و کوکا کولا منعکس خودفراروی هستند (شپرد و همکاران، 2015). این موضوع جذابیت یک سوال را که ارتباط بین صنایع و انواع خاصی از ارزش برند در زمینه های B2B وجود دارد افزایش می دهد. افزون بر این، مطالعات مبتنی بر B2C استدلال می کنند که ارزش برند می تواند اثربخشی استراتژی بازاریابی را تعیین کند. با توجه به تورلی، ازسمر، و همکاران (2012)، اگر مدیران مسئولیت اجتماعی را برای برند هایی که منعکس کننده خودافزایی هستند مشخص کنند، مصرف کنندگان ارزیابی خود را از این برندها کاهش می دهند.

Abstract

Adopting a new perspective of brand values, this study explores the influence of brand values congruence between buyers and sellers on relationship qualities in B2B contexts. To expand knowledge on this issue, the authors introduce the construct of brand identification to explain how brand values congruence exerts influence. The results show that self-enhancement congruence and self-transcendence congruence positively affect brand trust, word of mouth, and value co-creation through the mediating role of brand identification. In addition, brand sensitivity positively moderates the effect of self-enhancement congruence on brand trust, word of mouth, and value co-creation through brand identification. However, the mediated moderation effect disappears in self-transcendence congruence. On the basis of these findings, the authors present implications for B2B companies with regard to developing effective branding strategies in accordance with brand values.

5-3- Research limitations and further research

Despite its contributions, this study is subject to certain limitations that serve as avenues for further research. First, we set our study object to B2B corporate brands without considering industry characteristics. According to B2C-based studies, different brands embody different values. For example, Louis Vuitton and Gucci reflect self-enhancement (Torelli, Monga, et al., 2012), while Disney and Coca-Cola reflect selftranscendence (Shepherd et al., 2015). This raises an interesting question of whether a connection exists between industries and certain types of brand values in B2B contexts. Further, B2C-based studies argue that brand values can determine the effectiveness of marketing mix strategies. According to Torelli, Özsomer, et al. (2012), if managers highlight social responsibility for brands that reflect self-enhancement, consumers would lower their evaluation of these brands.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

 اثر تناسب ارزش های برند بین شرکتی بر کیفیت ارتباط در زمینه تجارت به تجارت

Influence of interfirm brand values congruence on relationship qualities in B2B contexts

 تاثیر سیستم های مدیریت چرخه محصول بر عملکرد توسعه محصول جدید

Effects of product lifecycle management systems on new product development performance

چکیده

1- مقدمه

2- پیش زمینه مفهومی و مدل تحقیق

2-1- سیستم های PLM

2-2- مدل تحقیق و فرضیه ها

3- روش تحقیق

3-1- جمع آوری داده ها

3-2- معیارها

4- آنالیز داده ها و نتایج

4-1- بایاس روش متداول

4-2- ارزیابی مدل سنجش

4-3- بررسی مدل مرتبه دوم

4-4- تست مدل ساختاری

4-5- ارزیابی نقش میانجی گری قابلیت های مدیریت

5- نتیجه گیری

5-1- بحث

5-2- پیامدهای تحقیق

5-3- مفاهیم تمرین

5-4- محدودیت ها و تحقیقات آینده

منابع

چکیده

برای بررسی تأثیر سیستم های مدیریت چرخه عمر محصول (PLM) بر توسعه عملکرد محصول جدید (NPD)، این مطالعه یک مدل مفهومی را ایجاد می کند که توانایی شرکت ها در انتشار و بهینه سازی سیستم های PLM در فرایندهای NPD (قابلیت سیستم PLM) را با استفاده از مدیریت فرایند، هماهنگی و قابلیت های جذب به هم پیوند می دهد. این مطالعه بر این فرض بنا شده است که قابلیت های مدیریتی انتخاب شده، تأثیرات قابلیت سیستم PLM را روی عملکرد NPD متمرکز می کند. نتایج تجربی از روابط نظری پشتیبانی می کند که نشان می دهد قابلیت سیستم PLM، توانایی های شرکت ها را برای مدیریت فرایند NPD، هماهنگی شغلی و جذب دانش شکل می دهد که در نتیجه عملکرد NPD تحت تاثیر قرار می گیرد. بنابراین، برای بهبود عملکرد NPD، مدیران باید شرایط مساعدی را برای اجرای سیستم های PLM ایجاد کنند تا قابلیت های مدیریتی مورد نیاز NPD را افزایش دهند.

5-4- محدودیت ها و تحقیقات آینده

این مطالعه چندین محدودیت دارد. اول، تمرکز آن محدود به سه ویژگی خاص مدیریت بود، که ترکیبی از آن تنها 42.6٪ از واریانس عملکرد NPD را توضیح می دهد. بنابراین، دیگر قابلیت های مدیریت ممکن است بر عملکرد NPD تأثیر بگذارد. تحقیقات بیشتر می تواند سایر قابلیت های مدیریتی را که ممکن است در زمینه های NPD مورد نیاز باشد، را بازگو کند. دوم، اندازه گیری عملکرد NPD ذهنی است، زیرا بر اساس پاسخ مدیران توسعه محصول با استفاده از مقیاس لیکرت می باشد. یک روش هدفمندتر، به دست آوردن و تجزیه و تحلیل داده های عملکرد شرکت (مانند داده های مالی و دیگر داده های عملکرد کمی) برای اندازه گیری عملکرد NPD خواهد بود. سوم، به این دلیل که ارزش تولید نیمه رسانا ها، صنایع الکترونیک و تجهیزات جانبی کامپیوتر تقریبا به 50 درصد از تولید ناخالص داخلی تایوان (اداره صنعتی توسعه، 2012) کمک می کند، اکثر پاسخ دهندگان ما در این مطالعه از سه صنعت (جدول 1) که ذاتا پویا هستند، می باشند. ترجیحات مشتری ها معمولا ناهمگن هستند و اغلب تغییر می کنند. بنابراین، فناوری و ساختار رقابتی این سه صنایع پویا هستند.

Abstract

To examine the effects of product life cycle management (PLM) systems on new product development (NPD) performance, the study developed a conceptual model linking firms’ ability to diffuse and routinize PLM systems in NPD processes (called “PLM system capability”) with process management, coordination, and absorptive capabilities. The study assumed that the selected management capabilities mediate the effects of PLM system capability on NPD performance. The empirical results supported the theorized relationships, indicating that PLM system capability shapes firms’ capabilities for NPD process management, partner coordination, and knowledge absorption, which subsequently affect NPD performance. Therefore, in order to improve NPD performance, managers must create conditions conducive for implementing PLM systems to enhance NPD-required management capabilities.

5-4- Limitations and future research

This study has several limitations. First, its focus was restricted to three specific management capabilities, the combination of which explains only 42.6% of the variance in NPD performance. Therefore, other management capabilities might influence NPD performance. Further research could incorporate other management capabilities that may be required in NPD contexts. Second, the NPD performance measure is subjective because it is based on the responses of product development executives measured using a Likert scale. A more objective method would be to obtain and analyze firms’ performance data (such as financial and other quantitative performance data) to measure NPD performance. Third, because the production values of the semi-conductors, electronic, and computer peripheral equipment industries contributes to approximately 50% of Taiwan’s gross domestic product (Industrial development bureau, 2012), most of the respondents in our study were from these three industries (Table 1), which are inherently dynamic. Customer preferences are heterogeneous and change frequently; thus, the technologies and competitive structure of these three industries are dynamic.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

 تاثیر سیستم های مدیریت چرخه محصول بر عملکرد توسعه محصول جدید

Effects of product lifecycle management systems on new product development performance

مدیریت عدم اطمینان و مشکوکیت در پروژه های توسعه فرایند مشترک

Managing uncertainty and equivocality in joint process development projects

چکیده

1- مقدمه

2- چارچوب مفهومی

2-1- برطرف کردن شکاف های اطلاعاتی موجود در پروژه های توسعه فرآیند مشترک

2-2- مشارکت زود هنگام کاربر نهایی (استفاده کننده نهایی) بعنوان کلیدی برای کاهش عدم قطعیت

2-3- حل مسئله مشترک بعنوان کلیدی برای کاهش ابهام

2-4- پیامدهای عملکردی عدم قطعیت و ابهام

3- روش ها

3-1 پیش مطالعه کیفی

3-2- بررسی چند-مخاطبی

4- نتایج

4-1- نتایج مدل سنجش

4-2- نتایج مدل ساختاری

5- بحث

5-1- مفاهیم تئوری

5-2- مفاهیم مدیریتی

5-3- محدودیت ها و طرح کلی

چکیده

توسعه فرآیند، کلید رقابت در صنایع فرآیند است. البته کمبود بودجه ها اغلب برای پروژه های توسعه فرآیند که مربوط به حدود سازمانی که هم شامل خریداران و هم شامل فروشندگان است مزاحمت ایجاد می کند. ما عدم قطعیت و ابهام را بعنوان پیشایندهایی شناسایی کرده ایم که سبب این تأثیرات منفی می شوند. ما مفاهیم کاهش و عملکرد این دو متغیر را هم بررسی کرده ایم. یک تحقیق تجربی بر روی 52 پروژه توسعه فرآیند مشترک نشان میدهد که تیم های پروژه، عدم قطعیت را از طریق مشارکت زود هنگام کاربر نهایی کاهش میدهند، درحالیکه ابهام را می توان توسط فعالیت های حل مسئله مشترک در بین خریداران و فروشندگان کاهش داد.

مقدمه

توسعه فرآیند بعنوان کلیدی برای رقابت در صنایع فرآیند و در صنایع تولیدی دیگر شناخته می شود، چون سبب افزایش بازده تولید، کاهش هزینه ها، و رضایتمندی شرکت از رقابت می شود (آیلن 2013؛ پیسانو 1997؛ رابرتسون و همکارانش 2009؛ وان روئیج 2005). توسعه فرآیند نیازمند طراحی و اجرای تکنولوژی و تجهیزات ماشینی فرآیند جدید یا بهبود یافته است (OECD, 2005). پروژه های توسعه فرآیند از لحاظ زمان و پول عموماً بزرگ هستند، و شامل چالش های مدیریتی مهمی هستند (اسکات-یانگ و سامسون 2008). در واقع یک مطالعه اخیر توسط ارنست و یانگ (2011) نشان داده است که پروژه های توسعه فرآیند در صنایع فلزات و مواد معدنی (صنعتی که مطالعه حاضر هم بر آن متمرکز است) توسط کمبود بودجه 70 درصدی یا بیشتر محدود می گردند. در نتیجه، طراحی و اجرای یک تکنولوژی فرآیند جدید یک تلاش ضروری و البته ریسک آمیز است که اگر بصورت ماهرانه مدیریت نشود، می تواند مزیت های رقابتی بلند مدت و اعتبار مالی شرکت ها را بصورت جدید به خطر بیاندازد (فیلیپو و کینگ 2011).

محدودیت ها و طرح کلی

علیرغم فرآیند جمع آوری جامع ما (که از یک پیش مطالعه کیفی و 251 مخاطب تحقیق تشکیل شده است)، نمونه کلی برای مطالعه حاضر محدود به 52 پروژه بود که توسط چهار شرکت فرآیند سوئدی و فروشندگان تجهیزات آنها انجام می شد. نمونه غیرتصادفی و اندازه نمونه محدود مطالعه حاضر، پتانسیل تعمیم به جمعیت بزرگتری (فراتر از حیطه مطالعه حاضر) را محدود می سازد. خصوصاً طرح تحقیقاتی میان بخشی ما می تواند دارای مفهوم ضمنی علیت باشد (بجای اینکه آنرا اثبات کند). یک نمونه و طرح تحقیقاتی طولی بزرگتر و جمع آوری داده به مدت چندین سال و همچنین در محیط های فرهنگی دیگر (مانند آمریکای شمالی یا آسیا)، برای تحقیقات آینده مناسب خواهد بود.

Abstract

Process development is key to competitiveness in process industries. However, budget overruns frequently plague process development projects which span organizational boundaries to involve both buyers and suppliers. We identify uncertainty and equivocality as key antecedents causing such negative effects, and investigate the reduction and performance implications of these two variables. An empirical survey of 52 joint process development projects show that project teams reduce uncertainty through early end-user involvement, whereas equivocality can be reduced by joint problem-solving activities among buyers and suppliers.

Introduction

Process development is regarded as a key for competitiveness in process industries and in other manufacturing industries, because it increases production yields, cuts costs, and allows firms to contend with competition (Aylen, 2013; Pisano, 1997; Robertson et al., 2009; van Rooij, 2005). Process development involves developing and implementing new or significantly improved process technology and machinery equipment (OECD, 2005). Process development projects are typically large, in terms of both time and money, entailing significant management challenges (Scott-Young and Samson, 2008). Indeed, a recent study by Ernst and Young (2011) found that process development projects within the metals and minerals industries (the industry on which the present study focuses) are commonly plagued by budget overruns of 70% or more. Consequently, developing and implementing new process technology is a necessary but risky endeavor that may seriously endanger long-term competitive advantages and the financial viability of firms if not managed proficiently (Filippou and King, 2011).

Limitations and outlook

Despite our comprehensive data collection process, consisting of a qualitative pre-study and 251 survey respondents, the total sample for the present study was limited to 52 projects conducted by four Swedish process firms and their equipment suppliers. The nonrandom sample and limited sample size of the present study limit the potential to make generalizations to a larger population beyond the scope of the present study. In particular, our cross sectional research design can only imply, rather than prove, causality. To this end, an even larger sample and longitudinal research design with data collection over several years, as well as in other cultural settings (e.g., North America, Asia), would be beneficial for future research.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مدیریت عدم اطمینان و مشکوکیت در پروژه های توسعه فرایند مشترک

Managing uncertainty and equivocality in joint process development projects