هوش هیجانی و دلبستگی در بزرگسالی: یک متاآنالیز

Emotional intelligence and attachment in adulthood: A meta-analysis

چکیده

1. مقدمه

1.1 هوش هیجانی

2.1 نظریه دلبستگی

۱. ۳ هوش هیجانی و دلبستگی

2. روش

1.2 جستجوی ادبیات

2.2 معیارهای ورود و خروج

2.3 کدگذاری

4.2 رویکرد فرا تحلیلی

3. نتایج

1.3 فراتحلیل

4. بحث

4.1 جهت تحقیقات آینده

5. نتیجه گیری

منابع

چکیده

سبک های دلبستگی در طول تجربیات هیجانی دوران کودکی شکل می گیرد. این تجربیات ممکن است با ویژگی های مرتبط با هیجانات شکل بگیرد، ازجمله نحوه تفسیر و تنظیم احساسات خود و دیگران توسط کودکان. این ویژگی های مربوط به هیجان در بسیاری از مدل های هوش هیجانی (EI) پدیدار می شود، به طوری که EI ممکن است به سبک های دلبستگی مربوط شود. ما یک فراتحلیل برای برآورد ارتباط بین EI و سبک های دلبستگی انجام می دهیم (26 مطالعه، N = 6914). ما فقط نمونه های غیر بالینی و ارزیابی های روان سنجی معتبر را در مطالعه خود می گنجانیم. ما نوع EI را به عنوان تعدیل کننده مورد بررسی قرار می دهیم و با استفاده از تجزیه و تحلیل زیر گروه ها و فرا رگرسیون، توانایی EI را با مقیاس های رتبه بندی EI مقایسه می کنیم. ما دریافتیم که دلبستگیِ اضطرابیِ کمتر، به طور معناداری با مقیاس های رتبه بندی EI (r = 0.25 ، k = 26) و EI توانایی (r = 0.16 ، k = 45) ارتباط دارد، دلبستگی اجتنابیِ کمتر، به طور معناداری با مقیاس های رتبه بندی EI (r = 0.36 ، k = 21) و EI توانایی  (r = 0.21 ، k = 40) مرتبط است، اما دلبستگیِ ایمن تنها با مقیاس های رتبه بندی EI (r = 0.31 ، k = 30) ارتباط معناداری دارد. نوع EI فقط ارتباط EI/دلبستگی اجتنابی را تعدیل کرد (β = 0.14 ، p = .01). ما در مورد مکانیسم های احتمالی که EI می تواند بر توسعه اولیه سبک های دلبستگی (و بالعکس) تاثیر بگذارد، بحث می کنیم در حالی که تصدیق می کنیم جهت علیتی زمینه های ارتباط EI/دلبستگی نامشخص است.

1. مقدمه

نظریه دلبستگی توضیح می دهد که چگونه باورها و تمایلات پایدار حول روابط بین فردی در تعاملات سرپرست-کودک توسعه می یابد و به دیگر روابط بین فردی منتقل می شود (فرلی و شیور، 2021). این ویژگی های پایدار به عنوان سبک های دلبستگی شناخته می شوند و به عنوان دلبستگی ایمن در مقابل شکل های مختلف دلبستگی ناایمن تعریف می شوند (اضطرابی، اجتنابی، تحقیر کننده، پریشانی)‏. تصور می‌شود دلبستگی بزرگسالان تحت تاثیر تجربیات و رویدادهای کودکی است، به طوری که سبک های دلبستگی در طول عمر بزرگسالان نسبتا پایدار هستند (باولبی، 1982؛ کالینز و رید، 1990؛ فرلی و شیور، 2021). دلبستگی بزرگسالان به عوامل درون فردی و بین فردی مرتبط است، از جمله ویژگی های شخصیتی، ظرفیت های هیجانی، تاثیر بر کنترل و نگرش ها، باورها و انتظارات دیگران (‏فرالی و شریور، ۲۰۲۱؛ کوبک و اسکری، ۱۹۸۸؛ شاور و برنان، ۱۹۹۲؛ ویردن، پیترز، بری، بارروکلوگ و موندسیج، ۲۰۰۸)‏. بسیاری از این عوامل زیربنای مدل های مدرن هوش هیجانی (‏EI)‏ هستند، به طوری که یک ارتباط مفهومی واضح بین EI بالاتر و سبک های دلبستگی بزرگسالان وجود دارد. برای اثبات این که آیا این پیوند مفهومی توسط روابط تجربی اثبات شده است یا خیر، در زیر یک فراتحلیل از رابطه بین EI و سبک های دلبستگی را مطرح می کنیم. در انجام این کار، دو روش مختلف اندازه گیری EI (‏مقیاس های توانایی و مقیاس های درجه بندی) ‏و سبک های دلبستگی مختلف چندگانه (‏به عنوان مثال ایمن، اضطرابی، اجتنابی، تحقیر کننده و پریشانی)‏ را در نظر می گیریم. هدف ما این است که تعیین کنیم کدام سبک های دلبستگی به ترتیب با شایستگی های هیجانی صفت و توانایی EI مرتبط هستند.

Abstract

Attachment styles form during childhood emotional experiences. These experiences may be shaped by emotion-related traits such as how children interpret and regulate their own and others’ emotions. These emotion-related traits appear in many emotional intelligence (EI) models, such that EI may relate to attachment styles. We conduct a meta-analysis to estimate the association between EI and attachment styles (26 studies, N = 6914). We include only non-clinical adult samples and validated psychometric assessments. We examine EI type as a moderator, comparing ability EI versus EI rating-scales using subgroups analysis and meta-regression. We find that lower anxious attachment is significantly associated with EI rating-scales (r = −0.25, k = 26) and ability EI (r = −0.16, k = 45), lower avoidant attachment is significantly associated with EI rating-scales (r = −0.36, k = 21) and ability EI (r = −0.21, k = 40), but secure attachment is significantly associated with EI rating-scales only (r = 0.31, k = 30). EI type significantly moderated the EI/avoidant attachment association only (β = −0.14, p = .01). We discuss possible mechanisms by which EI could influence early development of attachment styles (and vice-versa) while acknowledging that the causal direction underlying EI/attachment associations is unclear.

1. Introduction

Attachment theory describes how enduring beliefs and tendencies around interpersonal relationships develop in infant-caregiver interactions and transfer to other interpersonal relationships (Fraley & Shaver, 2021). These enduring traits are known as attachment styles and are broadly defined as secure attachment versus various forms of insecure attachment (e.g., anxious, avoidant, dismissive, preoccupied, etc.). Adult attachment is thought to be influenced by childhood experiences and events, such that attachment styles are relatively stable over the adult lifespan (Bowlby, 1982; Collins & Read, 1990; Fraley & Shaver, 2021). Adult attachment is related to intrapersonal and interpersonal factors, including personality traits, emotional capacities, affect regulation, and the attitudes, beliefs, and expectations of others (Fraley & Shaver, 2021; Kobak & Sceery, 1988; Shaver & Brennan, 1992; Wearden, Peters, Berry, Barrowclough, & Liversidge, 2008). Many of these factors underpin modern models of emotional intelligence (EI), such that there is a clear conceptual link between higher EI and adult attachment styles. To establish whether this conceptual link is substantiated by empirical relationships, below we outline a meta-analysis of the relationship between EI and attachment styles. In doing so, we consider the two different ways of measuring EI (ability scales and rating scales) and multiple different attachment styles (e.g., secure, anxious, avoidant, dismissive, preoccupied). Our goal is to establish which attachment styles are related to the emotional competencies of trait and ability EI, respectively.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

هوش هیجانی و دلبستگی در بزرگسالی: یک متاآنالیز

Emotional intelligence and attachment in adulthood: A meta-analysis

روانشناسی بازاریابی دهان به دهان

Psychology of word of mouth marketing

مقدمه

ظرفیت

سبک و نشانه های زبانی

متغیرهای بافتاری

چگونه WOM با گذشت زمان تکامل می یابد

تکنولوژی نوین

عرصه های تحقیقات آینده

با توجه به اهمیت بازاریابی آنلاین دهان به دهان (WOM)،نیاز روزافزونی به درک مکانیزم های روانشناختی وجود داشته که اساس و شالوده ارسال WOM (اشتراک گذاری عقاید) و دریافت آن (پردازش پیام های دریافتی) است.هدف این مقاله بررسی چندی از جدیدترین پژوهش ها در WOM آنلاین (با تاکید بر دو تا چهار سال گذشته) بهمراه ارائه پیشنهاداتی در زمینه پژوهش های آینده است.برای مشاهده سنتزهای پیشین در مورد ارسال کنندگان WOM و بازاریابی رسانه های جمعی به کینگ و همکاران ،2014 ،استفن ،2016، ویتلر،2014 رجوع فرمایید. [6-8]

مقدمه

با افزایش پلتفرم های آنلاین رسانه های جمعی (مانند فیسبوک،توییتر و اینستگرام) و وبسایت های تجارت الکترونیکی(مانند آمازون)، WOM آنلاین به منبع محبوب و اساسی از اطلاعات برای مصرف کنندگان تبدیل شده است.اهمیتWOM توسط چندین مقاله که مقادیربزرگی از اطلاعات تجارت الکترونیکی و رسانه های جمعی را تحلیل میکنند، به اثبات رسیده است: هیاهو دربازار اولویت های محصول،تصمیم خرید[2-1] و دست آخر عملکرد مالی شرکت[4-3] را تحت تاثیرخود قرار میدهد.اثرWOM همچنین مورد تصدیق همه فروشندگان و برندهای تجاری مشابه است[8-6].بعنوان مثال اکثریت مدیران اجرایی مارکتینگ(61%) میگویند که WOM موثرترین شکل بازاریابی است.

ارسال کنندگان و دریافت کنندگان

مصرف کنندگان بیش از پیش برای تولید و دریافت WOM به دستگاه موبایل خود متکی شده اند.تحقیقات نشان داده است نقدهایی که با دستگاه موبایل انجام میشوند بیشترازنقدهای ایجاد شده با کامپیوتر بر پایه احساسات هستند[41-40].این احساسات شاید به این دلیل باشد که آنها زمان استفاده از دستگاه موبایل تمرکز بیشتری برجان کلام تجربه خود دارند[41]. از همه مهمتر نقدهای ایجاد شده با موبایل به دلیل اختلافات محتوا ترغیب کمتری دارد و باورهای غیرفنی دریافت کنندگان که به عنوان نقدهای”باگوشی” برچسب زده میشوند کیفیت کمتری دارد[40].

Abstract

Given the importance of online word of mouth (WOM), there has been an increasing need to understand the psychological mechanisms that underlie WOM transmission (i.e. sharing of opinions) and reception (i.e. processing of received messages). The goal of the current paper is to review some of the most recent research in online WOM (focusing on the past two to four years) as well as make suggestions regarding future research. [For earlier syntheses on WOM senders and social media marketing, see King et al., 2014, Stephen, 2016, Whitler, 2014] [6–8].

Introduction

With the rise of online socialmedia platforms (e.g.Facebook, Twitter, Instagram) and e-commerce websites (e.g. Amazon), online WOM has become a popular and vitalsource of information for consumers. The importance of WOM has been documented by a number of articlesthat analyze large amounts of e-commerce and social media data: Consumer chatter affects product preferences, purchase decisions[1,2] and ultimately, firm’s financial performance [3,4]. The impact of WOM is also widely acknowledged by marketers and brands alike [6–8]. Forinstance, the majority of marketing executives (61%) say that WOM is the most effective form of marketing [5].

Senders and receivers

Consumers are increasingly relying on their mobile devices to generate and receive WOM. Research has shown that reviews created on mobile devices are more emotional than those generated on computers [40,41]. This increase in emotionality might be due to consumers focusing more on the gist of their experiences when using mobile devices [41]. Importantly, mobile-generated reviews tend to be less persuasive due to content differences as well as receivers’ lay beliefs that reviews labeled as ‘mobile’ reviews are lower in quality [40].

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

روانشناسی بازاریابی دهان به دهان

Psychology of word of mouth marketing

داروهای ضدافسردگی در صرع

Antidepressants in epilepsy

چکیده

1. مقدمه

2. داروهای ضدافسردگی- تاثیر بر رخداد حملات

3. ADT- مکانیسم عمل و شیوع حملات

4. برهم کنش بین داروهای ضدافسردگی و AED

5. ADT در صرع

1. 5. ADT در صرع لوب تمپورال (گیجگاهی)

6. نتیجه گیری

منابع

چکیده

افراد مبتلا به صرع (PWE) اغلب از اختلالات خلقی همایند و اضطراب رنج می برند. یکی از همایندهای روانپزشکی اصلی که بر کیفیت زندگی افراد مبتلا به صرع تاثیر منفی می گذارد، افسردگی نام دارد. مرور ادبیات نشان می دهد که اکثر حملات ناشی از داروهای ضدافسردگی با دوزهای بسیار بالا یا اوردوز ارتباط داشته اند، و به طور کلی ریسک حملات ناشی از داروهای ضدافسردگی، پائین است. به همان نسبت، مدارکی وجود دارد که نشان می دهد داروهای ضدافسردگی کاربردی ترین گروهها، ریسک حملات را پائین تر می آورد. برای بیماران مبتلا به صرع، چهار داروی ضد افسردگی توصیه نشده است، آموکساپین، بوپروپیون، کلومیپارامین و ماپروتیلین. متخصصین بالینی که از خط اول درمان افسردگی در بیماران مبتلا به صرع استفاده می کنند، باید از SSRI یا SNRI، به ویژه سرترالین، سیتالوپرام، میرتازاپین، ربوکستین، پاروکستین، فلوکستین؛ ستیتالوپرام، فلووکسامین، ونلافاکسن، و دولوکستین استفاده کنند. پیاده سازی داروهای ضد تشنج در بیماران افسرده باید شامل والپروات، کاربامازپین، لاموتریژین، گاباپنتین، و پریگابالین شود. مقاله حاضر مدارک مربوط به استفاده بالینی داروهای ضدافسردگی در PWE را مرور می کند.

1. مقدمه

افراد مبتلا به صرع (PWE) اغلب از اختلالات خلقی همایند رنج می برند. شیوع این بیماری در طول عمر بین 11 و 62 درصد است [1]. یکی از همایندهای روانپزشکی اصلی که تاثیر منفی بر کیفیت زندگی در PWE دارد، افسردگی می باشد [2]. رابطه بین افسردگی و صرع، دوسویه است؛ افسردگی ریسک صرع و صرع ریسک افسردگی را افزایش می دهد [3]. اقدام به خودکشی در میان PWE افسرده، چهار تا پنج برابر نسل عمومی است [6-4]. افسردگی با نرخ بالاتر مقاومت دارویی در PWE نیز ارتباط داشته است [7]. با توجه به این موضوعات، درمان موفق و امن افسردگی ناشی از صرع، از اهمیت بالینی بسزایی برخوردار است.

Abstract

People with epilepsy (PWE) frequently suffer from comorbid mood and anxiety disorders. Depression is one of the major psychiatric comorbidities having a negative impact on the quality of life in people with epilepsy. A review of the literature indicates that the majority of antidepressant-related seizures have been associated with either ultra-high doses or overdosing and, generally, the risk of antidepressant-associated seizures is low. Correspondingly, there is some evidence indicating that antidepressants of most widely used groups may additionally lower the risk of triggering seizures. Four antidepressants are not recommended for patients with epilepsy, i.e.: amoxapine, bupropion, clomipramine and maprotiline. Clinicians applying first line of depression treatment in patients with epilepsy should consider use of SSRIs or SNRIs, particularly sertraline, citalopram, mirtazapine, reboxetine, paroxetine, fluoxetine, escitalopram, fluvoxamine, venlafaxine, duloxetine. Implementation of anticonvulsive drugs in depressed patients should include valproate, carbamazepine, lamotrigine, gabapentin, pregabalin. The paper reviews the evidence for the clinical use of antidepressants in PWE.

1. Introduction

People with epilepsy (PWE) frequently suffer from comorbid mood disorders. Lifetime prevalence ranges between 11% and 62% [1]. One of the major psychiatric comorbidities having a negative impact on the quality of life in PWE is depression [2]. The relationship between depression and epilepsy may be bidirectional; having depression would increase the risk of epilepsy, and having epilepsy appears to increase the risk of depression [3]. Suicide attempts among depressed PWE are four- to fivefold more frequent than in the general population [4–6]. Depression has also been associated with higher rates of drug resistance in PWE [7]. Considering these issues the successful and safe treatment of depression associated with epilepsy is of utmost clinical importance.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

داروهای ضدافسردگی در صرع

Antidepressants in epilepsy

افسردگی در مبتلایان به صرع: همکاران آسیایی چقدر آن را تأیید می کنند؟

Depression in people with epilepsy: How much do Asian colleagues acknowledge it?

چکیده

1. مقدمه

2. روش مطالعه

3. یافته ها

افسردگی در بیماران PWE در کشور ژاپن

افسردگی در بیماران PWE در کشور کره جنوبی

افسردگی در بیماران PWE در کشور چین

افسردگی در بیماران PWE در کشور تایلند

افسردگی در بیماران PWE در کشور تایوان

افسردگی در بیماران PWE در کشور ایران

4. نتیجه گیری

چکیده

هدف: هدف از این مقاله مروری، بررسی شیوع افسردگی در افراد مبتلا به صرع یا ( PWE ) در کشورهای مختلف آسیایی میباشد.

روش مطالعه: ما برای کل کشور های آسیایی از سال 1947 با استفاده از پایگاه داده های الکترونیکی PubMed در تاریخ 13 ژوئن 2017 به بررسی و جستجو مقالات انگلیسی که در آن ها به واژه های صرع، افسردگی و نام کشور مذکور اشاره شده است، پرداختیم. مطالعات پژوهشی مربوط به کشور های آسیایی شامل گزارش های شایع افسردگی در PWE بوده اند. این مقاله، مطالعاتی که جمعیت خاصی را (مثلا سالمندان، جانبازان و غیره) مطالعه می کنند، شامل نمی شود. علاوه بر این، پژوهشگرانی که در زمینه صرع مطالعه دارند، از برخی کشورهای آسیایی برای ارزیابی و بررسی در این زمینه دعوت شده اند.

یافته ها: در این بررسی ششصد هشتاد و هفت مقاله و 26 مطالعه مرتبط با آن مورد مشاهده و بررسی قرار گرفت. در کشورهای مختلف آسیا بروز افسردگی در افراد مبتلا به صرع ( PWE ) بسیار شایع است و میزان شيوع آن با میزانی که در کشورهای دیگر گزارش شده است، نسبتا یکسان میباشد؛ بدین شکل که حدود 25٪ افراد مبتلا به صرع ( PWE )  از افسردگی رنج می برند.

نتيجه گيري: در كشورهاي آسيايي همچون سایر نقاط دیگر، افسردگي در PWE شايع میباشد. اطلاعات مناسب و مطلوب در این زمینه در بسیاری از کشورها کم میباشد و ابزارهای غربالگری معتبر و درست ( مانند پرسشنامه اختلالات افسردگی-عصبی برای صرع یا NDDI-E )  که برای بررسی و مطالعه مناسب شیوع افسردگی در PWE  به کار میروند، هنوز در بسیاری از کشورها در دسترس نیست. با توجه به شيوع بالاي افسردگي در افراد PWE، غربالگري روتين و دوره اي در بیماران مبتلا به صرع براي تشخيص اولیه و مديريت ( کنترل ) افسردگي، رويكرد منطقی و مناسب است.

1. مقدمه

افسردگی در مردمان مبتلا به PWE بسیار شایع میباشد، بدین شکل که یک آنالیز و مطالعه منظم (1) نشان داد شیوع افسردگی ( از نوع فعال ) در این افراد نسبت به عموم مردم به میزان % 23.1  ( با CI % 95 ، confidence interval ) بیشتر است. در یک مطالعه که بر روی یک جمعیت انجام شد(2)، ميانگين طول عمر و شيوع 12 ماهه بیماری افسردگي در 10 کشور با بيشترين درآمد، به ترتيب % 14.6٪ و % 5.5 و این میزان برای 8 کشوری که با میانگین درآمد کم تا متوسط هستند به ترتیب % 11.1 و % 5.9 بود. هر چند که بیماری افسردگی به درستی شناخته نشده است و در بیماران PWE که با غیبت و دوری از کار، افزایش استفاده از خدمات بهداشتی درمانی و افزایش هزینه های درمانی رو به رو هستند، به طور نادرست درمان میشود(3و4). 

Abstract

Purpose The purpose of this review was to investigate the prevalence of depression in people with epilepsy (PWE) in different countries in Asia.

Methods We searched the electronic database PubMed on June 13, 2017 for articles in English that included the following search terms: “epilepsy” AND “depression” AND “country name” for all Asian countries since 1947. Relevant original studies from Asia were included if they reported the prevalence of depression in PWE. Papers studying special populations (e.g., elderly, veterans, etc.) were not included. In addition, experts in epilepsy field were invited from some Asian countries for an in-depth assessment.

Results Six hundred eighty-seven papers were reviewed and 26 related studies were included in this study. Depression is highly prevalent in PWE in different countries in Asia and the prevalence rates are consistent with rates reported in the literature from other countries: overall, about 25% of PWE suffer from depression.

Conclusion In Asian countries, as elsewhere, depression is common in PWE. High quality data is scarce in many countries and validated screening tools [e.g., Neurological Disorders Depression Inventory for Epilepsy (NDDI-E)] to appropriately investigate the prevalence of depression in PWE are still lacking in many languages. Considering the high prevalence of depression among PWE, routine and periodic screening of all PWE for early detection and appropriate management of depression would be a reasonable approach.

1. Introduction

Depression has been observed to be highly prevalent in people with epilepsy (PWE). A systematic review and meta-analysis of its prevalence, revealed a 23.1% (95% confidence interval [CI] 20.6%– 28.31%) [1] prevalence of active depression which is much higher than that in the general population. In a population-based study [2], the average lifetime and 12-month prevalence estimates of major depressive episodes were 14.6% and 5.5%, respectively in the 10 highest-income countries, and 11.1% and 5.9% in the eight countries with low- to middle-income. However, depression is often under-recognized and improperly treated in PWE, which is associated with work absenteeism, increased utilization of health care services and direct medical costs [3,4].

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

افسردگی در مبتلایان به صرع: همکاران آسیایی چقدر آن را تأیید می کنند؟

Depression in people with epilepsy: How much do Asian colleagues acknowledge it?

اثر عوامل استرس زا مرتبط با ورزش بر ایمنی و خطر بیماری در ورزشکاران ورزش تیمی

The impact of sport related stressors on immunity and illness risk in team-sport athletes

چکیده

1 مقدمه

2 ایمونوگلوبولینA ترشحی بزاق (SIgA)، سلول هایT، و URTI

3 عوامل استرس زایی که ورزشکاران ورزش های تیمی دائماً با آن روبرو هستند.

4 اثر متقابل (تعاملی) عوامل استرس زا بر سیستم ایمنی و خطر ابتلا به عفونت

5 راهکارهایی برای کاهش سرکوب سیستم ایمنی و اجتناب از ابتلا به بیماری در ورزشکاران ورزش-های تیمی

6 نتیجه گیری

منابع

چکیده

اهداف: ورزشکاران برگزیده ورزش های تیمی همواره در معرض عوامل استرس زای سرکوب کننده سیستم ایمنی و افزایش خطر ابتلا به عفونت قرار دارند. بنابراین، هدف این مقاله مروری، تشریح چگونگی اثرگذاری عوامل استرس زای ورزش های تیمی بر پاسخ های ایمنی، و کاوش درباره اینکه آیا تغییر این مارکرها می تواند علائم عفونت مسیر تنفسی فوقانی را پیش بینی نماید یا خیر، می باشد.

طرح: بررسی روایی.

روش ها: نشان داده شده است که ایمونوگلوبولینA ترشحی بزاق (SIgA) و مارکرهای سلولT می توانند خطر ابتلا به عفونت در ورزشکاران ورزش های استقامتی فردی، را پیش بینی نمایند. مقالات مربوط به اثرگذاری عوامل استرس-زای ورزش های تیمی بر SIgA و سلول هایT، بطور خلاصه مورد بحث قرار گرفتند؛ و از مقالات مربوط به سایر جنبه های سیستم ایمنی صرف نظر شد. مقالات مجله ای، متعلق به سایت های PubMed، Web of science، و Scopus بودند. اصطلاحات کلیدی جستجو عبارتند از: ورزشکاران ورزش های تیمی، عوامل استرس زا، سیستم ایمنی، سلول هایT، سایتوکین ها، SIgA، و عفونت مسیر تنفسی فوقانی.

نتایج: بنظر می رسد اکثر عوامل استرس زای ورزش تیمی، خطر ابتلا به بیماری را افزایش می دهند. ارتباطی بین کاهش SIgA و افزایش شیوع بیماری، مشاهده شده است. دوره های آموزشی و مسابقاتی فشرده، موجب کاهش SIgA می شوند؛ با این حال، نحوه تأثیرگذاری سایر عوامل استرس زا، از جمله شرایط محیطی نامساعد، مسافرت، استرس روانی، بهم ریختگی خواب، تغذیه اندک/نامناسب، بر پاسخ های ایمنی، شفافیت کمتری دارد.

نتیجه گیری: رصد SIgA می تواند میزان خطر ابتلا به بیماری های مسیر تنفسی فوقانی در ورزشکاران ورزش تیمی را ارزیابی نماید؛ با این حال، در حال حاضر شواهد کافی مبنی براینکه SIgA به تنهایی می تواند نشان دهنده وجود این بیماری باشد، ارائه نشده است. عوامل استرس زای ورزش های تیمی، سیستم ایمنی را به چالش می کشند و این امکان وجود دارد که ترکیب چند عامل استرس زا بتواند اثر مرکّبی بر خطر سرکوب سیستم ایمنی و ابتلا به بیماری داشته باشد. مشخص است که بیماری می تواند عملکرد و آموزش را مختل سازد؛ بنابراین، بایستی برای توضیح بهتر نحوه تأثیرگذاری عوامل استرس زای فردی و جمعی بر سیستم ایمنی و بیماری، بیشتر تحقیق کرد.

2- ایمونوگلوبولینA ترشحی بزاق (SIgA)، سلول هایT، و URTI
     بدن انسان دائماً در معرض حمله باکتری ها، قارچ ها، ویروس ها و سایر میکروارگانیسم های عفونت زا قرار دارد. سیستم ایمنی انسان، تدابیری دفاعی برای مقاومت در برابر این حملات اتخاذ می نماید. بدن انسان ها برای دفاع از میزبان در برابر عفونت، سه راهکار دارند: سیستم های ایمنی مخاطی، سیستم های ایمنی ذاتی و اکتسابی.1 این مقاله مروری، بر بررسی مارکر SIgA، متعلق به سیستم ایمنی مخاطی، و مارکر سلول هایT، متعلق به سیستم ایمنی اکتسابی، متمرکز خواهد بود. در مورد پاسخ های سیستم ایمنی ذاتی بحث نخواهد شد زیرا این سلول ها علاوه بر وظیفه دفاع از بدن در برابر عفونت، در فرایند ترمیم و بازسازی آسیب بافتی نیز مشارکت دارند.1 همچنین، تغییر SIgA و سلول هایT می تواند ارتباط مستقیم تری با خطر ابتلا به URTI داشته باشد.

     SIgA بزاق: جمع آوری و آنالیز بزاق به عنوان ابزاری غیرتهاجمی برای ارزیابی بیومارکرها، در حال رواج گرفتن می باشد. در حوزه ایمونولوژی ورزشی، مارکر SIgA، موردتوجه زیادی قرار گرفته است زیرا مارکر اصلی اثرگذار بر سیستم ایمنی مخاطی محسوب می شود.3 SIgA، اولین خط دفاعی بدن است زیرا از کلون سازی و تکثیر ویروس-ها و باکتری ها بر روی سطح مخاطی مسیر تنفسی، جلوگیری می کند.3 هرچند بررسی های گسترده ای در این زمینه صورت گرفته است اما روش های جمع آوری، اندازه گیری، و بیان SIgA در بین مطالعات، تنوع قابل توجهی دارد. به دلیل تنوع ارزیابی های زیستی کّمی برای اندازه گیری SIgA در بین مطالعات متفاوت (مثلاً: ارزیابی مستقیم، غیرمستقیم، عملکردی، اتصال به لیگاند)، روش جمع آوری این مارکر (مانند: استفاده از سوآب پنبه ای، انداختن آب دهان، روش تحریک ترشح بزاق، روش غیرتحریکی ترشح بزاق) نیز فرق می کند.3 همچنین می توان SIgA را به شیوه های متنوعی بیان نمود (مانند: غلظت (میلی گرم در لیتر)، نسبت ترشح (میکروگرم در دقیقه)، و مقدار آن نسبت به پروتئین (میکروگرم SIgA: میلی گرم پروتئین)). علاوه براین، می توان میانگین سطح SIgA را در ورزشکاران سالم، بصورت مطلق یا نسبی بیان کرد. این تفاوت های موجود در بین روش ها، مقایسه مستقیم مطالعات با یکدیگر را دشوار ساخته است.

عادات و اهداف : دیدگاه انگیزشی درباره ی کنترل فعالیت

Habits and goals: a motivational perspective on action control

مقدمه

تشخیص نشانه و فعالیت های ارزش محور

ناهماهنگی در روش های معاصر

ارتباط کورتیکو – استراتیوم عامل مهمی برای تنظیم کنترل عمل است.

کمبودها در کنترل هدف محور در اختلالات عصبی مشهود هستند

آسیب های احساسی بر تصمیم گیری ارزش محور تاثیر می گذارد.

نتایج و جهت گیری های آینده

منابع

دو سیستم مجزا ، کنترل عمل انگیزشی را تعیین می کنند. سیستم اول شامل عادات همراه با بازده ویژه و راهنما محور می باشد و سیستم دوم نیز در برگیرنده رفتارهای هدف محور و ارزش مدار می باشند . این دو سیستم مجزا و در عین حال تعاملی مبتنی بر مدارهای خنثی هستند . رفتارهای عادتی تحت تاثیر یک مدار ار مناطق پوسته مغز – تالا میکومتر قرار می گیرند ، در حالی که تصمیم گیری ارزش محور متمرکز بر یک شبکه جامع(بخش انتهایی ( است . این تحقیق با بررسی پیشرفت های اخیر در علوم رفتاری ، عوامل تاثیر گذار بر عادات را مطرح می سازد و روش های رفتاری معاصر رادر چارچوب انگیزه قرار می دهد و جنبه های انگیزشی آسیب شناسی رفتاری را شناسایی می کند. همچنین ، ادبیات موجود در مورد عادات را به صورت مفهومی بیان می کنیم تا ضرورت ارتقای روش و بهبود تلاش ها برای تحقیقات آینده نمایان شوند ( برای نمونه، بازبیانی انعطاف پذیری در عادات جدی).

نتایج و جهت گیری های آینده

همان طور که در اینجا اشاره کردیم ، عادات با نشانه ها منعکس می شوند و در منابع شناختی اهمیت کمتری دارند، اما به عنوان یک اخطار اجرای آنها دشوار است و در برابر خطاهای بیشینه سازی آسیب پذیر هستند. در مقابل ، رفتارهای هدف محور کنکاشی هستند و با ارزش برای بازده مد نظر انجام می شوند. این سیستم های متمایز به صورت های مختلف در ذهن نشان داده می شوند ، به طوری که فعالیت های نشانه محور متکی به مدار حرکتی استراتیوم – تالاموس هستند به طوری که فعالیت های نشانه محور بر اساس تصمیم گیری با کنترل رفتار عمومی درارتباط هستند و توسط مسیرهای کورتیکو- استراتیوم تعدیل می شوند. اختلالات متعددی وجود دارند که فیزیولوژی و آناتومی مجرارا تغییر می دهند و منجر به انجام فعالیت های عادتی برای کنترل هدف محور و ارزشی می شوند.

Two distinct systems govern the motivational control of action: first, cue-driven, outcome-insensitive habits, and second, value-based, goal-directed behaviors. These separate but interactive systems are based in distinct neural circuits — habitual behaviors are driven by a circuit of putamen-thalamic-motor regions, whereas value-based decision making relies on a top-down PFC-caudate network. This review highlights the recent advancements in behavioral science that investigate the motivational underpinnings of habits, situates contemporary behavioral methods into a framework of motivation, and identifies motivational aspects of habit-based pathologies. We also contextualize the recent literature on habits to highlight the necessity of improving our methods and promoting future research attempts to yield translational value (e.g. restoring flexibility in rigid habits).

Conclusions and future directions

As we have outlined here, habits are reflexively triggered by cues and are less taxing on cognitive resources, but as a caveat, they are difficult to override and are susceptible to errors in maximizing gain. In contrast, goal-directed behaviors are deliberate, and are performed with the values of the outcome in consideration. These distinct motivational systems are differentially represented in the brain, where cue-driven actions rely on a striatal-thalamic-motor circuit, and value-based decision making imposes a top-down control over behavior, regulated by cortico-striatal pathways. A variety of disorders alter the physiology and anatomy of cortico-striatal pathways, primarily leading to habitual actions at the expense of value-based, goal-directed control.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

عادات و اهداف : دیدگاه انگیزشی درباره ی کنترل فعالیت

Habits and goals: a motivational perspective on action control

بررسی یکپارچه سندرم داون

down syndrome an integrative review

1- مقدمه
2- روش شناسی
3- موضوعات ژنتیکی در رابطه با سندرم داون
4- عوامل خطر برای سندرم داون
5- آمار موجود در رابطه با سندرم داون
6- پویش پیش زادی
7- انتخاب آگاهانه و تصمیم گیری
8- کودک مبتلا به سندرم داون
9- مشکلات مداوم در سلامت این کودکان
10- موضوعات اخلاقی – قانون حمایت از کودکان مبتلا به مشکلات حاد
11- آینده
12- پیشنهادات برای فعالیت های پرستاری نوزاد
13- نقاط قوت و محدودیت های یک مرور یکپارچه
14- جمع بندی
15- تضاد منافع
16- داده های تکمیلی
17- مرجع

چکیده

سندرم داون یک اختلال ژنتیکی پیچیده است که منجر به شکل گیری سه نسخه ( کپی) از کروموزوم 21 می شود. کودکانی که به این اختلال ژنتیکی مبتلا هستند، دارای ویژگی های قابل تشخیصی در صورتشان می باشند که این ویژگی ها بین کودکان مختلف، متفاوت می باشد. همچنین این کودکان، با سطوح مختلفی از مشکلات و نقایص ادراکی و یادگیری رو به رو هستند. مشکلات پزشکی بسیاری در رابطه با کودکان مبتلا به سندرم داون وجود دارد اما به دلیل پیشرفت های اخیر در علم پزشکی، بهبود زیادی در یادگیری و طول عمر این افراد به دست آمده است. همین موضوع باعث شده که تعداد افراد مبتلا به سندرم داون که با افزایش سن به بیماری آلزایمر دچار می شوند، افزایش پیدا کند.
هدف این مقاله ی مروری، ایجاد بینشی مناسب در رابطه با تاثیرات سندرم داون بر روی رشد جنینی و همچنین تاثیرات مداوم آن بر روی سلامتی کودک تا زمان بلوغ می باشد. موضوعات اخلاقی بسیاری در رابطه با قانون حمایت از کودکان مریض ( Baby Doe) ایجاد شده است که در این مقاله ی مروری، به آن ها پرداخته می شود. مجموعه داده ی CINAHL ( EBSCO) ، مجموعه داده ی پزشکی اصلی است که در این مقاله مورد استفاده قرار می گیرد و شامل 147 نتیجه ارزیابی در رابطه با سندرم داون و رشد جنینی می باشد. در این مطالعه، یک تحقیق اضافی نیز به منظور بازیابی 12 نتیجه ی ارزیابی در رابطه با موضوعات اخلاقی حول تشخیص پیش زادی برای سندرم داون انجام شد. از دیگر منابع مانند وبسایت ها و کتاب های پرستاری نوزاد نیز در این مقاله، استفاده شده است.
هدف این مقاله ی مروری، ایجاد کردن تصویری مناسب از سندرم داون با در نظر داشتن نتایج کوتاه مدت و بلند مدت این بیماری برای کودکان و عواقب رشد کودک و تاثیر آن بر روی خانواده، می باشد. درک پیچیدگی های این بیماری ژنتیکی، نحوه ی ارائه ی خدمات درمانی برای کودکان مبتلا به سندرم داون و نحوه ی پشتیبانی از والدین و خانواده ی این کودکان، برای پرستاران نوزادان اهمیت بسیار زیادی دارد.

14- جمع بندی

سندرم داون یکی از رایج ترین اختلال های ژنتیکی می باشد که بر روی توسعه و رشد جنین تاثیر داشته و منجر به شکل گیری ناتوانی های ادراکی در استرالیا می باشد. پرستاران نوزاد باید نحوه ی مراقبت از کودکان مبتلا به سندروم داون را درک کنند و بتوانند پشتیبانی مناسب برای خانواده های آن ها فراهم کنند. به دلیل این که مشکلات سلامتی مختلف برای کودکان مبتلا به سندروم داون ایجاد می شود، مدیریت کردن این بیماران نیازمند روش های چند زمینه ای سازمان یافته و نظارت مداوم در کل زندگی این افراد می باشد. بسیاری از این شرایط پزشکی مرتبط با سندرم داون را می توان با استفاده از درمان دارویی، جراحی و یا دیگر مداخله ها بهبود داد. به دلیل پیشرفت های پزشکی در طول دهه های اخیر، سلامت و امید به زندگی افراد مبتلا به سندروم داون بهبود پیدا کرده است و در نتیجه افراد بیشتری از این جمعیت می توانند به سن بلوغ و بعد از آن برسند. با این وجود که افزایش امید به زندگی افراد بالغ با سندروم داون احتمالا منجر به شکل گیری بیماری آلزایمر می شود. این موضوع به دلیل سه تایی شدن کروموزوم شماره ی 21 ایجاد می شود که این مشکل، منجر به فنوتیپی می شود که همراه با تغییر رشد مغز و دیگر ویژگی های عصبی می شود. تحقیق در رابطه با روش های درمان ژنتیکی و استفاده از سلول های بنیادی می تواند در حالت امیدوارانه یکی از روش های اصلی برای کاهش مشکلات سندرم داون شده و ازین رو کیفیت زندگی بهتری را برای کودکان مبتلا به سندرم داون فراهم کند.

Abstract

Down syndrome is a complex genetic disorder resulting in three copies of chromosome 21. Babies with this genetic disorder will have recognisable characteristic facial features that will differ from one baby to another. They will also have some degree of cognitive impairment and learning difficulties. There are many medical conditions associated with Down syndrome, however, due to recent medical advances there have been improvements in their health and longevity. This has led to a rise in people with Down syndrome developing Alzheimer’s disease as they age.
The purpose of this review is to provide insight into the impacts that Down syndrome has on foetal development as well as ongoing health issues up to adulthood. There were many ethical issues raised surrounding the Baby Doe case and will also be explored in this review. CINAHL (EBSCO) was the primary medical database for this review retrieving 147 results in relation to Down syndrome and foetal development. An additional search was made retrieving 12 results in relation to ethical issues surrounding prenatal diagnosis of Down syndrome. Further resources such as websites and neonatal nursing textbooks were also used.
This review aims to provide a snapshot of Down syndrome with consideration given to the short and long-term outcomes for the baby, and the consequences for the growing child and his/her family. It is essential for neonatal nurses to understand the complexities of this genetic disorder, how to care for babies with Down syndrome, and how to provide support to parents and families.

14- Conclusion

Down syndrome is one of the most common genetic disorders that impact foetal development and a leading cause of intellectual disability in Australia. Neonatal nurses need to understand how to care for babies with Down syndrome, and be able to provide the appropriate support to their families. Since various medical conditions are associated with Down syndrome, the management of these patients requires an organised multidisciplinary approach and continuous monitoring throughout their lives. Many of these medical conditions associated with Down syndrome can be treated with medication, surgery, or other interventions. Due to medical advances over recent decades, the health and life expectancy of individuals with Down syndrome has improved resulting in more people living into adulthood. Although, with the increase in life expectancy more adults with Down syndrome are likely to develop Alzheimer’s disease. This occurs due to the triplication of chromosome 21, which results in a phenotype that is accompanied by altered brain development and other neurologic features. The research into gene therapy and the use of stem cell therapy hopefully will be the key to ameliorating the negative effects of Down syndrome, and offer a better quality of life for babies born in the future.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بررسی یکپارچه سندرم داون

down syndrome an integrative review

پیشرفت در روان درمانی متمرکز بر انتقال مشتق شده از مطالعه اختلال شخصیت مرزی: بینش بالینی با تمرکز بر مکانیزم

Advances in transference-focused psychotherapy derived from the study of borderline personality disorder: clinical insights with a focus on mechanism

تمرکز درمان: بازنمایی‌هایی از خود و دیگران

ارزیابی آسیب شخصیت

روش‌های بالینی و تجربی بهبود TFP

گسترش استفاده از اصول TFP

چکیده

رایج ترین نظریه در ارتباط با آسیب شخصیت روی ارزیابی شدت حوزه‌های کارکردی انتخابی شامل نبود ادراکات دقیق از خود و دیگران تأکید می‌ورزد که در بین دسته‌های مختلف اختلال شخصیتی معمول است. پیشرفت‌های درک آسیب شخصیت سبب تحریک پیشرفت بیشتر روان درمانی متمرکز بر انتقال (TFP) برای بیماران مبتلا به شخصیت می‌شود، از جمله تمرکز درمان روی رفتار و بازنمایی‌های ذهنی از خود و دیگران، مسیر تغییر در TFP و تعمیم اصول TFP به کل حوزه آسیب شخصیت.

روان درمانی متمرکز بر انتقال (TFP) درمانی تئوری محور، دستی و دارای پشتوانه تجربی است که در ابتدا برای بیمارانی که اختلال شخصیت مرزی (BPD) در آنها تشخیص داده شد ابداع گردید. با توجه به تئوری مدرن روابط آبژه روانکاوی، TFP ابتدا در فرم دستی‌اش توضیح داده شد (۱)، سپس توسعه یافت و به واسطه تجربیات بالینی گسترده‌ای اصلاح شد (۲) و اخیراً با مثال‌های موردی تشریحی تفسیر شد (۳). هدف TFP اعمال تغییر در علائم بیماری و سختی‌های میان فردی از طریق درمان روانشناسی ساختارمند است که به اصلاح بازنمایی‌های ذهنی بیماران از خود و دیگران که هدایت کننده رفتار فرد است منجر می‌شود. ویژگی‌های کلیدی این مدل درمانی معاصر روابط آبژه عبارتند از:(۱) تعیین چارچوب درمان با انعقاد قرارداد شفاهی، (۲) تمرکز روی رفتارهای میان فردی اختلال‌دار هم در زندگی فعلی بیماران و هم در رابطه بیمار با درمانگر و (۳) استفاده از فرآیند تفسیر برای اصلاح بازنمایی‌های درونی از خود و دیگران و (۴) تغییرات دنیای واقعی در رفتار میان فردی به خصوص در زمینه‌های شغلی و روابط نزدیک یا عاشقانه.

گسترش استفاده از اصول TFP
TFP با این هدف ویژه ابداع شد که بیمارانی که، مطابق توضیحات آمده در DSM-III و جایگزین‌هایش، BPD در آنها تشخیص داده شده است درمان شوند. با این حال، با توجه به سوءکارکردهای خود و میان فردی که بین دسته‌های اختلال شخصیتی تعمیم می‌یابد (۴۴)، در حال حاضر استراتژی‌ها و تکنیک‌های TFP را برای تمامی انواع آسیب‌های شخصیتی بکار می‌بندیم. روشن شد که تعداد قابل توجهی از بیماران مبتلا به BPD آسیب شخصیت خودشیفته نیز دارند (۴۵) و این پیچیدگی به تغییراتی در درمان نیاز دارد (۴۶*). گذشته از این، فاکتور عمومی گسترده آسیب شخصیت (۴۵) مطابق تجربه بالینی‌مان سبب شد استراتژی‌های درمان روابط ابژه را در سطوح ساختار شخصیتی بالا، متوسط و پائین (۴۷) که از طریق روش STIPO-R مشخص شدند جز به جز بیان کنیم.

Abstract

The most current conceptualization of personality pathology emphasizes the assessment of the severity of selected domains of functioning involving lack of accurate perceptions of self and others that are common across the personality disorder categories. Advances in our understanding of personality pathology have stimulated further development of Transference-Focused Psychotherapy (TFP) for patients with borderline personality disorder, including treatment focus on both behavior and mental representations of self and others, the trajectory of change in TFP, and the extension of TFP principles to the entire domain of personality pathology.

Transference-focused psychotherapy (TFP) is a theory driven, manualized, and empirically supported treatment that was originally developed for patients with the diagnosis of borderline personality disorder (BPD). Based upon modern psychoanalytic object relations theory, TFP was first described in manual form [1], expanded and refined with extensive clinical experience [2], and recently explicated with illustrative case examples [3]. The aim of TFP is to effect change in both symptoms and interpersonal difficulties through structured psychological care that leads to the modification of patients’ mental representations of self and other that guide behavior. Key features of this contemporary object relations treatment model include: (1) framing the treatment with a verbal contract, (2) a focus on disturbed interpersonal behaviors both in the patients’ current life and in relationship to the therapist, and (3) use of the process of interpretation to modify internal representations of self and others, and (4) real world changes in interpersonal behavior particularly in the areas of work and intimate/ love relations.

Expanding the utilization of TFP principles

TFP was developed with the specific aim of treating patients with the diagnosis of BPD as described in DSM-III and its successors. However, given the self and interpersonal dysfunctions that extend across the personality disorder categories [44], we are currently applying the strategies and techniques of TFP to the entire range of personality pathology. It has become evident that a significant number of patients with BPD also have narcissistic pathology [45], and this complication requires modifications to the treatment [46 ]. Furthermore, the large general factor of personality pathology [45] consistent with our clinical experience has led us to articulate the strategies of object relations treatment across high, mid, and lower levels of personality organization [47] as identified with the STIPO-R.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

پیشرفت در روان درمانی متمرکز بر انتقال مشتق شده از مطالعه اختلال شخصیت مرزی: بینش بالینی با تمرکز بر مکانیزم

Advances in transference-focused psychotherapy derived from the study of borderline personality disorder: clinical insights with a focus on mechanism

نگرش سیستم ها درباره جو مدرسه: چارچوبی نظری برای تحقیق

Systems View of School Climate: a Theoretical Framework for Research

چکیده

نظریه سیستم های اکولوژیک

واسازی جو مدرسه

دورنمای مفهومی آشفته

رویکرد های رایج، ریشه ها و فرضیه ها

چارچوبی جهت تحقیق در مورد جو مدرسه

تعریف جو مدرسه

مولفه های جو مدرسه

چارچوب نظری جو مدرسه

ساختار های ابتدایی

کارکرد نظری SVSC

کارکرد های SVSC

نتیجه گیری

چکیده

جو مدرسه به صورت گسترده از طریق ابزار های تئوریک و تجربی مورد ارزیابی قرار گرفته است. با این حال، اجماع کمی از نظر مفهومی در مورد دورنمای این مراجع وجود داشته و راهنمای نامطلوبی را جهت ارزیابی تحقیقاتی این ساختار مهم ارائه می کنند. به منظور ارائه بهترین کمک به تلاش های انجام شده جهت ارائه مدل های معمول که کارکرد جو مدرسه را مورد اشاره قرار می دهند، ما نگرش سیستم ها در مورد جو مدرسه (SVSC) را پیشنهاد می کنیم. این چارچوب نظری با نقد مدل ها و تحقیقات تجربی قبلی در مورد جو مدرسه و تبیین فرضیات ضمنی آنها شکل گرفته است. با استفاده از SVSC جهت ادغام با مراجع موجود، جو مدرسه به عنوان ادراک و احساس موثر و شناختی در مورد تعاملات، روابط، ارزش ها و باور های دانش آموزان، معلمان، مدیران و کارکنان یک مدرسه تعریف شده است. جو مدرسه در نظریه سیستم های اکولوژیکی (Bronfenbrenner 1989) جهت هدایت و جهت گیری تحقیقات آینده در این حوزه و کمک به تعیین سطوح تحقیقاتی و تحلیلی و ارائه ابزاری به عنوان یک چارچوب نظری برای مدل های آینده در نظر گرفته شده است. SVSC موجب ارائه یک نقشه راه برای تحقیقات با تعیین حدود جو مدرسه نسبت به ساختار های مرتبط شده و ساختار های متنی و محتوایی را پیشنهاد کرده و سیستم های ابتدایی و انتهایی را که موجب شکل دهی ماهیت جو مدرسه می شوند، مشخص می کند.  

جو مدرسه موجب جلب توجه دپارتمان آموزش آمریکا به عنوان یک ساختار با اهمیت بسیار زیاد شده است (U.S. Department of Education 2014). دولت مراجعی را در مورد نیاز به گسترش جو مدارس به صورت مثبت، احترام آمیز و امن ارائه کرده است. این توصیه ها با توجه به تحقیقات گسترده انجام شده در مورد جو مدرسه مورد اشاره قرار گرفته اند (Mitchell et al. 2009; Gottfredson et al. 2005). جو مدرسه از طریق ساختار های نظری، تعاریف عملیاتی و دسته بندی ها توصیف شده و به عنوان یک عامل برآورد کننده یا متغیر خروجی در بسیاری از تحقیقات تجربی مورد استفاده قرار گرفته است. با این حال، ارزیابی دقیق تر این مراجع موجب بروز برخی از تناقضات مفهومی و نظری می شود. از این رو نیاز به ارائه یک چارچوب جامع و دقیق جهت مطالعه جو مدرسه به منظور جهت دهی به تحقیقات تجربی آینده احساس می شود. بر اساس ارزیابی های انجام شده، تنازعات مفهومی به طور واضح مشاهده می شوند به طوری که دسته بندی های موجود در یک تحقیق با یکدیگر تناقض دارند. به طور مثال، جو مدرسه به عنوان یک ساختار پیچیده محسوب شده (Anderson 1982) و اغلب به صورت یک عامل تک بعدی مورد سنجش قرار می گیرد (e.g., Fedewa and Ahn 2011). 

نتیجه گیری

SVSC با واسازی مدل ها و تحقیقات قبلی به زمینه ها و بیان فرضیات ضمنی آنها ارائه شده است. تعریف مفهومی مطلوب از جو مدرسه ارائه شده است: جو مدرسه متشکل از ادراکات شناختی و موثر در خصوص تعاملات اجتماعی، روابط، ارزش ها و باور های دانش آموزان، معلمان، مدیران و کارکنان در یک مدرسه است. جو مدرسه اغلب با ساختارهای متفاوت و مرتبط مانند موقعیت مدرسه، فرآیند ها و ساختار در هم آمیخته شده است؛ هر چند که این ساختار ها به عنوان بخشی از میکروسیستم محسوب می  شوند و ممکن است مرتبط با جو مدرسه باشند، آنها از حیث مفهومی با جو مدرسه متفاوت هستند. شفافیت مفهومی در جو مدرسه جهت اعتبار ساختاری و توسعه مدل های معمول حائز اهمیت است. SVSC موجب ایجاد این شفافیت از طریق تشریح ساختار و تمایز آنها با ساختار های مرتبط می شود. علاوه براین، SVSC موجب ایجاد یک چارچوب سیستم محور جهت توسعه مدل های معمول و ارزیابی جو مدرسه می شود به طوری که این موضوع مرتبط با ساختار های دیگر حائز اهمیت مانند امنیت مدرسه و دستاورد های دانش آموزان است. 

Abstract

School climate has been widely examined through both empirical and theoretical means. However, there is little conceptual consensus underlying the landscape of this literature, offering inconsistent guidance for research examining this important construct. In order to best assist the efforts of developing causal models that describe how school climate functions, we propose the Systems View of School Climate (SVSC). This theoretical framework was formed by deconstructing prior models and empirical research on school climate into themes and highlighting their implicit assumptions. Using the SVSC to synthesize this existing literature, school climate is defined as the affective and cognitive perceptions regarding social interactions, relationships, values, and beliefs held by students, teachers, administrators, and staff within a school. School climate is situated within Ecological Systems Theory (Bronfenbrenner 1989) to guide future research in this domain and help specify levels of research or analysis, thereby providing utility as a theoretical framework for future causal models. The SVSC provides a roadmap for research by demarcating school climate from related constructs, suggesting related contextual and structural constructs, and delineating proximal and distal systems which may shape the nature of school climate.

School climate has caught the attention of the US Department of Education as a construct of critical importance (U.S. Department of Education 2014). The government has put forth guidelines on the need to foster school climates that are positive, respectful, and safe. These recommendations are drawn from a substantial research base on school climate (e.g., Mitchell et al. 2009; Gottfredson et al. 2005). School climate is described through theoretical constructs, operational definitions, and taxonomies, and used as a predictor or outcome variable in a vast number of empirical studies. However, a closer examination of this literature reveals some conceptual and theoretical confusion. Notably, there is still a need for a clear, comprehensive, and overarching framework for the study of school climate in order to guide future empirical research. Upon examination, conceptual conflicts are apparent, such that definitions and taxonomies within the same study appear at odds. For example, school climate is described as a complex construct (Anderson 1982) yet is often measured as a unidimensional factor (e.g., Fedewa and Ahn 2011).

Conclusion

The SVSC was developed by deconstructing prior models and empirical research into themes and highlighting their implicit assumptions. A coherent conceptual definition of school climate is provided: School climate is composed of the affective and cognitive perceptions regarding social interactions, relationships, values, and beliefs held by students, teachers, administrators, and staff within a school. School climate is often conflated with related, yet substantively different constructs, such as school context, processes, and structure; although these constructs are part of the microsystem and may relate to school climate, they are conceptually and substantively different from school climate. Conceptual clarity in school climate is critical for construct validity and development of causal models. The SVSC provides this clarity through precise construct explication and differentiation from related constructs. Furthermore, the SVSC provides a systems-based framework to guide development of causal models and empirically test school climate as it relates to other constructs of central importance such as school safety and student achievement.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

نگرش سیستم ها درباره جو مدرسه: چارچوبی نظری برای تحقیق

Systems View of School Climate: a Theoretical Framework for Research

دلبستگی، استرس و روابط عاشقانه بزرگسالان

Adult attachment, stress, and romantic relationships

اصول نظریه دلبستگی

جهت گیری های دلبستگی بزرگسالان

مدل فرآيند استرس-حساسیت دلبستگی و پژوهش حمايتی

استرس خارجی

استرس داخلی

استرس مزمن در طول زندگی

نتیجه گیری

در این مقاله, تئوری و تحقیق درباره چگونگی تفکر, احساس و رفتار افراد دارای گرایش های دلبستگی رمانتیک ناامن بزرگسالان را در زمان که آنها یا همسران رمانتیک آنها با انواع خاصی از تنش مزمن یا حاد مواجه می شوند, مورد بحث و بررسی قرار می دهیم. در ابتدا اصول پایه نظریه دلبستگی را بررسی می کنیم و سپس بحث خواهیم کرد که چگونه دو شکل ناامنی دلبستگی – اضطراب و اجتناب (منفی گرایی) – با الگوهای منحصر به فرد تنظیم عاطفی در پاسخ به برخی از انواع شرایط تهدید کننده / ناراحت کننده مرتبط می شوند. سپس یک مدل فرآیند استرس-حساسیت را مورد بحث قرار می دهیم که تحقیق ما را هدایت کرده است، و مطالعاتی را برجسته می کنیم که از مسیرهای خاص مدل پشتیبانی می کنند.

نتیجه گیری

تحقیق مورد بررسی، پشتیبانی از چندین مسیر را در مدل فرآیند تحریم حساسیت ارائه می کند. این کار با تایید می کند که آسیب پذیری افراد بسیار منفی گرا و بسیار مضطرب در ابتدا زمانی رخ می دهد که آنها با انواع خاصی از شرایط / رویدادهای پرتنش که مدل های کاری خود را فعال می کنند. افراد بسیار منفی گرا همیشه در روابط رمانتیک خود, بی طرفی، بی اعتنا یا ناسازگار هستند؛ در عوض، ویژگی های تعریف کننده منفی گرایی از نوع خاصی از شرایط استرس زا، مانند فشار احساس برای دادن یا دریافت حمایت، ایجاد احساسات عاطفی بیشتر و / یا به اشتراک گذاشتن احساسات شخصی عمیق، بوجود می آیند. به همین ترتیب، افراد بسیار مضطرب همواره در حال نزاع، تقاضای و یا علاقه مند به مشارکت در تاکتیک های حل اختلاف نظر نیستند؛ بلکه ویژگی های اولیه ی اضطراب توسط برخی انواع موقعیت های استرس زا تحریک می شوند، به ویژه موارد تهدیدکننده ثبات و کیفیت روابط فعلی آنها آید.

In this article, we discuss theory and research on how individuals who have insecure adult romantic attachment orientations typically think, feel, and behave when they or their romantic partners encounter certain types of chronic or acute stress. We first review basic principles of attachment theory and then discuss how two forms of attachment insecurity — anxiety and avoidance — are associated with unique patterns of emotion regulation in response to certain types of threatening/distressing situations. We then discuss a Diathesis-Stress Process Model that has guided our research, highlighting studies that provide support for certain pathways of the model.

Conclusions

The reviewed research provides support for several of the pathways in the Attachment Diathesis-Stress Process Model. It does so by confirming that the vulnerabilities of highly avoidant and highly anxious individuals emerge primarily when they encounter specific types of stressful circumstances/events that activate their working models. Highly avoidant people are not always unsupportive, withdrawn, or uncooperative in their romantic relationships; instead, the defining attributes of avoidance are elicited by certain types of stressful situations, such as feeling pressure to give or receive support, to become more emotionally intimate, and/or to share deep personal emotions. Likewise, highly anxious people are not always clingy, demanding, or prone to engaging in dysfunctional conflict resolution tactics; rather, the prototypic features of anxiety are evoked by certain types of stressful situations, especially those that threaten the stability or quality of their current relationships.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

دلبستگی، استرس و روابط عاشقانه بزرگسالان

Adult attachment, stress, and romantic relationships