قانون اصلاحات داد-فرانک وال استریت و حمایت از مصرف کننده: عنوان هفتم، مشتقات

The Dodd-Frank Wall Street Reform and Consumer Protection Act: Title VII, Derivatives

چکیده
مقدمه
پس زمینه
ساختار و تنظیم بازار قبل از قانون داد-فرانک
ساختار بازار برای مشتقات تصفیه شده و معامله شده در بورس
ساختار بازار برای مشتقات فرابورس (OTC)
شرایط تصفیه و گزارش دهی قانون داد- فرانک
الزامات تصفیه (پایاپای)
شرط معامله در بورس
معافیت مالیاتی کاربر نهایی
تعاریف کارگزار و شرکت کننده اصلی سواپ
گزارش سواپ ها و سواپ های مبتنی بر اوراق بهادار
جلوگیری از فرار
اقتدار پیشرفته CFTC در بازارهای کالاها
الزام حداقل ودیعه
محدودیت های اتخاذ موضع
سازمان ضد دستکاری در بازار برای بازارگرمی
بخش 716- ممنوعیت کمک فدرال به نهادهای سواپ

چکیده
بحران مالی بازار مشتقات فرابورس (OTC) را به عنوان منبع اصلی ریسک سیستمی درگیر نمود. تعدادی از شرکت ها از مشتقات برای ساخت موقعیت های سوداگرانه بسیار اهرمی استفاده نمودند، که خسارات زیادی ایجاد کرد که نه تنها خود بنگاه ها بلکه بستانکاران و شرکای تجاری آنها را به ورشکستگی تهدید می کرد. صدها میلیارد دلار اعتبار دولتی لازم بود تا از بروز چنین خسارات در سیستم جلوگیری شود. AIG مشهورترین نمونه بود ، اما به هیچ وجه تنها نمونه نبود.

این واقعیت که بازار فرابورس به ثبات مالی چند تاجر عمده بستگی داشت، به همان اندازه مشکل ساز بود. عدم موفقیت یک کارگزار منجر به خنثی کردن قراردادهای ارزش تریلیون دلار می شود و باعث می شود که طرفین مشتقه در معرض ریسک و ضرر ناگهانی قرار بگیرند، و این امر منجر به تشدید اهرم زدایی و امتناع اعتبار خواهد شدکه مشخصه بحران است. همه کارگزاران عمده تحت استرس قرار گرفته و حتی اگر معاملات مشتقات به طور کلی منبع مستقیم ضعف مالی نبود، سقوط بازار 600 تریلیون دلاری مشتقات فرابورس قریب الوقوع بود و بدون مداخله فدرال انجام می شد. اولین گروه از دریافت کنندگان برنامه نجات دارايي‌هاي مشکل دار (TARP) تقریباً همه کارگزاران مشتقات بزرگ را شامل می شد.

قانون داد-فرانک (203-111. P.L) به دنبال بازسازی بازار فرابورس در تصویر بورس آتی تنظیم شده بود. اصلاحات اساسی شامل لزوم پاکسازی قراردادهای سواپ از طریق یک طرف قرارداد مرکزی است که توسط یک یا چند آژانس فدرال تنظیم می شود. مراكز تهاتر معامله گران را ملزم می کند که در زمان انعقاد قرارداد به منظور پوشش خسارات احتمالی، پول نقد (به نام ودیعه اولیه) واریز نموده و نیاز به سپرده های بعدی (به نام حداقل ودیعه) برای پوشش ضررهای واقعی موقعیت است. تاثیر مورد نظر الزام حداقل ودیعه، از بین بردن این احتمال است که هر شرکتی بتواند معرض بدون سرمایه ای را ایجاد کند که آنقدر زیاد باشد که در آن نکول عواقب سیستمیک در پی داشته باشد (دوباره وضعیت AIG). اندازه وضعیت تسویه توسط شرکت توسط قابلیت شرکت در ارسال سرمایه برای پوشش خسارات خود محدود می شود. این سرمایه از شرکای تجاری و کل سیستم محافظت می کند.

ساختار و تنظیم بازار قبل از قانون داد-فرانک
انواع مختلف مشتقات برای اهداف مشابه مورد استفاده قرار می گیرند – اجتناب از ریسک تجاری یا پوشش اقتصادی و ریسک پذیری در جستجوی سودهای سوداگرانه. با این وجود قبل از قانون داد-فرانک، این ابزارها در بازارهای مختلفی معامله می شدند. قراردادهای آتی در بورس هایی که توسط کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC)، گزینه های سهام در بورس های تحت کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) تنظیم شده اند معامله می شوند و تمام سواپ ها (و سواپ های امنیتی و همچنین برخی اختیارات) در فرابورس معامله شده و توسط کسی تنظیم نمی شوند.

بورس اوراق بهادار بازارهای متمرکزی هستند که در آن تمام سود خرید و فروش جمع می شود. معامله گرانی که می خواهند خرید کنند (یا موقعیت خرید دارند) با کسانی که می خواهند بفروشند (دارای موقعیت فروش هستند) تعامل می کنند، و معاملات انجام شده و قیمت ها در طول روز گزارش می شود. در بازار فرابورس، قراردادها بصورت دوجانبه انجام می شود، معمولاً بین یک فروشنده و یک کاربر نهایی و به طور کلی هیچ الزامی وجود ندارد که قیمت، شرایط یا حتی وجود قرارداد برای تنظیم کننده یا عموم اعلام شود.

مشتقات می توانند قراردادهای بی ثباتی باشند و انتظار عادی این است که سود و زیان بزرگی بین معامله گران به وجود آید. در نتیجه، مسئله یکپارچگی بازار وجود دارد. از کجا بدانیم که این موقعیت های فروش قادر به انجام تعهدات خود خواهند بود و بالعکس؟ بازاری که در آن میلیاردها قرارداد عوض می شود، در صورتی که همه معامله گران باید اعتبارمندی تاجر دیگر یا طرف مقابل را بررسی کنند، کنترل غیرممکن است. بازار مبادلات از یک طرف با این مشکل ریسک اعتباری و از طرف دیگر با بازار OTC سروکار دارد. چگونگی مدیریت این ریسک – که معمولاً ریسک طرف قرارداد خوانده می شود – باید عنصر اصلی اصلاحات اعمال شده توسط قانون داد-فرانک باشد.

موردی از پول الکترونیکی بانک مرکزی و موردی غیر رسمی برای ارزهای دیجیتال بانک مرکزی

The Case for Central Bank Electronic Money and the Non-case for Central Bank Cryptocurrencies

1- ساختار کنترلی اعتبارات
2- پرونده پول الکترونیکی بانک مرکزی
3- مورد غیرمجاز برای اعتبارات ارز رمزنگاری‌شده بانک مرکزی
4- نتیجه‌گیری
یادداشت‌ها
منابع

ما ارزهای مختلف را با توجه به ساختار سیاست‌گذاری و کنترلی آن‌ها و با تمرکز و توجه برروی ارزهای رمزنگاری‌شده‌ای مانند بیت‌کوین و پول‌های بدون‌پشتوانه که توسط دولت‌ها خلق می‌شود، شناسایی می‌کنیم. سپس استدلال می‌آوریم که تقاضای برآورده‌نشده و بالقوه زیادی برای دارایی‌های با قابلیت نقدشوندگی بالقوه وجود دارد که به خانوارها و بنگاه‌ها این اجازه را می‌دهد که از خارج از ساختار مالی بخش خصوصی پس‌انداز کنند. بانک‌های مرکزی می‌توانند با استفاده از چنین دارایی‌ای به سادگی به خانوارها و شرکت‌ها اجازه دهند تا آن‌ها حساب بانکی باز و فعال داشته باشند. درنهایت اینکه نتیجه می‌گیریم که یک بانک مرکزی به ارزهای رمزنگاری شده به معنای یک دارایی واقعاً غیرمتمرکز و بدون نیاز به مجوز که به کاربران اجازه می‌دهد ناشناس بمانند، اجازه صدور نخواهد داد. 

2- پرونده پول الکترونیکی بانک مرکزی
هر شکلی از پول مزایا و معایب خود را دارد. به‌همین دلیل بسیاری از اشکال پول در کنار هم زندگی می‌کنند. مزایای پول نقد این است که استفاده‌کننده از آن می‌تواند ناشناس بماند و دسترسی بدون مجوز به سیستم پرداخت نقدی وجود دارد. به ویژه کاربران برای استفاده از پول نقد نیازی به بازکردن حساب‌های بانکی ندارند. به‌علاوه ماهیت غیرمتمرکز معاملات نقدی، سیستم پرداخت نقدی را بسیار مقاوم می‌کند. ازبین بردن آن با حمله به زیرساخت‌های پرداخت امکان‌پذیر نیست و مردم برای شرکت در این زمینه نیازی به انجام هیچ پیش‌شرطی ندارند. در مقابل سیستم‌های پرداخت متمرکز آسیب‌پذیر هستند: در صورت حمله به پردازنده پرداخت متمرکز، کل سیستم می‌تواند متوقف شود و از کار بیفتد (5).

وجه نقد یک مزیت مهم دیگر نیز دارد. با پول نقد رابطه اعتباری وجود ندارد. هر بدهی بلافاصله تسویه می‌شود. بنابراین هیچ خطری از طرف مقابل وجود ندارد، معاملات نهایی هستند و افراد حتی اگر به یکدیگر اعتماد نکنند، می‌توانند تجارت کنند (6). در مقابل پول الکترونیکی امروز (سپرده‌های دیداری که توسط بانک‌های تجاری صادر می‌شود) شامل خطر طرف مقابل است. سپرده‌های بانکی تجاری مجازی‌سازی ادعاهای اداری واحدهای پولی فیزیکی (وجه نقد) است. این قضیه به معنای ساده به این معنی است که سپرده‌های بانکی به پشتوانه ناشر آن هستند و مشتریان بانکی که سپرده‌های بانکی دارند اعتبار خود را به بانک مربوطه ارائه می‌دهند. وجه نقد این ضرر را دارد که خریدار و فروشنده باید از نظر جسمی در یک مکان حضور داشته باشند که استفاده از آن را برای تجارت آنلاین را غیرعملی می‌سازد. سود پول مجازی مانند سپرده‌های بانکی تجاری دقیقاً این است که امکان پرداخت در میان کارگزارانی را فراهم می‌کند که ازنظر جسمی از هم جدا شده‌اند. به همین ترتیب پول مجازی فرصت‌های جدید تجاری را امکان‌پذیر می‌کند.

وجه نقد همچنین تنها دارایی نقدینگی برای پس‌انداز خارج از سیستم مالی خصوصی است. منظور ما از نقدشونده، دارایی‌ای است که می‌تواند مستقیماً با کالاها و خدمات مبادله شود. به عنوان مثال طلا همچنین وسیله‌ای برای پس‌انداز در خارج از سیستم مالی خصوصی است. با این حال طبق تعریف ما، این مایع نیست زیرا نمی‌تواند مستقیماً با کالاها و خدمات مبادله شود (در بیشتر موارد) (7).

مقاومت در برابر تامین مالی جمعی در میان کارآفرینان: دیدگاه مدیریت تاثیر

Resistance to crowdfunding among entrepreneurs: An impression management perspective

چکیده
مقدمه
مرور مقالات و ایجاد یک مدل اولیه
سرمایه گذاری جمعی به عنوان یک مکانیزم مالی کارآفرینی
سرمایه گذاری جمعی و مدیریت برداشت
مدل سازی مقاومت در برابر سرمایه گذاری جمعی کارآفرینی
روش
انتخاب مورد: کارآفرینان در ایرلند
جمع آوری داده و تجزیه و تحلیل
یافته ها و ساختار فرضیه
مقاومت کارآفرینان در سرمایه گذاری جمعی
ارزش درک شده توسط کارآفرین از سرمایه گذاری جمعی و تاثیر آن بر مقاومت
درک کارآفرینان از IM تاثیر آن بر مقاومت
بحث
نتایج تحقیق
مفاهیم کاربردی
جمع بندی
منابع

چکیده
سرمایه گذاری موضوع مهیجی برای محققان در زمینه کارآفرینی است. بینندگان و پیشگامان اولیه به استراتژی های ارائه شده جدید در زمانی اشاره می کنند که از تنگناهای بودجه بتوان عبور کرد و اعضای جمعیت بتوانند به زودی در توسعه مشارکت کنند. هنوز هم اگر به درستی ثابت شود که سرمایه گذاری عامل مزاحمی برای کارآفرینان است، باید تلاش های بیشتری انجام داد تا افراد غیر قابل پذیرش شناسایی شوند. این مطالعه به مدلسازی مقاومت کارآفرینان نسبت به سرمایه گذاری جمعی با استفاده از یک دیدگاه مدیریتی می پردازد. یک مطالعه موردی از 20 کارفرما پیشنهاد کرد که مقاومت تحت تاثیر ترس کارفرمایان از افشا، ترس از شکست مشهود و ترس از ناامیدی قرار می گیرد.

مرور مقالات و ایجاد یک مدل اولیه
سرمایه گذاری جمعی به عنوان یک مکانیزم مالی کارآفرینی
سرمایه گذاری جمعی ایجاد شده تا به کسب و کارها اجازه دهد سرمایه را از راه های مختلف دریافت کنند (Haas et al., 2014;Beaulieu et al., 2015) برخی مدل ها پاداش سرمایه گذاری را با کالاهای مادی یا محصولات فروخته شده پرداخت می کنند (مانند Kickstarter و IndieGoGo)، در حالی که دیگران سرمایه گذاری اینچنین را بنا به دلایل بشردوستانه یا اجتماعی تشویق نمی کنند (مانند Razoo، Fundrazr). دیگران پاداش سرمایه گذاری را به صورت تاخیر در سود پول می دهند نه به شکل وام های ناامن مبتنی بر بهره (مانند LendingClub، LinkedFinance) یا از طریق اجازه دادن به کسب و کارها برای فروش کیفیت (مانند Crowdcube, Seedrs). اخیراً، کسب و کارهایی شروع به کار کرده اند که در داخل شبکه شخصی خود به طور مستقیم مبتنی بر فناوری های سرمایه گذاری جمعی هستند تا اینکه مرتبط با پلتفورم های درجه سوم سرمایه-گذاری جمعی باشند (مانند صنایع فضایی رابرت). در چنین موردی، سرمایه گذاری جمعی به افراد یا کسب و کارها اجازه می دهد تا در مقابل برخی تعهدات این افراد یا کسب و کارها، ارتباط آزادی با اهدا کننده این کمک های مالی داشته باشند.

مزایای استراتژیک سرمایه گذاری جمعی برای کارآفرینان هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم است. از نظر مستقیم، مقادیر کوچکتر مورد نیاز برای هر سرمایه گذار نشاندهنده فرصت هایی برای استارت آپ هایی است که در حالت های رایج بسیار پر ریسک هستند، به طوری که محتمل تر است که سرمایه گذارهای جدید در مقادیر کمتر سرمایه گذاری کنند (Higgins, 2012; Stemler, 2013)، برای حمایت از توسعه نمونه کارها (Ley and Weaven, 2011) یا بنابه دلایل ایدئولوژیک یا شخصی (Gambardella, 2012; Kuppuswamy and Bayus, 2013) خواهد بود. به طور غیرمستقیم، کمک های مالی مشتریان بالقوه یک سرمایه گذاری احساسی و شخصی دراز مدت را در شرکت تشویق می کند (Ordanini et al., 2011) و ممکن است مشارکت و تحقیق بازار به عنوان بخشی از نوآوری افزایش یابد (Burtch et al., 2014). علاوه بر این، در رابطه با توسعه محصولات از طریق سرمایه گذاری جمعی می توان گفت که فروش افزایش می یابد، چنانچه در چندین پروژه با مشخصات بالا مشاهده شد، مانند ساعت هوشمند Pebble و هدست واقعیت مجازی Oculus Rift.

هنوز هم دامنه جمعی که در آن فناوری های سرمایه گذاری جمعی عمل می کنند نیز پیچیدگی هایی را در کسب و کارهای جدید نشان می دهند. سرمایه جمعی به عنوان دارایی مهم کارآفرینان تلقی می شود (Davidsson and Honig, 2003) و به این معناست که تا چه حد مدیریت تصویر اجتماع آن هابرای موفقیتشان حیاتی است (Baron and Markman, 2003; Nagy et al., 2012). این مسئله نشان می دهد که سطح گفتگوی جمعی و به اشتراک گذاشتن اطلاعات مورد نیاز سرمایه گذاری جمعی ممکن است بیانگر دغدغه قابل توجه کارآفرینان باشد. در نتیجه، هدف این مطالعه ارزیابی میزان نگرانی در رابطه با مدیریت برداشت است که ممکن است بر مقاومت کارافرینان برای سرمایه گذاری جمعی تاثیرگذار باشد.

ناهنجاری شکاف قیمت در بازار سهام ایالات متحده: کل داستان

Price gap anomaly in the US stock market: The whole story

چکیده
1- مقدمه
2- ادبیات موضوع
3- داده ها و روش تحقیق
4- نتایج
5- نتیجه‌گیری
منابع

چکیده
در این مقاله عدم‌تعادل‌های ناشی از شکاف قیمت در بازار سهام ایالات متحده (متشکل از بازارهای داوجونز، اِس‌اَندپی500 و نزدک) که دوره 1928 تا 2018 را پوشش می‌دهد، تحلیل می شود. این مقاله با هدف بررسی اینکه آیا شکاف‌های قیمتی باعث ایجاد ناکارآمدی در بازار می‌شود یا خیر، تدوین شده است. شکاف قیمت زمانی رخ می‌دهد که قیمت بازگشایی روز جاری با سفارش بسته‌شده روز قبل از بازگشایی بازار متفاوت باشد. چندین فرضیه با استفاده از آزمون‌های مختلف آماری (Student’s t-test،ANOVA ، Mann-Whitney test)، تحلیل رگرسیون و روش‌های ویژه‌ای مانند بازده تجمعی اصلاح‌شده و رویکردهای شبیه‌سازی معاملات، آزمایش می‌شوند. ما شواهدی محکم در مورد حرکت غیرعادی قیمت سهم پس از شکاف قیمتی به‌وجود آمده پیدا می‌کنیم. مشاهده می‌کنیم که در طی یک روز شکاف قیمت‌ها در جهت شکاف ایجادشده تغییر می‌کنند. یک استراتژی معاملاتی مبتنی بر این ناهنجاری از این جهت کارآمد بود که نتایج آن تصادفی نبوده است و این‌که نشانگر کارآیی این بازار نیست. اثر حرکت موقت بود و هیچ شواهدی از فصلی‌بودن شکاف قیمت پیدا نشد. سرانجام اینکه، نتایج ما نیز برخلاف این تصور عامیانه بود که شکاف قیمت‌ها پر می‌شود.

2- ادبیات موضوع
طبق گفته فاما (1965، 1970) بازاري كه در آن تصميمات سرمايه‌گذاري با فرض اينكه قيمت‌هاي ضمني “به‌طور کامل” تمام اطلاعات موجود را منعكس مي‌كند، اتخاذ مي‌شود، مي‌تواند كارآمد تلقي شود. علاوه بر این، میزان انعکاس اطلاعات در قیمت اوراق بهادار را می‌توان به دو شکل مختلف طبقه‌بندی و آزمایش کرد، یعنی شکل ضعیف که فقط اطلاعات تاریخی بر اوراق بهادار تأثیر می‌گذارد و شکل قوی درجایی‌که یک سرمایه‌گذار اطلاعات خصوصی در مورد قیمت یک اوراق بهادار دارد. بنابراین ، EMH به سادگی این ادعا است که اطلاعات “به طور کامل” در قیمت‌های اوراق بهادار منعکس می‌شوند، یعنی هیچ سرمایه‌گذاری فرصتی برای سودآوری از طریق آربیتراژ ندارد.

با این حال آکرلوف و شیلر (2009)، گروسمن و استیگلیتز (1980)، لو (1991)، ماندلبروت (1963)، شیلر (2000) و شوورت (2003) موارد متعددی از EMH را به دلایل زیادی به چالش کشیده‌اند. در یک سطح نظری (گروسمن و استیگلیتز، 1980) استدلال می‌کنند که اطلاعات در واقع هزینه‌بر هستند، بنابراین قیمت‌ها نمی‌توانند تمام اطلاعات موجود را به طور کامل منعکس کنند. آکرلوف و شیلر (2009) و شیلر (2000) رفتارهای غیرمنطقی سرمایه‌گذاران مانند وحشت توده‌ای را به عنوان یک استدلال اصلی علیه EMH برجسته می‌کنند. شوورت (2003) نشان می‌دهد که چگونه ناهنجاری‌های اساسی بازار پس از کشف از بین می‌روند، زیرا نمایندگان بازار این استراتژی‌های نابهنجار را اجرا می‌کنند. برخی دیگر مانند ماندلبروت (1963) از نظر تجربی نشان می‌دهند که توزیع قیمت از توزیع دنباله‌دار و حافظه طولانی‌مدت رنج می‌برد.

سه نوع عدم‌تعادل در ادبیات این موضوع مورد بررسی قرار گرفته است؛ 1) ناهنجاری های فصلی، 2) اندازه و 3) قیمت (نگاه کنید به یاکوبسن، مامون و ویسلتاناچوتی، 2005). به گفته بیلدیک (2004) عدم‌تعادل‌ها نشان‌دهنده ناکارآمدی یا ناکافی‌بودن بازار در مدل قیمت‌گذاری دارایی اساسی است و پس از کشف به دلیل انطباق معامله‌گران با موجودیت آنها ناپدید می‌شوند. دلایل بی‌شماری برای وجود عدم‌تعادل‌ها وجود دارد، به عنوان مثال باسو (1977) با کشف اینکه ارزش سهام دارای ریسک بالاتر دارای بازده تعدیل‌شده بالاتری در مقایسه با سهام بنیادی است، عدم‌تعادل‌های قیمتی را شناسایی کرد.

توسعه مالی، محدودیت مالی و سرمایه گذاری شرکت: شواهدی از تایلند

Financial development, financial constraint, and firm investment: Evidence from Thailand

چکیده
مقدمه
مرور مقالات
روش‌ها
جمع‌آوری داده
تحلیل داده
نتایج و بحث
نتایج اثر محدودیت مالی شرکت بر سرمایه‌گذاری شرکت
نتایج اثر توسعه مالی بر روش تاثیرگذاری محدودیت مالی شرکت روی سرمایه‌گذاری شرکت
تست نیرومندی
نتیجه‌گیری و پیشنهادات
منابع

چکیده
این مقاله به بررسی اثر محدودیت مالی و توسعه مالی روی سرمایه‌گذاری شرکتی می‌پردازد که از داده‌های شرکت‌های غیرمالی تایلند از 1999Q1 تا 2015Q4 استفاده می‌کند. نتایج تجربی نشان‌دهنده اثر قابل توجه محدودیت مالی شرکت بر سرمایه‌گذاری آن‌ها بود. جریان نقدی شرکت‌ها اثر مثبتی روی سرمایه‌گذاری شرکت دارد در حالی که اثر منفی روی نسبت اهرم شرکت‌ها می‌گذارد. توسعه اقتصادی باعث تضعیف اثر محدودیت مالی شرکت روی سرمایه‌گذاری آن شده است. این اثرات در شرکت‌هایی که محدودیت مالی بیشتر داشتند نسبت به شرکت‌های با محدودیت کمتر، بسیار بالاتر بود.

مرور مقالات
چندین مطالعه به بررسی رابطه بین محدودیت‌های مالی شرکت و سرمایه‌گذاری شرکت پرداختند و دریافتند هرچه شرایط ترازنامه شرکت بهتر یا محدود مالی شرکت کمتر باشد، سرمایه‌گذاری آن‌ها بیشتر خواهد بود. چاتلین و همکاران (2003) اثر محدودیت مالی شرکت روی سرمایه‌گذاری شرکت را در آلمان، فرانسه، ایتالیا و اسپانیا بررسی کردند و دریافتند افزایش جریان نقدی شرکت می‌توانست اثر مثبتی بر سرمایه‌گذاری شرکت بگذارد. آنگلوپولو و گیبسون (2007) و کاپلان و زینگالس (1997) بیان کردند افزایش جریان نقدی شرکت آمریکایی منجر به افزایش فرصت‌های سود، بهبود شرایط مالی شرکت‌ها و افزایش نقدینگی و بنابراین افزایش سرمایه‌گذاری شرکت می‌شود. سایر مطالعات مثل کار آگکا و موزومدار (2008)، باند و همکاران (1997) چاتلینو تیومو (2001) نیز به نتایج مشابهی دست یافتند. گایوتی و ژنراله (2001) دریافتند اثر جریان نقدی شرکت روی سرمایه‌گذاری در شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر در ایتالیا که شرکت‌های کوچک در نظر گرفته می‌شدند، در مقایسه با شرکتهای بزرگ، بالاتر بود. این نتیجه تایید می‌کند شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر، فرصت‌های کمتری برای کسب منابع تامین وجه خارجی دارند و بنابراین سرمایه‌گذاری شرکت‌های با محدودیت مالی وابستگی بیشتری به تامین وجه داخلی آن‌ها، یعنی جریان نقدی شرکت، به جای تامین وجه خارجی خواهد داشت. رونگسومبون (2005) دریافت اثر جریان مالی روی سرمایه‌گذاری شرکت در تایلند بویژه در شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر، بالاتر بود. بوتزن و همکاران (2001) و لونمان و ماتها (2001) نیز به نتایج مشابه دست یافتند. گوآریگلیا (1999) نشان داد هرچه نسبت اهرم شرکت‌های بریتانیایی بیشتر باشد، منجر به کاهش سرمایه‌گذاری آن‌ها به دلیل ریسک پیش‌فرض بالاتر و افزایش هزینه تامین وجه خارجی می‌شود. آگونگ، مورنا، پرامونو و پراستوو (2002)، گیلکریست و هیملبرگ (1995)، کاپلان و زینگالس (1997) و ون اس و گرتسن (1994) بیان کردند اثر اهرم شرکت و جریان نقدی آن روی سرمایه‌گذاری در شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر، بالاتر خواهد بود.

توسعه مالی نیز بر سرمایه‌گذاری و روش تاثیرگذاری محدودیت یا شرایط مالی شرکت بر سرمایه‌گذاری آن نیز اثر می‌گذارد. اگرچه مطالعات این زمینه نسبتاً محدود و اکثراً متمرکز بر کشورهای توسعه یافته است و هیچ مطالعه موردی در تایلند صورت نگرفته است. گلوس و ورنر (2002) دریافتند اثرات جریان نقدی شرکت روی سرمایه‌گذاری شرکت پس از دوره آزادسازی مالی در مکزیکو، نسبتاً پایین‌تر بود. نتایج مشابهی در مطالعه موردی لائون (2003) روی گروهی از کشورهای درحال‌توسعه پیدا شد. اسلام و موزومدار (2007)، لائون (2003) و لاو (2003) نیز دریافتند توسعه بازار سرمایه می‌توانست اثر جریان نقدی شرکت روی سرمایه‌گذاری شرکت را تضعیف کند و این اثر برای شرکت‌های با محدودیت‌ مالی بیشتر، بالاتر بود. به علاوه، توسعه مالی می‌تواند وابستگی شرکت‌ها به تامین مالی داخلی آن‌ها را کمتر کند و شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر که قبلاً هم در یافتن منابع تامین وجه خارجی مشکل داشتند، اثرات توسعه اقتصادی را بیشتر از شرکت‌های با محدودیت کمتر، حس می‌کنند. آربلائز و اشاواریا (2002)، گالیندو و همکاران (2007) و هریس و همکاران (1994) به همین صورت دریافتند اثر توسعه مالی می‌تواند اثر جریان نقدی شرکت روی سرمایه‌گذاری آن را کاهش دهد چرا که توسعه اقتصادی می‌تواند فرصت‌های بیشتری برای تامین وجه خارجی شرکت فراهم کند و وابستگی آن به وجوه داخلی‌اش را کاهش دهد.

اثرات شوک های نفت خام بر رفتار تغییرات بازار سهام: رویکرد تغییر ساختار

The effects of crude oil shocks on stock market shifts behaviour: A regime switching approach

چکیده
1. مقدمه
2. داده ها و روش
3. انتخاب مدل و نتایج تخمین
4. خلاصه و سخنان پایانی
قدردانی ها
مراجع

چکیده
در این مقاله مدل سوئیچینگ- مارکوف EGARCH دو ساختاری را که توسط هنری [هنری ، او. ، 2009] معرفی شدارائه کردیم.. هنری. او در سال 2009 مدل سوئیچینگ ساختار را با توجه به رابطه‌ی برقرار شده بین بازده‌های سهام و نرخ‌های بهره‌ی کوتاه مدت تعریف نموده است (ژورنال خدمات بانکی و مالی، شماره‌ی 33 ، 405-414).هدف ما این است که رابطه موجود بین شوک‌های قیمت نفت خام و بازارهای سهام را مورد بررسی قرار بدهیم. با اعمال این مدل روی بازارهای سهام کشورهای انگلیس، فرانسه، ژاپن در محدوده‌ی زمانی تحت نمونه گیری (از ژانویه‌ی 1989 تا دسامبر 2007) به نتایج مطلوبی دست یافته‌ایم. ما موفق به شناسایی دو دسته از سری‌های رفتاری شده‌ایم. یکی از آن‌ها نشان دهنده‌ی ساختاری با میانگین کم و واریانس بالاست ، در حالیکه سری دوم به ساختاری با میانگین بالا/ واریانس کم اختصاص یافته است. همچنین شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه دوره‌های رکودی رایج با ساختارهایی با میانگین بالا/ واریانس کم تلاقی دارد. علاوه بر این، این امکان را در نظر گرفته‌ایم که بازده‌های واقعی سهام و احتمال جابه جایی از یک ساختار به ساختاری دیگر به متغیر “افزایش خالص بهای نفت” بستگی دارند. نتایج نشان می‌دهند که افزایش قیمت نفت، تأثیر زیاد و معناداری را روی نوسانات بازدهی سهام و نیز احتمال جابه جایی/ تعویض ساختارها به جا خواهد گذاشت.

2 داده‌ها و متدولوژی
2-1 : داده‌ها، مشخصات متغیرها،تحلیل اولیه
در این مطالعه از بازده‌های واقعی سهام سه کشور صنعتی مهم یعنی ژاپن (نیکی 225)، انگلیس (FTSE100) و فرانسه (CAC40) سود برده‌ایم. قیمت نهایی دو محصول مهم نفت خام را نیز لحاظ کرده‌ایم. این قیمت‌ها به عنوان قیمت آمریکایی سهام نفت سبک وست تگزاس اینترمدیت (WTI) و نفت برنت بیان شده بر حسب دلار در بشکه بیان می‌شوند. دوره‌ی نمونه شامل فراوانی ماهیانه است از ژانویه‌ی 1989 تا دسامبر 2007 برای مجموعاً 228 مشاهده است. سری‌های زمانی قیمت CO از اطلاعات وزارت انرژی آمریکا استخراج شده‌اند (اداره‌ی اطلاعات انرژی). سری‌های شاخص سهام از پایگاه داده‌ی آمار مالی بین المللی (IFS) استخراج شده‌اند . بازده‌های دارایی‌های بازار سهام به شکل زیر محاسبه می‌شوند :

در این رابطه P(t) قیمت سهام در ماه t است. برای هر کشور، بازده‌های واقعی سهام به عنوان تفاوت بین بازده‌های ترکیبی پیوسته شاخص قیمت سهام و نرخ تورم مبتنی بر تفاوت لگاریتمی در شاخص قیمت مصرف کننده تعریف می‌شوند.شاخص‌های قیمت مصرف کننده از پایگاه داده‌ی OECD استخراج شده‌اند. به این دلیل از سری‌های زمانی ماهیانه استفاده می‌کنیم چرا که بر این عقیده هستیم تغییرات ساختاری در گذر زمان با دقت بیشتری شناسایی می‌شوند. از سوی دیگر ، داده‌های فصلی دارای مشاهدات کافی نیستند و تحلیل در دوره‌های بحران را بی ارزش می‌کنند ، چرا که بحران‌ها معمولاً کوتاه مدت هستند.از سوی دیگر داده‌های روزانه دارای نویز بسیار بالایی هستند و نتایج تخمینی مبهمی را در پی خواهند داشت (راچموند و سوسمل ، 1998). این شرایط با ترسیم سری بازده‌های ماهیانه برای سه بازار سهام قابل مشاهده هستند (شکل 1). همانطور که در شکل 1 مشاهده می‌شود، پنل عمودی سمت راست با بازدهی منفی بزرگ در طول نمونه همراه می‌شود. این جنبه نشان داده که تغییرات ساختار در این دوره رخ می‌دهند.انتخاب متغیر قیمت نفت مهم است . با توجه به مطالعه‌ی همیلتون (1996)، ما متغیر افزایش خالص قیمت نفت (NOPI) را انتخاب می‌کنیم و قیمت فعلی نفت را به ارزش آن در سال – و نه ماه قبل نسبت می‌دهیم.به بیان دقیق‌تر، این متغیر برابر با تفاوت بین قیمت نهایی ماهیانه‌ی فعلی نفت و مقدار حداکثری سال قبل بوده و در این حالت مثبت است، در غیر اینصورت صفر است.NOPI به شکل زیر تعریف می‌شود.

به عبارتی دیگر، فرض می‌شود تغییرات قیمت نفت روی اقتصاد تاثیرگذار هستند، تنها در مواقعی که نفت در قیمت‌های بالاتری نسبت به زمان‌های قبلی معامله بشود.به منظور تعیین اثر آثار شوک قیمت نفت بر بازده‌های واقعی سهام، در ابتدا باید شاخص مناسبی را برای شوک قیمت نفت تعیین کرده تا آن را در مدل MS-EGARCH اعمال بکنیم.قیمت NOPI پیشنهاد شده توسط همیلتون را برای تخمین نوسانات قیمتی مورد استفاده قرار داده‌ایم. این متغیر دارای رابطه‌ی پایداری با متغیرهای اقتصاد کلان است و لذا این فرض مورد پشتیبانی قرار می‌گیرد. فرض می‌شود که اگر قیمت‌های فعلی نفت در یک دوره از پیک قیمتی دوره‌ی قبل بالاتر بروند ، آنگاه تاثیری به جا می‌ماند. اما اگر قیمت‌ها به پیک قبلی نرسند، آنگاه این متغیر صفر است و تأثیر زیادی نخواهد داشت. کوبو ریس و پرز کورس (2005) با تحلیل رابطه‌ی شوک قیمت نفت و بازده‌ها مطابق مدل همیلتون (1989) نیز از این رابطه پشتیبانی به عمل آورده‌اند.همیلتون مفهوم NOPI را در مدل VARوارد کرده است تا رابطه‌ی معناداری را بین قیمت‌های نفت و خروجی واقعی آمریکا کشف کند. منرا و کولوگنی (2006) با استفاده از مدل MS-ARنشان دادند که NOPI و نوسانات نفت در تعریف شوک قیمت بخوبی آثار وارده بر رشد اقتصادی را منعکس می‌کنند.پارک و راتی (2008) در مقاله‌ی خود از معیار NOPI برای بررسی تاثیرات شوک قیمت نفت بر بازده‌های واقعی سهام در آمریکا و 13 کشور اروپایی در حد فاصل 1986-2001 و 2005 الی 2012 سود برده‌اند.آن‌ها دریافتند که شوک قیمت نفت اثر منفی را روی بازارهای سهام بجا می‌گذارد. همچنین کونگ و همکاران (2008) نیز متغیر NOPIرا به عنوان تبدیل غیرخطی سری‌های زمانی CO انتخاب کرده و تأثیر شوک نوسانات بازار CO بر رفتار سهام بازار چین را مورد بررسی قرار داده‌اند. آن‌ها دریافتند که شوک‌های چشمگیر قیمت نفت با کاهش قیمت سهام شرکت نفت چین همراه می‌شود (کونگ و همکاران، 2008)

در شکل 1 ، در پنل عمودی راست با پدیده‌ی خوشه بندی نوسانات روبرو هستیم. در واقع تغییرات چشمگیر قیمت سهام (افزایش- کاهش) با تغییرات چشمگیر قیمت (افزایش – کاهش) در ماه‌های بعدی همراه می‌شوند. این خوشه بندی نوسانات یک انگیزه‌ی رایج نسبت به مدل‌های GARCH برای تعریف ویژگی‌های بازده واقعی سهام محسوب می‌شود.در جدول 1 گزارش آمار ماهیانه‌ی بازده‌های سهام CAC40، نیکی 225 ، FTSE100 ، بعلاوه ی NOPI برای نفت تگزاس آمریکا و برنت اروپا ارائه شده است.

بررسی میزان اجرای شیوه های مدیریت مالی شرکت های کوچک و متوسط (SMEs) ​​کشاورزی در کشورهای در حال توسعه: شواهدی از تانزانیا

An Investigation of the Extent of Implementation of the Financial Management Practices of Agri-SMEs in developing countries: Evidence from Tanzania

چکیده
مقدمه
بررسی ادبی
پیشینه مفهومی- شیوه های مدیریت مالی
شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی
مطالعات تجربی
چارچوب نظری
تئوری حسابداری مثبت
روش شناختی
طرح مطالعاتی و استراتژی نمونه گیری
جمع آوری داده ها
تحلیل داده ها
ارزیابی مدل وسعت گیری
نتایج و بحث
وسعت شیوه های مدیریت مالی
استنتاج و توصیه
شیوه های سرمایه در گردش
شیوه های بودجه بندی سرمایه
شیوه های مدیریت تامین مالی
شیوه های گزارش مالی
شیوه های مدیریت مالی
محدودیت مطالعاتی و مسیر اینده

چکیده
موفقیت شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی(agri-SMEs)، از میان عوامل دیگر، شدیدا بستگی به قابلیت انها در مدیریت کارامد مالی دارد. این مطالعه به بررسی وسعت شیوه فعالیت های مدیریت مالی این شرکتها در بخش کشاورزی تانزانیا می پردازد. همچنین این مطالعه، طرح پیمایش مقطعی را با هدف جمع اوری داده ها از 427 شرکت متوسط و کوچک بخش کشاورزی، در 3 منطقه تانزانیا مورد استفاده قرار داد. امار توصیفی و مدل معادلات ساختاری شکل دهنده- بازتابی رده بالاتر (SEM ) برای تحلیل داده ها به کار گرفته شدند. این یافته ها نشاندهنده پذیرش و به کارگیری شیوه های مدیریت مالی در حد متوسط هستند. مخصوصا اینکه براساس یافته ها و شواهد موجود، شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی مکررا در شیوه های مدیریت سرمایه در گردش از قبیل حفظ جریان های نقدی کافی و سوابق پرداختی و دریافتی مشارکت داشتند. با وجود این، گزارش مالی کمتری از شیوه های مدیریت با توجه به صورت های مالی پراکنده و تحلیل مالی صورت پذیرفته است. یافته های بیشتر نشاندهنده این می باشند که دیگر شیوه های مدیریت مالی از قبیل حسابداری مالی، بودجه بندی سرمایه ای و مدیریت تامین مالی ، به طور متوسط و به ندرت، با منابع مالی خارجی مورد استفاده قرار گرفتند، منابعی که در مقایسه با منابع مالی داخلی کمتر مورد استفاده قرار گرفتند. تحلیل مسیر این مورد را نشان می دهد که همه ساختارهای رده پایینتر به طرز چشمگیری با ساختار شیوه مدیریت مالی رده بالاتر ارتباط دارند که این مورد بیشترین تاثیر در بودجه بندی سرمایه ای را نشان می دهد. این یافته ها دلالت بر نیاز مبرم به ارتقا کیفی گزارش مالی ، تحلیل و استفاده از منبع خارجی مالی در شرکتهای متوسط و کوچک تانزانیا دارد. همچنین این یافته ها ارائه دهنده دیدگاه های ارزشمند شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی با هدف به کار گیری استراتژی مناسب در جهت اجرای شیوه های مدیریت مالی می باشند که نتیجه ان موفقیت بیشتر در زمینه عملکرد مالی بهتر است.

بررسی ادبی
پیشینه مفهومی- شیوه های مدیریت مالی
در این مقاله، اهمیت شیوه های مدیریت مالی بخش کشاورزی شرکت های متوسط و کوچک به خوبی ثبت شده اند. همانطور که در قسمت بالا اشاره شد، شیوه های مدیریت مالی اشاره به تکنیک ها و استراتژی هایی دارند که شرکتهای فوق در بخش کشاورزی برای مدیریت کارامد امور مالی از انها استفاده می کنند. این شیوه ها برای عملکرد مالی شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی ضروری هستند، به طوریکه انها این شرکتها را قادر به برنامه ریزی و کنترل مالی ، تحلیل عملکرد مالی و اتخاذ تصمیمات مالی اگاهانه می سازندHunjra etal, 2012,) Mangana etal 2022: Sooriyakumaran etal 2022). این مطالعات به شناسایی چندین شیوه مدیریت مالی می پردازند که برای عملکرد مالی شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی حیاتی هستند. برای نمونه: Turyahebwaetal(2013) 6 شیوه مدیریت مالی اصلی را با نام های ذیل شناسایی کرد: برنامه ریزی و کنترل مالی، حسابداری مالی، تحلیل مالی ، حسابداری مدیریت، بودجه بندی سرمایه و مدیریت سرمایه در گردش. همچنین Nkundabanyanga etal (2017) به شناسایی 4 شیوه مدیریت مالی پرداخت که برای شرکتهای فوق، ضروری می باشند: برنامه ریزی مالی، تحلیل مالی، کنترل مالی و گزارش مالی. همه این مفاهیم همسو با چارچوب ارائه شده از طریق Saeed etal (2020) هستند، چارچوبی که در ان شیوه های مدیریت مالی به 4 گروه طبقه بندی می شوند: شیوه های مالی، حسابداری مالی، گزارش و تحلیل ، مدیریت سرمایه در گردش و بودجه بندی سرمایه. در این مطالعه ، پیشنهاد روش شناسی گروه بندی مشابه از طریق saeed etal (2020) مورد قبول واقع شد.

مدیریت سرمایه درحال گردش شامل بهینه سازی سطوح سرمایه در حال گردش از طریق مدیریت سطوح موجودی، کاهش دریافتی ها و مدیریت جریان نقدی می شود. مدیریت کارامد سرمایه در گردش نیز متشکل از نقدینگی، موجودی و دریافتی ها است ، همه موارد فوق برای شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی با هدف رویارویی با تعهدات کوتاه مدت، مدیریت نقدینگی و کاهش خطر فشار مالی ضروری هستند. حسابداری مالی شامل حفظ سوابق مالی پایا همانند ترازنامه ها، صورت حساب درامد و صورت های جریان نقدی می شود (Sawe etal,2022: Mang ana etal 2023). این سوابق به ارزیابی سلامت مالی این شرکتهای بخش کشاورزی پرداخته و در چارچوب ملزومات قانونی ، به تهیه و ارائه اطلاعات مالی شفاف سهام داران کمک می کنند. حسابداری مالی دقیق و به موقع برای ردیابی و گزارش معاملات مالی شرکت های متوسط و کوچک بخش کشاورزی ضروری می باشد. علاوه بر این شیوه های اصلی، شیوه های مکملی نیز وجود دارند که با وجود اهمیت انها در وسعت اجرای این شرکتهای بخش کشاورزی، شناخته شده نمی باشند. تحلیل مالی شامل ارزیابی صورت های مالی, نسبت ها و شاخص های عملکردی می شود که از طریق انها می توان به دیدگاه هایی در زمینه سلامت مالی شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی دست یافت. این شیوه ها به شناسایی محیط های ارتقا، ارزیابی بهره وری و اتخاذ تصمیمات مالی اگاهانه کمک می کنند.

بازاریابی رسانه های اجتماعی جهت تامین مالی جمعی سهام: کدام پست ها باعث تصمیم گیری سرمایه گذاری می شوند؟

Social media marketing for equity crowdfunding: Which posts trigger investment decisions?

چکیده

1 مقدمه

2 روش

3 نتایج

4 استنتاج

بیانیه مشارکت در تالیف اعتباری

قابلیت دسترسی داده ها

ضمیمه

منابع

چکیده

براساس 26883 مورد تصمیم گیری در زمینه سرمایه گذاری، ما به بررسی تاثیر بازاریابی رسانه های اجتماعی بر مشارکت جمعیت در تامین مالی جمعی سهام می پردازیم. همچنین ما انواع مختلفی از پست های ترغیبی و اگاهی بخش موجود در فیس بوک و توییتر را از هم متمایز می کنیم. پست های اگاهی بخش ، اطلاعاتی را درباره کمپین تامین مالی جمعی در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهند، پست های ترغیبی اینگونه نیستند و هدف انها این است که مستقیما بر فرایند تصمیم گیری سرمایه گذار تاثیر می گذارند. ما به این نتیجه رسیدیم که هر دو نوع پست تاثیر مثبتی بر تعداد سرمایه گذاران داشته اند. با وجود این، پست های ترغیبی ، در صورتی که شامل بیانیه ای درمورد موفقیت قبلی سرمایه گذاری کمپین بوده و نشانه ای در جهت اینکه جمعیت به تنهایی سرمایه گذاری نمی کنند ؛ باشند می توانند سبب افزایش میزان سرمایه گذاری شوند.

حالا زمانش فرا رسیده است، مسیر تامین مالی جمعی هنوز برای سرمایه گذاری شما باز است. پست توییتری در زمان وجود کمپین fraiser در seedmatch.

2 روش
2-1 داده ها
ما به تحلیل 26883 تصمیم گیری سرمایه ای ، نشاندهنده حجم تامین مالی 18.56 ملیون € ، می پردازیم که به صورت دستی از 6 نوامبر 2011 تا 28 اوت 2014 و از طریق پلت فرم های تامین مالی جمعی سهام شرکت Campanisto، سرمایه گذاری و شرکت Seedmatch جمع اوری کردیم. همگام با Block etal (2018) و Hornuf and Schwienbacher(2018)، ما به جمع اوری سرمایه هایی می پردازیم که یک استارت اپ در یک روز دریافت کرده است. بنابراین ما در جهت دستیابی به ساختاری از داده های پنل ، با توجه به بعد زمانی روزهای کمپین، اقدام می کنیم؛ این در حالی است که بعد مقطعی مربوط به کمپین می باشد. علاوه بر این، ما در نمونه خود به جمع اوری 2583 پست توییتر و 1816 پست فیس بوک برای استارت اپ ها در طی 7 روز قبل از شروع کمپین مربوطه می پردازیم.

شکل شماره 1. توزیع پست های رسانه های اجتماعی در کل دسته بندی های محتوای فردی. توجه: این شکل نشاندهنده توزیع 4399 پست رسانه اجتماعی در کل دسته بندی های محتوای فردی می باشد. بدلیل اینکه یک پست می تواند حاوی نمونه سازی چندین دسته باشد، مجموع سهام فردی بیشتر از 100 درصد می باشد.

2-2 متغیرها

با تبعیت از روش Block et al(2018)، ما از 3 متغیر متمایز و در عین حال وابسته مکمل به منظور عملی کردن تصمیمات سرمایه ای، به روشی نسبتا گسترده، استفاده می کنیم: تعداد سرمایه گذاری ها در هر روز به عنوان معیار مشارکت جمعیت(Investments(#))، حجم بودجه در یک روز معین (Amount (€)) و میانگین مبلغ سرمایه گذاری در هر روز (Avg.amount(€ )) ، نشاندهنده حجم سرمایه گذاری می باشند. جهت بررسی این مورد که کدام از پست های رسانه های گروهی بر تصمیمات سرمایه گذاری تاثیر می گذارند، ما در مرحله نخست به دسته بندی پست ها به دو گروه پست های ترغیبی و اطلاعاتی، بر اساس محتوای انها می پردازیم. علاوه بر این، به منظور تحلیل و تجزیه دقیقتر، ما جلوه های متفاوتی از پست های اطلاعاتی و ترغیبی متفاوت را از هم متمایز ساختیم. در داخل پست های اطلاعاتی، ما دسته های استارت اپ، گواهینامه یا تاییدیه خارجی و گسترش کمپین را از یکدیگر جدا می کنیم.[1] با وجود این که همه پست های اطلاعاتی اطلاعات مربوط به تصمیم گیری را در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهند، اما انها در ماهیت اطلاعات متفاوت می باشند.

2  به این مورد توجه داشته باشید که ما دسته های دیگری از پست های 2اطلاعاتی طبقه بندی شده را از طریق Block etal(2018) جستجو کردیم. با وجود این، این دسته ها جز پستهای محدود مربوطه در مطالعات ما هستند. بنابراین ما تیم دسته ها (2.2%)، مدل تجاری(0.3%)، ارتقا فرایند تولید(0.6 %)، پروژه های همکاری(1.0%)، منابع ملی جدید(0.05%) و گسترش تجارت(0.9%) را با برچسب استارت اپ تضمین کردیم.

تاثیر مدیریت سود بر کارایی بانک: شواهدی از بانک های تحت نظارت بانک مرکزی اروپا

The effect of earnings management on bank efficiency: Evidence from ECB-supervised banks

چکیده

1- مقدمه

2- مسیر متدولوژی

3- نتایج تجربی

4- نتیجه گیری

منابع

چکیده
     این مطالعه به بررسی تأثیر مدیریت سود روی راندمان و بهره وری بانک های منطقه ی یورو می پردازد، ضمن اینکه تکامل زمانی آن را تا زمان اجرای استانداردهای گزارشگری مالی بین المللی 9 بررسی می کند. ما با استفاده از داده های مروبط به 70 بانک متوجه می شویم که مدیریت سود، که به صورت ذخیره ی زیان وام اختیاری تعریف شده، راندمان و بهره وری را به صورت منفی تحت تأثیر قرار می دهد. ضمنا، زمانی که ما ذخایر غیراختیاری را درنظر می گیریم (آن ذخایری که از طبق تعهدات قانونی مورد نیاز می باشند)، تأثیر مثبت ذخایر وام روی راندمان و بهره وری تخصیصی را برآورد می کنیم – درست برخلاف تأثیر منفی ذخایر اختیاری. این یافته به تأکید بر اهمیت تعریف کافی و مناسب مدیریت سود کمک می کند، از جمله برای هدف آنالیز تأثیر آن روی راندمان و بهره وری بانکداری.

2- مسیر متدولوژی
2-1 نمونه
     نمونه ی استفاده شده در این مطالعه مشتکل از 70 بانک تحت نظارت ECB است. بانک های تحت نظارت مستقیم ECB 82% دارایی های بانکداری در منطقه ی یورو را نشان می دهند (بانک مرکزی اروپا، 2018) و بانک های گنجانده شده در نمونه، در سال 2017، با 81% از کل دارایی های بانک های تحت نظارت بانک مرکزی اروپا مطابقت داشتند. جدول 1 جمعیت و نمونه ی ما را در سراسر کشور مقایسه می کند. ما بازه ی زمانی 2013-2017 را مورد مطالعه قرار می دهیم.

2-2 متغیرها     در جدول 2 ما متغیرهای وابسته و مستقل استفاده شده در مطالعه ی خود را نشان می دهیم. راندمان اقتصادی یا بهره وری هزینه (CE) همراه با راندمان فنی (TE) و راندمان تخصیصی (AE) محاسبه می شود. در مورد متغیرهای تبیینی، سه اندازه گیری متفاوت از مدیریت سود بکار گرفته می شوند. اولین معیار اندازه گیری به المان اختیاری LLP اشاره می کند و به صورت تخمین باقیمانده ی مدل اثرات تصادفی داده های پانلی (جدول داده ها) بدست می آید (همراستا با ادبیات پژوهشی مربوطه – برای مثال، الحدب و الاون، 2019؛ دستا، 2017؛ کولسی و گراسا، 2017):

     که در اینجا α_0,…,α_3 به ترتیب پارامترهای i و t را نشان می دهند که به ترتیب شاخص های واحد و زمان می باشند، ϵ خطا را نشان می دهد، و معنای عبارات باقیمانده به شرح زیر می باشند: LLP – ذخایر زیان وام؛ TL- کل وام ها؛ NPL- وام های غیرجاری هستند. جایگزینی برای مؤلفه ی اختیاری ذخایر از طریق برآورد باقیمانده از این مدل ارائه می شود – که این به صورت RD نشان داده می شود.

اثر خصوصیات مالکیت و جنسیت بر مدیریت سود: شرکت های اندونزیایی

The Impact of Ownership Characteristics and Gender on Earnings Management: Indonesian Companies

چکیده
1 مقدمه
2 مروری بر ادبیات تحقیق و ایجاد فرضیه ها
3 نمونه و روش شناسی
4 نتایج
5 بحث
6 نتیجه گیری
منابع

چکیده

مدیریت سود رفتاری است که توسط مدیریت انجام می شود تا عملکرد خوب را به روسا نشان دهند. این اقدام منجر به ایجاد سوگیری اطلاعاتی در مطالعه نظریه نمایندگی می شود که به نوبه خود عدم تقارن اطلاعاتی را افزایش می دهد. در کشور اندونزی، به طور متوسط یک شرکت دارای ساختار مالکیت خانوادگی است. بنابراین، این مطالعه با هدف بررسی تأثیر ویژگی های مالکیت خانوادگی و جنسیت بر مدیریت سود انجام شده است. این مطالعه شامل تنوع جنسیتی در هیئت کمیسری و هیئت مدیره است. در این تحقیق از داده های شرکت های غیر مالی بازار سرمایه اندونزی استفاده می شود. علاوه بر این، داده ها با استفاده از رگرسیون چندگانه بر اساس حداقل مربعات معمولی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحقیقات نشان می دهد که نسبت زنان در هیئت کمیسری و هیئت مدیره و همچنین اندازه شرکت نقش قابل توجهی در مدیریت سود دارند، در حالیکه مالکیت خانوادگی، ROA و اهرم تاثیر قابل توجهی ندارند. این تحقیق به طور عملی در ترکیب هیئت کمیسری و هیئت مدیره در ارتباط با اقدامات مدیریت سود برای مالکان، سرمایه گذاران و سایر ذینفعان نقش دارد.

2- مروری بر ادبیات تحقیق و ایجاد فرضیه ها
2-1 نظریه نمایندگی
مطالعات مدیریت سود را نمی توان از نظریه نمایندگی جدا کرد. نظریه نمایندگی اساس درک حاکمیت شرکتی است که در آن هر فرد براساس منافع خود برانگیخته می شود، بنابراین بین روسا و نمایندگان تضاد می تواند ایجاد شود. رئیس تمایل دارد، قراردادی ببندد که با سودآوری روزافزون، درآمد خوبی کسب کند. همچنین، نمایندگان تمایل دارند تا حد ممکن نیازهای مالی و روانی خود را برآورده کنند. مسائل نمایندگی به این دلیل به وجود می آید که سهامداران، به عنوان مالکان، و مدیریت، به عنوان نمایندگان، منافع یکسانی ندارند(سوریا و یوستیاوندانا 2006).

جنسن و مک لینگ (1976) بیان می کنند که رابطه نمایندگی قراردادی است که در آن مالک، یک مدیر را برای ارائه خدمات استخدام می کند و سپس اختیار تصمیم گیری را به او تفویض می کند. رئیس به عنوان مالک به نماینده اجازه می دهد تا حاکمیت شرکتی خوب را انجام دهد. حاکمیت شرکتی خوب یک سیستم، ساختار، سازوکار و فرهنگی است که از منافع سهامداران و ذینفعان محافظت می کند. بنابراین زمانی که نماینده قادر به مدیریت درست شرکت باشد، نماینده از رئیس دستمزد دریافت خواهد کرد(لستاری، 2022). اگر مالک و مدیر منافع متفاوتی داشته باشند، منجر به ایجاد تضاد نمایندگی می شود، یعنی تفکیک وظایف بین مالکیت از سوی سرمایه گذاران و کنترل در مدیریت. همچنین، مدیران ممکن است فعالانه به EM می پردازند، زیرا درآمد ذکر شده بر جبران خدمات آنها تأثیر می گذارد. با این حال، مکانیسم‌های قدرتمند CG در عبارات ویژگی‌های هیئت مدیره ممکن است به کاهش EM رقابتی کمک کند و در نتیجه هزینه‌های شرکت را کاهش دهد(لارا و همکاران 2017).

مسائل سازمانی بخاطر تقسیم مالکیت و کنترل در شرکت رخ می دهد که منجر به تضادهای احتمالی بین مالکان و مدیران می شود. اهداف مدیریت با اهداف سهامداران شرکت متفاوت است (ون هورن و واچوویچ 2001). جنسن و مک لینگ (1976) به مشکلات بالقوه ای که در دیدگاه نظریه نمایندگی به وجود می آید، یعنی وجود عدم تقارن اطلاعاتی به گونه ای که می تواند منجر به بروز دو مشکل یعنی خطر اخلاقی و انتخاب نامطلوب شود، اشاره کردند. بروز این مشکلات می تواند به شرکت هزینه های نمایندگی را در قالب هزینه های نظارت، هزینه های تضمین و هزینه های باقیمانده تحمیل کند.