کارآفرینی غیر قابل تعویض بر اساس توکن: یک چارچوب مفهومی

Non-fungible token-enabled entrepreneurship: A conceptual framework

چکیده

1 مقدمه

2 مفهوم سازی کارآفرینی مبتنی بر NFT

۳ نتیجه گیری

فهرست منابع

چکیده

     طوفان توکن های تعویض ناپذیر (NFT) جهان را در نوردیده است. در ابتدا NFT به عنوان یک تجربه هنری / بازی آغاز شد و در ادامه به شکل جدیدی از کارآفرینی در دنیای مجازی با فرصت ها و توانمندی های عظیم درآمد. با این حال، تحقیقات درباره جنبه کارآفرینی NFT و نقش عاملیت آن در این فرآیند محدود می باشد. من مقاله حاضر به بررسی مفهوم کارآفرینی مبتنی بر NFT (یا NFTE) می پردازد. در مقاله جاضر، ابتدا ویژگی های اصلی NFT مشخص شده و سپس NFTE تعریف گشته و درباره فرضیات مربوطه بحث شده و در نهایت چارچوب مفهومی NFTE ارائه گشته و توانمندسازهای آن بررسی می گردند. مقاله حاضر با معرفی NFTE به عنوان حوزه جدید نظری و کاربردی کارآفرینی همراه با فرصت های تحقیقاتی گسترده جدید و امکان استفاده از NFT به عنوان شیوه جایگزین تولید دانش که محققان به پدیدآورندگان NFT تبدیل می شوند، پایان می یابد.

مفهوم سازی کارآفرینی مبتنی بر NFT
     در تعریف رسمی تر کارآفرینی مبتنی بر NFT (یا NFTE) به فعالیت های کارآفرینانه ای اطلاق می گردد که از فناوری های توکن تعویض ناپذیر به عنوان توانمندساز کلیدی بهره برداری می نماید. این مفهوم سازی نشان می دهد که چگونه NFT و به صورت گسترده تر وب 3.0، فناوری های تحول آفرین و توانمندسازهای بیرونی هستند. من بر روش این شکل از توانمندسازی (دیویدسون و همکاران، 2020؛ دیویدسون، 2015) و مکانیزم ها و نقش های آن تمرکز نموده و از نظریه ساخت اجتماعی (آلوارز و بارنی، 2007) برای ارائه چارچوبی برای مفهوم سازی NFTE استفاده می نمایم (شکل ۲ را ملاحظه نمایید). در این چارچوب، توانمندسازهای بیرونی (یعنی فناوری ها و جوامع) و نمایندگی کارآفرینی با هم ترکیب شده و نتیجه کار ایده کارآفرینانه مبتنی بر NFT است که به فعالیت منجر می شود. این امر مکانیزم های متعددی (مانند تولید، فشرده سازی و حذف) را تقویت می نماید که محصولات، تشکیلات اقتصادی و نهادها را شکل می دهد که به نوبه خود به آگاهی بخشی فناوری ها، جوامع و نمایندگی می پردازد. این چارچوب دیدگاهی را ارائه می نماید که تحقیقات تجربی آتی می توانند از آن پیروی کنند.

     این چارچوب بر سه فرضیه استوار است. نخست آنکه، فناوری های NFT و NFTE نفوذپذیر (نامبیسان و همکاران، 2019) و ناقص هستند (گارود و همکاران، 2008) یعنی سیال بوده و پیوسته از نظر حوزه (یعنی بخشی، جغرافیایی و زمانی)، کارکرد، فرآیند، نتیجه، و ارزش تغییر نموده و لذا منجر به غیرقابل پیش بینی بودن و ایجاد فرصت می شوند. در ثانی، فناوری های وب 3.0 که از NFTE پشتیبانی می کنند همپوشان هستند (لئوناردی، 2011) زیرا وظایف آن ها درهم تنیده، مکمل و گهگاه رقیب است. در نهایت، مفهوم نمایندگی در NFTE توزیع شده و سیال است (ون هافتن – شیک و ویتاکر، 2022) چرا که کارآفرینان NFT باید برای بقاء و رشد به صورت پویا در جوامع از طریق معماری مشارکت با هم ایجاد شوند (ماچرزاک و مارکوس، 2013).

توانمندسازهای فناورانه NFTE: استانداردهای توکن و زیرساخت های وب 3.0
     محور ظهور NFTE، توسعه سریع بلاکچین، رمزارزها و فناوری های دیگری است که زیرساخت های وب 3.0 را تشکیل می دهند. استاندارد توکن تعویض ناپذیر 721-ERC بلاکچین اتریوم دستاوردی است که NFT را محتمل ساخته است (باماکان و همکاران، 2022). با این حال، استانداردهای توکن ناقص بوده و پیوسته در حال تکامل هستند. برای مثال، 1155-ERC در حال حاضر پدیدآورندگان را قادر می سازد تا تعداد نامحدودی از توکن های تعویض ناپذیر و تعویض پذیر (20-ERC) را در یک قرارداد هوشمند واحد دسته بندی نموده که سرعت تراکنش را افزایش داده و به فضای ذخیره سازی کمتری نیاز دارد.

ابعاد جهت گیری کارآفرینی و عملکرد شرکت های با تکنولوژی پیشرفته و تکنولوژی پایین: یک روش پیکربندی

Entrepreneurial orientation dimensions and the performance of high-tech and low-tech firms: A configurational approach

چکیده
1 مقدمه
2 پیش زمین های تئوری
3 متد
4 نتیجه گیری
5 مباحثه و نتیجه گیری
تقدیم تشکرها
ضمیمه 1. سوالات نظرسنجی
ضمیمه 2. جداول درستی
منابع

چکیده

     به منظور بررسی چگونگی تاثیر پیکربندی ابعاد گرایش کارآفرینانه (نوآوری، ریسک پذیری و پیشگامی) بر بهبود یا تضعیف عملکرد شرکت ها و بررسی پیکربندی های متفاوت در حوزه های مختلف شرکت ها، آزمون های خود را بر اساس دیدگاه گرایش کارآفرینانه انجام دادیم. در تحقیقات خود رویکرد پیکربندی را اتخاذ نموده و برای بررسی نمونه مطالعاتی که 110 شرکت کوچک و متوسط بریتانیایی را در بر دارد، تحلیل تطبیقی کیفی مجموعه فازی (fsQCA) را به کار بردیم. یافته های ما نشان می دهد که وجود سه پیکربندی می تواند موجب بهبود عملکرد شرکت شود اما تبدیل آن به چهار پیکربندی عملکرد شرکت را تقلیل می نماید، بنابراین می توان گفت همانطور که ابعاد گرایش کارآفرینانه می تواند به عملکرد شرکت کمک نماید به همان میزان نیز می تواند مانعی برای عملکرد مناسب شرکت باشد. علاوه بر این، برای شرکت هایی که از فناوری پیشرفته ای برخوردار هستند و شرکت هایی که فناوری ابتدایی دارند پیکربندی های متمایزی نتیجه بخش خواهند بود، و این امر دال بر آن است که میزان تاثیر ابعاد گرایش کارآفرینانه بر عملکرد شرکت به ماهیت شرکت بستگی دارد. یافته های این مطالعه در رابطه با نحوه پیکربندی سبد فعالیت های کارآفرینانه شرکت ها که با هدف دستیابی به عملکرد برتر انجام می شود، رهنمون های مفیدی در اختیار مدیران قرار می دهد.

پیش زمین های تئوری
گرایش کارآفرینانه و عملکرد شرکت: رویکرد پیکربندی
     تحقیقات پیشین به دو صورت مفهوم گرایش کارآفرینانه را تعریف کرده است: گرایش کارآفرینانه تک بعدی و چند بعدی. رویکرد گرایش کارآفرینانه تک بعدی «بر آنچه میان شرکت های کارآفرین رایج است» تمرکز دارد (کوین و ولز، 2019، صفحه 4). محققانی که از این رویکرد پیروی می کنند، گرایش کارآفرینانه را با تجمیع نوآوری، ریسک پذیری و پیشگامی به کار می گیرند. برای مثال، در بررسی سیستماتیک 51 پژوهش، راچ و همکارانش (2009) دریافتند که گرایش کارآفرینانه تک بعدی به شکل قابل توجهی با عملکرد شرکت مرتبط است. در مقابل، در رویکرد گرایش کارآفرینانه چند بعدی «تمرکز بر این است که چگونه شرکت های کارآفرین می توانند متفاوت عمل کنند» (کوین و ولز، 2019، صفحه 4). محققانی که از رویکرد گرایش کارآفرینانه چند بعدی پیروی می کنند، هر سه بعد گرایش کارآفرینانه را به طور مستقل بررسی می نمایند. برای مثال، کرایزر و همکارانش (2013) دریافتند که هر یک از سه بعد گرایش کارآفرینانه تاثیر متفاوتی بر عملکرد شرکت دارند. در کل هر دو دیدگاه تک بعدی و چند بعدی توجیه پذیر و مقبول هستند زیرا هر یک بر پدیده های مختلفی تاکید دارند (کوین و ولز، 2019؛ گوپتا و ولز، 2017).

     در سال های اخیر، تحقیقات بیشتری خواستار انجام مطالعاتی در جهت بررسی گرایش کارآفرینانه از دیدگاه پیکربندی بوده اند (ولز، 2016؛ کوین و ولز، 2019). یکی از دلایل آن این است که فعالیت های کارآفرینانه پرهزینه و پر زحمت هستند (لومپکین و دس، 1996)، به این معنا که به دلیل دسترسی محدود شرکت ها به منابع ممکن است قادر نباشند هر سه فعالیت را به طور همزمان دنبال کنند. به عبارت دیگر، لازم است شرکت ها برای فعالیت های کارآفرینی پیکربندی های استراتژیکی لحاظ کنند تا از استفاده بیش از حد منابع محدودی که در اختیار دارند جلوگیری نمایند. دلیل دیگر این است که فعالیت های کارآفرینانه می توانند به صورت ترکیبی بر سازمان ها تاثیر گذار باشند. به عنوان مثال، نتایج حاصل از نوآوری به این بستگی دارد که محصولات یا خدمات جدید با چه سرعتی (پیشگامی) به بازار عرضه می شوند (اوانسشیتزکی و همکاران، 2012؛ کانکورتاران و همکاران، 2013). در واقع، شواهد حاکی از آن است که نوآوری و پیشگامی تاثیر مشترکی بر عملکرد شرکت دارند (لومبرگ و همکاران، 2016). بنابراین، علاوه بر بررسی تاثیرات مشترک (گرایش کارآفرینانه تک بعدی) یا اثرات مستقل نوآوری، ریسک پذیری و پیشگامی بر سازمان ها، لازم است این مسئله را که چگونه پیکربندی های سه بعدی می‌توانند بر عملکرد شرکت تاثیر گذار باشند را نیز در نظر داشته باشیم.

     اگر چه این مسئله به خوبی پذیرفته شده است که گرایش کارآفرینانه می تواند به عملکرد شرکت کمک کند (راچ و همکاران، 2009)، اما تحقیقات نوظهور نشان داده اند که گرایش کارآفرینانه همیشه هم منجر به بهبود عملکرد شرکت نخواهد شد. به بیانی دقیق تر، بر اساس رویکرد بررسی گرایش کارآفرینانه به عنوان یک تجربه علمی که توسط ویکلاند و شفرد (2011) ارائه شده است، گرایش کارآفرینانه منجر به تغییراتی در عملکرد شرکت خواهد شد که ممکن است به موفقیت و یا حتی شکست شرکت بیانجامد. به عبارت دیگر، گرایش کارآفرینانه به سان شمشیر دولبه عمل می کند که هم می تواند منجر به بهبود عملکرد شرکت شود و هم می تواند آن را تضعیف نماید. برای مثال، پاتل و همکاران (2015) دریافتند که گرایش کارآفرینانه می تواند در نتایج حاصل از نوآوری تغییر ایجاد کند. از آنجا که بررسی نتایج نوآوری، ریسک پذیری و پیشگامی در اصل مستلزم انجام تحقیقات بوده و بازده مشخصی ندارند (مارس، 1991)، چنین استدلال می کنیم که پیکربندی های سه بعدی می توانند عملکرد بالا و یا ضعیفی را برای شرکت به ارمغان آورند. در بخش بعدی، در خصوص این امر که چگونه هر بعد گرایش کارآفرینانه می تواند به نوبه خود عملکرد شرکت را افزایش داده و یا مانعی بر سر راه آن باشد را مورد بررسی قرار می دهیم.

ایجاد انعطاف پذیری سازمانی، نوآوری از طریق ابتکارات مدیریت بر اساس منابع، یادگیری سازمانی و پویایی محیطی

Building organizational resilience, innovation through resource-based management initiatives, organizational learning and environmental dynamism

چکیده

1 مقدمه

2 چرا RBMI و تاب آوری را در SMEs ویتنامی بررسی می کنیم؟

3 نظریه و تدوین فرضیه ها

4 روش ها

5 بحث

6 نتیجه گیری

منابع

چکیده

     بر اساس دیدگاه های مبتنی بر منابع و قابلیت پویا(به ترتیب، RBV و DCV)، این مطالعه به بررسی مکانیزم نظری بنیادین بین طرح های مدیریت مبتنی بر منابع(RBMI) و تاب آوری و نوآوری شرکت های کوچک و متوسط ویتنامی(SMEs) می پردازد، آنهم با در نظر گرفتن شرایط مرزی بالقوه. با استفاده از داده های بازه زمانی(سه موج از جمع آوری داده) 188 SMEs، مطالعه نشان می دهد که RBMI ارتباط مثبت با تاب آوری سازمانی دارد، که به نوبه خود نوآوری را افزایش می دهد. نتایج ما نیز نشان می دهند که یادگیری سازمانی، روابط تاب آوری سازمانی/ نوآوری- RBMI را میانجی می کند. در آخر، خودآگاهی از پویایی محیطی به طور معناداری روابط بین یادگیری سازمانی و نوآوری/تاب آوری را تقویت می کند. این مطالعه، اولین تحقیقی است که RBV شرکت و DCV را به صورت یک بینش نظری ترکیب می کند تا تبیین کند که چگونه سازمان ها منابع داخلی خود را به صورت ظرفیتی برای تاب آوری و نوآوری در زمینه بازار نوظهور SMEs ویتنامی توسعه می دهند. در این مطالعه، دستاوردهای نظری و زمینه ای ارائه می شود.

چرا RBMI و تاب آوری را در SMEs ویتنامی بررسی می کنیم؟
     علاقه مطالعات مدیریتی به کشور ویتنام در حال افزایش است، جایی که مفروضات غربی درباره اقدامات مدیریت غالبا به کارگرفته می شود و به درون شرکت ها انتشار می یابد. هم اکنون ویتنام یکی از ستاره های در حال صعود در اقتصاد جهان به شمار می رود، که نرخ رشد سالانه آن 7 درصد است، که بالاترین میزان میان بلوک ASEAN است. ویتنام دارای یک اقتصاد بازار سوسیالیست محور است که با سایر بازارهای نوظهور تفاوت دارد(دو و همکاران، 2020). داستان موفق ویتنام طی پاندمی کووید-19 مشهود بوده است، جایی که، به طور غیر معمول، کشور نرخ رشد تقریبا 2.91-5% درصدی از GDP را در کل پاندمی حفظ کرده است. تغییر از ویتنام به اقتصاد جهانی، فرصت ها و چالش هایی برای کشور ایجاد کرده است. از یک سو، می تواند جریان تجاری را بیشتر تسهیل می کند و به ویتنام در دسترسی به بازار های مصرف کننده بزرگتر کمک می کند. از سوی دیگر، این تغییر موجب رقابت سهمگینی از جانب طرفین خارجی در برابر کسب و کارهای محلی ویتنام شده است.

     برای مدیریت شدت جهانی شدن، شرکت های ویتنامی تمایل دارند تا طرح های مدیریتی مبتنی بر استراتژی های نوآوری محور و سیاست های منابع انسانی نوآوری محور را دنبال کنند(دو و همکاران، 2020). به طور خاص، شرکت ها تلاش می کنند تا به طور استراتژیک شیوه های مدیریت خود را با انتظارات محیطی همسو کنند تا به مشروعیت دست یابند (لویس و همکاران، 2019). مطالعات به اتخاذ روز افزون طرح های مدیریتی غربی در ویتنام تاکید دارند. به طور مثال، دو و همکاران (2018) به بررسی زنجیره علی بین طرح های مدیریت( استراتژی نوآوری محور و سیاست منابع انسانی نوآوری محور) و عملکرد شرکت از طریق میانجی های متوالی رهبری خدمتگزار، خلاقیت کارکنان و نوآوری شرکت می پردازند.

     SMEs در حال حاضر نیروی محرکه اقتصاد جهانی از نظر خلاقیت شغلی، نوآوری صنعتی و بهره وری محسوب می شوند(دا و کیم، 2014). به طور قطع، SMEs مزایایی نسبت به همتایان بزرگ خود با توجه به انعطاف پذیری، شفافیت و تمایلاشان به تغییر و نوآوری بودن برای اطمینان از بقا، پیشرفت و مزیت رقابتی خود دارند(وایو و دنگ، 2020). گرچه، غالبا محدودیت بیشتری نسبت به شرکت های بزرگتر از نظر منابع، قابلیت ها و شیوه های مدیریت کمتر رسمی خود دارند (دو و شیپتون، 2019، دا و کیم، 2014). این محدودیت ها طی بحران کووید-19، زمانی که زنجیره تامین جهانی و عملیات کسب و کار دچار اختلال می شود و ورشکستگی های زیادی اعلام می شود، می تواند تشدید شود(کیم و ماسون، 2020). این شرایط بد، بقای شرکت های کوچک را تحت تاثیر قرار می دهد، آنها را ملزم می کند تا سازگار، تاب آور و نوآور باشند تا بتواند بقا یابند و موفق شوند. از این لحاظ، شرکت ها باید به روش های سنتی مدیریت افراد و منابع خود مجددا تفکر کنند تا قابلیت خود برای تاب آوری را توسعه بخشند، در نتیجه بتوانند ریسک را مدیریت کرده و به عدم اطمینان واکنش نشان دهند.

شرکت های چندملیتی فناوری از بازارهای در حال ظهور: تعامل رقابتی تصمیم های زمان بندی ورود بین المللی

Technology multinational enterprises from emerging markets: Competitive interplay of international entry timing decisions

چکیده

مقدمه

مرور پیشینه و تدوین فرضیه ها

منابع بازیکنان

تجربه بازیکن در یک بازی تکراری

تجربه عملیاتی

تجربه بین المللی

نااطمینانی کشور میزبان

نااطمینانی اقتصادی

ناکارایی دولتی

بازده

اثر گروگان

روش شناسی پژوهش

داده ها و روش شناسی

سنجش ها

منابع بازیکنان

تجربه ی بازیکن در یک بازی تکراری

نااطمینانی ریسک کشور میزبان

بازده

هزینه ی هدررفته

متغیرهای کنترل

نتایج تجربی

بحث

نتیجه گیری

اصالت و ارزش

محدودیت ها و پیامدهای پژوهش

پیوست

منابع

چکیده

     با توجه به اهمیت روز افزون فن آوری، پژوهش درباره ی کسب وکارهای چندملیتی (MNEهای) فن آوری نیز رو به افزایش است، اما درباره ی فن آوری در بافت تجاری بین المللی، به ویژه پیرامون زمان بندی ورود به بازار، پیشینه ی ناچیزی وجود دارد. از همین رو، این پژوهش بر پایه ی نظریه ی بازی ها این موضوع را بررسی می کند که چگونه جنبه های گوناگون کشورهای میزبان و منابع بازیکنان بر تصمیم درباره ی زمان بندی ورود به کشورهای خارجی تأثیر می گذارد. داده ها شامل 979 شرکت تایوانی فن آوری-بنیانِ فعال در صنایع خدماتی و تولیدی است که عمدتاً از مجله ی اقتصاد تایوان و پایگاه داده های بانک جهانی گردآوری شدند. یافته های تجربی نشان می دهند که منابع و تجربیات شرکت، نااطمینانی کشور میزبان، و بازده ی سرمایه گذاری همگی بر زمان بندی ورود به کشورهای خارجی تأثیر می گذارند. این پژوهش از این نظر که چه عواملی در هنگام برگزیدن زمان سرمایه گذاری در کشورهای خارجی، به ویژه برای MNEهای فن آوری از بازارهای نوظهور مورد توجه قرار می گیرند، دانش کنونی درباره ی شرکت های خدماتی و تولیدی فن آوری-بنیان را گسترش می بخشد.

مرور پیشینه و تدوین فرضیه ها
     گزینه ی بین المللی شدن یک موضوع داغ برای بسیاری از شرکت ها و سازمان ها در جهان است. از همین رو، تصمیم به ورود به بازار یک راهبرد مهم است که می تواند در آینده تأثیر شگرفی بر موفقیت یا بقای یک شرکت داشته باشد. مطالعات بسیاری به این نکته اشاره داشته اند که انتخاب یک زمان بندی ورود دارای پیامدهای مهمی است که پس از وارد شدن به یک بازار جدید بر عملکرد یک شرکت تأثیر می گذارد (ایزوب و همکاران، 2000؛ لیو و پنگ، 1998؛ ماسکرانهاس، 1992؛ ماسکرانهاس، 1997؛ پن و همکاران، 1999). برای درک این موضوع که چگونه شرکت های بین المللی، بین المللی سازی خود را پردازش می کنند، نگرانی ها در ذیل سه وضعیت جای می گیرند: مکان، زمان، و چگونگی بین المللی سازی. بسیاری از پژوهشگران به شکل های متفاوتی پاسخ داده اند، اما مطالعات اندکی به بررسی روابط میان آن ها پرداخته اند.

     درباره ی این که چگونه تصمیم یک شرکت مبنی بر ورود به بازار خارجی بر اقدامات دیگر رقبا تأثیر خواهد گذاشت، و این که چگونه خصوصیات محیطی کشور میزبان در هنگام ارزیابی سود و زیان های احتمالی می تواند بر راهبرد ورود تأثیر بگذارد، یک خلأ پژوهشی در پیشینه وجود دارد. از همین رو، مطالعه ی کنونی دستاوردهای نظری و سیاسی برای پر کردن این خلأ ارائه می کند و در این راستا، عوامل تأثیرگذار بر تصمیم های شرکت ها برای وارد شدن به یک بازار خارجی بر پایه ی نظریه ی بازی ها را بررسی می کند.

     شاکل (1946) اظهار می کند که «هنگامی که شخصی درباره ی یک موضوعی تصمیم می گیرد، تلویحاً یا ناخودآگاه طیف گسترده ای از شرایط را که مرتبط هستند، مورد توجه قرار می دهد، به این معنی که اگر هر کدام از آن ها از نظر مادی متفاوت بودند، تصمیم او ممکن است متفاوت باشد». همین موضوع هنگام به کار بستن نظریه-ی بازی ها از منظر اقتصادی رخ می دهد. تصمیم یک شرکت برای بین المللی سازی می تواند متأثر از عوامل متفاوتی باشد، که شامل عوامل درونی و بیرونی (دانینگ، 1980)، مزایای مختص به شرکت (چانگ، 1995؛ دانینگ؛ 1980)، و تجربیات شرکتبا توجه به اهمیت روز افزون فن آوری، پژوهش درباره ی کسب وکارهای چندملیتی (MNEهای) فن آوری نیز رو به افزایش است، اما درباره ی فن آوری در بافت تجاری بین المللی، به ویژه پیرامون زمان بندی ورود به بازار، پیشینه ی ناچیزی وجود دارد. از همین رو، این پژوهش بر پایه ی نظریه ی بازی ها این موضوع را بررسی می کند که چگونه جنبه های گوناگون کشورهای میزبان و منابع بازیکنان بر تصمیم درباره ی زمان بندی ورود به کشورهای خارجی تأثیر می گذارد. داده ها شامل 979 شرکت تایوانی فن آوری-بنیانِ فعال در صنایع خدماتی و تولیدی است که عمدتاً از مجله ی اقتصاد تایوان و پایگاه داده های بانک جهانی گردآوری شدند. یافته های تجربی نشان می دهند که منابع و تجربیات شرکت، نااطمینانی کشور میزبان، و بازده ی سرمایه گذاری همگی بر زمان بندی ورود به کشورهای خارجی تأثیر می گذارند. این پژوهش از این نظر که چه عواملی در هنگام برگزیدن زمان سرمایه گذاری در کشورهای خارجی، به ویژه برای MNEهای فن آوری از بازارهای نوظهور مورد توجه قرار می گیرند، دانش کنونی درباره ی شرکت های خدماتی و تولیدی فن آوری-بنیان را گسترش می بخشد.

نوآوری شرکت و سیاست های منابع انسانی: تاثیرات تعدیل کننده بافت اقتصادی و نهادی

Human resource policies and firm innovation: The moderating effects of economic and institutional context

چکیده
1- مقدمه
2- نظریه و پیش زمینه
3- روش
4- بحث و نتیجه گیری
سپاسگزاری
پیوست الف
منابع

چکیده

     این مقاله، اثرات سیاست های منابع انسانی بر نوآوری شرکت را بررسی می کند. به ویژه، من استدلال می کنم که شرکت هایی که سیاست هایی برای ترویج استقلال شغلی و پرداخت دستمزد بر پایه ی عملکرد اجرا می کنند به طور محتمل تری نوآوری را از طریق سرمایه گذاری در پژوهش و توسعه انجام خواهند داد. افزون بر این، من بر این عقیده هستم که بافت های نهادی (یعنی قوانین کار) و رقابتی (یعنی فشار واردات) که یک شرکت در آن ها فعالیت می کند، به روش های مختلف بر رابطه ی میان سیاست های منابع انسانی و نوآوری تأثیر خواهند گذاشت. این فرضیه ها با استفاده از یک مجموعه داده شامل بیش از 900 شرکت از مجموعه ی ناهمگونی از 12 کشور که بیش ترشان بازارهای نوظهوری هستند، آزموده می شوند. من پشتیبانی تجربی قدرتمندی برای نقش استقلال شغلی و سیاست های پرداخت دستمزد بر پایه ی عملکرد در ترویج نوآوری شرکت، و پشتیبانی جزئی برای اثرات تعدیل-کننده ی بافت های نهادی و رقابتیِ این رابطه می یابم.

نظریه و پیش زمینه
خلاقیت و نوآوری شرکت
     نوآوری یک پیش نیاز برای بقا، رشد و موفقیت تجاری شرکت است، و از همین رو، پی بردن به این که چه چیزی برخی شرکت ها را نسبت به بقیه خلاق تر می کند، یکی از حوزه های کلیدی پژوهش در رشته های مختلف است (شومپیتر، 1934؛ کوهن و لِوینتال، 1990). در میان تبیین های پرشمار ارائه شده و بررسی شده، پژوهشگرانِ رفتار سازمانی توجه ویژه ای به خلاقیت کارمندان، به عنوان یکی از کانال هایی که از طریق آن نوآوری در سازمان ها شکوفا می شود، مبذول داشته اند (سیرس و بابا، 2011). از آنجا که افراد خلاق از طریق یک رویه ی استخدام انتخابی و نیز انتصاب و آموزش مناسب استخدام می شوند، سازمان ها می توانند از «یادگیری اکتشافی» (شیپتون و همکاران، 2005) بهره ببرند جایی که ایده ها و اندیشه ها به طور آزاد جریان دارند و ریسک پذیری بخشی از هنجارهای فرهنگی است (باروس و لازارینی، 2002؛ اینگل و هماران، 2015).

     با وجود این، یافتن، گزینش و استخدام کارمندان باکیفیت و خلاق برای ترغیب نوآوری بسنده نمی کند. همان-گونه که پژوهشگران مدیریت یادآوری می کنند، سیاست های شرکت همچنین باید «تنظیم» شوند تا محیط کاری برای تمرکز راهبردی شرکت بر نوآوری سازگار شود. بنابراین، آمیختگی مطلوبی از سیاست ها (برای نمونه، استقلال، انعطاف پذیری، آموزش، سَبک رهبری، یا الگوهای تسهیم اطلاعات) باید برای سازمان ها لحاظ شوند تا به طور کامل از خلاقیت ذاتی کارمندان خود بهره جویند (شالی و همکاران، 2004؛ وانگ و چنگ، 2010). از همین رو، یکی از چالش های سازمانی اصلی برای شرکت های نوآور، «ایجاد فضایی برای فردیت در درون فرهنگ دیوان سالارانه، به منظور آزاد کردن پتانسیل خلاقانه ی کارمندان است» (ایوانز و همکاران، 1989، ص. 177) . در این باره، آمیختگی درست و صحیح سیاست های منابع انسانی می تواند روزنه هایی برای ترغیب خلاقیت، خطرپذیری، و نوآوری کلی کارمندان برای سازمان ها فراهم آورد.

سیاست های منابع انسانی و نوآوری شرکت
     افزون بر بهره گیری از خلاقیت کارمندان، توانایی یک شرکت برای نوآوری همچنین دارای اهرم های مهمی در سطح سازمان است (امابیل، 1988؛ بوم و همکاران، 2014) که یکی از آن ها، استفاده از رویه های منابع انسانی اختصاصی است (بلوم و ون رینن، 2011). رویه ها و سامانه های منابع انسانی که با عنوان «مدیریت کار و افراد» نام گذاری شده است، با عملکرد نوآوری سازمان ها در رشته های (حوزه های) گوناگون پیوند داده شده است.

تاثیر بازاریابی رسانه های اجتماعی بر روی عملکرد تجاری: یک رویکرد ارزیابی عملکرد مرکب با استفاده از تحلیل داده و یادگیری ماشینی

Impact of Social Media Marketing on Business Performance: A Hybrid Performance Measurement Approach Using Data Analytics and Machine Learning

چکیده
مقدمه
زمینه
روش شناسی
انتخاب برند
جمع آوری داده
طبقه بندی بازاریابی رسانه های اجتماعی (SMM)
پیام ها
تحلیل پوششی اطلاعات
تحلیل مطالعه موردی و نتایج
بحث
کاربردهای مدیریتی
نتیجه گیری
منابع

چکیده

در این مقاله یادگیری ماشینی و تحلیل پوششی اطلاعات (DEA) را به صورت سیستماتیک مورد استفاده قرار می دهیم تا پیام های توییتر، معیارهای توییتر و معیارهای مالی سازمانی برای کسب بینش درباره نوع شناسی پیام رسانی کارآمد در بازاریابی اجتماعی را تجزیه و تحلیل کنیم. یادگیری ماشینی خودکار برای طبقه بندی توییت های فروشگاه های مبلمان خرده فروشی در آمریکا استفاده می شود و از مدل های مختلف تحلیل پوششی اطلاعات (DEA) برای تجزیه و تحلیل معیارهای ورودی متعدد به منظور کسب یک رتبه بندی کارایی برای برندهای انتخاب شده استفاده می شود. بر اساس این تحلیل ها در این مقاله کاربردهای یافته های مدیران بازاریابی شرکت های با اندازه کوچک و متوسط (SME) را در سطح صنعت مورد بحث قرار می دهیم. پیشنهادات ارائه شده برای روشهای صنعت و همچنین مسیرهای پیشنهادی برای تحقیقات آینده را نیز فراهم می سازیم.

مقدمه

یک استراتژی رسانه های اجتماعی با طراحی خوب که محتوای سرگرم کننده را ایجاد و گردآوری می کند، به سازمان ها کمک می کند تا رقابت پذیری خود را در چشم انداز تجاری پویای امروزی حفظ کنند [1-3]. فعالیت ها و استراتژی های بازاریابی متعارف از لحاظ برآورده سازی الزامات خاص برای عملیات های مؤثر بازاریابی رسانه های اجتماعی (SMM) کمبود دارند چون تلاش می کنند که معانی متعددی را ایجاد نمایند [4]، در حالی که بازاریابی رسانه های اجتماعی (SMM) روی ایجاد روابط فردی و برقراری روابط بلندمدت متمرکز است. بازاریابی رسانه های اجتماعی (SMM) بازاریابی را برای یک گزینه بازاریابی معنادارتر و هدفمندتر، سفارشی و مبتنی بر فرد می سازد [1].

نتیجه گیری

با اینکه مقاله حاضر رشته های مختلفی همچون داده کاوی، بازاریابی رسانه های اجتماعی، و ارزیابی عملکرد را ترکیب و یکپارچه می سازد اما محدودیت هایی هم دارد و بنابراین ما فرصت هایی را برای تحقیقات آینده پیشنهاد می کنیم. تحقیق حاضر بر مبنای داده های محدودی بود که از یک شبکه اجتماعی منفرد، یعنی توییتر، بدست آمده بودند. توییتر مثال خوبی از اثبات مفهوم است؛ اما توییتر فقط نوع معینی از اطلاعات را فراهم می سازد. تحقیقات آینده از مزیت شامل سازی یک مجموعه داده بزرگتر و شبکه های اجتماعی رقیب دیگر، بهره مند خواهند شد.

به طور کلی، با توجه به فراگیر بودن و رشد بازاریابی رسانه های اجتماعی (SMM)، برای بررسی های مدیریتی و تحقیقاتی به روش های بیشتر و بهتری نیاز خواهیم داشت. این مقاله به دانش موجود درباره این بحث می افزاید و به ایجاد مبنای گسترده تری برای انجام تحقیقات بیشتر، کمک می کند.

Abstract

This article systematically applies machine learning and data envelopment analysis (DEA) to analyze Twitter messages, Twitter metrics, and organizational financial metrics to gain insights into impactful messaging typology on social media network. Automated machine learning is employed for the classification of tweets of select US Furniture Retail Stores while various DEA models are utilized to analyze multiple input metrics to obtain an efficiency ranking for the selected brands. Based on these analyses, the article discusses the implications of the findings for small and medium-sized enterprise marketing managers at the industry level. Recommendations for industry practice are also provided in addition to the directions regarding future research.

INTRODUCTION

Awell-designed social media strategy that creates and curates engaging content helps organizations maintain competitiveness in today’s dynamic business landscape [1]–[3]. Conventional marketing activities and strategies fall short in addressing specific requirements for efficient and effective social media marketing (SMM) operations because it seeks to sell through multiple means [4], in contrast to SMM which focuses on making individual connections and building long-lasting relationships. SMM customizes and personalizes marketing for a more meaningful and targeted marketing option [1].

CONCLUSION

While this article integrates various disciplines including data mining, social media marketing, and performance evaluation—there are limitations and opportunities for further research. This research was based on limited data from a single Social Media Network, Twitter. Twitter is a good case example for a proof of concept; but it provides only a certain type of information. Further research would benefit from including a larger dataset and other competing Social Media Networks.

Overall, given the pervasiveness and growth of SMM, more and better methodologies are needed for managerial and research investigations. This article adds to the discourse and helps build additional foundation for further investigation.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تاثیر بازاریابی رسانه های اجتماعی بر روی عملکرد تجاری: یک رویکرد ارزیابی عملکرد مرکب با استفاده از تحلیل داده و یادگیری ماشینی

Impact of Social Media Marketing on Business Performance: A Hybrid Performance Measurement Approach Using Data Analytics and Machine Learning